Interview met Ronald van den Broek

 

Hoi Ronald, onze leden van Thrillerlezers! zijn altijd nieuwsgierig naar de auteur achter het boek, zou jij je in Veertien Woorden aan hun kunnen voorstellen?

Een gedreven auteur van spannende verhalen met liefst een dubbele twist aan het slot.

 

Wanneer kwam je erachter dat je eigenlijk boeken wilde schrijven en hoe heb je dat kunnen verwezenlijken?

Als jongetje van elf kwam ik erachter dat ik het ontzettend leuk vond om spannende verhalen te verzinnen en omdat ik ze niet wilde vergeten ben ik ze gaan opschrijven. Daarmee begon de liefde voor schrijven. Rond diezelfde tijd ben ik aan een dagboek begonnen en verdween de fictie naar de achtergrond. Pas heel veel later ben ik weer begonnen met het schrijven van spannende verhalen. Ik stelde het steeds uit en het werd een soort wens om het schrijven na mijn pensionering serieus op te pakken. Zo’n twaalf jaar geleden vroeg ik me ineens af waarom ik nog zo lang moest wachten. Toen realiseerde ik me dat het absurd was om iets wat je zo graag wilt doen uit te stellen. Ik ben toen gewoon maar begonnen en binnen twee jaar verscheen mijn eerste thriller Varkensbloed in chocolade.

 

Is jouw werk als jurist goed te combineren met het schrijverschap? Wilde je als klein jongetje al jurist worden? Nee, lijkt mij, maar wat dan wel?

Haha, nee ik had eigenlijk geen idee wat ik wilde worden. Ik vond heel veel dingen leuk en had moeite met kiezen. Ik ben na mijn middelbare school begonnen in de verpleging, maar omdat ik het leren miste, ben ik overgestapt naar de universiteit om Gezondheidswetenschappen te studeren. Na de studie was er weinig werk in deze sector en ben ik in de ict belandt als programmeur en analist. Iets totaal anders. In de avonduren ging ik uit interesse Rechten studeren en zo ben ik uiteindelijk jurist geworden.

Het fijne van boeken schrijven is dat je je steeds in een andere wereld kunt onderdompelen. Zo kan ik dus doorgaan met het ontdekken van nieuwe dingen zonder dat ik steeds van baan hoef te wisselen. Dit zeg ik uiteraard met een vette knipoog want mijn huidige baan vind ik net als het schrijven ontzettend leuk. Ik lijk eindelijk mijn draai te hebben gevonden.

 

Veertien Woorden is alweer je 5^e boek, waar haalde je het onderwerp voor dit verhaal vandaan?

Het globale idee komt meestal vanzelf als ik een aantal dagen in mijn eentje een onbekende stad bezoek. Veertien woorden ontstond al in de rij voor de securitycheck op Schiphol. Zo graag wilde het verhaal het daglicht zien. Degene die het boek hebben gelezen weten waar ik op doel. 

 

In dit boek is er ook een ‘rol’ weggelegd voor de stad Amsterdam, niet zo gek omdat je er zelf woont, wat heeft jou destijds doen besluiten om het Utrechtse om te ruilen voor het Amsterdamse?

Ik ben geboren en deels opgegroeid in Utrecht (en Nieuwegein – waar mijn thriller Beschermduivel zich afspeelt). Ik ben gaan studeren in Maastricht (de locatie van Fantoomzoon) en wilde daarna graag naar Amsterdam. Deze stad trok me enorm aan. Ik denk met name de vrijheid die je er voelt en ervaart. En de verscheidenheid aan mensen die vanuit iedere hoek in Nederland en daarbuiten naar deze stad komen, maakt dat je je er heel snel echt thuis voelt en nooit hoeft te vervelen.  

 

Wat is jou meest favoriete plek in Amsterdam (buiten je eigen huis)?

Dat zijn De Pijp en het Vondelpark.

 

Je was zelf ook in New York, de belangrijkste stad in je boek? Welke plek moet iemand zeker gaan bezoeken en loop je dan ook die beroemde boekenwinkel binnen?

