Duorecensie met het boek De stille patient van Alex Michaelides

 

Mijn boekenmaatje Karin K en ik hadden begin van het jaar afgesproken regelmatig een boek samen te lezen. Het kan een interessante nieuwe zijn, of een boek wat vaak getipt wordt door leden in de groep of door 1 van ons zoals nu.

De Stille Patiënt, Alex Michaelides.

Alicia Berenson schiet haar man dood met 5 kogels en weigert vervolgens nog één woord te zeggen. Psychotherapeut Theo Faber is er van overtuigd dat hij haar zwijgen kan doorbreken. Een boek dat door vele wordt bejubeld, maar is dat terecht?

‘Verdrongen emoties sterven nooit. Ze worden levend begraven en keren terug, op onaangenamer manieren.’ - Siegmund Freud -

Karin K: Jij raadde mij het al aan Ink, en vele met jou, en nu deel 3 begin volgend jaar gaat verschijnen móet ik gewoon aan dit eerste deel beginnen.

Ink: Ik las De stille patiënt bij uitkomen in 2019 en benoemde het altijd bij mijn favoriete thrillers. Ik ben zo benieuwd of ik het nog steeds zo goed ga vinden. Ik weet eigenlijk helemaal niet meer wat het einde van het plot was. Maar nog meer benieuwd wat jij gaat vinden, iemand die het voor het eerst oppakt.
Karin K. Je kan niet anders dan gefascineerd raken door het personage van Alicia. Wat is er in

Karin K.

godsnaam gebeurt waardoor ze stopt met praten, maar nog veel belangrijker: waarom houdt ze dat al die tijd vol. De verweving van haar verleden met die van de Griekse Mythe van Alkestis vond ik zó mooi gedaan. Maar je voelt ook al snel dat niet alleen Alicia een groot verdriet draagt. Ook zielenknijpertje Theo worstelt met zijn leven en relaties. Eigenlijk draait alles om bedrog!

Ink: Ik ben al heel snel weer helemaal in het verhaal getrokken. Mooi geschreven en meer leesplezier kan ik bijna niet hebben. Zo Intrigerend waarom Alicia haar man vermoord zou hebben en nooit meer sprak. Wat een geweldige psychotherapeut is Theo, bevlogen die tegen de gangbare regels durft in te gaan in de hoop zijn patiënt aan het spreken te krijgen.

Karin K: Ik vond de opbouw van Alex Michaelides echt fantastisch. Door het gebruiken van het dagboek van Alicia en de stukken van Theo die vertelt vanuit zichzelf, wordt je als het ware één met hen. Ik kon het op een gegeven moment echt niet meer wegleggen.

Ink: Tegen het einde denk je even van hé, zoiets las ik toch? Maar dan vallen langzaam aan alle stukjes op hun plek.

Karin K: Ik dacht op het laatst dus te weten hoe het zat. Haha, had ik het even goed mis! Echt geweldig. Zo hoort een einde van een thriller nou te zijn. Het hele boek vond ik al goed hé, maar dan komt dat einde er nog eens achteraan. Eigenlijk wil ik nu meteen door met De Nimfen...

Ink K.
Ink: Opnieuw heb ik de beleving van een geweldig boek. Absoluut in mijn eregalerij van goede psychologische thrillers.

5 Kraaien.

Karin K: Ja, ik snap dus ook meteen waarom dit boek zo bejubeld wordt. Daar is er nog één bijgekomen. Wow.

Ik geef het de volle vette 5 Kraaien!

 

Het leesjaar van Ink

Mijn leesjaar

Poe, ik word echt een dagje ouder en weet uit mijn hoofd echt niet meer wat ik allemaal las. Gelukkig houd ik het bij in een boekje, waarin ik elk boek noteer waar het over ging en wat ik er van vond. Als je dan zo terugleest is het een oh ja, Oh, god die was erg of die was prachtig.
Het werden 100 boeken dit jaar, naast alle stripboeken, studieboeken en manuscripten.

Er waren niet veel boeken die mij omver hebben geblazen. Ik las zelfs de eerste weken van 2019 zulke matige boeken, dat ik bijna Netflix had aangeschaft.
Maar ik kreeg een maandabonnement voor het filmhuis en trok gemiddeld 5 keer per maand naar de bios. Het rare is dat als je mij zou vragen, noem je 3 beste films van dit jaar, ik er zo 3 oplepel.
Maar aangezien het mijn leesjaar heet, ga ik het over boeken hebben.

