Verwacht in november, deel 2

 14 november

 

Wanneer haar leven in Londen uit elkaar valt, wordt Olivia uitgenodigd voor een cruise naar Antarctica met haar vriend Aaron. Ze kan haar geluk niet op, niet eerder was Olivia op zo'n spectaculaire plek: enorme ijskliffen doemen voor het schip op, pinguïns duiken in de diepblauwe golven en de zon gaat nooit onder.

Maar dan verdwijnt Aaron. En aan boord wordt een lichaam ontdekt. Omringd door vreemden heeft Olivia geen idee wie ze kan vertrouwen. En als ze daar niet snel achter komt, zal ze niet levend terugkeren...

28 november

Het zevende deel van de meeslepende, veelgeprezen en internationale bestsellerserie. Ook hierin krijgt het geliefde detectiveduo Cormoran Strike en Robin Ellacott een nieuwe mysterieuze zaak voorgeschoteld.

We volgen Cormoran Strike, een oorlogsveteraan die privédetective is geworden. Hij werkt vanuit zijn kleine kantoor in Londen en gebruikt zijn unieke inzichten en zijn achtergrond als rechercheur van de Special Investigation Branch om complexe zaken op te lossen waar de politie niet uitkomt. Hij werkt samen met zijn assistent (later zakenpartner) Robin Ellacott.

28 november

In Stilleven van Val McDermid vindt een visser uit Schotland op een koude winterochtend een lichaam. Al snel wordt duidelijk dat de overledene een hoofdverdachte was in een decennia-oude zaak. Karen Pirie wordt gevraagd het onderzoek te herstarten, aangezien ze de laatste was die het dossier heeft ingezien.

Tegelijkertijd zit ze met een andere discutabele zaak. Er is een skelet gevonden in een verlaten camper, en alle tekenen wijzen naar een moordenaar die nog altijd op vrije voeten is.

In haar zoektocht naar de waarheid ontdekt Karen een complex netwerk vol leugens. Maar leugens en geheimen kunnen dodelijk zijn wanneer iemand vastberaden is ze voorgoed geheim te houden…

24 november

Journaliste Eveline Johansen stelt een misstand aan de kaak als haar dochter na een verkeerde ziekenhuisingreep invalide wordt. Ze gaat tot het uiterste om de schuldigen ter verantwoording te roepen. Slaagt ze in haar missie of wordt de drang naar gerechtigheid haar fataal? 

23 november

In Zes toont Rudy Morren eens te meer tot welke gruwelen mensen in staat zijn

Inspecteur Tessa Vermeer onderzoekt samen met Sander Cap enkele schijnbare zelfmoorden. De slachtoffers blijken allen betrokken bij een groepsverkrachting tijdens een jeugdkamp in 1985. Vijf van de daders werden in bescherming genomen terwijl een onbekende zesde jongen, de verpersoonlijking van het noodlot, wegvluchtte.

Wil iemand deze vreselijke daad nu, bijna veertig jaar later, wreken? De overgebleven belagers vrezen voor hun leven. Niet iedereen kan het gewicht van zijn verleden torsen. En wie was die zesde jongen?

23 november

Kerstmis nadert als de excentrieke kunstenaar Raymond Osse in een vlaag van woede van huis verdwijnt. Rechercheur Karen Eiken Hornby krijgt de opdracht contact te houden met de familie totdat er een formele zoekactie kan worden gestart.

Karen begint langzaam te vermoeden dat de verdwijning van Raymond niet vrijwillig was. Maar dan blijkt dat iemand het op haar heeft voorzien, iemand die niet wil dat de waarheid boven water komt.

En dat is nog de minste van Karens zorgen, want haar zus Helena heeft een brief ontvangen die haar verbijstert...

21 november

In de wildernis van Noord-Virginia worden de lichamen van twee kampeerders gevonden. De slachtoffers zijn zo toegetakeld dat ze niet meer herkenbaar zijn. Patholoog-anatoom Kay Scarpetta wordt gevraagd de zaak te onderzoeken.

Eenmaal op het plaats delict blijkt het bewijs angstaanjagend, en in het geval van de onmenselijk grote voetafdrukken in de modder zelfs onbegrijpelijk. Na de griezeligste bergingsactie uit haar hele carrière, moet Scarpetta er achter zien te komen wie zulke gewelddadige moorden zou plegen, en waarom…

Het incident van Rudy Morren

 

Overschreden grens

Maarten Michiels en Karen Devrieze vormen met hun twee kinderen Laura en Quinten een doorsnee gezin.  Maarten en Karen hebben beiden een goede baan; Laura zit op kamers in Amsterdam en er ligt voor haar met zekerheid een grote carrière in de toneelwereld in het verschiet; broer Quinten amuseert zich met zijn vrienden.  Tot die fatale nacht.  Karen overschrijdt bewust een grens en beleeft - voor één keer en daarna nooit meer - haar fantasie in het Heringhotel … 

Dan wordt gedurende 2 jaar de pauzeknop ingedrukt.

Wanneer de familie weer boven water komt, is niks nog hetzelfde.  Karen beslist dat, indien ze uit het dal wil raken, ze terug moet naar het Hering.

Rudy Morren schrijft met ‘Het incident’ een verhaal dat onder je vel kruipt.  Het is een heel intiem verhaal: er zijn slechts vier hoofdrolspelers waarvan er twee, Karen voorop, toegang verlenen tot het diepste van hun ziel.  Alles begint en eindigt met Laura.  Haar aanwezigheid beperkt zich tot korte telefoontjes, maar haar impact op het ‘overleven’ van het gezin is bepalend.

De plot staat als een huis: elke actie, observatie, hoe onbeduidend die aanvankelijk ook mag lijken is een onmisbaar deel van het geheel.

