Ane Riel questioned

Ane Riel was born on September 26, 1971 in Aarhus. Her father is a lawyer and her mother, Mette Brahm Lauritsen, is a children's book writer and illustrator. She graduated from Marselisborg Gymnasium in 1990 and started studying art history at Aarhus University the following year. In addition to her studies in Aarhus, she developed a great interest in jazz and was often found at the local jazz club Jazzbar Bent J.  In 1996 she moved to Copenhagen with the ambition to study illustration at the Danish Design School.  Instead, she worked at the Storm P. Museum, dedicated to the life and work of Robert Storm Petersen (1882-1949), a Danish artist known for his comics and satirical works. Storm P. also provided the subject for Riel's third children's book. When Riel did not write children's books, she pursued her love of music: going to as many concerts as possible, immersing herself in the Copenhagen jazz scene, joining the board of The Ben Webster Foundation and traveling with her husband Alex Riel, one of the most important and influential jazz drummers in Europe. 

Her book Hars (in Dutch! Harpik/Resin) was published last year, which many readers call impressive and oppressive. She answered our questions.

1. At a certain moment you made the leap from educational and children's books to adult fiction. Why did you make that transition and how did you like it?

Initially it felt very natural to me to work with children's books since I grew up with a mother who is a childrens' book illustrator. In fact I never even thought about writing fiction for adults untill it happened – almost by coincidence – when I was around 40. A friend persuaded me to write a short story for at competition, and so I did that. I was surprised how much I enjoyed it, you could say I felt more free writing for adults since I didn't have to consider reading level, age and so on. Then someone suggested that I wrote a fiction novel and I thought: Well, why not!

I started on the novel right away without having a clue what I was doing and how the story would turn out. I simply improvised my way through, getting ideas and researching as I went along. I had so much fun doing it!

 

2. Where do you get your inspiration?

From everywhere really. I love to spend time in our local wood, it's very inspiring for me to be around trees. It was out there I got the idea of letting resin play a part in Resin. I also like to observe other people, their body language, voices, interactions etc. I get a lot of ideas for characters that way. Or I may stumble across an interesting article that makes me curious about something. My third novel Beast (that will be published as Beest in The Netherlands soon) was inspired by an article I read about a German boy who was born extraordinarily muscular in 2004.

As for Resin the idea for that book came to me in a very peculiar way, almost like in a dream: This little girl's voice popped up in my head one night while I was trying to fall asleep. She talked about how her father had killed her grandmother and how he kept a lot of stuff in their house etc. I got up at wrote down a couple of pages in the middle of the night. Then when I looked at it the next morning I realised that this would be the intro for my next book. I had never planned on writing a story about hoarding or anything like that. The idea really just came out of nowhere!

3. Resin wasn't published as thriler but won many specific awards for thrillers. How surprised were you when you won your first award?

It was surreal. The thing was that my debut novel, The Butcher of Liseleje, had won an award for best crime novel debut. That came as quite a surprise since it was written and published as a fiction novel! Then I wrote my second novel, Resin, which I never considered a crime novel/thriller either. Actually I thought of it as been even further away from the genre than the first one. That one too was published as a fiction novel (or literary fiction) in Denmark.

So as you can imagine I could hardly believe it when Resin won the award for best Danish crime novel of the year, soon followed by the Glass Key etc. Because of these awards Resin has been labelled as a 'thriller' in some countries, but in Denmark it's still called a fiction novel like it was intended to be.

4. You can have a discussion about whether or not a book is a thriller, but by the description of your book, it looks like it needs a different genre. What genre did you think you should get abroad? What is a thriller for you?

I've always felt it's a mistake to label Resin as a thriller (although I understand why some publishers choose to do that). It's all about expectations. I'd rather that you are surprised by the element of suspense in a fiction novel than disappointed that the story doesn't live up to your ideas of what a thriller or crime novel is. Luckily it's turned out that there are thriller readers out there that like Resin for whatever it is, and I'm very grateful for that. :) But still!

I guess I would prefer the book to be called a fiction novel or literary fiction since that is a broad definition that doesn't exclude an element of suspense or even murder for that matter. But it doesn't require it either!

If you call a book a 'thriller' I think anyone are in their right to expect a strong element of suspense in it. Also you may expect at focus on the plot which was really not my main focus in Resin. I was focusing on understanding and depicting these characters and their struggles, not least their inner struggles. And well, then it somehow got a bit suspenseful, lol. But that part was more like an extra spice that added itself to the story along the way.

I don't know, maybe we need a definition of books that are somewhere in between literary fiction and the thriller/crime genre. Or maybe we just need to get rid of that constant labelling. It may be a helpful guide sometimes but it's also very limiting. I often hear people claiming that they "only read crime novels" and others claiming that "they never read crime novels". I bet that both parties miss out on a lot of great books and that's really sad.

5. In our reader group for thrillers, your book is praised every time for its exceptionally intense story. How did it feel for you to write such a story?

That's nice to hear, thanks! It felt very intense to write it. It's essential to me that I sympathize with my characters, no matter how they act. And so I try to put myself in their place, you could even say I try to "become" them and feel what they are feeling. I'm not exactly a 'hoarder' myself ... or a man for that matter ... or a murderer (yet), so to depict a complicated character like Jens Haarder as sympathetic and credible as possible was quite a challenge. Sometimes I pushed myself to the limit, and even beyond it, writing specific scenes that I felt very uncomfortable with. There are parts that I wrote with tears in my eyes. But I've also giggled and even laughed out loud several times. I'm aware, though, that not everybody pick up the humour in there.

