Boekenduel met Waanidee van karin Hazendonk

Twee mensen lezen hetzefde boek en geven hun mening, zijn het eens of totaal oneens.

Dit keer lazen Lydia en Renee het boek Waanidee van Karin Hazendonk


Waanidee is de derde thriller die Karin Hazendonk schreef en kwam september 2017 uit.

Voor het lezen

Lydia:
De cover heeft een groene tint, we zien een groot huis/ landhuis door de kleur groen heeft het een spookachtige uitstraling, het heeft iets grimmigs. De naam van de auteur en de titel zijn ook in het groen gedrukt. Ik weet niet wat ik van Waanidee kan verwachten ik heb nog nooit iets van Karin Hazendonk gelezen. Ik laat me verrassen.

Renée:
De cover van dit boek is prachtig van kleur en heeft een afbeelding die op de één of andere manier uitnodigt tot lezen. Helaas ben ik minder kapot van de belettering op het boek. Het lettertype op zich is goed gekozen, maar op deze manier geplaatst is het net of het met WordArt gemaakt is en dat is een beetje jammer. Het maakt het boek iets goedkopers hebben en minder aantrekkelijk om op te pakken.

Het verhaal

Victor Bronkhorst is, na het overlijden van zijn beide ouders, het grootste gedeelte van zijn jeugd bij zijn grootouders opgegroeid. Grootvader is een man die er wat vreemde ideeën op na houdt qua opvoeding en zijn kleinzoon als uitverkorene met een speciaal levensdoel ziet. Bronckhorst ontplooit zich tot een succesvol zakenman, maar de band met zijn grootvader blijft ook na diens dood bestaan. De gesprekken tussen beiden gaan door en ook geeft opa nog regelmatig advies, al speelt dit alles zich nu nog slechts in Victors hoofd af…

Tijdens het lezen

Lydia:
Karin begint in haar boek met een quote:

Ik vind dit een mooie quote en helemaal wanneer ik het boek dichtsla bedenk ik mij hoe goed gevonden. Deze quote is echt passend bij het verhaal.

Na het lezen van de eerste vijftig pagina’s leer je de personages ,die een belangrijke rol spelen in Victors leven, kennen. Deze personages zijn goed uitgewerkt. In het begin had ik  met het personage Victor Bronckhorst te doen; al zo jong je ouders verliezen. Maar hoe verder we in het boek kwamen, des te meer ik me begon te irriteren aan Victor en aan zijn opa. Ik kreeg een hekel  aan hem: hij is een narcist en heeft geen gevoel in zijn donder. Wat een enge gedachtegang heeft die man. Wat een creepy figuur is dat!

Renée:
Victor Bronkhorst heeft een aantal mannen uitgenodigd in zijn villa en hen verwend met een uitgebreid diner, waarbij niet bepaald op luxe bespaard is. Hij wil dat de mannen wat voor hem gaan doen, maar wat? Dat is voor de lezer nog onbekend, maar zet aan tot het verder willen lezen, want het gevoel dat het weinig goeds zal zijn heeft zeker de overhand. Wat is Viktor van plan?

In de loop van het verhaal wordt de rol van opa in de keuzes die Victor in zijn leven maakt steeds duidelijker. Met zijn kapitaal wat hij uit erfenis en zakelijk imperium verkreeg, geeft hij de nodige steekpenningen om zijn levensdoel te bereiken. Een doel met verregaande gevolgen voor de Nederlandse bevolking. Een doel waarbij verleden een nieuw heden dreigt te worden.

Na het lezen

Lydia:
Per hoofdstuk staat aangegeven in welk jaartal het verhaal zich afspeelt en over wie het gaat. De auteur neemt de lezer mee naar het heden en verleden van Victor Bronckhorst.

Jaren later is Victor Bronckhorst een succesvolle zakenman, en heeft een doel:

“ Ik blijf trouw aan jouw gedachten opa."

Karin Hazendonk heeft een fijne schrijfstijl met korte hoofdstukken. De dialogen tussen de personages zijn beeldend geschreven,  zo ook de gebeurtenissen die zich afspelen in het boek.  Je voelt angst door het spannende verhaal. Het idee wat karin verzonnen heeft,vind ik orgineel en tegelijk angstaanjagend. Het is een bizar idee, maar ik stelde me regelmatig de vraag: stel dat het morgen hier in Nederland nieuws van de dag is. En fictie werkelijkheidwordt. Wat zou ik doen? Ik ging er zelfs mee naar bed en droomde er over. Het zou zomaar kunnen gebeuren. En als het gebeurt, dan hou ik mijn hart vast.

