Tralies van Bart Debbaut

 Een pyromaan teistert Leuven. Intussen wordt de stad opgeschrikt door verdachte verdwijningen van jonge vrouwen. Het gruwelijk verbrande lijk van een van hen wordt teruggevonden in een veld. Als de uitgebrande wagen van een vermiste vrouw wordt teruggevonden, ziet hoofdinspecteur Leyssens een mogelijk verband met het dossier van de pyromaan. 

Dan duiken er getuigen op die de speurders op het spoor van Rudi Plevoets brengen. Maar hij speelt de vermoorde onschuld. Als een huiszoeking niets oplevert, lijkt het dossier muurvast te zitten.

'Tralies' is het tweede deel van de serie met Leyssens & Van Cattendyck in de hoofdrol en ik moet zeggen dat dit verhaal mij beter beviel dan het voorgaande deel.

'Tralies' begint meteen met een proloog over een vrouw die in een gesloten ruimte wakker wordt. Ze weet niet hoe ze daar terecht is gekomen en heeft nog wat vage herinneringen van de avond ervoor.

Vervolgens lees je hoofdstukken in het heden en je maakt hier weer kennis met de politie. Maar ook lees je vanuit de dader en vanuit één van zijn slachtoffers. Er zitten ook hoofdstukken tussen die cursief gedrukt zijn en deze spelen zich af in het verleden. In het begin vraag je je af wat dit verleden met het heden te maken heeft, maar dat wordt later in het verhaal steeds duidelijker. 

Je leert het team van Leyssens en Van Cattendyck ook weer wat beter kennen en ondertussen zitten ze ook nog met de vreemde branden van de pyromaan. Hebben de vermissingszaken en de branden met elkaar te maken?

Na een tijdje weet je wel wie de dader is en dat vind ik persoonlijk altijd een beetje jammer. Zelf blijf ik altijd graag tot het eind in het ongewisse, maar dat is mijn persoonlijke smaak. ;-)

Bart weet met 'Tralies' weer een interessant verhaal op papier te zetten en ook maakt hij gebruik van de nodige humor. Zoals ik al eerder aangaf: dit deel vond ik beter dan 'Scherven'. De opbouw is goed en de schrijfstijl is vlot en luchtig. Ook de afwisseling van personages zorgde ervoor dat het verhaal interessant bleef. 

Beoordeling: 3,5 kraaien

Silvie

Scherven van Bart Debbaut

 Een jong meisje sterft nadat ze op haar fiets aangereden wordt. Ze blijkt slechts het eerste slachtoffer in een reeks raadselachtige moorden.

De Leuvense inspecteur John Leyssens en zijn team staan voor een raadsel, want geen enkel spoor leidt naar een mogelijke verdachte. Vruchteloos zoeken de speurders naar de rode draad in het verhaal. Tot de gruwelijke waarheid aan het licht komt.

'Scherven' is het eerste deel van de serie met speurders duo Leyssens en Van Cattendyck in de hoofdrol.

Het verhaal begint al meteen met een heftige proloog: een meisje wordt op haar fiets doodgereden. Vervolgens lees je steeds hoofdstukken vanuit 'Hij', 'Zij' en 'De anderen'.

'Hij' blijkt de dader te zijn van de verschillende moorden en dit vond ik een zeer apart en vreemd personage. Je leert hem langzaamaan steeds beter kennen en op het eind wordt pas duidelijk waarom hij zo vreemd is.

'Zij' is een prostituee die Lesley heet. Dit personage vond ik erg interessant en ik denk dat ik deze hoofdstukken ook het leukste vond om te lezen. Maar wat zij met de andere verhaallijnen te maken heeft blijft lang onduidelijk.

'De anderen' zijn het rechercheteam en zij worden op de verschillende moordzaken gezet. Hier leer je dus Leyssens en Van Cattendyck beter kennen, maar ook andere teamleden komen aan bod.

Ik vond 'Scherven' een erg apart verhaal. Het begint heel goed met de dood van het meisje en de eerste moord, maar ik had soms toch moeite met de schrijfstijl en de opbouw van het verhaal. Vooral de hoofdstukken over 'Hij' vond ik echt apart en ik weet nog niet zo goed wat ik ervan moet vinden.

Op het eind wordt alles duidelijk en kom je achter de motieven van de dader. Heel erg spannend wordt het allemaal niet, maar er zaten zeker wel een aantal interessante fragmenten in en uiteindelijk kom je er dus ook achter waarom 'Zij' het pad van 'Hij' kruist.

Op zich was 'Scherven' leuk om gelezen te hebben, maar ik twijfel nog een beetje over het hoe en wat.

Beoordeling: 3,0 Kraaien

Win deze heruitgebrachte Bart Debbauts! GESLOTEN

 

Van Bart Debbaut worden deze drie boeken in een mooi nieuw jasje bij uitgeverij Lannoo uitgebracht. Pas vanaf 12 oktober verkrijgbaar.

Wil jij dit pakketje winnen, dan mag je de vraag gaan beantwoorden.

Noem twee overeenkomsten die de 3 covers hebben en stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Bart Debbaut.

Enneh, wel even lid worden van onze facebookgroep, als je dat nog niet bent.

Verwacht in mei deel 3

 Op 3 mei

Zonder schuld van Dana Smit is het eerste deel uit de Hazel Kramer-reeks. Profiler Hazel Kramer wordt op een ochtend gebeld door Adam Palmer – inspecteur bij de Londense politie –, die haar hulp vraagt bij een uitzonderlijke moordzaak. Het slachtoffer en de plaats delict zijn bedekt met afval en alle sporen van de dader zijn gewist. Het doet Hazel denken aan een zaak uit het verleden en ze neemt contact op met Julius Bell – een meedogenloze advocaat. Hij stemt toe te helpen, maar onder één voorwaarde: hij wil bij de zaak betrokken blijven.

De tijd dringt, er worden meer moorden gepleegd en de leugens stapelen zich op. Julius, Adam en Hazel gaan op zoek naar de dader, maar langzaam komt Hazel erachter dat niemand de volledige waarheid spreekt, ook Julius en Adam niet. Ze staat er alleen voor. Als ze vervolgens ook twee dagen uit haar eigen geheugen kwijtraakt slaat de twijfel toe, kan ze zichzelf niet eens meer vertrouwen? Ze moet alles op alles zetten om de zaak op te lossen en haar reputatie te redden; lukt het haar de moordenaar te vinden, en ten koste van wie?

Zonder schuld van Dana Smit is een ontdekkingstocht door de menselijke geest, van goed tot kwaad, langs de soms dunne lijn die de twee scheidt. Waar ligt jouw grens als je tot het uiterste wordt gedreven?