6. You probably did the necessary research for your books. What is the oddest you've ever searched or found for your books?

That's hard to say. There's been so much and you only use a fraction of all the research you do. With Resin I researched a lot on 'hoarding' and that led me to some weird examples from the real world. Take the famed Collyer brothers in New York, their (true) hoarding story is insane! I also watched a documentary about a British family planning the mummification of their terminally ill husband/father a few years back. Eventually he died and they actually mummified him. Sounds horrible but in a way it was a beautiful story about holding on to your loved ones. And letting go.

7. After writing a book with so many awards, how do you start writing a new book? Does it provide you extra pressure, or are you able to move that aside while writing?

I did take a while for me to start on the third one (Beast) because so much kept happening with Resin. And yes, expectations to your next book certainly feels like pressure while at the same time you're so grateful people trust in you. You really don't want to disappoint anyone, but you also know that you need to forget about that. It's a very complex thing.

Anyway, I eventually wrote a very different kind of book. When something is a succes you may be tempted to try to "copy" that, but copying a succes rarely goes well so I wanted to try out something else. Also, I'm still new in this field and I need to develop my writing skills by challenging myself with different formats etc. I like the idea that you can 'recognize' the author in the writing, but at the same time I wouldn't like to be labelled as someone who writes certain stories in a certain way within a specific genre. That thought makes me claustrophobic! That's also very much why I reject to the thriller/crime writer label.

It certainly would be a huge mistake to label Beast as a thriller as it's nowhere near that (although someone gets killed ... quite a few really!). It's more of an epic novel, partly inspired by the muscular German boy I mentioned earlier and partly by John Steinbeck's authorship. Like Resin it's been translated into Dutch by the brilliant Kor de Vries.

I've just started writing my fouth novel, and again I looks like it's going to be different from the other three.

8. Your book appeared in more than twenty countries. Do you have copies of them all and which one do you find the most exceptional?

Yes, it's been sold to 26 countries but hasn't yet been published in all of them. I probably have 12 of them so far. The covers are very different, and you wouldn't think it was the same book if you compare them. The most exceptional is probaly the Korean one because it's so simple and poetic. It looks like crumbled white paper with only a few Korean signs on it. It's really beautiful.

9. Are you a collector of certain objects, without being as obsessive as in your book?

No, I'm not collecting anything in particular. I like to be surrounded by books, art, nice furniture and so on. But I prefer to keep it tidy. In fact I wouldn't survive an hour in Jens Haarder's home, so it really was a challenge to write that book, lol.

10. How does a typical writing day look for you?

It depends on where I am in the writing process and how much office work I have to do. But usually I get up quite early and do my morning work-out. I also take time to read literature while I have my breakfast. It's very motivating to start your day like that with food for body and soul. If there's time for a walk sometime during the day that is just perfect. I prefer to write/do research in the morning and early afternoon and push office work for later if possible. Of course sometimes I spend the evening and night working, especially up to a deadline – or if I'm in a productive writing flow and just can't stop!

11. I understood that you live together with a famous drummer. Can you write while he practices?

Haha, it may sound strange but we have a very silent home in spite of the fact that we have two drum sets in the living room and we both love music. Alex has been a pro for more than 60 years and he rarely has to practise so that's really no problem.

12. What do you love to do the most when you're not writing?

Reading of course. And spending time in the wood. Or with friends. Preferably in a bar! Other than that I've been a passionate jazz fan for 30 years so I go to concerts every now and then.

13. Which books of other authors are in your favorite's list and would you recommend to us?

My all time favourite book is the incredibly charming My Family and Other Animals by Gerald Durrell. Other favourites would be: One Hundred Years of Solitude by Gabriel Garcia Marquez. East of Eden by John Steinbeck. A Prayer for Owen Meany by John Irving. Seven Gothic Tales by Karen Blixen. To Kill a Mocking Bird by Harper Lee. Crime and Punishment by Fjodor Dostojevskij ... well, the list goes on and on.  

14. Finally: you studied art history once and worked in a museum. Did you ever regret never finishing those studies? What artist - and his work - should we look up?

No regrets. But I'm happy I studied because that was how I got to publish my first educational book.

What artist should you look up? Well, I adore Rembrandt but I guess you know him already! :D If you want to check out a contemporary Danish artist who is known for his really grotesque works you should look up Michael Kvium. I must warn you, for most of his paintings are extremely morbid – and rarely pretty in the traditional sense – but they also contain a lot of symbolism, wisdom and humour. I'm quite fascinated by that!

For other news:

http://aneriel.dk/

All photocredits to Laerke Posselt

Ane Riel ondervraagd

Copyrights: Laerke Posselt

Ane Brahm Lauritsen werd in 1971 in Aarhus geboren als dochter van een advocaat en Mette Bram Lauritzen, een schrijfster en illustrator van kinderboeken. Ane studeerde in 1990 af aan het Marselisborg Gymnasium om vervolgens geschiedenis te studeren aan de Universiteit van Aarhus maar stopte vroegtijdig. In 1996 verhuisde ze naar Kopenhagen met de ambitie de opleiding illustrator te volgen aan de Kunstakademiets Designskole maar slaagde niet in haar toelatingsexamen.

Riel’s eerste boek was een schoolboek over kunst dat ze in 1995 samen met een medestudente aan de universiteit publiceerde. Ze publiceerde nog enkele schoolboeken en een aantal kinderboeken met illustraties van haar moeder.

