Posts tonen met het label linda jansen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label linda jansen. Alle posts tonen

dinsdag 8 februari 2022

Linda Jansen haar debuut Onder water

 


Was je voor je debuut uitkwam al langer bezig met schrijven?

 

Nou ik ben lang aan het schrijven geweest aan mijn debuut! Overigens heb ik dat lang voor mezelf gehouden omdat ik meer het gevoel had dat het zo maar lekker een eind weg schrijven was, haha. Maar gaandeweg kreeg het verhaal steeds meer vorm. Verder heb ik in mijn vroege jeugd en puberteit wel gedichten en songteksten geschreven. Ik ben zelfs met een songtekst een keer uitgenodigd voor een workshop bij Peter Blanker (bekend van het liedje: ‘t is moeilijk bescheiden te blijven….). Was een leuke ervaring maar ik denk dat ik vrij snel daarna het schrijven van songteksten aan de wilgen heb gehangen.

 

Wie was je eerste uitgever? Wat betekende het voor je dat deze uitgever met jou in zee wilde? Weet je jouw eerste reactie nog?

 

Mijn uitgever was en is nog steeds Marianne Vork van NAU Uitgeverij.

Het betekende voor mij heel veel, ik wist namelijk dat het in boekenland erg belangrijk gevonden werd wanneer je boek daadwerkelijk uitkwam. En eigenlijk ook zeer terecht.

Ik was echt SUPER blij en perplex. Mijn tweede reactie was even een paar wijntjes drinken. Ik weet in ieder geval dat ik die nacht niet heb geslapen, zo spannend vond ik het.

 

Is jouw debuut nog altijd van speciale waarde voor jou? Gebeurt het nog wel eens dat je het terug vastpakt en passages herleest?

 

Mijn debuut heeft een wereld voor me geopend en me heel veel gebracht. Leuke mensen leren kennen en deuren voor me geopend. Ik denk dat het ook een mooie oppepper voor mijn eigenwaarde was destijds. En nog ben ik trots.

Ik lees het eigenlijk nooit meer, ik heb wel eens gedacht “ik zou willen dat ik het kon lezen zoals een ander het leest. Blanco.”

Ik weet precies waar ik zat of wat me bezighield toen ik delen van het manuscript schreef. Dat leid me af.

 

Weet je nog hoe het publiek reageerde op jouw debuut? Was het een groot succes qua leesreacties, verkoop? In Vlaanderen? In Nederland?

 

Jazeker, het was  echt een succes. Onder Water is veel verkocht in Nederland en in Vlaanderen. En het verbaast me dat het nu nog veel gelezen wordt. Niet alleen door mensen die het boek kopen maar ook via de bibliotheken en Kobo+, Storytell.

Ah en de reacties waren geweldig. Ook gewoon een berichtje voa Facebook van vreemde mensen die me wilden vertellen dat ze zo genoten hadden van het boek. Geweldig!

 

Kwam het boek in de VN thrillergids en hoe werd het boek daarin beoordeeld?

Nee, mijn boeken zijn als romans op de markt gebracht. Romans met Thrillerachtige elementen. Dus ik denk zeker dat het ook daarmee te maken had.

 

Zou je het verhaal weer zo schrijven?

Absoluut! Ik ben heel trots op Onder Water.  Ik denk er wel eens over om een deel drie te schrijven. Ik blijf toch verknocht aan de personages. En ik denk dat Liz haar verhaal nog niet af is…



maandag 23 januari 2017

Oud en alleen…Pogingen te wandelen





Momenteel ben ik aan het lezen in het boek ‘Pogingen iets van het leven te maken’, van Hendrik Groen. Beetje laat, want het boek is al meer dan 170.000 keer verkocht en won al, als kers op de taart, de NS-publieksprijs.


