Duo met De informant van A.C. Porter

 De Nederlandse veearts Mary is verhuisd naar Noord-Ierland om daar een leven op te bouwen als veearts en om samen te zijn met haar geliefde. Ze raakt echter tegen haar wil betrokken bij iets waarvan ze zich verre had willen houden, als ze tijdens één van haar bezoeken stuit op wapens…

Ink
In de jaren 80 en 90 waren er veel films mbt de strijd in Noord Ierland en ik zag ze bijna allemaal. Ook de elpee van U2 in de jaren 80, met het nummer Sunday, bloody Sunday, lag veel op de draaitafel. Dus toen ik hoorde dat Porter na het geweldige ‘De Erfgenamen’ zijn boek over dit onderwerp schreef, stond ik te trappelen.

Karin
Ik keek hier ook al zo lang naar uit, vooral na die steengoede Erfgenamen, en ja, dit stukje historie spreekt mij dus ook erg aan.

Ink
Toewerkend naar Bloody Sunday, en natuurlijk wetend wat er gaat gebeuren, neemt kilte en spanning toe.
Hij heeft op een hele goede manier fictie verweven met non-fictie. Ik ga na dit boek ook weer eens verder in die geschiedenis duiken.

Karin
Bloody Sunday was voor mij te ver terug om me écht te herinneren… maar ik weet nog wel over de bomaanslagen en de waarschuwingen, de steeds stuklopende vredesbesprekingen… en ja, die hongerstakers. En ook de bekende namen van mensen en organisaties. Heb ze nu ook weer even gegoogled… uiteraard…

Ink
Echt zo'n geweldig goed verhaal, maar wel eentje waar ik goed moest blijven opletten met alle namen, partijen en periodes. Gelukkig herkende ik veel stukken al. Maar ik had bijna een schrijfblok erbij gepakt. Bijna.

Karin
Ja jemig, wat een hoeveelheid aan info hé, de namen en die is Protestants en die is Katholiek… ik geef het toe, ik heb daar moeite mee in dit boek, maar wát is het boeiend!

Ink
Ik ben erg benieuwd naar welke periode de auteur de volgende keer gaat pakken.

Ik geef het 4,5 kraaien 🐦‍⬛

Karin
Dat einde! Ik dacht echt... waaaat? Hoe krijg je dit voor elkaar? Geweldig gedaan.

Wanneer komt de volgende? Een tipje van de sluier misschien? Het onderwerp?

Ook 4,5 kraaien 🐦‍⬛

Duo met Yellowface van Rebecca F. Kuang

 Karin en Ink kozen dit keer voor het boek Yellowface om gezamelijk te lezen. Hieronder hun boekgebabbel.

Karin  
Leuk, eens een keer geen (harde) thriller maar meer een roman. En dan nog één met wel een heel gewaagd onderwerp en die toch voornamelijk lovende reacties krijgt, dus heel benieuwd!

Ink
Al vaak had ik de knalgele cover voorbij zien komen en daar was eindelijk de Nederlandse versie! Hatseflats die wil ik lezen.

Karin 
Van het jatten van een manuscript, tot het jatten van een cultuur. Jaloezie, discriminatie, onmacht, maar ook een prachtig inkijkje in het oneerlijke boeken- en uitgeverswereldje. En dat alles vermengd met een dosis haat en trollen activiteiten en social media platforms waar iedereen anoniem en ongestoord denkt ‘los’ te kunnen gaan.

Ink

Ik kan hier interessant gaan zitten doen en aanvullen, maar je benoemd het perfect. Ik wist al van vele rare streken in het boekenwereldje en heb soms zo hard zitten lachen om dit boek.

Karin
Ook knap gedaan hé, dat je in eerste instantie verontwaardigd en boos bent op de witte June/Juniper die oneigenlijk bezit neemt van het manuscript van Athena, de vriendin met Chinese achtergrond. Toch blijkt het iets anders te liggen…

Ink
Ik vind het vooral heel knap dat beiden hoofdpersonages totaal niet sympathiek zijn en je het verhaal toch heel graag leest.

Karin

Ja, geweldig! Satire, zwarte humor, echt mijn ding zeg maar. Het las ook weg als een razende en ja, op het einde is het ook nog rete-spannend. Sws was dat einde geweldig.  

 

Ik vond het trouwens ook op een plezierige manier geschreven en met maar een handjevol personages fladderde mijn aandacht niet steeds weg.

 

Ik heb er van genoten en geeft het een welverdiende 4,5.

Ink

Ik was dit keer zo snel met lezen dat jij amper begonnen was. Ik was zo lyrisch enthousiast, maar wilde niks laten merken, omdat ik je niet wilde beïnvloeden. Wat een zalig boek was dit! Heerlijke sarcastische humor en dan je hoofdpersonages zo neerzetten dat ze onsympathiek zijn, maar het heeft me ook tot verder denken gezet met het hele stuk rondom yellowface.