Heel vlot en beeldend wurmt Rudy Morren zich binnen in het gezin Michiels-Devrieze.  Hoewel de gezinsleden mijlenver van elkaar verwijderd lijken en nauwelijks in staat zijn om de volgende dag te halen, sleuren ze elkaar mee in een onafwendbare neerwaartse spiraal.  De psychologie van de personages, in het bijzonder van Karen en Quinten, is waar het om draait.  Hun ervaringen, waan of echt, grijpen naar de strot. De emoties vloeien rauw en onversneden over de bladzijden.  Hartverscheurende scènes en gebeurtenissen en harde scènes volgen elkaar op.  De wanhoop en de hunkering van de personages heeft bezit genomen van de pen van de schrijver.  Karen, Maarten, Quinten en ook Bart moeten over een moeilijk, verwarrend en diep eenzaam pad.  Expliciete beschrijvingen beitelen lugubere beelden op het netvlies.  Zo nu en dan is de sfeer op het creepy af.

In ‘Het incident’ geeft Rudy Morren voorrang aan de psychologische ontwikkeling van zijn personages terwijl hij de spanning stelselmatig opvoert.  Met Karen en Quinten beland je in een voortdurende mindgame.  De personages hebben allen een grens overschreden.  De confrontatie met de spiegel brengt elk van hen op de rand.  De misdaadroman leest heel vlot maar is zo hartverscheurend en beklemmend, dat bij momenten de lucht uit je longen wordt geknepen. Dit boek moet je lezen!

4.5 kraaien

Anita

Verwacht in september, deel 1

 6 september

Charlie Reade ziet eruit als een doorsnee scholier. Hij is goed in honkbal en voetbal, en is een prima student. Maar hij draagt een zware last. Zijn moeder kwam om bij een auto-ongeluk toen hij tien was, en door het verdriet greep zijn vader naar de fles. Charlie leerde al op jonge leeftijd hoe hij voor zichzelf en voor zijn vader moest zorgen. Dan, wanneer Charlie zeventien is, ontmoet hij een hond genaamd Radar en zijn baas, Howard Bowditch, een kluizenaar in een groot huis op de top van een grote heuvel, met een afgesloten schuur in de achtertuin. Soms komen er vreemde geluiden uit die schuur.

Charlie begint klusjes te doen voor Mr. Bowditch en verliest zijn hart aan Radar. Als Bowditch sterft, laat hij Charlie een cassettebandje na met een verhaal zo absurd, dat niemand het ooit zou geloven. Wat Bowditch weet en zijn hele leven lang geheim heeft gehouden, is dat in de schuur een poort naar een andere wereld verborgen zit.

20 september

Erika Foster hoort tijdens een avondwandeling in de buurt van haar nieuwe appartement een vrouw gillen. Ze heeft zojuist het lijk van haar zus aangetroffen, die op brute wijze is vermoord. Het blijkt Vicky Clarke te zijn, een actrice met een eigen true crime-podcast.

Erika wordt op de zaak gezet en ontdekt dat alle documenten over de podcast weg zijn. Ze probeert erachter te komen wat Vicky mogelijk wist over haar moordenaar. Maar dan blijkt dat het lichaam fout geïdentificeerd is: het is niet Vicky, maar een coassistent die in hetzelfde gebouw woonde. Erika leidt nu naast een moordzaak ook een vermissingszaak en moet Vicky vinden, voordat de moordenaar dat doet.

6 september

Het derde deel van het zeer succesvolle Cold Case-kwartet van de Noorse bestsellerauteur Jørn Lier Horst.

Wanneer in het bos het verminkte lichaam van een jonge vrouw wordt gevonden, lijkt de modus operandi op die van seriemoordenaar Tom Kerr. Maar Kerr zit al vier jaar in de gevangenis en kan de misdaad nooit hebben gepleegd. De politie richt haar pijlen dan ook op een andere verdachte, een man die de pers ooit ‘de Onbekende’ doopte – Kerrs nooit gevonden partner.

Dan weet Kerr, tijdens een reconstructie die bedoeld was om het lichaam van een van zijn slachtoffers te vinden, te ontsnappen. William Wisting wordt verantwoordelijk gehouden voor het fiasco en met zowel Kerr als de Onbekende op vrije voeten, is het een kwestie van tijd voor er meer slachtoffers vallen…

15 september

Susan Wheeler is een toegewijde moeder. Iedere dag brengt ze haar kinderen naar school, en iedere
middag haalt ze hen weer op. Tot vandaag. Vandaag geeft Susan haar drie kinderen een kus voordat ze vertrekt, om nooit meer terug te keren.

Als Susans moeder Mary van haar verdwijning hoort, is ze extreem ongerust. Haar dochter logeerde al een tijdje bij haar omdat ze het zwaar had, maar Susan houdt van haar kinderen en zou ze toch nooit zomaar achterlaten? Susans zus Clare denkt er anders over. Het is nét iets voor haar zus om zomaar te verdwijnen. Susan zoekt altijd aandacht, liegt al jaren tegen haar familie en glipt ’s nachts regelmatig het huis uit. Maar als de uren overgaan in dagen wordt zelfs Clare bang.

Als Mary wanhopig op zoek is naar antwoorden, vindt ze Susans dagboek en ontvouwt zich een duister geheim uit haar dochters jeugd. Het laatste bericht in het dagboek leidt de politie naar het lokale park, waar ze een man dood aantreffen. Iedereen blijft achter met de verlammende vraag of Susan is verdwenen omdat ze het slachtoffer is… of de dader.

20 september

Australië in de greep van een terrorist. Een vader riskeert alles om zijn zoon te redden.

Een warme zomerse dag. Een jong gezin geniet van een picknick. Het lijkt zo mooi, totdat er iets vreselijks gebeurt. De huid van de vrouw begint te smeulen, er komt rook uit haar mond, vlammen schieten uit haar buik omhoog. Haar man probeert haar te redden, maar het vuur is sterker. De vrouw sterft een gruwelijke dood.

