Win een pakketje boeken van Yvonne Franssen

 

Yvonne Franssen haar boeken vallen altijd goed in de smaak in onze leesclubs. Een van de meest legendarische is ook met deze auteur en ik hoop snel haar terug te zien in een nieuwe leesclub. Voor vandaag mogen we deze drie boeken als 1 pakketje verloten. En ze worden ook nog mooi voor de winnaar gesigneerd.

De vraag is simpel: hoe heet het laatste boek van Yvonne? Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Yvonne Franssen.

Deze acties zijn omdat we de mijlpaal van 10.000 leden haalden met onze facebookgroep, dus je moet daar wel even lid worden.

Bridget las Schaduwen

 

Dagggg luitjesss,

Hierrrr is Bridget met haarrrr verslagje voor Thrrillerlezersss! Jaaaa leuk he, Ik vind het eeenig dat ik dit mag doen. Ben helemaaaaal in mijn noppiesss!

Overrrr welk boek ik jullie wat wil vertellen daarrrr moest ik wel even over nadenken denken hoorrrr want ik leesss erg graag kattenverhaaltjesss maar daarrrr zijn niet veel spannende van hahaha! Of ken jij errrr toevallig wel eentje?

Ik heb even in mijn boekenkast gekeken en zag boek van Yvonne Franssen staan. Kennen jullie haarrrr niet? Ach dat vind ik nu jammerrrr, zo’n leuk mens!

Het verhaal Schaduwen gaat over een vrouw die in haarrrr jeugd wat vreselijksss heeft meegemaakt. Maarrrr inmiddels is Ellen, want zo heet de vrouw, volwassen en heeft wat errrr gebeurd isss verdrongen. Ze loopt lekkerrrr te wandelen met haarrrr hondjesss en dan schiet zomaarrrr een malloot een van de honden dood! Argghh mijn hart stond stil toen ik dat lasss en moest wel even slikken hoorrrr!
Ellen bedenkt zich niet en geeft die vent een oplawaai en werkt hem tegen de vlakte. Daarna pakt ze gelijk haar lieve hondje op en gaat met de 2 andere honden naar huisss.
Nadat Ellen die vent tegen de grond heeft geslagen blijkt dan niemand hem meerrrr heeft gezien. Wanneerrrr Ellen dan ineensss ook nog hele vervelende dreigmailsss ontvangt voel ik dat ze bang wordt.

 

Ik zat op mijn stoeltje gekluisterd want hoe ging dit nu aflopen? Echt ik was bang dat errrr nog wat ergsss ging gebeuren met die andere lieve hondjesss maar gelukkig nietsss meerrrr gebeurd!

Mijn lieve schattige katjesss vinden die hondjesss niet leuk maarrrr ik vind ze wel lief hoorrrr. 

Iedereen die bij mij in de buurt kwam moest wegweeezen hoorrrr, ze mochten mij niet storen bij het lezen van Schaduwen! Hebben jullie dat ook? Zit je lekkerrrr te lezen, komen ze me telkensss storen, om gek van te worden! Yvonne schrijft gelukkig zoooo dat ik allesss goed begrijp en snel door de hoofdstukken heen vloog:-) Het wasss een heel spannend verhaal. Ellen heeft ook nog wel gedoe met Rogier haar ex en isss misschien verliefd op David en haarrrr vriendin Liesbeth, nou dasss mijn vriendin niet hoorrrr, volgens mij is die niet zuiverrrr op de graad :-(

Nou dit verhaal krijgt 4,5 Katten, O nee Kraaien van mij


Toedels Bridget

Anders dan anders Yvonne Franssen

Yvonne Franssen bracht op 11 september jl. haar thriller Kamer 305 uit. Vandaag beantwoordt zij de vragen van Anders dan anders. Andere vragen dan wanneer begon je met schrijven? en waarom schrijf je thrillers? Die antwoorden kunnen we overal al vinden. Leren wij Yvonne vandaag net wta beter kennen?


Wat maakt je kwaad?

Dierenleed.


Geloof jij in toeval?

Ja. Ik las ooit dat wij mensen het psychisch nauwelijks aankunnen om te accepteren dat toeval bestaat. Dat we daarom altijd naar verbanden en redenen en oorzaken zoeken als ons iets overkomt, maar dat die er vaak domweg niet zijn. Dat klonk plausibel.


Welk nummer blère je altijd zo hard mogelijk mee?

