Posts tonen met het label cabrio. Alle posts tonen
Posts tonen met het label cabrio. Alle posts tonen

dinsdag 26 april 2016

Lydia las en deed van alles

Hieper de piep hoera !!!!!!!!

Vandaag is mijn dochter jarig: 12 jaar alweer. Kleine meisjes worden groot zeggen ze dan. Meestal is ze in de mei vakantie jarig en een dag naar haar verjaardag is het koningsdag. Dat is echt gaaf zegt mijn dochter dan. 
Dus vandaag groot feest in Woerden. Afgelopen zaterdag hadden we haar verjaardag gevierd met opa en oma en ze moest voorspelen bij Fanfare Excelsior Woerden . Dus een extra reden voor opa en oma om er die dag bij te zijn. Ze mag dan het geleerde van het afgelopen jaar in praktijk brengen. Ze krijgt elke week les en ze zit in het leerlingen orkest. Ze speelt bugel , dat is een blaasinstrument. Het regende complimenten en het groot orkest is in zicht. Een mooie jury rapport en natuurlijk zijn we dan super trots !!!!!!
Een gezellige dag met elkaar en wat vliegt de tijd dan. 

Ook afgelopen donderdag vloog de tijd om. Eindelijk  was het  zover: de Boekpresentatie van Linda Jansen in Breda van Boven water. Samen met Juul ging ik naar Breda. We maakten er een uitje van gezellig naar Ink, naar mijn grote vriend Murphy en natuurlijk Kreel . Ik vond het super om Murphy te zien wat een schat , echt mijn grote vriend . Bij Kreel de acrobatische kat van Ink had ik geen goede beurt gemaakt. Ik was vergeten iets voor hem mee te nemen. Maar ik maak het goed ;de kattenstaafjes liggen al klaar. Het moet alleen nog even op de post. Maar voordat ik van Ink haar lekkere koffie kon genieten bezorgde de reis me even een stress moment. Tijdens de reis ging er een oranje lampje branden op mijn dashboard.  Helpppp wat is dit nu weer? Het zweet brak me uit, want als er een lampje gaat branden is er iets niet goed . Juul zegt nog dat het altijd gebeurt als ze mee gaat. Dus mijn antwoord was "De volgende keer ga je maar met de trein!"  Een geintje natuurlijk. Na een geruststellende telefoontje van manlief die inmiddels naar de garage had gebeld kon ik gewoon doorrijden. Mits ik  rustig ging rijden . Nadat we gezellig hadden gekletst en de stress uit me vloeide maakten we kennis met Amanda, het vrij nieuwe  teamlid. Nou, die kan je er best bij hebben. Is net als ons zo gek als een deur. Wat een lol hadden we samen. 

Toen was het tijd voor de Boekpresentatie en ja hoor daar is de spontane auteur Linda Jansen. Na het officiële gedeelte was het eindelijk zover. De boeken werden gesigneerd en Linda was het niet vergeten:we zouden samen in de Cabrio gaan zitten die ook op de cover staat van haar nieuwe boek. 
En natuurlijk een foto moment. Het spookte even door mijn hoofd of het geen goed idee zou zijn om mijn auto om te ruilen met de cabrio. Niemand die het zou merken toch ....

Na de presentatie was het tijd voor een afzakkertje. Jaja, Lydia had weer zin in koffie. Ink, Amanda en ik zaten te rillen van de kou. Maar daar is onze redder in nood: Juul zorgde voor blenkies. Daar zaten dan de drie musketiers onder de rode Blenkie. Maar aan al het mooie komt een eind en was het tijd om afscheid te nemen. Met kramp in onze kaken en buikpijn  van het lachen vertrokken we weer richting Woerden. 

Tja en wat heb ik dan gelezen? Nou ik heb De Obsessie van Nora Roberts gelezen  en dat is een dikke pil van 462 pagina's. 
Ik heb genoten, want  je wordt echt in het boek gezogen. En zelfs op de eerste dag van de mei  vakantie zette ik mijn wekker speciaal om zeven uur, om te lezen. Nou dat zegt genoeg toch, want dit boek moest uit . Want met mijn nieuwe leesweek wil ik beginnen met Boven water van Linda Jansen.  Ik heb er zin in. Maar nu ga ik even feest vieren koffie met taart . 