Zucht….daar ben ik dan toch echt stiekem een beetje vriendschappelijk jaloers op. Maar…. wat niet is, kan zeker nog komen, want per slot van rekening ben ik nog lang geen 83 ¼ jaar oud. Wat dat aan gaat hoef ik zelfs niet eens op te schieten.
Best typisch dat ik dit boek begin te lezen in waarschijnlijk toch alvast één van de koudste vries-weken die 2017 zal kennen. Want voor hetzelfde geld, was ik er in de zomer aan begonnen en dan had ik me zomaar veel minder kunnen voorstellen bij het wel en wee van de oudjes. Over dat ze zo balen van de sneeuw en gladheid. En wat een moeite het kost om 500 meter te lopen zonder te pauzeren op een bankje. Over dat genieten op je oude dag geen verre reizen maken betekent, maar de dag zonder kleerscheuren doorkomen, liefst met een koekje en thee. Eigenlijk best gek, want wij zijn heel ons leven hard bezig toe te werken naar die oude dag. Zodat we het dan goed hebben, het “voor elkaar hebben”, en van alles kunnen ondernemen.
Dit zet me dus al langer aan het denken, maar met de woorden van Hendrik Groen in mijn hoofd kan ik het allemaal nog beter visualiseren. Ik overdrijf niet als ik zeg dat ik deze week alleen al vier(!!!) oudjes gezien heb die problemen ondervonden van de gladheid of opstaande stoeptegels. De eerste was een man die de hoge afstap van het rommelige trottoir naar de straat niet durfde te maken, bang om uit te glijden.

Oude lefgozers op pad in Breda…Daarna een bejaarde op de parkeerplaats van de Formido. Hij was uitgegleden over de kinderkopjes bij het instappen van zijn autootje. Zijn voet lag akelig achter zijn voorwiel, en de auto bleek niet op de handrem, waardoor deze achteruit bolde en zijn voet beklemde. Was nog best spannend… Bij deze oude meneertjes schoten we vriendelijk te hulp, en na zo’n daad voel je jezelf opslag een beter mens. Een krakkemikkige ‘dankjewel’, is eigenlijk best veel waard.

Later in de week, kwam ik uit op een oudere man die klaarblijkelijk gestruikeld was bij een zebrapad. Hij had daar te zien aan de zakdoek die hij tegen zijn gezicht hield een flinke bloedneus aan overgehouden en wie weet nog meer. Het ambulance personeel was hem nog aan het controleren op overige kwetsuren.
Op diezelfde dag stopte er op de hoek van de Nassausingel ook een ambulance. Toen ik daar voorbij liep, zag ik dat er inmiddels een mager oudje op de brancard lag, hulpeloos onder een deken met een zuurstofmaskertje op.
In elk van deze oudjes zag ik dus een Hendrik Groen. Wat een lef hadden ze eigenlijk allemaal toch gehad om de kou van deze week te trotseren, terwijl je alle zeilen moet bijzetten om je broze lichaam en botten nog warm gestookt te krijgen. En je jezelf steeds moet blijven concentreren op het moeizaam optillen van je benen en afwikkelen, zo ver dat nog gaat van je voeten. Misschien lopen ze inderdaad ook nog wel met een volle luier aan. Nooit bij stilgestaan eigenlijk, of misschien wilden ze juist een stapje bijzetten omdat ze plots aandrang voelden en vervolgens struikelden over één van de vele opstaande stoeptegels die Breda rijk is. Wat zei ik ook alweer? Goeie, mooie ouwe dag?
Nu geloof ik stellig dat deze vier oudjes niet de enige waren met een valpartij in Breda. Zou wel heel toevallig zijn dat ik op alle uitglijers in Breda kom uitgelopen.

Oud en alleen, verdient respect…

Wat me wel opviel is dat ze allemaal alleen op stap waren. Logisch, want ook dat lees ik in het boek, hun clubje vrienden en familie dunt in een rap tempo uit. Waar het op neer komt is dat ik me heb voorgenomen om wat geduldiger te zijn en deze mensen vaker een helpende hand uit te steken. Geduldig te wachten wanneer ze het mandje van hun rollator inladen bij de kassa. En vooral te behandelen als volwassen weldenkende mensen, ook al horen ze niet meer zo goed. Of vergeten ze wel eens wat.
Tenslotte is dit de generatie die de oorlog heeft meegemaakt, ze verdienen respect, tijd en zorg. Veel meer dan dat ze nu krijgen. Voor wie nog niet overtuigd is? Kan ik het boek van Hendrik Groen van harte aanraden.
PS
Deze blogumn gaat niet over de babyboomers hé…..die komen later nog eens uitgebreid aan bod! Dan gaat het gas er op.
Linda Jansen is auteur van de romans Onder Water en Boven Water en woont met haar man en twee kinderen in Breda

Verscheen ook op Breda.nieuws


dinsdag 24 mei 2016

Boven water - Linda Jansen

Titel: Boven water
Auteur: Linda Jansen
Uitgever: NAU
248 p
agina's
Verschenen: April 2016

Achterflap:
In het vervolg op de succesvolle roman Onder water zijn de scherven van het huwelijk van Tom en Liz in Boven water pijnlijk voelbaar.

