2018 door Yvonne Franssen

Januari

Een stormachtige woensdag. Het KNMI waarschuwt voor zware windstoten en geeft een code oranje uit. Terwijl buiten de wind aanwakkert, daalt binnen juist een vreemde stilte neer. Mijn manuscript is af. Zomaar ineens. De afgelopen weken heb ik me suf lopen piekeren over hoe ik dat allerlaatste losse eindje moest wegwerken. Vandaag diende zich de oplossing aan. Ik hoefde er niet eens over na te denken, ik schreef het gewoon op alsof ik het al die tijd al wist.

Ik sla het document op, ruim 77.000 woorden met als werktitel Schaduwen. Wat zal ik doen, morgen het hele verhaal nog een keer rustig doorlezen of meteen mailen? Ik aarzel. En besluit nu meteen te mailen. Weg ermee.

Februari

In Zuid-Korea zijn de Nederlandse schaatsers succesvol op de Olympische Winterspelen. In Nederland ziet minister Halbe Zijlstra zich genoodzaakt om op te stappen nadat hij met iets te veel fantasie heeft uitgeweid over zijn relatie met Valdimir Poetin. Ik voel me ook succesvol. De heren van Futuro Uitgevers, met wie ik in november 2017 heb kennisgemaakt en die ik daarvoor al de eerste hoofdstukken van mijn manuscript had toegestuurd, zijn onder de indruk van het eindresultaat. Míjn fantasie heeft een uitgever gevonden!

Maart

Poetin wint de Russische verkiezingen, in Engeland worden een Russische dubbelspion en zijn dochter vergiftigd, en de wereldberoemde wetenschapper Stephen Hawking overlijdt. Weinig reden voor een feestje zou je denken, maar niets is minder waar. Futuro Uitgevers bestaat namelijk drie jaar en dat moet gevierd worden! Ik rij naar Amsterdam voor een gezellige middag met collega auteurs en bitterballen, en het voelt net echt! Te midden van alle gesprekken over manuscripten en coverontwerpen en toekomstdromen besef ik dat het daadwerkelijk gaat gebeuren, dit jaar gaat mijn nieuwe thriller verschijnen!

April

Het gaat me allemaal niet snel genoeg. De redacteur heeft het druk, de heren uitgevers ook, iedereen heeft het druk. Iedereen behalve ik. Ik wil van alles, maar er valt even niets te willen. Ik sta in de wacht.

Eind april pleegt de 28-jarige Zweedse DJ Avicii zelfmoord. Uit de nieuwsberichten concludeer ik dat deze talentvolle jongen is bezweken onder de druk van zijn succes. Dat zet zaken in perspectief.

Mei

Israël wint het Eurovisie Songfestival en de Belgische film Girl wint vier prijzen op het Filmfestival van Cannes, waaronder de Caméra d'Or, de prijs voor het beste debuut.

Ik ben aan prijzen winnen (nog) niet toe, maar ik krijg wél mijn manuscript ter correctie retour van de redacteur. Als ik vluchtig door de verbeteringen en opmerkingen scrol, constateer ik tevreden dat het allemaal nogal mee lijkt te vallen, hier en daar staat er tot mijn genoegen zelfs een compliment in de kantlijn.

Juni

De Amerikaanse president Trump ontmoet de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un. Het wordt een top genoemd, maar meer dan een zeer vrijblijvende intentieverklaring levert het niet op. Ik ben druk in de weer met het opdoen van sublieme ideeën voor de cover van mijn boek. Niet te cliché en voor de hand liggend maar wel als thriller herkenbaar is het plan. Ik voer tientallen zoekwoorden in op diverse stockfoto websites en scrol door honderden foto’s met als eindresultaat dat ik geen flauw benul meer heb van wat ik wel en niet mooi vind. Ik stuur een mailtje naar de uitgever of  “iets met een detail” niet een goed idee is. Ze gaan ermee aan de slag.

Juli

In Thailand worden de voetballertjes van een lokaal voetbalelftal en hun trainer gered uit de ondergelopen grot Tham Luang, waarin ze sinds 23 juni vastzaten. Op een aanzienlijk minder dramatische manier zit ik zelf ook een beetje vast. Ik heb dé locatie voor mijn aanstaande boekpresentatie op het oog, maar ik wil de eigenaar pas benaderen als de cover klaar is en alle vormgevers zijn op vakantie of heel druk. Ik moet geduld hebben, maar geduld is niet mijn sterkste kant.