Ik zat ook aan 4,5 te denken, maar bedenk me nu waarom geen 5 dan? Ik heb niks negatiefs op te merken. Alleen maar enthousiasme!

VIJF kraaien

 

'Schrijven brengt ons het dichtst in de buurt van echte magie. Schrijven is iets creëren vanuit niets, is deuren openen naar andere landen. Schrijven geeft jou de kracht om je eigen wereld te scheppen als de echte te pijnlijk is.'

 

Eindcijfer:

Duorecensie Tot op het bot met Hoe vermoord ik mijn familie

 

Karin K. en Ink K. hebben begin van het jaar afgesproken regelmatig een boek samen te lezen. Het kan een interessante nieuwe zijn, of een boek wat vaak getipt wordt door leden in de groep zoals nu:

Hoe vermoord ik mijn familie van Bella Mackie.

Grace heeft zes leden van haar familie vermoord, toch zit ze in de bak voor een dode die zij niet op haar geweten heeft, eigenlijk best sneu.  

De meningen over dit boek lopen nogal uiteen. Leuk om eens te kijken of één van ons, of wij allebei, gaan horen bij kamp JA of bij kamp NEE!

‘Ik heb DNA met deze mensen gemeen; zal ik op een dag ook verlangen naar een beige tapijt en een werkster die ik slecht kan behandelen?’

Karin: Toen ik die cover zag dacht ik al meteen dat dit niet super spannend zou worden, maar ik hoopte op een komisch, ja misschien zelfs hilarisch verhaal. En dat klopt wel. Vooral die heerlijke zwartgallige cynische toon van Grace, de ik-persoon, vond ik heerlijk.

Ink:

De cover is lekker (Barbie)roze en geeft wel duidelijk aan dat dit geen hele creepy thriller zal gaan zijn. Alhoewel dat eigenlijk best grappig geweest zou zijn om zo op het verkeerde been gezet te zijn.

Karin: Wel een bijzonder creatieve geest, die Grace bezit. Maar ja, eigenlijk heeft ze wel gelijk met haar moordacties. Het is tenminste wel verklaarbaar. Het grappige is dat je als lezer echt wil dat ze ook slaagt in haar opzet.

Karin K.

Ink:

Terwijl er best wel een moord in zit die in een zwarte thriller rillingen had kunnen oproepen, zit ik nu instemmend goed zo te roepen tijdens het lezen.

Karin: Volgens mij is het haar debuut hé, van Bella? Ik vind dat ze goed schrijft. Vlot, verhalend en je blijft het hele verhaal door geboeid. Ja, 2 enkele kleine momentjes voor mij dat ik dacht dat het iets inkakte, maar meteen kwam er weer een leuke twist waardoor je weer snel verder wilt.

Ink:

Ja, het is haar debuut en gelijk maar 1 miljoen boeken al verkocht. Ik vind het een heerlijk boek. Zo grappig en zo vaak cynisch: zalig. Het is mijn soort humor en ik geniet echt heel erg.

Karin: Het einde vond ik echt super. Daar zullen de meningen over verschillen, maar zelf vond ik het heel erg grappig. En ja, geen open eindje maar het zou zo maar kunnen dat er nog een vervolg komt. Hoeft niet, maar zou kunnen…

Ink:

Ja, dat einde. Ik vond het geweldig bedacht. Ik verwachtte een totaal andere afloop en was aangenaam verrast. Deze was totaal niet te verwachten.

Karin: Ik heb me er kostelijk mee vermaakt. Geen kippenvel momentjes maar wel gewoon heel grappig en ik had het ook in no-time uit, terwijl ik best wel een slak ben met lezen.

Van mij krijgt ze 4 Kraaien.

Ink:

Ook ik vond dit een heerlijk boek tussen alle pittige thrillers en zelfs vlak hiervoor een tegenvallende prijswinnaar. Daartoe niet met een idee dat je nagels gaat bijten, maar verwacht een verhaal met veel humor en waar mensen vermoord worden en je alleen maar kan grijnzen.

Het is saai maar ook ik geef 4 kraaien.

Ink K.

Ps: een extra hilarische zinsnede in het boek was, dat ik na het douchen en aankleden verder ging lezen in het boek en de volgende zinsnede las:

'Hij op de blauwfluwelen bank ging zitten en zijn broek iets optrok, zodat ik zijn gele sokken zag. Er waren kleine hotdogs op afgebeeld.'

Ik had namelijk op dat moment dus exact doe zelfde sokken aan. Bizar.

Duorecensie met het boek De stille patient van Alex Michaelides

 

Mijn boekenmaatje Karin K en ik hadden begin van het jaar afgesproken regelmatig een boek samen te lezen. Het kan een interessante nieuwe zijn, of een boek wat vaak getipt wordt door leden in de groep of door 1 van ons zoals nu.

