Ijle lucht van Antony Adeane

Anthony Adeane – Ijle lucht

Auteur: Anthony Adeane
Titel: IJle lucht
Uitgeverij: Cargo

Citaat:

Achterflap:

IJsland is in 1974 een kleine, hechte gemeenschap met slechts 200.000 inwoners. Criminaliteit komt er bijna niet voor, en moord al helemaal niet. Wanneer binnen enkele maanden twee mannen verdwijnen, eist de gemeenschap een verklaring. De politie begint aan het grootste onderzoek ooit, en uiteindelijk bekennen zes verdachten de gewelddadige moord op de twee vermisten, van wie de lichamen nooit worden gevonden. Pas in 2004 wordt duidelijk onder welke omstandigheden de bekentenissen destijds zijn afgedwongen, en dat vijf van de veroordeelden al die tijd onterecht hebben vastgezeten.
IJle lucht is het verslag van een zoektocht naar gerechtigheid, in een zaak waarbij de verdachten werden bedreigd, mishandeld en misleid, het politieapparaat zijn onderzoek verwaarloosde, de publieke opinie een veroordeling eiste en twee lichamen nooit werden gevonden.

Maar waarom wordt ervan uitgegaan dat de twee vermisten met elkaar te maken hebben, waarom denkt de politie dat ze vermoord zijn, en waarom bekent een club vrienden de gruwelijke moorden als ze daar geen reden toe hebben?

Over de auteur:

Anthony Adeane is een Londense journalist en documentairemaker. Voor IJle lucht bracht hij jaren door in IJsland, las duizenden pagina’s met verhoren en sprak honderden personen die nauw betrokken waren bij het onderzoek. Zijn documentaire over deze zaak was in het najaar 2017 te zien bij de BBC en Netflix.

Over het boek:

IJle lucht is gebaseerd op de documentaire Out of thin air en heeft als ondertitel Een waargebeurd verhaal van een onmogelijke moord. Een duidelijk teken dat het hier gaat om een boek dat dieper wil ingaan op het onderzoek naar de verdwijningszaken van Guðmundur Einarsson en Geirfinnur Einarsson in 1974.

In het boek gaat Anthony Adeane, tijdens zijn frequente bezoeken aan IJsland, in talloze dossiers en interviews met verdachten en onderzoekers die, met uitzondering van Erla Bolladottir, allemaal onwillig zijn om over de oude zaak te praten. Alle verdachten zijn veroordeeld en hebben hun straf uitgezeten maar schreeuwen na al die jaren nog altijd dat ze onschuldig zijn. Druppelsgewijs en na vasthoudend aandringen slaagt hij erin belangrijke nieuwe feiten aan het licht te brengen. Hoewel deze zaak als opgelost wordt gezien, heeft het veel weg van een cold case waar nieuwe bewijzen kunnen worden aangevoerd.

Regelmatig wijkt de auteur af van de zaak, uit harde maatschappijkritiek en legt verscheidene pijnpunten bloot Op het eerste zicht heeft dit weinig of niets te maken met de verdwijningszaak, net op het moment dat de gedachte opkomt wat dit met het onderwerp te maken heeft, koppelt hij de uitweidingen feilloos aan de ontwikkelingen in zijn research.. De evolutie van IJsland als geïsoleerd onbekend eiland naar een land dat een plaats op de wereldkaart opeist wordt vakkundig uitgewerkt. Daarmee gepaard gaande is het dorpse karakter van Reykjavik geëvolueerd naar een moderne stad. In de geschiedenis van dit eiland zijn sages en volksvertellingen altijd heel belangrijk geweest, het onderzoek heeft veel weg van een sage waarin een goede afloop belangrijker is dan het hoe en waarom. Voor mij zou het boek pas echt compleet en afgerond zijn met verdere toelichting over of IJsland al of niet een heropening van de zaak overweegt.

Hoewel het boek uitgegeven is door uitgeverij Cargo, dat steevast garant staat voor goede thrillers is IJle lucht een waargebeurd verhaal dat leest als een thriller met extra duiding over het eiland in het midden van de Atlantische Oceaan. Na enkele pagina’s was mijn interesse helemaal gewekt, geconcentreerd en nieuwsgierig wist de auteur mijn aandacht vast te houden. Hoewel het verhaal over een allesbehalve lichtzinnig onderwerp gaat, leest het boek vlot. Adeane is erin geslaagd om de feiten in verstaanbare taal neer te schrijven, enkel in de duidende achtergrondinformatie dreigt het boek af en toe te verzanden in langdradige beschrijvingen maar dat kan het leesplezier amper temperen. In het uitschrijven van de interviews is hij er goed in geslaagd de relevante passages uit te filteren en een uitstekend beeld te vormen van de persoon die de vragen beantwoord. Net als elke IJslander heeft het waargebeurde verhaal rond de verdwijningszaak ook mij in de ban gekregen. Vol verbijstering en soms afschuw heeft dit verslag mij ontroerd en aan het denken gezet. Daarmee kan de missie van de auteur zeker geslaagd genoemd worden.