Renée:
De zinsstructuur is in het begin van het boek vrij eenvoudig en zelfs wat mat, maar als de spanning erin komt, dan komt dit helemaal goed. Het lijkt of de schrijfster dan door de opgebouwde spanning meer passie in het schrijven gelegd heeft. In dit gedeelte zie je absoluut de kwaliteiten die de schrijfster aan boord heeft.
Je wilt het boek vrijwel gelijk al niet meer opzij leggen. Eerst omdat je wilt weten wat Victor en de mannen van plan zijn en later om te lezen hoe de plannen uitgevoerd worden en hoe het af gaat lopen.
De personages in het boek zijn zeer goed uitgewerkt en komen tot leven. Een brok in de keel, leedvermaak en zo had het voor mij niet met hem af hoeven lopen zijn dan ook niet vreemd.

Beoordeling

Lydia:

Ik kon het boek moeilijk wegleggen en nu het uit is kan ik het moeilijk loslaten. Waanidee is zeker een aanrader! Bij het dichtslaan zal het boek je verder nog aan het denken zetten. En dan denk ik aan wat Karin  Hazendonk in haar nawoord zegt:

“ loopt er op dit moment, ergens in de wereld,

   een Victor Bronckhorst rond ?

   wat als dat werkelijkheid wordt?

   De techniek is er.

Laten we inderdaad hopen dat de geschiedenis zich niet herhaald

Ik geef Waanidee 4 kraaien

Renée:

Een boek met veel spanning, wat je laat nadenken over wat macht door de verkeerde personen tot gevolgen kan hebben. Een boek wat je niet aan kant wilt leggen en wat een originele invalshoek heeft. Waanidee krijgt dan van mij ook 4 kraaien.

Waanidee krijgt dus een mooie vier kraaien hier op Thrillerlezers

De maand die voorbij vloog

Het lijkt pas een week geleden dat ik mijn vorige column voor Thrillerlezers schreef. De werkelijkheid is dat we een maand verder zijn en, terwijl ik dit schrijf, de deadline bijzonder snel nadert. September was dan ook een maand waarin de gebeurtenissen elkaar in hoog tempo opvolgden.

Waanidee

Op 9 september werd Karin Hazendonks Waanidee gepresenteerd in de mooie winkel met het gastvrije personeel van Haasbeek Herenhof in Alphen aan de Rijn. Er was volop aanloop van publiek, recensenten en ook collega-auteurs van zowel binnen als buiten LetterRijn. Karin gaat momenteel nog bij een aantal winkels langs voor signeersessies en op 14 oktober, ze signeert dan in Drachten, gaan we samen op pad.

Schrijfvakantie

In de periode van 17 tot en met 24 september nam ik deel aan een door Marlen Beek-Visser georganiseerde schrijfweek op de Waddenzee. Ik ging er heen in de hoop twee resultaten te behalen: een boost voor mijn eigen schrijfwerk en het aanscherpen van mijn redactionele vaardigheden. Uiteindelik kwam er met ruimschoots grotere oogst van terug. Tot de verdere buit tel ik dat ik kan rekenen op nieuwe vriendschappen, proeflezers en heb mogen vertoeven tussen een gelijkgestemd en bijzonder inspirerend gezelschap.

    Ik schrijf nu weer iedere dag en dan afwisselend aan een thriller en aan de voltooiing van een nieuwe verhalenbundel.

‘Nieuwe auteurs’

Voordat ik vertrok en nadat ik ben teruggekeerd, heb ik knopen doorgehakt over een tweetal manuscripten. Zoals het er nu voorstaat, zal het als duo debuterende tweetal Melissa Skaye en J. Sharpe onder de naam Sharpe & Skaye in april hun Gevoelloos (werktitel) via LetterRijn gaan uitbrengen. Op 4 oktober volgt er een gesprek met een auteur van wie ik naam noch manuscripttitel op dit moment kan prijsgeven. Mocht het tot een akkoord komen, dan komt zijn, het is een man, thriller in mei op de markt.