Ik heb ze onderverdeeld in een aantal genres en daar mijn favoriete boeken neergezet.

Young Adult


1. Twee kunnen een geheim bewaren, als er 1 dood is van Karen McManus

Ik kocht het boek enkel en alleen op de titel. Wat een geweldige titel is het. Ik las al eerder van haar en pak elk volgende boek wat uitkomt, weer op.

 2. Niet te stoppen van Angie Thomas

De auteur van The hate U give, welk boek mij echt omver heeft geblazen toen het uitkwam. Ook dit boek verbijsterde mij ook op sommige momenten.

3. Upgrade van Lara Reims

Een Nederlands auteur die een geheel eigen wereld bedacht waarin Remi leeft.


Nederlandse Thriller

1. Kwijt van Sandra J. Paul

Wat was dat voor boek. Hoe vaak werd ik niet op het verkeerde been gezet? En wat een einde.

2. Voor de meisjes van Heleen van der Kemp

Een exquise maaltijd die je smaakpapillen laat ontploffen, schreef ik. Een thriller zoals ik ze graag lees: onderhuidse spanning en perfect uitgewerkte personages

Dit waren de enige twee Nederlandse thrillers die ik de volle 5 kraaien gaf. Er waren meer goede thrillers, maar die bleven onder de volle 5 hangen. Maar ik wil zeker Zwarte ziel van Angelique Haak nog even vernoemen. Ik ben van de meeste boeken van de Crime Compagnie geen fan: meer romantiek dan spanning, maar Haak maakt een goede mix in haar boeken. Ik kijk zeker uit naar een volgend boek van haar hand.

Op 1 janauri hebben wij een leuke actie met mijn twee favoriete Nederlandse thrillers


Buitenlandse thrillers

1. Twee titels op de eerste plek
Stille patiënt van Alex Michaelides
Als het laatste stukje van de puzzel op zijn plek valt, kan je alleen maar met bewondering kijken naar dit geweldige debuut

De laatste weduwe van Karin Slaughter
Een verhaal boordevol actie, emotie, drama en vooral spanning.
Het is onrustwekkend hoe diep de auteur zich in deze wel heftige materie heeft verdiept en het op een manier heeft beschreven dat je dit ook zo aanvoelt.) En dan heeft ze wellicht nog niet eens het topje van de ijsberg geraakt.

3. De ketting

Je komt terecht in de schoenen van mensen die door een wervelwind van emoties gaan omdat ze geen andere keuze hebben. De Ketting gaat dus niet eens zozeer over het “waarom” maar vooral het “hoe” mensen reageren in deze situatie. Wat zou jij doen als moeder? Zou jij ook de levens van anderen op het spel zetten om je kind te redden? Of zou je er alles aan doen om tegelijkertijd ook De Ketting te stoppen?


Waar  liet ik wat tranen vallen?
Die ene patiënt van Ellen de visser

Zorgverleners die vertellen over die ene patient die hun leven veranderde. Geen boekje om achter elkaar door te lezen, maarw at een indringende mooie verhalen.

Stad vol ballonnen van Femke van der laan
Femke schreef columns over haar leven in Amsterdam na de dood van haar man, burgemeester Eberhard

Beide boeken kunnen jouw als lezer niet onberoerd laten. Wil je eens wat anders lezen en dan op non-fictiegebied? Dit zijn twee enorme aanraders.

Humoristische boeken
Een boek waar ik nog steeds om moet lachen als een van mijn vrienden alleen al de titel laat vallen. Wat heb ik hier veel uit voorgelezen en over gepraat. Tevens heel vaak uitgeleend en het zwerft nog steeds rond. De gynaecoloog van Saskia van Mieghem is het bedoelde boek.

Een boek waar aan het einde geen moordenaar bekend wordt en het motief ook onduidelijk is. Waar een vrouw die ligt te bevallen en druk bijkletst over vroeger. Of een baarmoeder onder een kachel ligt en direct door de binnenkomende persoon herkent wordt als zodanig. Een wonderlijk boek. Onbedoeld humoristisch met aparte fouten, gevoelens die uitgebreid beschreven worden, zonder ze te voelen. Maar ook een boek wat inmiddels tot grotere proporties is opgeblazen , omdat de herinneringen steeds gekker en groter worden gemaakt. Het is een soort van gimmick geworden. Dat het boek op verschillende pagina's dikke 4 tot 5 sterren krijgt, zegt veel over de andere recensies ben ik bang.