De mooie, eens zo sprankelende Liz herstelt moeizaam van de lafhartige aanval die op haar is gedaan. Fysiek heeft zij langdurige revalidatie nodig; geestelijk moet ze dealen met het geschade vertrouwen van geliefden om haar heen. De uiterlijke schijn, de onechte vriendschappen en haar minnaar zijn uit Liz' leven verdwenen.
Toms luxe sloepenbedrijf gloort als nooit tevoren en staat aan de vooravond van internationaal succes.
In hun verwoede pogingen om met elkaar te vechten voor hun huwelijk worden zowel Liz als Tom blootgesteld aan externe verleidingen. Hun huwelijk dreigt opnieuw zwaar op de proef te worden gesteld. Het Zwitserse Davos zorgt voor de grootste turbulentie in hun leven, als Liz de confrontatie aangaat met de erfenis die Tom lang voor haar verborgen heeft gehouden.

Cover
Op de lichtblauwe cover zien we een een grijze cabrio afgebeeld. In de kentekenplaat staat roman afgebeeld. Doordat ik het debuut van Linda Jansen Onder water heb gelezen ben ik nieuwsgierig naar Boven water en dat is dan ook zeker de reden waarom ik het boek zou oppakken in de boekenwinkel. Ik ben benieuwd hoe het met Tom en Liz gaat.

Samenvatting
Tom en Liz vieren oudejaarsavond bij hun vrienden Stef en Suus. Ze geven een housewarmingparty. Liz is nog herstellende van een heftig gebeurtenis die afgelopen jaar heeft plaatsgevonden. Haar huwelijk met Tom is zwaar op de proef gesteld. Met behulp van relatietherapie proberen ze samen uit een diep dal te komen. Precies een jaar geleden leerde Liz Sebastian kennen, ze heeft Tom bedrogen en haar affaire met Sebastian speelt nog dagelijks door zijn hoofd. Tom heeft moeite om de misstap van Liz te vergeven, hij heeft moeite om het te vergeten. Voor hun dochtertje Lara doet hij zijn best.
Tom is eigenaar van TDJ Sloepenbouw en het gaat weer goed met het bedrijf, er wordt winst gedraaid.
Liz ontdekt het grote geheim van Tom waarmee hij al die jaren heeft rondgelopen en er valt een last van zijn schouders: Liz accepteert wat er in het verleden is gebeurd. Maar dan krijgt hij vervolgens bericht uit Davos, hij besluit om het nog niet aan Liz te vertellen. Samen met Liz en Tom heeft de lezer een déjà vu met een personage uit het boek Onder water. Hoe sterk is hun huwelijk en wat voor gevolgen heeft het voor Liz en Tom? Hebben ze geleerd van de beproeving van het afgelopen jaar?

Mijn mening
Boven Water is het vervolg van de spannende roman Onder water. Ik heb genoten van Linda’s debuut en vol verwachting begon ik aan het vervolg, want hoe zou het nu gaan met Tom en Liz? Hebben ze de gebeurtenissen van een jaar geleden een plaatsje kunnen geven? Het verhaal speelt zich af in Ginneken, in Breda. Linda Jansen gaf haar boekpresentatie van Boven water in Ginneken, het is leuk om bepaalde plekken terug te zien in het verhaal. Ook Davos in Zwitserland is voor mij herkenbaar, de Davoser See waar ik veel heb gelopen. Net als personage Liz weet ik dat de heldere lucht voor mensen met luchtwegproblemen goed is. Door de beschrijvingen en de details van Davos was het net of ik weer in Davos was. Het voelde vertrouwd om de personages weer terug te zien. Alleen had ik gehoopt dat ze hadden geleerd van de eerdere gebeurtenissen. Geen geheimen meer voor elkaar. Ik miste in Boven water de spanning, de onverwachte wendingen. Helaas was Boven water voor mij te voorspelbaar en dat vind ik jammer. Ik miste dus echt bepaalde ingrediënten in dit verhaal. Ik vind Boven water iets te zoetsappig.
Linda schrijft in dit boek uitgebreid over de gebeurtenissen uit haar eerste boek. Het is niet nodig om op deze manier het eerste deel eerst te lezen. Maak de lezers nieuwsgierig zodat ze alsnog Onder water gaan lezen. Ook vind ik het jammer, en het viel me dit keer goed op, dat er veel lege pagina’s in het verhaal zaten. Dat vind ik zelf best zonde. Pluspunt is dat Linda wederom heeft gekozen om het verhaal vanuit het perspectief van Liz en Tom te vertellen. Op deze manier lees je hun gedachten en waarom ze tot een bepaalde keuze komen. Boven water is een boek om tussendoor te lezen, het ideale vakantieboek.