Mijn reportoire is omvangrijk. Alleen in mijn auto geef ik magistrale optredens.



Met welk bekende persoon zou jij wel een avondje willen gaan stappen?

Met koning Willem-Alexander. Omdat ik denk dat dat én een goed gesprek én heel veel plezier kan opleveren.


Waarvan word jij super-enthousiast?

Van een goed boek. Lekker eten. Vakantie. Goede seks. In volgorde van onbelangrijkheid. 😉


Waar werd je voor het laatst stil van?

Afgelopen april tijdens mijn vakantie bij het 9/11 Memorial.

Speel je wel eens vals in spelletjes?

Nee.


Welk beroep zou je nooit kunnen uitoefenen?

Ik zou absoluut niet in een slachthuis kunnen werken. Dat lijkt me vreselijk.


Wanneer heb je voor het laatst gedanst?

Heel lang geleden. Je zal mij niet gauw uitbundig zien dansen. Terwijl me dat wel heerlijk lijkt. Teveel bedenkingen/remmingen. Te lomp en onhandig ook vrees ik.


Kan jij tolerant zijn voor intolerante mensen?

Nee.


Word je liever aangevallen door een hond of een zwerm bijen?

Ik word liever helemaal niet aangevallen.


Welke film vond je verschrikkelijk?

Toevallig heb ik onlangs de veelgeprezen film Mulholland Drive gekeken. Ik vond er niks aan. Ik dacht dat ik er niks van begreep, maar toen ik achteraf op internet de beschrijving/uitleg las kon ik alleen maar constateren dat er niets te begrijpen viel.

Welke film kan jij wel duizendmaal zien?

Love actually en Notting Hill. Die ken ik uit mijn hoofd. Blijft leuk.


Wat bestel je bij McDonald's?

Een medium quarterpounder menu met een kleine bananenmilkshake en twee frietsaus. What else? 😉

Welke foto staat er als achtergrond op je tablet/laptop?

Niet exact een antwoord op de vraag, maar het start- en vergrendelscherm van mijn telefoon is een foto van Kari, onze eerste Drent die helaas in maart is overleden.

Als je nog maar 1 boek zou mogen lezen, welk zou je dan nemen?

De opvolger van Witte dood van Robert Galbraith alias J.K. Rowling. Kan ik me nu al op verheugen.

Wat zou je eten als laatste avondmaal?

Ik zou beginnen met een romige vissoep. Als hoofdgerecht een pasta met scampi's en coquilles en als toetje iets met cheesecake én chocola als het dan toch de laatste avond is. Alle gerechten graag met een bijpassende wijn. Mmmm.


Wat staat op de eerste plaats op je bucketlist?

Een bestseller.


Welk dier omschrijft jouw persoonlijkheid?

Geen idee. Welk dier is ambitieus en bescheiden en vol zelfvertrouwen en onzeker en vrolijk en melancholiek tegelijk en houdt van andere dieren?


Wie moet het volgende Songfestival in Nederland presenteren?

Dat interesseert me helemaal niks! 😉

Actie 4 GESLOTEN

Dan mogen wij vandaag een gesigneerd exemplaar van Schaduwen van Yvonne Franssen verloten. Haar boek is ontzettend goed ontvangen in 2018. Ik heb geen enkele negatieve recensie gezien en ook ik heb genoten van het boek. Dus hoe tof om een gesigneerd boek te mogen gaan winnen.

Wat te doen?
Het boek verscheen ook in onze leesclub Boekvonnis. Wat vonden de deelnemers van het boek en wat gaven zij voor eindcijfer? Stuur dat eindcijfer naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Schaduwen. Om je wat te helpen krijg je van mij hier de link:
Boekvonnis Schaduwen

Winnaar: Monica Dolkemade

2018 door Yvonne Franssen

Januari

Een stormachtige woensdag. Het KNMI waarschuwt voor zware windstoten en geeft een code oranje uit. Terwijl buiten de wind aanwakkert, daalt binnen juist een vreemde stilte neer. Mijn manuscript is af. Zomaar ineens. De afgelopen weken heb ik me suf lopen piekeren over hoe ik dat allerlaatste losse eindje moest wegwerken. Vandaag diende zich de oplossing aan. Ik hoefde er niet eens over na te denken, ik schreef het gewoon op alsof ik het al die tijd al wist.

Ik sla het document op, ruim 77.000 woorden met als werktitel Schaduwen. Wat zal ik doen, morgen het hele verhaal nog een keer rustig doorlezen of meteen mailen? Ik aarzel. En besluit nu meteen te mailen. Weg ermee.