Augustus

Terwijl zwemmer Maarten van der Weijden een dappere poging doet om de route van de Elfstedentocht zwemmend af te leggen, en daarmee meer dan vijf miljoen euro ophaalt voor onderzoek naar kanker, geniet ik van mijn eigen kleine triomfen. Niet alleen bereiken we overeenstemming over de cover van Schaduwen, op 9 augustus komt het boek – twee weken eerder dan verwacht – al uit! Op 25 augustus presenteer ik in een overvolle hoeve Heerenhof ’t Voorhuys vol trots mijn vierde thriller. Saillant detail is dat deze voormalige boerderij de plek is waar in het boek hoofdpersoon Ellen woont.

September

Mijn eigen kleine wereldje is er een van aangename verrassing en triomf. Ik mag op lokale radio en tv komen vertellen over mijn boek, en de ene na de andere lovende recensie verschijnt.

Op 20 september komen bij een spoorwegovergang in Oss vier kinderen om het leven als een Stint in botsing komt met een sprinter van NS. De bestuurster van de Stint raakt zwaargewond. Nederland is in diepe rouw. Mijn bubbel van gelukzaligheid knapt uiteen.

Oktober

Naast mijn (bijna) dagelijkse versjes, blogs, korte verhalen en boeken ga ik nu ook een maandelijkse column schrijven. Op de online lezers community Hebban sta ik wekenlang in de top 10 van populairste auteurs. Ik sluit de maand in stijl af met een dagje Thrillerfestival in Zoetermeer. Het wordt een fijne dag vol gezellige ontmoetingen met collega auteurs, lezers en recensenten. In de wereld gaat het er minder gemoedelijk aan toe. In een synagoge in de Amerikaanse stad Pittsburgh schiet een antisemitische man elf gebedsgangers dood, en een Boeing 737 met 181 passagiers en 8 bemanningsleden aan boord stort in de Javazee. Niemand overleeft het ongeluk.

November

Op diverse plaatsen in Europa wordt het einde van de eerste wereldoorlog herdacht. In China vallen 15 doden door een busongeluk, nadat een van de passagiers slaags was geraakt met de chauffeur. In Tanzania verklaart een gouverneur de jacht op homoseksuelen geopend en in een Californische bar schiet een schutter twaalf mensen dood. We hebben de afgelopen eeuw niet veel bijgeleerd.

Iets minder dan een eeuw geleden, drie maanden om precies te zijn, kwam Schaduwen uit. Er waren fantastische recensies, er was radio en tv, er was een thrillerfestival en een signeersessie, er zijn inmiddels prachtige ‘Schaduwen’boekenleggers en er staan voor 2019 al een paar leuke activiteiten op het programma. Toch knaagt de onrust aan me. Schaduwen heeft een geweldige start gemaakt, hoe nu verder?

December

Op het moment dat ik dit schrijf is het 8 december. Sint is met al zijn zwarte-/roetveeg-/regenboogpieten terug naar Spanje. Tegen de kerstman lijken vooralsnog geen zwaarwegende bezwaren te bestaan.

De tijd van jaaroverzichten en lijstjes is aangebroken. Ook de recensenten van Bol.com hebben lijstjes gemaakt en Schaduwen heeft een derde plaats weten te veroveren in de favoriete Top 5 van een van de thrillerrecensenten. Daar ben ik best een beetje trots op.

Er vanuit gaande dat er in de resterende dagen van 2018 geen rare dingen meer gebeuren, constateer ik dat er op mondiaal niveau veel te verbeteren valt, maar dat 2018 voor mij persoonlijk een goed jaar was. Ik zet dus de champagne alvast koud om het nieuwe jaar feestelijk te kunnen verwelkomen. Zie ik jullie daar?

Leesverslag van Lilian over 2017

Het nieuwe jaar is alweer een weekje bezig een mooi moment om eens terug te blikken op 2017.


Wat een fantastisch, hectisch, chaotisch en bijzonder mooi jaar was dat!
Een paar hoogte punten op een rij:


Huis verkocht, verhuisd naar een tijdelijke woning en een nieuw huis gekocht. Het is eind dit jaar klaar, hopen we.
Druk op het werk door het met zwangerschapsverlof gaan van een collega, dus extra werk erbij. Daarna is mijn functie uitgebreid, dus meer verantwoordelijkheden.
En als kers op de taart, getrouwd met de liefde van mijn leven. Wat een prachtige dag was dat. Op vrijdag 20 oktober hebben wij elkaar het “Ja”woord gegeven, na 25 jaar verkering! Ik had echt niet verwacht dat wij nog zouden gaan trouwen. Ook onze beste vrienden en ouders niet, wij hebben er enorm van genoten, van alle liefde die je op zo'n dag, en lang daarna nog, ervaart.
Na ons trouwen zijn we op huwelijksreis geweest naar NYC. Wat een indrukwekkende stad is dat.... Echt alles is er ENORM en veel, maar gelukkig zijn er ook rustige plekken te vinden. Uiteraard ben ik in de Public Library geweest en naar Margon Library en al slenterend door de straten kwamen we langs Rizzoli Bookstore, een mooie grote boekenwinkel, daar moest ik natuurlijk ook even rondneuzen.