Samenwerken

Een eerste verkennend gesprek over samenwerken kreeg op 27 september een vervolg. Later, wanneer alles een vastere vorm heeft, zal ik daar meer over vertellen. Voor nu is het belangrijkste dat we een aantal kleinere uitgeverijen (waaronder dus LetterRijn) – geen printing on demand en geen publishing on demand – proberen te laten samenwerken op gebieden waar schaalvoordeel valt te behalen. Het deelnemen aan een beurs is, wanneer je het solo doet, bijvoorbeeld onbetaalbaar voor de kleintjes. Geïnteresseerde uitgevers kunnen zich melden via info@letterrijn.nl Mijn grotere kompaan in dit verhaal neemt dan contact met je op.

De komende periode

Op 21 oktober presenteert Pjotr Vreeswijk zijn Dwaalspoor in de Golfslag te Scheveningen, ziet Verminkte toekomst van Melissa Skaye het licht in Boekhandel Stumpel aan de Grote Noord in Hoorn en is er op 19 november een presentatie van Verborgen, het resultaat van de verhalenwedstrijd van 2017, in Leidschendam-Voorburg.

Voor nu wens ik iedereen een prettig verblijf in boekenland.

Theo van Rijn

Toby , Bobby en een boekpresentatie

Witte tijger XXL, is de naam van de kattenklimpaal die wij pasgeleden hebben gekocht. Met hangmand en allerlei toeters en bellen. Ja, ik zocht naar een nieuwe, mooie en hogere dan wat we hadden en deze naam deed 't 'm. Wij hebben twee witte tijgers dus kat in 't bakkie zogezegd. En het is een prachtding, vinden ook onze katers. De favoriete ligplek van de heren is precies zoals ik had gehoopt. Bobby links bovenin, in een wat grote superzachte ronde mand, Toby rechts, in een hangmandje. Ze samen zo zien liggen is te cute voor woorden, zij genieten dus wij genieten.

Toby is een speciaaltje. Hij is apart en een tik anders dan Bobby. Bobby is gewoon altijd lief, Joris Goedbloed, Toby is doof dus misschien komt het verschil daardoor. Toby kan een boef zijn en heeft daar nog lol in ook. Begrijp me niet verkeerd, Toby is echt mijn baby, mijn lekkere dikke schat. Maar soms kan hij een enorme eikel zijn.

Zoals gisteren. Bobby ligt ultiem relaxt in de mand te slapen, bovenop die kattenpaal. Toby komt al mauwend aan, Bob is dat gemiauw gewend en maft rustig door. Vanaf de bankleuning kijkt Toby omhoog: ja hoor, Bobby gespot. Hij neemt met luide mauw een sprong, Bob kijkt op en hoppa: Toby zet het op een likken. O zo schattig, hoe hij de kop van Bob wast, dikke mik die twee. 

Tot Toby zijn tanden gebruikt. 

Haantjesgedrag. Dan stort Toby zijn volle 8 kilo op het ranke lijf van de Maine Coon: lieve Bobby - half in slaap - schrikt zich rot, wil achteruitspringen en doet dat ook. Het lekkere dier vergeet alleen even dat hij een paar meter hoog ligt. Boem.

Dan komt mijn rol! Ja, ik keek toe, maar het was secondewerk en zo snel ben ik niet. Dus: ik ren naar voren, geef en passant Toby een tik op zijn dikke billen, roep dat hij een eikel is wat hij toch niet kan horen, negeer hem en zijn verontwaardigde commentaar, en duikel achter een hevig geschrokken Bobby aan. Arme schat. Optillen (waar hij niet van houdt, maar hij toestaat omdat hij gewoon zielig is) knuffelen en weer fijn terug in zijn mand. Daar nog tien minuten aaien en vragen of hij geen pijn heeft door de val en hem vertellen hoe ellendig ik dit allemaal voor hem vind.

Hij gaat er goed voor liggen. Al spinnend valt hij weer in slaap. In the mean time loopt Toby mauwend en verongelijkt in de rondte. Bedelt ook om knuffels, hij heeft toch niks fout gedaan? Als om dat aan te geven springt hij opnieuw op de paal, mauwend, een lik over Bobs oor (ik kijk met haviksogen toe, hij kijkt terug: ik doe toch niets?) en hij hobbelt in zijn hangmand om lekker te nagelen, stoned uit zijn ogen te kijken en vervolgens in slaap te vallen. Just a day in Hoorn!