Niet zo graag gelezen boeken

Een boek waarin bijvoorbeeld het volgende staat:
'Ze was mooi zoals ze daar op haar rug lag. De platte buik met de fraai gevormde navel. Ze droeg een zwarte string en hij zag de ronding van haar billen.'
Laat u even iemand op de rug gaan liggen en kijk dan hoe u de billen van de desbetreffende persoon ziet....

Ik raak dan geirriteerd bij zulke stukjes. Het is namelijk niet het enige. Ik sloeg na een bladzijde of 100 het boek Ongenadig van Karin Hazendonk dicht. Dat de auteur stoer reageerde dat ze niet van plan is mijn kont te kussen voor een goede recensie, was een bijzondere reactie. Het boek is gewoon niet goed, het had echt goede proeflezers en een professionele redacteur moeten hebben. Net als haar vorige boeken is het idee leuk bedacht, maar de uitwerking. Tot bladzijde 100 dan tenminste.
Ik blijf zeggen dat wanneer je als proeflezers mensen neemt die wel jouw kont kussen, je geen stap hoger komt met je schrijven. Je moet mensen hebben die je durven te wijzen op dat sommige dingen echt niet kloppen.

Verder sloeg ik het nieuwste boek van Pjotr Vreeswijk dicht. Niet omdat het slecht was, maar gewoon totaal niet mijn smaak. Het interesseert mij echt niks hoeveel soorten helikopters, vliegtuigen of wapens er zijn en na weer een actieronde, heb ik het wel gezien. Het is gewoon mijn soort genre niet en daarom dus het boek dichtgeslagen.


Leesclubs
In 2019 hebben we een aardig aantal leesclubs mogen draaien. Eerlijk is eerlijk: dat kwam door de hulp van Jacqueline die het heel erg leuk vindt de groepen te begeleiden. Vanuit de auteurs komen vaak opmerkingen en bedankjes voor de relaxte en veilige sfeer waar men kan zeggen wat hij denkt.
Dat het zo'n goede sfeer heeft, bewees een van de laatste leesclubs met Het leven wat ik kende van Esther Boek.

Bijzonder was hoe mensen hun verhalen deelde en uitte hoeveel impact het verhaal op hun zelf had.

Jacqueline en ik kijken uit naar de leesclubs van 2020. Wel hebben we besloten om er niet meer dan twee per maand te gaan draaien. Ten eerste krijgt het boek zelf dan veel meer aandacht en ten tweede willen we zelf ook graag nog veel boeken lezen.

Het leesjaar van Annemarie

De prachtige katten van Annemarie

Deze laatste dagen van het jaar vertellen wij, het team Thrillerlezers, jullie over ons leesjaar. Vandaag starten wij met Annemarie.

Mijn leesjaar…

Privé gezien was 2019 voor mij een zwaar en roerig jaar.  Mijn concentratie voor boeken liet wel eens te wensen over en dat zette ik liever een Netflix serie aan dan dat ik mijn ereader tevoorschijn haalde. Waar ik in andere jaren keurig mijn gelezen boeken bijhield, was ik daar dit jaar slordig in. Toch heb ik nog 25 boeken gelezen die ik heb geregistreerd.

De grootste verrassing voor mij was Hars, geschreven door Ane Riel. Een goed geschreven, soms rauw boek dat onder je huid kruipt en me nog wel een tijdje bezig hield.  Ook van Parnassia (geen thriller, maar een boek over de oorlog) van Josha Zwaan heeft me echt gepakt. Een boek over joodse kinderen die onder gebracht werden bij niet-joodse gezinnen en zo de oorlog wel

overleefden, maar toch enorm beschadigd raakten doordat ze vaak niet meer terug gingen naar hun oorspronkelijke familie met alle gevolgen van dien.

