De schittering in de diepte van Mary van Duuren

Titel: De schittering in de diepte

Auteur: Mary van Duuren

Uitgeverij: Adoremi

ISBN: 978-90-826460-7-8

Bladzijde: 260

Auteur:

Mary van Duuren, geboren in 1963 te Breda, is schrijfster van de eerder verschenen feelgood-boeken ‘Twee ons geluk’ (2017) en ‘Tussen rust en ruist’ (2018).

Het boek ‘De schittering in de diepte’ is haar eerste roman. Hierbij heeft ze zich opnieuw laten inspireren om door middel van een juiste mindset en mindfullness regie te nemen over het eigen leven.

Achterflap:

Het stabiele leven van Livia en haar vier kinderen wordt bruut verstoord door een terroristische aanslag in Brussel, waar haar man op dat moment verblijft.

De vermissing van Daniel en het alleen verder moeten wanneer blijkt dat hij is omgekomen, valt haar erg zwaar. Wanneer de tweeling als laatste het ouderlijk huis verlaat, besluit ze op zoek te gaan naar zichzelf.

Ze vertrekt naar Portugal en gedurende deze vakantie ontdekt ze dat haar hart na lange tijd weer open staat voor nieuw geluk.

Tijdens een nieuwe avontuurlijke reis vindt er een confrontatie plaats die niet alleen haar toekomst verandert, maar ook haar verleden. Inmiddels een vrouw geworden met een krachtige persoonlijkheid, neemt ze beslissingen waarbij ze sinds jaren voor zichzelf kiest.

Mijn mening:

Als je van een spannende roman houdt, dan heb je met dit boek het juiste in handen. Dit debuut zal je meenemen naar mooie plekken, in spanning houden, laten nadenken en bovenal laten genieten!

Livia en Daniel leven het perfecte leventje, samen met hun vier geweldige kinderen wonen ze in een prachtig huis en komen ze niets te kort. Daniel heeft een goede baan en is daarvoor regelmatig in het buitenland. Zo ook deze keer, hij brengt een paar dagen door in Brussel, als het noodlot toeslaat. Een terroristische aanslag zet het hotel waar Daniel verblijft in lichte laaien en stort uiteindelijk zelfs in. Was Daniel op dat moment in het hotel aanwezig? Livia en haar kinderen verblijven dagen zelfs weken in onzekerheid. Toch pakken ze de draad weer op, voor Livia is het erg lastig. Er volgt een lange periode van rouwverwerking en allerlei herinneringen passeren de revue, de eerste ontmoeting met de knappe Daniel tijdens een vakantie op Ibiza, de geboorte van de kinderen, maar ook alle dromen die niet zijn uitgekomen. Livia beseft dat ze door de jaren heen erg afhankelijk is geworden van haar man. Op aanraden van haar kinderen gaat ze op vakantie, voor het eerst alleen. Livia kiest eindelijk voor zichzelf.

Tijdens deze vakantie komt Livia een aantrekkelijke en liefdevolle man tegen. De klik is zo groot dat Livia zelfs haar retourticket kapot scheurt en samen met Simon mooie avonturen beleeft. Met zijn boot doen ze vele mooie locaties aan en laat ze zich lekker in de watten leggen. Ze geniet weer met volle teugen van het leven totdat er iets voorvalt wat haar leven wederom op de kop zet. Wat  voor gevolgen heeft dit voor haar relatie met Simon en haar kinderen?

Dit boek is een kruitvat met emoties, liefde, verdriet, wantrouwen, boosheid en geluk, alles passeert de revue. De fijne schrijfstijl van Mary loodst je door deze achtbaan van emoties heen. Je merkt dat Mary met al haar gevoel heeft geschreven en wat zo knap is, ze weet je als lezer in spanning te houden. Het is een boek met veel diepgang en houdt je soms ook even een spiegel voor, want wie zijn we nu eigenlijk echt?

“Jij bent je hele leven een prachtige, maar ruwe diamant geweest”, zei ze me aan het einde van de therapie. “De facetten zijn nu zo mooi geslepen, dat de schittering weer te zien is.” Ik moest huilen van blijdschap, want zo voelde het ook. Ik was klaar voor de toekomst.

Beoordeling:

Originaliteit: 4

Leesplezier: 5

Psychologie: 4

Spanning: 4

Plot: 5

Vier dikverdiende kraaien van mij voor Schittering in de diepte van Mary van Duuren

Lilian

Persona van Soraya Vink

Titel: Persona

Auteur: Soraya Vink

Uitgeverij: HarperCollins

ISBN: 978 94 027 5663 0

Bladzijde: 371

Auteur:

Soraya Vink (1992) is redacteur bij Hebban en speurt naar vers thrillerbloed binnen de Hollandse polder en ver daarbuiten. Voor een intrigerend true crime verhaal of angstaanjagende thriller bewandelt ze de meest duistere wegen. Ze rust niet totdat de zaak is opgelost en de laatste bladzijde omgeslagen. Ze studeerde Spaanse taal en cultuur aan de Universiteit Utrecht, waar ze haar voorliefde voor Spaanse literatuur ontwikkelde. In kalenderjaar 2017 was ze jurylid voor de Gouden Strop, de prijs voor de beste Nederlandstalige misdaadroman. In oktober 2018 verschijnt haar debuutthriller Persona bij HarperCollins Holland, een verhaal gebaseerd op de strijd in de onderwereld en een zwarte bladzijde uit de Spaanse geschiedenis.

Achterflap:

Door een mislukte actie is rechercheur Elvira Selas gedwongen haar carrière als undercoveragente te beëindigen en tijdelijk van de radar te verdwijnen. Na een jaar in de Spaanse zon keert ze terug naar de Nederlandse politie, waar ze een laatste kans krijgt op de afdeling Zware Criminaliteit.