Een jaar later wordt haar man, Jake, gevraagd toe te treden tot een eliteteam brandweermannen. Een terrorist die al eerder voor verwoestende branden zorgde en daarna spoorloos verdween, dreigt opnieuw toe te slaan als hij niet krijgt wat hij wil. Het loopt mis, overal breken branden uit. Jake en zijn team staan voor de onmogelijke opdracht de branden te blussen én ‘de vuurduivel’ te stoppen.

Ondertussen ontdekt Jakes zus Emily, journalist, meer gevallen van spontane zelfontbranding. In haar poging de waarheid te achterhalen loopt ze groot gevaar. Als blijkt dat haar leven en dat van Jakes zoontje Sam op het spel staan, is er voor Jake geen tijd te verliezen.

1 september

Voor de lezers van Suzanne Vermeer, Linda van Rijn en Kiki van Dijk. In deze spannende
Vertrekthriller van bestsellerauteur Marelle Boersma lukt het Sascha om haar twee passies te combineren: haar voorliefde voor Spanje en haar drijfveer om voor anderen te zorgen. Ze krijgt een droombaan in een resort in de zonnige stad Sevilla en gaat het avontuur aan. Haar baas vindt haar meer dan leuk, en dat hun liefde geheim moet blijven maakt hun relatie extra spannend. Dan valt er een dode in het resort. Als blijkt dat het geen natuurlijke dood was, beseft Sascha dat er iets gruwelijk mis is.

20 september

Het is begin 1964 als een van de artsen van het Maryland Asylum for the Insane halfdood wordt aangetroff en in zijn eigen operatiezaal. Het lijkt erop dat hij het slachtoff er is geworden van een opzettelijk verkeerd uitgevoerde lobotomie, een ingreep waar hij zelf in gespecialiseerd was.

Leo Boorman, rechercheur van de divisie Moordzaken van de Baltimore Police Department, wordt op de zaak gezet, maar nog voordat het onderzoek echt is begonnen wordt er een volgend slachtoff er gevonden: ditmaal is het de hoofdzuster van het Asylum. Zij is eveneens ‘behandeld’ met een therapie die ze zelf toepaste op patiënten, en vervolgens om het leven gebracht. Niet lang daarna volgen meer doden, waaronder ook iemand uit de hoge kringen van de samenleving.

Tegen de achtergrond van de Vietnamoorlog en een maatschappij die in de ban is van raciale spanningen gaat Boorman op jacht naar deze wrede seriemoordenaar. Een race tegen de klok die hem niet alleen de wereld van de psychiatrische instellingen in voert, maar hem ook op het spoor brengt van enkele zelfmoorden onder leerlingen van een katholieke meisjesschool en een onopgeloste moord op een non.

30 september

De achttienjarige Laura wacht in het Centraal Station tot iemand haar komt ophalen. Haar broer
Quinten heeft het druk met zijn vrienden. Terwijl Maarten, hun vader, op werktrip is in Duitsland, rinkelt in kamer 306 van het Hering Hotel aanhoudend de telefoon. Daar begaat Karen, hun moeder, een faux pas met dramatische gevolgen. Twee jaar later verkeert het huwelijk van Maarten en Karen nog altijd in een crisis. Een steeds weer opduikende haveloze man, waanbeelden en angstdromen maken Karens leven tot een hel. Als ze met haar verleden in het reine wil komen, moet ze terug naar het Hering Hotel.

Het debuut van Rudy Morren

 

In welk jaar lag jouw eerste thriller vers van de pers in de boekenwinkel?  Welke titel kreeg jouw debuut?

 

Eind september 2019 lag mijn thrillerdebuut ‘Wildvlees’ in de boekhandel.

 

Was je voor je thrillerdebuut uitkwam al langer met schrijven bezig?

 

Voor die tijd had ik wel al andere zaken geschreven. Zo heb ik me even verdiept in comedy en heb een vijftal afleveringen van F.C. De Kampioenen geschreven en een aflevering van ‘Verschoten en zoon.’

Daarna volgden krimi’s: Zone stad – Deadline I&II – Gent West.

Tussen die tv reeksen door heb ik twee scenario’s geschreven voor langspeelfilms waarvoor ik van VAF-scenariosteun heb gekregen.

 Verder heb ik nog een vracht aan ideeën, half afgewerkte tv reeksen en nooit gefilmde scenario’s voor drama en komedie geschreven voor ik ertoe kwam een eerste roman/thriller te schrijven. Er stonden dus wel al wat schrijfuren op mijn teller.

 

Wie was jouw eerste uitgever?   Wat betekende het voor jou dat deze uitgever met jou in zee wou gaan? 

 

Ik heb behoorlijk wat uitgeverijen gecontacteerd en geen tot weinig respons gehad. Geert Cortebeeck van uitgeverij Horizon was de eerste die me contacteerde en een afspraak maakte. Dat gesprek beviel me uitstekend en ik heb dan ook niet geaarzeld om voor die uitgeverij te gaan. Het is belangrijk – althans ik vind het belangrijk – dat er een juiste klik is met de uitgever. Met je schrijfsel laat je toch een stukje van je diepste ‘ik’ zien (zonder dat het therapeutisch hoeft te zijn) en het is belangrijk dat er dan een zekere grond van vertrouwen is. Voor beide partijen trouwens.

 

Is jouw debuut nog altijd van speciale waarde voor jou?  Gebeurt het nog wel eens dat je het terug vastpakt en passages herleest?

