Nachtloper van Karin Fossum

 

Nachtloper is ná Lotgenoten het 2^e deel uit de nieuwe reeks rond het personage van Eddie Feber. Eerder schreef Karin al de zeer succesvolle en lange reeks rond Konrad Sejer. Ze wordt tot één van de beste misdaadschrijvers van Noorwegen gerekend.

 Ik kreeg het unieke buitenkansje dit boek al voor het uitkomen te mogen lezen. Als fan van Karin Fossum hoef ik daar niet eens over na te denken. Natuurlijk wil ik dat!

Dit is het verhaal van de jonge zonderlinge  Meidel Jonsson die samen met zijn opa in het huis van zijn grootvader woont. Op een morgen treft hij zijn gootvader dood in bed aan. Vanaf dan staat Meidel er alleen voor en wordt het leven nog moeilijker voor hem dan het al was. Hij kan namelijk niet goed met alle situaties in het leven omgaan en heeft daarvoor verschillende gebieden in zijn hoofd gecreëerd. Één voor plezier, één voor goede ideeën, één voor pijn en één voor verwoesting. Met de dood van zijn grootvader verliest Meidel elke stabiele factor in zijn leven en wanneer hij in het huis een eigenaardige vondst doet begint hij steeds verder door te slaan.

 

‘Heaven and hell are just one breath away.’ (Andy Warhol)

 

Ik moet bekennen dat ik een tijdje nodig had om een klik te krijgen met het boek. En een klik krijgen is ook niet de juiste bewoording, het hoofdpersonage is namelijk geen makkelijke en innemende persoonlijkheid, en zijn manieren en denkwijze konden niet verder verschillen dan die van mijzelf.

Ook had ik niet direct een klik met rechercheur Eddie Feber. In de voorloper ‘Lotgenoten’ kwam hij pas zeer laat in het boek ten tonele, en met dit verhaal krijgt de lezer een stukje meer inzicht in zijn leven, karakter en manier van werken. Maar ook dat kon dus bijna niet meer verschillen dan dat van mij. Al naar gelang ik steeds verder kwam in het boek groeide echter wel de sympathie. Sympathie voor Eddie Feber wel te verstaan, want de jonge Meidel is niet bepaald een aimabel persoon maar wat ik heel boeiend vond was om te lezen hoe het kon gebeuren dat Meidel is geworden tot wie hij is. En zie daar, het kon bijna niet anders, een compleet ontwrichte thuissituatie.

 

‘Ik ben niet helemaal mezelf. Ik ben nooit helemaal mezelf geweest, zelfs nu niet, ik verman me.’

 

Karin Fossum heeft het ongelofelijke  talent om juist de meest normale en alledaagse personen volledig te laten ontsporen. Gevoelens van onmacht en menselijk lijden worden dermate kundig op de lezer overgebracht dat je tijdens het lezen diepe gevoelens en sympathie ontwikkeld voor zowel daders als slachtoffers.

Met mooie en beeldende zinnen laat ze de omgeving en de door haar geschetste situaties écht tot leven komen. Sterker nog, ze kruipen diep onderhuids. Bijna altijd schrijft ze over sombere en trieste situaties, zoals ook nu weer, en ook de dwarse Meidel die teruggetrokken leeft en slechts in korte, vaak botte zinnen tot de mensen om hem heen spreekt, wordt fantastisch neergezet.

Geen boek met een hoop actie, ook niet echt spannend, maar wel een verhaal dat goed in elkaar zit en een flinke dot aan psychologische diepgang in zich heeft. Ook het aantal personages dat meedoet is op de vingers van twee handen te tellen, wat ik eigenlijk wel heel erg prettig vond. Het verzand niet in bladzijden vol met nutteloze blabla, daardoor is het wel een vrij dun boek maar het is een mooi en afgerond geheel. Niets te veel en niets te weinig. Eenmaal dichtgeslagen laat het je niet één, twee, drie los. Een gevoel van ongemak dat mij nog vrij lang bleef gezelschap houden. En zo werd dit boek, dat mij in 1^e instantie niet direct wist te pakken, toch nog een boek dat mij bleef boeien en dat geruime tijd nog bleef rondspoken in mijn hoofd. En wederom kan ik haast niet wachten om de volgende Eddie Feber te lezen. Helaas dat zal nog wel even duren…

  Ik geef het 4 Kraaien.

Karin K.

Verwacht in mei, deel 4

 2 mei

Deel 7 in de serie over officier van justitie Jana Berzelius. Jana Berzelius probeert een moordenaar op te sporen terwijl ze ondertussen steeds meer moeite heeft haar verleden te verbergen…

Een man wordt op brute wijze vermoord aangetroffen in zijn huis buiten Norrköping, met in zijn lijf een teddybeer. De knuffel leidt rechercheurs Henrik Levin en Mia Bolander naar Filippa Falk, een voormalig politieagent die leeft in een getuigenbeschermingsprogramma. Kan zij helpen de zaak op te lossen? Ook officier van justitie Jana Berzelius probeert de moordenaar op te sporen, terwijl ze ondertussen uit alle macht probeert de man van wie ze houdt te beschermen. Voor haar wordt het steeds moeilijker te verbergen waar ze vandaan komt en wie ze werkelijk is…

17 mei

Als haar man zegt dat hij van haar wil scheiden, moet Meriam al haar moed verzamelen om het slechte nieuws aan hun kinderen te vertellen. Hoewel haar leven in duigen valt, probeert ze zich zo goed mogelijk staande te houden. In Nicoline, moeder van een klasgenootje van haar dochter, vindt ze onverwacht een vriendin met wie ze haar zorgen kan delen.

Maar ook Nicoline heeft veel aan haar hoofd. Om onduidelijke redenen lijkt haar dochter steeds ongelukkiger. Als Nicoline erachter komt dat haar kind gepest wordt, wil ze actie ondernemen, maar ze wordt van alle kanten tegengewerkt. Zowel het leven van Meriam als dat van Nicoline komt op zijn kop te staan als een van de meisjes verdwijnt. Samen gaan ze op zoek naar de waarheid, een zoektocht die hun levens compleet zal veranderen. Want een moeder doet toch alles voor haar kind?

1 mei

Twee mannen, Ronny en Ray, besluiten na een paar avonden in het café hun leven een drastische wending te geven. Alles gaat goed, ze laten het verleden achter zich en starten samen een detectivebureau. Maar dan gebeurt er iets dramatisch. Onverklaarbare moorden volgen elkaar op. Ook zij raken erbij betrokken. De inspecteurs Erik en Freddy vinden geen enkel verklaarbaar motief. Tot ze met hun neus op de feiten worden gedrukt.