De zaak waarmee ze start is een raadselachtige dubbelmoord. Het eerste slachtoffer wordt aangetroffen zonder tong, het tweede mist een pink. Op beide plaatsen delict wordt een rouwkaart met een Latijnse tekst gevonden. Is Nederland in de greep van een seriemoordenaar?

Wat het politiekorps niet weet, is dat Elvira’s undercovertijd bij een berucht drugskartel nog niet voorbij is. Omdat ze vermoedt dat haar verdwenen broer nog steeds banden met deze bende onderhoudt en ze vastbesloten is hem te vinden, moet ze terug. Terug naar een verleden waar ze het liefst ver vandaan was gebleven.

Waar ligt haar loyaliteit? Bij haar familie of bij de wet? En in hoeverre kun je de wet naar je eigen hand zetten?

Mijn mening:

Soraya Vink is voor sommige misschien al een bekende naam, dat kan kloppen want zij is redacteur bij Hebban en schrijft artikelen over thrillers. Ook ik heb wel eens een boek voor een leesclub van haar mogen ontvangen. Ben dan ook extra nieuwsgierig, aangezien zij weet wat een goede thriller is, of ze dat zelf ook voor elkaar heeft gekregen.

Vanaf het moment dat ik aan dit boek begon, had het mij. Het begint mysterieus en je weet niet over wie het gaat, maar langzaam aan nam ze mij mee in het dubbelleven van Elvira. Die na een jaar weggeweest te zijn, ze was ondergedoken na een  mislukte klus, weer aan de slag gaat als rechercheur op de afdeling zware criminaliteit. Dit wil niet zeggen dat ze haar dubbelleven voorgoed aan de wilgen heeft gehangen, in tegen deel zelfs. Elvira zet alles op alles om haar broer te vinden en daarvoor dient ze terug te keren in de criminaliteit, ze dient opnieuw in de Navas kartel terecht te komen.

Haar eerste klus als rechercheur is meteen een zware, er is een vrouw vermoord en haar is de tong verwijderd, verder ligt er een rouwkaart bij met een Latijnse zin. Deze werkwijze en nog een ander feit wat boven water komt maakt het een verdachte en vreemde zaak. Na een tweede moord, waar ook een lichaamsdeel is verwijderd en er een rouwkaart achtergelaten is, denkt het team te maken te hebben met een seriemoordenaar. Is dit terecht?

Er zijn twee verhaallijnen in dit boek die elkaar afwisselen, het eerste gaat over het leven van Elvira de rechercheur en de andere lijn gaat terug in het verleden en laat zien hoe Elvira/Alba te werk ging als infiltrant.

Door de terugblikken krijg je als lezer steeds meer duidelijkheid over hoe het er aan toe ging in de Navas kartel en wat de rol van Elvira daar in was. Het is haast onmogelijk om de wet niet te overtreden als je zover in een criminele organisatie infiltreert. Je dient een goede vertrouwensband op te bouwen, zonder persoonlijk gehecht te raken aan mensen, middelen en geld. Of dat Elvira gaat lukken?

Ze wilde zichzelf ervan verzekeren dat ze nog dezelfde persoon was, maar als ze eerlijk was, moest ze toegeven dat ze haar identiteit al verloren was op het moment dat ze deze missie had aangenomen.

Het draait in dit boek vooral om waar mensen toe in staat zijn als ze een doel voor ogen hebben en dan in het bijzonder een doel op persoonlijk vlak. Zoals het zoeken van je broer, die in de criminaliteit terecht is gekomen of het nemen van wraak op mensen die je geliefde hebben voorgelogen en mee hebben geholpen om de waarheid te verdoezelen. Hoe ver ga je als het een geliefde betreft?

Tussen deze verhaallijnen door zijn er hoofdstukken voorzien van cursieve tekst, deze stukken zijn de woorden van de moordenaar. Pas op het einde in het boek wordt duidelijk van wie achter deze teksten zit.

Het is een knap debuut, met vele spannende momenten. Het verhaal zit goed in elkaar en de opbouw is erg goed. De afwisseling tussen het heden en verleden zorgt ervoor dat het spannend en levendig blijft. Als lezer ben je tot het einde benieuwend hoe het nu allemaal in elkaar zit. Je merkt dat Soraya een voorliefde heeft voor Spanje en de Spaanse cultuur. De stad Barcelona is perfect neergezet en de zwarte bladzijde uit de Spaanse geschiedenis maakte indruk op me.

Met recht een knap debuut te noemen, ik hoop dan ook dat je blijft schrijven, want dit smaakt naar meer.

Beoordeling:

Originaliteit: 5

Leesplezier: 5

Psychologie: 4

Spanning: 4

Plot: 5

Vier vette kraaien van mij voor Persona van Soraya Vink, haar geweldige thrillerdebuut.

Lilian

Dagboek van mijn verdwijning van Camilla Grebe

Titel: Dagboek van mijn verdwijning

Auteur: Camilla Grebe

Uitgeverij: Cargo

Aantal pagina’s: 384

Publicatiedatum: 25 oktober 2018

Recensie door Lilian

Waardering: 5 kraaien

Auteur:

Camilla Grebe (1968) is geboren in Älvsjö (Stockholm, Zweden). Zij is succesvol ondernemer en bekleedde verschillende topfuncties in de zakenwereld. Voor zij haar eerste soloboek publiceerde, schreef ze zeer succesvol in samenwerking met Paul Leander-Engstrom en met haar zus Åsa Träff.

Achterflap:

Acht jaar geleden vond Malin Brundin in het bos het skelet van een meisje. Nu is ze politieagente en wordt deze coldcasezaak opnieuw geopend. Samen met profiler Hanne Lagerlind en inspecteur Peter Lindgren probeert ze de jaren oude moord op te lossen. Hanne doet haar best haar beginnende dementie te verbergen door nauwgezet een dagboek bij te houden over alles wat ze zou kunnen vergeten. Dan verdwijnen zowel Peter als Hanne. Hanne wordt volledig uitgeput en uitgedroogd teruggevonden, ze heeft geen idee wat er met haar is gebeurd en haar dagboek is verdwenen. Peter wordt nog steeds vermist.

