Posts tonen met het label AndereBoeken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label AndereBoeken. Alle posts tonen

maandag 5 september 2016

De Geest – S.J. Paul

Titel: De Geest
Auteur: S.J. Paul
Uitgeverij: Scelta Publishing
Publicatiedatum: December 2015
Aantal bladzijdes: 268

Cover
Mooie cover, mat zwart met groot de titel. In de titel de skyline van een stad en de achterkant van een silhouet van een jongen (Stef?). Mooi gedaan. De boventitel ziet er veelbelovend uit: ‘Wat als je een deal sluit met de duivel?’ Achterflap wekt ook de nieuwsgierigheid, erg benieuwd hoe het met Stef en de andere Eiland-kinderen gaat.

Auteur
Sandra J. Paul
is een schrijfster van Vlaamse origine. Naast het schrijven van boeken is ze ondernemer. Sandra schrijft Young Adult, maar ook thrillers voor volwassenen. In alle genres en leeftijden zit een paranormaal tintje verweven. In het thrillergenre debuteerde zij in 2015 met Azerty. In het Young Adult genre debuteerde zij in 2015 met het eerste deel uit de Eilanden-serie Het Eiland. De Geest is het tweede deel uit deze serie.

Achterflap
De groep verwilderde jongeren worden na tien jaar overleven op het Eiland herenigd met hun families. Maar vanaf de eerste dag vechten ze met de nieuwe wereld waarin ze zijn terechtgekomen. Niemand lijkt hen te begrijpen en de pers laat hen niet met rust. Langzaamaan beseffen ze dat er op deze wereld geen plaats is voor freaks zoals zij. Ondertussen heeft Stef het ook moeilijk in de ‘gewone’ wereld. Gewrongen tussen zijn oude en nieuwe leven, worstelt hij om een evenwicht te vinden. Wanneer alles mis lijkt te lopen met zijn vrienden, strijdt hij tegen schuldgevoelens en een onverklaarbare ziekte, die zijn hele leven domineert. En dan is er nog De Geest die hem dag en nacht teistert. Terwijl Stef alsmaar zieker wordt, beseft hij dat het Eiland er alles voor over heeft om hem terug te krijgen. Om te overleven, moet hij de strijd aangaan met zijn grootste vijand en zichzelf.
Mijn mening
Je trucs maken niets uit. Ik weet dat dit niet echt is. Niets van wat je me toont is waar. Laat me nu maar gaan.

Niks is minder waar. Na het lezen van deel 1 was ik enorm nieuwsgierig naar het tweede deel. Benieuwd naar hoe het Stef en de andere kinderen van Het Eiland vergaat nadat ze zijn gered. Het verhaal gaat grotendeels over hoe zwaar Stef het heeft na de terugkeer van Het Eiland. Hij is steeds vreselijk ziek en niemand weet wat hij heeft. De enige die het weet is de geest van Dennis. Hij stalkt hem dag en nacht. Stef heeft daarnaast de grootste moeite om de andere kinderen van Het Eiland in toom te houden en de onderzoekers duidelijk te maken wat ze willen. Stef wordt neergezet als een enorm krachtige persoonlijkheid, die eigenlijk al veel te veel verantwoordelijkheid moet dragen voor zijn leeftijd. Het merendeel van het verhaal wordt vanuit zijn perspectief verteld, waardoor hij heel goed is uitgewerkt. Daarnaast wordt ook De Geest goed uitgediept, een echte kwelgeest. Hierbij komt ook het paranormale tintje uit het verhaal goed naar voren.

Enkel jij hebt de eer mij altijd en overal te zien, op mijn voorwaarden. Vanaf nu spelen we het spel volgens mijn regels. Ik beslis hoe jouw leven eruit gaat zien vanaf nu.

Het verhaal an sich zit goed in elkaar, al gebeur er niet super veel. Het is voornamelijk het gevecht van Stef tegen De Geest en zijn ziekte. De opbouw is goed, het wordt langzaam spannender en spannender waarna het een, naar omstandigheden, gelukkig einde kent. Maar bij Het Eiland is niets wat het lijkt..
Een prima opvolgend deel van deze serie, het leest vlot, prima lengte van de hoofdstukken. S.J. Paul heeft een prettige, vloeiende schrijfstijl, waardoor doorlezen vereist is. Iets meer actie had wel verwerkt mogen worden.
Verder vind ik het proces rondom de re-integratie van de Eiland-kinderen mooi omschreven. Iedereen wil iets van ze en dat is meestal niet op de positieve manier.
Een leuk tweede deel van de serie, ik mis wel een beetje actie in vergelijking met deel 1. Ondanks dat toch graag gelezen, de ontwikkelingen in het verhaal omtrent Stef en Het Eiland blijven mij intrigeren en ben daarom ook benieuwd wat deel 3 te brengen heeft!

Spanning: 3,5
Plot: 3
Leesplezier: 3,5
Schrijfstijl: 4
Originaliteit: 4
Psychologie: 4

Voor dit tweede deel in de Eilanden-serie krijgt S.J. Paul een ruime 3,5 sterren.