26 mei

‘Karin Fossum wordt een van de beste misdaadschrijvers van Noorwegen genoemd. Niet ten onrechte.’ Trouw

Meidel Jonsson treft zijn grootvader dood aan in het huis waar ze samen woonden. De zonderlinge achttienjarige Meidel staat er nu alleen voor, en dat terwijl het leven voor hem al lastig genoeg is. In Meidels hoofd bevinden zich veel verschillende gebieden, zoals één voor plezier, één voor goede ideeën en ook één om verwoesting aan te richten. En één deel voor pijn, en dat gebied zou hij voor altijd willen laten verdwijnen. Als hij boodschappen gaat doen bij de plaatselijke supermarkt en aan de praat raakt met een jong meisje achter de kassa grijpt hij zijn kans op verandering.

Rechercheur Eddie Feber heeft een duidelijk talent voor zijn vak. In de stad krijgen verschillende mensen ’s nachts dreigend bezoek van een lichtgevende verschijning met een wapen. Het is een raadsel wat de bedoeling is van de verschijning en Feber heeft niet veel om mee te werken. Dan worden er achtergelaten briefjes ontdekt. Feber moet achter de betekenis komen, en snel ook: voordat het wapen voor ongelukken zorgt.

9 mei

Op een verlaten strand van Öland legt een man een rozenkrans neer, kort daarna komt hij om in een abrupte rotsverschuiving. Wanneer politieagente Tilda Davidsson in haar onderzoek naar deze mysterieuze dood de krans optilt, ontdekt ze botresten. Deze blijken van een man die voor het laatst levend is gezien in gezelschap van de 86-jarige schipper Gerlof, een familielid van Tilda.

Na Tilda’s vondst wordt de zieke en zwakke Gerlof gedwongen te onderzoeken hoe het kan dat een oude tragedie nog steeds de kracht heeft om angst en haat te zaaien. Een haat die zo sterk is dat de moord op het strand nog maar het begin is.

2 mei

Londen, in de vroege ochtend van juni 2019: langs de oever van de Theems wordt een zak gevonden. Met menselijke resten. Inspecteur Samuel Owusu laat de resten onderzoeken en ze blijken al jaren oud te zijn. Het gaat om een jonge vrouw die om het leven is gekomen door een zware klap op het hoofd. Ook bevinden zich in de zak enkele aanwijzingen, in het bijzonder de zaden van een zeldzame boom. Dit leidt inspecteur Owusu naar een huis in Chelsea, waar dertig jaar geleden drie mensen dood werden aangetroffen in de keuken, terwijl boven een baby lag te huilen. En het brengt het onderzoek naar een broer en zus in Chicago, die wanhopig op zoek zijn naar de enige persoon die ze iets kan vertellen over hun verleden.

Vier doden. Een onopgelost mysterie. Een familie waarvan de geheimen niet eeuwig begraven kunnen blijven…

23 mei

1989. De wereld verandert in een rap tempo en Allie Burns staat nog altijd op scherp om verhalen te brengen die ertoe doen. Hoewel Allie niet langer onderzoeksjournalist is, zijn haar instincten scherper dan ooit. Wanneer ze een spoor ontdekt dat wijst in de richting van uitbuiting van de meest kwetsbaren van de maatschappij, is ze vastberaden een stem te geven aan de mensen wiens stem is ontnomen. Terwijl Allie steeds dichter bij de waarheid komt, reist ze achter het IJzeren Gordijn naar Oost-Berlijn, op het kantelpunt van een revolutie. Het donkere hart van haar verhaal is nog schokkender dan ze ooit had kunnen bedenken. Om het te kunnen vertellen, moet Allie niet alleen haar vrijheid riskeren, maar ook haar leven…

De toppers uit 2022 volgens Karin K

 

En dan is het jaar 2022 alweer (bijna) ten einde! Ik vond het zelf een goed leesjaar en heb een paar hele fijne boeken gelezen.

 

Mijn buitenlandse nummer 1:

Dat is het laatste deel van de trilogie van Niklas Natt och Dag, 1795. De ultieme ontknoping van een prachtig drietal boeken die je niet los kunt lezen. Dat hoeft ook helemaal niet want wanneer je éénmaal aan de eerste, 1793, begonnen bent kun je gewoonweg niet meer stoppen. De naargeestigheid van een historisch maar weerzinwekkend Stockholm. De straten zijn één grote beerput vol rond krioelende ratten en te midden van dit alles huist een wrede moordenaar. Heerlijk!

 

Mijn Vlaamse/Nederlandse nummer 1:

Die is uiteraard van mijn favoriete Vlaamse auteur Kevin Valgaeren, met zijn herwerkte versie van het al eerder uitgebrachte (maar al lange tijd uitverkochte) De Ziener. Het genre Gothic Novel krijgt naar mijn mening weinig aandacht. Reden te meer op dit prachtige pareltje vol bovennatuurlijke sfeer onder de aandacht te brengen. Een op historische feiten gebaseerd verhaal waarbij de melancholie van elke pagina spat en het mooie taalgebruik je in verwondering achter laat.

 

Dan zijn er nog de nummers 2 en 3.

Ik vond ze beiden bijzonder mooi en noem ze daarom in één adem:

 

Vaderskind van Belinda Bauer:

Belinda Bauer sloot ik al in mijn hart sinds haar verbijsterende debuut Rusteloos Land. Vaderskind is van hetzelfde kaliber. Vooral het meekijken door de ogen van een onschuldig kind kan Belinda Bauer als geen ander op haar lezers overbrengen. Ze weet met haar bloemrijke en verhalende manier van schrijven elke omgeving tot leven te brengen. Een naargeestig dorpje aan de rand van een klif, een donker druipend bos, of die rollende golven van de zee. Het bruisen in je oren neemt langzaam toe, en als lezer weet je nog niet of dit nog steeds die zee is, of het geluid van je eigen bloed dat inmiddels langzaam begint te koken van woede en onmacht. Je bent één met de moordenaar in spé.

 

Lotgenoten van Karin Fossum:

Ook Karin Fossum heb ik sinds haar debuut Eva’s oog in mijn hart gesloten, maar dat bleek achteraf niet eens haar beste boek te zijn. Ook Lotgenoten is niet haar allerbeste, maar wel een heel erg goede. Karin Fossum laat heel gewone mensen met heel gewone levens heel langzaam ontsporen en vervolgens laat ze hen op een heel begrijpende wijze een aller vreselijkst misdrijf plegen. Zij weet als geen ander sympathie voor de moordenaar bij haar lezers op te wekken. Elk menselijk gevoel, spanning, angst, vertwijfeling, woede, ze weet ze allen zo goed op je over te brengen dat het onder de huid kruipt. Het nestelt zich in je hoofd en het laat je niet meer los, ook al is het boek allang uit.

 

Ik wens iedereen weer een heerlijk leesbaar 2023 toe en hoop weer op een paar geweldige toppers!

Karin Fossum questioned

 

Hello Karin Fossum. We are a Dutch Facebook page with over 9,200 members in the Netherlands and Belgium. We also have our own blog. We would really like to ask you a few questions on behalf of our members of Thrillerlezers! if that's okay?