De Stille Patiënt, Alex Michaelides.

Alicia Berenson schiet haar man dood met 5 kogels en weigert vervolgens nog één woord te zeggen. Psychotherapeut Theo Faber is er van overtuigd dat hij haar zwijgen kan doorbreken. Een boek dat door vele wordt bejubeld, maar is dat terecht?

‘Verdrongen emoties sterven nooit. Ze worden levend begraven en keren terug, op onaangenamer manieren.’ - Siegmund Freud -

Karin K: Jij raadde mij het al aan Ink, en vele met jou, en nu deel 3 begin volgend jaar gaat verschijnen móet ik gewoon aan dit eerste deel beginnen.

Ink: Ik las De stille patiënt bij uitkomen in 2019 en benoemde het altijd bij mijn favoriete thrillers. Ik ben zo benieuwd of ik het nog steeds zo goed ga vinden. Ik weet eigenlijk helemaal niet meer wat het einde van het plot was. Maar nog meer benieuwd wat jij gaat vinden, iemand die het voor het eerst oppakt.
Karin K. Je kan niet anders dan gefascineerd raken door het personage van Alicia. Wat is er in

Karin K.

godsnaam gebeurt waardoor ze stopt met praten, maar nog veel belangrijker: waarom houdt ze dat al die tijd vol. De verweving van haar verleden met die van de Griekse Mythe van Alkestis vond ik zó mooi gedaan. Maar je voelt ook al snel dat niet alleen Alicia een groot verdriet draagt. Ook zielenknijpertje Theo worstelt met zijn leven en relaties. Eigenlijk draait alles om bedrog!

Ink: Ik ben al heel snel weer helemaal in het verhaal getrokken. Mooi geschreven en meer leesplezier kan ik bijna niet hebben. Zo Intrigerend waarom Alicia haar man vermoord zou hebben en nooit meer sprak. Wat een geweldige psychotherapeut is Theo, bevlogen die tegen de gangbare regels durft in te gaan in de hoop zijn patiënt aan het spreken te krijgen.

Karin K: Ik vond de opbouw van Alex Michaelides echt fantastisch. Door het gebruiken van het dagboek van Alicia en de stukken van Theo die vertelt vanuit zichzelf, wordt je als het ware één met hen. Ik kon het op een gegeven moment echt niet meer wegleggen.

Ink: Tegen het einde denk je even van hé, zoiets las ik toch? Maar dan vallen langzaam aan alle stukjes op hun plek.

Karin K: Ik dacht op het laatst dus te weten hoe het zat. Haha, had ik het even goed mis! Echt geweldig. Zo hoort een einde van een thriller nou te zijn. Het hele boek vond ik al goed hé, maar dan komt dat einde er nog eens achteraan. Eigenlijk wil ik nu meteen door met De Nimfen...

Ink K.
Ink: Opnieuw heb ik de beleving van een geweldig boek. Absoluut in mijn eregalerij van goede psychologische thrillers.

5 Kraaien.

Karin K: Ja, ik snap dus ook meteen waarom dit boek zo bejubeld wordt. Daar is er nog één bijgekomen. Wow.

Ik geef het de volle vette 5 Kraaien!

 

Duo met Alter Ego van Esther Verhoef

 

Een sterrenkok, zijn jonge vrouw... en haar minnaar

Het leven lacht Lynn eindelijk toe. Ze is getrouwd met de twintig jaar oudere Camiel Storm, een bekende chef-kok, en verzorgt met verve de pr voor diens sterrenrestaurant De Luwte. Voor de buitenwereld vormen de twee een succesvol powerkoppel. Maar terwijl Camiel avond na avond de sterren van de hemel staat te koken, onderhoudt Lynn een passievolle affaire met de jonge, opvliegende Laurens.

Door ambitieuze uitbreidingsplannen komt het huwelijk verder onder druk te staan. En wanneer er onverklaarbare dingen gebeuren in en rond de villa van Camiel en Lynn, kan Lynn bij niemand terecht.

Wendy: Het boek heeft een eenvoudige maar veelzeggende cover. Een zwarte achtergrond waarop een stuk van een rode appel afgesneden wordt. Een prachtige manier om de titel uit te beelden. Alter Ego

betekent ook wel “andere ik”. Een stukje van jezelf (de appel ) wat anders is.  Met het openslaan van Alter Ego, het nieuwste boek van Esther Verhoef, zit je gelijk in het verhaal. De jonge Lynn groeit op in een gezin waarin huiselijk geweld orde van de dag is. Deze rugzak moet ze in haar verdere leven met zich meesjouwen. Terug in het heden lijkt Lynn het voor de buitenwereld goed voor elkaar te hebben als vrouw van de 20 jaar oudere top kok Camiel. Ze hebben een eigen restaurant en zijn bezig met het openen van meerdere locaties in het land. Schijn bedriegt…Lynn zit vaak alleen thuis omdat Camiel het te druk heeft met de zaak. Zijn ex vrouw Christine speelt nog steeds een belangrijke rol in zijn leven. Dit tot ergernis van Lynn die op haar beurt een affaire met de jonge opvliegende Laurens heeft.  Dan gebeuren er een reeks onverklaarbare dingen in en om de villa van Camiel en Lynn. Lynn weet niet wie ze nog kan vertrouwen en moet alle zeilen bijzetten om zichzelf staande te houden in deze mysterieuze situatie.