Amanda


Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

zondag 21 augustus 2016

Het laatste licht – Jen Minkman

De 21-jarige Moira Llewelyn woont samen met haar broer Dai, zus Tabitha (Tabby) en haar ouders in Penmaenmawr, Wales. Ze studeert kunstgeschiedenis (parttime) en werkt in een klein hotel.
Zus Tabby is een praktiserende Wiccan en wil met Halloween een ritueel uitvoeren om in contact te komen met hun overleden grootouders.
Ze gaan met zijn drieën naar Meini Hirion, een steencirkel op de hoogvlakte achter de klippen van Penmaenmawr. Het ritueel verloopt daar niet helemaal zoals verwacht.... Ze komen tegelijkertijd terecht in een land buiten de tijd waar ze een jongen ontmoeten die gevangen zit in een cirkel. Moira voelt heel sterk dat hij ongevaarlijk is en dat hij hulp nodig heeft. Nadat ze de jongen geholpen hebben, keren ze weer terug in de gewone wereld.
Moira droomt hierna vaker over Hayko, zoals de jongen blijkt te heten, en zij voelt een enorme verbondenheid met hem die zij niet kan verklaren. Wie is hij en waarom keert hij steeds terug in haar dromen?

Jen Minkman heeft een mooi verhaal geschreven over een jonge vrouw die zich wat verloren voelt. Een gevoel wat Moira in het begin wat moeilijk kan plaatsen. Ze heeft ADHD en slikt daar medicijnen voor. In verband met de ADHD is ze ook parttime gaan studeren, iets waarvan vriendje Patrick alleen maar bevestigt dat dat beter voor haar is. Nog beter zou zijn is stoppen met studeren, gaan werken, samenwonen en kinderen krijgen. Dat is iets wat Patrick nog beter uit zou komen en het liefst zou zien. Hij gaat geen mogelijkheid uit de weg om Moira voor te houden dat ze momenteel boven haar kunnen bezig is. Moira voelt zich beperkt en afgestompt, maar heeft geen idee wat ze moet doen.
En dan is daar Hayko. De jongen die ze alleen in haar dromen tegenkomt. Dromen die steeds vreemder worden, uitgebreider. Ze leert steeds meer over hem, maar vooral over zichzelf. Langzaam verlegt Moira haar grenzen en komt ze voor zichzelf op.
Ondertussen probeert ze samen met haar broer en zus achter de betekenis van de dromen te komen en dan met name achter de identiteit van de jongen. Hij heet Hayko maar wie is hij en wat heeft hij met Moira te maken?

De makkelijkste weg kiezen is niet altijd de juiste. Wat een ander goed voor je vindt, is niet per se wat ook echt goed voor je is. Dat is iets wat alleen jij zelf kunt bepalen. Alleen jij kunt je grenzen aangeven en die ook verleggen, ongeacht of een ander het daarmee eens is of niet. En dat is moeilijk.
Een uitermate fijn geschreven verhaal met een bovennatuurlijk tintje, dat op zo'n manier gebracht wordt dat het toegankelijk is voor iedereen. Ik heb even op Google Maps gekeken waar Penmaenmawr precies ligt en als je denkt dat dat een ingewikkelde plaatsnaam is, dan stel ik voor dat je ook even gaat kijken ;-) Een betere setting had Jen niet kunnen kiezen, het past perfect. Alle personages zijn goed uitgewerkt, de een wat minder dan de ander, maar dat is precies naar gelang hun rol in het verhaal. Het leest heerlijk weg en je hebt het boek uit voor je er erg in hebt. Ik heb genoten van Het laatste licht, een absolute aanrader!

Schrijfstijl: 5
Plot: 4
Spanning: 3
Psychologie: 4
Leesplezier: 5
Originaliteit: 5

4,5 sterren voor Het laatste licht

Miriam



woensdag 13 juli 2016

Gevarenzone - Jennefer Mellink

Titel: Gevarenzone
Auteur: Jennefer Mellink
Uitgeverij Clavis
204 pagina’s


Over de auteur
Jennefer Mellink (1985) is opgegroeid in Leusden. Gevarenzone is haar derde thriller voor young adults. In juni 2014 debuteerde ze met Gebroken, een zenuwslopend spannende thriller die lovend werd ontvangen. Daarna volgde haar tweede thriller Kwaad bloed. Jennefer schrijft ook columns en korte (spannende) verhalen die zijn verschenen in diverse verhalenbundels. Ook heeft ze zesjaar boekrecensies geschreven voor Hebban/Crimezone. Behalve als auteur werkt ze parttime als medewerker binnendienst bij een bedrijfsmakelaar. Jennefer woont in Twello.

Maar ik weet dat ik niet gek aan het worden ben. Ik weet dat ik iets heb gezien en ik hoop dat het verdwijnt uit mijn huis.

Na de zoveelste ruzie met haar moeder is Pip het spuug- en spuugzat. In de ogen van haar moeder kan ze helemaal niets goed doen en haar moeder laat ook geen kans onbenut om haar ongenoegen daarover te uiten, zowel verbaal als fysiek. Haar vader is vaak van huis in verband met zijn werk, al vermoedt Pip dat dat is om maar gewoon niet thuis te hoeven zijn. Pip brengt veel tijd door met haar beste vriendin Sanne en proeft daar van het liefdevolle gezinsleven zoals het in haar ogen zou moeten zijn. En dan vindt Pip een baantje als verkoopster in haar favoriete kledingzaakje én een eigen huisje. Ze kan haar geluk niet op.
Tijdens de housewarmingparty krijgt ze van vriendin Josie een ouijabord en nadat de vriendengroep het gebruikt heeft, gebeuren er rare, onverklaarbare dingen. Haalt er een van haar vrienden een geintje uit of is er iets anders aan de hand? Als de voorspelling van het ouijabord uitkomt en er iemand doodgaat, gaat het bergafwaarts met het nieuwe leven van Pip. Wie heeft het op haar gemunt?