De stille patient van Alex Michaelides was ook zo’n heerlijk boek, een echte thriller. Ook heb ik het boek De Keuze gelezen van Edith Eger, een boek dat een aanrader is voor iedereen. Het boek brengt de boodschap dat wat voor akeligs we soms ook meemaken in het leven, we altijd de keuze hebben hoe we daarmee omgaan. In het geval van Edith Eger gaat het om de verschrikkingen van de holocaust waarbij zij toch een manier heeft gevonden om daarna een goed en gelukkig leven te leiden en haar daders te vergeven. Het is bepaald geen soft boek, het is juist messcherp en de boodschap is helend voor iedereen. We maken ten slotte allemaal leed mee in ons leven.

Twee boeken heb ik niet uitgelezen, Fatale Keuzes en Het leven dat ik kende. Het eerste boek ontsteeg de eerste 113 pagina’s het niveau van een liefdesromannetje niet en ik kon het niet opbrengen om verder te lezen. Dat schijnt overigens nog wel de moeite waard te zijn, want het boek krijgt wat later wel vaart en de spanning komt er goed in, maar het kwam voor mij te laat. Het meest recente boek van Esther Boek kon mij niet bekoren omdat het te dramatisch vond met te veel akelige ontwikkelingen rondom de hoofdpersoon. Ik kon me er totaal niet mee verbinden. Dat kan overigens ook aan mij en de fase waarin mijn leven zich bevindt liggen, want ik lees om me heen dat anderen het boek echt met plezier lezen.

Ik heb dit jaar minder boeken gelezen, maar de meeste boeken waren toch echt prima. Nog een paar aanraders voor de komende vakantieperiode: Huis vol leugens van Nicci French, Facade van Esther Verhoef en de Verdwijning van Stephanie Mailer van Joël Dicker. Fijne boeken, goed geschreven, lekker plot.

Ik hoop dat 2020 een wat rustiger jaar wordt, met veel lekker weer, want het meest houd ik van lezen in mijn tuintje in de zon!

Buiten haar boekje met Esther Boek

Esther Boek (2e van links) met haar collega's van Hamley Books

Esther Boek kwam op 4 april met haar tweede boek De perfecte moeder. Een roman met spannende elementen wordt het boek omschreven. Maar wat leest de auteur zelf graag?

Wat lees je momenteel

De stille patiënt van Alex Michaelides

Welk boek heb je niet uitgelezen

‘Dochter van het moeras’ van Karin Dionne en ‘Methode 15/33’ van Shannon Kirk. Niet doorheen te komen wat mij betreft.

Welk boek geef je graag kado

Ik geef eigenlijk weinig boeken kado als mensen er niet om vragen. Voor kinderen wil ik nog wel ‘Het leven van een loser’ of ‘Max Kruimel’ geven. Kinderen, zeker kinderen die niet zo graag lezen, vinden vaak die lappen tekst zonder plaatjes niet fijn. De moed zakt ze al in de schoenen als ze dat zien. Doordat deze boeken vol met afbeeldingen staan, wat afwisseling hebben in lettertype en heel erg aansluiten bij de eigen leefwereld van kinderen, lukt het vaak nog wel om deze uit te lezen. Het voorlezen van dit soort boeken is dan weer wel een uitdaging.

Welk boek had je graag zelf geschreven willen hebben

De Harry Potter serie. Niet omdat ik ze allemaal gelezen heb. Geen een zelfs. Wel heb ik er uit voorgelezen. Maar ik zou ze geschreven willen hebben vanwege het succes dat Rowling er mee heeft.

Ik hoor auteurs regelmatig zeggen dat het ze om het schrijven gaat en dat het ze niet uitmaakt of honderd mensen hun boek lezen of honderduizend. Ik vind dat altijd klinken als een politiek correct antwoord en vind het moeilijk te geloven. Natuurlijk kunnen ze dit echt menen maar ik zou heel graag boeken schrijven die wereldwijd vertaald zijn en waarvoor de mensen met slaapzakken voor de deur liggen als een nieuwe titel uitkomt. En echt niet alleen voor het geld, al zal ik er niet op spugen. Maar boeken schrijven waar zoveel mensen met plezier in lezen is toch de ultieme droom voor een schrijver?