Wanneer vervolgens het lichaam van een vrouw wordt gevonden op dezelfde plek waar ooit de overblijfselen van het meisje lagen, wordt duidelijk dat deze twee moorden en Peters verdwijning met elkaar te maken hebben.

Cover:

De cover is niet erg origineel, één oog prominent op de cover, dit keer is het een oog met winterse invloeden, zoals rijp en sneeuw. Het is niet direct een cover die mij aanspreekt.

De titel is wel een trigger: “Dagboek van mijn verdwijning”, zeker met de tekst op de achterflap dat het over een dagboek van een vrouw met dementie gaat en die dat probeert te verbergen. Erg benieuwd hoe het dagboek in het verhaal verweven gaat worden en wat voor invloed het heeft op het verhaal.

Mijn mening:

Het verhaal speelt zich af in Zweden, in het dorpje Ormberg. Het is een dorpje waar de tijd stil lijkt te staan. De dorpelingen kennen elkaar allemaal door en door en er blijft geen geheim bewaard, of toch wel? Zo gaat er al jaren een verhaal in de rondte over de “spookbaby” en niemand weet zeker of het een verzinsel is of een waarheid betreft. Het gehuil van de “spookbaby” is door een aantal mensen gehoord in het bos. Dat is ook de plek waar Malin, Kenny en Jake regelmatig wat gaan drinken. Zo ook op een koude avond in 2009, wanneer Malin op een skelet van een meisje stuit, onder een steenhoop.

Als in 2017 de cold case “Het meisje van Ormberg” wordt heropend, wil het toeval dat Malin, die ondertussen bij de politie werkt, op de zaak wordt gezet. Zij kent als geen ander de streek en samen met haar collega Manfred en twee gedragstherapeuten, Hanne en Peter, gaan ze op zoek naar de identiteit van het meisje en de ware toedracht van de moord.

Hanne en Peter zijn een stel en komen net terug van een geweldige vakantie in Groenland. Ze hebben de reis eerder afgebroken om aan deze zaak te werken, tot ongenoegen van Hanne. Het rustgevende landschap in Groenland gaf Hanne een fijn en goed gevoel. Zo goed dat ze eigenlijk nooit meer weg wilde. Ze lijdt aan een vorm van dementie, haar kortetermijngeheugen is aangetast en om dit te verbloemen houdt ze alles bij in een dagboek.

Het onderzoek laat de dorpelingen niet koud en ze bemoeien zich er dan ook graag mee. De verdenking schuiven ze al snel af op de vluchtelingen die in het dorp onderdak en huisvesting hebben gekregen in één van de lege fabrieken. Er staat veel leeg in het dorp, zo is het provisorische politiebureau ondergebracht in een oud gebouw, dat dienst deed als supermarkt.

Gedurende het onderzoek naar de identiteit van het meisje onder de steenhoop, verdwijnen Hanne en Peter. In eerste instantie waren ze nog niet als vermist opgegeven, totdat Hanne door een voorbijganger in een auto word meegenomen en haar naar het ziekenhuis brengt.

Jake was op dat moment ook aan de rand van het bos en heeft Hanne op blote voeten uit het bos zien komen lopen, ze was compleet gedesoriënteerd. Jake had zo zijn redenen om niet gezien te worden en hij was dan ook blij dat de automobilist die langs kwam, Hanne meenam. Jake vindt het notitieboekje van Hanne in de sneeuw en neemt het mee.

Peter blijft onvindbaar en het onderzoek naar “het meisje van Ormberg” komt op een laag pitje te staan. Alle tijd en energie gaat naar het vinden van Peter. De zoektocht wordt bemoeilijkt door het feit dat Hanne zich niets meer herinnerd, zeker zonder haar dagboek.

Gaan ze Peter nog vinden en komt de waarheid uiteindelijk nog boven water over wat er met “het meisje van Ormberg” is gebeurd? Waarom wil Malin niet meer in Ormberg leven, wat is er jaren geleden voorgevallen dat ze alles achter zich lijkt te willen verbranden? Waar komen die heftige gevoelens vandaan?

Als je ergens van wegvlucht, pas dan op dat je niet eigenlijk wegvlucht van jezelf.

Camilla Grebe zet een prachtig verhaal neer met een mooie boodschap, ze weet je echt te raken!

De omgeving wordt zo goed beschreven dat je er rond zou kunnen lopen en alle plekken, prachtig of vervallen zou herkennen. De personages zijn krachtig en goed uitgewerkt. Er zitten een paar personages tussen die je het liefst een keer flink door elkaar wilt schudden en een ander zou je het liefst een dikke knuffel geven. Dit verhaal met al zijn personages, prachtige en soms deprimerende omgeving kruipt onder je huid en ik zie nu al op tegen het feit dat ik in een nieuw verhaal moet beginnen. Dit boek moet eerst even van me losweken.

Ormberg is zo ontzettend klein dat zulke onwaarschijnlijke toevalligheden  vanzelf  waarschijnlijk  worden.

Ik kan nog wel even doorgaan met beschrijven hoe goed dit boek is, maar ik raad je aan om deze op je “Nog Te Lezen”-lijst te zetten, want dit is een pareltje!

Mijn beoordeling:

Originaliteit: 5

Leesplezier: 5

Psychologie: 5

Spanning: 5

Plot: 5

Vijf vette kraaien van mij voor Dagboek van mijn verdwijning van Camilla Grebe.