Ze voelde niets, behalve pijn. Ze lag daar maar, als verdoofd. Ze wist niet waar ze was. Misschien bestond de hel echt.

In de proloog lees je de gedachten van iemand die net een ongeluk gehad heeft. Wie deze persoon is wordt nog in het midden gelaten, maar hij of zij komt in het boek vaker terug in de cursief gedrukte hoofdstukken. Wie dit is, wordt langzaam duidelijk.
Pip heeft het niet makkelijk. Een moeder die zo overduidelijk een hekel aan haar heeft, een vader die er nauwelijks is, je zou haar gewoon bijna zelf in huis nemen. Ze brengt zoveel als mogelijk tijd door bij en met haar beste vriendin Sanne, maar op de momenten dat ze thuis is, straalt de eenzaamheid van haar af. Ze kampt met vreselijke nachtmerries als gevolg van een gebeurtenis in haar verleden, maar vindt thuis geen troost. Jennefer weet ontzettend goed in de huid te kruipen van haar personages en Pip komt daardoor geweldig tot leven. De focus ligt ook volledig bij Pip en de overige personages hebben echt een bijrol. Daardoor blijft het hoe en wat lange tijd voor de lezer onduidelijk, waardoor je als lezer door Gevarenzone vliegt, omdat je gewoon wil weten hoe het zit. Op een gegeven moment gaat er wel iets dagen, maar dat mag de pret absoluut niet drukken, het is dan altijd nog maar de vraag of je het bij het rechte eind hebt. En als je dan bij het eind komt...
Jennefer houdt met een heldere, vlotte pen vanaf het begin de spanningsboog perfect gespannen en op weg naar de ontknoping dut het nergens ook maar enigszins in. Daarmee bewijst ze weer eens dat zij zich wat mij betreft bij de top van de Nederlandse young adult schrijvers mag scharen!

Leesplezier 5
Schrijfstijl 5
Plot 4
Originaliteit 4
Psychologie 4
Spanning 4

Vier hele dikke sterren voor Gevarenzone



Miriam




Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

zaterdag 21 mei 2016

Het glazen huis - Leonora Christina Skov

Over de auteur:
Leonora Christina Skov (1976) is schrijfster en literatuurrecensent. Ze woont in Kopenhagen en is op de Deense televisie een geliefd commentator. Skov wordt geroemd om haar indringende psychologische observaties en sterke vertelkracht.

Cover
Een hertenkop op een mintgroene ondergrond. Eenvoudig. Ik zou het boek zeker oppakken om de achterflap te lezen.

Achterflap
Zeven kunstenaars en wetenschappers komen bij elkaar op Stormø, een onbewoond eiland voor de Deense kust. Ze kennen elkaar niet, maar ze ontvingen allemaal een anonieme uitnodiging om een maand lang in alle rust op het eiland te komen werken. Als blijkt dat hun tijdelijke huis volledig van glas is en ze volkomen afgesneden zijn van het vasteland, zijn de gasten meer op elkaar aangewezen dan ze lief is. Dan verdwijnt een van hen, en een ander komt dodelijk ten val. Langzaam wordt duidelijk dat de eilandgasten zonder het te weten een gedeeld verleden hebben, vol leugens en bedrog, en dat iemand doelbewust bezig is deze geheimen te ontrafelen.

Stormø was een detail uit het verleden, dat was alles. Een van vele verdrongen details.

Het boek begint in het heden als een journaliste een brief krijgt, een brief die haar zinnen op scherp zet, een brief die haar terug stuurt in de tijd en als lezer maak je die sprong ook. Het eerste hoofdstuk maakt nieuwsgierig: wat staat er in die brief? Wat is er gebeurd? We gaan twee jaar terug in de tijd en een voor een worden de personages aan de lezer voorgesteld. Robin Lee, Kevin Bergman, Joachim Nordgren, Anne Elizabeth Sølvtoft, Sofie Lynggård, Greta Eek en Poul Erik Nørgaard. Een groepje schrijvers, kunstenaars, journalisten met ieder zijn of haar eigen specialiteiten. Allen hebben ze een uitnodiging ontvangen om op Stormø een maand kosteloos te verblijven. Niemand die zich afvraagt waarom hij of zij uitgenodigd is, maar allemaal zijn ze met gestreelde ego’s op die uitnodiging ingegaan. En dat er ego’s zijn blijkt al meteen als ze elkaar voor het eerst ontmoeten op de kade in de haven voor de aftocht naar het eiland.
Eenmaal op het eiland aangekomen, blijkt dat er geen internet is, geen enkel bereik voor mobieltjes of wat dan ook. Compleet afgesloten van de buitenwereld, iets wat voor veel spanning in de groep zorgt. Je zou denken dat men dan wat meer met elkaar optrekt nu ze op elkaar aangewezen zijn, maar niets is minder waar. Iedereen trekt zich grotendeels terug op zijn of haar kamer en zoekt zo min mogelijk contact met een ander, uitzonderingen daargelaten. Totdat een van hen verdwijnt….en een ander een dodelijke val maakt van een trap. Een ongeluk of opzet? Wie weet er meer van de verdwijning? En waarom zijn juist deze personen uitgenodigd op het eiland? Langzaam maar zeker wordt duidelijk dat ze allemaal iets gemeen hebben, zij het elk op een andere manier. Eén ding dat ze gemeen hebben en het liefst ook allemaal willen vergeten. Maar iemand denkt daar duidelijk anders over.