31 mei

Alex verhuist met haar kinderen naar een idyllische plek, maar al snel beseft ze dat als ze haar kinderen wil beschermen, ze het gevaar wat daar loert onder ogen moet komen...

Wanneer Alex met haar twee kinderen in Pine Ridge aankomt, is ze van plan om het leven een nieuwe start te geven. Deze idyllische, van de wereld afgezonderde gemeenschap lijkt er de perfecte plek voor. Maar wanneer ze voor haar huis dozen met sinistere inhoud begint aan te treffen, verdwijnt Alex’ gemoedsrust. Ze krijgt verhalen te horen over gebeurtenissen in Pine Ridge van jaren geleden. Verhalen die haar griezelig bekend voorkomen, en nu lijkt de geschiedenis zich te herhalen. Alex beseft dat als ze haar kinderen wil beschermen, ze het gevaar in Pine Ridge onder ogen moet komen...

23 mei

In deel 3 van de Rebecka Martinsson-serie, Het zwarte pad, van Asa Larsson wordt een vrouw die bij een mijnbouwconcern werkte ver0moord aangetroffen in Noord-Zweden.

Het zwarte pad van Åsa Larsson is onderdeel van de Rebecka Martinsson-serie, die nu te zien is op Netflix.

Midden in de winter vindt een visser in het Noord-Zweedse Torneträsk het lijk van een vrouw in de hut van zijn buurman. De vrouw, Ina, heeft een steekwond in haar borst, en haar kapotgebeten tong wijst erop dat ze voor haar dood een shock heeft gehad. Jurist Rebecka Martinsson verdiept zich met twee inspecteurs in de zaak.

Met Het zwarte pad heeft Åsa Larsson opnieuw een meedogenloos spannende thriller afgeleverd. Op geraffineerde wijze vermengt ze persoonlijke tragedies met een economisch complot. Ze schrijft met een uiterst vlotte pen en een scherp oog voor de psychologie van haar personages, waarbij ze de wrede realiteit nooit schuwt. In haar eigen woorden:

‘Het goede gaat de strijd aan met het kwade. Iemand moet worden gered. En iemand moet sterven.’

24 mei

Heerlijke vakantiethriller die je voortdurend op het verkeerde been zet, voor fans van Ruth Ware en Nathalie Pagie.

Zes vrienden vertrekken voor een lang weekend naar een Schots eiland, waar ze in een bijzondere Airbnb zullen verblijven: een vuurtoren. Iedereen kijkt uit naar een weekend vol gezelligheid en het verkennen van het eiland, totdat de sfeer op de eerste avond omslaat. Nadat de vriendengroep het over een raadselachtige eilandlegende heeft gehad, blijkt James plotseling verdwenen.

De vijf anderen ondernemen een nachtelijke zoektocht, zonder resultaat. En dan zit James de volgende ochtend tot ieders opluchting weer gewoon aan de keukentafel. Hij is echter bang en weigert te vertellen wat hem is overkomen; ondanks aandringen houdt hij zijn mond. Beschermt hij zijn vrienden voor de afschuwelijke waarheid of brengt hij ze juist verder in gevaar? Wat is er aan de hand op dit eiland?

16 mei

Wegkwijnen in de Alzheimerafdeling, dat is geen optie voor Joséphine en de leden van de Thanatosclub. Het selecte vriendengroepje uit het rusthuis Den Groenen heeft één wens:

hun levenseinde zelf bepalen. Een gezamenlijk giftuintje dat ingrediënten levert en een boekje met fatale recepten garanderen een snelle oplossing wanneer de tijd rijp is. En dan gebeurt het ondenkbare. De directeur van het rusthuis onthult zijn plannen om een nieuwbouw neer te zetten in de tuin. Joséphine en haar vrienden zullen er alles, maar dan ook werkelijk alles aan doen om de tuin en hun laatste wil te redden.

10 mei

De eerste echte Waddentriller.

Een Nederlands patrouilleschip stuit op een verdronken wadloper, aangespoeld op de drooggevallen zandplaat De Hond. Voordat de vloed het lichaam meesleurt, bergt de bemanning het en neemt het mee naar Delfzijl. Het slachtoffer heeft de Duitse nationaliteit, de zandplaat bevindt zich in betwist grensgebied. De Duitse justitie eist dat het slachtoffer onmiddellijk wordt uitgeleverd, maar de Nederlandse brigadecommandant weigert. Een internationaal conflict is geboren. Terwijl de leidinggevenden ruzie maken, stuurt de tweede man van de Bundespolizei See in Cuxhaven heimelijk een rechercheur naar Delfzijl om op informele wijze een onderzoek te starten. Zijn naam is Liewe Cupido, Duitser van geboorte, opgegroeid op Texel. Zijn Duitse collega’s noemen deze eigenzinnige, zwijgzame collega ‘de Hollander’. Het slachtoffer blijkt een ervaren wadloper en hoe meer Cupido te weten komt, hoe raadselachtiger de omstandigheden omtrent diens dood lijken te worden.

31 mei

Journalist Ida de Morsain en inspecteur Julius Katz komen oog in oog te staan met de notoire seriemoordenaar Jack the Ripper.

De Ripper connectie is het nieuwste deel van Gerrit Barendrechts bloedspannende en accurate historische thrillerserie over Katz en De Morsain.

December 1889. Een prostituee wordt gevonden, hevig toegetakeld op een manier die onmiskenbaar het gruwelijke werk is van Jack the Ripper. Alleen ligt het slachtoffer niet in de straten van Londen, maar in een steeg in Amsterdam. Heeft de schrik van Whitechapel zijn werkterrein verlegd naar onze hoofdstad? Alles wijst die kant op wanneer het bloed blijft vloeien. Dan wordt duidelijk dat de moordenaar zich op één persoon in het bijzonder richt... Nog nooit was de inzet zo hoog en zo persoonlijk voor journalist Ida de Morsain en inspecteur Julius Katz. En hun tegenstander was nog nooit zo ongrijpbaar, zo wreed en zo berucht.

10 mei

Muzikaal wonderkind Johannes Dewinkel kan zijn geluk niet op wanneer hij laureaat gekroond wordt in de prestigieuze Koningin Elizabethwedstrijd. Vol overgave en focus bindt hij de strijd aan met zijn medekandidaten om de titel van beste pianist. Maar wanneer hij onverwacht de vingers van zijn rechterhand verliest, begint het wedstrijdverloop er plots anders uit te zien...

