Column Mariska Overman

Oei, wat spannend…

Na twee gepubliceerde thrillers, en een derde in de maak, is het thema ‘spanning’ wel een dingetje geworden. Voordat ik zelf die boeken schreef, had ik een eigen idee over wat wel of niet spannend is, en ik stond er nooit zo bij stil dat ‘spannend’ een vrij relatief begrip is.

Na inmiddels tientallen recensies te hebben ontvangen voor de eerste twee boeken, weet ik het eerlijk gezegd niet meer zo goed…

Kort door de bocht gezegd worden mijn boeken heel divers beoordeeld: van retespannend tot helemaal niet spannend, en alles ertussenin. Je snapt misschien dat het voor mij enigszins verwarrend is. Tuurlijk snap ik dat smaken verschillen, maar ik merk, vooral nu tijdens het schrijven van boek drie, dat het me erg bezighoudt. Wat maakt een thriller eigenlijk spannend? En wanneer is er te weinig spanning om nog een thriller genoemd te mogen worden? En ook niet onbelangrijk: hoe erg is dat, als een boek wél interessant of goed is?

Als ik recensies van andere boeken bekijk zie ik hetzelfde: het loopt enorm uiteen. Wat de één ontzettend spannend vindt, noemt de ander slaapverwekkend. Ik zie zelfs recensies over boeken die een thrillerprijs winnen, maar door veel lezers als ‘niet spannend’ beoordeeld worden. Ik vind dat eh… bijzonder. En wat ik al zei: verwarrend.

Als ik er goed naar kijk lijkt er in ieder geval een verschil te bestaan tussen zeg maar ‘actiespannend’ en ‘onderhuids spannend’, maar zelfs dat is niet eenduidig. En hoe meer ik antwoorden tracht te vinden in al die recensies, hoe onduidelijker het wordt. Dus, lezers én schrijvers: hoe denken jullie erover? Wat is nou eigenlijk spannend? Wanneer noem jij iets spannend? Als er actie in zit? Als het bovennatuurlijk eng is? Als je er wakker van ligt? Als er gruwelijke zaken beschreven worden? Als je op het verkeerde been gezet wordt? Als er veel plot-twisten zijn? Als je het niet meer weg kunt leggen: waar ligt dat dan aan?

Kom maar op, ik ben erg benieuwd!

(Overigens: voor mij geldt dat ik het spannend vind als ik me (bijna) voortdurend afvraag hoe het verder gaat. Als er vragen opgeroepen worden dus, en er beetje bij beetje antwoorden komen. Het zit ‘m voor mij niet direct in actie of gruwelijke dingen.)

Femme Fatale van Anja Feliers

Titel    : Femme fatale

Auteur  : Anja Feliers

Uitgever  : Lannoo

Verschenen  : September 2017

Pagina’s  : 323

Achterflap:

Verlies, liefde en verraad in een onweerstaanbare thriller

June en haar man Robbert leven in luxe, maar ze rouwen om hun verloren dochtertje Imke en zijn compleet vervreemd van elkaar. Dan duikt Lexi terug op in Junes leven. Deze vrouw met wie ze tijdens haar studententijd een passionele romance beleefde, laat oude gevoelens weer oplaaien en doet June helemaal opfleuren. Maar kan ze haar nieuwe minnares wel vertrouwen?

Lexi stelt June voor aan psychologe Kathleen Verlinden, die mee op zoek gaat naar wat er met Imke is gebeurd. Alleen blijken de geheimen die Kathleen zelf koestert, minstens zo groot en dreigen ze allemaal uit te komen.

Over de auteur:

Anja Feliers is de succesvolste vrouwelijke thriller-auteur van Vlaanderen. Femme fatale is het zevende deel in deze reeks met personage Kathleen Verlinden. Met Femme fatale schrijft ze haar sensueelste verhaal tot nu toe.

Mijn mening:

 Ik heb al meerdere delen in deze reeks met personage Kathleen Verlinden gelezen. Toen ik Femme fatale in mijn handen had en de samenvatting las, wilde ik maar één ding en dat is lezen. Want het is mij al duidelijk dat Femme fatale totaal iets anders is als dat we gewend zijn van Anja Feliers. Ik vind het knap van Anja, en ook gedurfd. Niet iedereen houdt ervan om een thriller te lezen met daarin veel erotiek. Maar Anja weet absoluut de juiste dosering toe te passen. Een spannend verhaal met erotische elementen past bij de titel. Ik kreeg het er af en toe gewoon warm van. 

We weten uit de eerdere boeken dat Anja de personages goed neerzet in haar boeken. Ze kan die personen levensecht beschrijven, zodat ze verschijnen voor de ogen van de lezer.  De details de beschrijvingen: je voelt de opwinding.