 

‘Wildvlees’ zal altijd een bijzonder boek voor me zijn. Niet alleen omdat het mijn eerste roman is en ik het fascinerend blijf vinden wat er me allemaal overkomt in het boekenbedrijf. Maar ook omdat Wildvlees een ijzersterke plot heeft. Dat vind ik nog steeds.

Ik ben er niet de persoon naar om de roman weer vast te pakken en er stukjes van te herlezen, dat gaat me wat ver. Wat niet wegneemt dat ik er best fier over ben.

 

Zou je het verhaal weer zo schrijven?

 

Ik zou het verhaal zo opnieuw kunnen schrijven. De constructie zit goed en de spanningsboog is stevig onderbouwd. Op het juiste moment wordt de juiste informatie vrijgegeven. Ik leef nog steeds mee met Dirk het hoofdpersonage, een man voor het ongeluk geboren en die in principe alleen maar het goede wil doen. Triestig hoe het met hem eindigt.

 

Weet je nog hoe het publiek reageerde op jouw debuut?  Was het een groot succes qua leesreacties, verkoop?  In Vlaanderen?  In Nederland?

 

Wildvlees is bijzonder goed ontvangen. De pers was unaniem lovend over mijn debuut. Dat is althans mijn perceptie nu ik op die periode terugkijk. Alles was nieuw voor mij en ik genoot oprecht van de fijne reacties van de lezers. Ik had er echt geen idee van wat ik kon verwachten en dit overtrof alles wat ik verhoopte.

Nederland is een ander verhaal. Ik heb er geen idee van wat de roman daar gedaan heeft maar minder dan wat ik hoopte.

 

Kwam het boek in de VN thrillergids en hoe werd het boek daarin beoordeeld?  Hecht je daar belang aan?

 

Ondertussen ben ik wijzer geworden en heb geleerd dat het moeilijk is om als Vlaamse auteur in Nederland door te breken. En toch scoorde ik in Vrij Nederland thrillergids vier sterren dus daar kan het niet aan gelegen hebben. Uiteraard hecht ik veel belang aan die quotering. De Nederlandse markt is vier keer zo groot als de Vlaamse. En of ik daar wat wil betekenen.

Interview met Rudy Morren

 

Rudy Morren is niet voor één gat te vangen.  Velen kennen hem als acteur, maar ook als schrijver heeft hij al behoorlijk wat op zijn palmares: hij schreef scenario’s voor tv-reeksen als F.C. De Kampioenen en Verschoten en zoon (comedy), Zone Stad, Deadline I & II en Gent West (krimi). Ondertussen is hij een vaste waarde geworden in de thrillerwereld.  ‘Wild vlees’, Sneeuwspoor (Hercule Poirot Prijs 2020) gingen  ‘Verdronken land’ (2021) vooraf. Thrillerlezers! mocht de Hercule Poirot Prijswinnaar van 2020 een aantal vragen stellen.

 

•  Dag Rudy! Het tempo zit er goed in!  Eind 2021 lag jouw derde thriller in de boekhandel.  Ben je nu fulltime thrillerschrijver?

Dat is toch de bedoeling. Kijken of het me lukt. Ik heb de combinatie acteren/schrijven een tijdje gedaan. Ik had de indruk dat ik twee keer half werk leverde. Daarom dat ik de knoop doorhakte. Ik geef mezelf een paar jaar de tijd om mijn focus alleen op het schrijven van romans en thrillers te leggen. De toekomst zal uitwijzen hoe ver we geraken.

• ‘Verdronken land’ speelt zich af in de polder.  In het begin komen ‘Ouden Doel’, ‘Doel’ voorbij.  Heb jij een band met het dorp?

 Nee, helemaal niet. Ik volg de politiek/sociale gebeurtenissen daar wel van: sloop of niet. De dramatiek van het dorp kwam perfect van pas in mijn verhaal. Het illustreerde het draaien en keren van de politiek afhankelijk van waar de wind komt.

• Wat opvalt is dat de cover net zoals voor ‘Sneeuwspoor’ heel eenvoudig en tegelijkertijd heel significatief is voor de inhoud van het verhaal.  Ben jij zelf het creatieve brein hierachter?

Nee, die pluimen mag ik niet op mijn hoed steken. Dat gebeurt in samenspraak, overleg met de uitgever, redactrice, ontwerper en mezelf. Dat zijn geen discussies waarbij er gevochten wordt J. Meestal zijn we het vrij snel eens in welke richting we moeten zoeken. En de rest volgt dan vanzelf.

• Wat inspireerde jou tot het schrijven van het boek?

Dat was een toevallig samenkomen van een aantal elementen. Ik wou erg graag over vriendschap schrijven, over macht en het misbruik ervan. En de kranten stonden toen – nog steeds trouwens – vol met verhalen over kindermisbruik in de kerk. Het was zaak om die elementen met elkaar te verbinden en ik kon aan de roman beginnen.

• Waarom ‘Verdronken land’ als titel? 

Ik vind ‘verdronken land’ erg poëtisch klinken. En de link is dat het instituut waar de jongens schoollopen ongeveer op die plek stond. Het gebouw stond op Nederlands grondgebied, de administratie was in handen van Vlaamse kloosterzusters. Wat dat betreft is het authentiek. Het klooster is niet verzonnen. Volgens mij staat het er nu nog. Als ruïne weliswaar.

• De vier delen in het boek krijgen elk een kleur.  Zou je de kleurencode hier willen verduidelijken?

Dat is spielerei van de auteur. Het zijn de kleuren van de paarden van de ruiters van de Apocalyps. Rood: oorlog. Wit: valse vrede. Zwart: honger en ellende. Groen: lijken. Voor mij kondigden die vier vrienden het einde der tijden aan. Veel erger dan wat de jongens hebben meegemaakt kan het volgens mij niet worden. Het is het einde van de wereld.

