De Kluwen van Terrence Lauerhohn

 

De cover

De cover ziet er angstaanjagend uit. Een vervallen kamer met prominent in het midden een soort hologram van een groot doodshoofd. De titel omgeven door bloedstollend rood. Een cover die zeker de aandacht trekt en mij nieuwsgierig maakt naar de inhoud.

De flaptekst
De Kluwen: Vijf vrienden. Hun vriendschap is hecht. Voor hun televisieprogramma onderzoeken ze paranormale verschijnselen. Zij weten dat geesten bestaan en zijn er niet bang van.

Tot ze zich in het huis van een occultist en seriemoordenaar laten opsluiten. Vanaf dat moment loopt de hele mensheid groot gevaar. Zij kunnen de wereld echter alleen van de ondergang redden door zelf in leven te blijven. De sterkte van hun vriendschap, hun moed, en hun beslissingen zullen uiteindelijk de doorslag geven.

‘De Kluwen’ is een verhaal dat de grens tussen eng en gruwelijk angstvallig vaak overschrijdt. Voor lezers met stalen zenuwen. 

Het verhaal
Het verhaal begint met Elisabeth Demore. Elisabeth is een medium dat net haar handtekening heeft gezet onder het huurcontract van haar nieuwe tijdelijke woning. Een woning, waar nooit gezinnen hadden gewoond. Enkel vrijgezellen met duistere doelen voor ogen en dat huiveringwekkende naamloze waar zij mee samenwoonden. Elisabeth:  klaar voor de ontmoeting met hetzelfde, niet om het te aanbidden, maar om het en zijn bovennatuurlijke aanbidders tegen te houden en uit hun occulte hok te lokken, voordat het te laat is. Ze hield het zeven nachten vol, het was te sterk voor haar of toch niet…..?

Het verhaal gaat verder met de introductie van de vijf vrienden Karl, Marten, Rick, Ton en Paul. Zij hebben samen een televisieprogramma waarin ze onderzoek doen naar paranormale zaken en staan op het punt een nieuw huis te onderzoeken. Het huis van een occultist en seriemoordenaar. Karl, het medium voelt voordat ze de woning binnen gaan al dat de energie heftig is. De macht van de entiteiten is groot. Hij houdt dit echter voor zich. Met slechts 1 filmcamera met lamp bedient door Marten en alleen de telefoon van Karl voor noodgevallen laten ze zich één nacht in het huis opsluiten. Alleen Paul blijft voor geluidsmontage buiten. Wanneer het de volgende ochtend licht wordt mogen ze pas weer het huis verlaten. Direct nadat ze het huis zijn binnengetreden gaan de mannen op onderzoek uit. Al snel krijgen ze contact met één van de entiteiten. Het lijkt een vrouw te zijn die hen waarschuwt dat hèt komt, dat hèt gevaarlijk is en vervolgens de namen Ton en Marten.

Wat volgt is een beklemmend verhaal waarin de vier mannen niet alleen vechten om het huis levend te verlaten, maar ook de mensheid proberen te redden. Zij worden daarbij uit onverwachte hoek geholpen. Thema’s als vertrouwen, verraad, vriendschap, angst en moed passeren de revue. De schrijfstijl is vlot, het verhaal is spannend en de angst is voelbaar. Wat opvalt, is het mooie taalgebruik van Terrence, iets waar ik persoonlijk erg van kan genieten. Daarnaast is het verhaal ook heel beeldend geschreven wat maakt dat dit boek niet geschikt is voor de “tere ziel” en een stevige maag wel wenselijk is.

Eindoordeel
Ik heb ‘De Kluwen’ van Terrence Lauerhohn met veel plezier gelezen. Het is een genre dat niet door iedereen gewaardeerd zal worden denk ik, maar houd je van paranormale thrillers en deins je niet terug voor beeldend geschreven gruwelijkheden, dan kan ik dit boek van harte aanbevelen.
Ik geef het boek ‘De Kluwen’ van Terrence Lauerhohn 3,5 kraaien.

Hilona

Roadtrip naar nergens van Barbara de Smedt

  

‘Roadtrip naar nergens’, dat is waar Michelle mee start wanneer ze denkt echt niets meer te hebben. Ze vertrekt met haar oude Volvo richting het zuiden en ziet wel waar ze uit gaat komen. Dat ze tijdens deze reis, gezien haar schamele budget, moet slapen in haar auto is voor Michelle echt wel een hobbel om te nemen. Maar ze doet het! Dit zal niet de enige uitdaging zijn die Michelle op deze Roadtrip voorgeschoteld krijgt, zal ze durven om deze allemaal te nemen?

 

Wanneer Michelle aan de Portugese kust op een kleine camping is belandt, ontmoet ze de vrolijk babbelende vijfjarige Frey. Samen met haar moeder Isa is ze aan het rondtrekken met een Volkswagenbusje. Michelle heeft gelijk een klik met Frey en de volgende dag gaan ze met zijn drieën naar het strand. Daar aangekomen is de pret van korte duur, er is namelijk iets verderop iets aan de hand. Isa vraagt aan Michelle op polshoogte te gaan nemen. Er blijkt een gruwelijk verminkt lichaam van een man te zijn aangespoeld. Isa wil maar een ding en dat is zo snel mogelijk terug naar de camping. Michelle vindt dat Isa zich ook wat vreemd gedraagt en wil er achter komen waarom. Maar zal Isa Michelle vertrouwen en het achterste van haar tong laten zien?