Hello. Let me first say, that some of your questions are difficult to answer.

Please tell us the 4 most characteristic features of yourself and your books?

Writing is something intuitive.

I try not to judge. I have allways ment, that criminell minds are also humans, and there is a reason why they have become criminels.

Serial killers is not interesting.

I allways write with sympathy, for the guilty one and for the victim.

You write in your book Lotgenoten/Drepende drage:

 'Never do that, Adelson, never marry a writer. They spend large portions of the day in an alternative reality. You constantly have to get them out of situations while you yourself are on the outside, and out of universes populated by people you never get to see.'

Is this autobiographical and the way you look upon yourself, or is this the opinion of people close to you?

This is not me, and this is not how my family look upon me and mye work. I have much disiplin. I work early hours, and then I leave my fiction to come out in the reality.

For your 2nd book, Don't look back/Se deg ikke tilbake! you received, for the 1st time, the Rivertonprisen/Riverton Prize, a Norwegian literature prize, and the Glass Key for the best Scandinavian crime novel. What does it mean to you, getting such an award?

Awards make me very happy, but just for a day or so. Then I must go to work, and awards can not help me with my writing.

Your books are full of very ordinary characters, it could be my neighbor, my colleague or it could be me. People who, through a mix of coincidences and circumstances, suddenly cross a line and commit a crime. Do you use personal experiences, or those of your acquaintances, for the subjects of your books?

I once had a friend, who committed a murder. I knew this person very well, as a very good human beeing. It did something to me. When I write, I show you the human beeing first, and then I show you the crime, hoping that you will see the whole picture.

Most killers are ordinary people. Only in crime fiction, people kill again and again.

Your descriptions of nature, circomstances or situations are very visual and your characters and their thoughts have a psychological depth that is very empathetic to readers. How do you achieve that?

Well. How do we achieve things? I do a lot of thinking. I am almost 68, and I have known many people, all kinds of pepole. I use what I have seen, its like digging very deep. So that you readers will see them like I do.

Furthermore, they have a very calm structure. Yet there are also some very gruesome fragments in which a perpetrator suddenly goes completely crazy. Do you have a preference for certain scenes, calm and beautiful or cruel and gruesome, or do you like to write everything?

I enjoy to write everything! I love to work with words, details, rythm, it sometimes feels like music. I was deep into music as a child.

There is one book with Konrad Sejer that has not been translated and released in the Netherlands and Belgium, 'Carmen Zita og doden' (2013), was there a reason for that and will it ever be released overhere?

I can not answer this. I do not know why Carmen Zita was not translated.

How did you come up with the subject for Lotgenoten/Drepende drage, angrende hund, it’s so full of dreariness and has such a gloomy atmosphere?

This is very much my own life. But I have also done things to make it more interesting for you readers. I usually say: If you grew up with a pussycat, you must turn it into a tiger, to make people interested.

A new series with Eddie Feber. We hope to read a lot more about him, was it very difficult to say goodbye to Konrad Sejer and was there a reason for quitting him? 

It was never sad to say goodbye to Konrad Sejer. I turned into another caracter, and there are no more room for «the old one.»

What is the best compliment you ever received regarding your books?

Best compliment? When someone says: I never read crimestories. Only yours.

What famous book by someone else would you’ve liked to write yourself, and why?

A bit different, of course. But the novel «In cold blood» from Capote. A piece of true crime long before it became so popular.

What would we find, if we were allowed to take a look at your bookshelves? Do you have authors who are role models for you, and if so who are they?

First of all, I have favourite books. Not favourite writers. But of course, there are so many good ones. The best way to become a better writer, is to read all the best novels.

What is the most frightening thing you’ve ever experienced?

My most frightening thing in my life is a private matter.

Are you already working on a new book, and can you tell us anything about it?

I am allways working. Meaning seven days a week. Do not care to much of holidays.

And finally a few very quick questions:

Summer or Winter?

I prefer the months between september and march. I was born in november, thats my month.

A healthy juice or something with alcohol?

Juice ot alcohol? Both, thank you.

Stekt fisk or fish and chips?

Fish of all kinds, baked, fried, cooked.

Odin or Zeus?

Odin.

On behalf of Thriller Readers! and all our members, thank you very much and good luck with your next book. Kind regards!

I hope you can get something out of my answers. Thank you so much for all your interest!

Kind regards, Karin.

Karin Fossum ondervraagd

Karin en Ink zijn groot liefhebber van de boeken van Karin Fossum. Na het prachtige Lotgenoten, werden de stoute schoenen aangetrokken en mocht Karin Knol vragen sturen naar 1 van haar favoriete auteurs. 

Tussen het schrijven door aan haar nieuwe boek, nam Karin Fossum de tijd om de vragen te beantwoorden.

Hallo. Laat me eerst zeggen, dat sommige van je vragen moeilijk te beantwoorden ziijn.

Kunt u ons de 4 meest karakteristieke eigenschappen van uzelf en uw boeken vertellen?

Schrijven is iets intuïtiefs.

Ik probeer niet te oordelen. Ik heb altijd gedacht, dat criminele geesten ook mensen zijn, en dat er een reden is waarom ze misdadigers zijn geworden.

Seriemoordenaars zijn niet interessant.

Ik schrijf altijd met sympathie, voor de schuldige en voor het slachtoffer.

U schrijft in uw boek Lotgenoten: ‘Moet u nooit doen, Adelson, trouw nooit met een schrijfster. Ze brengen grote delen van de dag in een alternatieve werkelijkheid door. Je moet hen voortdurend uit situaties halen waar je zelf buiten staat, en uit universums die worden bevolkt door mensen die je nooit te zien krijgt.’

Is dit autobiografisch en de manier waarop u naar uzelf kijkt, of is dit de mening van de mensen die dicht bij u staan?

Zo ben ik niet, en zo kijkt mijn familie niet naar mij en mijn werk. Ik heb veel discipline. Ik werk vroeg, en dan laat ik mijn fictie achter om in de realiteit uit te komen.

Voor uw 2e boek, Don't look back/Se deg ikke tilbake! ontving u voor de 1e keer de Rivertonprisen/Rivertonprijs, een Noorse literatuurprijs, en de Glazen Sleutel voor de beste Scandinavische misdaadroman. Wat betekent het voor u, zo'n prijs te krijgen?

Onderscheidingen maken me erg gelukkig, maar slechts voor een dag of zo. Dan moet ik gaan werken, en prijzen kunnen me niet helpen met mijn schrijven.

Uw boeken zijn vol van heel gewone personages, het zou mijn buurman kunnen zijn, mijn collega of ikzelf. Mensen die, door een mix van toevalligheden en omstandigheden, plotseling een grens overschrijden en een misdaad begaan. Gebruikt u persoonlijke ervaringen, of die van uw kennissen, voor de onderwerpen van uw boeken?