• Het boek zit vol mooie metaforen alsook lugubere woordspelingen.  Heb je die ergens opgelijst staan in een boekje?  Of komen die mee met de ontwikkeling van het verhaal?  Heb je een favoriet?

Ik heb zeker geen boekje met daarin een lijst van metaforen en woordspelingen. Dat gebeurt als schrijvend. Ik kan je ook geen favoriet geven want het ontbreekt mij aan de lijst om uit te kiezen J maar bijzonder fijn dat je er zoveel mooie metaforen in terug gevonden hebt.

• ‘Verdronken land’ bevindt zich en speelt zich af in de polder.  Omdat de poldergrond en de mist zich voortreffelijk lenen voor dit plot?

Het karakteristieke van de polders zorgde mee voor de opstart van het verhaal. Het verhaal kon bij wijze van spreken nergens anders plaatsvinden dan in de polders. Het is een personage, een karakter. Grillig en meegaand, verrassend en vertrouwd.

• Is het dan maar een klein stapje verder om Matthias en Maartje dingen te laten ‘zien’?

Volksgeloof, bijgeloof en niet altijd te verklaren verschijnselen; het hoort er gewoon bij. Het kruidt het verhaal.

• Het lijkt wel alsof de tijd is blijven stilstaan in Oud Polder: de ontmoetingsplaats in het café waar je de dorpsidioot kan ontmoeten; de burgemeester geniet nog het hoogste aanzien en bepaalt wat gebeurt in de gemeenschap, … .  Is dat jouw idee van een dorp in de polder? 

Alles is fictie in de roman. Maar fictie die raakvlakken heeft met de werkelijkheid. Bedoeling is wel dat het allemaal geloofwaardig blijft. Herkenbaarheid is noodzakelijk anders haak je als lezer makkelijk af.

Is dit dus mijn idee van een dorp in de polder? Ja en neen. Er zullen zeker dorpen zijn die aan het cliché voldoen en andere die hier mijlenver van afstaan. ‘Achterlijk’ wordt gebruikt door het personage Mortier die uit de stad komt en al wat niet uit de stad komt vindt hij achterlijk. Simpele ziel.

• ‘Verdronken land’ vertelt een akelige en heel verdrietige geschiedenis. Is het verhaal volledig fictief?

Het verhaal is uiteraard fictie. Maar je hoeft de krant maar open te slaan om te kijken hoe ver het van de werkelijkheid staat. Het is precies wat ik hogerop zei: herkenbaarheid is dat zakelijk, anders haak je als lezer af.

• ‘Kindermisbruik’ is één van de thema’s.  Het is op dat moment in het boek het tijdperk van ‘de witte mars’ en de affaire Dutroux.  Oude wonden die ook jou nog steeds zwaar op de maag liggen?  Was het altijd al je voornemen om dit te verwerken in een boek?

Nee, die dramatische periode is er toevallig ingeslopen. Ik wilde de periode van het verhaal in de tijd kaderen. En iedereen herinnert zich dat drama.

• Denk je dat Hendrik, indien hij niet was opgegroeid in die instelling, hij een andere weg zou bewandeld hebben of heeft zijn verblijf daar de sluimerende gevoelens alleen maar versterkt?

Kan ik niet op antwoorden. Valt buiten het verhaal. In ieder van ons schuilt goed en kwaad en afhankelijk van omstandigheden en de mogelijkheden die kies je je levenspad.

• Als jonge beloftevolle advocaat zien we een Hendrik die zichzelf geselt omwille van zijn onreine gedachten.  Op dat moment in het verhaal lijkt er nog een keuze mogelijk: een keuze voor het goede of een keuze voor het slechte.  Is dat een optie geweest?  Zou je het verhaal op dat moment een andere wending kunnen geven hebben?

Een roman schrijven is alleen maar een kwestie van keuzes maken. Je kiest de weg waarvan je denkt dat die het meest interessant is voor het verhaal of voor je personage. Natuurlijk had ik Hendrik een andere keuze kunnen laten maken maar had ik dan nog een verhaal? Of althans het verhaal dat ik wilde vertellen? We zijn allemaal de som van onze keuzes.

• In een ander leven vertolkte je reeds de rol van ene commissaris Mortier.  Speelde dat mee om de commissaris in jouw boek ook ‘Mortier’ te dopen? 

Grappig dat je dat nog weet. Ik ben er zelf pas- misschien was de tekst al klaar – achteraf achter gekomen dat ik Mortier vertolkt heb.

• In ‘Verdronken land’ blijft het verleden ‘ongegeneerd’ aan de deur kloppen.  Dat is een wet? Je kan nooit aan je verleden ontsnappen?

Nee, je kan niet ontsnappen aan je verleden. Je bent wie je bent. Je hoeft niet gebukt te gaan onder je verleden of je hoeft niet steeds je trauma’s te etaleren,  maar wat je meegemaakt hebt maakt je tot wie je bent. Het is wat ik hogerop zei: we zijn de som van onze keuzes.

• Kon je voldoende afstand tot het verhaal bewaren?  Je pen kerft zo diep!  Ik meende jouw boosheid te voelen.

Dat neem ik als een groot compliment. Dank je wel. Afstand bewaren en tegelijkertijd diep in je verhaal duiken zodat je de pijn en het verdriet, vreugde en geluk van je personages voelt. Een moeilijk te bewaren evenwicht en toch moet je daar steeds weer naar op zoek. Schrijven is schrappen en als je geen afstand kunt bewaren durf je ook niet te schrappen. Alles staat steeds in functie van het verhaal. Het verhaal is de enige gids.

•  Maartje is een meisje van 8 maar tegelijkertijd o zo wijs; het leven is voor haar geen cadeau.  Hoe moeilijk was het om de passages met haar te schrijven?