 

Barbara de Smedt heeft een prettige en vlotte schrijfstijl. Doordat zij haar personages goed heeft uitgewerkt weet ze me het spannende en boeiende verhaal in te trekken. Michelle maakt door de onverwachte gebeurtenissen waarin ze belandt echt een ontwikkeling door. Ongewild wordt haar ook nog het vuur aan de schenen gelegd, zal ze zich hier goed door heen slaan? 

Isa, is ontzettend op haar hoede, kan gezellig zijn maar oogt ook wat angstig en haar gedrag kan omslaan in die van een furie! Dit gedrag zorgt er dit keer voor dat ze haar zelfbeheersing helemaal verliest waardoor ze in een verschrikkelijk situatie terecht komt en Michelle met een enorm probleem opzadelt.

 

Ik heb genoten van ‘Roadtrip naar nergens’. Zeker ook van de ontknoping! Verschillende keren heeft de auteur me op het verkeerde been gezet maar op enig moment wist ik wie de dader was. Althans dat dacht ik. Het is dan erg leuk wanneer de auteur aan de ontknoping een situatie meegeeft die je helemaal niet verwacht waardoor je denkt van serieus? Neeee echt niet! Dus toch wel. Heel knap door Barbara geschreven! 

 

4 Kraaien

Jacqueline

 

Hart-slag van Joanne Carlton

Titel: Hart-slag
Auteur: Joanne Carlton
Uitgeverij: Hamley books
Publicatiedatum: september 2018
Recensie door Ink
Waardering: 4,5 ( maar eigenlijk 4,8)

Achterflap
Sam en Jasper zijn hartsvrienden sinds een tragedie in hun kinderjaren hen bij elkaar bracht. De twee geloven dat ze alle tijd van de wereld hebben om hun doelen te bereiken. Hun levens worden brutaal verstoord wanneer ze vernemen dat Jasper terminaal ziek is door een tumor in zijn hart.

Het vooruitzicht voorgoed afscheid van elkaar te nemen valt de twee zwaar. Met nog slechts enkele dagen te leven, is Jasper vastbesloten om de korte tijd die hem nog rest, te benutten. Hij smeekt Sam om zijn laatste wens, om eenmalig te mogen zingen voor een publiek, te vervullen.

De gebroken vrienden laten alles wat ze kennen achter om het onmogelijke te bereiken, terwijl ze tegelijkertijd worstelen met hun verdriet, verlies en het onvermijdelijke afscheid.


Mijn mening
Joanne Carltons verhaal gaat over twee tieners Sam en Jasper. Zij hebben elkaar leren kennen na het overlijden bij een ongeluk van Sam haar ouders en zus.
Sam lijkt (maar dit wordt niet letterlijk benoemd) het syndroom van Asperger te hebben: razend slim en wiskundig hoog onderlegd, maar sociaal enorm beperkt. Jasper leidt het leven wat hij denkt dat zijn vader van hem verwacht. Zo doet hij nu de studie die zijn vader deed en wordt verwacht dat hij het bedrijf later zal gaan overnemen. Terwijl zijn hart ligt bij de muziek.
Het kost Jasper al zijn energie en op een dag zakt hij bij een basketbalwedstrijd in elkaar. Op allerlei onderzoeken en Jasper nog denkend  de volgende dag lekker naar huis te mogen, volgt een rampscenario. Hoe de auteur dit proces beschrijft van de overgang van hoop tot rampmelding, benam mij de adem. Zo levendig goed beschreven. Dan gaat alles in een stroomversnelling en Sam neemt hem mee naar Londen neemt om mee te gaan doen aan een soort van The Voice/Idols. Jasper zijn droom is om beroemd te worden met zijn muziek.

"Ik haat het om de mensen om wie ik het meest geef gekwetst te zien. Dat gebeurt immers zodra je echt om iemand geeft. Mensen doen andere mensen pijn. Maar soms komt een persoon je zo nauw aan het hart te liggen, dat de bijbehorende liefde voor die persoon onvermijdelijk wordt......"

Laat ik maar gewoon zeggen dat ik zo enorm genoten heb van dit boek. Natuurlijk denk je als je de achterflap leest van dit gaat een enorme tranentrekker worden. Misschien zelfs wel even dat je denkt van ik heb geen zin om over ziektes en de dood te lezen. Maar het is prachtig geschreven met natuurlijk de ziekte, maar ook met humor en avontuurlijk. Plus met voor mij geen storende Vlaamse woorden, maar die daardoor het verhaal nog charmanter maken.
Carlton sleept je mee in deze bijzondere hevige en hechte vriendschap, waarbij de personages werkelijk realistisch neergezet worden met  al hun krachten en tekortkomingen. Niet alleen maar alle goede dingen opnoemen van een ernstig zieke jongen. Sam haar gedrag zou jou bijvoorbeeld ergeren in de werkelijkheid en dat doet ze in het verhaal ook op zijn tijd.