Op leesgebied was het ook een bijzonder jaar. In januari verscheen mijn eerste recensie, Sluit je ogen van Micheal Robotham, op thrillerlezers.

Mijn doel was om 40 boeken te lezen, maar door alle hectiek ben ik blijven steken op 38 boeken. Tussen deze boeken, zaten wel erg veel mooie exemplaren, dus ik mag zeker niet klagen. Ik ben geen snelle lezer en kan ook al geen twee boeken tegelijkertijd lezen, zoals sommige, maar ik kan enorm genieten van de schrijfsels en hersenspinsels van menig auteur.


Als je terug kijkt, zie je soms verrassende dingen, zo heb ik van 5 auteurs, twee boeken gelezen in 2017:
Karin Slaughter; Goede dochter (het dikste boek door mij gelezen dit jaar, 512 blz) en Laatste adem (het dunste boekje door mij gelezen, 123blz).
Jo Claes, mijn favoriete Belgische schrijver; Over elk vergeten heen en Het gewicht van de haat. Normaal komt er één boek per jaar uit, met Thomas Berg als hoofdpersoon, maar omdat dit jaar 10 boeken met Thomas Berg zijn verschenen, komt er ook nog een boek uit! Als trouwe lezer, was ik hier erg mee in mijn nopjes. Het laatste boek van Jo Cleas is dan ook meegegaan naar NYC.
Linda Jansma; Schaduwkinderen en Uitverkoren Altijd heerlijk om haar boeken te lezen.
Lulu Taylor; De winterkinderen en De sneeuwengel Begin van het jaar een boek gelezen en aan het einde deel 2, heerlijke en prachtige boeken.
Nicci French; Als het zaterdag wordt en Zondagochtend breekt aan. De serie is bijna compleet, dit jaar komt het laatste deel uit, dan weten we eindelijk hoe het af gaat lopen! Nadeel is wel dat we dan ook afscheid moeten nemen van een aantal leuke, intrigerende personages.

In 2017 heb ik ook een aantal auteurs in het echt mogen ontmoeten. Dat blijft toch een bijzonder iets. Het zijn gewone mensen, zoals jij en ik, maar toch... het blijft speciaal om ze te mogen ontmoeten.
Linda Jansma, 13 mei te Veldhoven samen met Ink, die ik ook voor het eerst in levende lijve mocht ontmoeten. Het was mooi weer, dus ben ik op de motor, naar de signeersesie gegaan. Uiteraard niet met lege handen weggegaan, ter plekke een boek gekocht en laten signeren. Linda is echt een super tof mens, erg leuk om haar ontmoet te hebben. Als ze weer in de buurt is, ga ik zeker weer even langs.
Auteurs van Uitgeverij LetterRijn, 10 juni te Scheveningen; Karin Hazendonk, Melissa Skaye, Bianca Nederlof en Pjotr Vreeswijk. Heerlijk aan zee, met het zonnetje op ons gezicht gesprekken voerend. Of er mensen verbrand zijn die dag??? Geloof dat iedereen nog lang kon nagenieten.
Karin Slaughter, 20 juni, Boekhandel Van Pierre. The queen of Crime in Eindhoven, daar moest ik gewoon bij zijn, dus een middag vrij genomen en met mijn boek onder de arm naar de stad. De opkomst was groot, de gehele zaak stond vol enthousiaste lezers. Gelukkig nam Karin wel voor iedereen de tijd, zodat je even met haar kon kletsen, je boek kon laten signeren en er was zelfs tijd om met haar op de foto te gaan.
Nathalie Pagie, 2 september, Breda. Een high tea met Nathalie Pagie, dat rijmt! Een heerlijke middag in goed gezelschap, lekker eten, boekenpraat, wat wil een mens nog meer. Nathalie is een leuk en spontaan mens, soms vraag ik me toch af hoe ze de soms zo lugubere of enge zaken op papier krijgen. Ze komen zo lief over, maar ondertussen....;-)
Carlos Ruiz Zafon, 10 november Boekhandel Van Pierre. Auteur van bestseller: De schaduw van de wind, het eerste deel van zijn reeks Het kerkhof der vergeten boeken komt naar Nederland om zijn vierde en laatste boek
uit deze reeks te promoten en te signeren. Samen met vele anderen, waaronder veel Spaanstalige, stond ik in de rij om Het labyrint der geesten, te laten signeren. Carlos Ruiz is minder toegankelijk dan Karin Slaughter, maar ook hij nam de tijd voor zijn lezers. Het zijn geen thrillers, maar wel hele mooie boeken om te lezen, je verdwijnt en gaat helemaal op in zijn verhaal, die zich in het prachtige Barcelona afspelen.
Mariette Lindstein heb ik niet ontmoet in levende lijve, nog niet, maar wel leuk contact mee gehad via messenger, Facebook en mail. Tijdens het lezen van De sekte kwam ik met haar in contact en daar rolde een interview per mail uit. Hopelijk kunnen we haar dit jaar ontmoeten als ze het tweede deel komt promoten.