Dat zijn heel veel plekken, maar in Veertien woorden komen ze volgens mij allemaal voorbij: de pier bij de Hudson rivier, Central Park, Bryantpark, de High Line, Dumbo in Brooklyn, maar vooral dralen door de verschillende wijken en straten van Manhattan. En ja, natuurlijk Rizolli Bookstore.

 

Ik vind zelf dat je een geweldige openingsscéne hebt geschreven, eentje die de lezer meteen verder het verhaal in trekt, maar ik moest er ook wel erg om lachen. Zit jij soms ook lachend achter je bureau, om de situaties die je zelf creëert, of ben je veelal heel serieus? Hoe kwam je op deze openingsscéne?

Dank je wel. Ik zie dat als een enorm compliment. Ik zoek in mijn verhaal altijd naar een unieke manier waarop slachtoffers aan hun einde komen, dus messen en pistoolschoten zul je in mijn boeken weinig aantreffen. De openingsscene ontstond na een nachtmerrie waarin mij hetzelfde overkwam als Dimas. Ik ben de volgende ochtend gaan Googelen of deze vreselijke gebeurtenis ook werkelijk plaatsvindt en na het bekijken van diverse misselijkmakende youtubefilmpjes was ik ervan overtuigd dat dit een plekje moest krijgen in Veertien woorden. Absurde scenes, hoe gruwelijk ook, zijn vaak lachwekkend, dus ik zit vaak met rillingen over mijn rug en tegelijkertijd een glimlach op mijn gezicht een ijzingwekkende scene uit te werken.

 

Ook viel het mij op dat er een flinke hoeveelheid kleurrijke personages in je boek voorkomen. Was dat meteen vanaf de allereerste opzet van je boek een bewuste keuze, of groeit zoiets als je, al schrijvende, verder komt in je verhaal?

Dat groeit. Maar zoals dat ik niet houd van de standaard manier van hoe een slachtoffer aan zijn of haar eind komt, vind ik het belangrijk en leuk om me te verdiepen in de verscheidenheid en diversiteit van personages. Deze laat ik graag terugkomen in mijn boeken. De dronken rechercheur met Parkinson kent iedereen ondertussen wel, dus het is tijd voor meer verscheidenheid.

 

Zonder te veel spoilers weg te geven werden er bepaalde fictieve zaken op het einde, en die in feite onmogelijk leken, in de echte wereld toch ineens mogelijk en bijzonder actueel. Hoe was dat om daar tijdens dit boek ineens achter te komen?

Dat vond ik aan de ene kant enorm schokkend en aan de andere kant bevestigt dat het dogma dat de werkelijkheid onvoorstelbaarder en gruwelijker is dan een fictieschrijver ooit kan verzinnen.

 

Maak jij gebruik van vaste mensen die eerst je manuscript doorlezen, of heb je juist liever een betrouwbaar familielid, vriend of partner? Hoe gaat dat bij jou in zijn werk?

Ik heb meerdere proeflezers waarvan ik weet dat ze kritisch en eerlijk zijn. Ik neem hun opmerking ook altijd ter harte en pas het verhaal er op aan.

 

En dan is het zover: je boek komt uit. Hoe zorg je ervoor dat je zoveel mogelijk mensen kan bereiken?

Via social media. Ik vind het ontzettend leuk om reacties te krijgen van lezers en daar iets mee te doen. In Veertien woorden is bijvoorbeeld de naam van het personage Claudia afkomstig van een lezer. Al is het in een thriller natuurlijk altijd de vraag hoe het uiteindelijk afloopt met het personage dat jouw naam draagt. Het geeft een extra dimensie aan het boek.

De uitgever benadert bloggers en maakt reclame via kranten en tijdschriften. Maar uiteindelijk moet het boek het hebben van mond-op-mondreclame. En een portie geluk. Dat iemand met een groot publiek enthousiast is over je boek en dat uitdraagt.

 

Welke auteurs lees je zelf graag, en welke genres zijn favoriet of juist niet? Wat is je meest geliefde boek aller tijden? En las je onlangs nog een aanrader?

Harlan Coben, Baldacci en zeker ook Michael Robotham zijn mijn favorieten. Thrillers dus, maar de laatste tijd lees ik ook meer romans. Waaronder een absolute aanrader: Onder Buren door Juli Zeh.