Zaterdag 9 september was ik, samen met mijn zus Mascha, bij de boekpresentatie van Waanidee van Karin Hazendonk bij Boekhandel Haasbeek Herenhof in Alphen aan den Rijn. Voor we naar deze gezellige happening gingen, ploften Mas en ik eerst op de bank bij Karin. In haar warme, sfeervolle woning kletsen we de oren van elkaars hoofdjes. Karin was, zoals het eigenlijk gewoon hoort, nerveus, maar ik probeerde dat niet te zijn. Waarom zou ik? Nou, omdat ik een praatje zou houden en Karin enkele vragen zou gaan stellen. Geen dagelijkse kost voor mij, ook al ben ik een kletsmens. Ogen op jou gericht, hopen dat je uit je woorden komt. Brrr.

Het gezelschap werd aangevuld met vrienden en later reden we, vrij ontspannen, met meerdere auto’s naar de boekhandel. Karin werd thuis al verwend met mooie bloemen (waaronder een bos rode en witte rozen van ons) Zelf nam ze ook rozen mee, om aan de bezoekers van de presentatie te geven. Iets dat ik nog niet op een boekpresentatie heb meegemaakt (zelf nooit aan gedacht!): een mooie witte roos met daaraan een kaartje waarop de cover van Waanidee staat en de tekst: Wat is jouw Waanidee?

Boekhandel Haasbeek had het perfect geregeld. Stoelen en statafels stonden klaar, net als thee, koffie en koekjes. Dat kwam goed uit want het werd snel druk. Veel lezers, familie en vrienden en leden van diverse boekenblogs. Andere auteurs, bijvoorbeeld Bronja Hoffschlag en haar man Bert, Latoya Meuris (Moirae), John Winkel (onze nieuwe collega bij LetterRijn)

Theo van Rijn, uitgever van LetterRijn, opende de presentatie. Hij vertelde uiteraard hoe trots hij op Karin was, hij bedankte zelfs mij omdat ik Karin naar LetterRijn had ‘verwezen’ (ik geef toe, dat was tof om te horen) en hij gaf Karin nog een enorm compliment door te zeggen dat Waanidee een van de beste boeken was die hij uitgeeft. Die kun je als auteur fijn in je zak steken.

Daarna, er was geen ontkomen aan, was ik aan de beurt. En verdomd, het ging eigenlijk wel goed! Ik vertelde over de samenwerking tussen Karin en mij. Dat we vaste proeflezers van elkaar zijn, mega kritisch, de altijd rode pen. Ik haalde aan dat ik een volledig ander manuscript van Karin proeflas en ze ineens met Victor en Waanidee op de proppen kwam. Victor had een verhaal en dat moest op papier, wat dus inhield dat het andere verhaal moest wachten. Ik baalde daarvan, ik geef het toe, maar dat was ook zo’n verdomd spannend verhaal! Goddank werkt ze daar nu weer aan dus verheug je maar! Gelukkig voor mij kroop Victor onder mijn huid en liet me niet los. Heerlijk, op die manier proeflezer zijn.

Goed, daarna vuurde ik vijf vragen op haar af en mocht Karin het woord zelf doen. Ze gaf haar eerste exemplaar aan Marjan, een jarenlange trouwe proeflezer.

Na het officiële gedeelte was het tijd om Waanidee aan te schaffen en door Karin te laten signeren. Ook was er een gastenboek en Mascha zorgde ervoor dat niemand vergat een krabbel te zetten. Verder was het uiteraard supergezellig praten met iedereen onder het genot van een borreltje. De catering was echt super, ik heb behoorlijk zitten schransen als ik eerlijk ben. Niet alleen mikte ik vrolijk kaas en diverse soorten worst naar binnen, ook stukjes groenten met een zalige dipsaus.

Er zijn ontzettend veel foto’s gemaakt en ik geloof dat ik er op geen één normaal opsta. Nu ben ik al niet fotogeniek, zeker niet als ik sta te praten. Daar krijg je vreemde plaatjes van. Nee, die laat ik niet zien, her en der zijn ze op Facebook te vinden en dat is al erg genoeg. Je vindt mij staand op enkele foto’s en die zijn te doen. Verder stuur ik er een met de blog mee van de ster van deze dag: Karin Hazendonk! Het was namelijk haar feestje en een feestje was het. Ik heb het zo naar mijn zin gehad. Het was een presentatie zoals die in mijn ogen hoort te zijn. Ik kan alleen maar hopen dat de mijne, 2 november – VT4 Verminkte toekomst – ook zo’n feest wordt!