Februari

In Zuid-Korea zijn de Nederlandse schaatsers succesvol op de Olympische Winterspelen. In Nederland ziet minister Halbe Zijlstra zich genoodzaakt om op te stappen nadat hij met iets te veel fantasie heeft uitgeweid over zijn relatie met Valdimir Poetin. Ik voel me ook succesvol. De heren van Futuro Uitgevers, met wie ik in november 2017 heb kennisgemaakt en die ik daarvoor al de eerste hoofdstukken van mijn manuscript had toegestuurd, zijn onder de indruk van het eindresultaat. Míjn fantasie heeft een uitgever gevonden!

Maart

Poetin wint de Russische verkiezingen, in Engeland worden een Russische dubbelspion en zijn dochter vergiftigd, en de wereldberoemde wetenschapper Stephen Hawking overlijdt. Weinig reden voor een feestje zou je denken, maar niets is minder waar. Futuro Uitgevers bestaat namelijk drie jaar en dat moet gevierd worden! Ik rij naar Amsterdam voor een gezellige middag met collega auteurs en bitterballen, en het voelt net echt! Te midden van alle gesprekken over manuscripten en coverontwerpen en toekomstdromen besef ik dat het daadwerkelijk gaat gebeuren, dit jaar gaat mijn nieuwe thriller verschijnen!

April

Het gaat me allemaal niet snel genoeg. De redacteur heeft het druk, de heren uitgevers ook, iedereen heeft het druk. Iedereen behalve ik. Ik wil van alles, maar er valt even niets te willen. Ik sta in de wacht.

Eind april pleegt de 28-jarige Zweedse DJ Avicii zelfmoord. Uit de nieuwsberichten concludeer ik dat deze talentvolle jongen is bezweken onder de druk van zijn succes. Dat zet zaken in perspectief.

Mei

Israël wint het Eurovisie Songfestival en de Belgische film Girl wint vier prijzen op het Filmfestival van Cannes, waaronder de Caméra d'Or, de prijs voor het beste debuut.

Ik ben aan prijzen winnen (nog) niet toe, maar ik krijg wél mijn manuscript ter correctie retour van de redacteur. Als ik vluchtig door de verbeteringen en opmerkingen scrol, constateer ik tevreden dat het allemaal nogal mee lijkt te vallen, hier en daar staat er tot mijn genoegen zelfs een compliment in de kantlijn.

Juni

De Amerikaanse president Trump ontmoet de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un. Het wordt een top genoemd, maar meer dan een zeer vrijblijvende intentieverklaring levert het niet op. Ik ben druk in de weer met het opdoen van sublieme ideeën voor de cover van mijn boek. Niet te cliché en voor de hand liggend maar wel als thriller herkenbaar is het plan. Ik voer tientallen zoekwoorden in op diverse stockfoto websites en scrol door honderden foto’s met als eindresultaat dat ik geen flauw benul meer heb van wat ik wel en niet mooi vind. Ik stuur een mailtje naar de uitgever of  “iets met een detail” niet een goed idee is. Ze gaan ermee aan de slag.

Juli

In Thailand worden de voetballertjes van een lokaal voetbalelftal en hun trainer gered uit de ondergelopen grot Tham Luang, waarin ze sinds 23 juni vastzaten. Op een aanzienlijk minder dramatische manier zit ik zelf ook een beetje vast. Ik heb dé locatie voor mijn aanstaande boekpresentatie op het oog, maar ik wil de eigenaar pas benaderen als de cover klaar is en alle vormgevers zijn op vakantie of heel druk. Ik moet geduld hebben, maar geduld is niet mijn sterkste kant.

Augustus

Terwijl zwemmer Maarten van der Weijden een dappere poging doet om de route van de Elfstedentocht zwemmend af te leggen, en daarmee meer dan vijf miljoen euro ophaalt voor onderzoek naar kanker, geniet ik van mijn eigen kleine triomfen. Niet alleen bereiken we overeenstemming over de cover van Schaduwen, op 9 augustus komt het boek – twee weken eerder dan verwacht – al uit! Op 25 augustus presenteer ik in een overvolle hoeve Heerenhof ’t Voorhuys vol trots mijn vierde thriller. Saillant detail is dat deze voormalige boerderij de plek is waar in het boek hoofdpersoon Ellen woont.

