Toen ik zag dat er in februari een nieuw boek van Karin Fossum uitkwam , was ik al heel blij. Wat hou ik van deze auteur. Is zij jou nog onbekend? Dan kan je kans maken op 1 van de 2 boeken die wij mogen verloten.
Eerste even een korte samenvatting van Verduistering:
Karin Fossum is onovertroffen in het beschrijven van de menselijke psyche: de kwetsbaarheid, tekortkomingen, woede en haat
Sylvi en Miele checken in bij een hotel met hun zoontje Elias van vijftien maanden. In eerste instantie lijkt alles koek en ei: het echtpaar ziet er gelukkig uit en de kleine Elias wordt meteen door het voltallige personeel op handen gedragen. Maar dan gebeurt er iets afschuwelijks: Elias valt van het balkon van hun hotelkamer op de zesde verdieping en is op slag dood.
Konrad Sejer krijgt de zaak toegewezen. Het huwelijk van -Sylvi en Miele blijkt niet zo gelukkig als werd gedacht en de geheimen die de twee proberen te verbergen, drijven hen steeds verder uit elkaar, tot ze lijnrecht tegenover elkaar staan. Hun verdriet en wanhoop maken de zaak er niet makkelijker op, en hoewel beiden verdacht worden, moet de politie hen laten gaan vanwege gebrek aan bewijs. De dood van het -jongetje wordt afgedaan als een ongeluk, maar Konrad Sejer kan de zaak niet van zich afzetten. Hij vermoedt dat er veel meer aan de hand is dan bij het onderzoek boven tafel is gekomen.
Dan nu:
Ten eerste ben je lid van de facebookgroep Thrillerlezers. Een lezer van spannende boeken kan toch niet nog geen lid zijn van de groep voor spannende boeken?
Klik naar Thrillerlezers!
Ten tweede: in de recensie van een eerder boek Veenbrand geef ik bij mijn mening aan wat bij de boeken van Fossum het belangrijkste is. Wat is dat?
Ten derde welk cijfer geef ik daar aan haar boek?
Stuur jouw twee antwoorden naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Fossum
Recensie Veenbrand
- Startpagina
- 2021 teamboeken
- Archief
- Andersdananders
- Bekentenissen van een boekhandelaar
- Boekenfeestjes
- Boekenduel
- Boekvonnis
- Boekenkasten
- Buiten zijn boekje
- Cheffies special
- Contact
- Columns
- Leesclubs
- Getiteld
- Gouwe ouwes
- Kort geding
- Nieuws
- Ondervraagd
- Spotlight
- Uitgebroed
- Thrillerdate
- Uit mijn eigen kast
- Verwacht
- Verfilmd
- Winacties
- Privacy
- Algemeen
- Wij
- Tot op het bot
- Homepage
- Op de thee
- Recensies
Posts tonen met het label Verduistering. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Verduistering. Alle posts tonen
donderdag 20 februari 2020
maandag 21 januari 2019
Verduistering van Bernard Minier
Titel: Verduistering
Auteur: Bernard Minier
Uitgeverij: Xander Uitgevers B.V.
Publicatiedatum: September 2016
Recensie door: Tamara
Kraaien: 4,5
Wat doe
je als dat wat je het meest vertrouwt, je eigen leven in gevaar brengt? Dat
vraagt radiopresentatrice Christine Steinmeyer zich af als ze op kerstavond een
onheilspellende brief ontvangt. Was die brief wel voor haar bestemd? De inhoud
wijst maar in één richting: de afzender heeft het op Christine's leven gemunt.
Ook ex-commandant Martin Servaz ontvangt ijzingwekkende post: een envelop met een sleutel van de hotelkamer waar een jaar eerder een gruwelijke moord werd gepleegd. Is de boodschap, dat het moorden nog niet voorbij is en Servaz zijn oude werk weer moet oppakken?