Zij debuteerde in 2013 met de misdaadroman Slagteren fra Liseleje die werd bekroond met Det Danske Kriminalakademis debutantpris. Haar tweede misdaadroman Harpiks uit 2015 werd bekroond met de Harald Mogensen-prisen en de Glazen Sleutel en genomineerd voor de DR Romanprisen. In Nederland werd het boek vorig jaar uitgebracht onder de titel Hars. Volgens vele lezers een zeer indrukwekkende en beklemmend boek.

1. Op een bepaald moment heb je de sprong gemaakt van educatieve en kinderboeken naar fictie voor volwassenen. Waarom maakte u die overstap en hoe is die bevallen?

Het voelde aanvankelijk erg natuurlijk voor me om aan kinderboeken te werken omdat ik opgroeide met een moeder die een illustrator is voor kinderboeken. Ik had zelfs nooit gedacht aan fictie voor volwassenen tot het plots gebeurd – haast per toeval – toen ik rond de veertig was. Een vriend had me overtuigd om een kortverhaal te schrijven voor een wedstrijd. Toen ik dat schreef was ik verrast hoeveel ik daarvan genoot, je zou zelfs kunnen stellen dat het voor mij meer vrijheid gaf omdat ik geen rekening moest hebben met leesniveaus, leeftijd, enzovoorts. Dan stelde iemand voor dat ik een roman zou schrijven en ik dacht: waarom niet?

Ik begon meteen aan het boek te werken zonder enig idee wat ik aan het doen was en hoe het verhaal zou uitdraaien. Ik improviseerde mijn weg erdoorheen, terwijl ik ideeën kreeg en research deed tijdens het proces. Het was zo leuk om te doen!

2. Waar haal je je inspiratie vandaan?

Van overal eigenlijk. Ik hou ervan om tijd door te brengen in ons plaatselijke woud, het is heel inspirerend voor me om tussen de bomen te vertoeven. Het was daar dat ik het idee kreeg om Hars een rol te laten spelen in Hars. Ik hou er ook van om mensen te oberveren, hun body language, stemmen, interacties, enz. Op die manier kreeg ik veel ideeën voor mijn karakters. Of ik lees toevallig een interessant artikel dat me nieuwsgierig maakt naar iets. Mijn derde roman Beast (dat binnenkort als Beest wordt gepubliceerd in Nederland) werd geïnspireerd door een artikel uit 2004 dat ik gelezen heb over een Duitse jongen die zeer gespierd was.

Wat Hars betreft, het idee voor dit boek kwam op een zeer bijzondere manier, bijna als in een droom: De stem van een klein meisje dat in mijn hoofd sprong terwijl ik op een nacht probeerde te slapen. Ze sprak over hoe haar vader haar grootmoeder had vermoord en hoe hij een hoop spullen in hun huis verborg, enz. I stond op om een aantal pagina’s neer te pennen in het midden van de nacht. Wanneer ik er ’s ochtends terug naar keek besefte ik dat dit de intro voor mijn volgende boek zou worden. Ik had nooit gepland om een verhaal te schrijven over verzamelwoede of zo. Dat idee kwam echt uit het niets!

3. Hars is niet als thriller uitgebracht, maar won vele specifieke prijzen voor spannende boeken. Hoe verbaasd was u toen u de eerste prijs kreeg?

Het was irreëel. Mijn debuutroman, The Butcher of Liseleje, had een prijs gewonnen voor beste spannende boek debuut. Dat kwam als een echte verrassing omdat het was geschreven en gepubliceerd als een roman! Dan schreef ik mijn tweede roman, Hars, waarvan ik nooit had gedacht dat het een spannend boek/thriller was. Ik dacht het nog verder weg was van het genre dan het eerste. Deze werd ook gepubliceerd als roman (literaire fictie) in Denemarken. Dus je kunt je wel voorstellen dat ik het nauwelijks kon geloven toen Hars de prijs won voor beste Deense thriller van het jaar, snel opgevolgd door The Glass Key award, enz. Omwille van deze prijzen werd Hars in een aantal landen gelabeld als thriller, maar in Denemarken wordt het nog steeds als roman gelabeled, zoals het bedoeld was.

4. Je kan een discussie houden wanneer een boek een thriller is, maar de beschrijving van uw boek lijkt een andere naam te moeten hebben. Welke naam vind u dat het zou moeten krijgen in het buitenland. Wat is voor u een thriller?

Ik heb het altijd als een fout gezien dat Hars als thriller werd gelabeld, ook al begrijp ik waarom sommige uitgeverijen dat doen. Het draait allemaal om verwachtingen. Ik heb liever dat je verrast bent door de spanningselementen in een roman, dan teleurgesteld te worden door een verhaal dat niet voldoet aan je verwachtingen omdat je een andere visie hebt op een thriller of spannend boek. Gelukkig bleek dat er thrillerfans zijn die van Hars houden voor wat het is, en daar ben ik erg dankbaar om. 😉 Maar toch!