Dat was moeilijk en ook niet. Dat wil zeggen het personage Maartje is een romanfiguur. Ik hoef dus geen werkelijkheid na te streven. Niet proberen als een 8-jarige kind te schrijven. Maar een figuur neerzetten waarvan je de lezer kan laten geloven dat ze acht jaar is en vroegrijp. Dit was een van de eerste personages/karakters die ik voor ogen had. Ik wist dat een kind, meer bepaald een meisje ons in en uit het verhaal moest leiden. Ik heb er geen moment over gedacht om een kinderlijke taal te schrijven. En het verhaal moest van bij aanvang Bigger than life zijn. Eigenlijk begint het als een sprookje: er was eens…

Die insteek als sprookje had ik nodig om doorheen de gruwelijkheid van het verhaal te komen. De niet bewerkte, oorspronkelijke, sprookjes zijn bijzonder gruwelijk maar leren ons op die manier iets van het leven.

• Mag ik veronderstellen dat je geen hoge pet op hebt van politiek (je hebt het over gekonkel en kiesvee)?

Het blijft fictie. Al wat er gebeurt en wat er gezegd wordt is fictief en heeft in principe niks met de auteur te maken. Politiek regelt ons bestaan. We hebben die instantie nodig, anders zou het chaos zijn. En misbruik van macht en machtswellustelingen vinden we overal.

• Ben je reeds benaderd door een politieke partij om een rol op te nemen in de politiek, jij die een bekend figuur bent in Vlaanderen?  Zou je daar ooit positief op ingaan?

Nee, nooit door benaderd en ik zou daar ook nooit op ingaan. Het zegt me helemaal niks.

• ‘Onze verbeelding is onze kracht’ staat in het boek te lezen.  Staat jouw verbeelding steeds op actief?  Uit zich dat altijd in schrijven en schrijf je dus elke dag?

Mijn verbeelding is mijn kracht. En ja die staat steeds op actief. Maar dat geldt, denk ik toch, voor bijna iedereen. Het is zaak om onze verbeelding die we als kind hadden, te koesteren, te blijven voeden en zorgen dat het vlammetje blijft branden. Verbeelding is de kern van wie we zijn, de essentie van ons bestaan. Zonder verbeelding zijn we niks en lijden we een saai bestaan.

• Indien ik het boek zou moeten samenvatten in drie woorden en ik kies voor ‘roofdier, prooi en jacht’, vind je dan dat ik het boek goed heb begrepen?

Kernachtiger kan het niet gezegd worden! Het verhaal gaat inderdaad over eten of gegeten worden. Groot of klein, man of vrouw, niemand ontsnapt eraan. Het leven is een strijd.

•  Mogen we eind dit jaar weer een nieuwe thriller van jou verwachten?  Hoe ver sta je al?  Heb je al een titel die je met de Thrillerlezers! wil delen?

In principe ligt er eind september 2022 een volgende Morren in de winkelrekken. Het verhaal is zo goed als rond. Het moet nog wel geschreven worden, daar zijn we druk mee bezig. Voorlopige titel is ’Het incident.’ Het verhaal gaat over een niet verwerkt trauma binnen een gezin en tot wat voor excessen dat kan leiden. De gruwel gluurt makkelijk om de hoek. Niets is wat het lijkt.

 

Rudy, bedankt dat Thrillerlezers! je opnieuw een aantal vragen mocht voorleggen.  Het is zo’n beetje een traditie aan het worden dat je op het einde van het jaar je lezers trakteert op een nieuwe thriller.  Tradities moeten in ere gehouden worden.  Het aftellen is reeds begonnen.

Anita voor Thrillerlezers!

 

Verdronken land van Rudy Morren

 

De mens is een wolf voor de andere

Knack Hercule Poirot Prijswinnaar 2020 Rudy Morren sluit 2021 af met een nieuw boek: ‘Verdronken land’.

Opnieuw opteert hij voor een eenvoudige cover, helemaal in lijn met de cover van ‘Sneeuwspoor’.  Later in het boek blijkt dat deze cover vol dramatiek en symboliek zit.

‘Verdronken land’ ontwikkelt in vier delen die elk een kleur krijgen: groen, zwart, rood en wit.  Het boek start in 2016, gaat daarna over 1996 naar 1976 en nog verder terug in de tijd naar 1956 om te eindigen in 2016.

Het begin doet al meteen de wenkbrauwen fronsen.  Maartje (8 jaar) kijkt uit over het water dat ze associeert met de dood; haar mama liegt; het meisje heeft geheimen en één vast voornemen: ‘En dood moet hij.’.

Hendrik De Vuyst is burgemeester van Oud en Nieuw Polder en is vastbesloten ‘met de laarzen aan’ te sterven.  Tijdens de viering van zijn 72^ste verjaardag verdwijnt kleindochter Maartje.  Hendrik sommeert dat Robbe Mortier op het onderzoek wordt gezet.  Niet veel later wordt Hendrik vermoord teruggevonden.  Een oude foto van vier vrienden in de polder bij het water zal van cruciaal belang blijken in het onderzoek.

Wat volgt is een verhaal dat naar de keel grijpt.  Deel na deel, steeds verder terug in de tijd, graaft de auteur in de geschiedenis van de personages met Hendrik De Vuyst in de hoofdrol.  Hij en zijn vrienden groeiden op in een instelling geleid door broeders, Verdronken Land.  Het was de hel: misbruik was schering en inslag; jongentjes verdwenen zonder dat ooit nog iets van hen werd vernomen.  Geen ontsnappen mogelijk, de klei liet hen niet los.  Diep verzonken in die polderklei klopt een pijnlijke geschiedenis als een etterende zweer die op openbarsten staat.

Hendrik is de belichaming van de politicus die decennialang de scepter zwaait in een dorp zonder daarbij enige vorm van tegenspraak te dulden.  Niet wars van corruptie, chantage, ja zelfs moord om zijn positie te behouden. De politie heeft hij onder de knot.  Hendrik is autoritair, vernederend, bot, zelfzuchtig, ziek. 