Lilian

Ijsengel van Nathalie Pagie

Titel: Ijsengel
Auteur: Nathalie Pagie
Uitgeverij: Boekerij
Publicatiedatum: oktober 2018
Bladzijde: 304
Recensie door Lilian
Waardering: 4 kraaien

Auteur:
Nathalie Pagie (1974) debuteerde in 2013 met De Toneelclub. Na haar tweede thriller De Campus begon ze een serie met het journalistenduo Tara en Diego als vaste hoofdpersonen. Paradijsvogels, Casa Familia en Rio Grande werden grote bestsellers en met Casa Familia won ze in 2017 de Thrillzone Award voor Beste Nederlandse Thriller. Sinds ze haar baan als communicatieadviseur aan de wilgen hing, schrijft ze twee boeken per jaar. Dat tempo is ook in haar verhalen merkbaar, met een vlotte pen loodst ze de lezer schijnbaar moeiteloos door haar spannende – en soms lugubere – verhalen heen. Haar verhalen spelen zich af op locaties die Nathalie zelf goed kent. Naast schrijven is reizen dan ook een van haar passies. Nathalie woont met haar gezin in Breda.


Achterflap:
IJskoude winterthriller van eigen bodem!

De brute ontvoering van mediamagnaat Berndt Müller zet heel Zweden op zijn kop. Zijn vrouw en dochters zijn wanhopig en gaan, tegen het advies van de politie in, met de ontvoerders in gesprek. Maar wanneer ze het geëiste losgeld betalen, verandert er niets; Berndt blijft spoorloos.
Als blijkt dat de ontvoerders allen hun eigen redenen hebben voor het misdrijf, slaat de vlam in de pan. Intussen ontdekt een klein meisje dat Berndt wordt vastgehouden op een onbewoond eiland voor de kust van Göteborg. Even lijkt zijn redding nabij, maar dan blijkt dat het meisje net zo gevangen zit als hij…

Mijn mening:
Met een boek van Nathalie Pagie in je handen, weet je dat je een heerlijke tijd tegemoet gaat. De vlotte schrijfstijl neemt je zonder moeite mee naar angstige, soms zelfs lugubere plekken, maar zeker ook naar de meest mooie plekken op aarde. Plekker die Nathalie zelf ook bezocht heeft en dat merk je als lezer.
Dit boek neemt je mee naar Zweden, met zijn prachtige maar soms ook grillige natuur.

De kleine Rasmus is hij 8 jaar oud en slaapt onder een brug. Niet bepaald een gebruikelijke plek voor een jonge jongen. De raderen beginnen bij mij direct te draaien. Wat voor jeugd heeft dit kereltje gehad, om zo te moeten leven en wat voor invloed gaat dit op het verhaal hebben. Het verleden van Rasmus is een hard en een aangrijpend verhaal, zijn vader verdwijnt uit zijn leven en loopt weg van zijn verantwoordelijkheden.  Zijn moeder raakt hierdoor aan de drank en kan niet voor haar zoon kan zorgen. Het enige waar ze voor wil zorgen, zijn haar tientallen katten. Rasmus wil maar één ding, en dat is wat hem belooft is door zijn vader: “Als ik genoeg verdient heb en een plek om te slapen kom ik  jullie  halen”. Die dag is nooit aangebroken, maar Rasmus gaat halen wat hem toekomt.

Berndt Muller is eigenaar van Muller Media en lijdt een onbezorgd leventje in een prachtige villa, samen met zijn vrouw en twee dochters, die het aan niets ontbreekt. Aan dit perfecte leventje komt abrupt een einde als Berndt wordt ontvoerd. 

De ontvoering verloopt niet zonder slag of stoot, in tegendeel zelfs. Uiteindelijk komen ze toch op het onbewoonde eiland aan en laten Berndt daar achter in een leegstaand hotel. Vastgebonden en met een paar flesjes water en wat te eten, laten ze hem aan zijn lot over.
Als blijkt dat er toch nog iemand in het hotel aanwezig is, krijgt Berndt hoop. Hoop om zijn ontvoerders te slim af zijn en te kunnen ontsnappen, van het eiland af  voordat ze terug komen. Als blijkt dat degene waar hij zijn hoop op heeft gevestigd, zelf ook gevangen blijkt te zitten, verdampt zijn hoop. Komt hij zelf uit de handen van zijn ontvoerders?

Het verhaal is niet altijd even spannend, maar door de vlotte schrijfstijl is dat niet erg en weet Nathalie je als lezer vast te houden. Er zijn genoeg ontwikkelingen en wendingen in het verhaal die je na ieder hoofdstuk laten besluiten toch nog één hoofdstukje meer te lezen, dan je van plan was.
De personages worden redelijk goed uitgewerkt, vooral van Rasmus en Berndt kun je je een goede voorstelling maken.

Het plot is een totale verrassing, dit had ik niet aan zien komen. Het is echt knap hoe Nathalie de eindjes aan elkaar weet te knopen in de laatste hoofdstukken. Het leest heerlijk weg en vooral het einde is briljant!


Beoordeling:

Originaliteit: 4
Leesplezier: 5
Psychologie: 4
Spanning: 4
Plot: 5

Vier vette kraaien van mij voor Ijsengel van Nathalie Pagie

Vlak voordat ik stierf van S.K. Tremayne

Titel: Vlak voordat ik stierf

Auteur: S.K. Tremayne

Uitgeverij: Prometheus

Aantal pagina`s: 352

Auteur:

S.K. Tremayne is het pseudoniem van een internationale bestsellerauteur die woont en werkt in Londen. Van zijn eerste boek, IJstweeling, werden alleen al in Nederland en Vlaanderen meer dan 60.000 exemplaren verkocht. Ook Vuurkind, dat in 2016 verscheen, werd enthousiast ontvangen.

Sean Thomas is al twintig jaar novellist en journalist in London. Naast zijn werk als journalist schrijft hij boeken onder de naam Tom Knox en S.K. Tremayne. Een druk baasje dus, met verschillende identiteiten, dat vind ik altijd een bijzonder gegeven. Waar houdt de ene persoon op en waar gaat de andere verder. En de grootste vraag die mij intrigeert; wie ben je echt?