Was het een onfortuinlijk ongeval, of heeft een cultuurbarbaar het op pianisten gemunt? Speurders Johan Leyssens en Mieke van Cattendyck zitten de dader op de hielen.

Interview met Bart Debbaut

 

Met ‘Rauwkost’ is Bart Debbaut terug van even-weg-geweest.  In deze culinaire thriller – het elfde boek van de auteur - krijgen John Leyssens, Mieke Van Cattendyck en hun team te maken met een moordenaar die het gemunt heeft op bekende tv-koks.  Gerechten die het water in de mond doen lopen, mooie stukjes muziek en moord.  Een interessante mix!  Wie is Bart Debbaut en hoe kwam een en ander tot stand? 

Ergens in Tienen …

 

•Wie is Bart Debbaut?  Zou je je even willen voorstellen aan de Thrillerlezers!?

Ik ben gehuwd met Ann, vader van Alexia (19) en Jelena (17). Ann en ik namen ruim 10 jaar geleden de herenkledingzaak ‘De Gouden Schaar’ in Tienen over. Daarvoor waren we actief als bankier (Bart) en medisch secretaresse (Ann). Een onverwachte wending dus in onze carrière. Ik speel piano, kook graag, fiets ook graag en organiseer klassieke concerten. Als bankier schreef ik geregeld artikels en columns. Die evolueerden langzaam maar zeker naar fictieve verhalen, tot ik in 2007 besloot om een thriller te schrijven. Een jaar later verscheen ‘Scherven’, mijn debuutroman bij de kleine uitgeverij Kramat. Het was de start van een reeks van 5 thrillers met John Leyssens & Mieke Van Cattendyck als politie-inspecteurs. Na die 5 boeken besloot ik het over een andere boeg te gooien. Ik schreef een novelle, een satirische roman en nadien nog enkele stand-alone-thrillers. ‘De Mol’, een thrillerversie van het gelijknamige populaire programma ‘(Wie is) De Mol’, was mijn laatste boek, drie jaar geleden. Daarna heb ik de pen even neergelegd om me met een andere passie bezig te houden: klassieke muziek. Ik besliste om een pianoconcerto te studeren (het 17^de van Mozart), ik heb er ruim een jaar intensief op gestudeerd en daarna uitgevoerd met orkest. Een unieke ervaring.

 

•  Met ‘Rauwkost’ ben je terug van even weggeweest.  Voelde je de behoefte om het schrijven even op een lager pitje te zetten?

Het schrijven van ‘De Mol’ heeft veel van me gevergd. Ook nogal wat frustraties met zich meegebracht. Hoewel ik het een eer vond om ‘De Mol’ in een thrillerversie te mogen schrijven, vergde het veel energie, geduld en toegevingen. Het was ook mijn  tiende boek, en het leek meteen mijn laatste, het was een beetje ‘op’. Maar kijk, drie jaar later kreeg ik opnieuw veel ‘goesting’ om aan een nieuw boek te beginnen.

•  Je bent naast schrijver ook actief op andere fronten.  Er is ook nog jouw kledingzaak De Gouden Schaar in Tienen.  Valt schrijven goed te combineren met jouw andere beroepsbezigheden?

Wanneer slaap jij eigenlijk, vragen mensen me weleens. Ik schrijf, speel piano, organiseer concerten, fiets en kook. En heb een erg drukke kledingzaak. Dus ja, ik heb best een intens leven. Maar ik zoek de drukte ook zelf op, door het allemaal te combineren, gewoonweg omdat ik het allemaal graag doe, en ik het niet echt als ‘werken’ beschouw. Stilzitten is niet echt aan me besteed. Uiteraard is een boek schrijven een proces dat veel energie en tijd vergt. Maar als ik aan een nieuw boek begin, doe ik dat op een gedisciplineerde manier, door minimum 4 dagen per week telkens minstens 1000 woorden te schrijven. Zo blijf ik in het verhaal en leer ik de personages ook beter kennen.

 

• Hoe kwam je op het idee om een misdaadverhaal te situeren in het milieu van tv-koks?

Het was mijn uitgever bij Lannoo, Johan Ghysels, die me op het idee bracht. Hij weet dat ik graag kook en ook lid ben van mannenkookclub De Gastroseksuelen. Lannoo is bovendien de uitgeverij van een aantal zeer bekende Vlaamse koks (Piet Huysentruyt, Peter De Clercq, Pascale Naessens, …). Ik vond het meteen een goed idee, het leek me ook het uitgelezen moment om mijn reeks rond Leyssens & Van Cattendyck nieuw leven in te blazen. Tot grote vreugde van mijn fans, zo blijkt nu.

 

• Eerder schreef je ‘De mol’ geïnspireerd op het gelijknamige spelprogramma.  In ‘Rauwkost’ zitten nogal wat verwijzingen naar kookprogramma’s.  Heb je voor dit boek kookprogramma’s gebingewatched ?

Ik heb nogal wat kookprogramma’s bekeken, de laatste jaren, simpelweg omdat ik er graag naar kijk, me graag laat inspireren en het best leuke televisie vind. Maar voor ‘Rauwkost’ heb ik dat niet bewust meer gedaan dan anders.

 

• Ben je, terwijl je films of tv kijkt, tegelijkertijd op zoek naar inspiratie voor een nieuw misdaadverhaal?

Niet echt, ik haal mijn inspiratie een beetje overal. Door actief te zijn op zoveel domeinen (koken, sporten, klassieke muziek, kledingzaak, …) komt die inspiratie vaak vanzelf.

 

• Zijn de tv-koks in ‘Rauwkost’ geïnspireerd op koks die recentelijk of tegenwoordig op tv te zien waren of zijn?  Ik moest op een gegeven moment in het boek zelfs denken aan ‘Loïc tussen twee vuren’ dat nu op VTM loopt.  Toeval?

Laat ons het erop houden dat ik in elk boek wel wat actualiteit verwerk. Maar heel bewust had ik niet meteen bepaalde bekende tv-chefs voor ogen. Die interpretatie laat ik dan ook graag over aan de fantasie van de lezer.

 

• Voor ‘Rauwkost’ kon je rekenen op de fantasie van je dochter, de taalkundige vaardigheden van je vader en de culinaire input van je goede vriend Johan Engelen.  Hoe moeten we ons die ‘samenwerking’ voorstellen?