En mijn favoriet allertijden is de Groene Bloem Trilogie door Floortje Zwigtman. Het gaat over een jongeman die opgroeit in het Londen van Oscar Wilde in de 19^e eeuw.

 

Ben je al bezig met een nieuw boek, een nieuw plot, nieuwe personages? Kan je er al iets aan ons over kwijt?

Ik ben inderdaad bezig met boek 6. Ik kan er nog weinig over kwijt, maar er komen interessante en kleurrijke personages in voor.

 

Ronald, heel erg bedankt voor het beantwoorden van onze vragen en heel veel succes met Veertien Woorden.

Dank je wel voor de leuke originele vragen.

 door Karin K.

Thrillerlezersblog: ‘14 Woorden’ geschreven door Ronald van den Broek

Anders dan anders met Sandra J. Paul

Sandra J. Paul is een veelzijdig auteur die vooral bekend staat om haar Young Adult-boeken en thrillers. Zij debuteerde in 2015 met de Eilanden-reeks, gevolgd door de thrillers Azerty en Moordspel.
Sandra’s Engelstalige boeken werden uitgebracht onder de auteursnaam Joanne Carlton.  
Vandaag beantwoordt zij voor ons de Anders dan andersvragen

Wat maakt je kwaad?

Mensen die zich niet aan hun beloftes houden.

Geloof jij in toeval?

Nee, alles gebeurt voor een reden, dat is toch mijn geloof. Ik geloof in een balans in het leven - als er iets goed gebeurt, kan er ook iets minder goed tegenover staan.

Yin en Yang concept dus ;)

Welk nummer doet pijn aan je oren?

Alles van Rammstein - ook al heb ik die zelfs ooit live gezien. ;)

Welk nummer blère je altijd zo hard mogelijk mee?

Bohemian Rhapsody van Queen! Blijft gewoon dé blère-klassieker ;)

Met welk bekende persoon zou jij wel een avondje willen gaan stappen?

Stephen King, om over boeken te praten.

Of George Clooney, om over de maatschappij te praten.

ik zou wel de hele avond op café hangen met die twee mét een kop groene thee, ben niet echt een uitgaanstype. ;)

Waarvan word jij super-enthousiast?

Positiviteit! Als mensen positief ingesteld zijn, dan kan ik daar echt mijn energie uithalen. Ook als er positief gereageerd wordt op dingen die belangrijk zijn voor me, zoals mijn boeken of de uitgeverij, dan word ik superhappy - enthousiast.

Waar werd je voor het laatst stil van?

De dood van Julie, een jonge vrouw in België die vermoord werd zonder reden. Dat is me erg bijgebleven omdat de dader op vrije voeten was terwijl die eigenlijk gewoon een gevaar voor de maatschappij is. Haar dood had niet gehoeven.

Speel je wel eens vals in spelletjes?

Nee, maar mijn familie speelt niet graag met mij omdat ik volgens hun altijd win. Dus nu spelen ze spelletjes zonder mij, en spelletjes met mij. ;)

Welk beroep zou je nooit kunnen uitoefenen?

Er zijn er heel veel, hoor. Fysiek is er niet veel dat ik aan zou kunnen. Maar iets zoals brandweervrouw, dat zou ik gewoonweg (emotioneel) niet aankunnen
.

Wanneer heb je voor het laatst gedanst?

Op 11 mei, het huwelijksfeest van mijn schoonbroer- en zus, maar ik dans elke avond in huis, als er muziek opstaat. (tot ergernis van mijn kids ;)

Kan jij tolerant zijn voor intolerante mensen?

Nee. Tolerantie is niet zo moeilijk - als we dat allemaal zouden zijn, dan zou het leven een pak gemakkelijker zijn. Ik heb het moeilijk met een aantal gevoelige thema's in onze maatschappij. Daarom probeer ik zelf de beste persoon te zijn die ik kan zijn, hoe cliché dat ook mag klinken.

Word je liever aangevallen door een hond of een zwerm bijen?

Ben ooit al aangevallen door beiden. Moeilijke vraag! Ik ga voor de hond. Lokale beet en je bent ervan af. Bijensteken zijn zo venijnig!