September

Mijn eigen kleine wereldje is er een van aangename verrassing en triomf. Ik mag op lokale radio en tv komen vertellen over mijn boek, en de ene na de andere lovende recensie verschijnt.

Op 20 september komen bij een spoorwegovergang in Oss vier kinderen om het leven als een Stint in botsing komt met een sprinter van NS. De bestuurster van de Stint raakt zwaargewond. Nederland is in diepe rouw. Mijn bubbel van gelukzaligheid knapt uiteen.

Oktober

Naast mijn (bijna) dagelijkse versjes, blogs, korte verhalen en boeken ga ik nu ook een maandelijkse column schrijven. Op de online lezers community Hebban sta ik wekenlang in de top 10 van populairste auteurs. Ik sluit de maand in stijl af met een dagje Thrillerfestival in Zoetermeer. Het wordt een fijne dag vol gezellige ontmoetingen met collega auteurs, lezers en recensenten. In de wereld gaat het er minder gemoedelijk aan toe. In een synagoge in de Amerikaanse stad Pittsburgh schiet een antisemitische man elf gebedsgangers dood, en een Boeing 737 met 181 passagiers en 8 bemanningsleden aan boord stort in de Javazee. Niemand overleeft het ongeluk.

November

Op diverse plaatsen in Europa wordt het einde van de eerste wereldoorlog herdacht. In China vallen 15 doden door een busongeluk, nadat een van de passagiers slaags was geraakt met de chauffeur. In Tanzania verklaart een gouverneur de jacht op homoseksuelen geopend en in een Californische bar schiet een schutter twaalf mensen dood. We hebben de afgelopen eeuw niet veel bijgeleerd.

Iets minder dan een eeuw geleden, drie maanden om precies te zijn, kwam Schaduwen uit. Er waren fantastische recensies, er was radio en tv, er was een thrillerfestival en een signeersessie, er zijn inmiddels prachtige ‘Schaduwen’boekenleggers en er staan voor 2019 al een paar leuke activiteiten op het programma. Toch knaagt de onrust aan me. Schaduwen heeft een geweldige start gemaakt, hoe nu verder?

December

Op het moment dat ik dit schrijf is het 8 december. Sint is met al zijn zwarte-/roetveeg-/regenboogpieten terug naar Spanje. Tegen de kerstman lijken vooralsnog geen zwaarwegende bezwaren te bestaan.

De tijd van jaaroverzichten en lijstjes is aangebroken. Ook de recensenten van Bol.com hebben lijstjes gemaakt en Schaduwen heeft een derde plaats weten te veroveren in de favoriete Top 5 van een van de thrillerrecensenten. Daar ben ik best een beetje trots op.

Er vanuit gaande dat er in de resterende dagen van 2018 geen rare dingen meer gebeuren, constateer ik dat er op mondiaal niveau veel te verbeteren valt, maar dat 2018 voor mij persoonlijk een goed jaar was. Ik zet dus de champagne alvast koud om het nieuwe jaar feestelijk te kunnen verwelkomen. Zie ik jullie daar?

Boekvonnis over Schaduwen van Yvonne Franssen

Namens Uitgeverij Futuro en Yvonne Franssen mochten wij een leesclub rondom Schaduwen houden. Daar de jarenlange ervaring leert dat lange en vooral langdradige verslagen van leesclubs elders weinig gelezen worden, houden wij het aantal deelnemers beperkt. Voor jullie nu een kort en enthousiast verslag van deze geslaagde leesclub.
De deelnemers waren:

Lydia Buist
Lien Gautiers
Astrid Heijnen
Ans Stier
Jacqueline Musch
Renee Snijder

Ook de auteur zelf nam deel aan de leesclub en beantwoordde enthousiast alle vragen die op haar werden afgevuurd.
Ieder hartelijk bedankt voor de inzet. En de uitgeverij natuurlijk voor het beschikbaar stellen van de boeken.

De deelnemers konden na het uitkomen van het boek snel van start.

*Schaduwen heeft een opvallende omslag voor een thriller. Wat vond men van de omslag?