 

Mijn oudste dochter Alexia studeert Taal- en Letterkunde aan de K.U.Leuven. Ze is een echte taalvirtuoos, schrijft mooie gedichten en teksten, maar heeft voorlopig niet de ambitie ermee naar een uitgever te stappen. Tijdens ons wekelijks ritje richting haar studentenkamer in Leuven, hebben we vaak over ‘Rauwkost’ gepraat. Ik vertelde over het verhaal, zij kruidde het met haar ideeën en fantasie. Het waren leuke momenten tussen vader en dochter, die me effectief ook geholpen hebben om er een spannend verhaal van te maken. Mijn vader is al sinds mijn eerste boek mijn vaste ‘corrector’. Steevast leest hij mee en corrigeert hij taalkundige slordigheden. Hij kan het dan ook niet laten om tegelijkertijd ook inhoudelijke voorstellen te doen, waarmee ik soms – niet altijd – rekening hou. Ook zijn hulp is dus van onschatbare waarde. En van mijn goede vriend en ‘beste hobbykok van Vlaanderen’ gebruikte ik een aantal van zijn zeer lekkere gerechten om ze in mijn culinaire thriller te verwerken!

 

• ‘Rauwkost’  is de zesde John Leyssens en Mieke Van Cattendyck.  Hoe was het om opnieuw in het gezelschap van het duo en hun team te verkeren?

Het was een leuk weerzien met John Leyssens & Mieke Van Cattendyck. Ik heb mijn eerste boeken herlezen om hen opnieuw te leren kennen, en me een beeld te vormen over hun leven, zowel op persoonlijk vlak als beroepsmatig. Het blijven twee zeer interessante personages om mee te werken, omdat ik hen zo goed ken en er altijd voor zorg dat ook de mensen die hen niet zo goed kennen mijn boeken afzonderlijk van elkaar kunnen lezen.

• Waarom heeft het zo lang geduurd voordat ze een nieuwe zaak op hun bord kregen?

Na de eerste vijf delen in de reeks, had ik er een beetje genoeg van. Ik wilde niet per sé in de voetsporen van Aspe en Deflo treden die er hun hele levenswerk van gemaakt hadden om een reeks met dezelfde personages te schrijven. Commercieel was dat geen verstandige zet van mij, want mijn fans hadden niet liever dan een nieuw deel in de reeks. Maar ik wilde wat anders doen, en dat heb ik ook gedaan. Maar nu – in dit nieuwe boek –  vond ik het moment rijp om hen – euh – opnieuw uit de koelkast te halen J. Tot grote vreugde van mijn fans, zo blijkt.

• In hoeverre lijk jij op John Leyssens of zijn er totaal geen gelijkenissen tussen jullie?

John Leyssens kan nogal nors zijn, iets wat mij minder overkomt, denk ik. Zijn cynische trekjes vind ik wel leuk, ze zijn me soms op het lijf geschreven. Ik kan hem ook laten zeggen wat ik denk maar daarom niet altijd zeg. Maar eigenlijk zijn de gelijkenissen tussen hem en mij heel erg beperkt.

 

•  Leyssens is een heel menselijke rechercheur.  ‘Kleine gelukjes hebben zijn aandacht’.  Wat zijn jouw kleine gelukjes?

Kleine gelukjes zijn zo ontzettend belangrijk. Ik denk niet dat er een dag voorbijgaat zonder dat ik – als ik ’s morgens in de badkamer kom – het veluxraam openzet en naar de tuin kijk. Zeker als ik de dag ervoor in de tuin heb gewerkt, kan ik ontzettend genieten van het resultaat. Maar ook van mooie woordspelingen, wolkenpartijen of fietsroutes kan ik heel erg blij worden. En onlangs had ik een gouden lijntje op mijn chocotoff-wikkel. Ik heb hem meteen opgestuurd naar het bedrijf, maar wacht nog altijd op mijn verrassing.

 

•  Je speelt met taal.  Het lijkt je zó makkelijk af te gaan.  In ‘Rauwkost’ zit je overduidelijk met je oren en ogen middenin het verhaal.  Zit je tijdens het schrijven ook daadwerkelijk in de door jou gecreëerde wereld?

Ik schrijf altijd met mijn hoofdtelefoon op en luister dan steevast naar klassieke muziek. Het brengt me in een soort alfastaat die zorgt voor een opperste concentratie, waardoor ik me echt in het verhaal kan verdiepen. Ik sta daardoor ook effectief in de actie, ik kan me dan heel makkelijk inleven in het doen en laten van de personages. Leuk detail: ik ken enkel het begin van mijn boek. Terwijl ik schrijf groeit mijn verhaal dus uit tot een spannende thriller, vaak tot mijn eigen verbazing.

• Het spel met woorden, de keukengerelateerde metaforen, hoe lang deed je over de voorbereiding van ‘Rauwkost’?  Of is dat allemaal parate kennis? 

Niet alles is parate kennis. Ik schrijf vaak al ‘googelend’, waarbij ik plots aan iets denk en dat meteen ga opzoeken. Doordat ik mijn verhaal als schrijvend moet boetseren, is het opzoekwerk voor mij erg belangrijk. Net door zo te werken, bots ik zelf op leuke weetjes die ik dan in het boek kan verwerken.

•  Sommige zinnen en citaten blijven hangen.  De evidentie zelf en zo mooi!

‘Heerlijk moet het zijn om vogel te zijn, dacht hij.  Die voelt de dag al aanbreken als het nog donker is.’ p. 63

Eigen wijsheden?

Heb je al eens in open lucht geslapen? Of gewoon, met het raam van je slaapkamer wagenwijd open? Dan word je rond half vijf al wakker door het gefluit van de vogels die voelen dat er een nieuw dag aanbreekt. Ontzettend blij word ik daar van. Wij maken ons vaak zorgen om kleine dingen, maar vogels kunnen onbezorgd hun prachtige lied met iedereen delen die het horen wil.

 

•  Lekker eten en drinken, ‘Rauwkost’ doet het water in de mond lopen.  De Odisseia Branco Reserva uit de Portugese Dourovallei wordt met gepaste égards voorgesteld.  Ben je een wijnkenner? 

Haha, integendeel zelfs. Ik drink weinig of geen alcohol. Dus voor dit soort weetjes heb ik me goed laten informeren.

 

•  Signatuurgerechten.  In ‘Rauwkost’ staan ze voor ‘lugubere’ gastronomie.  Hou jij van lekker eten en moet het dan iets speciaals zijn of geniet je evenveel van gewone kost?

Tijdens de week kookt mijn vrouw altijd. Maar in het weekend, op feestdagen, of als we mensen uitnodigen, ben ik altijd kok van dienst. En ik daag mezelf dan altijd uit door gerechten te maken die ik nooit eerder maakte. Lekker spannend, toch?