Ik heb meerdere keren met een brok in mijn keel zitten lezen, zo ontroerd raakte ik. Maar dat was bijvoorbeeld ook al  als Jasper in het openbaar in het metrostation gaat staan zingen voor een klein meisje en de hele omgeving vergeet. Ik leef zelden zo met boekpersonages mee als in Hart-slag. Ik ben gewoon echt blij als Jasper weer doorgaat naar de volgende rondes, schrik als hij achteruit gaat met zijn gezondheid en heb ook zo medelijden met Sam die alles zo goed probeert te organiseren , maar ook met ene groot schuldgevoel rondloopt.

 "Ik ben een groot fan van negeren. Negeren is pijnloos overleven. Geen vrienden in mijn leven toelaten. Het is de enige manier om enigszins om te gaan met de gruwelijkheden die het leven in je richting gooit."

Wat trouwens erg voorspelbaar zou zijn in een YA is dat de twee uiteindelijk tegen het einde verliefd opelkaar zouden gaan worden. Groot compliment dat de auteur niet in die valkuil gestapt is. Het had hevig afgedaan aan de orginaliteit van dit boek. En dan....Jasper.... lukt het toch om de tumor te laten verdwijnen? Of overlijdt hij 'gewoon'? Je zal het moeten gaan lezen en je mag serieus een pakje zakdoekjes paraat houden.

Deze auteur heeft mij gigantisch verrast met zowel inhoud als vormgeving. Een foto op de omslag blijft smaak, maar ik vind hem prachtig en ook de kleuren springen er af. Daarnaast is de vormgeving qua lay out en papier gewoon zo verzorgd. Ook start elk hoofdstuk mooi met een speciale quote.

Ik geef Hart-slag een 4,5 kraai. Maar eigenlijk is het een 4,8 : het hikt echt tegen de vijf aan.
Dit is voor mij nu echt een boek wat ik heel veel mensen wil aanraden. Prachtig boek voor jouw pubers, maar ook absoluut voor jezelf.

Ink

De rode magneet van Bertina Mulder

Titel : De Rode Magneet

Auteur : Bertina Mulder

Uitgeverij : Paris Books

ISBN : 9789492179968

Je leest de titel en … denkt bwah.

Je ziet de cover en … mwah.

Je leest de flaptekst en … twijfelt.

Je lees de eerste zinnen en … vooraleer je het beseft zit je enkele hoofdstukken verder.

Ruimtemissies, NASA, … een erg apart interessegebied.  Geen thema wat mij direct triggert, iets wat bij velen ook het eerste idee is vrees ik.  En toch mag je je er niet door laten leiden. 

Eén cabine, twee mannen, twee vrouwen met een gezamenlijke missie : een kolonie starten op Mars.  Men maakt er zelfs een heuse mediashow van waarbij camera’s gehangen worden in de raket om het de mensen op Aarde mogelijk te maken de vier reizigers te volgen.  Meteen ook winstgevend voor de sponsors en aangenaam voor de achterblijvende familieleden.  Maar al snel blijkt dat de gedrongen ruimte van de raket een uitstekend klimaat is om wantrouwen te laten groeien. 

Mulder heeft het boek zeer duidelijk opgesplitst in twee delen.  Waarbij het eerste stuk het verhaal vertelt over de start van de eerste missie. En het tweede deel 26 maanden na de landing van het eerste team de leden van de volgende missie op Mars volgt.  De hoofdstukken zijn kort.  Dat in mix  met een zeer vlotte en duidelijke schrijfstijl zorgt ervoor dat je telkens weer denkt : ’Ach wat kan het kwaad.  Nog één hoofdstuk.’  Wanneer er een sprong in de tijd is wordt er onder de hoofdstuknummering de tijdsbepaling aangegeven, wat ik toch best zeer handig vond.  Er is eveneens afwisseling wat betreft plaats en personages.  De ene keer is het een hoofdstuk waar het live programma De Rode Magneet in de kijker staat, de andere keer richt de schrijfster zich op de ontwikkelingen in de ruimte of volg je mee wat er zich op de thuisbasis afspeelt.

‘Hij weet nog precies wat hij voelde toen hij zijn oma hoorde praten in de keuken terwijl hij buiten onder het raam zat te lezen.  ‘Ze hadden nooit een kind moeten nemen’ ‘

Wat direct opvalt is de warme aard die Mulder gebruikt.  Je voelt haast dat haar personages dicht bij haar hart liggen, dat ze hen door en door kent.  Ze zijn allen één voor één zeer goed uitgetekend waardoor je als lezer zowel de hoofdpersonages alsook bijvoorbeeld de presentatrice of co-presentator beeldig kan voorstellen.  De emoties die de auteur implementeert zijn waarneembaar vanaf de eerste pagina’s, wat mede een grote rol speelt bij het constante nieuwsgierige gevoel dat de lezer overvalt.  Je voelt je verbonden met hen.

‘ ‘Neeeee!’ De ijselijke schreeuw van Norah snijdt door de stilte.’

Dat ingetogen, emotionele gevoel daar blijft het niet bij.  De problemen waar beide teams met geconfronteerd worden zorgen tevens voor een doorlopende, bevreemdende angst die rond sluimert in zowel de cabine als in het hoofd van de lezer.  De achterdocht die in de ruimte meer gestalte krijgt hangt haast als een geest rond jou terwijl je het verhaal verder leest.  Knap gedaan om toch verdriet en angst de boventoon te doen krijgen in een boek waar op het eerste zicht Mars de hoofdrol kreeg.  Nog maar eens het bewijs dat je heel soms out of the box moet denken. 