Lien zegt het volgende over de voorkant:
Ik had de cover al voorbij zien komen, nog voor er kandidaten voor de leesclub werden gevraagd. Ik had toen de bedenking gemaakt : "als ik dit boek zou zien liggen in de winkel, ik zou het waarschijnlijk niet oppakken". Dit wil ik even verduidelijken. Ik vind de cover mooi, dat wel, maar... het doet me denken aan fantasy. Ik hou niet van fantasy verhalen en ik linkte deze cover daar aan. 
Ik vind de kleur wel heel mooi, het ruwe en het blauwe. De sleutel kan ik niet linken met de titel "schaduwen". Een sleutel kan iets openen, iets ontdekken, een geheim vinden... 
Ik heb ondertussen natuurlijk de inhoud van deze thriller gelezen en ik ben zeer benieuwd of de betekenis van de sleutel nog duidelijk wordt.

Astrid: Ik vind de cover heel mooi, juist door de eenvoud ervan. Maar die sleutel? Waarom? Waarvoor dient de sleutel? We zullen er tijdens het lezen vast en zeker achter komen. Spannend!

Auteur Yvonne vertelt ons
" dat we heel bewust besloten hebben om niet voor een 'standaard' thriller cover te kiezen. Dus geen dramatisch vrouwenportret of donker bos en wit met gele letters. 😉
Zowel de titel als de afbeelding van sleutel is hier eerder symbolisch dan letterlijk bedoeld".


*Wat verwachtte men voor het lezen?
 Ik las ook dat de schrijfster graag gedichten schrijft en graag met taal bezig is. Ik verwacht daarom een boek van goede kwaliteit. Een boek met mooi beeldend taalgebruik, zegt Renee

Jacqueline:
De cover vind ik mooi maar dit heeft te maken met de prachtige blauwe kleur, alleen daarom zou ik het boek al bekijken in de winkel. Schaduwen, een sleutel en de inhoud van deze thriller hebben gelezen denk ik dat het de sleutel is naar de schaduwen van het verleden, die nu door de recente gebeurtenis heftig oppoppen in het hoofd van Ellen. Die schaduwen wil Ellen waarschijnlijk het liefst weer opsluiten en de sleutel ver weg gooien. Ik verwacht een zeer spannend verhaal waarbij de schaduwen van het verleden gelinkt worden aan de recente gebeurtenissen.


*Tijdens het lezen merk ik al dat de lezers vrij enthousiast zijn over het verhaal en men razendsnel door het boek schiet.


Astrid Heijnen: Al een stukje verder dan pagina 50, dus een kort nachtje gehad 😂. Het is inderdaad moeilijk om te stoppen met lezen en zeker in het begin moet je goed je aandacht erbij houden.

Lien Gautiers: Ik ben gewoonweg weg van het boek. Oh, zo goed! Echt, zit "keigoed" ineen!!! Ik ben echt benieuwd hoe het verder gaat!

Ans Stier: Het is een boeiend boek en ook onvoorspelbaar. Vermoedens over het plot komen wel natuurlijk maar het heeft wel verrassende elementen. Je wilt dus graag doorlezen.

Intussen werden er ook flink wat vragen afgevuurd op de auteur. Hier volgen enkele vragen:


*Inspiratie, waar krijg je die, wat helpt jou om inspiratie te krijgen en wanneer het niet lukt hoe zorg je er voor dat je wel inspiratie krijgt?

Yvonne:
Dat is soms best lastig. Als ik begin met schrijven heb ik meestal alleen maar een vaag idee in mijn hoofd van hoe het verhaal moet gaan verlopen. Vervolgens ontwikkelt zich dat al schrijvende, soms in een heel andere richting dan ik oorspronkelijk dacht. 

Als schrijven soms niet lukt, als ik het even niet meer weet, laat ik het manuscript een paar dagen of weken voor wat het is. Er komt altijd wel weer een moment dat je ineens weet hoe het verder gaat. Dat zijn fijne momenten.


*Had je lang over de titel nagedacht? Hij is prachtig bij dit verhaal.
Yvonne:
De titel was een hel! Hij moet bij het verhaal passen, liefst uniek zijn (is ie niet), bij voorkeur kort zijn (want dat vind ik het mooist)... Schaduwen was de werktitel, en uiteindelijk wisten we met zijn allen niks beters te verzinnen. 😉

*Je hebt ook een trailer van het verhaal. Hoe gaat zoiets in het werk? Wel een mooie trailer.
Yvonne:
Die trailer maken was echt een van de allerleukste dingen om te doen. Samen met Monique, degene die heeft gefilmd en gemonteerd, zijn we er een middag voor gaan zitten en hebben een aantal scenes op papier gezet die samen de trailer zouden moeten vormen. En toen was er natuurlijk het probleem van de acteurs. Totdat ik me realiseerde dat ik een gezin ken dat in één klap dat probleem zou kunnen oplossen. Ik heb die mensen gevraagd, en ze waren zowaar enthousiast. Dus de acteurs die jullie in de trailer zien zien, is één gezin, inclusief de (door mij gefokte) hond in de laatste scene. 😊