Welke film vond je verschrikkelijk?

Er zijn er velen, maar recent is Roma me bijgebleven.  Ik heb drie pogingen gedaan om die film te zien en dat lukte me niet.

Welke film kan jij wel duizendmaal zien? 

Daar zijn er ook wel wat ;). Maar The Prestige is zo eentje die ik altijd kan zien. Nog altijd een van de beste films ooit! 

Wat bestel je bij McDonald's?

Nuggets en een wrap of een cheeseburger. Met water. ;)

Welke foto staat er als achtergrond op je tablet/laptop? 

Dat wisselt af, ik heb zo'n programma dat me de mooiste plekken ter wereld laat zien en vind het altijd erg aangenaam om afwisseling te krijgen en zo nieuwe plekken te ontdekken.

Op mijn telefoon heb ik ofwel New York ofwel Londen. 

Als je nog maar 1 boek zou mogen lezen, welk zou je dan nemen?

King - Christine of 11/22/63

Wat zou je eten als laatste avondmaal?

Niets speciaals denk ik - gewoon rijst met kip of zo.

Wat staat op de eerste plaats op je bucketlist?

Een bestseller bij een Newyorkse uitgeverij scoren. ;) - dat geeft me genoeg redenen om regelmatig naar ginds te trekken!

Welk dier omschrijft jouw persoonlijkheid?

Een kat - ik ben trouw/loyaal, heb regelmatig eten nodig en kan venijnig worden als men teveel tegen me schopt.

Ik heb alleen veel minder slaap nodig dan zij. ;)

Wie moet het volgende Songfestival in Amsterdam presenteren? (mag ook een Vlaming zijn)

Geen flauw idee! Duncan Laurence samen met Koen Wauters. Koen is een van de beste en grappigste presentatoren die we hebben. Dus een combo van die twee zou wel leuk zijn.

De boekenkast van Sandra J. Paul

Sandra J. Paul is een veelzijdig auteur die vooral bekend staat om haar Young Adult-boeken en thrillers. Zij debuteerde in 2015 met de Eilanden-reeks, gevolgd door de thrillers Azerty en Moordspel. Haar boeken werden meteen in Vlaanderen en Nederland uitgebracht en massaal gelezen. 

Vandaag laat ze haar boekenkast aan ons zien.



Hoe divers is jouw boekenkast?

Zeer divers! Ik heb Engels- en Nederlandstalige boeken staan van Vlaamse, Nederlandse en internationale auteurs. Ook qua genre ga ik zeer divers: van King (nog steeds mijn favoriet) tot Jodi Picoult, aangevuld met Dan Brown, allerlei thrillerauteurs (Fitzek, TM Logan, Claire Mackintosh ... tot een hele hoop thrillerauteurs die nog vrij nieuw zijn. Ook Arlidge staat ertussen. Van auteur Vince Flynn heb ik de hele reeks. Flynn was een spionage-auteur die helaas op jonge leeftijd overleden is. Sindsdien wordt zijn reeks verdergezet door auteur Kyle Mills, die ik persoonlijk ken en regelmatig mee praat. 

Van Vlaamse auteurs heb ik vooral boeken van bevriende collega's zoals Hilde Vandermeeren en Sterre Carron. Van Toni Coppers heb ik ook een paar boeken, en dan zijn er nog Young Adult-collega-auteurs zoals Chinouk Thijssen en Greet Ilegems.

*Staan ze op alfabetische volgorde, kleur of andere wijze gesorteerd?

Nee, helemaal niet. Ik heb een boekenkast op onze leefruimte boven en eentje beneden, naast mijn schrijfbureau. Boven staan degenen die ik echt bijhoud en vaak ook gesigneerd zijn, beneden is een opstapeling van boeken van auteurs die ik verzamel zoals King en Picoult, en de boeken die ik nog dien te lezen, aangevuld met boeken over mijn favoriete steden Londen en New York - wij verzamelen boeken over katten in steden, zoals het geweldige Felines in New York, een fotoalbum met bijzondere katten in een bijzondere Newyorkse setting. Ook boeken over bijzondere Londense stekjes behoren tot mijn collectie. Daarnaast heb ik een stapel boeken gekocht in de New York Public Library shop die de collectie aanvullen. Ik heb ook een boekenplank met mijn werkmateriaal en eigen boeken.