 

•  Wout Dumoulin en Vincent Lambrecht zijn niet meteen de meest sympathieke koks.  Ooit een nare ervaring gehad met een chef ?

Nee, eigenlijk niet. Ik heb wel tv-programma’s gezien met chef-koks waarvoor ik nooit zo willen werken: ze zijn onbeschoft, ruw en brutaal, hebben geen respect voor hun medewerkers. Maar de koks die ik persoonlijk ken, lijken me stuk voor stuk aardige mensen hoor.

• Jouw personages zitten nooit om een reactie of een antwoord verlegen.  Een kwaliteit die hun geestelijke vader ook bezit?

Ik denk dat ik daar schuldig pleit. Ik ben ad rem en snel in mijn reacties. Niet altijd tot grote vreugde van mijn gesprekspartners J.

•  Hun conversaties zijn pittig en echt. 

De dialogen tussen de speurders zijn inderdaad vaak spitant en op het scherp van de snee. Ik hou er gewoon van om hen elkaar voortdurend te jennen en uit te dagen. Het is iets wat ik zelf ook graag doe in mijn professionele leven. Het houdt ons alert en scherp, zeer goed voor de productiviteit.

•  Het verhaal in ‘Rauwkost’ is voortdurend in beweging.  Jij houdt blijkbaar niet van stilstaande fases.  Is dat iets wat jou doet afknappen op een boek?

Ja, absoluut. Ik vind dat nogal wat schrijvers zich bezondigen aan ‘bladvulling’. Het vertraagt het verhaal en zorgt voor vermoeide ogen bij de lezer. Ik wil graag de vaart in mijn verhaal houden. Dat zorgt voor reacties die ik elke keer weet opnieuw krijg: ‘ik kon niet stoppen met lezen’, ‘je schrijft zo filmisch’, ‘ik heb het in één ruk uitgelezen’, …

• Hou jij nog tijd over om te lezen?  Welk boek is jouw absolute favoriet?

Ik lees natuurlijk ook nog, maar minder fictie dan je zou denken. Ik heb onlangs een fantastisch boek gelezen over de zwarte pest in Vlaanderen (1349 van Joren Vermeersch), en las ook de biografieën van Mozart, Beethoven en Schubert.

•  En die roddelblaadjes waarvan sprake in het boek, lees jij die zelf ook?  Is het toeval dat Mieke die leest en niet John?  Een clichéetje?

Ai, betrapt op een cliché. Ik lees geen roddelblaadjes, enkel kranten.

•  Met de flirtende onderzoeksrechter doorbreek je wel een stereotiep beeld.  Wel zo leuk!  Hoe kwam je op dit idee?

Dat weet ik eigenlijk niet. Ik vond het gewoon een goed idee om een minder voor de hand liggende situatie uit te werken. Een onderzoeksrechter die haar inspecteur probeert binnen te doen. Hoe onwerkelijk. Maar tegelijk ook best menselijk. En vooral onmogelijk. Net die tegenstrijdige elementen zorgen voor een interessante zijlijn in het boek.

 

•  Hoewel ‘Rauwkost’ een misdaadverhaal is, zit er heel veel humor in.  Is dat de humor van Bart Debbaut?

Het is niet echt ‘mijn’ humor, maar ik vind het wel ontzettend belangrijk dat ik er humor in verwerk. Humor is toch overal ‘vanzelfsprekend’. Wie op zijn werk niet met humor wordt geconfronteerd, moet dringend op zoek naar een nieuwe job.

•  Hoe belangrijk is humor voor jou?

Zeer belangrijk. Humor is het belangrijkste medicijn.

• Een beeld van Patrick Van Craenenbroeck, een motet van Bach, …  Schoonheid in een verhaal over wraak en moord.  Je houdt duidelijk van mooie dingen.  Hoe belangrijk is schoonheid voor jou?

Ik hou van kunst en van muziek. Ik vind het heel erg dat de scholen alsmaar minder aandacht aan kunst en muziek besteden. Volgens mij zij  creativiteit en assertiviteit de allerbelangrijkste troeven voor een succesvolle loopbaan. Ik kan me een leven zonder kunst en muziek maar moeilijk voorstellen.

•  Je bent van alle muziekmarkten thuis: Bowie, Rachmaninov, Bach, God ’s a DJ, …  Jij speelt ook piano? Zijn dit jouw muzikale voorkeuren?

Ik luister graag en veel naar muziek. Vaak is dat klassieke muziek, maar ook pop- en rock luister is graag. Zelf speel ik ook piano. Enfin, ik heb tot mijn 18^de piano gestudeerd. Pas 30 jaar later besliste ik om het quasi onmogelijke te doen: een pianoconcerto van Mozart spelen met orkest, zonder enige ervaring en zonder ook aan een conservatorium te hebben gestudeerd. Binnen de klassieke muziek zijn de renaissance en de barok voor mijn schitterende periodes, en natuurlijk hou ik veel van Mozart.

 

•  Netflix, bingewatchen, Spotify, … komen ook in ‘Rauwkost’ aan bod.  Jij houdt graag gelijke tred met de moderne media, zo blijkt.  Ben jij zelf een bingewatcher?  Welke (soort) serie houdt jou aan je zetel gekluisterd?

Ann en ik kijken regelmatig naar een reeks op Netflix. We keken ‘Unorthodox’, ‘The Crown’, en momenteel ‘Anne with an E’ Op Spotify luister ik momenteel naar de zeer interessante en boeiende podcast over Beethoven van Jan Caeyers.

 

•  Ik las naast je interesse voor kookprogramma’s ook verwijzingen naar voetbal, wielrennen, …  Mogen we verwachten dat je voor een volgend boek daar inspiratie gaat zoeken?  Ben je al met een volgend boek bezig?  En kan/mag je daar al iets over kwijt?

 

Ik fiets graag en kijk ook graag naar sport. Maar mijn volgende boek zal niet die richting uitgaan, denk ik. Ik heb wel een idee, maar wil het nog laten rijpen. Afpraak volgend voorjaar J  Dat staat onmiddellijk genoteerd!

 

Dank je wel, Bart, dat je tijd wou maken voor Thrillerlezers!. 

Heel graag gedaan!

Rauwkost van Bart Debbaut

 Payback time

Eerder inspireerde het populaire spelprogramma ‘De mol’ Bart Debbaut tot het schrijven van zijn gelijknamige thriller (‘De mol’). In zijn zesde John Leyssens en Mieke Van Cattendyck haalt de schrijver de mosterd in de culinaire wereld. Vader Debbaut, dochter Alexia en beste hobby-kok Vlaanderen 2010 en tevens goede vriend Johan Engelen hebben mee gezorgd voor de goede afkruiding van dit culinaire misdaadverhaal.