Ook ex-commandant Martin Servaz ontvangt ijzingwekkende post: een envelop met een sleutel van de hotelkamer waar een jaar eerder een gruwelijke moord werd gepleegd. Is de boodschap, dat het moorden nog niet voorbij is en Servaz zijn oude werk weer moet oppakken?
“ Mariannes bovenlijf was
vanaf het kuiltje onder aan haar nek tot aan haar lies opengesneden, en dat was
overduidelijk gebeurd toen ze nog leefde, want ze had behoorlijk gebloed.”
Dit is inmiddels het
derde deel van Minier en ook dit boek heeft een kenmerkende kaft. Ook ditmaal
staat er een dier op, wederom een hond. Na het lezen van het boek, vermoed ik
dat dit het hondje is van Christine.
Zoals jullie de vorige
keer konden lezen was ik niet heel wild van het tweede deel, dus ik begon een
beetje met tegenzin aan dit, wederom, dikke boek. Maar vanaf bladzijde 1 wordt
het meteen al spannend en zit de actie er goed in.
Geleidelijk kruipt dit boek langzaam in je en je voelt de dreiging die Christine moet doormaken. Het laat je haartjes van je arm rechtop staan en in je nek voel je de tinteling tot je het boek dichtklapt. Uiteindelijk leef je alleen maar met het boek. Lezen is het enige wat nog telt.
Geleidelijk kruipt dit boek langzaam in je en je voelt de dreiging die Christine moet doormaken. Het laat je haartjes van je arm rechtop staan en in je nek voel je de tinteling tot je het boek dichtklapt. Uiteindelijk leef je alleen maar met het boek. Lezen is het enige wat nog telt.
Minier is een auteur die
je in het begin van het boek alle lijntjes en aan jou de taak om die zien te
verbinden. Maar zo ook in dit boek, is alles niet wat het is en je blijft maar
met de lijntjes bezig. Als je denkt het te weten, gebeurt er weer wat waardoor
je weer helemaal opnieuw kan beginnen met verbinden. En het einde..... Mijn
hemel, die had ik totaal NIET zien aankomen! Geweldig!!!!
Maar waarom dan een 4,5
hoor ik je denken... Om 2 dingen. Het eerste was een enorm slordige fout. Op
bladzijde 102 lees je dat zij had geprobeerd harakiri te plegen ( Japanse
manier om zeer pijnlijk zelfmoord te plegen.) Daarna lees je de zin: Ik denk
dat ze graag op die muziek wilde sterven, zei de harakiri met een toon....
Fout 2 vind ik nog wel
het ergste. Op bladzijde 502 staat Mila in de supermarkt en daar gebeurt iets (
en ik zeg niet wat) waarop de klanten achter haar begonnen te kankeren. Tja
sorry, maar dat vind ik totaal ongepast in een boek. Het is een ziekte, geen
scheldwoord of een synoniem om iets uit te drukken. De Harakiri had ik nog door de vingers kunnen
zien, maar dat woord... nee, dat vind ik erg slecht.
Maar buiten die 2
dingen... Het is een geweldig boek, de spanning is om te snijden en alles is
tot in de puntjes uitgewerkt. Ik kan je wel 1 ding vertellen...Dit boek gaat
zwaar ten koste van je nachtrust, je relatie en de zin om wat anders te gaan
doen.
Maar ook hierbij adviseer
ik iedereen om deel 1 en 2 eerst te lezen. Op naar deel 4!
Komt dit boek in mijn pareltjes boekenkast?: JAAAAAAAAAA!!!!!
Hoop ik meer van deze auteur te lezen?: JAAAAAAAAA!!!!
Zal ik dit boek aanraden aan anderen?: ( neemt even een slokje water om de droge
keel te smeren, kuch een keertje) JAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!
Labels:
bernard minier,
Recensies,
Tamara Gruben,
Verduistering
Abonneren op:
Posts (Atom)