Een psychologische roman met hier en daar een klein thrillerelement. Ik heb genoten van het onderlinge gekonkel en gekift. De schrijfster hanteert een mooi beeldend taalgebruik, dat nergens wollig aandoet en waarmee ze een goed beeld creëert van elk personage en van de omgeving. Greta (‘scent artist’ en doctor in de scheikunde) is verreweg mijn favoriet. Ze heeft totaal geen filter, neemt geen blad voor de mond en negen van de tien dingen die uit haar mond komen zijn ronduit onbeschoft. Geweldig hoe ze hiermee situaties op scherp zet en onderwerpen aankaart die de anderen juist niet willen bespreken. Maar laat zij daadwerkelijk het achterste van haar tong zien? En dan Anne, de perfecte expatvrouw, een mateloos irritante zeur. Is ze wel zo perfect gelukkig als ze zich voordoet? Robin, de reisjournaliste met de geweldige verhalen, maar waarvan ik regelmatig dacht ‘misschien moet jij je mond eens houden’.

Greta was goed in het blokkeren van ongewenste geluiden. Ze zag Annes mond als die van een goudvis open- en dichtgaan en stelde zich voor dat ze langzaam het aquarium leegdronk. …. ‘Kun je het brood even doorgeven...eh...Greta?’. Greta negeerde haar. Zo verging het mensen die halverwege een zin haar naam vergaten.

Het ‘wie heeft het gedaan’ in dit verhaal is niet zo heel erg belangrijk als wel het waarom. Wie gaat er zo ver om zeven mensen op een eiland te zetten en waarom is dat? Is het beeld wat je hebt van iemand wel de waarheid? Hoe blind word je als het om liefde gaat?
De schrijfster laat hier en daar wel wat losse eindjes. Niet alle verhaallijnen worden helemaal bevredigend uitgewerkt, maar wellicht is dat wel de bedoeling geweest en laat ze dat ter invulling aan de lezer over.
Is dit een spannend boek? Welnee, maar als je van een psychologisch verhaal houdt, dan zit je met Het glazen huis meer dan goed.

Schrijfstijl: 4
Plot: 3,5
Spanning: 2
Psychologie: 4,5
Leesplezier: 4,5
Originaliteit: 4

4 sterren voor Het glazen huis

Miriam



Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

vrijdag 29 april 2016

Rom Molemaker met Moord op school

Titel: Moord op school
Auteur: Rom Molemaker
Uitgeverij: Holland
Publicatiedatum: maart 2015

Rom Molemaker, geboren in Harderwijk, woont in Utrecht. Hij is gaan schrijven nadat hij in 1996 het onderwijs verliet. Hij schreef tot nu toe 27 kinder- en jeugdboeken en 1 literaire thriller. Verhalen, daar gaat het hem om. Hij ontving in 2004 de Debuutprijs Jonge Jury.

Achterflap
Jorick weet dat hij nooit had moeten gaan kijken op de plaats delict. Stom van hem. Maar iedereen was in paniek, niemand dacht na. Een moord op school, dat geloof je toch niet? Nog nooit had hij de kou van de dood van zo dichtbij gevoeld. De nietsziende ogen van de dode zullen hem voor altijd achtervolgen. Maar de straf voor zijn onbezonnen actie blijkt vele malen groter...

Samenvatting en mening:
Er is een leraar dood gevonden in het werkhok. Vermoord? Jorick hoort het als eerste persoon van de hulpconciërge Feenstra en gaat kijken. Stom genoeg pakt hij de portemonnee mee die naast het lijk ligt...

Savanna is een mooi meisje en dat vooral zelf heel goed weet. Het meeste houdt ze van zichzelf. Ze is de vriendin van Finn. De jongen waar iedereen bang voor is.
Finn stelt vragen rondom de moord op de conciërge en stuurt Savanna er op uit om meer te achterhalen.
Op een vrij makkelijke manier pakt ze Jorick in, maar krijgt wel twijfels waarover ze mee bezig is. Maar Savanna en gewoon past niet bij elkaar.
Savanna is geïnteresseerd in het avontuur, de foute jongens en The Factory waar ze wiet krijgt van Finn en soms wat coke.
In een spannende finale wordt Savanna voor de rest van haar leven geknakt, Jorick bijna letterlijk maar komt bijna alles op zijn pootjes terecht met de moordenaar die ontmaskerd wordt. Jorick en zijn beste vriendin geven toe verliefd te zijn en zoenend eindigt het boek zoetjes.

Een vloeiend vlotte stijl met taalgebruik passend voor de doelgroep. Het boek is voor een ouder iemand, waar het boek dan ook niet voor bedoeld is, enigszins voorspelbaar. Is dat erg? Nee! De doelgroep zal het boek een stuk spannender vinden dan een ervaren thrillerlezer.
Toch zit het boek zeker goed in elkaar. Een moord, verliefdheid, vriendschap, held en heldin en het populaire meisje van de school die haar lesje krijgt. Alle ingrediënten zitten er volgens mij in. Het einde is ietwat te zoetsappig maar vooruit.