*Wat zijn de 3 mooiste boeken die je hebt?

Een special edition over Jack the Ripper, een van de grootste mysteries die me al jaren bezighoudt. Ik lees heel veel over The Ripper.

Felines in New York, gekocht in de NY Public Library.

En als laatste denk ik aan een special edition van de werken van Sherlock Holmes. Sir Arthur Conan Doyle was een van de redenen dat ik begon met schrijven - ik heb al zijn boeken verslonden en verzamel ook special (Engelstalige) editions van zijn werk.

Ik ben echt wel een verzamelaar als ik dat nu zo neerpen.

*Staat jouw favoriete boek aller tijden daar ook tussen?

Nee, dat boek is Christine van King. Ik heb daar drie versies van, waarvan een echt wel beduimeld is door het lezen en herlezen. De andere twee zijn een hardbound en een special edition met bijzondere cover. Die herleesversie is dus de versie die ik veelvuldig lees, zonder dat ik de anderen ervoor hoef te beschadigen.

*Belandt elk boek in de kast of doe je ook makkelijk weg?

Ik doe zeer gemakkelijk weg - recent hebben we nog letterlijk bakken vol met boeken aan bibliotheekjes in de streek geschonken. Dit zijn NL en EN versies.

*Lees je veel?

Veel meer terug dan vroeger, dankzij oa mijn e-reader. Ik combineer nu de twee - 's avonds durf ik gemakkelijker mijn e-reader vast te nemen omdat ik dan in de zetel lig en dit handiger (en beter voor de ogen is). 

In het weekend grijp ik gemakkelijker een boek. Er gaat eigenlijk nog steeds niets boven een fysiek boek. Het papier, de geur, de inkt, ... ja, toch nog steeds grote fan van gedrukte boeken!

*Waar lees je het allerliefste?

Thuis, in de zetel, naast mijn kinderen. We hebben regelmatig familiemomenten en dan vind ik het heel fijn om samen te kunnen lezen met hen. Als we TV kijken, doen we dat ook actief en in familieverband. Lezen is net hetzelfde.

*Aan welke boeken uit je jeugd heb je mooie herinneringen en bezit je die ook?

Ik verslond boeken als kind. Kostschoolboeken waren mijn favorieten, maar ik kan me niet meer herinneren welke specifiek. Dan was er De Vijf (Enid Blyton) de Olijke Tweeling ... Die had ik indertijd allemaal - ik denk ze dat ze zelfs nog bij mijn moeder op zolder taan.

 Ik groeide op met strips - elke strip van Suske & Wiske had ik, maar Jommeke vond ik maar niets. Daarnaast herinner ik me ook heel levendig de Tina-stripverhalenreeks. Elke week ging ik naar de bib, op zoek naar die Tina-strips. Sommigen heb ik tot twintig keer gelezen.

Ik had ook een abonnement op die reeks, maar op een gegeven moment mocht dat niet meer van mijn moeder omdat ze vond dat ik er te oud voor werd - toen was ik een jaar of vijftien, denk ik. ;) Er waren ook omnibussen van. Echt stapels had ik daarvan.

Dan waren er de Virginia Andrews-reeksen, zoals Bloemen op Zolder. Die heb ik ook verschillende keren gelezen. King leerde ik als prille tiener kennen - ik had er zelfs nachtmerries van, maar toch bleef ik ze lezen. 

*Kom je uit een gezin waar veel gelezen werd?

Nee, ik was de enige. Mijn broers lazen wel een beetje, maar niet zoveel. Mijn zus stal af en toe mijn Tina-strips en las die dan stiekem, waardoor ik altijd op zoek moest gaan naar mijn boeken. 

Mijn moeder las als kind wel, maar omdat zij zelfstandige was met een zwaar werkschema, gebeurde dat niet zoveel meer. Ik was eigenlijk de enige in ons gezin die altijd las - zelfs op mijn eigen verjaardagsfeestjes ;).