Hoedje af voor Bertina Mulder want het lijkt me toch een kunst om het wetenschappelijke aspect zo neer te pennen dat zelfs een leek (zoals ik) de weinige technische passages kan begrijpen.  Je merkt dat de auteur gigantisch veel energie gestoken heeft in research.  Al bij al is ‘De Rode Magneet’ een whodunit waarbij er tevens een kwinkslag is naar het winstbejag in de farmaceutische industrie en milieuproblematiek.  Het is een verhaal dat laat zien hoe principes je gedachten kunnen overmeesteren !

Je leest het laatste woord van ‘De Rode Magneet’ en denkt … waarom was ik in het begin zo aan het twijfelen.

Vijf kraaien 

Ann

Syndroom van J. Sharpe

Titel: Syndroom
Auteur: J. Sharpe
Uitgever: Zilverspoor
Jaar van uitgave: augustus 2017

Samenvatting
HIJ IS OVERAL...
Hoe vind je iemand die volgens anderen niet bestaat?
Na een ongeluk ligt Peters moeder in een coma en is zijn vader niet meer de man die hij vroeger was. Hierdoor is Peter genoodzaakt te stoppen met school, te gaan werken en de verzorging van zijn zusje op zich te nemen. Als hij haar op een dag ophaalt uit school en ze naar een winkelcentrum rijden, gebeurt het ondenkbare. Ze worden achtervolgd. En de achtervolger is niet van deze wereld...
Als ze even later een kledingwinkel binnenstappen, overtuigt Peter zichzelf ervan dat de achtervolging een hallucinatie was. Maar als zijn zusje het pashokje in verdwijnt en er niet meer uitkomt, wordt hem al snel duidelijk dat er iets vreselijk mis is. Zeker als niemand zich haar nog kan herinneren. Zelfs zijn vader beweert geen dochter te hebben. Het is alsof ze nooit heeft bestaan...


Mening
Ik hou van prologen. Het schijnt niet meer te horen maar van mij mag een spannend boek lekker starten met een vette proloog. Even de verbazing van 'wat is dit en dan het verhaal laten starten in een rustig tempo. Maar zo rustig is dat niet in Syndroom. Het begint met vaart en eigenlijk stopt dat niet.
Peter haalt zíjn zus van school om te winkelen en al snel denkt zijn zus dat ze achtervolgd worden. Hij denkt dat zijn zus fantaseert,  maar  als zijn zusje figuurlijk en letterlijk in een pashokje verdwijnt, wordt het voor hem en zeker ook voor jou als lezer dat dit een verhaal gaat worden waar je je heel vaak gaat afvragen welk gedeelte nu juist echt is of niet echt gebeurd.
De verkoopster zegt namelijk dat er helemaal niemand bij hem was. Als hij stennis maakt en de politie arriveert, kan hij geen foto's van zijn zus vinden op zijn telefoon. Ook zijn vader ontkent het betsaan van Aisha. 

De manier hoe Sharpe schrijft bevalt mij erg; spannend, vaart, twijfels strooiend.

Syndroom: combinatie van samenhangende verschijnselen waarvan de oorzaak (nog) niet bekend is.

Je gaat mee in de totale verwarring van Peter de hoofdpersoon. Maar wanneer droomt hij echt?   Welke situaties vinden binnen of buiten de vele dromen plaats. Kundig weeft hij een spinnenweb waarbinnen zo ontzettend veel gebeurt en je dus niet weet in welke dimensie in het verhaal jezelf zit.
Zeer origineel bedacht en durfallerig om met zo'n einde het verhaal te laten stoppen. Zoals joris zelf zegt wilde hij ons als lezer prikkelen zelf te bedenken wat er aan de hand is.
Zo'n einde en voorop de omslag zelf  'een geweldige mindfuck' schrijven , iets wat je alleen kan beamen, laat al zien wat een begenadigd schrijver J. Sharpe is. 
Een verhaal wat alle kanten lijkt op te stuiteren, maar zeer ingenieus inelkaar steekt. Wat je niet kan of wil wegleggen: door door en door. Je wilt weten wat er nu toch aan de hand is.
J. Sharpe, een schrijver die mij afschrikte met het vooroordeel dat fantasy altijd elfjes en trolletjes zijn. Horror, fantasy en thrillerelemeneten zijn gemixed in dit boek en doen mij zo ontzettend smaken naar veel meer J. Sharpe. Ik heb echt een nieuw schrijver toe te voegen aan mijn lijstje om in de gaten te houden en eens op zoek te gaan naar een vorig boek. Terwijl ik nu al weet dat ik dit boek binnen een half jaar ga herlezen. Benieuwd hoe ik het dan ervaar.

Deze kerel is zo ontzettend goed...

Spanning 5
Originaliteit 5
Leesplezier 5
Plot 5
Psychologie 5

Absoluut 5 sterren voor dit Syndroom
Een van de beste boeken die ik dit jaar las!

Je zou er sterretjes van gaan zien

Iedere auteur krijgt er vroeg of laat mee te maken. Recensies, een leesclub of een blogtour. Leuk dacht ik op het moment dat de releasedatum van Waanidee nog een paar maanden van me was verwijderd. Heel stoer dacht ik nog dat het helemaal niet uit zou maken wat men zou denken van Waanidee. Nou ja, misschien een beetje. Misschien een beetje heel veel. 
Natuurlijk kan het me wel schelen. Het is mijn kindje dat ik heb losgelaten in de leeswereld, dus moet ik, of ik dat wil of niet, ook de meningen over me heen laten komen. 