Welk boek lees je graag voor aan je kinderen vroeger of nu

Ik heb heel veel voorgelezen. Het begon met ‘Nijntje’, dat ik dan expres weleens verkeerd las en dat zo’n tweejarige je dan gaat zitten verbeteren omdat ze het verhaaltje al veertig keer gehoord hebben maar er geen genoeg van kunnen krijgen. Naarmate ze groter werden, veranderden de boeken van sprookjes, naar avonturen zoals ‘Wolf de speurhond’ naar meer  iets dat echt gebeurd zou kunnen zijn zoals ‘Gevaarlijk geheim’ van Jan Heerze.

Welk boek las je vroeger stuk

Zelden lees ik een boek meer dan een keer. ‘Alleen op de wereld’ heb ik vaker gelezen en ontroerde me steeds weer. Ook ‘Man O War’ van Walter Farley en ‘Black Beauty’ heb ik vaker gelezen en steeds evenveel zakdoeken nodig gehad. Ja, ik heb iets met paarden.

 

Wat is jouw quilty pleasure op leesgebied

Gewoon veel chocolade en een goed boek. Vooral met nootjes. Die chocolade dan.

Welk boek las je ivm een hype en vond je tegenvallen

Ragdoll. Geen touw aan vast te knopen. Leuke metafoor eigenlijk, gezien waar het boek over gaat.

Zijn tweede was veel beter, hoewel ik het een makkelijke manier van voortborduren, we blijven in stijl, vond op het eerste deel.

De stille patiënt van Alex Michaelides

Titel: De stille patiënt

Auteur: Alex Michaelides

Uitgeverij: Cargo

Publicatiedatum: februari 2019

Recensie door: Ink

Waardering: vijf kraaien

Alex Michaelides (Cyprus,1977) studeerde psychotherapie en werkte in een gesloten inrichting voor jongeren. De ervaring die hij daar opdeed verwerkte hij in dit debuut. De filmrechten voor De stille patiënt werden al voor verschijnen verkocht aan de productiemaatschappij van Brad Pitt.

Achterflap:

‘Zij is de enige die weet wat er gebeurd is…

Ik ben de enige die haar kan laten praten.’

Alicia Berenson lijkt een perfect leven te leiden, ze is kunstenaar, gelukkig getrouwd en woont in een prachtig huis in een goede buurt in Londen. Maar als haar man op een avond thuiskomt, doet ze iets verschrikkelijks! Ze schiet hem vijf keer in het gezicht. Sindsdien zwijgt ze. Alicia’s weigering om te praten of een verklaring te geven voor haar daad, maakt de moord op haar man tot een mysterie dat tot de verbeelding spreekt van media en publiek. Haar kunst wordt onbetaalbaar, terwijl Alicia zelf ver van alle media in een psychiatrische inrichting is opgenomen.

Psychotherapeut Theo Faber heeft lang moeten wachten voor hij de kans krijgt om Alicia te behandelen. Hij is vastbesloten Alicia aan het praten te krijgen en het motief voor haar daad te achterhalen. Maar met zijn vastberaden zoektocht naar de waarheid brengt hij ook zichzelf in gevaar.

Mening:

WOAW!

Dit is mijn soort thriller. Dit is waarom ik thrillers lees. Ik word nog weinig verrast, maar het was eindelijk weer zover.

De eerste vijf sterren van dit jaar plak ik op dit boek.

Waarom vind ik zo'n heerlijk boek?

Dat Alex Michaelides zelf psychotherapie studeerde en in een gesloten inrichting werkte proef je uit het hele verhaal. De sfeer van hoe het er aan toegaat in een therapie wordt uitstekend neergezet. Het verhaal start met de verteller die weet wat er zes jaar geleden precies gebeurd is bij een moord. En dan ga je mee in het doolhof van dit boek. Keer op keer vraag je je af hoe dit nu elkaar steekt. Wie spreekt in godsnaam nu precies de waarheid? Elke keer als je een stuk verhaal krijgt over het verleden, wordt dat weer tegengesproken door het volgende stuk verhaal (volg je het nog?).

Kraken doet het in je bovenkamer tijdens het lezen wat zich afgespeeld zou hebben voor, tijdens, na de moord. Deze auteur zet met een zeer plezierige schrijfstijl de personages en omgeving zo neer dat er een sfeer van hoge onderhuidse spanning hangt en dat je maar wil doorlezen. Ik kon echt niet stoppen. Ik moest en  wilde per se weten hoe dit verhaal in elkaar zat. Juist omdat je niet meer weet wie de waarheid spreekt. De ingezette therapie waar men Alicia mee aan het praten probeert te krijgen levert alleen uitingen op. Die uitingen doet ze wel op zo’n bepaalde wijze, dat deze vragen oproepen of ze nu moet of wil zwijgen. Je leest dagboekfragmenten van Alicia en Theo spreekt rechtstreeks jou aan.