Nog even wat feitjes en lijstjes van mijn leesjaar 2017, ik heb in totaal 38 boeken gelezen met 11,845 bladzijdes. Het grootste deel daarvan zijn thrillers geweest, maar er zat ook een feel good, horror, kinderboek en een roman tussen.

Mijn top vijf van afgelopen jaar:
Karin Slaughter, Goede dochter
Sluit je ogen, Michael Robotham
Lief van je, Roanne van Voorst (roman)
De Winterkinderen van Lulu Taylor
De sekte van Mariette Lindstein



Mijn tegenvallers van 2017:
Wat jij niet ziet van Sarah Pinborough
Onvindbaar van Laura McHugh


Mijn verrassingen van 2017:
Dagboek uit de rivier van Frederik Baas
Zodiac van Sam Wilson
Het geheim van het Nachtegaalbos van Lucy Strange (kinderboek)


Ik wens iedereen een geweldig en gezond 2018 toe en dat er maar veel gelezen mag worden. Maar niet vergeten, tussen de bladzijdes door, wat te posten op onze Facebook groep!


Veel liefs,
Lilian

Miriam's jaaroverzicht

De laatste dag van 2016 en ik zit aan de keukentafel achter de laptop met mijn notitieboekje naast me. Even terugkijken wat ik het afgelopen jaar gelezen heb. De teller eindigt op 55, dat zijn er 4 meer dan in 2015. Zou ik in 2017 de 60 halen? Ik doe mijn best! Het afgelopen jaar is met name in de laatste maanden heel erg druk geweest en het lezen werd beduidend minder, nou ja, niet zozeer het lezen als wel het schrijven van recensies. Dat hoop ik in 2017 weer gewoon te doen.

De boeken die er voor mij bovenuit sprongen waren: 

Een verdiende dood - Peter Swanson
Mijn naam is Vrijheid - Jax Miller
Elizabeth is zoek - Emma Healey 
Sluit je ogen - Michael Robotham
Schaduwkinderen - Linda Jansma
Het bloed kruipt - Stuart Neville

Als je ze nog niet gelezen hebt, dan zou ik dat in 2017 maar eens doen!

Dit jaar heb ik niet zo heel veel boeken gelezen waar ik niet zo heel kapot van was, dat waren er maar drie: Medicijn van Ingrid Oonincx, De weg van het water van Trudi Rijks en Het vervloekte huis van Lydia van Houten. Geen aanraders wat mij betreft, maar er zijn genoeg andere lezers die er heel anders over denken :-)

Er zijn overigens nog meer boeken waar ik heel erg van genoten heb in 2016. Het glazen huis van Leonora Skov bijvoorbeeld, Het laatste licht van Jen Minkman, De vlinder en de storm van Walter Lucius, Orphan X van Gregg Hurwitz, Little boy blue van M.J. Arlidge en de serie omtrent Lockwood & Co van Jonathan Stroud.

Ik ben er nog niet over uit wat mijn eerste boek van 2017 wordt...2016 begon ik met Ritueel van Isa Maron en laat ik nou net Eindspel nog ongelezen hebben liggen...net als deel 2, 3 en 4 van Jeremy Jago van Melissa Skaye...Niemandsland van David Baldacci etc. etc. Ik zeg: luxeprobleem!

Een hele fijne jaarwisseling allemaal en een fantastisch 2017, dat er maar veel gelezen mag worden :-)

Miriam 

Bianca over dit jaar

Mijn leesjaaroverzicht.

Wauw zeg, het jaar is nog niet helemaal uit en mijn teller van gelezen boeken staat nu op 89, ik had zelf geschat dat ik de 75 zou halen, maar zelfs daar ben ik ruim overheen gegaan. Het grootste deel heb ik gelezen sinds ik lid ben van team Thrillerlezers.

Het is niet dat de druk opgevoerd wordt, maar mijn hebberigheid wordt steeds groter, het lijkt wel of ik elke thriller die verschijnt moet lezen, verslavend gedrag volgens mij! En wat zijn er dit jaar toch weer veel fantastische boeken verschenen, maar wat heb ik dankzij Thrillerlezers ook veel nieuwe schrijvers ontdekt.