Ik denk dat ik liever zou hebben dat het boek een roman of literaire fictie zou genoemd worden, wat een brede definitie is dat geen spanning uitsluit, of zelfs moord. Maar het hoeft dat helemaal niet te hebben! Als je een boek een ’thriller’ noemt, dan denk ik dat iedereen het recht heeft om te verachten dat er een sterk spanningselement aanwezig is. Je mag ook aannemen dat dit de focus is op het lot, terwijl dat niet mijn echte focus was in Hars. Ik heb me gefocust op het begrijpen en uitwerken van deze karakters en hun worstelingen, vooral hun innerlijke strijd. En ja, dan werd het soms wat spannend. Maar dat gedeelte was meer een extra kruiding dat een toegevoerde waarde werd op het verhaal in het algemeen.

Ik weet het niet, misschien hebben we wel een definitie nodig van boeken die ergens tussen literaire fictie en thriller/crime genre in zitten. Of misschien moeten we gewoon komaf maken met dat constante labeling. Het zou een bruikbare gids kunnen zijn om keuzes te maken, maar het limiteert ook erg sterk. Ik hoor vaak mensen beweren dat zij ”enkel maar thrillers lezen” en anderen zeggen dan weer ”dat ze nooit thrillers lezen”.  Ik durf erom te wedden dat beide partijen goede lectuur missen en dat is echt jammer.

5. In onze groep van lezers van spannende boeken wordt u boek elke keer geroemd om het bijzondere huiveringwekkende beklemmende verhaal. Hoe was het voor u tijdens het schrijven van zo'n verhaal?

Dat is heel fijn om te horen, bedankt! Het voelde erg intens aan om het te schrijen. Het is belangrijk voor me dat ik sympathiseer met mijn karakters, ongeacht hoe zij zich gedragen. En dus probeer ik mezelf in hun plek te zetten, je zou zelfs kunnen zeggen dat ik hen probeer te ”worden”, om zo te voelen wat zij voelen. Ik ben niet bepaald een hamsteraar – of een man – of een moordenaar (nog niet), dus een complex karakter zoals Jans Heerder te beschrijven zodat hij toch nog sympathiek en geloofwaardig wordt, was een hele uitdaging. Soms duwde ik mezelf tot aan mijn grenzen, en zelfs daar voorbij, waarbij ik specifieke scènes schreef waar ik me erg ongemakkelijk bij voelde. Er waren delen dat ik schreef met tranen in de ogen. Maar ik heb ook vaak gegiecheld en hardop gelachen. Ik ben me er wel bewust van dat niet iedereen overal de humor van de situatie kan inzien.

6. Waarschijnlijk heb je wel het nodige opzoekwerk gedaan voor je boeken. Wat is het gekste vreemde dat je hebt opgezocht of gevonden in de research voor je boeken?

Dat is moeilijk om te zeggen. Er is zoveel en je kunt maar een fractie gebruiken van alle research die je doet. Met Hars heb ik veel over hamsteren opgezocht en dat bracht me toch wel op het pad van een aantal heel rare voorbeelden uit de echte wereld. Neem nu bijvoorbeeld de beroemde Collyer broers in New York, hun (waargebeurd) hamsterverhaal is waanzin! Ik heb ook een documentaire bekeken over een Britse familie die de mummificatie van hun terminaal zieke vader/echtgenoot planden, enkele jaren geleden. Hij stierf uiteindelijk en ze hebben hem echt gemummificeerd. Het klinkt gruwelijk maar op een of andere manier was het ook een mooi verhaal over vastklampen aan je geliefde. En daarna weer los te laten.

C:Laerke Posselt

7. Na een boek met zoveel gewonnen awards, hoe start je een nieuw boek? Geeft het een druk? Of kunt u het aan de kant schuiven?

Het heeft me wel even gekost voor ik aan mijn derde begon (Beast) omdat er zoveel gebeurde rond Hars. En ja, de verwachtingen over dit volgende boek voelen echt wel aan als een druk op me, maar tegelijkertijd voelt het ook zo goed aan at mensen vertrouwen in je hebben. Je wilt niemand echt teleurstellen, maar je weet ook dat je dit eigenlijk allemaal opzij moet schuiven. Het is erg complex.

Hoedanook besloot ik om een heel ander boek te schrijen. Wanneer iets zo succesvol wordt, dan is het eenvoudiger om het te ”kopiëren”, maar als je een succes kopieert dan werkt dit niet altijd zo goed, dus besloot ik om iets anders uit te proberen. Ik ben ook nog steeds nieuw in dit genre en ik moet mijn schrijfstijl nog beter doen ontwikkelen door mezelf uit te dagen met nieuwe formats enz. Ik hou wel van het idee dat je de auteur kunt ’herkennen’ in de stijl, maar dat die tegelijkertijd niet zo gelabeld kan worden als iemand die altijd bepaalde verhalen in een bepaalde manier schrijft binnen een specifiek genre. Die gedachte maakt me claustrofobisch! Daarom weiger ik ook dat spannende boek/thriller schrijver label.

Het zou een grote vergissing zijn om Beast als een thriller te labelen omdat het dat absoluut niet is (ook al wordt er iemand vermoord ...eigenlijk zelfs verschillende!). Het is meer een epische roman, deels geinspireerd door de enorm gespierde Duitse jongen die ik eerder heb vermeld, en deels door het auteurschap van John Steinbeck. Net als Hars wordt hij in het Nederlands vertaald door de briljante Kor de Vries. Ik ben net aan het schrijven van mijn vierde roman begonnen en die gaat weer helemaal anders zijn dan de vorige drie.