 

Jantsje: In ‘Alter ego’ voelde ik gelijk sympathie voor Lynn. Ze heeft net als ik zijdehoenderkippen, Mees en Muis. Ik begreep haar volkomen dat zij steeds bang was dat vossen ze zouden pakken. Ze betekenen voor haar onvoorwaardelijke liefde. Het is geen wonder dat zij dat zo voelt.

Quote: ‘Dan hoor ik het geluid dat ik zo goed heb leren kennen, en waaraan ik nooit gewend zal raken.’

Lynn heeft geen gemakkelijk leven. Het begon al in haar jeugdjaren. Haar vader, Gerrit Fleer, was een bekende geliefde en bewonderde kok. Maar eenmaal thuis mishandelde hij  haar moeder. Haar zus Michelle ontvluchtte het huis en liet haar voor alles opdraaien. Gelukkig krijgt Lynn veel steun van haar tante Ingrid. Lynn leerde de 19 jaar oudere kok Camiel kennen en trouwt met hem. Alles draait om Camiel. Ze doet constant haar best voor hem en cijfert zichzelf weg. En dan is daar nog Christine, de ex-vrouw van Camiel, die haar als een speeltje en golddigger ziet, en hun drie kinderen. Christine is een constante factor in hun leven en ik begrijp dat Lynn de bemoeizucht van haar niet trekt. Lynn begint daarom een verhouding met Laurens.

 

Wendy: Alter Ego is geweldig geschreven. De korte hoofdstukken maken dat het lekker vlot leest. Het verhaal valt geen moment stil, de gebeurtenissen volgen elkaar in een aangenaam vlot tempo op. Volop spanning en een zeer verassend plot. De personages zijn goed beschreven en behouden allemaal een stukje mysterie wat maakte dat ik ze doorheen het boek allemaal wel een keer verdacht heb. De manier waarop de gedachte van Lynn beschreven wordt is geweldig en sluit perfect aan bij de verschillende fasen waarin ze verkeerd. Het thema huiselijk geweld wordt duidelijk en realistisch neergezet. De quote: ‘Zolang je in het potje zit, kun je niet op het etiket kijken’ is hier dan ook zeer passend.

Jantsje: Het boek leest vlot en de personen zijn goed uitgediept zodat je ze echt leert kennen. Bij het lezen ontdek je in het boek liefde en lust, kwetsbaarheid, omgang met familie, vriendschap maar ook dingen als eenzaamheid, haat, mishandeling en narcisme. Dat levert een verhaal op dat niet alleen spannend is, maar ook heftig, tragisch en soms verrassend. Ik vind het boek dan ook beeldend geschreven. Het verhaal was goed, ondanks dat ik sommige dingen wel had verwacht.
Toch was het eind voor mij teleurstellend. Ik vond het wat afgeraffeld en bleef met vragen zitten.

Wendy: Kortom, een absolute aanrader als je van een goede psychologische thriller houdt. Alter Ego krijgt van mij 4.5 kraai.

Jantsje: Ook al vind ik het niet het beste boek van Esther Verhoef, ik heb er wel van genoten. Daardoor krijgt het boek ‘Alter ego’ toch 4 kraaien.

Het perfecte zusje, van Anna van den Breemer

 

De jonge patissier Gaby uit Deventer leidt een droomleven: ze runt een succesvol bedrijf, is een graag geziene gast op televisie en heeft thuis een lieve man en twee kinderen. Opeens staat haar jeugdvriendin Anniek op de stoep. Er is een meisje vermist in hun geboortedorp en ze denkt dat Gaby’s broer weer de dader is.

Gaby wordt noodgedwongen geconfronteerd met haar duistere verleden dat ze koste wat het kost voor de buitenwereld verborgen wil houden. Gaat ze op onderzoek uit zodat ze het meisje op tijd kan redden, met als risico dat ze daarmee haar zorgvuldig opgebouwde imago om zeep helpt? Het perfecte zusje kenmerkt zich door een dreigende sfeer en personages die boeien tot op de laatste bladzijde.

Ink

Een thriller van dé uitgeverij die écht literaire thrillers uitbrengt, die vaak verrassend en origineel zijn. Dat leek bij voorbaat al iets om van te gaan genieten.