 Het verhaal bestaat uit twee verhaallijnen. Elk hoofdstuk wordt aangegeven met de naam van het personage. Echtpaar June en Robert hebben een zware tijd achter de rug, ze verloren hun dochtertje bij een tragisch gebeurtenis, omgekomen bij brand in hun huis. Ze zijn getrouwd, maar de liefde is ver te zoeken bij die twee. June is verscheurd door verdriet, wat toch te begrijpen is. Ik kan me dan ook wel indentificeren met June. Ik had sommige dingen waarschijnlijk anders aangepakt, maar als moeder wil je maar één ding en dat is de waarheid. In de andere verhaallijn worstelt Kathleen met haar gevoelens: ze draagt een geheim met zich mee. We leren nu een andere kant van Kathleen kennen en wel de ondeugende ,mysterieuze Kathleen.

 In het begin van het boek vind ik het niet echt een thriller. Maar de spanning bouwt zich langzaam maar zeker op.  Je wordt letterlijk het verhaal in gesleurd. En dan gaat je hartslag  omhoog; vier woorden  bezorgen mij een explosie van gevoelens, verbazing, ongeloof! Ik als lezer voel mij machteloos, ik wil wat doen maar kan niks doen. Ja, afwachten op deel acht. Ik hoop dat Anja ons niet lang laat wachten. En dat mijn grootste vraag wordt beantwoord in deel acht.

Ik geef Femme fatale vier sterren

Lydia

Ik zal je altijd vinden van John Ajvide Lindqvist

Titel: Ik zal je altijd vinden
Auteur: John Ajvide Lindqvist
Uitgeverij: A.W. Bruna
320 pagina’s

John Ajvide Lindqvist (1968) is een veelgeprezen Zweedse auteur van misdaadromans met horror- en bovennatuurlijke elementen, hij wordt ook wel de Zweedse Stephen King genoemd. Zijn internationale bestseller-debuut Laat de ware binnenkomen kwam in 2004 uit.  Met Wolfskinderen in 2010 schreef Lindqvist misschien wel zijn meest angstaanjagende en meest duistere horrorroman tot dan toe. In 2014 verscheen zijn vijfde boek Hemelstrand.
Laat de ware binnenkomen won diverse internationale prijzen De succesvolle verfilming ervan won in 2009 de Europese Filmprijs voor beste film en werd genomineerd voor maar liefst vijf Zweedse Oscars, de Guldbagge. Voor zijn gehele oeuvre ontving Lindqvist de Selma Lagerlöfprijs en de Literatuurprijs van de Göteborgs Posten.

John Lindqvist is jong en worstelt met het leven. Hij wil graag goochelaar worden, maar het zit hem niet mee. Wanneer hij verhuist naar een somber flatgebouw in Stockholm, wordt hij opgepakt voor diefstal. Na een nacht in de gevangenis is er thuis iets veranderd. Al snel ontdekt John dat hij via het bad in de doucheruimte kan verdwijnen naar een plek die hij ‘De Andere Plaats’ noemt. Een plek waar je wordt wie je wil zijn. Een beetje bloed is voldoende voor de reis. John stemt in maar ondervindt al gauw de echte prijs voor dat zogenaamde paradijs.

Het boek begint nogal verwarrend en ik heb moeite om in het verhaal te komen. Wat er in zijn jeugdleven is gebeurd blijft hen achtervolgen. De schrijver is niet alleen de verteller van het verhaal maar tevens de hoofdpersoon.

Het verhaal bestaat uit drie delen. Het eerste deel beschrijft zijn jeugdtrauma en hoe hij op vandaag de dag door het leven gaat als beginnende goochelaar. Hij moet stelen om zijn eerste levensbehoefte te verkrijgen. Op het moment dat zijn doorbraak als goochelaar in het verschiet ligt wordt hij opgepakt en slaat zijn leven om.

'Intuïtie is een merkwaardig iets. Een bliksemsnelle koppeling van indrukken die in het onderbewuste zijn opgeslagen creëert zonder tussenkomst van de rede een overtuiging’

Tot zover is het verhaal nog allemaal een beetje warrig en heb je nog geen idee waar de schrijver je naar toe wilt brengen. Dan wordt er in het tweede hoofdstuk vertelt over de mogelijkheid om terug te keren naar de plek waar het allemaal mooi is. Het leven zoals een ieder zijn ideaal beeld ziet. Er ontstaat een luguber verhaal waar af en toe je lichaam van siddert. Toch wordt dan het verhaal wel boeiend en ben ik zeer benieuwd hoe alles gaat aflopen.
Na het einde toe komt er nog een stuk geschiedenis voorbij, over de dood van Olaf Palme.

Ik blijf het een bizar boek vinden. Niet dat het vervelend was om te lezen, maar wel eentje waarbij je met vraagtekens achterblijft die niet helemaal beantwoord werden.
De muziek keuze in het boek is een warme aanvulling van het verhaal.

'Shoplifters of the World en luidt: ‘A heartless hand on my shoulder, a push and it’s over.’

Plot 3
Schrijfstijl 3,5
Originaliteit 3
Psychologie 3,5
Leesplezier 3
Spanning 3

Ik geef Ik zal je altijd vinden  3 sterren.

Danielle

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!