Ik had ooit een vriend, die een moord pleegde. Ik kende deze persoon heel goed, als een heel goed mens. Het deed iets met me. Als ik schrijf, laat ik eerst de mens zien, en dan de misdaad, in de hoop dat je het hele plaatje ziet. De meeste moordenaars zijn gewone mensen. Alleen in misdaadfictie moorden mensen steeds weer opnieuw.

Uw beschrijvingen van de natuur, omstandigheden of situaties zijn zeer beeldend en uw personages en hun gedachten hebben een psychologische diepgang die voor de lezer zeer invoelbaar is. Hoe bereikt u dat?

Nou. Hoe komen we tot dingen? Ik denk veel na. Ik ben bijna 68, en ik heb veel mensen gekend, allerlei soorten mensen. Ik gebruik wat ik heb gezien, het is als heel diep graven. Zodat jullie lezers hen zullen zien zoals ik dat doe.

 

Bovendien hebben de boeken een zeer rustige opbouw. Toch zijn er ook zeer gruwelijke fragmenten waarin een dader plots volledig doordraait. Heeft u een voorkeur voor bepaalde scènes, kalm en mooi of wreed en gruwelijk, of vind u het leuk om alles te schrijven?

Ik vind het leuk om alles te schrijven! Ik werk graag met woorden, details, ritme, het voelt soms als muziek. Ik was als kind al helemaal weg van muziek.

Er is één boek met Konrad Sejer dat niet vertaald en uitgebracht is in Nederland en België, 'Carmen Zita og doden' (2013), was daar een reden voor en zal het ooit hier worden uitgebracht?

Ik kan dit niet beantwoorden. Ik weet niet waarom Carmen Zita niet vertaald is.

Hoe kwam u op het onderwerp voor Lotgenoten/Drepende drage, angrende hund, het zit zo vol grauwheid en heeft zo'n sombere sfeer?

Dit is heel erg mijn eigen leven. Maar ik heb ook dingen gedaan om het interessanter te maken voor jullie lezers. Ik zeg meestal: Als je bent opgegroeid met een poesje, moet je er een tijger van maken, om de mensen te interesseren.

Een nieuwe serie met Eddie Feber. We hopen nog veel meer van hem te lezen. Was het erg moeilijk om afscheid te nemen van Konrad Sejer en was er een reden om met hem te stoppen? 

Het was nooit triest om afscheid te nemen van Konrad Sejer. Ik ben een ander personage geworden, en er is geen plaats meer voor "de oude".

Wat is het mooiste compliment dat u ooit heeft gekregen over uw boeken?

Als iemand zegt: Ik lees nooit misdaadverhalen. Alleen die van jou.

Welk beroemd boek van iemand anders had u zelf willen schrijven, en waarom?

Een beetje anders, natuurlijk. Maar de roman "In koelen bloede" van Capote. Een stukje waargebeurde misdaad lang voordat het zo populair werd.

Wat zouden we aantreffen, als we een kijkje mochten nemen in uw boekenkast? Heeft u auteurs die een voorbeeld voor u zijn, en zo ja, wie zijn dat?

Allereerst, ik heb favoriete boeken. Niet favoriete schrijvers. Maar natuurlijk, er zijn zoveel goede. De beste manier om een betere schrijver te worden, is om alle beste romans te lezen.

Wat is het meest beangstigende dat u ooit hebt meegemaakt?

Mijn meest beangstigende ding in mijn leven is een privé aangelegenheid.

Bent u al bezig met een nieuw boek, en kunt u ons daar iets over vertellen?

Ik ben altijd aan het werk. Dat wil zeggen zeven dagen per week. Ik geef niet zoveel om vakanties.

En tot slot nog een paar heel korte vragen:

Zomer of winter?

Ik geef de voorkeur aan de maanden tussen september en maart. Ik ben geboren in november, dat is mijn maand.

Een gezond sapje of iets met alcohol?

Sap of alcohol? Beide, dank u.

Stekt fisk of fish and chips?

Alle soorten vis, gebakken, gefrituurd, gekookt.

Odin of Zeus?

Odin.

Namens Thrillerlezers! hartelijk dank en veel succes met uw volgende boek. Met vriendelijke groet!

Ik hoop dat je iets uit mijn antwoorden kunt halen. Hartelijk dank voor al jouw belangstelling!

Met vriendelijke groet, Karin.

Wij lazen Lotgenoten al en zijn er enthousiast over. Hier de korte inhoud van het boek.

Deel 1 van de Eddie Feber-serie. Een nieuwe serie van de koningin van de Scandinavische crime

Broer en zus Aksel en Ellinor zijn inmiddels volwassen, maar hun liefdeloze jeugd heeft duidelijke sporen achtergelaten. Ze hebben een diepe afkeer van hun moeder, en kunnen zich maar moeilijk staande houden in het leven. Aksel heeft weliswaar een baan als journalist bij een lokaal krantje, maar hij maakt zich grote zorgen over Ellinor, die recentelijk haar baan is verloren en verslaafd is aan drugs en alcohol.

In een oude boerderij in de buurt, waar Aksel en Ellinor vroeger vaak kwamen, worden vier Poolse arbeiders na een gaslek dood aangetroffen in hun bed. De avond ervoor waren ze nog in de kroeg geweest om te vieren dat een van hen vader zou worden. Het incident lijkt op een ongeluk, maar was het dat ook? En in een nabijgelegen huis wordt het lichaam van een tachtigjarige vrouw aan de voet van de trap gevonden. Het huis is in wanorde achtergelaten – het lijkt op een inbraak met fatale afloop. Voor Aksel en Ellinor komt het bericht van de dood van de vrouw als een zegen.

Lotgenoten van Karin Fossum.

 

Dit is het 1^e deel van een nieuwe reeks met het personage Eddie Feber als rechercheur.

De flap informatie verteld ons dat broer Aksel en zus Ellinor liefdeloos zijn opgegroeid. Het heeft diepe sporen nagelaten en beiden zijn op jonge leeftijd uit huis gegaan. Aksel heeft inmiddels een baan als journalist bij een regionaal krantje maar zus Ellinor is minder gelukkig en heeft haar heil gezocht in drugs en alcohol. In een oude boerderij in de buurt van hun oude ouderlijk huis worden op zekere dag vier dode Poolse arbeiders gevonden. Overleden in hun slaap door een gaslek. In een nabij gelegen woning wordt enige tijd later het levenloze lichaam van een oude vrouw gevonden. Haar huis is overhoop gehaald wat doet vermoeden dat het om een inbraak met fatale gevolgen gaat. Aksel en Ellinor zijn echter blij met de dood van het oude mens.

 

Ik ben een groot fan van de boeken van Karin Fossum en heb ze allemaal gelezen. Ik was dan ook zeer verheugd met de start van deze nieuwe reeks en erg benieuwd naar de overeenkomsten van de bovenstaande gebeurtenissen.