Daarnaast zorgen de verhalen die Theo vertelt, aangevuld met gesprekken met collega's en familieleden, voor een mooi gelegde puzzel, waar als het laatste stukje op zijn plek gelegd is, je enkel met verwondering je boek dichtslaat. Even gewoon blijft zitten en het nog eens de revue laat passeren. Mijn huisgenoot zat mij verbaasd aan te kijken toen ik hardop riep van hoe gaaf dit boek wel niet was. Dat ik zou willen dat ik het nog zou moeten lezen en dat ik het niet al uit heb.

Kortom: een absolute aanrader als je van psychologische thrillers houdt! Dan ga je genieten van een wonderschoon geweldig debuut.

Plot: 5

Spanning: 5

Leesplezier: 5

Schrijfstijl: 5

Originaliteit: 5

Psychologische ontwikkelingen: 5

De stille patiënt van Alex Michaelides

Titel: De stille patiënt

Auteur: Alex Michaelides

Uitgeverij: Cargo

Publicatiedatum: februari 2019

Waardering: vijf kraaien

De Stille Patiënt – of hoe een debuut je niet snel meer los kan laten.

Het boek De Stille Patiënt dook voor mij plots op. Mensen begonnen erover te praten, de stille trom werd een luidere trom, en die trom begon alsmaar luider te klinken. Uiteraard gebruiken uitgeverijen graag de termen ‘Debuut van het jaar’ en is dit zelden waar, maar in het geval van Michaelides zou dit wel eens kunnen kloppen.

Zelden heb ik een boek gelezen dat ik kost wat kost op één dag uit wilde. Ik begon eraan op een rustige zondagochtend en heb doorgelezen tot een stuk in de avond, want het moest uit. En het fijne was ook dat mijn theorie over het plot deels klopte, en deels ook niet, waardoor ik aangename verrassingen te verwerken kreeg op het einde van het verhaal. Maar daarover later meer.

De officiële tekst:

Zij is de enige die weet wat er gebeurd is.
Ik ben de enige die haar kan laten praten.'

Alicia Berenson lijkt een perfect leven te leiden; ze is kunstenaar, gelukkig getrouwd en woont in een prachtig huis in een goede buurt in Londen. Maar als haar man op een avond thuiskomt doet ze iets verschrikkelijks: ze schiet hem vijf keer in het gezicht. Sindsdien zwijgt ze.

Alicia's weigering om te praten, of een verklaring te geven voor haar daad, maakt de moord op haar man tot een mysterie dat tot de verbeelding spreekt van media en publiek. Haar kunst wordt onbetaalbaar, terwijl Alicia zelf ver van alle media in een psychiatrische inrichting is opgenomen.

Psychotherapeut Theo Faber heeft lang moeten wachten voor hij de kans krijgt om Alicia te behandelen. Hij is vastbesloten Alicia aan het praten te krijgen en het motief voor haar daad te achterhalen. Maar met zijn vastberaden zoektocht naar de waarheid brengt hij ook zichzelf in gevaar.

Dit is de omschrijving van het boek en het past wel zeer goed bij de uiteindelijke inhoud. Het boek vertelt een paar verschillende verhaallijnen die vakkundig door elkaar heen weven, tot je ontdekt wat er echt gebeurd is die nacht dat Alicia Berenson haar man in het gezicht schoot. Je voelt vanaf de eerste letter aan dat er veel meer aan de hand is dan dat, dat Alicia voor talrijke redenen zwijgt. Het bijzondere aan dit verhaal is dat je het grotendeels door de ogen van Theo Faber, het hoofdpersonage, meemaakt. Het verhaal wordt namelijk vanuit zijn standpunt verteld, met regelmatige referenties naar het dagboek van Alicia, waarin ze neerschreef wat er gebeurd is die fatale nacht.

Die bijzondere vertelstijl vraagt gewoon dat je blijft doorlezen, omdat je mee wil puzzelen aan een ingewikkelde puzzel die langzaamaan in elkaar gestoken wordt.