Plot 3,5
Leesplezier 3,5
Spanning 4
Schrijfstijl 4
Psychologie 3
Originaliteit 3


3,5 voor deze Jeugdthriller





Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!


donderdag 28 april 2016

30 messteken van Rob Stoker

Boek: 30 messteken
Auteur: Rob Stoker
Uitgeverij: Kleine Uil
publicatiedatum: maart 2016

Achterflap

Het is de nachtmerrie van alle ouders: je kind verliezen. Het overkwam Rob Stoker in werkelijkheid. Zijn dochter Kim werd door haar vriend Arjan op gruwelijke wijze vermoord. In een niets verhullend verhaal beschrijft hij de hel waar hij en zijn gezin doorheen zijn gegaan in de drie jaar volgend op de moord. In het openhartige boek 30 messteken beschrijft Rob Stoker de verwarring, het verdriet en de woede na de moord en de toenemende frustratie tijdens de rechtsgang. 'Tijdens de zitting zou ik als enige in de zaal zitten, terwijl mijn familie achter het glas moest plaatsnemen. Op de publieke tribune, waar dus ook de familie en vrienden van Arjan zouden zitten. Ik vond het een afschuwelijke gedachte dat ik tijdens de verhoren waar de meest gruwelijke details aan bod zouden komen, niet naast mijn vrouw en kinderen kon zitten. Ik zou dus zelf geen steun kunnen krijgen, maar wat ik nog erger vond, ik zou ook niet mijn dochter of zoon even kunnen vasthouden als het zwaar zou worden. En dat het zwaar zou worden, hadden we inmiddels wel in de smiezen.' In hoeverre overschaduwt de rouw over zijn dochter zijn eigen relatie, hoe functioneer je nog als docent? Hoe blijf je overeind als vader van je andere twee kinderen? Het zijn deze grote vragen waar Rob Stoker op een eerlijke manier over schrijft.

Het boek geschreven door de vader van Kim Stoker komt binnen. Al zijn boosheid, verdriet, teleurstelling ten opzichte van alles wat er gebeurt nadat zijn dochter doodgestoken in de flat is gevonden. Ook ik heb na jaren werken met criminele jongeren geen al te hoge pet op van ons rechtssysteem en na dit boek gelezen te hebben is alle vertrouwen helemaal weg. Wat moet deze man allemaal doormaken naast al zijn pijn om de dood van zijn dochter, ook nog eens hoe justitie handelt en fouten maakt. De hulpverlening die de daad van de moordenaar (de vriend van zijn dochter) proberen te verklaren met PDD NOS (hij kon er niets aan doen), de moordenaar die opeens zich niets meer herinnert van die avond, het zwartmaken van zijn dochter (ze ging allang vreemd), het wel of niet bij elkaar mogen zitten in de rechtszaal van Rob en zijn familie, het aankondigen van de rechercheurs dat ze iets komen vertellen en de ouders 1,5 in de stress zitten en de politie het vertellen gewoon even een week uitstelt. Het is afgrijselijk wat deze man en zijn dierbaren hebben moeten meemaken.

Achterop staat dat het rauw, schokkend en liefdevol is en daar kan je bijna geen woord verder aan toe voegen.

Beoordelen met hoe je dat normaal bij een boek doet, wil of kan ik niet.

Lees het en verbijster je.

Ink

woensdag 20 april 2016

In de brievenbus viel Gefeliciteerd, Leonard Peacock

Soms krijg ik tips van een van onze facebookleden en die neem ik heel erg serieus, omdat ik zijn smaak en recensies heel erg waardeer. Ik noem geen namen, anders loopt hij helemaal naast zijn schoenen (he Paul...).
Zo las ik wat hij schreef over Gefeliciteerd, Leonard Peacock en moest ik het gewoon ook hebben...
En daar viel hij in de bus!

Leonard Peacock wordt vandaag achttien. Ouder zal hij niet worden. Vandaag is de dag waarop hij zichzelf van het leven zal beroven met het oude pistool van zijn grootvader.
Maar eerst heeft hij nog een missie te volbrengen. Hij wil de vier belangrijkste mensen in zijn leven een cadeau geven, zodat ze weten dat het niet hun schuld is dat hij er straks niet meer is. En hij moet degene vermoorden die zijn leven tot een hel heeft gemaakt: zijn vroegere beste vriend.

Een geraffineerde psychologische thriller over het leven en de onmogelijke keuzes waar dat leven je soms voor stelt.