Plot 2
Schrijfstijl 3
Leesplezier 3
Originaliteit 3
Psychologie 3
Spanning 2

Ik geef Boven water 3 sterren.

Lydia 


Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!


dinsdag 26 april 2016

Lydia las en deed van alles

Hieper de piep hoera !!!!!!!!

Vandaag is mijn dochter jarig: 12 jaar alweer. Kleine meisjes worden groot zeggen ze dan. Meestal is ze in de mei vakantie jarig en een dag naar haar verjaardag is het koningsdag. Dat is echt gaaf zegt mijn dochter dan. 
Dus vandaag groot feest in Woerden. Afgelopen zaterdag hadden we haar verjaardag gevierd met opa en oma en ze moest voorspelen bij Fanfare Excelsior Woerden . Dus een extra reden voor opa en oma om er die dag bij te zijn. Ze mag dan het geleerde van het afgelopen jaar in praktijk brengen. Ze krijgt elke week les en ze zit in het leerlingen orkest. Ze speelt bugel , dat is een blaasinstrument. Het regende complimenten en het groot orkest is in zicht. Een mooie jury rapport en natuurlijk zijn we dan super trots !!!!!!
Een gezellige dag met elkaar en wat vliegt de tijd dan. 

Ook afgelopen donderdag vloog de tijd om. Eindelijk  was het  zover: de Boekpresentatie van Linda Jansen in Breda van Boven water. Samen met Juul ging ik naar Breda. We maakten er een uitje van gezellig naar Ink, naar mijn grote vriend Murphy en natuurlijk Kreel . Ik vond het super om Murphy te zien wat een schat , echt mijn grote vriend . Bij Kreel de acrobatische kat van Ink had ik geen goede beurt gemaakt. Ik was vergeten iets voor hem mee te nemen. Maar ik maak het goed ;de kattenstaafjes liggen al klaar. Het moet alleen nog even op de post. Maar voordat ik van Ink haar lekkere koffie kon genieten bezorgde de reis me even een stress moment. Tijdens de reis ging er een oranje lampje branden op mijn dashboard.  Helpppp wat is dit nu weer? Het zweet brak me uit, want als er een lampje gaat branden is er iets niet goed . Juul zegt nog dat het altijd gebeurt als ze mee gaat. Dus mijn antwoord was "De volgende keer ga je maar met de trein!"  Een geintje natuurlijk. Na een geruststellende telefoontje van manlief die inmiddels naar de garage had gebeld kon ik gewoon doorrijden. Mits ik  rustig ging rijden . Nadat we gezellig hadden gekletst en de stress uit me vloeide maakten we kennis met Amanda, het vrij nieuwe  teamlid. Nou, die kan je er best bij hebben. Is net als ons zo gek als een deur. Wat een lol hadden we samen. 

Toen was het tijd voor de Boekpresentatie en ja hoor daar is de spontane auteur Linda Jansen. Na het officiële gedeelte was het eindelijk zover. De boeken werden gesigneerd en Linda was het niet vergeten:we zouden samen in de Cabrio gaan zitten die ook op de cover staat van haar nieuwe boek. 
En natuurlijk een foto moment. Het spookte even door mijn hoofd of het geen goed idee zou zijn om mijn auto om te ruilen met de cabrio. Niemand die het zou merken toch ....

Na de presentatie was het tijd voor een afzakkertje. Jaja, Lydia had weer zin in koffie. Ink, Amanda en ik zaten te rillen van de kou. Maar daar is onze redder in nood: Juul zorgde voor blenkies. Daar zaten dan de drie musketiers onder de rode Blenkie. Maar aan al het mooie komt een eind en was het tijd om afscheid te nemen. Met kramp in onze kaken en buikpijn  van het lachen vertrokken we weer richting Woerden. 