Ik ben dit jaar onder andere gestart met de serie van Michael Robotham, wat een topschrijver zeg! Daar ga ik zeker in 2017 mee verder. Verder heel de serie van De Noordzeemoorden verslonden, ook stuk voor stuk toppers met als kers op de taart dat ze zich allemaal in Nederland afspelen, extra leuk.

Als ik mijn gelezen lijst terug kijk zie ik dat ik ook veel boeken van Tami Hoag heb gelezen, en ik vind het nog steeds jammer dat er van haar geen boeken meer vertaald worden, nog eentje en dan heb ik ze helaas allemaal gelezen.

Oh ja, ik moet ook zeker niet vergeten te melden hoe goed de boeken van Claire McGowan zijn, de drie boeken van haar zijn echt stuk voor stuk pareltjes, en dan ook niet te vergeten de serie van Nele Neuhaus. 

Verder vind ik het heel jammer dat ik van James Patterson met De vijftiende affaire begonnen ben, normaal gesproken stap ik eigenlijk niet van mijn tik af om half in series te beginnen, maar dit boek kwam via Thrillerlezers op mijn pad en het was niet te doen om dan nog even 14 boeken te gaan lezen, maar wat een topper vond ik dit zeg. Ik denk dat dit de eerste serie wordt waarvan ik in 2017 delen terug ga lezen, de serie is te goed om te verwaarlozen. Ik twijfel zelfs of ik deze boeken niet beter ga vinden als de Karen Rose-boeken en dat wil wat zeggen. Karen Rose hoort al een hele tijd tot mijn favoriete schrijfsters, de combi van spanning en romantiek vind ik heerlijk om te lezen.

Verder zijn er nog wel wat boeken die ik niet echt zo super vond, maar dat zijn allemaal standalone boeken die ik maar snel uit mijn geheugen gewist heb.

Als je mij vraagt waar ik het liefst lees, is mijn antwoord eigenlijk superkort: overal, als ik maar kan lezen. Heb natuurlijk wel wat voorkeuren zoals onder een dekentje op de bank, in bad, in bed en in de zomer lekker in de tuin. Heb mijn boek of ereader ook altijd in mijn tas want stel je voor dat ik me ergens even ga vervelen.

Verder wil ik nog graag even kwijt dat Thrillerlezers mijn leeshobby enorm heeft verrijkt en ik heb door de club ook geweldige lieve, leuke, aardige nieuwe mensen leren kennen die eigenlijk net als ik ziekelijk veel lezen, we begrijpen elkaar en dat is zo’n heerlijk gevoel.

Bianca

Het jaar 2014 volgens teamlid Lydia

Wat vond ik van het jaar 2014?

Afgelopen jaar zijn er mooie maar ook minder mooie gebeurtenissen gebeurd. Ik heb wel een heerlijk leesjaar achter de rug en heb nu zeventig boeken gelezen. En er zaten pareltjes tussen! Ik heb dit jaar nieuwe schrijvers leren kennen, debutanten waar we nog veel van kunnen verwachten. Wat dachten jullie van Anne Blankman met 'Gevangene in de nacht', wat een debuut! Ik raad jullie zeker aan om dit boek te lezen. 

En 'Hels' van Marjolein van der Gaag en Marcella Kleine, wat is dit een heerlijk schrijversduo. Ik heb de beide schrijfsters ontmoet op de Thrillerfestival, ze zijn spontaan en super aardig. Yara March met 'Tango met een knal', swingend las ik het boek, wat heb ik er van genoten. 

Ook ben ik dit jaar voor het eerst naar het Boekenfestijn in Utrecht geweest: wat een feest was dat . Zoveel boeken, wie houdt er nou niet van om daar tussen te lopen? Ook heb ik geweldige boekenpresentatie mee mogen maken van 'Ongrijpbaar' van Bianca Nederlof. Kennis gemaakt met Sandra Salome van uitgeverij LetterRijn. Ze schrijft voor het thrillerlezersblog ook columns over wat er bij een uitgeverij zowel allemaal gebeurt (nog niet gelezen? Nou, ik zou het zeker doen, het is interessant om te lezen!) 

De boekpresentatie van Linda Jansma's 'Doelwit', echt een super lieve vrouw en boeken schrijven dat kan ze! Ook ben ik dit jaar voor het eerst naar Thrillerfestival in Zoetermeer geweest, wat een feest was dat. De bende van ellende was natuurlijk van partij. Het was echt de dag van mijn leven. Lieve mensen ontmoet en schrijvers leren kennen. Ilse Ruijters, Esther Kreukniet, Esther Verhoef, Linda Jansma, Ellen Gerretzen en  veel meer natuurlijk, leuke foto's gemaakt, boeken laten signeren. 