 

Aksel en Ellinor hebben samen een hechte band die zich al vroeg smeedde door angst en de naargeestige sfeer in hun ouderlijk huis. Beiden zijn zwaar beschadigd. Aksel heeft welliswaar werk maar voelt alleen maar jaloezie, ongeloof en verbittering als hij naar zijn collega’s kijkt en de band ziet die zij hebben met hun familie. Ellinor, die haar heil heeft gezocht in haar verslavingen, gaat 2x per week naar een psycholoog en praat daar over haar mateloze woede die ze voelt voor haar moeder. Ondertussen doorziet ze haarfijn de oppervlakkigheid van haar psycholoog en zijn voorspelbare tactiekjes en maakt hem daarmee onmachtig. Ze woont in een krotje en kan het leven niet echt aan. Gelukkig komt broer Aksel haar heel vaak opzoeken, dan drinken ze thee en praten ze over vroeger.

 

‘Ze had de waterketel op het vuur gezet. Stond te wachten tot het water onrustig zou worden, zoals ze zelf ook onrustig was, een beweging aan de oppervlakte die iets groters aankondigde, het zogenaamde kookpunt.’

 

Karin Fossum heeft een uiterst plezierige, boeiende en makkelijk leesbare manier van schrijven. De uitgediepte personages in al haar verhalen, en dus ook in dit verhaal, zijn getroebleerde mensen die tot leven komen alsof je ze zelf kent. Ze schetst daarmee een wereld die zuiver en echt overkomt en meestal heel herkenbaar is.  Zij weet de naargeestigheid en de uitzichtloosheid in dit verhaal zo treffend en beeldend te omschrijven dat je het gemis diep voelt snijden. Geen vrolijk boek dus, maar wel één die wonderlijk mooi is. Diepe zielen roerselen wisselen prachtige omschrijvingen af en dat alles met een donker smeulend vuurtje waarvan je weet, dit gaat ontploffen. Zoals zo vaak bij Scandinavische thrillers moet je wel even geduld hebben. Het verhaal wordt uiterst langzaam opgebouwd en stevent uiteindelijk gestaag naar een climax. Door het hele boek voel je echter duidelijk de onderhuidse spanning broeien en langzaam toenemen.

 

‘Op dat moment voelde hij een enorme leegte. Wat op de stoel naast hem zat, had evengoed een zak vuilnis kunnen zijn die in het milieupark moest worden gedumpt, meer dan dat betekende ze niet voor hem. Maar de vervloekte zak kon praten.’

 

Vooral een verhaal over mensenlevens waarbij het ineens mis gaat. Dat kan zijn door een samenloop van omstandigheden, of door jarenlange terreur, angst, wanhoop. Een echte Fossum dus, waarbij Eddie Feber pas op het eind het donkere toneel betreed. En dat is goed want dit is niet het verhaal van een gedegen politie onderzoek, maar het verhaal van het waarom. Prachtig in al zijn narigheid.

 

5 volle Inktpotjes voor dit Noorse pareltje.

Zwanenzang van Karin Fossum

 

‘Zwanenzang’ van Karin Fossum is alweer de 14^e Psychologische Thriller waarin Commissaris Konrad Sejer een hoofdrol speelt.

Een jeugdige man en een jongen van 16 hebben een toevallige ontmoeting met elkaar aan het meertje midden in het Svartland bos. Hetzelfde bos waar iets later het ontzielde lichaam wordt gevonden van de eveneens 16-jarige Gritt. Een adembenemend mooi en schuchter meisje.

Of was ze misschien toch niet zo schuchter. Wat heeft haar vader hier over te zeggen, of was het niet haar vader? Wat betekent het eigenlijk, om op te groeien met een uiterlijk waar iedereen voor valt? Wat deed dat met Gritt? Maar net zo belangrijk, wat deed dat met de mensen om haar heen?

Dan duikt er een wel heel aparte tekening op. Konrad moet erachter zien te komen waar die tekening vandaan komt en belangrijker nog, wie is de tekenaar?

Samen met zijn team gaat Konrad gedreven aan de slag. Diep duiken ze in het leven van de jonge Gritt, en haar ouders. Het onderzoek is nog maar net aan de gang als het team geconfronteerd wordt met een nieuw drama.

Maar uiteraard duiken we als lezer ook diep in de levens en de gevoelens van de jongeman en van de 16-jarige jongen, want geen enkel personage wordt zomaar door Karin Fossum opgevoerd. Daar waar Gritt kennelijk alles meezat door haar prachtige uiterlijk, wordt het voor ons al snel duidelijk dat dat niet voor iedereen geldt. En wat doet dat met een mens, als alles je lijkt tegen te zitten in het leven? Hoeveel kan je dan doorstaan voordat er iets barst?

En hebben deze verschillende gebeurtenissen iets met elkaar te maken of is het louter toeval?

Al heel in het begin stuit ik op een zin die mij nogal raakt:

‘Haar vader is een Nederlander’ zei Kreutzer. ‘Hij komt uit een land waar zowat alles mag’.

Ik merk dat ik mij deze zin een beetje aantrek maar realiseer mij dan al snel dat ik dat niet moet doen. Het is tenslotte niet de mening van de auteur maar de mening van één van haar personages. Haar psychologische thrillers hebben allemaal een maatschappij kritische ondertoon en een langzame opbouw die zo typerend is voor Scandinavische thrillers. Het zorgt ervoor dat je meeleeft met de personages, je voelt hun onrecht, hun woede en hun ontroering. Dat is ook weer het geval bij ‘Zwanenzang’ want er is weer veel ruimte voor gedachten en gevoelens. Je moet wel even doorzetten tot je zo’n 50 pagina’s hebt gelezen maar dan wordt je onvermijdelijk gegrepen door het verhaal en de sfeer. Traag, wordt er vaak gezegd, en dat begrijp ik. Dat ‘trage’ moet je als lezer liggen, maar haar boeken zijn stuk voor stuk pareltjes die vol staan met gekwelde zielen. ‘Zwanenzang’ is erg mooi, misschien wel haar mooiste tot nu toe, ik denk in ieder geval haar heftigste want het is bij tijd en wijle ook erg gruwelijk. De boeken uit de Konrad reeks zijn los te lezen, maar mocht je na 1 boek meer van haar willen lezen dan raad ik aan ze op juiste volgorde te lezen omdat je dan mee groeit met die rustige en ietwat sombere commissaris.