Achterflap:

"Waarom heb je me dit aangedaan, mama, hou je niet van me?'

Het was maar een klein stukje ijs. Gewoon wat botte pech. Maar het was genoeg om Kath Redway, die met haar auto zo het meer van het prachtige Dartmoor National Park in draaide, bijna te doen verongelukken.

Als door een wonder komt ze met de schrik, en een paar blauwe plekken, vrij. Ondanks haar geheugenverlies en de shock waarin ze verkeert is Kath blij dat ze weer terug is in de afgelegen boerderij waar ze woont met haar knappe man Adam en haar verlegen, maar zeer intelligente dochter Lydia. Ze leeft!

Haar gezin is echter verre van opgelucht. Haar man gedraagt zich koeltjes tegen haar, of ronduit boos. Haar dagdromende dochter begint vreemde taal uit te slaan, en houdt niet op over een "man op de hei'. Wanneer ze steeds meer gefragmenteerde, maar ijzingwekkende herinneringen terugkrijgt, realiseert Kath zich dat haar "ongeluk' helemaal geen ongeluk was. Met dat besef stort ze in en vervalt haar leven tot een duistere wereld van angst en dreiging.

Mijn mening:

Het is altijd heerlijk om een boek te lezen over koud weer met ijs op bevroren paden, als de mussen dood van het dak vallen door de hitte. Het neemt je mee naar een koude plek en dat voelt nu extra goed aan.

Het is altijd even schakelen tussen boeken als de schrijfwijze van auteurs erg afwijken van elkaar. De ene schrijft redelijk helder, kort en bondig, terwijl de ander juist wolliger schrijft en meer aandacht besteed aan het omschrijven van de omgeving.

Aan de schrijfstijl van S.K. Tremayne moest ik daarom wel even wennen. Hij schrijft dan ook wolliger dan de meeste thrillerschrijvers, maar na een paar hoofdstukken was dat over en begon ik zijn schrijfwijze te waarderen.

Het verhaal speelt zich af in Dartmoor, een Nationaal park in Engeland. Het gebied word zo mooi omschreven, dat je plaatsen zou herkennen als je er terecht kwam. Dartmoor is een erg dun bevolkt gebied met veel heide waar veel wilde pony’s leven. Het is een plek vol legendes, mythen en volksverhalen.

Ik  ben  er.  Op  deze  prachtige  heldere  winteravond  op  Dartmoor. De maan staat als een zilveren sikkel boven de oude Black Tor; de sterren  lijken  uiteinden  van miljoenen gloeidraden die  blind door het donker hun weg zoeken naar de aarde. Ik hoor de roep van een grote sneeuwuil die ergens op jacht is.

Kath en Adam Redway leven en werken in het National park Dartmoor met hun dochter Lyla, die een vorm van Asperger heeft. Kath heeft ternauwernood een auto-ongeluk overleeft, ze raakte met haar auto in de slip en kwam zo in een meer terecht. Wonder boven wonder kon ze zichzelf redden, en kwam ze met de schrik vrij, ze lijdt sindsdien nog wel aan geheugenverlies. Geleidelijk aan keert haar geheugen terug en fragment voor fragment komt de waarheid over de toedracht boven water. Het geeft haar echter geen rust, maar juist meer onduidelijkheid over de ware toedracht van haar “ongeluk”. Ook haar man en dochter reageren sinds het gebeuren anders dan voorheen. Haar stille dochter keert zich nog meer in zichzelf en heeft het steeds over een groene man. Haar man Adam sluit haar buiten en is steeds vaker boos op haar.

Naast deze hoofdpersonen passeren niet zo veel personages de revue, zo blijft het voor de lezer een  overzichtelijk geheel.

De personages komen goed uit de verf, ze zijn uitgewerkt tot volledige personages met hun eigenaardigheden, trekjes en karakter. De dochter is een bijzonder kind, ze heeft een stoornis in het autisme spectrum en daar weet Tremayne goed mee om te gaan. Lyla is een kind met pure gevoelens en heeft zo haar eigenaardigheden. De kinderen op school weten duidelijk geen raad met haar en ze is dan ook vaak alleen in de kantine of schoolplein te vinden. Als ze thuis is vindt ze dat niet erg, maar ze wil wel aardig gevonden worden door anderen.

Waarom waarom waarom?’ Ze duwt me van zich af en kijkt naar de tinkelende kettingen aan het dak van haar hut, de tranen stromen over haar wangen. Dan buigt ze zich voorover en zit ineengedoken te snikken.

Als lezer krijg je geen pageturner voorgeschoteld, inde zin van een super spannend verhaal met veel geweld en bloederige fragmenten. Tremayne houdt je juist in zijn greep door kleine details, hij vertelt het verhaal van Kath zo dat je wilt blijven lezen om te weten te komen wat er nu precies gebeurd is. Met name doordat Kath haar geheugen beetje bij beetje terug krijgt, zorgt voor de nodige spanning in haar directe omgeving en in het verhaal.

De omgeving, die mysterieus en donker is en door de vele volksverhalen, legendes en mythen,  geeft het verhaal een extra spannende dimensie mee.

Doordat je steeds op het verkeerde been gezet word en de verdachten zich afwisselen blijf je gekluisterd aan het verhaal. De ontknoping is verrassend en spannend, maar ook een tikje ongeloofwaardig.

Die  verwarring  was  als  een  vochtig  vuur  op  de  moors, dat meer rook veroorzaakte dan warmte en hem verstikte. Zijn hoop deed uitdoven, en alles voorgoed versmoorde.