8. Uw boek kwam in meer dan 20 landen uit. Heeft u ze allemaal? En welke vind u het meest bijzonder?

Ja, het werd verkocht aan 26 landen maar het werd nog niet overal gepubliceerd. Ik heb er ongeveer twaalf tot nu. De covers zijn erg verschillend en je zou bijna niet denken dat het om hetzelfde boek gaat als je hen gaat vergelijken. De bijzonderste is wellicht de Koreaanse omdat die zo eenvoudig en poëtisch is. Het ziet eruit als gekreukt wit papier met slechts enkele Koreaanse tekens erop. Het is echt mooi.

9. Bent u een verzamelaar, zonder net zo obsessief te zijn als in uw boek, van bepaalde voorwerpen?

Nee, ik verzamel eigenlijk niets. Ik hou er wel van om omringd te worden door boeken en kust, mooi meubilair enz. Maar ik hou ervan om het netjes te houden. Ik zou zelfs geen uur kunnen overleven in het huis van Jens Haarder, dus het was echt een uitdaging om dat boek te schrijven, lol.

10. Hoe ziet een typische schrijfdag er voor u uit?

Het hangt ervan af waar ik in het schrijfproces ben en hoeveel kantoorwerk ik te doen heb. Maar gewoonlijk sta ik vrij vroeg op en doe mijn ochtend work-out. Ik neem ook de tijd om literatuur te lezen terwijl ik ontbijt. Het is erg motiverend om de dag zo te starten met voedsel voor je ziel en je lichaam. Als er tijd is om een wandeling te doen gedurende de dag, dan is dat perfect. Ik verkies om ’s ochtends en in de vroege namiddag te schrijven en research te doen en het kantoorwerk duw ik zover mogelijk voor me uit. Natuurlijk werk ik ook ’s avonds en ’s nachts als er een deadline opdaagt, of als ik in een productieve schrijfflow zit en niet kan stoppen!

11. Ik begreep dat u samenwoont met een bekende drummer. Kunt u schrijven als hij oefent?

Haha, het mag raar klinken maar we hebben een zeer stil huis, ondanks het feit dat er twee drumstellen staan in onze woonkamer en we beiden van muziek houden. Alex is al meer dan zestig jaar een professional en hij moet nauwelijks oefenen, dus dat is geen enkel probleem.

12. Wat doet u het liefst als u niet aan het werk bent?

Lezen natuurlijk. En tijd doorbrengen in het bos. Of met vrienden, liefst in een bar! Ik ben ook al meer dan dertig jaar een gepassioneerde jazz fan, dus ik ga ook af en toe naar concerten.

13. Welke boeken van anderen staan in uw favorietenlijst en zou u ons aan willen raden.

Mijn favoriet boek aller tijden is het ongelofelijk charmerende My Family and Other Animals door Gerald Durrell. Andere favorieten zijn: One Hundred Years of Solitude door Gabriel Garcia Marquez. East of Eden door John Steinbeck. A Prayer for Owen Meany door John Irving. Seven Gothic Tales door Karen Blixen. To Kill a Mocking Bird door Harper Lee. Crime and Punishment door Fjodor Dostojevskij ... wel, de lijst is oneindig.  

C:Laerke Posselt

14. Tenslotte: u studeerde ooit kunstgeschiedenis en werkte in een museum. Ooit spijt gehad dat u de studie nooit afgemaakt heeft? Welke kunstenaar zijn werk zouden wij eens moeten opzoeken?

Geen spijt. Maar ik ben wel blij dat ik het gestudeerd heb omdat ik op die manier mijn eerste educatieve boek kon uitbrengen. Welke kunstenaars zou je moeten opzoeken? Wel, ik aanbid Rembrandt maar ik vermoed dat je dit al kent. 😉 Als je een hedendaags Deens kunstenaar wil ontdekken die echt gekend is voor zijn groteske werken, dan zou je echt op zoek moeten gaan naar Michael Kvium. Ik moet je wel waarschuwen, de meeste van zijn schilderen zijn extreem morbide en eigenlijk nooit echt mooi in de traditionele vorm, maar ze bevatten ook enorm veel symboliek, humor en wijsheid. Ik vind ze echt fascinerend!

Voor meer info over Ane Riel, kan je naar haar website: http://aneriel.dk/!

Hars van Ane Riel

Titel: Hars

Auteur: Ane Riel

Uitgeverij: Prometheus

Publicatiedatum: juni 2019

Recensie door: Ilse

Kraaien: 4,5

Na de dood van hun vader, Silas, blijft Jens met zijn moeder op Hoofd wonen, terwijl zijn broer zijn eigen weg zoekt in de wijde wereld. Na een tijd zoekt Else, de moeder van Jens, hulp in het huishouden en voor haar verzorging. Op dat moment komt de mooie Maria in hun leven. Jens en Maria worden al snel verliefd en starten een gezin. Hun liefde wordt bezegeld met de geboorte van een tweeling, Liv en Carl. Helaas blijft het lot hen niet goedgezind. Als baby komt Carl zwaar ten val. Wanneer Liv 6 jaar is en haar vader ervan overtuigd is dat alles buiten Hoofd gevaarlijk kan zijn, geeft hij haar op als overleden. De bewoners uit het naburige dorp laten hen uit respect met rust. Met Jens gaat het echter van kwaad naar erger. Hij is een verzamelaar en stapelt allerlei spullen op in alle hoeken en gaten van het huis. Het huis wordt alsmaar voller, net als Maria, die het bed niet meer uitkomt en alleen maar eet wat ze toegestopt krijgt. En ondertussen leeft Liv ondergedoken in de donkere container …

Riels eerste boek was een kunstboek (1995). In 2013 debuteerde ze met een misdaadroman ‘Slagteren fra Liseleje’ gevolgd door ‘Harpiks’ in 2015, beiden goed voor literaire prijzen. ‘Harpiks’ is na enkele jaren in het Nederlands vertaald met de titel ‘Hars’. In 2020 zal ‘Hars’ verfilmd worden. 