Iedere auteur weet dat hij/zij niet iedereen blij kan maken. Zoveel lezers, zoveel meningen. Als de weegschaal doorslaat naar positief, zijn we gewoon dik tevreden. Maar dan die sterretjes hè. Hoe belangrijk zijn ze nou? Drie, vier of vijf van die gezellige, gele gevalletjes – is het jullie weleens opgevallen dat ze bijna altijd geel zijn? – daar hoeft niemand over na te denken. Dat zijn tevreden tot zeer blij gemaakte lezers. 
Kom ik toch terecht bij lezers die wat minder dan minder positief zijn. Dat kan. Geen probleem mee. Wat me dan wel opvalt, is dat lezers klakkeloos hun negatieve mening uiten door een of twee van die gele vijfpunters te geven, maar dan zonder enige opgave van reden.
Moet dat dan? Ehhh nou nee, maar het is voor de schrijver van het bewuste boek wel heel fijn om te weten waarom het jouw ding niet is. Dat kan tenslotte van alles zijn. Gewoon het verhaal, de schrijfstijl, een verwachting die niet is uitgekomen. Van iedere mening pakt een auteur iets mee voor het volgende verhaal dat in het hoofd rondspookt. Groeien kan alleen als juist de negatievere punten duidelijk zijn. 
Je zou er dus echt sterretjes van gaan zien. 

Een belofte moet ik natuurlijk ook nog waarmaken en iets gaan vertellen over Waanidee. Hoe is dat verhaal nou eigenlijk tot stand gekomen. 
Het zal bij sommigen van jullie bekend zijn dat ik in het bezit ben van twee goedsullen van herders. Vallen duidelijk in de categorie: ik blaf wel, maar ik vind iedereen leuk zolang ik maar een aai krijg. Of een koekje, dan zijn ze meteen vrienden voor het leven. Voor alle duidelijkheid: een hondenkoekje. 
Ergens in 2015 viel er een brief van de dierenarts op de mat. Gewoon zo’n standaardbrief dat er op die en die datum de mogelijkheid bestond om mijn hond(en) te laten chippen. Daarbij een hele lijst met voordelen die een gechipt huisdier – lekker algemeen ook – zou hebben. 
Dat was de trigger.
Nou zijn mijn man en ik van die “grote tafel” hangers. Lekker aan de eettafel, zaterdagmiddag, drankje erbij en iets te knabbelen. De brief lag op tafel en ik vroeg me hardop af of zoiets bij mensen mogelijk zou zijn.
Natuurlijk niet, dacht ik meteen, maar het idee was er wel mee geboren. “Tafelhangend” kwam de discussie tussen mijn man en mij op gang en die sleepte zich, met de noodzakelijke tussenpozen van werk, eten, televisie kijken en slapen, weken voort. Ik probeerde het hele idee uit mijn hoofd te zetten, met als uiteindelijk resultaat dat ik zomaar wat dingetjes aan mijn laptop toevertrouwde. 
Hiermee stopte voorlopig ook de taak van manlief en begon ik aan een heftige haatliefde verhouding met mijn laptop. 
Mijn twijfelpunt komt altijd bij zo’n veertigduizend woorden. Was dit het verhaal dat ik wilde vertellen? Zelf wist ik het antwoord wel, maar voor de zekerheid heb ik het in dat stadium aan een paar mensen laten lezen. 
Uiteindelijk was er maar een die zei dat het uitgangspunt goed was, maar de rest eromheen van het kaliber dertien in een dozijn was. Ik was het ermee eens en heb al het overbodige geneuzel rigoureus in de prullenbak gekieperd. 
Toen ben ik Waanidee gaan schrijven. 

Tot de volgende.
Liefs, Karin

Blind date – Marelle Boersma

Over de schrijfster:

Marelle Boersma (1957) is auteur en schrijfdocent. Ze schrijft boeken over actuele misstanden, vaak gebaseerd op waargebeurde verhalen van slachtoffers. Met haar onderwerpkeuze beweegt ze zich daardoor op de grens van waarheid en fictie. Als schrijfdocent en schrijfcoach helpt Marelle aankomend schrijvers hoe ze hun verhaal op een pakkende manier kunnen neerschrijven. Haar aanbod bestaat uit losse trainingen, schrijfweekenden, cursussen en natuurlijk de topper: een schrijfvakantie in Toscane. Natuurlijk bestaat ook de keuze voor een persoonlijke begeleiding bij het schrijven van een boek.

Achterflap:

Moon is single en zoekt haar geluk in het datingcircuit. Ze houdt een blog bij met alles wat ze meemaakt. Haar blog groeit uit tot een gigantisch populaire plek waar mensen elkaar ontmoeten. Ze krijgt steeds meer reacties, maar een van haar volgers is wel erg fanatiek. Hij wil háár. Het leven van Moon staat op het spel. Er is een oplossing, maar die is wel erg rigoureus...

Mijn mening:

Internetdaten is tegenwoordig de normaalste zaak van de wereld en ook bloggers en vloggers schieten als paddenstoelen uit de grond. Dat niet iedereen het beste met je voor heeft als je ergens goed in bent, ondervindt Moon aan den lijve.