*Hoe komt zo'n verhaal tot stand? Hoe kom je op het onderwerp ?
Yvonne:
Het verhaal groeide vanuit een vaag idee. Toen ik met schrijven begon was er daadwerkelijk een hele hoop trammelant binnen de Drentenrasvereniging, wat mij op het idee bracht om dat als kapstok voor een verhaal te gebruiken. Gaandeweg liep het verhaal echter meer en meer in een andere richting, dat gebeurde 'vanzelf' al schrijvende.

*Hoe wordt de cover van het boek ontworpen? Bedenk je zelf het idee waar een designer mee aan het werk gaat of geeft een proeflezer ideeen? Ik ben nieuwsgierig hoe dit in zijn werk gaat.
Yvonne:
In overleg met de uitgever. Er zijn een heleboel opties besproken, van donkere bossen tot dramatische vrouwenportretten en meer van dat soort gangbare thrillercovers. Uiteindelijk besloten we dat we níet standaard wilden. Een afbeelding van een detail of klein voorwerp, passend bij het verhaal, leek me mooi. De uitgever heeft onze ideeën met de vormgever besproken, en die kwam (na enkele aanpassingen) met deze cover.


*Na het lezen
Na het lezen maken de deelnemeres hun recensies en daar staan in elk mooie teksten
Zo zegt Ans in haar recensie het volgende: Dit boek heeft de vaart er goed in. Voortdurend komen er verrassende dingen naar voren. Dit maakt dat je graag verder wilt lezen om de ontwikkelingen te ontknopen. Soms denk je dat je het plot doorkrijgt maar dan wordt je weer op een dwaalspoor gezet. Knap in elkaar gezet. Een soepele schrijfstijl sleept je heerlijk mee in het verhaal.

Renee had nog wel een klein kritisch nootje:
In het boek is steeds een personage aan het woord die de gebeurtenissen van zijn/haar kant verteld. Dit is leuk bedacht en maakt het ook best wel spannender. Ik vond de stukjes net wat tekort in het eerste deel van het boek. De wisselingen waren mij toen wat aan de snelle kant. Meer naar het einde van het boek wilde ik graag meer weten en toen wilde ik juist wel graag dat een volgend personage kwam om het verhaal verder te vertellen.

In het boek komt een gebeurtenis voor waar Lydia wel even moest slikken:Schaduwen is een thriller dat de lezer regelmatig de rillingen bezorgt. En helemaal als je ook een dierenliefhebber bent. Wanneer er iemand om een gruwelijk wijze om het leven wordt gebracht, doet het mij niks. Maar wanneer er een hond wordt doodgeschoten gelijk in het begin van het verhaal dan wil ik wel in het boek kruipen en even de dader een lesje leren.

Astrid is ook laaiend enthousiast: De schrijfster heeft goed gebruik gemaakt van korte hoofdstukken, waardoor
het de lezer zeer moeilijk wordt gemaakt om het boek even weg te leggen. Je wilt immers
weten wat in het volgende hoofdstuk gaat gebeuren (dank voor de slapeloze nacht :D)
De personages zijn goed uitgewerkt, en zeker in het begin denk je: ja jij bent de dader, maar
Niets is wat het lijkt.
Iedere keer dacht ik dat ik achter de dader was, iedere keer weer zat ik er naast. Knap gedaan hoor! 

En juist de lezer steeds weer op het verkeerde spoor zetten, maakte voor mij dit boek een topper .

*Wat vond Yvonne zelf van de leesclub?

Spannender dan een spannend boek is toegevoegd worden aan een leesclubje dat Boekvonnis heet en een vonnis gaat vellen over je nét verschenen thriller. Het verhaal waar je máánden-, zo niet jarenlang op hebt zitten zwoegen. Geschreven, geschrapt, gepolijst.  Vaak enthousiast en bevlogen, soms vertwijfeld en moedeloos.

Samen met mijn verhaal beleefde ik uren van wanhoop en momenten van euforie. Wist ik regelmatig niet hoe het verder moest, maar was ik soms ook stiekem een beetje verliefd op een briljante vondst of een mooie zin. En nu zou een groepje van zes doorgewinterde thrillerlezers dit verhaal gaan lezen.