En Waanidee nog niet gelezen? Doen!

Je zou er sterretjes van gaan zien

Iedere auteur krijgt er vroeg of laat mee te maken. Recensies, een leesclub of een blogtour. Leuk dacht ik op het moment dat de releasedatum van Waanidee nog een paar maanden van me was verwijderd. Heel stoer dacht ik nog dat het helemaal niet uit zou maken wat men zou denken van Waanidee. Nou ja, misschien een beetje. Misschien een beetje heel veel. 
Natuurlijk kan het me wel schelen. Het is mijn kindje dat ik heb losgelaten in de leeswereld, dus moet ik, of ik dat wil of niet, ook de meningen over me heen laten komen. 

Iedere auteur weet dat hij/zij niet iedereen blij kan maken. Zoveel lezers, zoveel meningen. Als de weegschaal doorslaat naar positief, zijn we gewoon dik tevreden. Maar dan die sterretjes hè. Hoe belangrijk zijn ze nou? Drie, vier of vijf van die gezellige, gele gevalletjes – is het jullie weleens opgevallen dat ze bijna altijd geel zijn? – daar hoeft niemand over na te denken. Dat zijn tevreden tot zeer blij gemaakte lezers. 
Kom ik toch terecht bij lezers die wat minder dan minder positief zijn. Dat kan. Geen probleem mee. Wat me dan wel opvalt, is dat lezers klakkeloos hun negatieve mening uiten door een of twee van die gele vijfpunters te geven, maar dan zonder enige opgave van reden.
Moet dat dan? Ehhh nou nee, maar het is voor de schrijver van het bewuste boek wel heel fijn om te weten waarom het jouw ding niet is. Dat kan tenslotte van alles zijn. Gewoon het verhaal, de schrijfstijl, een verwachting die niet is uitgekomen. Van iedere mening pakt een auteur iets mee voor het volgende verhaal dat in het hoofd rondspookt. Groeien kan alleen als juist de negatievere punten duidelijk zijn. 
Je zou er dus echt sterretjes van gaan zien. 

Een belofte moet ik natuurlijk ook nog waarmaken en iets gaan vertellen over Waanidee. Hoe is dat verhaal nou eigenlijk tot stand gekomen. 
Het zal bij sommigen van jullie bekend zijn dat ik in het bezit ben van twee goedsullen van herders. Vallen duidelijk in de categorie: ik blaf wel, maar ik vind iedereen leuk zolang ik maar een aai krijg. Of een koekje, dan zijn ze meteen vrienden voor het leven. Voor alle duidelijkheid: een hondenkoekje. 
Ergens in 2015 viel er een brief van de dierenarts op de mat. Gewoon zo’n standaardbrief dat er op die en die datum de mogelijkheid bestond om mijn hond(en) te laten chippen. Daarbij een hele lijst met voordelen die een gechipt huisdier – lekker algemeen ook – zou hebben. 
Dat was de trigger.
Nou zijn mijn man en ik van die “grote tafel” hangers. Lekker aan de eettafel, zaterdagmiddag, drankje erbij en iets te knabbelen. De brief lag op tafel en ik vroeg me hardop af of zoiets bij mensen mogelijk zou zijn.
Natuurlijk niet, dacht ik meteen, maar het idee was er wel mee geboren. “Tafelhangend” kwam de discussie tussen mijn man en mij op gang en die sleepte zich, met de noodzakelijke tussenpozen van werk, eten, televisie kijken en slapen, weken voort. Ik probeerde het hele idee uit mijn hoofd te zetten, met als uiteindelijk resultaat dat ik zomaar wat dingetjes aan mijn laptop toevertrouwde. 
Hiermee stopte voorlopig ook de taak van manlief en begon ik aan een heftige haatliefde verhouding met mijn laptop. 
Mijn twijfelpunt komt altijd bij zo’n veertigduizend woorden. Was dit het verhaal dat ik wilde vertellen? Zelf wist ik het antwoord wel, maar voor de zekerheid heb ik het in dat stadium aan een paar mensen laten lezen. 
Uiteindelijk was er maar een die zei dat het uitgangspunt goed was, maar de rest eromheen van het kaliber dertien in een dozijn was. Ik was het ermee eens en heb al het overbodige geneuzel rigoureus in de prullenbak gekieperd. 
Toen ben ik Waanidee gaan schrijven. 