Wout Dumoulin, niet de meest sympathieke onder de tv-koks, heeft er net de opname van de duizendste ‘Wout kookt’ opzitten, wanneer hij geheel onverwacht wordt overmeesterd en in elkaar geslagen. Kort daarna blijkt de kooktijd er voor de zelfingenomene kok definitief op te zitten. Naast zijn lichaam vinden de speurders een signatuurgerecht van een tv-chef van een concurrerende zender. Weinig later wordt ook Vincent Lambrecht dood teruggevonden met naast hem, u raadt het, een topgerecht van alweer een andere chef. Koken er potjes over in kookland of moeten de speurders andere pistes onderzoeken?

‘Rauwkost’ is een culinair misdaadverhaal waarin de episodes rond het ‘ik’-personage afwisselen met de verhaallijn van de speurders. Het verhaal intrigeert van bij het begin. Wie is het toch die zich zoveel moeite getroost om een perfect gerecht te creëren en het vervolgens naast het ontzielde lichaam van een beroemde tv-kok achter te laten als signatuur? ‘Rauwkost’ wordt goed opgebouwd. Er is de mise en place van de verschillende spelers in het verhaal; in cursieve tekst doet het ‘ik’ personage, wiens wraak onafgebroken suddert, steeds meer de wenkbrauwen fronsen; vervolgens komt het verhaal onder stoom en schuift iedereen aan voor een surrealistische apotheose.

De personages staan er, met John Leyssens voorop. Hij is de ouderdomsdeken van het team, maar hij is allesbehalve een saaie piet op zijn retour. Niet vies van een grap en meer dan eens schuldig aan een boude uitspraak, zet hij zijn tegenspelers op het verkeerde been of strijkt hij hen tegen de haren in, maar de ernst voor het vak is er steeds. Naast temperamentvol is hij bovenal écht. Op de EQ-schaal scoort Leyssens heel hoog. Onder de harde bolster zit een peperkoeken hart. Zijn levenspartner, collega en jong veulen Mieke van Cattendyck zorgt voor balans en houdt hem in het gareel. De mooie dynamiek binnen het koppel kenmerkt ook de interactie tussen de andere personages. Een onderzoeksrechter op vrijersvoeten die tevergeefs jacht maakt op de hoofdinspecteur levert een #metoo-verhaal op de wijze van Debbaut.

Bart Debbaut vertelt in beeld en klank: pumps hakken, deuren slaken zuchten. Hij schakelt met groot gemak tussen verwarrende schizofrene passages, bitse reacties, flirterige scènes, gevoelige momenten en ernstig politiewerk. Levendige, pittige conversaties brengen heel veel vaart in het verhaal. De laatste zin van elk hoofdstuk verleidt telkens weer tot het lezen van nog een volgend hoofdstuk. ‘Rauwkost’ is doorspekt met culinaire weetjes. Tips en recepten voor een lekkere tapas of een gerechtje, signatuurdishes die het water in de mond doen lopen, maken dat je je een weg door de bladzijden heen vreet.

Het format van kookprogramma’s verwerkt in een thriller is verfrissend. Bart Debbaut prikkelt voortdurend de verbeelding van zijn lezers. Humor in de wereld van het tafelen en op restaurant gaan is één van de hoofdingrediënten. Met groot gemak hanteert de auteur keukentermen en -gerei ook in niet keukengerelateerde situaties. Met een pollepel en een mixer kan je zoveel meer dan opscheppen en mixen!

‘Rauwkost’ is dan wel een fictief misdaadverhaal, de actualiteit is nooit ver weg. Mocht het woord ‘knuffelcontact’ het woordenboek niet halen, het wordt in ieder geval vereeuwigd in dit boek! ‘Netflix, bingewatchen, Komen eten, WeTransfer, … ‘Rauwkost’ is een boek van deze tijd’.

Hoewel ‘Rauwkost’ moord en wraak schreeuwt, zit er ook veel schoonheid in het verhaal: mooi gepresenteerde topgerechten, exquise wijnen, de muziek van Bach, mooie sculpturen, gedichten, citaten en mooie (keuken)metaforen, … ‘Rauwkost’ heeft het allemaal. Een streling voor de leespapillen.

Voor wie aan het einde van het verhaal toch nog een hongertje zou hebben, een leuke QR-code leidt onmiddellijk naar enkele recepten voor leuke gerechtjes - in het verhaal verwerkt! -, om te savoureren terwijl je enkele momenten uit het boek herkauwt.

4 Kraaien
Anita

Win Rauwkost van Bart Debbaut

Bart Debbaut heeft net een nieuw boek uit en wij mogen Rauwkost twee keer verloten.

Waar gaat het over?

 Tv-kok en kijkcijferkanon Wout Dumoulin wordt na een lange opnamedag plotseling ontvoerd. Wanneer kort nadien zijn lijk opduikt, wijzen alle signalen in de richting van een collega-kok.

Maar als ook hij even later vermoord wordt teruggevonden, beseffen de speurders dat er meer aan de hand is: een seriemoordenaar met een verdorven zin voor symboliek en ritueel blijkt het op bekende chefs gemunt te hebben.

Bart schreef eerder een boek met dezelfde ttel als een tv programma. Welk boek was dat?

Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Rauwkost

De mol van Bart Debbaut

Het lijkt een normaal doch weer spannend seizoen van het kijkcijferkanon “De Mol” te worden. Tien volstrekt onbekende kandidaten, waaronder een loodgieter en een priester, worden samen gedropt in Frankrijk om opdrachten te vervullen en één van hen is een verrader. Maar nog voor de opnames goed en wel van start zijn gegaan, verdwijnt een van de kandidates, Mary-Ann, nadat ze een vaag briefje, ondertekend door de Mol, ontvangen heeft. Maar maakt dit wel deel uit van het spel? De makers van het programma willen graag de schijn hoog houden.

Ze zitten al helemaal met de handen in het haar als er na een eerste dubbeleliminatie nog één van de kandidates verdwijnt. Hier is meer aan de hand en het besef groeit dat er dit seizoen allicht geen “de Mol” komt. Tot hun verbazing spelen de verdwenen kandidates nog wel een rol, al worden de regels niet meer gedicteerd door het productieteam. Zit er misschien nog een saboteur in de Mol en vooral waarom? Nog meer vragen komen er als er nog een derde kandidate verdwijnt, iemand lijkt het op de vrouwen gemunt te hebben.