Schaduwen. De titel. Daar begon het al mee. Er ontstond een levendige discussie over zowel de titel als de cover, die ik met veel interesse volgde, want maanden (titel) en luttele weken (cover) daarvoor had ik met mijn uitgever een soortgelijke discussie gevoerd. Het was bijzonder om te lezen hoe onze eigen overwegingen ook in dit leesclubje aan bod kwamen. En hoewel de verwachtingen en meningen van de diverse lezeressen uiteen liepen, concludeerde ik voor mezelf dat we een goede keuze hadden gemaakt.

En toen de inhoud. Nadat iedereen de eerste vijftig pagina’s had gelezen, werd om een eerste indruk gevraagd. De dames barstten los over wie ze waarom niet aardig vonden. Ik had de neiging om mijn personages te verdedigen, maar genoot er tegelijkertijd van dat het ineens niet meer alleen in mijn hoofd echte mensen waren. Én, ook niet onbelangrijk, iedereen leek in ieder geval zodanig in het verhaal te zitten dat stoppen met lezen geen optie meer was. Een opsteker!

De dames lazen verder en ik las hun bevindingen en eigenlijk was dat alleen maar fijn en interessant en leerzaam. Door de vragen die werden gesteld en gedachtewisselingen die ontstonden, ontdekte ik dat elke lezer zijn of haar eigen interpretatie geeft aan karakters en situaties. Dat weet je natuurlijk wel, maar als je ermee geconfronteerd wordt besef je het pas ten volle. En nu ik inmiddels niet meer gespannen op het puntje van mijn stoel zat, kon ik daar wel van genieten. Er waren wat opmerkingen, en er waren complimenten. Zéér complimenteuze complimenten die, nadat iedereen het boek had dichtgeklapt (of had weg geklikt) leidden tot een hartstikke fijne eindbeoordeling. Waarvoor mijn dank!

Yvonne Franssen

*De conclusie:

Een geslaagde en leuke leesclub dat als eindoordeel met een dikke vier kraaien kwam! De deelnemers en de auteur bedankt voor jullie enthousiaste inbreng tijdens de loop van de leesclub. 

Schaduwen van Yvonne Franssen

Titel: Schaduwen
Auteur: Yvonne Franssen
Uitgeverij: Futuro
Publicatiedatum: augustus 2018
Recensie door Ans
Aantal kraaien: 4,5

Samenvatting
Ellen Groeneboom stamt uit een rijke familie die een goed lopende hotelketen heeft. Op een dag wordt haar hond dood geschoten. Ze ontvangt dreigmailtje en heeft geen idee waarom dit gebeurd en wie er achter kan zitten. Enkele dagen later blijkt de schutter spoorloos te zijn verdwenen. Ellen begrijpt er niets meer van en vraagt zich af of er een samenhang kan zijn. Ze zoekt steun bij haar beste vriendin Liesbeth. Ellen en haar partner Rogier zijn al een tijdje uit elkaar maar gaan nog als vrienden met elkaar om hoewel deze relatie ook meer scheurtjes begint te vertonen. Ellens leven staat op haar kop, het wordt een chaos waar ze geen uitweg in ziet.

Leeservaring
Dit boek heeft de vaart er goed in. Voortdurend komen er verrassende dingen naar voren. Dit maakt dat je graag verder wilt lezen om de ontwikkelingen te ontknopen. Soms denk je dat je het plot doorkrijgt maar dan wordt je weer op een dwaalspoor gezet. Knap in elkaar gezet. Een soepele schrijfstijl sleept je heerlijk mee in het verhaal.
Er lopen verschillende verhaallijnen die je vanuit de personages beleeft. Boven de hoofdstukken is duidelijk aangegeven vanuit wie de verhaallijn gezien moet worden. Dit is erg handig voor het overzicht. De hoofdstukken zijn kort wat ook het leesgemak bevorderd.
De personages zijn goed uitgewerkt. Je krijgt een goed beeld van hoe ze leven en denken. Psychologisch zit het prima in elkaar. Boeiende personages die je dan ook graag beter wilt leren kennen en waarvan je graag al doende hun motivatie tot handelen achterhaald.
Conclusie een heerlijk goed boek. Ik wil zeker meer van deze auteur lezen.

Doe je mee met Boekvonnis, onze leesclub, van Schaduwen?