Silvie
De flaptekst van dit boek sprak mij wel aan en ik wilde weten of deze nieuwe auteur ook interessant kon schrijven, dus vol goede moed begon ik aan 'Het perfecte zusje'.

Ink
Wel heel duidelijk lijkt de auteur met haar beschrijvingen Miljuschka Witzenhausen op haar netvlies te hebben gehad voor haar hoofdpersonage. Gezet, populair op sociale media en hopla een foute broer. Goh... puntje aftrek dan maar vast bij originaliteit.

Silvie
Al snel viel mij op dat ik niet echt vrolijk werd van de schrijfstijl. Er wordt namelijk een heleboel extra informatie verteld en dat haalde mij van het werkelijke onderwerp af.

Ink
Dan wordt het spannende gedeelte overladen met wel veel randinformatie over alle taartjes en de plaats Deventer. Als het een heel beroemd boek wordt, kan je zo een tour doen door en langs alle genoemde plekken van de stad.

Silvie
Oké, het verhaal an sich is wel leuk bedacht: een meisje dat plotseling vermist is en het duistere verleden van Gaby. Maar helaas zat ik om de een of andere reden niet lekker in het verhaal (waarschijnlijk toch door de schrijfstijl).

Ink
Leuk gegeven, maar opnieuw niet geheel verfrissend origineel.

Silvie
Ik heb het boek wel helemaal uitgelezen, maar ik werd er gewoon niet al te enthousiast van.  Sommige stukken waren oké, maar andere momenten vond ik het toch te langdradig (sorry).

Ink
Na al snel mijn verwachtingen van een literaire thriller bijgesteld te hebben en het dan maar als een soortement vrouwenthriller te lezen, kachel ik gestaag door. In mijn achterhoofd natuurlijk allang wetend hoe het m.b.t. de foute broer zal gaan lopen. Maar wie weet verrast de auteur mij.
Helaas...

Silvie
Ik kan dit boek dan maar een krappe voldoende (of toch net een onvoldoende) geven.
Beoordeling: 2,5/3,0 kraaien

Ink
Ik begin mij steeds meer te ergeren en dan tegen het einde ook nog eens het volgende:
Je zit in een donkere ruimte. De moordenaar loopt daar rond met een vuurwapen en wil jou dood. Jij stuit in het pikdonker op een lichaam en gaat op je gemak de lengte van het lichaam voelen en of er een litteken bij de wenkbrauw zit om te weten of het lichaam van het vermiste meisje is....
Tuuuuuuuuuuuuurlijk...

Conclusie:
Niet mijn boek.
Geschikt voor lezers van vrouwenthrillers die het ook niet veel uitmaakt of zaken altijd kloppen.
Waarom dit boek bij uitgeverij Prometheus uitgekomen is? Het had mijn verwachtingen in ieder geval veel te hoog gemaakt. Jammer.

Ik kom uit op 2,5 kraaien:

Spanning 3
Originaliteit 2
Leesplezier2
Stijl 3
Plot 3
Psychologische ontwikkeling 3

 

Boekenduel met Afgekocht van Nancy Elferink

Nancy Elferink, geboren en getogen in het mooie Borne. Inmiddels echtgenote en moeder, maar nog altijd wonende in het oosten van ons land.Als kind was zij al erg creatief. Voornamelijk met tekenen en knutselen, maar ook op jonge leeftijd schreef zij al graag korte verhalen en gedichten.In september 2017 behaalde zij met haar verhaal de longlist in de Droomverhalen wedstrijd van uitgeverij aquaZZ.

Afgekocht is het tweede boek van Nancy Elferink wat uitgekomen is. Het eerste boek, Cliff van Fishersbay kwam onder haar meisjesnaam, Nancy van Brakel, als selfpub uit bij Free Muskateers.

Afgekocht is eind november 2017 uitgekomen als paperback met 342 bladzijden bij AquaZZ.

De deelnemers aan dit boekenduel zijn Renee Snijder en Ink Kroon

Voor het lezen…

Ink:

Ik zag de omslag steeds op mijn mobiel voorbij komen en kon er niets van maken tot ik hem als boek in handen kreeg. Een intrigerende foto blijkt het te zijn. Orgineel en aandacht trekkend.

Renée:

Ik moest even goed kijken wat het nou allemaal precies was op de cover. Ik zag een jongen zitten in een positie waaruit ik de conclusie trek dat hij verdrietig is. De rand er omheen is me eerst nog wat onduidelijk, maar dan zie ik dat het een gat in de wand is.
Wat zou er gebeurd zijn?
De achterlap verteld mij over een huis waar iets vreemds gebeurd is.
Het lijkt me spannend, maar de kreet psychologische thrillerroman doet mij denken dat ik die spanning vooral in het psychologische zal gaan vinden.
Ik ben benieuwd.