De makers nemen ondertussen wel hun aangeduide mol in vertrouwen om over hun bezorgdheid te praten en hulp te vragen, ze mogen van de ontvoerder geen politie inschakelen. Maar is deze wel te vertrouwen, het is toch de mol voor iets?.

Voor de lezer is het dus wel duidelijk dat de drie vrouwen tegen hun wil worden vastgehouden, maar daar zijn niet alle drie van overtuigd. Er is iemand op wraak uit, maar tegen wie en waarom blijft lang een mysterie. Gaat het om de kandidaten of misschien de medewerkers van het productiehuis van de Mol? Dat lees je in deze eerste spannende thriller gebaseerd op de populaire TV-format.

Korte hoofdstukken en afwisseling in het vertelperspectief zorgen voor een boeiend opgebouwd en vlot leesbaar boek dat je tot op het einde op het puntje van je stoel laat zitten. De schrijver is natuurlijk niet aan zijn proefstuk toe, De Mol is zijn tiende boek, en achtste thriller. Daar kunnen er nog heel wat bijkomen en, waarom niet, met de Mol als speelterrein. Al is dit vooral een persoonlijke wens, er zijn zeker mogelijkheden, zeker met zijn ervaring als ex-deelnemer.

Ik kan alleen maar hopen dat de makers van onze Mol meer geluk hebben gehad bij de opnames in Mexico dan Hannes en zijn team. En anders is dat stof voor een volgende thriller rond de Mol. Hier krijgen ze alvast een groene vingerafdruk van mij voor.

Johan Buts

De mol van Bart Debbaut

Titel : De Mol

Auteur : Bart Debbaut

Uitgeverij : Lannoo

ISBN : 978 94 014 5009 6

‘De Mol’ … wie er nog nooit van gehoord heeft, bezit waarschijnlijk geen televisie of heeft voor een zeer lange tijd in het buitenland verbleven.  Ben je fan van ‘De Mol’, dan is de kans zeer groot dat je het boek even vastneemt en de korte tekst wil lezen.  Zeer goed gezien eigenlijk, want zowel Belgen als Nederlanders hebben een grote bende molfanaten.  

“Ze keken elkaar secondenlang aan.  Ze durfden het allebei niet aan om weg te kijken.  In hun blik zat datgene waarvoor hij zo bang was : wantrouwen.”

10 kandidaten, een presentator en enkele medewerkers achter de schermen.  Een mol onder de deelnemers dient het spel zodanig ongemerkt in de war te brengen zodat de prijzenpot niet teveel aangevuld wordt.  Wanneer plots één van de kandidaten tijdens een nacht verdwijnt denken de spelers direct aan een spannende mollenactie.  Het productieteam daarentegen zit met de handen in het haar.  Waar is de kandidaat ?  Wie kan men nog vertrouwen ? Speelt de mol een driedubbele rol en bedriegt hij/zij niet enkel de spelers ?

Het verhaal is makkelijk te volgen, dus je kan best wel zeggen dat de trend van de cover -herkenbaarheid zorgt voor een breder publiek- zich verderzet naar de inhoud toe.  Je kan je op een grotere massa lezers richten, maar dan pas je best ook op dat je je trouwe volgelingen niet in de steek laat.  Er is een zekere spanning te voelen, maar deze kabbelt continue verder in hetzelfde vrij vlakke stramien van begin tot einde.  Er zijn weinig hoogtepunten merkbaar wat  opvallend genoeg op zich niet erg storend is.  En dat komt dan weer grotendeels door Debbauts alom bekende  vlotte schrijfstijl.  Er wordt enigszins veel ingespeeld op nieuwsgierigheid wat eveneens een positieve invloed heeft op het lezen.

In het begin geven de vele namen van de personages een warrige indruk bij de lezer, maar daar komt snel verandering in.  De auteur laat namelijk per hoofdstuk een personage aan het woord.  Verdere uitdieping van de meeste personages lijkt me niet aan de orde, maar een gemis aan paniek en argwaan vond ik wel opvallend.  Daar mocht best nog dat tikkeltje meer op worden gefocust.  De verpersoonlijking van de dader had misschien iets krachtiger worden neergezet, dat zou alvast iets meer gevoel gebracht hebben bij de lezer. 

Maar nogmaals het boek heeft me enigszins niet verveeld, het was een leuk verhaal om tussendoor te lezen.  Geen hoogstandje, maar ook geen zwak boek.  Een echt must-have voor een molloot. 

Drie kraaien

Ann

Eindverslag Leesclub De mol van Bart Debbaut

Namens Uitgeverij Lannoo mochten wij een leesclub rondom De mol van Bart Debbaut houden. Daar de jarenlange ervaring leert dat lange en vooral langdradige verslagen van leesclubs elders weinig gelezen worden, houden wij het aantal deelnemers beperkt. Voor jullie nu een kort en enthousiast verslag van deze geslaagde leesclub.

De deelnemers waren: Brenda, Ann, Karin, Juul en Liane. Johan nam deel met een eigen exemplaar. Ook de auteur zelf nam deel aan de leesclub en beantwoordde enthousiast alle vragen die op hem werden afgevuurd.
Ieder hartelijk bedankt voor de inzet.



Wat vond men van de omslag?

Karin zegt: Na een jarenlange Vlaamse pauze werd het TV programma 'de mol' in Vlaanderen opnieuw gelanceerd, met nog steeds hetzelfde logo. Voor TV-kijkend Vlaanderen is de cover dan ook bijzonder herkenbaar en je hebt dan ook meteen een link, vraag is natuurlijk of je in het boek ook op zoek gaat naar de mol, of is het meer een thriller die zich afspeelt rond de setting van het programma ? Alleszins een mooie cover, die zeker en vast zal uitnodigen om het boek in de handel in detail te bekijken.



Wat was de verwachting voor het lezen?

Mijn verwachtingen van dit boek zijn best hoog! Waarschijnlijk omdat ik een groot fan ben van Wie is de mol 😍 Dus het verhaal spreekt mij sowieso erg aan. Ik verwacht spanning, avontuur en misschien wel tunnelvisie op de moordenaar haha, zegt Brenda

 Juul zegt zeker  een Molloot  te zijn en  niet te kunnen wachten om dit boek te gaan lezen.
Bij De Mol heb ik het altijd fout bij het doorhebben van de Mol, hoe zal het bij dit boek gaan?, merkt zij nog op.


Ik ben al begonnen, maar mijn verwachting was dat de auteur met ons als lezer speelt, net als de programmamakers spelen met de kijkers. En ik ben benieuwd of ik last ga krijgen van tunnelvisie., geeft Liane aan.