*Leen je wel eens boeken uit?

ja hoor, maar niet de special editions of collector's items. Die blijven netjes bij mij. 

Voor de rest ben ik daar vrij soepel in. 

De verdwijning van Stephanie Mailer van Joël Dicker

Op de avond van 30 juli 1994 wordt in het badplaatsje Orphea, een paar uur rijden van New York, de burgemeester en zijn gezin vermoord in hun huis. Ook een toevallig joggende voorbijgangster wordt vlakbij de burgermeesterswoning doodgeschoten. De zeer fanatieke rechercheurs Jesse Rosenberg en Derek Scott leiden het onderzoek. Dankzij hun vasthoudendheid wordt de dader met overtuigend bewijs gepakt.

Twintig jaar later vertelt journaliste aan Jesse Rosenberg dat er een ernstige fout in het onderzoek van destijds is gemaakt. Voor Jesse en Derek goed hebben kunnen nadenken over de woorden van de journaliste verdwijnt ze onder verdachte omstandigheden.

De verdwijning van Stephanie Mailer is een dikke pil waarbij heden (de verdwijning van Stephanie Mailer) en verleden (de totstandkoming van het onderzoek van destijds) in aparte hoofdstukken worden weergegeven en uiteindelijk samenkomen. 

Het verhaal wemelt van de plotwendingen vanwege de uitgebreide verhaallijnen rondom alle personen die te maken hebben met de verdwijning Stephanie en/of de moorden van destijds. Door al die verhaallijnen zijn er ook tal van personages waardoor de lezer uiterst geconcentreerd moet lezen met liefst een notitieboekje in de hand. Aan het einde van het boek zit een lijst met uitleg rondom alle personen en die is zeer handig maar het ebook lezend kwam ik die lijst pas tegen toen het boek uit was.

Het is een origineel boek maar ook wel complex en soms in mijn ogen wat vergezocht. Een toneelstuk vormt een van de rode draden in het boek en het boek las soms ook als een toneelspel. Net of je op afstand naar het verhaal keek. Ik werd niet echt in het verhaal gezogen. De verhaallijnen en personages (die wel mooi op elkaar zijn afgestemd) vond ik wat veel van het goede; soms hingen ze samen met het onderzoek en soms vertelden ze  ‘alleen maar’ het verhaal van het leven van de personages. Daar zaten overigens wel juweeltjes van verhalen tussen.

Houd je van dikke, originele boeken waar je je tanden in moet zetten en waarbij de ‘whodunnits’ langzaam worden ontmaskerd, dan is de verdwijning van Stephanie Mailer echt een aanrader.

Voor mij bleef het boek steken op 3 kraaien.

Annemarie

Sandra J. Paul in The New York Public Library

The New York Public Library – een van de mooiste ervaringen ooit

Er zijn zo van die plekken op deze aardbol die mensen inspireert. Voor de ene is dat een canyon of een groot veld dat ooit een oorlogsgebied was. Voor de andere is dat een gebouw of een monument.

Voor mij was het The New York Public Library. Niet gekend bij iedereen, of misschien wel? Wie herinnert er zich immers niet al die scènes uit de rampenfilm The Day After Tomorrow, waar kostbare boeken werden verbrand om mensen te laten overleven? Uiteraard was dat niet de enige film waar The Library werd gebruikt, maar mogelijk wel de bekendste.

Typisch aan Amerikaanse bibliotheken is die serene stilte waar mensen naast elkaar hun ding doen, iets wat ik altijd al eens wilde proberen. De NYPL (ik ga het even afkorten!) stond dus al jaren op mijn lijstje. Het inspirerende aan dit gebouw zijn de vele leeskamers en werkruimten, waar mensen in stilte naast elkaar zitten en in vrede aan hun project werken. Of dat nu een boek, een paper, of een verslag van een vergadering is maakt zelfs niet uit. Er is plek genoeg voor iedereen.

In 2017 had ik de mogelijkheid om de NYPL meermaals te bezoeken én er ook te werken. Zo werd een deel van mijn Engelstalige debuut Heart-Beat daar geschreven, en pende ik er ook de beginselen van de thriller Kwijt, die nog dit voorjaar zal uitkomen. Dit soort van plaatsen, waar eensgestemde zielen elkaar terugvinden, spreken me gewoon ontzettend aan.