 

Karin Fossum heeft naast de Konrad reeks ook nog een paar standalones geschreven. Ze heeft voorheen in instellingen, ziekenhuizen en verpleeghuizen gewerkt wat haar psychologische inzicht verklaart en ook waarom haar boeken zo vol staan van menselijke emoties. Ze schetst alledaagse situaties waardoor je het gevoel hebt dat dit kan gaan over je buurman, je collega, ja misschien wel over jezelf. Ze heeft het vermogen om de lezer sympathie te laten voelen voor de dader want geen enkel personage is bij haar alleen maar goed of alleen maar slecht en als een auteur daartoe in staat is heb ik daar grote bewondering voor. Aan het einde laat ze je achter met een verontrustend en ook een wat treurig gevoel, maar wat is dit toch mooi. Dit boek heeft maar 1 nadeel, en dat is dat het nu uit is.

Ik geef het 5 dikke vette kraaien.

Karin K.

Win Zwanenzang van Karin Fossum

 Een alleenstaande moeder vindt een verontrustende tekening in de slaapkamer van haar zoon. Een jonge man en een tiener ontmoeten elkaar toevallig in het bos van de Svartlandsskog. De volgende dag wordt de zestienjarige Gritt Zeeland dood aangetroffen in hetzelfde bos. Wat hebben deze drie ogenschijnlijk toevallige gebeurtenissen met elkaar te maken?

Als hoofdinspecteur Konrad Sejer de zaak krijgt toegewezen, heeft hij in eerste instantie alleen maar meer vragen, en geen enkel antwoord. Gritt Zeeland was een beeldschoon maar heel teruggetrokken meisje, dat niet veel vrienden had. Toch waren heel veel mensen wel degelijk in haar geïnteresseerd, jong én oud. Dan komen er bij het onderzoek een paar ontluisterende waarheden boven water.

Voor welk boek won Karin Fossum de glazen sleutel? Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Zwanenzang

Thrillerdate 60

 

De verduistering van Karin Fossum

Titel: De verduistering

Auteur: Karin Fossum

Uitgever: De Boekerij

Publicatiedatum: januari 2020

Recensie door: Annemarie

Kraaien: 4,5

De boeken van Karin Fossum koop ik ongezien. Zij is een meester in het schrijven van beklemmende verhalen over echte mensen. Verhalen over de menselijke psyche, over emoties als woede, haat en hoe mensen zover komen dat ze een moord begaan.

Het zijn geen boeken waarin de moord op zichzelf centraal staat. Dus verwacht geen bloederige taferelen. Karin Fossum schrijft fantastisch, mooie ritmische zinnen, prachtige sfeerbeschrijvingen en ik ken maar weinig schrijvers die zo subtiel een spanning kunnen opbouwen.

Ook dit boek vond ik geweldig. Het verhaal wil je in sneltreinvaart lezen, omdat je móet weten wat er in vredesnaam gebeurd is. Maar dat is ook de valkuil. Want alleen wanneer je rustig leest en de zinnen op je in laat werken kruipt het verhaal onder je huid en laat het je niet meer los. Ik heb mezelf een paar keer tot de orde moet roepen om rustiger te lezen en vooral te genieten, en niet alleen maar af te willen stevenen op het antwoord op de vraag ‘Hoe is het jongetje Elias van 15 maanden gestorven?’

Het boek begint met een indringende beschrijving van de laatste momenten van het leven van Elias, vertelt door zijn moeder Sylvi. Ze vertelt hoe ze ’s morgens wakker werd, nog te moe was om er uit te gaan en hoe Elias aandacht had getrokken. Uiteindelijk was Miele, haar man, opgestaan en had Elias meegenomen.
Ze hoorde hun stemmen en toen ze na een tijdje ging kijken zag ze Miele staan op het balkon met het ventje boven op de reling hij hield het vast. “Pas toch op!” riep ik, “hij is zo wild”….. Hij hield Elias nog altijd stevig vast, zijn handen waren als een stalen beugel, onwrikbaar. Toch zag ik dat er iets met hem aan de hand was. Er zat een eigenaardige groene waas in zijn heldergroene ogen. Hij staarde me aan alsof hij door een portaal van de ene wereld naar de andere keek en ik een vreemde was met wie hij niets te maken had. Hij draaide zich op dezelfde mechanische manier weer om. Toen duwde hij Elias van de rand.

De moeder van Sylvi bezoekt haar dochter op het politiebureau en is radeloos.
Maar ze vond de uitgang niet. Ze zag de lift niet.  In al haar verwarring kwam ze tot het besef dat dit een voorproefje was voor de rest van haar leven. Elke dag opnieuw, moest ze opnieuw de weg zoeken.

Na de eerste bladzijden ben je als lezer direct in het verhaal gezogen. Politie-inspecteur Sejer wordt op de zaak gezet en deze zaak blijkt veel gecompliceerder dan aanvankelijk gedacht. Want beide ouders beschuldigen elkaar van het over de rand laten vallen van hun zoon.

Karin Fossum schrijft prachtig. Zo peinst Sejer over de dood van Elias:

‘De natuur, bedacht hij, leeft niet met ons mee. We aanbidden haar, maar ze trekt zich niets van ons aan. Ze is haar eigen baas en volgt haar eigen wetten. Te pas en te onpas haalt ze vernietigend naar ons uit of probeert ze ons met rillende bladeren en glinsterend water te bekoren. Ze lokt ons met een zonnetje de bergen in en slaat dan in een oogwenk verwoestend toe. Het enige wat van het kind overblijft, is een donkere olieachtige vlek. De storm die het misdrijf op gang had gebracht, woedde in de harten van de mensen. Hij bracht hun spieren uit hun ritme en liet de mensen hijgen.’

Dat is precies wat Karin Fossum in het boek beschrijft, hoe de woede in de harten van de mensen is ontstaan. Wat heeft hen gedreven. Ze beschrijft dit bijna op een sluipende manier. Je leest steeds vanuit Miele of vanuit Sylvi of vanuit Sejer. Je ontdekt waarom ze steeds de ander beschuldigen en zo leer je hen steeds beter kennen. Maar wie spreekt nu de waarheid? Wat is de waarheid? Als lezer raak je soms ongeduldig en dat is exact het ongeduld dat politieman Sejer moet verduren om uiteindelijk het raadsel te ontrafelen.

Langzaam maar zeker blijkt dat er veel meer schuil ging in het huwelijk van de beide ouders, en in de levens van Miele en Sylvi afzonderlijk.

Aan het einde van het verhaal arriveer je dan als lezer met ingehouden adem en dan volgt een soort van knock out. Dan is alles in één klap helder… En toch dwingen de laatste zinnen tot nadenken. Over hoe de levens van deze mensen verder kunnen gaan.

Een knap geschreven plot. Een beklemmend verhaal dat onder je huid kruipt. Als geen ander geeft Karin Fossum je als lezer een inkijkje in de psyche van de mens. Ook haar volgende boek zal ik ongezien kopen!

Win De verduistering van Karin Fossum

Toen ik zag dat er in februari een nieuw boek van Karin Fossum uitkwam , was ik al heel blij. Wat hou ik van deze auteur. Is zij jou nog onbekend? Dan kan je kans maken op 1 van de 2 boeken die wij mogen verloten.