Het verhaal…
Familie van Brakel verhuist van de stad naar het platteland naar een woning waar behoorlijk aan geklust moet worden. Het lijkt de famile heerlijk om in een dorp te wonen waarbij onderlinge contacten nog de gewoonste zaak van de wereld zijn. Het blijkt echter al snel dat de familie in het dorp ontlopen en genegeerd wordt. Bovendien gebeuren er wonderlijke op dat moment onverklaarbare dingen in het huis…
Het blijkt een huis met een verleden te zijn.

Tijdens het lezen...

Ink:
Het boek start met een jongen waar duidelijk kindermishandeling speelt. De stukken met Sjakie staan schuin gedrukt en worden in ik vorm verteld.
Het verhaal leest lekker weg in een makkelijke schrijfstijl met niet te veel moeilijke woorden.
In de verhaallijn met Sjakie die nogal jong is vind ik de gedachten niet altijd even congruent. Ik snap de reden van de auteur die ietwat te snel wat duidelijk wil maken, zoals bij het zichzelf snijden en de uitleg waarom. Maar een kniesoor die daar oplet.
Tijdens het lezen gaan je gedachten veel kanten op wat er toch met het huis Meijershof aan de hand kan zijn. Wat is de bedoeling van de vreemde buurman? Wat heeft toch die Sjakie met het verhaal te maken. Hoe gaan de verhaallijntjes toch samenkomen?
Wat is afgekocht eigenlijk? Afkopen is i n één keer een bedrag betalen om af te komen van een verplichting zegt Google
Sjakie roept ,door wat Nancy schrijft wat hem overkomt in het huis waar hij opgroeit, zwaar medelijden op. Zeker daar het mij laat denken aan het werk waar dit dagelijkse kost was.

Renée:
Het verhaal leest aangenaam. Je wilt weten wat er met het huis is. Je wilt weten wat er gebeurt is en wat de personages in het boek ermee te maken hebben. De hoofdstukken worden elke keer afgesloten met echte cliffhangers die er ook voor zorgen dat je verder wilt.
Er zijn wel erg veel personages in het boek. Ik moest steeds even goed nadenken van wie is dit nou ook alweer.
Het verhaal wordt al spannender en spannender. De 2^e helft was in sneltreinvaart uit. Ik wilde het boek niet meer opzij leggen. Je raakt steeds meer betrokken bij de familie van Brakel. Gaat het goed komen met de familie binnen het dorp. Blijven ze in het huis of keren ze terug naar de stad of keert zelfs het noodlot zich helemaal tegen ze.
Het einde kreeg een wending die ik eigenlijk al aan zag komen, maar dat neemt niet weg dat ik het een goed plot vond.

Na het lezen

Ink:
De korte hoofdstukken laten je vrij snel door het boek gaan. Het werkt perfect om steeds nog even verder te lezen dan je van plan was. Zo is het boek al snel uit.
Op  de helft van het boek wordt duidelijk wie in ieder geval de volwassen Sjakie in het boek is. Ik heb twijfel of dit niet veel te snel voorgegeven wordt. Kan de spanning er zo wel inblijven. Maar Nancy stuurt je een bepaalde richting in en je voelt alle puzzelstukjes inelkaar vallen. Totdat...je fout bleek te zitten. Goed op het verkeerde been gezet. Zelfs zo dat ik nog even contact op nam met de schrijfster.
Wel heb ik een voor mij minpunt op te merken en daarbij heb ik tijdens het lezen rekening gehouden met dat ik meer thuis ben in de jongerentaal ( dus de straattaal), maar wat staat er een enorme rij ouderwetse woorden in het boek. Alsof ik heel wat jaren teruggeworpen werd. Woorden als ergens van smikkelen, een grietje of een knakker.
Een vriendin die veel hoger in het land woont, vertelde dat bij hun het gewone dagelijkse woorden zijn. 
Ook komen er een stoot mensen in voor die dan ook nog weer familie op 1 of andere wijze zijn, dus wel wat opletten.

Renée:
Ik heb het boek met veel plezier gelezen. Volgens de omschrijving op de cover is het boek een Psychologische thrillerroman. Naar mijn idee mag het ook zeker de titel thriller dragen en toch denk dat het boek voor roman liefhebbers ook een aanrader is. Voor een breed publiek dus.
Het taalgebruik is ook echt uit de omgeving waar het boek zich afspeelt. Goed gedaan.
De karakters uit Afgekocht komen echt tot leven en je hebt echt met de mensen te doen. Je wilt ze wel influisteren uit welke hoek het gevaar komt.  Je wilt verder lezen. Hoe gaat het aflopen. Komen ze levend uit de strijd.
Nancy kom maar snel op met een volgend boek.