Vooral de soms langdradige duiding en de onbeantwoorde vraag over hoe het nu verder moet, zorgen voor een eindbeoordeling van 4 kraaien.

Deze recensie is mits kleine aanpassingen conform de vormgeving ook te lezen op https://www.leveninextratijd.be/

Tilly Hoskens

Paul Meyers doet boekje open..

Op 31 januari komt Bekentenissen van een meestersmokkelaar van Paul Meyer uit.
Voor de liefhebbers van waargebeurde verhalen.

Paulus Meyer was het kopstuk van 'de bende van 700 miljoen', een legendarische groep drugssmokkelaars die de onderwereld van de Lage Landen een tiental jaar regeerde, tot ze in 2007 werd opgerold. De bijnaam komt van het geschatte bedrag dat de bende heeft buitgemaakt. Meyer heeft er een jarenlange gevangenisstraf op zitten. Acht maanden zat hij vast in Bangkok Hilton, een van de gevaarlijkste gevangenissen ter wereld. Nu is hij weer vrij en blikt zonder taboes terug op zijn criminele carrière. 'Ja, ik was fout,' zegt hij, 'maar ik heb the time of my life gehad.'
In Bekentenissen van een meestersmokkelaar neemt Meyer ons mee naar de fascinerende wereld van de internationale illegale handel, met de Georgische georganiseerde misdaad op het Antwerpse Falconplein, Oost-Europese drugsbaronnen, de Britse maffia in Marbella en Marokkaans-Nederlandse drugskartels, én naar het paradijseiland Koh Samui in de Golf van Thailand, waar hij nog steeds een luxeresort bezit dat hij uit de handen van het gerecht heeft weten te houden.
'Ik ben groot geworden zonder ooit geweld gebruikt te hebben', zegt Meyer. Zijn briljante geest, zijn onmiskenbare charmes en zijn ondernemingszin zijn zijn troeven. Zijn levensverhaal leest als een schelmenroman.

30 messteken van Rob Stoker

Boek: 30 messteken
Auteur: Rob Stoker
Uitgeverij: Kleine Uil
publicatiedatum: maart 2016

Achterflap
Het is de nachtmerrie van alle ouders: je kind verliezen. Het overkwam Rob Stoker in werkelijkheid. Zijn dochter Kim werd door haar vriend Arjan op gruwelijke wijze vermoord. In een niets verhullend verhaal beschrijft hij de hel waar hij en zijn gezin doorheen zijn gegaan in de drie jaar volgend op de moord. In het openhartige boek 30 messteken beschrijft Rob Stoker de verwarring, het verdriet en de woede na de moord en de toenemende frustratie tijdens de rechtsgang. 'Tijdens de zitting zou ik als enige in de zaal zitten, terwijl mijn familie achter het glas moest plaatsnemen. Op de publieke tribune, waar dus ook de familie en vrienden van Arjan zouden zitten. Ik vond het een afschuwelijke gedachte dat ik tijdens de verhoren waar de meest gruwelijke details aan bod zouden komen, niet naast mijn vrouw en kinderen kon zitten. Ik zou dus zelf geen steun kunnen krijgen, maar wat ik nog erger vond, ik zou ook niet mijn dochter of zoon even kunnen vasthouden als het zwaar zou worden. En dat het zwaar zou worden, hadden we inmiddels wel in de smiezen.' In hoeverre overschaduwt de rouw over zijn dochter zijn eigen relatie, hoe functioneer je nog als docent? Hoe blijf je overeind als vader van je andere twee kinderen? Het zijn deze grote vragen waar Rob Stoker op een eerlijke manier over schrijft.

Het boek geschreven door de vader van Kim Stoker komt binnen. Al zijn boosheid, verdriet, teleurstelling ten opzichte van alles wat er gebeurt nadat zijn dochter doodgestoken in de flat is gevonden. Ook ik heb na jaren werken met criminele jongeren geen al te hoge pet op van ons rechtssysteem en na dit boek gelezen te hebben is alle vertrouwen helemaal weg. Wat moet deze man allemaal doormaken naast al zijn pijn om de dood van zijn dochter, ook nog eens hoe justitie handelt en fouten maakt. De hulpverlening die de daad van de moordenaar (de vriend van zijn dochter) proberen te verklaren met PDD NOS (hij kon er niets aan doen), de moordenaar die opeens zich niets meer herinnert van die avond, het zwartmaken van zijn dochter (ze ging allang vreemd), het wel of niet bij elkaar mogen zitten in de rechtszaal van Rob en zijn familie, het aankondigen van de rechercheurs dat ze iets komen vertellen en de ouders 1,5 in de stress zitten en de politie het vertellen gewoon even een week uitstelt. Het is afgrijselijk wat deze man en zijn dierbaren hebben moeten meemaken.
Achterop staat dat het rauw, schokkend en liefdevol is en daar kan je bijna geen woord verder aan toe voegen.

Beoordelen met hoe je dat normaal bij een boek doet, wil of kan ik niet.
Lees het en verbijster je.

Ink