Het werd eens tijd voor een nieuwe Boekvonnis en dit keer gaan we het boek Schaduwen van Yvonne Franssen lezen en bespreken. Het boek kwam deze week uit.
Je kan je aanmelden en aangeven of je graag digitaal of van papier lees. We houden het bij maximaal 5 deelnemers.

Meedoeneisen:
1. Je leest het boek binnen 3 weken. We starten week 33.
2. Je doet actief mee in de aparte facebookgroep waar je antwoorden geeft op vijf vragen.
3. In die 3 weken maak je een review van het boek. Daarbij kan je hulp krijgen als je het nog nooit deed en het lastig vindt.

Lijkt het je iets? Dan kan je je aanmelden op Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Schaduwen

Hieronder heb je een boekomschrijving van Schaduwen:

Ellen Groenenboom wordt als veertienjarig meisje door een onbekende man verkracht. Als volwassen vrouw leidt ze samen met haar drie honden een teruggetrokken bestaan op een oude boerderij, weg van de bewoonde wereld.

Als ze op een dag een anonieme dreigmail ontvangt, concludeert ze dat er sprake moet zijn van spam. Maar dan volgen er meer dreigmailtjes, en wordt een van haar honden tijdens een boswandeling door een wildvreemde doodgeschoten.

Als deze vreemdeling enkele dagen later zelf vermist blijkt te zijn, wordt Ellen bang. Bestaat er een samenhang tussen deze gebeurtenissen, en welke rol speelt Ellen zelf in het geheel?

In haar zoektocht naar de waarheid, stuit ze op geheimen uit haar eigen verleden, die haar leven veranderen in een ware hel. Wie kan ze nog vertrouwen, en wie is haar vijand? Zal ze een uitweg vinden uit deze nachtmerrie?

Wat vind jij van deze cover?

Deze week kwam Schaduwen van Yvonne Franssen uit met een aparte omslag vind ik.
Ik ben benieuwd naar jullie mening? Wat roept de cover op als je naar Schaduwen kijkt? Zou je het oppakken? Wat verwacht je? Roep maar in de facebookgroep!

Een omslag!

Het leek eeuwen te duren, maar het verliep allemaal keurig volgens plan. En nu was dan het moment aangebroken om serieus met de omslag van mijn aanstaande boek aan de slag te gaan. Er was al over gesproken, er was over nagedacht, nu moest het gaan gebeuren. 

Ik bekeek honderden omslagen van bestaande thrillers. Het verbaasde me hoe weinig ik er daadwerkelijk mooi vond. En hoeveel de covers die ik wél mooi vond op elkaar leken. En hoe weinig aandacht ik normaliter aan een omslag besteed. 

Ik scrolde door de foto’s die ik afgelopen winter en voorjaar had gemaakt. Mijn verhaal speelt zich af in en om de bosrijke omgeving van Montfort, een stadje in Midden-Limburg. Het toeval wil dat ik – net als hoofdpersoon Ellen - veel in de Montfortse bossen rondzwerf, tijdens mijn dagelijkse wandelingen met de honden. Tijdens die wandelingen maak ik regelmatig foto’s, het zou natuurlijk zomaar kunnen dat er een geschikte omslagfoto bij zat! Maar dat was niet zo. Hoe sfeervol of onheilspellend mijn landschappen ook waren, als omslag voor een spannend boek vervielen ze tot afgezaagd en saai. Het moest anders! 

Om inspiratie op te doen voerde ik allerlei verschillende zoekopdrachten in op diverse stockfoto websites. Ik bekeek honderden foto’s van donkere bossen, omgevallen fietsen, angstige vrouwen en boze mannen. Ik overlegde met de uitgever, en we kwamen tot de conclusie dat we dat niet wilden. 

Een omslagontwerper werd ingeschakeld en bijgepraat, en een dag later was er een eerste ontwerp. Ik schrok ervan en was tegelijkertijd enorm geïntrigeerd. Ik kon nauwelijks besluiten of ik het heel erg mooi of juist afschuwelijk vond. Wel was overduidelijk dat het de aandacht trok en vasthield, en dat was precies wat we wilden. Dus na wat e-mails over en weer over kleur en lettertype en indeling, had mijn boek een omslag! Zonder bomen en schaduwen en donkere wolken en verlaten schuren, maar met een sleutel. 
 

Een sleutel. Een detail. Een symbool. Iets om over na te denken.

Yvonne Franssen

Meer columns en veel meer van Yvonne Franssen kan je lezen op  haar website

https://www.yvonnefranssen.nl/