Matthew Quick doceerde jarenlang met veel plezier Engelse literatuur en film aan een middelbare school, maar gaf zijn baan op om zijn droom te verwezenlijken: hij wilde schrijver worden. Hij brak door met zijn debuut The Silver Linings Playbook. Inmiddels is zijn werk in dertig talen vertaald en werd het meermalen bekroond. Eerder verscheen bij Lemniscaat van zijn hand de roman Liefde kan mislukken. 

maandag 4 april 2016

Als littekens jeuken - Jan Kouwenhoven

Het verhaal
Kort na het overlijden van zijn vader wordt de dertienjarige Freek seksueel misbruikt door zijn populaire oom, die in zijn vrije tijd jeugdwerker is. Omdat van dwang geen sprake is, ontwikkelt Freek een immens schaamtegevoel. Ook worstelt hij met een brandende vraag: zou het werkelijk waar zijn dat een slachtoffer later zelf dader wordt, zoals men vaak beweert? Zijn doen en laten wordt er niet gemakkelijker op. Ook gaat in de loop der jaren zijn geweten knagen: hij vermoedt dat zijn oom meer slachtoffers heeft gemaakt en dat wellicht nog steeds doet. Freek zoekt manieren om hem alsnog tot stoppen te dwingen. Daarbij speelt hij eigen rechter, mede uit angst dat opbiechten van wat hem overkomen is toch niet geloofd wordt. Wanneer Freek jaren later vader van een zoon is en zijn vrouw voor de tweede keer een zware behandeling ondergaat tegen kanker, krijgt hij via Facebook een vriendschapsverzoek van een oud-klasgenootje dat destijds het pispaaltje van de klas was. Wat moet zij toch van Freek? Weet zij iets over hem? Of is zij juist op de hoogte van zaken waarvan Freek géén weet heeft?

Cover

Eenvoudig. Links een wit vel, rechts afbeelding van een woelige zee. Ertussen een scheur. Door de eenvoud trekt de cover wel aan. Ik zou toch nieuwsgierig zijn naar waar het over zou kunnen gaan.

Mijn mening

Het verhaal wordt wisselend in het heden en het verleden verteld. Het vertelt het verhaal van Freek. Freek die in het heden worstelt met de kanker van zijn vrouw Eva en met de altijd aanwezige geesten uit het verleden.
In het verleden worden die demonen langzaam maar zeker verteld. Kanker bij verschillende familieleden. Het misbruik door zijn oom. Zijn pestgedrag naar een specifiek slachtoffer. Langzaam maar zeker komen verleden en heden samen tot een climax.

Het is een verhaal over het omgaan met dingen die in het verleden zijn gebeurd, het pesten, het misbruik. Een verhaal over wraak en de zoektocht naar vergeving. Maar ook een verhaal van recht praten wat zo ontzettend krom is. En daarnaast ook het verhaal van het om moeten gaan met die verschrikkelijke ziekte die kanker heet.


Voorin het boek staat dat het een roman is. Dat vind ik de lading niet dekken. Ik zie er zeker ook een thriller in. Sterker nog, ik heb boeken gelezen met het labeltje thriller die die naam veel minder verdienden dan dit boek. De opbouw naar de climax is spannend. Je wil ook steeds maar doorlezen, weten hoe het gaat aflopen, want dat er iets gaat gebeuren staat vast.


Schrijfstijl is prettig, je beleeft het verhaal echt met Freek mee. Al begrijp je lang niet altijd de keuzes die hij maakt.

Wat ik ook heel sterk vind, in de manier van vertellen, is dat niet alles letterlijk verteld wordt. Soms wordt alleen aan een gebeurtenis gerefereerd. Waarmee een gebeurtenis wel een rol heeft, en belang, maar waar niet teveel woorden aan vuil worden gemaakt. Zou dat wel gebeurd zijn, dan had het plat kunnen worden en afbreuk doen aan het sterke verhaal.

Ik geef het boek 4 sterren.


Juul


Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!


zaterdag 2 april 2016

Magnus Chase & de goden van Asgard, boek 1: Het verdoemde zwaard


Rick Riordan werd geboren op 5 juni 1964. Hij is de auteur van de populaire kinder- en Young Adult series Percy Jackson and the Olympians (Percy Jackson en de Olympiërs), de Kane Chronicles (De Avonturen van de familie Kane) en de Heroes of Olympus (Helden van Olympus). Riordan is ruim vijftien jaar lang Engels- en geschiedenisleraar geweest op meerdere middelbare scholen in zowel Californië als in Texas. Tegenwoordig woont hij met zijn vrouw en twee zoons in Boston. Met zijn boeken voor volwassenen sleepte Riordan de drie grootste Amerikaanse prijzen binnen het mysterie genre in de wacht: de Edgar Allan Poe Award, de Anthony Award en de Shamus Award. Ook zijn andere series doen het goed. Zo zijn alle boeken uit zijn Percy Jackson & The Olympians serie een absolute bestseller geweest. Het vierde deel had bijvoorbeeld een eerste druk van maar liefst één miljoen exemplaren, nadat de eerste drie delen bestellers bleken.
(www.bol.com)

Soms is doodgaan de enige manier om een nieuw leven te beginnen.

Achterflap
Sinds die ene verschrikkelijke nacht twee jaar geleden, zwerft Magnus Chase alleen door de straten van Boston. Hij overleeft door zijn gezonde verstand te gebruiken en weet de politie en leerplichtambtenaren steeds een stapje voor te blijven. Op een dag spoort zijn oom Randolph, voor wie zijn moeder hem altijd heeft gewaarschuwd, Magnus op. Randolph begint te bazelen over noordse geschiedenis en over Magnus' geboorterecht: een wapen dat al duizenden jaren verdwenen is. Hoe meer zijn oom vertelt, hoe meer puzzelstukjes er op hun plek vallen. Verhalen over de goden van Asgard, wolven en Doemdag komen bovendrijven in Magnus' herinneringen. Maar hij heeft geen tijd om erover na te denken, want een vuurgigant valt de stad aan en dwingt hem te kiezen tussen zijn eigen veiligheid en de levens van honderden onschuldige mensen....