‘Hij schreeuwde zo schel als je maar kunt schreeuwen. Zo snerpend, snijdend schel, zo schel als ook het licht kan zijn als je tegen het middaguur recht in de zon kijkt en alles en niets tegelijk zag.’

‘Hars’ wordt grotendeels verteld vanuit Livs perspectief. Op haar eigen oprechte, kinderlijke manier vertelt ze haar waarheid. Omdat ze geen contact heeft met mensen buiten haar gezin, weet ze niet beter dan dat dit het leven is zoals iedereen het leidt. Als lezer word je geconfronteerd met een schrijnend verhaal, dat je niet loslaat. 

Het boek geeft soms een verwarde indruk, maar dat is logisch als je voornamelijk uitgaat van het perspectief van een zesjarig meisje. 

De hoofdstukken vanuit Livs perspectief worden soms afgewisseld met brieven geschreven door Maria, brieven aan Liv, waarin Maria haar verhaal schrijft. 

En af en toe komt er iemand uit het dorp aan bod, waardoor de situaties met een objectievere blik kunnen bekeken worden. 

Het samenvoegen van de verschillende perspectieven zorgt ervoor dat je als lezer steeds beter zicht krijgt op de situatie van de familie. Ane Riel heeft in ieder geval nog gezorgd voor een heel sterk plot, waarbij ik in ieder geval toch een keertje moest slikken.  

‘Ik denk dat dit het was, Liv.’

Riel heeft de personages tot in detail uitgewerkt, met grote aandacht voor de psyche. Dat het verhaal je niet koud laat als lezer mag ondertussen duidelijk zijn. ‘Hars’ is een psychologische thriller om u tegen te zeggen over de verstikkende kracht van liefde.

Het leesjaar van Annemarie

De prachtige katten van Annemarie

Deze laatste dagen van het jaar vertellen wij, het team Thrillerlezers, jullie over ons leesjaar. Vandaag starten wij met Annemarie.

Mijn leesjaar…

Privé gezien was 2019 voor mij een zwaar en roerig jaar.  Mijn concentratie voor boeken liet wel eens te wensen over en dat zette ik liever een Netflix serie aan dan dat ik mijn ereader tevoorschijn haalde. Waar ik in andere jaren keurig mijn gelezen boeken bijhield, was ik daar dit jaar slordig in. Toch heb ik nog 25 boeken gelezen die ik heb geregistreerd.

De grootste verrassing voor mij was Hars, geschreven door Ane Riel. Een goed geschreven, soms rauw boek dat onder je huid kruipt en me nog wel een tijdje bezig hield.  Ook van Parnassia (geen thriller, maar een boek over de oorlog) van Josha Zwaan heeft me echt gepakt. Een boek over joodse kinderen die onder gebracht werden bij niet-joodse gezinnen en zo de oorlog wel

overleefden, maar toch enorm beschadigd raakten doordat ze vaak niet meer terug gingen naar hun oorspronkelijke familie met alle gevolgen van dien.

De stille patient van Alex Michaelides was ook zo’n heerlijk boek, een echte thriller. Ook heb ik het boek De Keuze gelezen van Edith Eger, een boek dat een aanrader is voor iedereen. Het boek brengt de boodschap dat wat voor akeligs we soms ook meemaken in het leven, we altijd de keuze hebben hoe we daarmee omgaan. In het geval van Edith Eger gaat het om de verschrikkingen van de holocaust waarbij zij toch een manier heeft gevonden om daarna een goed en gelukkig leven te leiden en haar daders te vergeven. Het is bepaald geen soft boek, het is juist messcherp en de boodschap is helend voor iedereen. We maken ten slotte allemaal leed mee in ons leven.

Twee boeken heb ik niet uitgelezen, Fatale Keuzes en Het leven dat ik kende. Het eerste boek ontsteeg de eerste 113 pagina’s het niveau van een liefdesromannetje niet en ik kon het niet opbrengen om verder te lezen. Dat schijnt overigens nog wel de moeite waard te zijn, want het boek krijgt wat later wel vaart en de spanning komt er goed in, maar het kwam voor mij te laat. Het meest recente boek van Esther Boek kon mij niet bekoren omdat het te dramatisch vond met te veel akelige ontwikkelingen rondom de hoofdpersoon. Ik kon me er totaal niet mee verbinden. Dat kan overigens ook aan mij en de fase waarin mijn leven zich bevindt liggen, want ik lees om me heen dat anderen het boek echt met plezier lezen.

Ik heb dit jaar minder boeken gelezen, maar de meeste boeken waren toch echt prima. Nog een paar aanraders voor de komende vakantieperiode: Huis vol leugens van Nicci French, Facade van Esther Verhoef en de Verdwijning van Stephanie Mailer van Joël Dicker. Fijne boeken, goed geschreven, lekker plot.

Ik hoop dat 2020 een wat rustiger jaar wordt, met veel lekker weer, want het meest houd ik van lezen in mijn tuintje in de zon!