Ik vond het dan ook fantastisch om deze mooie plek te mogen bezoeken en er ook (heel kort) deel van uit te maken. Als je ooit New York bezoekt, ga er zeker eens langs! De toegang is gratis én het bijhorende winkeltje is geweldig. Kleine tip: Als je daar een boek koopt, kan je vragen voor een echt New York Public Library stempel die ze met veel plezier vooraan in je boek zetten. Echt iets voor de leesfanaten onder ons.

Sandra J. Paul

Bron: https://hamleybooks.be/

Nu te koop

Leesverslag van Lilian over 2017

Het nieuwe jaar is alweer een weekje bezig een mooi moment om eens terug te blikken op 2017.


Wat een fantastisch, hectisch, chaotisch en bijzonder mooi jaar was dat!
Een paar hoogte punten op een rij:


Huis verkocht, verhuisd naar een tijdelijke woning en een nieuw huis gekocht. Het is eind dit jaar klaar, hopen we.
Druk op het werk door het met zwangerschapsverlof gaan van een collega, dus extra werk erbij. Daarna is mijn functie uitgebreid, dus meer verantwoordelijkheden.
En als kers op de taart, getrouwd met de liefde van mijn leven. Wat een prachtige dag was dat. Op vrijdag 20 oktober hebben wij elkaar het “Ja”woord gegeven, na 25 jaar verkering! Ik had echt niet verwacht dat wij nog zouden gaan trouwen. Ook onze beste vrienden en ouders niet, wij hebben er enorm van genoten, van alle liefde die je op zo'n dag, en lang daarna nog, ervaart.
Na ons trouwen zijn we op huwelijksreis geweest naar NYC. Wat een indrukwekkende stad is dat.... Echt alles is er ENORM en veel, maar gelukkig zijn er ook rustige plekken te vinden. Uiteraard ben ik in de Public Library geweest en naar Margon Library en al slenterend door de straten kwamen we langs Rizzoli Bookstore, een mooie grote boekenwinkel, daar moest ik natuurlijk ook even rondneuzen.

Op leesgebied was het ook een bijzonder jaar. In januari verscheen mijn eerste recensie, Sluit je ogen van Micheal Robotham, op thrillerlezers.

Mijn doel was om 40 boeken te lezen, maar door alle hectiek ben ik blijven steken op 38 boeken. Tussen deze boeken, zaten wel erg veel mooie exemplaren, dus ik mag zeker niet klagen. Ik ben geen snelle lezer en kan ook al geen twee boeken tegelijkertijd lezen, zoals sommige, maar ik kan enorm genieten van de schrijfsels en hersenspinsels van menig auteur.


Als je terug kijkt, zie je soms verrassende dingen, zo heb ik van 5 auteurs, twee boeken gelezen in 2017:
Karin Slaughter; Goede dochter (het dikste boek door mij gelezen dit jaar, 512 blz) en Laatste adem (het dunste boekje door mij gelezen, 123blz).
Jo Claes, mijn favoriete Belgische schrijver; Over elk vergeten heen en Het gewicht van de haat. Normaal komt er één boek per jaar uit, met Thomas Berg als hoofdpersoon, maar omdat dit jaar 10 boeken met Thomas Berg zijn verschenen, komt er ook nog een boek uit! Als trouwe lezer, was ik hier erg mee in mijn nopjes. Het laatste boek van Jo Cleas is dan ook meegegaan naar NYC.
Linda Jansma; Schaduwkinderen en Uitverkoren Altijd heerlijk om haar boeken te lezen.
Lulu Taylor; De winterkinderen en De sneeuwengel Begin van het jaar een boek gelezen en aan het einde deel 2, heerlijke en prachtige boeken.
Nicci French; Als het zaterdag wordt en Zondagochtend breekt aan. De serie is bijna compleet, dit jaar komt het laatste deel uit, dan weten we eindelijk hoe het af gaat lopen! Nadeel is wel dat we dan ook afscheid moeten nemen van een aantal leuke, intrigerende personages.