Zijn verhaal sijpelde mijn hersenen in – stormen, wolven, goden, Asgard. De woorden klikten op hun plek als stukjes van een puzzel die ik nooit had durven afmaken. Ik begon hem te geloven en dat joeg me de kouwe stuipen op het lijf.

Magnus Chase. Een doodnormale jongen. Voor zover hij weet tenminste. Dat hij al twee jaar dakloos rondzwerft in Boston, ach het is niet anders. Magnus verdringt alle herinneringen aan de avond waarop zijn moeder stierf. Felle blauwe ogen, gegrom en witte slagtanden. Hij wil er niet meer aan denken en dat doet hij dan ook zo min mogelijk. Totdat hij van zijn vrienden Hearth en Blitz hoort dat hij gezocht wordt. Naar blijkt door zijn nichtje Annabeth en haar vader, maar ook door zijn oom Randolph. En laat zijn moeder hem nu altijd gewaarschuwd hebben voor die laatste. Magnus is toch nieuwsgierig en breekt in bij zijn oom, wellicht dat hij er op die manier achter kan komen wat hij van Magnus wil. Magnus wordt betrapt door Randolph, die meteen een verhaal op hem afvuurt en hem vraagt met hem mee te gaan. De waarschuwing van zijn moeder schiet door zijn hoofd, maar Magnus is geïntrigeerd, zeker als Randolph over zijn vader begint, want wie is zijn vader eigenlijk?

'Ik zweer op mijn leven dat het de waarheid is. Magnus: je vader is een noordse god. En nu opschieten. We mogen hier maar twintig minuten parkeren.'

Omdat hij eindelijk zestien jaar geworden is, kan hij eindelijk zijn geboorterecht opeisen: het zwaard van de zomer. Een zwaard dat zijn vader een paar duizend jaar geleden verloren is en Magnus is de enige die het kan opeisen, voordat het in verkeerde handen valt. En laat dat zwaard volgens Randolph nu net op de bodem van de rivier liggen.....in Boston.
Die avond van zijn zestiende verjaardag verandert het leven van Magnus voorgoed: hij gaat dood en komt dankzij de walkure (dienstmaagden van Odin die gesneuvelde helden uitkiezen om ze naar het Walhalla brengen) Samira terecht in het Walhalla...en dan begint het pas.
Samen met zijn vrienden Blitz (die een dwerg blijkt te zijn), Hearth (een elf, aangenaam) en Samira probeert Magnus de Negen Werelden van de ondergang te redden. Maar niets is wat het lijkt en niet iedereen is even betrouwbaar. In de godenwereld is het echt voor wat, hoort wat...

Mijn mening
Dat zijn de eerste zeven hoofdstukken in een notendop en dan heb je nog 65 hoofdstukken te gaan. Dit boek is werkelijk een avontuur om te lezen, geweldig! Magnus is een heerlijke brutale recalcitrante tiener die overal een weerwoord op heeft. De nacht waarin zijn moeder stierf heeft ervoor gezorgd dat hij zich zoveel mogelijk voor alles en iedereen afsluit, maar daar komt verandering in op het moment dat hij zestien wordt. Je hoort niet elke dag dat jij Ragnarok of te wel de Dag des Oordeels kunt tegenhouden en dat er goden zijn die dat zullen proberen tegen te houden.
Rick Riordan neemt je in een sneltreinvaart mee door relatief korte hoofdstukken met een titel waarvan de een is nog maffer dan de ander. Hoofdstuk 1: Goedemorgen! Je gaat zo dood. Hoofdstuk 20: Kom naar de duistere zijde. Wij hebben Pop-Tarts. Hoofdstuk 40: Mijn vriend stamt af van de –. Nee. Ik krijg het mijn strot niet uit. Of hoofdstuk 53: Hoe je een reus beleefd moet doden.
Thor, Odin, Loki, Freya, de Negen Werelden, Vikingen, dwergen, elfen, het Walhalla: de Noorse mythologie in een spannend jasje gegoten, geschreven met een hele vlotte pen, vol humor en sarcasme. Echt genieten! Ik ben al jaren fan van Riordan en ik was heel erg benieuwd naar dit boek. Het heeft aan al mijn verwachtingen voldaan, Magnus Chase is net zo goed als Riordans Percy Jackson-boeken en een geweldig eerste deel in deze nieuwe serie! De epiloog maakt mij zeer ongeduldig, maar helaas...het volgende boek verschijnt pas in het najaar.
Is het al herfst?

Ik heet Magnus Chase. Ik ben zestien jaar. Dit is het relaas van hoe mijn leven bergafwaarts ging nadat ik was gedood.

Schrijfstijl 5
Originaliteit 5
Plot 4,5
Psychologie 4
Spanning 4,5
Leesplezier 5

4,5 sterren voor Magnus Chase en de goden van Asgard: boek 1: Het verdoemde zwaard



dinsdag 22 maart 2016

In seizoenen van Judith Visser

Het verhaal
Wat gebeurt er als je te horen krijgt dat je ernstig ziek bent en door nalatigheid van het ziekenhuis niet meer geholpen kunt worden? Dat je ‘in seizoenen’ moet gaan denken? Annabel Wismar (59) laat het er niet bij zitten en zoekt haar heil bij Belgische artsen, die haar nog wel willen behandelen. Haar zoon David twijfelt geen moment en trekt bij zijn moeder in om haar te verzorgen. In de periode die volgt leren zij niet alleen elkaar maar ook zichzelf op een andere manier kennen.