Beoordeling:

Originaliteit: 4

Leesplezier: 4

Psychologie: 5

Spanning: 4

Plot: 4

Vier kraaien voor “Vlak voordat ik stierf” van S.K. Tremayne

Lilian

Cody van Bernice Berkleef

Titel: Cody

Auteur: Bernice Berkleef

Uitgeverij: The house of Books

Bladzijde: 272

Auteur:

Bernice Berkleef is de Nederlandse auteur van het boek Flame, het eerste deel van de vijfdelige boekenreeks Divine Saga. Eerder schreef Berkleef al het jeugdboek Kim Dakerveld, de Missie, waarmee ze werd genomineerd voor de Zoute Zoen, de Vlaamse prijs voor kinderliteratuur.

Achterflap:

Jelka schrikt zich dood als het bedje waar haar zoontje Cody hoort te liggen leeg is. Ze raakt vervolgens helemaal in paniek als ze van de politie hoort dat haar partner Oscar zich op die bloed­hete dag op het bureau gemeld heeft met in de de Maxi-Cosi hun zoontje Cody. Over de toedracht mogen ze haar niks vertellen. Jelka probeert te bevatten wat er gebeurt en probeert terwijl Oscar wordt vastgehouden op het bureau antwoorden te vinden. Maar hoe langer het duurt, hoe meer vragen ze heeft. Kan ze haar man nog vertrouwen? Of wil iemand anders hen iets aandoen? En waarom?

Mijn mening:

Soms krijg ik de vraag om een boek te recenseren, omdat ik pdf-jes kan lezen, zo ook met dit boek. Ik bekijk de cover, een licht blauw babydekentje met twee twee witte baby schoentjes erop, en vrees het ergste, dit is een cover die mij totaal niet aanspreekt. Maar goed, als ik de achterflap heb gelezen, ben ik gelukkig wat positiever gestemd. Ik ga akkoord en ga beginnen…….om vervolgens niet meer te kunnen stoppen. Elk moment dat ik maar even kan lezen grijp ik met beide handen aan en bladzijde na bladzijde verslind ik met een grove gulzigheid. Wat is dit een geweldig boek, heftig, maar zo goed geschreven. Zoals Bernice de personages tot leven laat komen is fenomenaal en erg bewonderenswaardig. Het is niet te geloven dat dit haar thriller debuut is. Van mij mag ze nog vele boeken schrijven, want dit smaakt echt naar meer.

Als Jelka wakker schrikt voelt ze aan alles dat er iets gruwelijk mis is. Normaal slaapt ze nooit tot zo laat, omdat Cody haar dan al heeft gewekt met zijn huiltjes om voeding. Maar niet die dag… Cody ligt niet in zijn bedje en haar man, Oscar is naar zijn werk. Waar zijn haar mannen? Waarom ligt Cody niet gewoon in zijn bedje, het is geen crèche-dag? Als de politie voor de deur staat, weet ze dat het echt mis is.

Oscar heeft zich gemeld met Cody op het politiebureau en wordt vastgehouden voor verder verhoor. Jelka’s zwangerschapsverlof zat er bijna op en ze keek er naar uit om weer aan het werk te gaan. Weer wat meer onder de mensen te komen en de bubbel, waarin ze leefde na de bevalling, tijdelijk te kunnen verlaten. De fijne bubbel die door de geboorte van Cody ontstaan was is uit elkaar gespat en er is een vacuüm voor in de plaats gekomen. Haar vertrouwde wereld is ingestort en ze weet niet wat en wie ze kan geloven en wie ze nog kan vertrouwen.

Het verhaal word dag na dag aan je voorgeschoteld en door de afwisseling van verteller worden gebeurtenissen steeds vanuit een ander perspectief beschreven. Soms een sprong in de tijd, naar een gebeurtenis die de personages verder uitdiepen. Bijzonder knap staaltje schrijverskunst om zo alle personage tot leven te wekken. De sprongen naar het verleden zijn heel goed getimed en er vallen steeds meer puzzelstukjes op zijn plek. Toch bleek, in mijn geval dan, dat er een puzzelstukje tussen zat die echt leek te passen, maar het toch net niet was. Bernice zet je op het verkeerde been zonder dat je er erg in hebt.

You with your sad eyes…  Die had Jelka toen ik haar ontmoette. Alsof ze  onder een wolk liep.  Th e darkness inside you can make you feel so small. But I see your true colors shining through.  Ik  zie je ware kleuren. Zo’n treff ende  tekst.  Th ey’re beautiful, like a rainbow. Bij Nadine was het anders. Haar hoefde ik niet te redden.  You took your coat off   and stood in the rain.  You were  always crazy like that…

Bernice schuwt het niet om zware en beladen onderwerpen aan te snijden. Babysterfte is een heftig onderwerp waar ook nog eens een taboe op rust, maar ook lichamelijke en psychische kindermishandeling komen aan bod. Ondanks het feit dat dit zeer heftige en zware onderwerpen zijn, leest het niet zwaar. Je voelt absoluut de dreiging vanuit de volwassenen en de kwetsbaarheid van het kind. Het boek grijpt je bij de keel, maar je blijft lezen. Het is haar thriller debuut, maar zo voelt het niet.

Eigenlijk wil ik niet al te veel inhoudelijk op het verhaal in gaan, want ik vind dat je dit boek moet lezen met een open mind. Niet met teveel informatie vooraf, laat je verrassen, bij de keel grijpen, tot ontroering brengen en met open mond achter laten!

Beoordeling:

Originaliteit: 5

Leesplezier: 5

Psychologie: 5

Spanning: 5

Plot: 5

Vijf vette kraaien van mij voor Cody van Bernice Berkleef

Lilian

Want alles gaat voorbij, maar niets gaat over van Jo Claes

Titel: Want alles gaat voorbij, maar niets gaat over

Auteur: Jo Claes

Uitgeverij: Houtekiet

Bladzijde:  428 pagina’s

Auteur: Jo Claes (1955) is een Vlaamse auteur, en daarnaast leraar Engels en Nederlands. Hij schreef een aantal novelles en romans en publiceerde bestsellers over mythologie, hagiografie en iconografie.