Tijdens het lezen zijn de deelnemers enthousiast:

Karin is enthousiast. Zij heeft zelfs al een notaboekje naast haar boek liggen: " :-) normaal gezien hou ik er absoluut niet van om te noteren tijdens lezen, omdat dat afleidt, behalve voor quotes natuurlijk, maar ik ben helemaal mee met het boek !"

Leest zeker vlot! Inmiddels ben ik op pagina 80 en ik kan mijn ereader maar moeilijk wegleggen 😀 ben erg benieuwd wat er verder gaat gebeuren! Ik vind het ook leuk om de namen etc te noteren...echt mijn eigen mol-notitieboekje erbij, zegt Brenda









De deelnemers hadden heel wat te vragen aan Bart tijdens het lezen. Hier een aantal vragen daarvan:

*Juul: Ik las dat u zelf ook heeft meegedaan met de Vlaamse Mol, heeft u die ervaringen gebruikt voor het boek? En wat is het mooiste voorbeeld daarvan?

Bart:Een van de opdrachten in mijn boek kwam uit mijn reeks. Ze speelt niet zo'n grote rol in het boek maar ik vond het een mooie eer om het te verwerken in mijn boek. Voor de rest heb ik veel nagedacht over een leuke setting, originele en spannende opdrachten.

Hoe ver bent u eigenlijk gekomen in het spel?, vraagt Juul nog.

Helaas.... 1 aflevering, antwoordde Bart

*Johan vraagt:Toen ik zo je deelnemers zag in het boek, dacht ik, wat origineel, een priester die deelneemt. Maar nu zie ik de kandidaten van onze Mol en er is een priester bij :). Hoe kwam jij er op om een priester te laten meedoen?

Bart:  Het feit dat er ook in de reeks een priester deelneemt is een grappig toeval. Ik kwam op het idee om een priester tussen de kandidaten te zetten omdat mijn eigen schoonbroer priester is en zich ooit kandidaat stelde voor het programma. Leuk toeval dus. Al weet je met de mol maar nooit.

* Liane heeft de volgende vraag: Je hebt een Vier op je cover staan, wisten zij dat je dit boek ging schrijven? En kwam je niet in de knel omdat je inside information hebt over hoe het programma in elkaar steekt wat je nu gebruikt in het boek? Met andere woorden: maak je de lezer niet wijzer dan voor de programmamakers wenselijk is?

Bart: Euhm.... er zijn wel wat afspraken gemaakt. Bovendien is het boek ook door hen nagelezen en goed bevonden.

Waarop Ink vraagt of het boek geschreven is op verzoek van de zender?
Nee, antwoordt Bart; het kwam er op vraag van de uitgever. En na overleg met het productiehuis kreeg ik groen licht om het boek te schrijven. Ik ben best trots op het feit dat ik die kans kreeg, exact 20 jaar na de start van De Mol op tv, en tien 10 jaar na mijn debuutroman Scherven.

Karin vraagt of Bart nog eens mee zou doen aan De mol als hij gevraagd werd, waarop hij heel enthousiast antwoordt: ,Ik zou geen seconde twijfelen. En .... Ik zou het tactischer spelen. Bij mijn deelname, 19 jaar geleden, ben ik enthousiast in de opdrachten gevlogen en ben ik de echte opdracht een beetje uit het oog verloren: de zoektocht naar de mol. Anderzijds.... Olcay heeft het tot in de finale geschopt en ze zat er volledig naast. Dus je moet met de vragen ook een flinke portie geluk hebben.? 

Wat vonden alle deelnemers toen zij De mol uithadden en welk cijfer gaven ze het boek?

Korte hoofdstukken en afwisseling in het vertelperspectief zorgen voor een boeiend opgebouwd en vlot leesbaar boek dat je tot op het einde op het puntje van je stoel laat zitten. De schrijver is natuurlijk niet aan zijn proefstuk toe, De Mol is zijn tiende boek, en achtste thriller. Daar kunnen er nog heel wat bijkomen en, waarom niet, met de Mol als speelterrein. Vijf kraaien.

Johan

Al kun je niet actief meespeuren naar de Mol, ik denk toch zeker dat dit boek een aanrader is voor Molloten. En ben je niet zo’n fan van de Mol, dan is het een goed en spannend boek dat zich toevallig afspeelt in het decor van de Mol. Vier kraaien

Juul

Ik merkte al gauw dat het lekker vlot geschreven is en ik in rap tempo met mijn vinger bleef vegen naar de volgende pagina 😀 Korte hoofdstukjes daar hou ik wel van. En elke keer vanuit een ander persoon geschreven dat vond ik boeiend!  Vier kraaien.

Brenda

Voor mij is dit een boek een pageturner van formaat, ik heb dit jaar al een paar ‘mooie’ thrillers mogen lezen, dit boek is dan misschien iets minder gruwelijk, maar alleszins wel boeiend en spannend, en bovendien nog eens goed geschreven ook! Topper wat mij betreft, en het boek krijgt dan ook 5 kraaien !

Karin

Ann is niet laaiend enthousiast: Het verhaal is makkelijk te volgen, dus je kan best wel zeggen dat de trend van de cover -herkenbaarheid zorgt voor een breder publiek- zich verderzet naar de inhoud toe.  Je kan je op een grotere massa lezers richten, maar dan pas je best ook op dat je je trouwe volgelingen niet in de steek laat.  

Geen hoogstandje, maar ook geen zwak boek.  Een echt must-have voor een molloot.  Drie kraaien

Eindigend met Liane die zelfs best teleurgesteld is in het verhaal: Hoewel ik een fervent Wie-is-de-mol-kijker ben, heb ik problemen met de geloofwaardigheid van dit verhaal. 
De ene onlogische keuze na de andere volgen zich op. Van de verdwenen kandidaten, van de redactie, die wat er ook gebeurt geen hulp inroepen, van de mol, van de saboteur, ga zo maar door.
Het motief van de saboteur is ook niet duidelijk gedurende het verhaal, maar verschijnt vlak voor het einde ineens als een duveltje uit een doosje in een Agatha Christie-achtige constructie. 2,5 kraai

Alles optellend en delend komen we uit op een eindcijfer een mooie vier kraaien voor De mol!

Nog even opmerkend dat Bart sommige deelnemers met het volgende liedje in hun hoofd liet zitten:
Steps met Last thing on mine mind
Ook stelde Bart maandenlang, tijdens het schrijven, een playlist samen van muziek die hij beluisterde tijdens het schrijven. Sommige nummers heeft hij ook in het boek verwerkt. https://open.spotify.com/.../playlist/4sAXE3eYfzmmR1v7DBL0RC