Tja en wat heb ik dan gelezen? Nou ik heb De Obsessie van Nora Roberts gelezen  en dat is een dikke pil van 462 pagina's. 
Ik heb genoten, want  je wordt echt in het boek gezogen. En zelfs op de eerste dag van de mei  vakantie zette ik mijn wekker speciaal om zeven uur, om te lezen. Nou dat zegt genoeg toch, want dit boek moest uit . Want met mijn nieuwe leesweek wil ik beginnen met Boven water van Linda Jansen.  Ik heb er zin in. Maar nu ga ik even feest vieren koffie met taart . 

Tot de volgende week en veel plezier met Koningsdag. 

Tjuus uit Woerden.  



zaterdag 23 april 2016

Boekpresentatie Boven water

Nou, dat klopt wel. Na de hysterische donderdag van de boekpresentatie van Boven water van Linda Jansen ben ik nu, vrijdagmiddag, weer boven water. Wat hebben wij een topdag met hindernissen gehad!
De lachspieren zijn weer goed getraind, net als de stressspieren.

Laat ik bij het begin beginnen.
Het was de bedoeling dat ik met de trein van 11:22 uur uit Leiden zou vertrekken. Bijna gelukt, 10 seconde meer en ik had de trein wel gehaald. *zucht* Goed begin, typisch Juul. Meteen Lydia gebeld dat ik een half uurtje later zou zijn. En Ink geappt. Zij reageerde heel liefdevol met het woord: sukkel...En ik kan het niet eens oneens met haar zijn.

Half uurtje vertraagd kwam ik verder zonder obstakels in Woerden aan. Lydia stond al klaar voor het station. Snel ingestapt en op weg naar Breda. Gezellig kletsend schoten we lekker op. Tot....er een oranje lampje ging knipperen. Wat is dat?! Ik heb geen rijbewijs, dus bij mij moet je niet zijn. Lydia's stressniveau schoot omhoog, ruitenwissers begonnen te zwiepen. Toch maar even gestopt bij een tankstation. Echtgenoot gebeld, foto gestuurd, hè gelukkig, we konden gewoon doorrijden, maar wel rustig aan (jammer, geen formule 1-praktijken dus...). Echtgenoot belde ook nog terug, hij had de garage toch maar even gebeld en het was een storing. Weinig aan de hand en we konden gewoon doorrijden. Pfffieuw, dat was fijn!

Zonder verdere problemen kwamen we aan bij Ink. Meteen kletsten we 5 kwartier in een uur. Stapels boeken gingen over en weer. Da Kreel en Murph kregen knuffels. Wij dronken koffie. Ik vergaapte me aan de geweldige boekenkast (jaloers!). Kletsten nog meer kwartieren in een uur. Tranen gelachen. Ink heeft er een uur over gedaan om uiteindelijk Murph te gaan laten plassen, geen keus meer want Amanda stond al bijna voor de deur. Met Amanda erbij nog meer kwartieren in dat uur gekletst. Toch maar vertrokken om iets te gaan eten. Frietje in friettent, met saté, biefstuk of schnitzel. En Belgische mayonaise. Of niet. Tip van Lydia, als je eten over hebt vraag je of je een bodybag mag voor je eten. Eh...hoezo thrillerlezers...


Snel naar de boekhandel, want het was inmiddels bijna tijd.
Rondje door de boekhandel gestruind. Er waren bedroevend weinig thrillers. En wat er was, was vooral al wat ouder.
Toen burgemeester Paul Depla gearriveerd was kon de presentatie beginnen. De naam van de burgemeester kwam mij overigens erg bekend voor. Ink wist dat voor mij te verklaren. Er was in Nijmegen iets met een fietsenstalling geweest....