Conclusie

Ink:
Een prima boek dat lekker wegleest met mooie plotwendingen tot een goed plot verwerkt. Wel echt te veel personen in het boek waardoor je regelmatig denkt wie was dat dan ook alweer. Het woordgebruik is heel persoonlijk mijn minpunt. Iemand die veel meer op de hoogte is dan de doorsnee 40 plussers van jongerentaal , zal zich eerder storen aan ouderwetse woorden .  Maar misschien als je hoog rechts in het land woont, geniet je misschien juist weer extra. Denk ik.
3 kraaien van mij.

Renée:
Gezien mijn leesplezier, maar toch wel een verwachtte plot voor mij geef ik Afgekocht van Nancy Elferink een dikke 3 ½ kraai.

Boekenduel Dodelijke affaire Peter James

Deze Boekenduel gaat over Dodelijke affaire van Peter James. De twee deelnemers zijn Karin en Jantine

Titel: Dodelijke affaire

Auteur: Peter James

Uitgeverij: Fontein

Publicatiedatum: oktober 2017


Achterflap
Dodelijke affaire is het nieuwe deel in de Roy Grace-serie van Peter James waarvan alle delen afzonderlijk te lezen zijn. 'Wie eenmaal aan een Roy Grace-thriller begint, is voor zijn omgeving onbereikbaar.' Jodie Bentley had als kind twee grote wensen: mooi zijn en rijk worden. Het eerste heeft ze bereikt met behulp van plastische chirurgie en nu werkt ze hard aan het tweede doel. Haar idee daarover is simpel: je kunt het zelf verdienen of je kunt een rijke man zoeken. Zo'n man trouwen is makkelijk, van hem af komen is lastiger, daarvoor zijn bepaalde vaardigheden vereist, maar oefening baart kunst... Rechercheur Roy Grace is de Black Widow op het spoor. Meer en meer dringt het tot hem door dat deze moordenaar een zeer gevaarlijke, doortrapte vrouw moet zijn. Hij mag haar niet onderschatten, voordat ze meer slachtoffers weet te maken. Peter James is een van de bestverkopende thrillerauteurs ter wereld.


Cover
Karin:
De cover is sober, maar toch wel sfeervol en vooral intrigerend, en alhoewel met een ereader covers van minder belang zijn, vind ik de cover zeker en vast mooi passen in de reeks rond Roy Grace. In dit geval moest de cover mij het boek niet verkopen, vermits ik sowieso al fan was van Roy en zijn collega’s / vrienden / familie, dus telkens er een nieuw boek in de reeks verschijnt, komt het steevast hoog op mijn verlanglijstje.

Jantine
Het omslag van het boek is niet het originele zoals deze in Groot-Brittanie is uitgebracht. Vind ik niet erg, want ik hou helemaal niet van die Engelse covers.
Er staan nu 2 trouwringen met bloed op de cover wat goed past bij het verhaal en ook zeker een cover is wat ik in de winkel zou oppakken.



Voor het lezen
Karin
In de aanloop naar deze recensie heb ik eerst nog de 2 voorgaande boeken gelezen, ‘als de dood’ en ‘tot in de dood’. Beide boeken waren naar mijn mening top en liepen quasi naadloos in mekaar over; met meerdere doorlopende verhaallijnen. Ik hoop dat ‘dodelijke affaire’ met evenzeer bij de keel zal grijpen, even vlot leest en even goeie verhaallijn heeft. Verder hoop ik dat het persoonlijke leven van Roy en de zijnen verder wordt ontrafeld. En uiteraard hoop ik op een spannend boek!

Jantine
Ik mocht het boek Dodelijke affaire van Peter James lezen. Dit boek is het nieuwe deel in de Roy Grace-serie waarvan alle delen afzonderlijk te lezen zijn. Ik was erg blij dat ik werd gekozen om dit boek te recenseren.
Ten eerste omdat Peter James echt een van mijn favoriete auteurs is en ook omdat een goede vriend van mij, Peter Schilperoord (een van de weinige overlevenden van de beet van een zaagschubadder) aan dit boek heeft meegewerkt.
Mooie cover, goede auteur en medewerking van Peter. Mijn verwachtingen waren hoog.



Mening na het lezen

Karin:
In de laatste 3 weken de voorlopig laatste 3 boeken uit de Roy Grace reeks vlot na elkaar gelezen. Het meest recente boek ‘dodelijke affaire’ is iets dikker dan de voorgaande, en leest naar mijn gevoel is minder snel, maar daarom zeker niet minder vlot. Maar wat is het boek spannend en meeslepend ! Net zoals bij de andere boeken uit de reeks begint ook ‘dodelijke affaire’ met een bijna verwarrend aantal verhaallijnen en karakters, maar al snel groeien deze naar mekaar toe en worden de onderlinge verbanden hoe langer hoe duidelijker. Het boek zit vol spannende wendingen en bouwt op naar een spannende ontknoping van het hoofdverhaal. Maar dat niet alleen, het rode-draad verhaal rond Roy’s eerste vrouw Sandy ontwikkelt zich bijzonder snel en heeft een geweldige plot-twist in de laatste pagina’s; zoals wij het hier in het Antwerpse al wel eens zeggen (maar dan een beetje opgeschoond) : deze had ik absoluut niet zien aankomen !