Verwacht geen bloed en gruwelijke dingen, maar een verhaal over relaties, verdriet en passie, op een mooie manier verteld, met de nodige spanningen en raadsels om je het hele boek bezig te houden. Verteld in een stijl die je meesleept, waardoor je écht wel zo snel mogelijk wil weten wat er nu écht die nacht is gebeurd.

De Stille Patiënt staat in mijn huidige top drie van het jaar, met stip op 1. Het is een boek dat vele soorten publiek zal aanspreken, in de stijl van psychologische thrillers die je even van je af moet schudden na het lezen.

Een zeer sterk, zoniet ‘het debuut van het jaar’-debuut. Maar het jaar is nog jong. 😊

5 kraaien, zonder enige twijfel.

Verwacht in februari , deel 3

Op 7 februari

"Zij is de enige die weet wat er gebeurd is.

Ik ben de enige die haar kan laten praten.'


Iedereen dacht dat Alicia Berenson een gelukkig huwelijk had; dan schiet ze haar man vijf keer in zijn hoofd. Na deze gruwelijke daad zwijgt ze, en weigert een verklaring te geven. Alicia's stilte spreekt tot de verbeelding van het publiek en maakt haar tot een mysterieuze beroemdheid.

Psychotherapeut Theo Faber is ervan overtuigd dat hij haar weer kan laten praten en zo te ontrafelen wat er zich die bewuste nacht heeft afgespeeld. Hij doet er alles aan om een baan te krijgen bij de instelling waar Alicia zit opgesloten, en lijkt geobsedeerd om met haar in gesprek te gaan. Maar hij kan niet voorzien wat hij daarmee in gang zet…


Op 15 februari

In de sensationele thriller Dertien, de internationale doorbraak van Steve Cavanagh, beslissen dertien juryleden over het lot van de veroordeelde Robert Solomon. 

Het beroemdste koppel uit Hollywood had de wereld aan hun voeten. Nu wordt Hollywoodster Robert Solomon veroordeeld voor het vermoorden van zijn prachtige vrouw. In het proces van de eeuw wil de verdediging slechts één man in hun team: advocaat en voormalig oplichter Eddie Flynn. Alles wijst erop dat Robert schuldig is, maar tijdens het proces begint Eddie daaraan te twijfelen. 
Wat als de echte moordenaar helemaal niet terechtstaat? En wat als de moordenaar een van de juryleden is?




Op 26 februari

"Vermist' bevat twintig true-crimeverhalen over spraakmakende vermissingen, geschreven door Loes Leeman, de bedenker van het AVROTROS-programma Vermist . Met een voorwoord van presentator Jaap Jongbloed.
Een jonge vrouw die haar huwelijk zat is, pakt op een ochtend haar koffers en vertrekt met de noorderzon, haar man radeloos achterlatend. Een rijke jongen van adel verdwijnt halverwege de jaren negentig van de aardbodem. Is hij vermoord of heeft hij in een ander land een nieuwe identiteit aangenomen? Een peuter in een rustige Vinex-wijk komt niet thuis met het eten. De buurt is in rep en roer. Zou de nieuwe buurman iets met de verdwijning van het meisje te maken hebben?
In "Vermist' van Loes Leeman zijn twintig spraakmakende, ontroerende en dramatische vermissingszaken bijeengebracht. Een aantal zaken kwam eerder aan bod in het populaire tv-programma Vermist, deze zaken zijn voor dit boek uitgebreid en geactualiseerd.


Victor is een freelance huurmoordenaar, een professional, een killer – de beste die er is. Hij is ijskoud, efficient en trefzeker. Hij leeft alleen, werkt alleen en niemand kent zijn achtergrond of echte naam. Voor hem is iedere opdracht een zuiver zakelijke transactie: hij schakelt het doelwit uit en krijgt daarvoor betaald.