Winactie met Hars van Ane Riel GESLOTEN

Vandaag een nieuwe winactie met een bijzondere Scandinavische thriller, namelijk Hars van Ane Riel. Ik hoor alleen maar positieve geluiden over dit boek. Je maakt nu kans om dit boek dit keer te winnen.

Waaar gaat Hars over?

Liv stierf toen ze nog maar zes jaar oud was. Tenminste, dat is wat iedereen denkt. Haar vader weet dat hij de enige is die ervoor kan zorgen dat zij veilig is. Dus verlaat hij op een avond zijn afgelegen huis om zijn boot de zee op te duwen en richting de rotsen te sturen, om nadien zijn dochter als vermist op te geven.
In het huis dat steeds voller wordt houdt Liv zich in een container verborgen. Zo hoeft zij nooit naar school. En zo blijft zij voor altijd bij haar ouders. Want haar moeder wordt alsmaar groter en komt het huis ook nooit meer uit en haar tweelingbroertje Carl is altijd dicht bij haar, alhoewel zij de enige is die hem kan zien…

Spannend, grimmig, verontrustend én liefdevol – Hars is een intense en unieke psychologische thriller die je bij de strot grijpt en niet meer loslaat.

"Liv Haarder en haar ouders maken de grootste kans op de titel fictieve disfunctionele familie van het jaar. Ze lijken een uitvinding van hedendaagse Gebroeders Grimm, en de plot, een verontrustend verhaal over bezittelijke liefde, is net zo luguber.'
The Guardian, Beste boeken van 2018

"Buitengewoon origineel. (…) Het boek deed me denken aan Stephen King op zijn best: huiveringwekkend als de pest, maar met medeleven voor elk personage, hoe misleidend ook.'
The Daily Telegraph ***** 

"Een van de uitzonderlijkste boeken die ik in tijden las. Uniek, meeslepend en prachtig geschreven.'
The Daily Express *****

Wat moet je doen voor Hars?
Onze recensent Annemarie schreef een prachtige recensie over dit boek. Deze kan je lezen door de link hier aan te klikken:
recensie Hars

Hier in schrijft Annemarie welke betekenis Hars voor haar kreeg bij het lezen van het boek. Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Hars.
En wordt ook snel lid van onze leuke, gezellige en informatieve facebookgroep (aanmelden facebookgroep)

Hars van Ane Riel

Er zijn van die boeken die je tijdens het lezen in je greep krijgen, naar de keel grijpen en niet meer loslaten. Hars is zo’n boek. Hars is de taaie, kleverige substantie die je uit naaldbomen tapt  en voor uiteenlopende toepassingen kunt benutten. Als je dit boek hebt uitgelezen heeft hars alleen nog een gruwelijke betekenis die je niet meer uit je hoofd kunt zetten. De titel is kort en krachtig, roept direct vragen op en is er één die blijft hangen. Mooi bedacht.

In Hars draait het om de familie Haarder; vader Silas, moeder Else en hun twee zonen. Zij wonen op een verlaten boerderij met wat grond Het Hoofd genoemd en daar speelt alles zich af. Zoon Mogens verlaat de boerderij omdat hij de verlatenheid verstikkend vindt, Jens blijft en krijgt daar zijn eigen gezin met Marie. Zij worden verblijd met de geboorte van een tweeling Carl en Liv, maar door een ongeval overlijdt Carl. Dat ongeval zet een aantal dramatische ontwikkelingen in gang waardoor met name  Jens zich steeds zonderlinger gaat gedragen. Hij schermt het Hoofd meer en meer af van de buitenwereld en zet uiteindelijk de dood van de 6 jarige Liv in scène om haar voor altijd bij zich te kunnen houden. Liv verstopt zich in een container zodra er een bezoeker langskomt. Dat bezoek beperkt zich uiteindelijk tot slechts nog de postbode.

Je leest het boek voor het grootste deel door de ogen van Liv en zij gaat, zoals jonge kinderen dat doen, volledig op in de manier waarop Jens en Marie haar opvoeden. Door haar jonge leeftijd en naïviteit zet zij nauwelijks vraagtekens bij het vreemde gedrag van haar vader. Zo kan zich een lugubere, bizarre en totaal onveilige setting ontwikkelen waarin zij opgroeit en een actieve rol vervult. Als lezer ga je er ook op een bepaalde manier in mee en komen de gruwelijkheden waaraan Liv wordt blootgesteld en meewerkt op een vreemde, zachte manier binnen. Schokkend is wel dat Liv’s enige vriendschap bestaat uit de vriendschap met haar onzichtbare (overleden) broertje Carl. Hij is levensecht voor haar en helpt haar de gruwelijkheden doorstaan.

In het boek worden brieven van moeder Else aan haar dochter Liv verwerkt. Else kan niet ontsnappen aan het verontrustende gedrag van haar echtgenoot, die dochter Liv hier volledig in meesleept en je verbeeldingskracht soms totaal te boven gaan. Else raakt aan haar bed gekluisterd en komt haar kamer niet meer af. Liv zoekt op een bepaalde manier rust en troost bij haar moeder door haar voor te lezen (moeder kan alleen nog maar communiceren via brieven, maar verbergt die voor Liv, voor later) maar kan en mag haar niet vertellen over datgene wat er gebeurt beneden in het huis.

Uiteindelijk is het een hoteluitbater uit het dorp die de afzondering van de familie doorbreekt.

