De maand die voorbij vloog

Het lijkt pas een week geleden dat ik mijn vorige column voor Thrillerlezers schreef. De werkelijkheid is dat we een maand verder zijn en, terwijl ik dit schrijf, de deadline bijzonder snel nadert. September was dan ook een maand waarin de gebeurtenissen elkaar in hoog tempo opvolgden.

Waanidee

Op 9 september werd Karin Hazendonks Waanidee gepresenteerd in de mooie winkel met het gastvrije personeel van Haasbeek Herenhof in Alphen aan de Rijn. Er was volop aanloop van publiek, recensenten en ook collega-auteurs van zowel binnen als buiten LetterRijn. Karin gaat momenteel nog bij een aantal winkels langs voor signeersessies en op 14 oktober, ze signeert dan in Drachten, gaan we samen op pad.

Schrijfvakantie

In de periode van 17 tot en met 24 september nam ik deel aan een door Marlen Beek-Visser georganiseerde schrijfweek op de Waddenzee. Ik ging er heen in de hoop twee resultaten te behalen: een boost voor mijn eigen schrijfwerk en het aanscherpen van mijn redactionele vaardigheden. Uiteindelik kwam er met ruimschoots grotere oogst van terug. Tot de verdere buit tel ik dat ik kan rekenen op nieuwe vriendschappen, proeflezers en heb mogen vertoeven tussen een gelijkgestemd en bijzonder inspirerend gezelschap.

    Ik schrijf nu weer iedere dag en dan afwisselend aan een thriller en aan de voltooiing van een nieuwe verhalenbundel.

‘Nieuwe auteurs’

Voordat ik vertrok en nadat ik ben teruggekeerd, heb ik knopen doorgehakt over een tweetal manuscripten. Zoals het er nu voorstaat, zal het als duo debuterende tweetal Melissa Skaye en J. Sharpe onder de naam Sharpe & Skaye in april hun Gevoelloos (werktitel) via LetterRijn gaan uitbrengen. Op 4 oktober volgt er een gesprek met een auteur van wie ik naam noch manuscripttitel op dit moment kan prijsgeven. Mocht het tot een akkoord komen, dan komt zijn, het is een man, thriller in mei op de markt.

Samenwerken

Een eerste verkennend gesprek over samenwerken kreeg op 27 september een vervolg. Later, wanneer alles een vastere vorm heeft, zal ik daar meer over vertellen. Voor nu is het belangrijkste dat we een aantal kleinere uitgeverijen (waaronder dus LetterRijn) – geen printing on demand en geen publishing on demand – proberen te laten samenwerken op gebieden waar schaalvoordeel valt te behalen. Het deelnemen aan een beurs is, wanneer je het solo doet, bijvoorbeeld onbetaalbaar voor de kleintjes. Geïnteresseerde uitgevers kunnen zich melden via info@letterrijn.nl Mijn grotere kompaan in dit verhaal neemt dan contact met je op.

De komende periode

Op 21 oktober presenteert Pjotr Vreeswijk zijn Dwaalspoor in de Golfslag te Scheveningen, ziet Verminkte toekomst van Melissa Skaye het licht in Boekhandel Stumpel aan de Grote Noord in Hoorn en is er op 19 november een presentatie van Verborgen, het resultaat van de verhalenwedstrijd van 2017, in Leidschendam-Voorburg.

Voor nu wens ik iedereen een prettig verblijf in boekenland.

Theo van Rijn

Schrijven of uitgeven?

Wat vind jij leuker, schrijven of uitgeven? 

Deze vraag werd mij vorige week gesteld door een vriendin. Zonder aarzeling antwoordde ik: ‘Uitgeven! Schrijven is een erg eenzaam gebeuren en met het werk voor de uitgeverij heb ik regelmatig contact met de meest uiteenlopende mensen.’

Dat dit érg kort door de bocht is, realiseer ik me als ik mijn agenda bekijk. Ik heb twee schrijfweken gepland, waarvan de eerste zelfs al over een paar weken. Onder de bezielende leiding van Marlen Beek-Visser vertrekken op 17 september een aantal adspirantschrijvers, waaronder ik, vanuit de haven van Harlingen voor een weekje zeilen en schrijven op de Waddenzee. Uit eerdere ervaring weet ik dat het enorm inspirerend is om de blokkades in je manuscript te delen met anderen. De tips die daaruit voortvloeien zijn vaak goud waard. De coaching van de organiserende auteur zorgt ervoor dat de cursisten meters gaan maken.

In april 2018 volgt er dan nog een niet te versmaden week in de Algarve bij Marelle Boersma die mij aan het begin van de zomer op het juiste spoor heeft gezet. Nu is het zaak om van het boemeltreintje een Intercity te maken.

Ondertussen in de uitgeverij

Binnen de uitgeverij is het vertrek van Sandra goed te merken. De meesten kennen haar van de prachtige covers die ze maakt, maar achter de schermen deed ze heel veel meer. Als ik dat al niet wist, dan ben ik daar de afgelopen weken behoorlijk met mijn neus op gedrukt.

Een geluk bij dit ongeluk is, dat Marijke van Leeuwen, o.a. bekend van de covers van haar echtgenoot J. Sharpe, zich bereid heeft verklaard om voortaan de covers van de LetterRijn-boeken voor haar rekening te nemen. Het omslag van Dwaalspoor, de in oktober verschijnende actiethriller van Pjotr Vreeswijk, is nog een gedeelde productie van Sandra en Marijke

Proeflezers

Momenteel buigen een aantal proeflezers zich over een drietal veelbelovende manuscripten: één Young Adult en twee thrillers. Als dit gaat resulteren in het uitgeven ervan, dan heeft LetterRijn een goed gevuld voorjaar. Temeer omdat Bianca Nederlof heeft laten weten dat ze vanwege het herschrijven van haar Ondenkbaar mikt op februari 2018 voor het uitbrengen van de opvolger van haar voor de Schaduwprijs genomineerde Ongrijpbaar.

Over het eerste van de drie genoemde manuscripten wordt aan het begin van deze maand een besluit genomen. Het leuke van dat manuscript is, vind ik persoonlijk, dat het geschreven is door een duo dat ook solo al de nodige successen heeft geboekt.

Thema verhalenwedstrijd 2018

Voor de jaarlijkse verhalenwedstrijd ben ik naarstig op zoek naar een thema. Uitgewerkte suggesties zijn van harte welkom in verhalenwedstrijd@letterrijn.nl

Dus heb je een suggestie én is het een thrillerwaardig spannende, aarzel dan niet en stuur in. Vergeet dan niet om aan te geven welke elementen de verhalen dienen te bevatten. De winnende inzending ontvangt een exemplaar van Verborgen, de verhalenbundel die ontstaan is na de verhalenwedstrijd van 2017.

Groeten en tot een volgende keer.

Theo van Rijn