Voor zijn debuut, de verhalenbundel De Stenen Toren  ontving Claes de Debuutprijs. In 2008 verscheen De zaak Torfs, de eerste misdaadroman met de Leuvense inspecteur Thomas Berg als hoofdpersonage. Voor het zevende deel in de reeks, De mythe van Methusalem, won Claes in 2014 de Knack Hercule Poirotprijs. Een jaar later werd het boek bekroond met De Gouden Strop 2015. De jury prees Claes voor zijn gebruik van een aantal klassieke elementen van de thriller, het intelligente verhaal, de spanning, en het met veel vaart en beeldend beschreven verhaal.

Cover: Typische cover voor Jo Claes, met Thomas Berg in de hoofdrol. Ieder boek heeft een foto met een standbeeld uit Leuven. Het is altijd weer de vraag waar het standbeeld voor staat en waar of hoe het in het verhaal past. Ook deze foto is door zijn dochter Uschi Claes gemaakt. Mooie samenwerking, eentje waar je dankbaar en trost op mag zijn.

Achterflap:

Op een avond in april wordt Thomas Berg, hoofdinspecteur bij de federale politie van Leuven, omvergereden. Zijn arm is gebroken, de chauffeur pleegt vluchtmisdrijf. Een week later wordt een bevriend echtpaar van Berg vermoord. De dader laat hen op een bizarre manier achter, vastgebonden op stoelen en met een plastic zak over hun hoofd. In hun onmiddellijke nabijheid treft de politie een cijfer aan. Omdat Berg met ziekteverlof is en de slachtoffers kende, mag hij het onderzoek niet zelf voeren. Zijn frustratie en machteloosheid worden nog groter wanneer een tweede koppel uit zijn kennissenkring op dezelfde wijze wordt gedood. Ook dit keer laat de dader een getal achter. Berg is ontzet wanneer hij ontdekt dat de moorden verband houden met zijn verleden en met de grote liefde van zijn leven. Tegen het bevel van zijn superieuren in gaat hij zelf achter de moordenaar aan.

Mijn mening:

Het twaalfde deel alweer in de reeks met hoofdinspecteur Thomas Berg in de hoofdrol. In dit deel is Thomas minder of zelfs voor een groot deel niet betrokken bij de lopende zaken.

Door een aanrijding is Thomas zodanig gewond geraakt, dat hij met ziekteverlof moet en derhalve niet de leiding heeft. Het is erg frustrerend voor Thomas om thuis te moeten blijven en zich nergens mee te mogen bemoeien. Zeker als het moordonderzoek dat gaande is, twee vrienden van hem betreft. Het bevriende echtpaar is vermoord in hun eigen huis en de werkwijze is vreemd te noemen voor een roofmoord. Dat het bekenden van Berg betreft  is nog een reden dat Thomas niet aan de zaak mag werken.

De frustratie en koppigheid van Berg zorgt voor spanningen binnen het team en verontwaardiging bij zijn leidinggevende. Thomas zou Thomas niet zijn en blijft zich bemoeien met de zaak. Hij loopt zelfs het risico om op non-actief gezet te worden.

Als er nog meer moorden gepleegd worden met dezelfde werkwijze en binnen zijn kennissenkring, is het duidelijk voor Berg, hij zal in zijn verleden moeten gaan graven en op zoek gaan naar aanwijzingen. Wie wil hem wreken en waarvoor?

En terwijl ik daar zwaargewond in bed lig, moet ik hopeloos toekijken hoe mijn vrienden een voor een worden vermoord. Gruwelijker kan toch niet. Zoiets is de pure hel. Op die manier doe je iemand oneindig meer afzien. Dat is veel erger dan je slachtoffer gewoon doodrijden

In dit boek krijg je regelmatig een inkijkje in het verleden van Thomas Berg. Zelf waardeer ik het altijd enorm om de hoofdpersoon op zo’n manier beter te leren kennen. Lezers van deze serie hebben allemaal één vraag die steeds onbeantwoord bleef, in dit boek krijgen ze daar eindelijk antwoord op!

Jo Claes weet je als lezer ook dit keer weer te bekoren met zijn fantastische schrijfstijl. De personages worden nog verder uitgediept en leer je zo nog beter kennen. Vooral door de inkijk in het verleden van Thomas Berg, is zijn personage gegroeid. Het boek leest heerlijk weg en voor je er erg in hebt is het uit.

Wat een beetje spijtig is aan dit verhaal, is dat ik al een idee had hoe het in elkaar zou kunnen zitten. In welke hoek de dader gezocht zou moeten worden en helaas was dat ook het geval. In deze reeks heb ik het nog nooit bij het juiste eind gehad, wat betreft de afloop. Jo Claes weet je normaal gesproken steeds op het verkeerde been te zetten, om dan uiteindelijk met een Sage of en mythe naar een verrassende einde toe te werken. Vandaar dat mijn eindoordeel dit keer iets lager uitvalt dan gebruikelijk. De boeken met Thomas Berg in de hoofdrol blijven tot mijn lievelingsboeken behoren. Ik wacht nu alweer met smacht op het vervolg!

Beoordeling:

Originaliteit: 3

Leesplezier: 4

Psychologie: 4

Spanning: 3

Plot: 3

Drie en een halve kraai voor “Want alles gaat voorbij, maar niets gaat over” van Jo Claes.