Moon is eenzaam en naast haar best friend forever Amy heeft ze buiten haar collega’s weinig sociale contacten.

Het is het verhaal van haar leven: de tweede plaats. Of de derde. En als dat niet zo was, zette ze zichzelf op de onderste plaats, gewoon omdat ze die kent.

Haar bazin is een feeks en collega Kees is nou ook niet het type om in vertrouwen te nemen.

Moon voelt zich helemaal alleen op de wereld tot haar jeugdliefde Nick weer in haar leven komt en ze hoopt het leven te kunnen gaan leiden waar ze altijd zo naar verlangd heeft, gewoon het huisje boompje beestje gevoel.

Moon is in haar vrije tijd succesvol blogger, krijgt met de dag meer volgers maar er zijn mensen die hier een slaatje uit willen slaan, zij proberen Moon te gebruiken om er zelf beter van te worden.

Marelle Boersma is er met dit boek in geslaagd om een actueel onderwerp te verwerken in een spannend feelgood verhaal waardoor je flink tot nadenken wordt gezet. Buiten de spanning, die voor mij overigens wel iets eerder in het boek had mogen beginnen is het Marelle gelukt om de hoofdpersonen realistisch neer te zetten.

Buiten het actuele onderwerp bloggen is er ook aandacht voor de psyche van de mens en waartoe dit kan leiden als er geen hulp gezocht wordt. Het boek leest makkelijk weg, de korte hoofdstukken, welke steeds vanuit verschillende hoofdpersonen zijn geschreven zorgen ervoor dat je bijna niet kunt stoppen met lezen. Blind date is wat mij betreft een spannende feelgood met ook de nodige erotisch romantische scenes, en het boek heb ik met veel plezier in twee dagen uitgelezen.

Schrijfstijl: 5

Originaliteit: 4

Plot: 4

Spanning: 3

Psychologie: 4

Blind date krijgt van mij dik verdiend 4 sterren!

Bianca

Het gelukkigste meisje ter wereld van Jessica Knoll

Titel: Het gelukkigste meisje ter wereld
Auteur: Jessica Knol
Uitgeverij: Manteau
Publicatiedatum: april 2016
zie www.gelukkigstemeisje.nl voor meer info

Op de achterflap

Na haar traumatiserende tienerjaren op de prestigieuze Bradley School bouwt Ani FaNelli zorgvuldig een nieuwe identiteit op. Een glamoureuze baan, een uitpuilende garderobe en een succesvolle verloofde, het leven lacht haar toe. Maar Ani heeft een geheim. Duistere kwelgeesten uit het verleden bedreigen haar wanhopig gecreëerde illusie van perfectie.

In een razend tempo en met onverwachte wendingen beschrijft Het gelukkigste meisje ter wereld de ondraaglijke druk waarmee veel succesvolle vrouwen moeten omgaan. Achter de scherpe randjes en moordende ambitie van de heldin gaat een schokkende waarheid schuil, maar ook een groot hart.  

Moet Ani de stilte doorbreken om zich van haar trauma's te bevrijden? Zelfs als dat betekent dat ze daarmee alles waarvoor ze geknokt heeft op het spel zet?

Over de auteur

Jessica Knoll verhuisde naar New York in de hoop fulltime schrijfster te kunnen worden. Ze had een succesvolle carrière als redacteur voor Cosmopolitan en SELF en zou uiteindelijk pas jaren later haar debuut uitbrengen: Luckiest girl alive. Nu leeft ze van en voor haar pen.

Op een lezing heeft de schrijfster toegegeven dat ze ooit slachtoffer was van een groepsverkrachting. Ze deed deze bekentenis nadat een lezer een opmerking maakte over de realistische beschrijvingen.

Cover

Grijs, met een zwarte roos. Titel in gele letters. Naam auteur in roze letters.

Ik vind de cover mooi. Ik vind zwarte rozen mooi. Omdat ze iets onheilspellends hebben. En dat onheilspellende is een groot contrast met de titel: Het gelukkigste meisje ter wereld. Dat wringt met elkaar en dat intrigeert mij enorm.

Daarom zou ik het boek zeker oppakken in de winkel.

Mijn mening

Tijdens het lezen werd mij al gevraagd hoe ik het boek vond. Ik vatte het toen samen als: Sex and the city met een trauma. Daar ben ik het nog steeds mee eens. Ik zou het nu omschrijven als:

In het heden Sex and the city en in het verleden High school musical maar wel met een flinke dosis trauma.

De hoofdpersoon TifAni FaNelli heeft in haar volwassen leven zorgvuldig een imago opgebouwd. Een imago dat op mij overkomt als een pantser om zich te beschermen tegen de vreselijke dingen uit het verleden.

In dat pantser komen barstjes als ze gevraagd wordt mee te werken aan de documentaire over wat er vroeger op de middelbare school is gebeurd. Zij ziet het als een kans om eindelijk haar kant van het verhaal te vertellen. Haar rijke verloofde ziet het alleen als aandacht trekken. En slechte publiciteit. Gaat ze voor zichzelf kiezen of toch voor haar imago?