Bovendien krijgt in dit boek ook een andere personage uit de reeks een iets prominenter, en zeg maar gerust sympathiekere rol, zoals ook dit in de laatste boeken werd opgebouwd

Jantine
De verdwijning van Roy's vrouw Sandy loopt als een rode draad door de boeken van Peter James heen. Tien jaar gelden is Sandy verdwenen en daarna heeft Roy nooit meer iets van haar vernomen. Inmiddels heeft hij een nieuwe vrouw Cleo en ze hebben samen een zoontje Noah.

In het vorige boek over Roy Grace is hij neergeschoten door Edward Crisp, een seriemoordenaar die Roy wilde arresteren. Helaas wist deze Crisp te ontkomen en vluchtte naar het buitenland.
Nu krijgt Roy een telefoontje uit Frankrijk van zijn collega's dat ze daar Edward Crisp hebben gevonden en gearresteerd.
Dan krijgt Roy ook nog een telefoontje uit Duitsland van een bevriende politie agent dat ze Sandy waarschijnlijk hebben gevonden en dat ze in kritieke toestand in het ziekenhuis ligt. Hoe moet hij dit aan Cleo vertellen?

Maar dan lijken er ineens meerdere dringende zaken op het team af te komen.
Er woont een “zwarte weduwe” in Brighton. Deze Jodie heeft twee grote wensen, mooi zijn en rijk worden. Het eerste is vrij eenvoudig maar het tweede lastiger maar ze geeft de moed niet snel op. Ze papt aan met oude, rijke mannen, waaronder Walt Klein maar helaas levert het haar niet op wat ze ervan had verwacht. Dan gaat ze op naar een volgend slachtoffer die ze kan verleiden met haar ogenschijnlijke charme en mooie ogen.

Tooth, een bekende kruimeldief zoekt het verkeerde huis uit om in te breken. Er was een glazen deur met vreemd genoeg een massieve muur erachter. Langs de wanden stonden glazen bakken, verlicht met een heel zwakke groene gloed. Er waren ook twee vrijstaande rekken met rechthoekige glazen bakken van elk ongeveer een meter lang en een halve meter hoog. In al die bakken zaten beesten: slangen, spinnen, kikkers en iets wat eruitzag als een schorpioen.
Hij hoorde gescharrel. Gepiep. Een paar oogjes glansden hem tegemoet in het licht. Het was een kleine, merkwaardig uitziende kikker, goudkleurig en met zwarte ogen. Het beest kwam recht op hem af en sprong in zijn gezicht.
Vlak erna overlijdt deze Tooth onder verdachte omstandigheden. Onder dezelfde verdachte omstandigheden overlijdt er een oudere, rijke man. Volgens Roy en zijn team moet er een verband zijn. Maar wat is dat verband?

Dan komt Roy de “zwarte weduwe” van Brighton op het spoor. Maar deze “zwarte weduwe” is niet makkelijk te vinden. Meer en meer dringt het tot Roy hem door dat deze “zwarte weduwe” een zeer gevaarlijke, doortrapte vrouw moet zijn.
Terwijl Roy hard op zoek is naar deze gevaarlijke vrouw, komt er weer een telefoontje uit Frankrijk met het slechte nieuws dat Crisp is ontsnapt.

En dan is er nog steeds die vrouw in Duitsland die misschien Sandy kan zijn.

Conclusie:
Karin
Ik vind ‘dodelijke affaire’ een topboek, meeslepend en bijzonder onderhoudend; op goodreads heb ik hem alvast het maximum van 5 sterren gegeven; enne,, ik ben al helemaal klaar voor het volgende boek, want uiteraard zijn er cliffhangers die het wachten op nummer 13 alvast moeilijk zullen maken.

Heel fijn dat ik bij deze duo-recensie betrokken mocht zijn, ‘dodelijk affaire’ staat heel hoog in het lijstje van 40 boeken die in tot dusver in 2017 heb gelezen, minstens top 5; als het al niet top 3 is !!

Als ik teruglees naar ‘wat verwacht ik van het boek’, kan ik alleen maar zeggen : verwachting absoluut ingelost


Jantine
IJzersterk zijn de plots en de karakters worden heel erg goed neergezet. Roy Grace is bijna een echte man van vlees en bloed die je in je persoonlijke leven echt wel tot je familie of vriendengroep zou willen als het ware. Sympathiek en meelevend met zo nu en dan een emotioneel flardje vanuit zijn ziel maakt hem tot een geliefd mens. Een karakter dat je doet uitzien naar zijn volgende verhaal.

Het aantal kraaien komt uit op vijf voor Dodelijke affaire