Ik heb dit jaar lieve mensen ontmoet zoals de bende van ellende. Ook twee fantastische vrouwen, de beheerders van dit blog, Miriam en Inkie. Het zijn echt vriendinnen van me geworden. We delen dezelfde passie: lezen. En hoe bijzonder is het dat je mensen leert kennen bij de leesclub van 'Galgenveld' van Isa Maron. Hierdoor is de groep de bende van ellende ontstaan. Super lieve vrouwen, dagelijks wordt er gechat en we delen lief en leed. Mijn motto van afgelopen jaar is 'Samen zijn we sterk'! We nemen afscheid van 2014 en we kijken uit naar 2015 . 

Ik wens jullie fijne feestdagen en een goede jaarwisseling en veel leesplezier in 2015. 

De beste boeken van 2014 volgens Ilse Ruijters

Ilse Ruijters (24 juni 1979) studeerde communicatiewetenschap aan de Universiteit van Amsterdam, met als specialisatie media entertainment. Haar keuzevakken vulde ze in bij de faculteit Nederlands.

In 2008 won ze de IVIO Andries Greinerprijs, een aanmoedigingsprijs voor Flevolands schrijftalent. Dat betekende een boost voor haar schrijfcarrière. Ze zegde haar baan in loondienst op, kocht van het prijzengeld een nieuwe laptop en ging als freelance publicist aan de slag.

Met De onderkant van sneeuw debuteert Ilse als thrillerschrijfster. Deze huiveringwekkende psychologische thriller kwam uit bij The House of Books en staat op menig lijstje die op dit blog te vinden zijn. Op dit moment is zij hard bezig met het schrijven van haar volgende boek.

Haar top 3 van het afgelopen jaar is: 

 Gebroken - Jennefer Mellink

Anna's zestiende verjaardag loopt uit op een ramp. Tijdens haar feest wordt ze verkracht. Ze probeert de dader te vinden, maar iedereen in haar omgeving lijkt verdacht. Zodra ze een spoor heeft gevonden, wordt ze overmeesterd en ontvoerd. Maandenlang zit ze opgesloten in een pikdonkere ruimte. Als ze eindelijk weet te ontsnappen, heeft ze nog maar één doel: wraak.

 In mijn bloed - Milou van der Will

Journaliste Benthe Berg wordt geconfronteerd met hartverscheurend nieuws. Haar dochtertje Céline is één van de kinderen die door pedofiel Rick V. zijn misbruikt. De dader komt weg met een lage straf en iedereen in het kleine Noord-Hollandse dorp Ringerdam blijft bovendien heilig in zijn onschuld geloven. Benthe vindt het vonnis zo onrechtvaardig dat ze in haar wanhoop besluit om wraak te nemen. Voor Céline. In alle stilte bereidt ze een aanslag op Rick V. voor. Op de dag dat hij vrijkomt, zal ze hem liquideren. 

Het verlangen van de egel - Toon Tellegen

Op een dag besluit de egel, die zich vaak eenzaam voelt, iedereen uit te nodigen om langs te komen. Maar tegelijk schrikt hij ervoor terug, want hij is altijd bang dat hij iets verkeerd doet. Of dat het bezoek uit de hand loopt. Stel dat de olifant echt komt, maakt die dan niet alles kapot? En zal het gekwaak van de kikker hem niet overstemmen? Wat is eigenlijk erger, onverwacht bezoek of wakker liggen van het aangekondigde bezoek? Nee, er zit een wereld van verschil tussen iets willen en het krijgen. Misschien blijft hij gewoon lekker alleen.

Het boekenjaar van Ann

Mijn favoriete boeken van 2014…tja…dat is best lastig, want ik ben een inhaallezer…en lees dus voornamelijk boeken welke al wat langer op de markt zijn.

Nou heb ik dit afgelopen jaar natuurlijk ook een paar nieuwe boeken gelezen, het begon met Koelcel van Linda Samplonius, mijn eerste recensieboek. Daarna las ik Galgenveld van Isa Maron, mijn 2e recensieboek en de start van ‘De Bende van Ellende’. Ik was niet gelijk om hoor, want Kyra een van de hoofdpersonen irriteerde me in het begin mateloos…maar het kwam goed tussen Kyra en mij en op het moment geniet ik met volle teugen van IJskoud.

Verder las ik dit jaar nog Toen Ik Je Zag van Isa Hoes, Captivated by You van Sylvia Day, het korte verhaal Shopaholic on Honeymoon van Sophie Kinsella en de Stark serie van J. Kenner en nog een aantal in dat genre (tsja…mijn guilty pleasures ;) ), maar ik las ook Het Gesticht van Madeleine Roux, Kwetsbaar van Linda Jansma en Vrij Spel ook van Linda…en speciaal dit boek mag zeker bovenaan dit lijstje, want wat een meeslepend verhaal is dat zeg….poeh…een aantal momenten heb ik letterlijk mijn adem ingehouden en aan het eind kwamen de tranen. Er zijn niet veel boeken die dat voor elkaar hebben gekregen tot nu toe…

En dan zijn er ook nog de boeken die ik had willen lezen voordat het jaar om was, maar helaas is het niet gelukt om: Koningin op blote voeten van Ildefonso Falcones, Ik kom terug van Adriaan van Dis, The Fault in Our Stars van John Green, I am Pelgrim van Terry Hayes, Dodenweg van Olga Hoekstra, Verdoofd van Cis Meyer en de beide Rosie boeken van Graeme Simsion te lezen. Gelukkig ligt er weer een heel nieuw en vers boekenjaar voor me.