Eerste even een korte samenvatting van Verduistering:

Karin Fossum is onovertroffen in het beschrijven van de menselijke psyche: de kwetsbaarheid, tekortkomingen, woede en haat

Sylvi en Miele checken in bij een hotel met hun zoontje Elias van vijftien maanden. In eerste instantie lijkt alles koek en ei: het echtpaar ziet er gelukkig uit en de kleine Elias wordt meteen door het voltallige personeel op handen gedragen. Maar dan gebeurt er iets afschuwelijks: Elias valt van het balkon van hun hotelkamer op de zesde verdieping en is op slag dood.

Konrad Sejer krijgt de zaak toegewezen. Het huwelijk van -Sylvi en Miele blijkt niet zo gelukkig als werd gedacht en de geheimen die de twee proberen te verbergen, drijven hen steeds verder uit elkaar, tot ze lijnrecht tegenover elkaar staan. Hun verdriet en wanhoop maken de zaak er niet makkelijker op, en hoewel beiden verdacht worden, moet de politie hen laten gaan vanwege gebrek aan bewijs. De dood van het -jongetje wordt afgedaan als een ongeluk, maar Konrad Sejer kan de zaak niet van zich afzetten. Hij vermoedt dat er veel meer aan de hand is dan bij het onderzoek boven tafel is gekomen.


Dan nu:
Ten eerste ben je lid van de facebookgroep Thrillerlezers. Een lezer van spannende boeken kan toch niet nog geen lid zijn van de groep voor spannende boeken?
Klik naar Thrillerlezers!

Ten tweede: in de recensie van een eerder boek Veenbrand geef ik bij mijn mening aan wat bij de boeken van Fossum het belangrijkste is. Wat is dat?

Ten derde welk cijfer geef ik daar aan haar boek?

Stuur jouw twee antwoorden naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Fossum


Recensie Veenbrand

Verwachte boeken in februari, deel 2

Op 4 februari

In Labyrint – de verhalen komt alles van Nederlands succesvolste schrijfster Esther Verhoef samen. In dertien spannende, verrassende en meeslepende verhalen laat zij de lezer alle hoeken van het thrillergenre zien. Verhoef betreedt nieuwe paden met het mysterieuze "Labyrint', waarin hoofdpersoon Hanna in een obscure onderwereld terechtkomt. "Vuile handen' zoomt in op een eenzame tuinierster met een sinister geheim, en in de "Dodemansrit' van failliet verklaarde ondernemer Aad blijft de spanning tot op het allerlaatst om te snijden.

Esther Verhoef weet in op meesterlijke wijze de lezer met weinig woorden te raken: spanning van het hoogste niveau.






Op 4 febr

Een aanrijding tijdens een vakantie in Tsjechië zet Julia's leven op zijn kop. Was het een ongeluk of is er meer aan de hand?

Julia van Galen is met haar nichtje en een vriendin een weekje op vakantie in het landhuis van haar grootmoeder Eva in Tsjechië. Eva Chorinska is kort daarvoor op 93-jarige leeftijd overleden en het vervallen landhuis zal door de erfgenamen worden verkocht. Julia besluit daarom nog één keer terug te keren naar de plek waar ze tijdens haar jeugd zoveel vakanties heeft doorgebracht. Maar op de eerste de beste avond vindt er een ongeluk plaats dat verregaande gevolgen zal hebben. Een jonge Tsjechische vrouw wordt door Julia aangereden en raakt in coma. De vrouw blijkt een goede bekende van Julia's oma te zijn. En ze was niet geheel toevallig juist op dat moment op die plek aanwezig…




Op 25 febr

Door een professionele misstap wordt inspecteur Martin Juncker uit Kopenhagen naar een klein en saai provinciestadje gestuurd. Zijn enige uitdaging: de spanningen rond het plaatselijke asielzoekerscentrum. Als er een bom ontploft in hartje Kopenhagen en Junckers voormalige partner Signe Kristiansen op de zaak wordt gezet, voelt hij zich volledig buitengesloten. Het onderzoek verloopt moeizaam, tot Kristiansen plots een gouden tip krijgt.
Ondertussen belandt er tot Junckers grote verbazing een moordzaak op zijn bureau. Het lijkt een uit de hand gelopen overval, maar als blijkt dat het slachtoffer banden had met neonazi's, wordt al snel duidelijk dat er een link is met Signes zaak. En de winter in Kopenhagen is pas net begonnen…
'Winterland' is een briljante, indringende en goed geschreven thriller over het kwaad, eenzaamheid en machteloosheid
in de hedendaagse maatschappij, en bovendien ontzettend spannend.

Op 18 febr


Oslo, 2018. De bekende atlete Sonja Nordstrøm komt niet opdagen bij de boekpresentatie van haar omstreden autobiografie. Als celebrityblogger Emma Ramm later die dag naar Nordstrøms huis gaat, ziet ze dat de deur openstaat en treft ze binnen tekenen van een worsteling aan. Op de televisie zit een papiertje geplakt met daarop het cijfer 1.
Rechercheur Alexander Blix krijgt de leiding over de zaak-Nordstrøm. Er zijn verschillende aanwijzingen, maar de timing waarmee die verschijnen lijkt zorgvuldig gepland. Is het allemaal onderdeel van een groter geheel dat ze nog niet kunnen overzien?
Uiteindelijk worden Blix en Emma gedwongen om samen te werken. Ze zijn beiden vastbesloten de moordenaar te vinden. Die hunkert naar aandacht – en hij heeft de smaak nog maar net te pakken…



Op 6 febr

Karin Fossum is onovertroffen in het beschrijven van de menselijke psyche: de kwetsbaarheid, tekortkomingen, woede en haat

Sylvi en Miele checken in bij een hotel met hun zoontje Elias van vijftien maanden. In eerste instantie lijkt alles koek en ei: het echtpaar ziet er gelukkig uit en de kleine Elias wordt meteen door het voltallige personeel op handen gedragen. Maar dan gebeurt er iets afschuwelijks: Elias valt van het balkon van hun hotelkamer op de zesde verdieping en is op slag dood.

Konrad Sejer krijgt de zaak toegewezen. Het huwelijk van -Sylvi en Miele blijkt niet zo gelukkig als werd gedacht en de geheimen die de twee proberen te verbergen, drijven hen steeds verder uit elkaar, tot ze lijnrecht tegenover elkaar staan. Hun verdriet en wanhoop maken de zaak er niet makkelijker op, en hoewel beiden verdacht worden, moet de politie hen laten gaan vanwege gebrek aan bewijs. De dood van het -jongetje wordt afgedaan als een ongeluk, maar Konrad Sejer kan de zaak niet van zich afzetten. Hij vermoedt dat er veel meer aan de hand is dan bij het onderzoek boven tafel is gekomen.