Iedereen werd welkom geheten door de meneer van de boekhandel. Daarna kreeg Linda Jansen het woord. Ze had alles maar opgeschreven want bij de presentatie van haar vorige boek, Onder water, was ze door de zenuwen haar hele toespraak vergeten.
Ook nu was ze merkbaar zenuwachtig, maar haar briefje hielp haar er goed doorheen. Toen was het tijd om het boek uit te reiken aan de burgemeester. Ze bood het boek aan in een mooie knalroze doos. Ik hou er van!
Toen hield de burgemeester nog een korte toespraak. Hij was blij dat de Linda de presentatie iets vervroegd had want hij had ook nog raadsvergadering. En bij haar vorige boek had ze om diezelfde reden het boek niet kunnen uitreiken aan de burgemeester. Ook zei hij dat hij trots was op de creatieve inwoonster van zijn stad en dat Breda ook zo'n prominente rol speelt in het boek.
Alleen....meneer Depla: waar was uw ambtsketen?!?! Die heb ik toch echt gemist!
Na de fotomomentjes was het tijd voor Linda om haar boek te gaan signeren.

Wij gingen nog wat door de boekhandel struinen. In de kinderboekenhoek werd het echt heel hysterisch. Ink vond een behoorlijk dubbelzinnig prentenboek. Zonder overdrijven: de tranen rolden over onze wangen.
Tegen het einde zag Lydia haar kans en vroeg ze of ze met Linda op de foto mocht, in de cabrio, die ook op de cover staat. Dat hadden ze ook al gedaan met de bakfiets van het vorige boek.
Uiteindelijk zijn we allemaal met Linda in de auto op de foto gegaan. Erg leuk. En wat is Linda een lieverd!

Tijdens het dag-zeggen keek ik even op mijn telefoon. Wat?!?!?! Prince overleden?...Ik ben echt even ontdaan. Weer een muziekheld uit mijn jeugd overleden....Niet leuk!

Na de presentatie zijn we een ijsje gaan eten. Ink wist gelukkig weer te knoeien, alleen niet op haar eigen shirt, maar op dat van een ander. Een mysterie hoe ze dat voor elkaar heeft gekregen.
Het ijs was lekker, behalve de sinaasappelsmaak. Die was erg zuur en ik vond het poederig smaken. Niet lekker.
Daarna aan de overkant op een terrasje neergestreken. Bijna in de terrasheater, zo koud hadden de dames het. Ik kreeg ook nog de opdracht om Blenkies te regelen. De ober keek even raar bij het woord Blenkie, maar wist toch wat ik bedoelde. 
Helemaal blij zaten de chef, de stagiaire en de chauffeur onder de heater onder hun Blenkie. Leuk gezicht!
Ook daar werden de kwartieren weer in het uur gekletst en veel te snel was het toch tijd om richting huis te gaan.
Bij Ink nog een bakkie gedaan en toen was het toch echt tijd om naar huis te gaan.

De terugreis verliep zonder problemen, ik had in Woerden zelfs een leuke aansluiting. Om 1 uur was ik thuis.

Het was een lange, vermoeiende dag. Maar ook een dag met een gouden randje. Wat hebben we zo met zijn allen toch een leuk cluppie!

Groetjes Juul

woensdag 9 maart 2016

Binnenkort: Boven water - Linda Jansen

We moeten nog heel even geduld hebben, maar op 21 april 2016 wordt Boven water van Linda Jansen gelanceerd! Haar debuut Onder water werd goed ontvangen en wij bij Thrillerlezers kijken dan ook erg uit naar het vervolg.

Uitgeverij NAU licht binnenkort een tipje van de sluier op over de inhoud van het boek..

maandag 18 januari 2016

leesweek Lydia

Hallo allemaal daar ben ik weer. 

Ik had laatst gelezen dat chocolade eten goed is als je veel hoest. Ik had maar één doel deze week en dat was hopen en duimen draaien dat ik fit genoeg was om zaterdag bij het teamuitje aanwezig te zijn: een nieuwjaarsborrel in Breda. Het is altijd leuk en gezellig om elkaar weer te zien, dus de chocoladeletters moesten er maar aan geloven. Maar helaas het werkte niet; misschien wel als je verkouden bent en keelpijn hebt en een droge hoest . Maar niet als je longpatient bent, maar proberen kon geen kwaad. Of het is een fabeltje wat ik heb gelezen. Mijn concentratie was dan ook ver te zoeken. Vrijdag aan het begin van de avond moest ik toch de knoop doorhakken: helaas het teamuitje zat er voor mij niet in. Ik baalde als een stekker! Want wat had ik me erop verheugd om iedereen weer te zien en om kennis te maken met Amanda en Alexander. En ja dan ben ik best chagrijnig dat het weer niet gaat lukken. Natuurlijk gaat gezondheid voor maar het is zo jammer. 