 Ann

2014 was een mooi boek jaar volgens Moon Kager

Vanaf juli ben ik in aanraking gekomen met een stel meiden, een Bende van Ellende dat kun je wel zeggen. We begonnen met het lezen van Galgenveld van Isa Maron en echt, je komt er gewoon niet meer van af. Wat een Bende…!

Na Isa zijn we niet meer gestopt met de chat en er gaan wat verhalen de lucht in. Het is maar goed dat niemand dit meer kan lezen, want echt de mensen gaan denken ‘die zijn niet helemaal wijs’. Zo veel verschillende karakters, maar met één liefde: de liefde voor boeken en dan toch wel allemaal een voorliefde voor thrillers.

Oké, er worden wel wat mooie romantische boekjes gelezen hoor, al begint er één bendelid al te koren bij de gedachte…u allen mag natuurlijk raden welk lid dit is….. maar volgens mij weet iedereen dit wel.  

In de afgelopen maanden is de inhoud van mijn boekenkast aardig aangekomen en zal ik toch echt mijn lieve vriend moeten vragen een grotere kast te maken, want deze barst uit zijn voegen. Ik heb het geluk gehad me een bendelid te mogen noemen en daar ben ik trots op. Al hebben sommige schrijvers me verbaasd, de ene zo verschrikkelijk gewoon en lief en de andere denkt dat zij mag bepalen met wie haar lees-fans bevriend zijn. Dat vind ik erg jammer. Maar daarentegen heb ik zulke lieve mensen mogen leren kennen en zoveel nieuwe schrijvers mogen ontdekken.

Wat ben ik trots op mijn memberschip bij de BENDE VAN ELLENDE.

Ik kijk alweer uit naar de nieuwe boeken die eraan komen en dat zijn met name toch wel de nieuwe Läckberg en de nieuwe van Olga Hoekstra en volgens mij is Linda Jansma ook aan een nieuw boek bezig. Al met al denk ik dat ik me niet hoef te vervelen in 2015

Leesvoer zat!

Ik wil ieder fan van het Thrillerlezersblog een mooi, gezond en vooral Lees-zaam 2015 wensen!

groetjes Moon

De beste boeken gelezen in 2014 door Susan Moonen

De beste 3 boeken die ik afgelopen jaar las?

‘Toen ik je zag’ van Isa Hoes

Niet zozeer omdat het niveau boven anderen uit zou stijgen, wel vanwege de eerlijkheid

waarmee ze de situatie rondom Antonie beschrijft. En ze daarmee hulp biedt aan anderen in

een soortgelijke situatie. Dat kan ik waarderen.

‘Winning without losing’ van Martin Bjergegaard en Jordan Milne

Een boek waarin ondernemers uit de hele wereld hét geheim achter hun succesvolle bedrijven onthullen. Voor mij een inspirerend en geloofwaardig boek, waarin bruikbare adviezen worden afgewisseld met nieuwe inzichten.

‘Haar naam was Sarah’ van Tatiana de Rosnay

Voor mij is het een tijdsdocument dat ik bewaar voor mijn kinderen, zodat zij later kunnen lezen hoe hard het leven in oorlogstijd was. Natuurlijk zien ze dit dagelijks op televisie. Toch geloof ik dat Tatiana er door haar personages in slaagt een gezicht te geven aan het fenomeen oorlog. 

De top 5 van bendelid Corina Nieuwenhuis

Als lid van de bende werd mij gevraagd of ook ik een lijstje met beste boeken wou maken. Maar natuurlijk! En na dat gezegd te hebben dacht ik gelijk "ow nee!!!!!!" Zei ik in mijn boekenkast-stukje nog dat het onmogelijk was om te kiezen, heb ik mezelf nu dus deze onmogelijke taak zelf opgelegd. 

Nummer 1 was niet moeilijk: dat is B.B. van Karin en Dimitri. Ik vond (en vind nog steeds) dat dit boek echt alles beschrijft: het verdriet en de schaamte om de gezichtsvervorming, het gepest, het misbruiken van de macht als leraar. Enzovoort enzovoort .... Het was goed uitgewerkt en het enige boek dat van mij 5 sterren kreeg. 