Wat precies die traumatische gebeurtenissen zijn geweest blijft heel lang onduidelijk. Je denkt wel te weten hoe het ongeveer zit. Maar de werkelijkheid blijkt nog vreselijker en traumatischer dan je als lezer had kunnen bedenken. Ik was werkelijk met stomheid geslagen. Zag deze wending niet aankomen, werd er compleet door verrast.

Aan het eind van het boek weet je eigenlijk nog steeds niet precies wie TifAni FaNelli nou precies is. 

Ze is opgegroeid in de wat lagere middenklasse, met een moeder die zich graag beter voordeed dan ze was. 

Ze heeft zich opgewerkt naar de upperclass. Maar eigenlijk voelt ze zich daar ook niet thuis.

Wat wel duidelijk is, is dat Ani een vrouw is met een sterke wil. Ze weet wat ze wil en zal niet rusten voor ze dat heeft bereikt. 

En ze is sterk, kiest, ondanks alles voor zichzelf. En zo hoort het ook!

Het boek is heel filmisch geschreven. Ik zag de scenes, bij wijze van spreken, voor me. Ik vind het dan ook logisch dat het boek verfilmd gaat worden.

Het boek is realistisch geschreven. Nergens heb ik gedacht: dit is te bizar of dit kan echt niet.

Cover: 5

Schrijfstijl: 4

Plot: 4

Spanning: 4

Psychologie: 4,5

4,5 sterren

Juul

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Meisje vermist - Tess Gerritsen

Titel: Meisje Vermist

Auteur: Tess Gerritsen

256 pagina’s

The House of Books

ISBN 9789044346299
Recensie door Moon Kager, Juul van den Berg en Miriam Bakker

---

,

Dear Tess,

Last year you visited The Netherlands. You had written the small gift novella for our ‘Month of Crime Novels’: Incendio and you were guest of honor at the Evening of the Crime Novel. I absolutely loved the fact you were here. We had met briefly that afternoon (it wasn’t more than a ‘hello’ and ‘goodbye’, but still..) and later that evening we spoke again when you signed my book.

Did you ever think this would happen? All those years ago when you started writing? That you would be this successful?

‘The surgeon’ was the first book I read and I thought it was amazing. I’m so proud that you signed my copy last year! I have to admit that I haven’t read the last two Rizolli & Isles books yet, but I do have them. I enjoy the tv show as well by the way. It doesn’t remotely resemble the books but it’s a great show to clear your head with. Do you watch it? Did you have anything to do with it as in have you been consulted? It seems to me like a great honor to have your books turned into a tv show. On the other hand, one of the wonderful things about reading a book is that you can let your imagination run completely free about the characters and what they look like… and with a tv show like that it’s kind of a done deal.

Now finally your first crime novel, your ‘bridge’ novel, has been released in The Netherlands. I must admit that I have had that book on my bookshelf for about five or six years. It’s not you, it’s me and my neverending to-be-read-pile and all the books I just keep adding and adding to it (one can never have too many books I say). It’s kinda weird really that ‘Girl Missing’ is being released just now, when all your other books sell like crazy over here. You have loads and loads of fans in The Netherlands and I can’t wait to see (read) what they think of it.

I have dug up my copy of 'Girl Missing' and I have read it with two team members of this blog. We have read the book separately, wrote our reviews separately and I have put it all together as one review. We thought it was…..oh well, just read it for yourself :-)

Love,

Miriam

Het eerste lijk is raadselachtig…

Het volgende lijk is een waarschuwing…

Het laatste lijk…is misschien het hare…

Kat Novak is een patholoog-anatoom die op een avond met lichte tegenzin haar collega Clark uit de brand helpt. Er wordt een dode vrouw binnengebracht en zij neemt de autopsie van hem over, omdat hij op vakantie gaat. Deze Jane Doe blijkt aan een overdosis te zijn overleden. In haar hand heeft ze een luciferdoosje geklemd waarop een telefoonnummer geschreven staat. Dat telefoonnummer is van Adam Quantrell, hoofd van een groot bedrijf, Cygnus. Weet hij wie Jane Doe is?

Dan wordt er weer een dode vrouw gevonden in wederom hetzelfde deel van de stad en Kat vermoedt dat er meer is. Dit zijn niet zomaar lukrake sterfgevallen. Haar vermoedens worden door haar baas in de wind geslagen en de politie is sceptisch. Maar Kat laat zich niet zomaar aan de kant zetten en is vastberaden erachter te komen wat er aan de hand is en dan is ze haar leven niet meer zeker…

Cover

Moon: Wauw,  een heel mooie cover. Als ik heel eerlijk ben zou ik deze zeker oppakken in de boekwinkel. Een vrouwengelaat met daarin een vaag schijnsel van bomen met daardoor de zon. Een heel mooi plaatje wat je wel triggert, waardoor je wilt weten wat er aan de hand is. De vraag of ik dit boek wilde lezen, was niet moeilijk te beantwoorden: ja natuurlijk! Ik ben erg benieuwd naar ‘Meisje vermist’ (ook de titel spreekt al vol raadsels). Gauw beginnen dus!

Juul: Prachtig, een ander woord heb ik er niet voor. Nog nooit zo'n mooie cover gezien.

Simpel, maar veelzeggend. Je ziet een vrouwengezicht met in het gezicht een bosachtige afbeelding. De rest is wit. In de winkel zou ik alleen al op de naam afgaan, want ik ben fan van Tess Gerritsen, maar de cover maakt het boek zeker extra aantrekkelijk.