Lilian

Kleine zus van Isabel Ashdown

Titel: Kleine zus

Auteur: Isabel Ashdown

Uitgeverij: Boekerij

Aantal pagina's: 364

Over de auteur:

Isabel Ashdown werd geboren in Londen en groeide op in East Wittering aan de zuidkust van Engeland. Zij is de auteur van vijf romans. Nadat ze haar carrière in marketing had opgegeven, studeerde ze Engels en creatief schrijven aan de universiteit van Chichester, waar ze de Hugo Donnelly-prijs kreeg voor uitstekende academische prestaties en haar MA met onderscheiding voltooide. In 2014 was ze Writer in Residence aan de Universiteit van Brighton, waar ze ook les heeft gegeven.

Een uittreksel uit haar debuutroman Glasshopper won The Mail on Sunday Novel Competition, beoordeeld door Fay Weldon en wijlen Sir John Mortimer, die later zou worden genoemd als een van de beste boeken van 2009 in The Observer en de London Evening Standard.

Ze ging verder met het vrijgeven van nog eens drie romans met Myriad Editions voordat ze recentelijk bij Trapeze Books tekende, een afdruk van de Orion Publishing Group. Haar laatste roman Little Sister (2017) laat de auteur het terrein van de psychologische thriller betreden en zal in verschillende talen verschijnen.

Ze woont nu in West Sussex met haar man, hun twee kinderen en hun honden. Samen met Leonard de teckel is ze en trotse vrijwilliger voor de liefdadigheidsinstelling: Pets As Therapy onder hun Read2Dogs-regeling, een initiatief gericht op het voeden van het vertrouwen in jonge lezers en het bevorderen van een levenslange liefde voor boeken.

Achterflap:

Een duistere psychologische thriller die direct na verschijnen op nummer 4 op Amazons Hot New Crime-lijst en is Best Summer Read 2017 belandde
Voor de lezers van Alex Marwood en Gillian Flynn

Nadat ze elkaar zestien jaar lang niet hebben gezien, worden de zussen Jessica en Emily weer met elkaar herenigd. Nu ze hun lastige verleden achter zich hebben gelaten, keert de warmte tussen hen gelukkig terug. Algauw trekt Jess zelfs in bij Emily in haar comfortabele eilandhuis, waar ze woont met haar man en dochtertje Daisy. Pijn en oud zeer maken plaats voor harmonie en familieliefde. Eind goed al goed, zo lijkt het.

Maar als Daisy verdwijnt terwijl Jess op haar past, begint het perfecte leven dat Emily zo zorgvuldig heeft opgebouwd uit elkaar te vallen. Had ze haar zusje wel moeten vertrouwen, na alles wat er in het verleden is gebeurd?

Cover:

Op de cover staan alle werktitels, de definitieve titel staat in heldere gele letters midden op de cover.

Er staan twee meisjes op een strand, die je op de rug kijkt. Ze kijken naar de gekleurde strandhuisjes en houden elkaars hand vast. Is het rechtse kindje, het kleine zusje? Gaat het strand nog een rol spelen in het verhaal? Ik ben benieuwd. De donkere lucht geef de cover wel een sinister tintje mee. De gele titel knalt er zo goed uit.

Wat ik van dit boek vind:

Heerlijk boek voor liefhebbers van psychologische thrillers.

De zussen Jessica (Jess) en Emily hebben elkaar zestien jaar niet gezien, tot op de begrafenis van hun moeder. Ze pakken de draad weer op en het is weer als van ouds tussen hen. Zo goed zelfs, dat Jess bij haar zus intrekt. Emily woont met haar man James, zijn vijftienjarige dochter Chloe uit een eerdere relatie en hun dochtertje Daisy in een lieflijk huisje op het eiland Wight. Ze hebben het goed samen en alles lijkt goed te gaan. Totdat Emily en James terug komen van een Oud en Nieuwjaarsfeest. Bij thuiskomst treffen ze Jess, die op Daisy zou passen, bewusteloos en onder het bloed aan. Van hun dochtertje Daisy ontbreekt elk spoor.

Jess moet mee naar het bureau voor verhoor, maar al snel blijkt dat ieder gezinslid iets verdachts heeft, ook de vijftienjarige Chloe. Als de zoektocht naar de kidnapper begint is de vraag wie er eigenlijk te vertrouwen is. De verdenkingen springen van persoon naar persoon en voor je  het weet, heeft ieder personage de stempel “verdacht”gekregen.

Het boek is opgedeeld in twee delen. In deel 1 lees je om en om de verhaallijnen van Emily en Jess. De hoofdstukken geven je inzicht in hoe zij de hele situatie beleven. Ook ga je mee in hun herinneringen, hoe zij hun jeugd beleeft hebben. Het leven van de zussen is niet makkelijk geweest en je leest dan ook over een gezin wat niet functioneert zoals het zou moeten, verborgen geheimen, leugens en bedrog.  Je voelt de spanningen die er geweest zijn en langzaam maar zeker kom je er ook achter waarom ze elkaar 16 jaar niet gezien hebben.

Deel 2 heeft dezelfde opzet, maar nu komt er een derde verhaallijn bij, dit maakt alles nog spannender.  Van wie deze derde verhaallijn is kan ik je niet vertellen, dan zou ik te veel weggeven... Het zet de hele verdenking en zoektocht naar de kidnapper op zijn kop.

Isabel Ashdown heeft alle karakters goed uitgewerkt, als lezer kun je je zeker identificeren met één of zelfs met meerdere personages. Je leeft echt met ze mee, je voelt hun pijn, verdriet, angst en wantrouwen. Erg knap stukje schrijfwerk.

Het is een verhaal met vele twists en de verdenking springt dan ook steeds van de een naar de ander. Het is echt een aanrader voor liefhebbers van psychologische thrillers! Ik zou er in beginnen als je weet dat je lekker veel tijd hebt om te lezen, want dit boek wil je eigenlijk niet wegleggen.

Punten:

Originaliteit: 4
Leesplezier: 5
Psychologie:5
Schrijfstijl: 5
Spanning:4
Plot: 4

Kleine zus krijgt van mij 4,5 kraaien.

Lilian