Als je het boek plat slaat gaat het om een totaal ontspoorde vader die zijn dochter en vrouw mishandelt op een gruwelijke manier. Toch is Ane Riel in staat om je als lezer met mildheid naar alle personages te laten kijken. Het boek geeft een inkijkje in de ontwikkeling van karakters die door een ongelukkige samenloop van omstandigheden kunnen veranderen en verworden tot totaal disfunctionele, in de volksmond gekke,  mensen.  

Hars is meer een spannende psychologische roman dan een thriller, maar ook voor de doorgewinterde thrillerlezer een aanrader. Het is een boek waarvan de spanning onder je huid kruipt, je verontrust en waarvan de gruwelijkheden pas doordringen als je met het oog van de postbode en de hoteluitbater naar de situatie gaat kijken.  Het is een verhaal dat je aan het denken zet en nog lang bijblijft. Het boek wordt verfilmd, maar ik ben benieuwd of ze die onderhuidse spanning ook visueel kunnen maken…

5 kraaien

Annemarie

Vandaag verschijnt

Liv stierf toen ze nog maar zes jaar oud was. Tenminste, dat is wat iedereen denkt. Haar vader weet dat hij de enige is die ervoor kan zorgen dat zij veilig is. Dus verlaat hij op een avond zijn afgelegen huis om zijn boot de zee op te duwen en richting de rotsen te sturen, om nadien zijn dochter als vermist op te geven.

In het huis dat steeds voller wordt houdt Liv zich in een container verborgen. Zo hoeft zij nooit naar school. En zo blijft zij voor altijd bij haar ouders. Want haar moeder wordt alsmaar groter en komt het huis ook nooit meer uit en haar tweelingbroertje Carl is altijd dicht bij haar, alhoewel zij de enige is die hem kan zien...

Spannend, grimmig, verontrustend én liefdevol - Hars is een intense en unieke psychologische thriller die je bij de strot grijpt en niet meer loslaat.

Verwachte boeken juni, deel 2

Op 11 juni

Op een prachtige zomerdag in 2007 verdwijnt Grace, de mooie, jonge vrouw van zakenman Alistair Calloway...
Tien jaar later heeft de zeventienjarige Charlie nog altijd geen antwoord op de vraag wat er precies met haar moeder gebeurd is. Inmiddels zit ze op een prestigieuze school in New England en heeft ze zich volledig in het kostschoolleven gestort. Daarbij hoort ook het lidmaatmaatschap voor de A's, een geheim genootschap van medescholieren. Om door de A's geaccepteerd te worden moet ze een aantal riskante opdrachten uitvoeren, die ervoor kunnen zorgen dat ze haar vrienden kwijtraakt en ze van school wordt gestuurd.

Dan komen de duistere gebeurtenissen uit het verleden en het heden onverwachts samen, en zou Charlie de verschrikkelijke waarheid over haar familie en haarzelf weleens niet kunnen overleven.


Op 11 juni

Als twee zussen deelnemen aan een realityshow, had niemand kunnen denken dat een van hen het einde van het seizoen niet zou overleven. Goal Diggers wil het leven van een aantal succesvolle jonge vrouwen tonen zoals het echt is. Maar als diezelfde vrouwen, opgestookt door de producers, elkaar het licht in de ogen niet gunnen, ontaardt de show in een drama. De favoriete zus legt de onzichtbare grenzen, waar ambitieuze vrouwen vaak op botsen, bloot. Tegelijk biedt het boek een eerlijke kijk op de onderlinge relaties tussen vrouwen en de constante druk om jong, relevant en promotable te blijven.

Op 12 juni
Je bent weer terug in je geboortestad na vier jaar in het buiteland, met een nieuwe man aan je zij. Jullie zijn op zoek naar een eigen plek, maar logeren voorlopig bij je broer.

En dan ontmoet je zijn buurman. Directeur van de plaatselijke school. Twee keer zo oud als jij. Extreem aantrekkelijk. En je begint hem te volgen.


Maar je had nooit kunnen vermoeden dat een onschuldige verliefdheid zich zou ontpoppen tot een dodelijke obsessie. Of dat iemand anders jou zou gaan volgen...







Op 12 juni

Liv stierf toen ze nog maar zes jaar oud was. Tenminste, dat is wat iedereen denkt. Haar vader weet dat hij de enige is die ervoor kan zorgen dat zij veilig is. Dus verlaat hij op een avond zijn afgelegen huis om zijn boot de zee op te duwen en richting de rotsen te sturen, om nadien zijn dochter als vermist op te geven.

In het huis dat steeds voller wordt houdt Liv zich in een container verborgen. Zo hoeft zij nooit naar school. En zo blijft zij voor altijd bij haar ouders. Want haar moeder wordt alsmaar groter en komt het huis ook nooit meer uit en haar tweelingbroertje Carl is altijd dicht bij haar, alhoewel zij de enige is die hem kan zien...

Spannend, grimmig, verontrustend én liefdevol - Hars is een intense en unieke psychologische thriller die je bij de strot grijpt en niet meer loslaat.

Op 17 juni

Gedreven door nachtmerries en een niet te stillen hoofdpijn leidt Mikayla Jackson een teruggetrokken leven in Canada. Ze is haar herinneringen kwijt en wordt dagelijks achtervolgd door waanbeelden. De geheimzinnige bewoners van Rocky Roads lijken haar allemaal te willen helpen, maar Mikayla blijft het gevoel houden dat er iets niet klopt. Langzaam wordt het haar duidelijk dat het gigantische ziekenhuis Westwood een gruwelijke waarheid verborgen houdt...