Miriam: Ik heb voor deze blogtour mijn eigen Engelse exemplaar eens afgestoft (hij stond al een jaar of 5-6 ongelezen in de kast). De cover is niet zo heel bijzonder, absoluut in de stijl van de andere boeken van Tess, maar eigenlijk een beetje saai. De Nederlandse cover daarentegen vind ik prachtig!

Het verhaal

Juul: De hoofdpersoon, Kat Novak, is een dame met een grote bek maar een ieniemienie hartje. Ze komt oorspronkelijk ook uit de arme buurt, maar heeft die achter zich gelaten. Voor zover dat kan. Ze draagt een pantser om zich heen zodat ze niet meer gekwetst kan worden, maar sluit zich daarbij af voor eventuele positieve invloeden. Ik zou het wel leuk vinden als Kat Novak nog eens opduikt in een boek van Tess Gerritsen.

Het verhaal is spannend, zeker aan het eind zat ik, bij wijze van spreken, nagelbijtend op het puntje van mijn stoel. Hoe zou dit gaan aflopen?

De onthulling van de dader was niet helemaal onverwacht, zat al in die richting te denken, maar had wel net op het verkeerde paard gewed. Leuk!

Moon: Kat Novak en haar demonen van vroeger pakken je en laten je mee voelen in haar angst, haar onmacht. Maar ook haar passie voor haar werk. Heel fijn en goed beschreven dus, want het boek was in 1 dag uit. Ik kon het bijna niet wegleggen en wilde door gaan tot dat ik het uit had en wist hoe het zat.

De opbouw was goed, pas aan het einde kreeg ik een idee van hoe het zou kunnen zitten. Ook de andere personages maken dat je er meer van wilt weten. Er zit in het verhaal zeker een romantisch tintje, maar dit is niet irritant het maakt het echter, je raakt nog meer met de personages betrokken. Eigenlijk precies de juiste hoeveelheid, zeker niet te veel maar net genoeg om je mee te slepen in het liefdesleven van Kat en Adam.

Miriam: Kat Novak is een pittige tante die zich door niets of niemand de wet laat voorschrijven en zich ook niet snel laat tegenhouden als ze iets in haar hoofd heeft. Een sterke vrouw met het hart op de tong, doorzettingsvermogen, maar ook een vrouw die torenhoge muren heeft opgetrokken opdat ze niet gekwetst wordt.

Ze ontmoet Adam Quantrell en probeert hem uit alle macht te weerstaan. Lukt het Adam om door die muren heen te breken?

Beoordeling:

Juul: Zoals ik eerder al zei: ik ben fan van Tess. Heb al haar boeken gelezen (tenminste degene die in het Nederlands verkrijgbaar zijn), inclusief de romantische boeken. 

Dit is ook weer een goed boek van haar hand. Je merkt wel het verschil met haar latere boeken, maar dat is logisch, een schrijver ontwikkelt zich naar mate hij (of in dit geval zij) meer boeken schrijft. Dus als je dit boek naast ‘Sterf twee keer’ legt is hij wel wat minder. Maar leg je hem naast de romantische boekjes, dan is hij juist weer beter.

Als Tess Gerritsen-fan moet je dit boek ook gelezen hebben! 4 sterren

Miriam: Tess Gerritsen begon met het schrijven van spannende romans. ‘Girl Missing’ is haar eerste poging tot het schrijven van een thriller. Ze omschrijft het zelf als haar ‘bridge’ novel, haar overgangsboek. En dat merk je ook wel. Het is een goed boek, dat zeker, maar het verhaal is vrij standaard qua ingrediënten en spanningsopbouw. Het geheel doet nog wat houterig aan. Met uitzondering van Kat blijven de personages aan de vlakke kant, ze worden weinig uitgediept en dat is jammer. Het verhaal wordt nergens echt spannend, behalve op het eind, richting het plot. Het plot is niet heel verrassend, maar wel goed tot in de puntjes uitgewerkt. Je merkt dat dit haar eerste thriller is en ze is nadien alleen maar gegroeid als schrijfster. ‘Girl Missing’ is een goed opstapje naar het betere werk! 3 sterren

Moon: Tess Gerritsen een alom bekende schrijfster en ik moet eerlijk bekennen niets van haar gelezen te hebben. Als ik de verhalen mag geloven is ze geweldig en waarom weet ik niet maar ik heb nog geen 1 boek van deze schrijfster gelezen. Maar hier komt verandering in na vandaag. Ik heb ‘Meisje vermist’ verslonden, de details en de schrijfstijl staan me enorm aan. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik blij ben dat ik eindelijk een boek van Tess Gerritsen heb gelezen en het zal zeker niet de laatste zijn. De dosis informatie over het forensische gedeelte maakt mij gretig en maakt dat ik meer wil lezen. Als alle boeken van Tess deze informatie hebben, ga ik de rest ook lezen. Voor ‘Meisje vermist’ kan ik alleen maar zeggen, het is een mooi verhaal, een verhaal wat je pakt. Een boek wat je slecht weg kan leggen met de juiste hoeveelheid spanning, liefde en emotie. Zeker eentje die me bij blijft!

Conclusie: een aanrader!

Hier kun je alvast een fragment uit het boek lezen!