Nummer 2 moet dan Vrij spel van Linda Jansma zijn. Wat een weergaloos goed geschreven verhaal over hoe je je kind wil beschermen, maar wat soms niet gaat. Hij kreeg van mij 4 en halve ster en dat is eigenlijk alleen maar, omdat ik op het eind iets las wat voor mij onvoorstelbaar (c.q. ongeloofwaardig) was. 








Nummer 3 is een wat ouder boek dat ik dit jaar nogmaals heb gelezen, te weten Vals alarm van Marelle Boersma. Super mooi beschreven over hoe de instanties de fout in kunnen gaan juist omdat ze bang zijn fouten te maken. 












Nummer 4 is Dode mannen moorden niet van Roosje Boum. Potver, ik werd regelmatig op het verkeerde been gezet en helemaal op het eind werd ik weer verrast. 










En dan de nummer 5 (ik had gevraagd of ik een gedeelde vijfde plek mocht doen, want dan kon ik in ieder geval er nog 2 of 3 extra doen, maar helaas). Nu ik dit typ, twijfel ik alweer en in mijn hoofd is het al 3 keer veranderd. Maar oké lang genoeg gedraald: Elke dag een druppel gif van Wilma Geldof. Het onderwerp heeft al sinds mijn jeugd mijn interesse en dan nu eindelijk eens een boek die de andere kant belicht en goed ook! (Dit geldt ook voor het boek van Elmer den Braber Mijn vader was een NSB-er wat mee dingt voor plek 5).    



Zo en dan heb ik dus toch stiekem een gedeelde vijfde plaats gemaakt *maakt in gedachten een lange neus*. Ik heb nog veel meer hele goede boeken gelezen, maar dit is hem dan geworden: mijn top 5! 

Fijne dagen verder allemaal!

De top drie van Alex

ALEX’ THRILLERTOP DRIE

Lezen heb ik altijd leuk gevonden, maar soms verloor ik die hobby uit het oog. Mede door Thrillerlezers ben ik weer volop gaan lezen… en hoe! Ik heb ruim zeventig boeken gelezen, ruim zestig in het tweede halfjaar. Natuurlijk vond ik niet elk boek even leuk, maar verschil moet er wezen. De beste thrillers die ik las in 2014 heb ik op een  rijtje gezet.

3. Een kille rilling van Bernard Minier (Xander) & Dodenweg van Olga Hoekstra (Xander)

Een slimme, gevatte thriller van maar liefst 600 pagina’s die je vele uren plezier zal opleveren. Bernard Minier vertelt met uitgebreide beschrijvingen van omgevingen, schept een afgelegen, duister winter wonderland tussen de bergen en verliest nergens de aandacht van de lezer. Het winter wonderland waar het verhaal zich afspeelt, zal je toch nog een beetje het winterse gevoel geven dat we niet hoeven te verwachten van de natte winters in ons kikkerlandje.

Bernard Minier deelt met zijn Een kille rilling de derde plek met Dodenweg van Xandercollega Olga Hoekstra. Het is Olga Hoekstra’s thrillerdebuut. Ze bracht het eerst uit in eigen beheer, won de Coffee Company Book Award 2014 en daarmee een auteurscontract bij Xander. Met de begeleiding van de uitgeverij werkte Hoekstra aan het polijsten van de thriller.

Dodenweg is een steengoed boek. Olga Hoekstra heeft een aangename schrijfstijl met een ironische ondertoon en weet humor te combineren met gruweldaden en de nodige spanning. Ze weet de lezer te verrassen, te schokken, maar vooral te boeien.

2. NOBODY van Marelle Boersma (De Crime Compagnie)

Nobody van Marelle Boersma vond ik zó indrukwekkend.  Het is een geweldig, meeslepend boek dat nog een stukje enger wordt door de kennis dat het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal. Niet enkel is het goed geschreven, ook het verhaal is erg goed. Nobody is niet een boek dat je even leest, het is een ervaring die na het lezen nog even bij je blijft.

Het verhaal ontpopt zich tot een prachtexemplaar van een vlinder die je meeneemt tot je in de wolken bent, met ernstige windstoten inbegrepen. Ze sleurt je mee totdat je haast omver geblazen wordt bij het einde en je je vervolgens in de hemel waant bij dat geweldige einde.

1. Wat dood is van Belinda Bauer (A.W. Bruna)

Wat dood is is absoluut het beste boek dat ik in 2014 las. Belinda Bauer beschrijft zo goed en mooi dat alles lijkt te kloppen. Realistischere dialogen schrijven lijkt onmogelijk. De personages zijn zo goed uitgewerkt dat ze haast tot leven komen. Het boek is sinister, maar ook grappig en ontroerend aan het eind.