Cover
Wit, meisje met een fazantenveer voor de ogen. Mooi, eenvoudig, zou hem zeker wel oppakken in de winkel om de achterflap te lezen.

Mijn mening
Wauw! 
De laatste bladzijden heb ik in tranen gelezen. Het is een mooi monument. 

Het verhaal wordt door 2 personen verteld
* Annabel, de moeder en de patiënt
* David, de zoon

Als Annabel in de Daniël den Hoedkliniek te horen krijgt dat ze kanker heeft en dat ze meteen ook uitbehandeld is, weigert ze zich daar bij neer te leggen. Haar zoon wil er al helemaal niks van weten dat zijn moeder terminaal is. Samen gaan ze naar Leuven waar de artsen wel een poging willen wagen en Annabel niet opgeven.

Tussendoor lees je mee in het dagboek van Annabel, dat ze bijhield toen ze 14 was. Via dat dagboek worden bepaalde handelingen en angsten van Annabel uitgelegd.

Wat David betreft heb ik ambivalente gevoelens. Aan de ene kant begrijp je dat hij bang is zijn moeder te verliezen. Ook heeft hij behoorlijk last van verlatingsangst nadat zijn vader het gezin heeft verlaten.
Aan de andere kant valt hij met zijn acties soms net over het randje van wat acceptabel is en doet hij iets wat ik persoonlijk verwerpelijk vind.

Het boek gaat, voor mij, over het loslaten van je verleden. Maar ook je er juist aan vastklampen omdat je de toekomst niet aan denkt te kunnen.

De thrillers van Judith Visser kunnen mij niet bekoren. Deze roman heeft mij echter omver geblazen.

5 sterren

Juul

maandag 14 maart 2016

Nodig van Joelle Charbonneau

Het verhaal

Noodzakelijk? Onontbeerlijk? Vereist? Essentieel? Geboden? Onmisbaar? Wat heb je nodig? Realiseer je wel... niets is voor niets... Er is een groot verschil tussen iets graag willen en iets echt nodig hebben... Er is een social medium, nieuw en hip, je kunt je erbij aansluiten. Je hoeft maar één vraag te beantwoorden: Wat heb je NODIG? Iedereen doet het. Dus waarom zou jij het niet doen? Eén voor één sluiten de tieners in Nottawa, Wisconsin, zich aan bij het nieuwste en hipste sociale medium, NODIG. Om toegang te krijgen moeten ze een op het oog eenvoudige vraag beantwoorden: wat heb je nodig? Een nieuwe iPhone? Een backstagekaartje voor een concert? In ruil voor een schijnbaar simpele taak, zal NODIG het verzoek inwilligen. Iedereen doet het. Dus waarom zou jij het niet doen? Kaylee Dunham weet wat ze nodig heeft - een nier voor haar zieke broer. Ze gelooft niet dat een sociaal netwerk zou kunnen helpen, maar ze heeft niks te verliezen.

Cover
Een meisjesgezicht, close-up. Rechts groot het woord nodig.
Niet een heel bijzondere cover. De titel neemt de meeste ruimte en aandacht in beslag. Ik zou hem niet zo heel snel oppakken in de winkel.

Mijn mening

Willen: een verlangen om iets te bezitten of te doen; een wens.
Nodig hebben: iets essentieels wat vereist is, omdat je niet zonder kunt leven.

Wat heb jij nodig?

Nodig is een nieuw socialmediaplatform in de stad Nottawa in de VS. Je kan er alleen op uitnodiging lid van worden. En je moet iets vragen waarvan je denkt dat je het nodig hebt.
Veel van de tieners kiezen voor smartphones, laptops, geld enz. Maar er zijn er ook die wat extremere dingen durven te vragen: dat de honden van de buren stoppen met blaffen, een pistool, een nieuwe nier voor een broertje.
De tegenprestraties die de tieners moeten leveren worden ook steeds extremer, tot hoever zijn ze bereid te gaan? En wie zit er eigenlijk achter?

Tijdens het lezen moest ik de hele tijd denken aan de film The Wave die ik verplicht op de middelbare school heb moeten kijken. Ook in die film ging het erom om te kijken hoe ver de tieners bereid zijn te gaan voor hun eigen gewin. En net zoals in dit boek, blijkt dat behoorlijk ver te zijn.

Het onderwerp is verontrustend. Het gaat over beïnvloeding, erbij willen horen. Maar ook zie ik een waarschuwing voor de kracht van socialmedia. Goed beschouwd is het allemaal niet zo onschuldig als het lijkt. Want eenmaal op internet: voor altijd op internet.

Je beleeft het boek vanuit het perspectief van verschillende van de tieners. Je krijgt een inkijkje in hun gedachtengang en de redenen van hun "nodig". Door het vanuit de verschillende tieners te beschrijven krijg je nog beter een idee hoe groot de invloed kan zijn, en in dit geval is, van zo'n platform.

Het is een Young Adult, maar voor volwassenen zeker ook heel interessant om te lezen. Een aanrader wat mij betreft.

4 sterren

Juul