Het plot is goed gestructureerd en heel geloofwaardig. Het verhaal is bij momenten zo realistisch dat het pijn doet.  ‘Verdronken land’ vergt soms heel wat van de lezer: de door de personages ervaren pijn laat niet onberoerd.

Het decor is eveneens waarheidsgetrouw aanwezig.  Het polderland, de desolate weidse omgeving, de kleigrond waarin je diep wegzakt, de geîsoleerde woningen, de mist die het zicht en de adem ontneemt.  Het is een decor dat op de rand brengt en waar de grens tussen hallucinatie en realiteit soms heel dun is.

De schrijfstijl van Rudy Morren is direct en indringend.  Geen omfloerste woorden, maar woorden ‘puntig als glasscherven’.  De toon is onheilspellend. Morrens personages zitten in zijn pen die beweegt op hun karakter: de ene brutaal, autoritair en bot, een andere onderdanig, in zichzelf verbijtend en teleurgesteld; een klein meisje, veel te wijs voor haar leeftijd, hoort, ziet en ondergaat wat een  mens, en al zeker niet een jong kind, ooit zou mogen ervaren.  Alle personages staan er: zij zijn levensecht en geloofwaardig.  Gedetailleerde en treffende beelden doen vergeten dat je aan het lezen bent: je bent echt in de polder!  Ook het verschil in tijdsgeest wordt perfect en ongekunsteld overgebracht op de lezer (op een gegeven moment wordt zestig jaar teruggegaan in de tijd!).  Gruwelijke woordspelingen zijn én typisch Rudy Morren én bezorgen koude rillingen. 

‘Verdronken land’ brengt een tragedie met diepe wortels in de polderklei.  Het is een boek over pijn, misbruik, pedofilie, koelbloedige moord, chantage en corruptie; over ongecontroleerde zelfzucht en ziekelijk verlangen.  Een sterk plot levert een goed doordachte thriller waarin elk element, hoe klein ook, zin heeft.  In ‘Verdronken land’ wint de lelijkheid het van wat goed, beloftevol en mooi is: het is een verhaal met enkel verliezers dat blijft nazinderen.

 4,5 kraaien

Anita

Win Sneeuwspoor van Rudy Morren GESLOTEN

 Gynaecoloog Peter Vandervlught is tijdens een sneeuwstorm getuige van een verkeersongeval op een verlaten weg. De twee slachtoffers zijn zwaar gewond. Peter kan de eerste medische zorgen toedienen. Tijdens de verzorging van beide jongemannen komt hij erachter dat ze de daders zijn van de moord op zijn vrouw een jaar eerder en dat ze als enige weten waar zijn dochter is, die sinds de moord wordt vermist. Zal hij de verkeersslachtoffers uit wraak niet verzorgen en laten omkomen? Zo komt hij nooit te weten wat er met zijn dochter is gebeurd én of ze nog leeft... Een dodelijke tweestrijd.

Rudy Morren won dit jaar de Knack Hercule Poirotprijs met dit boek. Jij kan nu kans maken als je het antwoord weet op de volgende vraag: de Vlamingen kennen Rudy Morren nog wat iets anders dan boekenschrijver. Welk beroep heeft Rudy nog meer?

Stuur het antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Rudy Morren.

Kom je ook bij onze grote facebookgroep? Via onderstaande link is dat een makkie:

Facebookgroep Thrillerlezers!

Rudy Morren, winnaar Hercule Poirotprijs 2020, ondervraagd

 

In 2019 debuteerde acteur en scenarist Rudy Morren als auteur met ‘Wild vlees’.  Deze maand won hij met ‘Sneeuwspoor’ de Knack Hercule Poirotprijs.  Thrillerlezers! mocht de kersverse winnaar enkele vragen stellen.

● Rudy, voor de Thrillerlezers! die je nog niet zouden kennen, wil je je even voorstellen?

Van opleiding ben ik acteur. Ik heb theater gespeeld en veel voor tv gewerkt. Sinds een tiental jaar schrijf ik ook scenario’s. En sinds ‘Wild Vlees’ dus romans.

● Hartelijk gefeliciteerd met het winnen van de Knack Hercule Poirotprijs!  Kan je vertellen wat deze erkenning voor jou betekent?

Waardering. Het applaus dat je bij een toneelvoorstelling elke avond krijgt. Het geeft me ook de drive om door te gaan.

● Hoe heb jij de periode na de nominatie tot de bekendmaking beleefd?

Ik had er eigenlijk totaal geen rekening mee gehouden dat ik ook nog kon winnen. De nominatie vond ik al geweldig.

● Op het moment dat Michael Pas jou interviewde, leek je nog helemaal niet op de hoogte van jouw winst.  Wat ging er door jou heen?

Ongeloof. Het drong langzaam tot me door en dan kwam de euforie.

● ‘Sneeuwspoor’ is na ‘Wild vlees’ jouw tweede boek.  Een vrij late roeping als auteur.  Hoe komt het dat het zo lang geduurd heeft vooraleer je boeken bent beginnen te schrijven?

Acteren was mijn vak, mijn opleiding. Schrijven behoorde niet tot mijn rayon.

● In Vlaanderen ben je wereldberoemd als acteur.  Je bent ook scenarioschrijver.  Is jouw rijkgevulde carrière in de toneel- en televisiewereld een troef tijdens het schrijven?

De carrière op zich maakt geen verschil. De ervaring van spelen en schrijven des  te meer.

● Als acteur heb je op de scène de onmiddellijke feedback van de toeschouwer.  Als auteur is het wachten hoe je boek ontvangen wordt.  Een grote aanpassing?  Is schrijven een eenzaam beroep voor jou?