Maar nu wordt het wel erg persoonlijk: een oude bekende vraagt Victor om hulp. Niet om te moorden, maar om te beschermen. Norimov is een Russische gangster die wel gewend is aan doodsbedreigingen, maar nu is zijn dochter Gisele in gevaar. Een complicerende factor is dat Gisele spoorloos is. Als Victor haar eindelijk weet te vinden, blijkt dat nog maar het begin van de problemen. Opgejaagd door de straten van Londen moet Victor alles op alles zetten om Gisele te beschermen, want dit is niet zomaar een bodyguardklusje: Gisele is achter een groot geheim gekomen dat haar niet alleen háár leven kan kosten, maar iedereen met wie ze ooit in contact is geweest. En wat Victor ook doet, hun vijanden komen steeds dichterbij.

Op 5 februari

Op een vroege ochtend in het centrum van Kopenhagen loopt de gepensioneerde Gregers Hermansen voorzichtig de trap van zijn appartement af om zijn vuilniszak buiten te zetten. Op de begane grond klemt de deur een beetje. Gregers probeert de deur open te krijgen, maar struikelt en valt door de deur naar binnen. Als hij weer bijkomt, ontdekt hij dat hij boven op het bebloede lichaam van een jonge vrouw ligt.

Het is het begin van een nachtmerrie voor de bewoners van het appartementencomplex en eveneens voor rechercheurs Jeppe Kørner en Anette Werner. Vooral omdat er algauw wordt ontdekt dat een andere bewoner van het complex een thriller schrijft over de moord op een jonge vrouw in een appartementencomplex…

Op 21 febr

Gabriel Davids krijgt een mysterieus e-mailbericht dat verwijst naar zijn Palestijnse vader, die dertig jaar geleden spoorloos is verdwenen. Het bericht is afkomstig van een antiquair uit Jeruzalem, die hem dringend uitnodigt een pakket in bezit te komen nemen dat zijn vader bij haar bezorgd heeft. Ondanks zijn weerzin tegen de vader die hem als klein kind heeft achtergelaten, stapt hij op het vliegtuig.

De beslissing om af te reizen naar de heiligste stad ter wereld werpt hem een zeldzame en zeer kostbare oude Joodse munt en een prachtige vrouw in de schoot, maar hij belandt ook in een levensgevaarlijke zoektocht naar zijn verloren vader. Diens verdwijning blijkt het gevolg te zijn van machtige
krachten die voor niets terugdeinzen om hun positie zeker te stellen. Gabriel stort zich in een spannend avontuur dat hem leidt naar plaatsen in het Midden-Oosten en Afrika. Hoe kwam zijn vader aan deze munt? En wat maakt dat de onbekenden tot alles bereid zijn om dat kleinood te bemachtigen?

Op 7 februari komt uit:

'Zij is de enige die weet wat er gebeurd is.
Ik ben de enige die haar kan laten praten.'

 Iedereen dacht dat Alicia Berenson een gelukkig huwelijk had; dan schiet ze haar man vijf keer in zijn hoofd. Na deze gruwelijke daad zwijgt ze, en weigert een verklaring te geven. Alicia’s stilte spreekt tot de verbeelding van het publiek en maakt haar tot een mysterieuze beroemdheid.

Psychotherapeut Theo Faber is ervan overtuigd dat hij haar weer kan laten praten en zo te ontrafelen wat er zich die bewuste nacht heeft afgespeeld. Hij doet er alles aan om een baan te krijgen bij de instelling waar Alicia zit opgesloten, en lijkt geobsedeerd om met haar in gesprek te gaan. Maar hij kan niet voorzien wat hij daarmee in gang zet…

‘Een intelligente thriller, vol realistische spanning.’ Lee Child

‘Michaelides schreef een originele, boeiende psychologische thriller. Ik las hem in twee nachten uit en genoot van elke grimmige ontmoeting, elke onverwachte gebeurtenis.’ 
David Baldacci

‘De perfecte thriller. Ik dacht even een klein stukje te lezen, elf uur later sloeg ik het boek dicht, volledig verbijsterd.’ A.J. Finn

Copyright Andrew Hayes-Watkins

 
‘Een geweldige psychologische thriller. Scherp, slim en met een twist die me oprecht verraste.’ Joanne Harris

Alex Michaelides (Cyprus, 1977) studeerde Engelse literatuur aan Cambridge en scenarioschrijven aan de American Film Institute in LA. Hij schreef scenario's voor The Devil You Know en The Brits Are Coming, met Uma Thurman en Stephen Fry. Michaelides studeerde drie jaar psychotherapie en werkte in een gesloten inrichting voor jongeren. De stille patiënt is zijn debuut.