Tot de volgende.
Liefs, Karin

Waanidee van Karin Hazendonk

Titel: Waanidee
Auteur: Karin Hazendonk
Uitgever: LetterRijn
336 pagina’s

Karin Hazendonk is  geboren in Utrecht (1961) en groeide als enig kind op in Waddinxveen. Ze studeerde financiële en commerciële administratie en werkte vijfentwintig jaar in de financiële sector. Haar grootste passie schrijven werd al die tijd in de ijskast gezet. In 2013 kwam er een ommekeer. Administratie zaken hebben plaats gemaakt voor eerste stappen in de wereld van het schrijven. Zo kwamen in 2014 haar eerste twee thrillers ‘Blun’ en ‘Handelswaar’ uit en in augustus 2017  haar derde thriller ‘Waanidee’.

Als Victor Bronckhorst op elfjarige leeftijd zijn ouders verliest, wordt hij door zijn grootouders in huis genomen. Ondanks het leeftijdsverschil en de sadistische karaktertrekken die zijn opa blijkt te hebben, ontstaat er een hechte band tussen de twee.
Opa noemt hem de uitverkorene die een belangrijke taak heeft te vervullen.
Bronckhorst ontplooit zich tot een succesvol zakenman, maar de band met zijn grootvader blijft ook na diens dood bestaan. De gesprekken tussen beiden gaan door en ook geeft opa nog regelmatig advies, al speelt dit alles zich nu nog slechts in Victors hoofd af …
Victor ontwikkelt een idee waarmee hij de door opa gegeven taak kan volbrengen. Hij verzamelt een kleine groep mensen om zich heen die hem met hun specifieke kennis van dienst kunnen en zullen zijn.
Twee jaar later wordt het land in de greep gehouden door een golf van onverklaarbare sterfgevallen. De chaos is compleet en het land verandert in een puinhoop met overal mensen die op de vlucht slaan. De geschiedenis lijkt zich te herhalen.

De cover van het boek heeft een gifgroene kleur en een verscholen gebouw waarvan je het vermoeden krijgt dat hier duistere praktijken plaatsvinden. Ik werd op slag nieuwsgierig.

Het verhaal begint over de jeugd van Victor, waarbij meteen duidelijk wordt dat dit geen eenvoudige jeugd is geweest. Na het verlies van zijn beide ouders, waar hij in principe helemaal niet om treurt, komt hij bij zijn grootouders te wonen. Ook hier hangt een sadistisch sfeertje. Het nare gevoel kruipt in je lichaam en af en toe moet je je losmaken van de gedachte.

Vervolgens kom je terecht in het heden waar Victor een volwassen man is en waar hij zijn sadistische gedachte alleen nog maar verder ontwikkeld heeft.  Dit natuurlijk op aandringen van zijn opa, die hem in zijn opvoeding duidelijk medegedeeld heeft wat zijn doel in zijn leven moet worden.
Met behulp van anderen die totaal niet begrijpen waar Victor op uit is, start hij zijn project. Beetje bij beetje komt de afschuw naar boven drijven. Wie gaat hem stoppen? En hoeveel onschuldige slachtoffers gaan er vallen?

De hoofdstukken zijn duidelijk benoemd en ondanks dat je van heden naar verleden schommelt zit de vaart goed in het verhaal. De walging voor Victor is voelbaar, maar nog meer die voor zijn opa die hem tot deze daden heeft gedreven. Het is een heerlijke pageturner en het plot is er eentje waarvan je hoopt dat het zo zou eindigen. Maar de onzekerheid of we hierna veilig zullen zijn, blijft een onprettige gedachte. Want fictie is binnen enkele stappen omgezet in non-fictie.

Leesplezier: 5
Spanning: 4
Plot: 4
Originaliteit: 4,5
Psychologie: 4
Schrijfstijl: 4,5

Ik geef ‘Waanidee’ welverdiende 4 kraaien.



Danielle


 

Waanidee de wereld in

Thrillerlezers feliciteert Karin Hazendonk met het officieel uitkomen van Waanidee. Vandaag 9 september is de boekpresentatie van het boek bij Boekhandel Haasbeek Herenhof om 16.00.
Op de foto zie je Karin met wat collea's van haar uitgeverij Letterrijn: Pjotr Vreeswijk, Melissa Skaye, Bianca Nederlof. Ook staat daar de ontwerpster van de omslag van Waanidee : Sandra Salome.