In 2017 heb ik ook een aantal auteurs in het echt mogen ontmoeten. Dat blijft toch een bijzonder iets. Het zijn gewone mensen, zoals jij en ik, maar toch... het blijft speciaal om ze te mogen ontmoeten.
Linda Jansma, 13 mei te Veldhoven samen met Ink, die ik ook voor het eerst in levende lijve mocht ontmoeten. Het was mooi weer, dus ben ik op de motor, naar de signeersesie gegaan. Uiteraard niet met lege handen weggegaan, ter plekke een boek gekocht en laten signeren. Linda is echt een super tof mens, erg leuk om haar ontmoet te hebben. Als ze weer in de buurt is, ga ik zeker weer even langs.
Auteurs van Uitgeverij LetterRijn, 10 juni te Scheveningen; Karin Hazendonk, Melissa Skaye, Bianca Nederlof en Pjotr Vreeswijk. Heerlijk aan zee, met het zonnetje op ons gezicht gesprekken voerend. Of er mensen verbrand zijn die dag??? Geloof dat iedereen nog lang kon nagenieten.
Karin Slaughter, 20 juni, Boekhandel Van Pierre. The queen of Crime in Eindhoven, daar moest ik gewoon bij zijn, dus een middag vrij genomen en met mijn boek onder de arm naar de stad. De opkomst was groot, de gehele zaak stond vol enthousiaste lezers. Gelukkig nam Karin wel voor iedereen de tijd, zodat je even met haar kon kletsen, je boek kon laten signeren en er was zelfs tijd om met haar op de foto te gaan.
Nathalie Pagie, 2 september, Breda. Een high tea met Nathalie Pagie, dat rijmt! Een heerlijke middag in goed gezelschap, lekker eten, boekenpraat, wat wil een mens nog meer. Nathalie is een leuk en spontaan mens, soms vraag ik me toch af hoe ze de soms zo lugubere of enge zaken op papier krijgen. Ze komen zo lief over, maar ondertussen....;-)
Carlos Ruiz Zafon, 10 november Boekhandel Van Pierre. Auteur van bestseller: De schaduw van de wind, het eerste deel van zijn reeks Het kerkhof der vergeten boeken komt naar Nederland om zijn vierde en laatste boek
uit deze reeks te promoten en te signeren. Samen met vele anderen, waaronder veel Spaanstalige, stond ik in de rij om Het labyrint der geesten, te laten signeren. Carlos Ruiz is minder toegankelijk dan Karin Slaughter, maar ook hij nam de tijd voor zijn lezers. Het zijn geen thrillers, maar wel hele mooie boeken om te lezen, je verdwijnt en gaat helemaal op in zijn verhaal, die zich in het prachtige Barcelona afspelen.
Mariette Lindstein heb ik niet ontmoet in levende lijve, nog niet, maar wel leuk contact mee gehad via messenger, Facebook en mail. Tijdens het lezen van De sekte kwam ik met haar in contact en daar rolde een interview per mail uit. Hopelijk kunnen we haar dit jaar ontmoeten als ze het tweede deel komt promoten.


Nog even wat feitjes en lijstjes van mijn leesjaar 2017, ik heb in totaal 38 boeken gelezen met 11,845 bladzijdes. Het grootste deel daarvan zijn thrillers geweest, maar er zat ook een feel good, horror, kinderboek en een roman tussen.

Mijn top vijf van afgelopen jaar:
Karin Slaughter, Goede dochter
Sluit je ogen, Michael Robotham
Lief van je, Roanne van Voorst (roman)
De Winterkinderen van Lulu Taylor
De sekte van Mariette Lindstein



Mijn tegenvallers van 2017:
Wat jij niet ziet van Sarah Pinborough
Onvindbaar van Laura McHugh


Mijn verrassingen van 2017:
Dagboek uit de rivier van Frederik Baas
Zodiac van Sam Wilson
Het geheim van het Nachtegaalbos van Lucy Strange (kinderboek)


Ik wens iedereen een geweldig en gezond 2018 toe en dat er maar veel gelezen mag worden. Maar niet vergeten, tussen de bladzijdes door, wat te posten op onze Facebook groep!


Veel liefs,
Lilian