Volgende maand

Op 6 februari komt er bij uitgeverij Boekerij een boek uit van Karin Fossum. Zij is onovertroffen in het beschrijven van de menselijke psyche: de kwetsbaarheid, tekortkomingen, woede en haat

Sylvi en Miele checken in bij een hotel met hun zoontje Elias van vijftien maanden. In eerste instantie lijkt alles koek en ei: het echtpaar ziet er gelukkig uit en de kleine Elias wordt meteen door het voltallige personeel op handen gedragen. Maar dan gebeurt er iets afschuwelijks: Elias valt van het balkon van hun hotelkamer op de zesde verdieping en is op slag dood.

Konrad Sejer krijgt de zaak toegewezen. Het huwelijk van -Sylvi en Miele blijkt niet zo gelukkig als werd gedacht en de geheimen die de twee proberen te verbergen, drijven hen steeds verder uit elkaar, tot ze lijnrecht tegenover elkaar staan. Hun verdriet en wanhoop maken de zaak er niet makkelijker op, en hoewel beiden verdacht worden, moet de politie hen laten gaan vanwege gebrek aan bewijs. De dood van het -jongetje wordt afgedaan als een ongeluk, maar Konrad Sejer kan de zaak niet van zich afzetten. Hij vermoedt dat er veel meer aan de hand is dan bij het onderzoek boven tafel is gekomen.

De boekenkast van Anette Overvoorde

Even kennismaken:
Annette Overvoorde, Boekenblogster bij Birdy’s Boeken.

*Hoe divers is jouw boekenkast?

Mijn boekenkast en soort boeken is vrij breed. Daarnaast zijn de boekenkasten van Billy ook erg breed, dus dat is erg handig voor dubbele  stapels. Ik lees meestal thrillers en romans. Maar een dichtenbundel of literatuur komt soms ook voorbij. Mijn boekenkast is echt divers, zo kom je een aantal chicklits tegen, paar boekjes over fotografie, biografie van een aantal. Trots ben ik op een bijzondere uitgave van Stoner. En gesigneerde boeken vind ik ook bijzonder leuk.

*Staan ze op alfabetische volgorde, kleur of andere wijze gesorteerd?

Ze staan op genre en dan op auteur. Niet zozeer op alfabet. De thrillers staan op uitgeverij. Dat is makkelijk. Ik heb een “mooi-tjes-kast” voor recensieboeken, gesigneerde exemplaren.  Een kast voor Santa Montefiore, en andere romans, hondenboeken onder andere van Cesar Milan. Dan daarnaast bijbels  Ook een soort tik. En een hele plank met Anne Frank. Ik ben van sommige items een verzamelaar geworden. Dan moet er een kast bij eigenlijk. En in mijn slaapkamer staat een oud buikkastje, met deurtje en slot, met mijn juweeltjes. Daar staan series van: Harlan Coben, Arlandur Indridason, Tatiana de Rosnay, Stoner en een stapel van Emily Barr, Karin Fossum, ed. Het deurtje kan net dicht

In de keuken staan wat kookboeken, oa. van Jamie en Nigella, muffins en cakes, van alles.  Soms staat er een stapeltje in de kamer, op een klein tafeltje, dat vind ik gezellig. Beetje boekengek dat ook wel.

*Wat zijn de 3 mooiste boeken die je hebt?

Ojee, daar ga ik dadelijk iemand voorbijlopen. Nou op 1.  Thomese, met De onderwaterzwemmer. Literatuur. Maar ook Zafon, Schaduw van de wond staat op 1.
op 2 staat Esther van der Ham, met haar roman Contact. Erg indrukwekkend en vol emotie. Heel bijzonder als een boek je kan raken. En op 3 staat Falco en de gestolen Stympha’s, van Nienke Pool. Een fantasyboek voor kids, zo bijzonder.

Maar nu doe ik veel boeken teniet en dat is natuurlijk wel jammer, want Linda Jansma, Natalie Pagie en die anderen schrijven ook erg mooi.  

*Belandt elk boek in de kast of doe je ook makkelijk weg?

Sinds mijn boekenblog nu bijna 2 jaar bestaat, leer ik ook steeds meer auteurs kennen en dan verzamel ik veelal de andere titels erbij. Deze belanden in mijn kast. De recensieboeken en bijzondere exemplaren gaan niet weg, leen ik niet uit. Helaasje pindakaasje. Een paar keer per jaar doe ik wel aan boekenkastopruiming. Maar die heb ik dan al langer in huis.

 

*Lees je veel?

Naast mijn werk voor 20 uur per week, lees ik best wat weg. Een boek per week, of soms een boek per dag. Maar het moet wel in balans zijn. En mijn lieve huisgenoten zijn er ook nog, man en 2 eigenwijze pubers. En hondje Wessel die graag op het boek gaat zitten, als ik aan het lezen ben.  

*Waar lees je het allerliefste?

Het liefst lees ik in bed. Op zondagochtend is Reading-Sunday. Dan lees ik de ochtend helemaal vol. En de rest doet de hond en brengt koffie op bed. Vreselijk he! Maar oh, zo heerlijk.  Als de zon schijnt vind je mij in de tuin in een heerlijk hoekje met kussens, kopjes thee en een snackje. Dan alleen maar vogeltjes en verder stilte en een boek lezen.

*Aan welke boeken uit je jeugd heb je mooie herinneringen en bezit je die ook?

Vroeger gingen wij vaak naar de bieb en mijn moeder verslond volgens mij die hele bieb. Zij zat op de 2^e etage. Ik zat op de 1^e etage bij de kids boeken en kon helemaal verdwalen in de boeken van Paul Biegel. Onlangs heb ik een Paul Biegel aangeschaft, De kleine kapitein.  Ook Pinkeltje en anderen. Een aantal Pinkeltjes hebben we nu nog. Ik las Rozemarijntje..haha.  Daarna de Dolleganger saga. Zo zielig, die kinderen op zolder.  Daarna ging ik een tijdje over naar de strips...meestal de coole stripboeken voor jongens.  

*Kom je uit een gezin waar veel gelezen werd?

Ja, we lazen veel. In de bieb, na schooltijd waren we hier veel te vinden. Maar we deden daarnaast ook veel leuke dingen. Maar van wat ik mij herinner, zaten we vrijdagmiddag of zaterdagochtend veel in de bieb.   

*Leen je wel eens boeken uit?

Vrij weinig, heel soms. Eigenlijk niet, haha. Zo kom ik ook niet meer in de bieb.. ik heb nu een minibieb in huis. Zo gaat dat. Maar ik leen graag mijn kennis uit en vertel graag over de boeken die ik heb gelezen om een ieder enthousiast te maken. Wat vaak lukt en dat geeft echt een goed gevoel!

Boeken lezen geeft überhaupt een goed gevoel en ook de mensen die je daardoor kan en mag ontmoeten. Het is een feestje!