Er is het gemis van de collega’s, zondermeer. Maar de eenzaamheid is inherent verbonden aan het schrijverschap.

● Concentreer je je tegenwoordig op het schrijven of blijf je ook bezig in de wereld van toneel en televisie?

Neen, ik ben nogal monomaan. Eén ding tegelijk en dat goed doen is het motto.

● Je lijkt mij een bezige bij.  Hoe ziet een doorsneedag er voor jou uit?

Eigenlijk saai. In de voormiddag schrijf ik. In de namiddag bereid ik voor voor de volgende dag. En dat maandenlang. J

● Waar vond je de inspiratie om ‘Sneeuwspoor’ te schrijven?

Een autotrip in de Ardennen tijdens hevige sneeuwval. Wat als ik hier een ongeluk krijg? Het was een klein baantje en niemand te bekennen.

● Had je het plot al helemaal klaar in je hoofd toen je aan het boek begon?

Ja. Ik ben begonnen met het einde en heb dan de rest van het verhaal verteld.

● Het plot zit ijzersterk in elkaar, maar doordat er voortdurend geschakeld wordt tussen winter 2020 en winter 2018/2019 heb je het jezelf als schrijver niet echt gemakkelijk gemaakt.  Hoe heb je dat concreet aangepakt?

Ik schreef de drie episodes apart en checkte regelmatig met wat al geschreven was.

● ‘Sneeuwspoor’ is dan wel een thriller, maar bulkt bovendien van de emoties.  Wat doet het verhaal met jou?

Het is een emotionele rollercoaster. Het raakt mij ook. Nog altijd.

● Peter Vandervlught is het personage dat op elke bladzijde aanwezig is.  Hoe verhoud jij je tot hem?  Heeft hij jouw sympathie?

Elk personage heeft mijn sympathie. Je moet er met liefde over kunnen schrijven. Meestal handelt men uit liefde, al is dat soms eigenliefde.

● Peter begaat een medische fout.  De ‘puppet master’ Richard neemt de touwtjes in handen.  Is ‘Sneeuwspoor’ ook een aanklacht tegen de gang van zaken in de medische wereld?

Het was nooit mijn bedoeling om een aanklacht te schrijven, daar zijn andere kanalen voor. Het is allemaal fictie.

● Richard pepert het er voortdurend in bij Peter: procedure, procedure, procedure, … .  Hou jij graag de controle of hou je niet van vastgeroeste mechanismen en reeds ingevulde verwachtingspatronen, net als Peter?

Mijn professionele parcours is hobbelig: acteren, scenarist, auteur. Er zit nog geen roest op het mechanisme.

● Op een gegeven moment wordt Peter heen en weer geslingerd tussen plicht en wraak.  Begrijp je hem?  Zonder te spoileren, welke keuze zou jij maken?

JOKER

● Je draagt ‘Sneeuwspoor’ op aan Elise en Sarah.  Jouw dochters?  Schreef je met hen in jouw achterhoofd het liefdevolle verhaal over een vader en een dochter?

Niet bewust.

● ‘Quand on n’a que l’amour …’  Van alle verzen koos je deze om je thriller in te leiden.  Niet echt evident, een vers over liefde in een thriller, denk ik dan.  Vanwaar deze keuze?

Het is volgens mij een erg liefdevol verhaal.

● Ben je een Brel-fan of gaat het hem echt om het vers?

Natuurlijk ben ik Brel-fan. Elke song van hem is een roman.

● Winterreise van Franz Schubert wint aan betekenis naarmate het verhaal vordert.  Waarom koos je precies voor Schubert?  Voor dit lied?

Mateo is een jonge man, agressief, die voortdurend naar muziek luistert. Het is een verrassing wanneer blijkt dat dat klassieke liederen zijn. Het lied heeft het thema van de dood.

●  Hou je van klassieke muziek?  Van Schubert?

Ik vind Schubert erg mooi maar ken te weinig van klassieke muziek.

● ‘Sneeuwspoor’ zit boordevol mooie associaties.  Ik denk aan de passage met de sneeuwengel (Nathalie en Matteo), de neuze-neuze, … .  Komen die beelden spontaan tijdens het schrijven of zijn dat ideetjes die je ooit eerder hebt genoteerd en nu hebt gebruikt in jouw boek?

Ik noteer nooit wat. Met je fantasie kom je al een heel eind.

● Indien je ‘Sneeuwspoor’ zou moeten vatten in een paar woorden, welke woorden zou je gebruiken?

Bloedstollend, liefdevolle thriller.

● ‘Sneeuwspoor’ is een boek dat zich uitstekend leent tot lezen op een koude herfst- of winteravond. knus onder een dekentje met een warm drankje, ideaal!  Welk boek zou jij uitkiezen om te lezen?

Mijn debuut: ‘Wild Vlees’. Razend spannend!

● Lees jij veel?  Welke auteur(s) genieten jouw voorkeur?

Minder wanneer ik in het schrijfproces zit. Ik heb geen specifieke voorkeur en laat me graag een boek aanpraten.

● Vorig jaar was er ‘Wild vlees’, nu verblijd je de lezer met ‘Sneeuwspoor’.  Wat brengt de toekomst?  Ben je ondertussen al aan een nieuw boek aan het werken?  Wanneer mogen we dat boek verwachten?

Boek drie staat stevig in de steigers. Eind september 2021 ligt het in de winkelrekken.

Bedankt, Rudy Morren.

Ik veronderstel dat er nu heel wat op jou afkomt.  Met ‘Sneeuwspoor’ prijkt er op de lijst van  de Knack Hercule Poirotprijs een waardige winnaar voor 2020.  Nogmaals gefeliciteerd!  De Thrillerlezers kijken vol ongeduld uit naar jouw volgende boek.