Wat heb ik gelezen ?  Ik heb twee geweldige boeken uit gelezen: Onder water van Linda Jansen en Bloedbroeders van Helen Vreeswijk.  Dadelijk maar even een recensie maken voor het blog. Kennen jullie deze auteurs niet dan wordt het hoog tijd. Ik heb ook Nena van Andreas Rood weer opgepakt, een goed verhaal maar niet echt mijn boek. Ik ben over de helft. Vele personages, uitgebreide beschrijving van seksscènes, dat had van mij niet gehoeven. Ik hou best van een roman en romantiek in een boek vind ik heerlijk ,maar dit had van mij wel even minder gemogen. Hugo is minister-president en is getrouwd en heeft drie kinderen. Er is wat mis op het departement Financiën. Hugo wordt gechanteerd: er wordt van hem verwacht dat hij een besluit manipuleert. Dat besluit heeft verstrekkende gevolgen voor een groot deel van de bevolking. Hij vlucht met zijn gezin om aan deze eis te ontkomen. Je moet je hoofd er wel bij houden. 
Op mijn ereader ben ik begonnen in 50/50 moorden van Steve Mosby,  het begint al lekker gruwelijk heerlijk vind ik dat. Ik kan er nog niet veel over vertellen maar het begint al goed. 

Ook heb ik afgelopen week een auteur geïnterviewd waar we al een tijd niks van hebben gehoord. Ze heeft een debuut geschreven die echt goed is. Binnenkort meer op het blog. 
En dan zit ik op een avond samen met manlief op bank, hij kijkt naar een aflevering van Luther, een Britse psychologische politieserie en mijn interesse was gewekt. Maar eigenlijk wil ik vanaf deel 1 beginnen . Dus hebben we Netflix maar even geraadpleegd.  En we zijn echt bofkonten want er staan heel wat afleveringen op. 
Nou ik ga maar even aan de slag met het maken van de recensies.  

Ik zeg tjuus en tot de volgende week! 

Groetjes Lydia  

dinsdag 12 januari 2016

De tweede leesweek van Karin

Hola allemaal!
En dan denk je na de feestdagen en de vakantie het normale ritme op te gaan pakken? De natuur dacht er anders over. Drie dagen lang lag het gewone leven even stil in ons Drentse dorp want we hadden te maken met extreme ijzel.
Hoe bizar en bijzonder. Kinderen al schaatsend door het hele dorp, winkels en scholen dicht en zelfs Ansar uitlaten bleek nog een hele onderneming. Het gaf schitterende plaatjes en belevenissen die we niet zullen vergeten!
Ondanks het genieten van dit alles, ik kan er nog met mijn verstand niet bij, was na 3 dagen het ook meer dan fijn er weer gewoon op uit te kunnen en Ansar en de paarden weer te zien genieten van de herwonnen bewegingsvrijheid.
Lees, de viervoeters waren zo gek als een deur weer te kunnen knallen. Waar ’s nachts nog met een hels kabaal het ijs van de daken schoof gingen we op dag 4 van dik onder nul naar een kleine plus tien met een zonnetje!
Maar het gaf ook extra leestijd en daar gaat dit tenslotte over :-D
Souvenir van Marcella Kleine lag al een tijdje klaar en wat heb ik genoten! Prachtig verhaal, prachtige schrijfstijl wat een feestje om te lezen. Voor het blog las ik vervolgens Het meisje in de rode jas van Kate Hamer. Recensie volgt maar wat een bijzonder boek waarvan ik steeds meer onder de indruk raakte. Dit is zo’n boek waarvan ik denk: je vindt het fantastisch of je vindt het maar niks.
Ik ben nu Onder water van Linda Jansen aan het lezen. Geen thriller maar wat een meer dan welkome afwisseling. Ik ga richting de helft en geniet!
Aanstaande zaterdag staat onze Nieuwjaarsborrel van Thrillerlezers gepland. Ik verheug me er nu al op en kan niet wachten iedereen te zien onder het genot van een hapje en een drankje in het gezellige Breda.
Een ieder natuurlijk weer een fijne week toegewenst met vooral veel leesplezier en tot volgende weekkk.

Karin.