Tot de volgende week en veel plezier met Koningsdag. 

Tjuus uit Woerden.  



zaterdag 23 april 2016

Boekpresentatie Boven water

Nou, dat klopt wel. Na de hysterische donderdag van de boekpresentatie van Boven water van Linda Jansen ben ik nu, vrijdagmiddag, weer boven water. Wat hebben wij een topdag met hindernissen gehad!
De lachspieren zijn weer goed getraind, net als de stressspieren.

Laat ik bij het begin beginnen.
Het was de bedoeling dat ik met de trein van 11:22 uur uit Leiden zou vertrekken. Bijna gelukt, 10 seconde meer en ik had de trein wel gehaald. *zucht* Goed begin, typisch Juul. Meteen Lydia gebeld dat ik een half uurtje later zou zijn. En Ink geappt. Zij reageerde heel liefdevol met het woord: sukkel...En ik kan het niet eens oneens met haar zijn.

Half uurtje vertraagd kwam ik verder zonder obstakels in Woerden aan. Lydia stond al klaar voor het station. Snel ingestapt en op weg naar Breda. Gezellig kletsend schoten we lekker op. Tot....er een oranje lampje ging knipperen. Wat is dat?! Ik heb geen rijbewijs, dus bij mij moet je niet zijn. Lydia's stressniveau schoot omhoog, ruitenwissers begonnen te zwiepen. Toch maar even gestopt bij een tankstation. Echtgenoot gebeld, foto gestuurd, hè gelukkig, we konden gewoon doorrijden, maar wel rustig aan (jammer, geen formule 1-praktijken dus...). Echtgenoot belde ook nog terug, hij had de garage toch maar even gebeld en het was een storing. Weinig aan de hand en we konden gewoon doorrijden. Pfffieuw, dat was fijn!

Zonder verdere problemen kwamen we aan bij Ink. Meteen kletsten we 5 kwartier in een uur. Stapels boeken gingen over en weer. Da Kreel en Murph kregen knuffels. Wij dronken koffie. Ik vergaapte me aan de geweldige boekenkast (jaloers!). Kletsten nog meer kwartieren in een uur. Tranen gelachen. Ink heeft er een uur over gedaan om uiteindelijk Murph te gaan laten plassen, geen keus meer want Amanda stond al bijna voor de deur. Met Amanda erbij nog meer kwartieren in dat uur gekletst. Toch maar vertrokken om iets te gaan eten. Frietje in friettent, met saté, biefstuk of schnitzel. En Belgische mayonaise. Of niet. Tip van Lydia, als je eten over hebt vraag je of je een bodybag mag voor je eten. Eh...hoezo thrillerlezers...


Snel naar de boekhandel, want het was inmiddels bijna tijd.
Rondje door de boekhandel gestruind. Er waren bedroevend weinig thrillers. En wat er was, was vooral al wat ouder.
Toen burgemeester Paul Depla gearriveerd was kon de presentatie beginnen. De naam van de burgemeester kwam mij overigens erg bekend voor. Ink wist dat voor mij te verklaren. Er was in Nijmegen iets met een fietsenstalling geweest....

Iedereen werd welkom geheten door de meneer van de boekhandel. Daarna kreeg Linda Jansen het woord. Ze had alles maar opgeschreven want bij de presentatie van haar vorige boek, Onder water, was ze door de zenuwen haar hele toespraak vergeten.
Ook nu was ze merkbaar zenuwachtig, maar haar briefje hielp haar er goed doorheen. Toen was het tijd om het boek uit te reiken aan de burgemeester. Ze bood het boek aan in een mooie knalroze doos. Ik hou er van!
Toen hield de burgemeester nog een korte toespraak. Hij was blij dat de Linda de presentatie iets vervroegd had want hij had ook nog raadsvergadering. En bij haar vorige boek had ze om diezelfde reden het boek niet kunnen uitreiken aan de burgemeester. Ook zei hij dat hij trots was op de creatieve inwoonster van zijn stad en dat Breda ook zo'n prominente rol speelt in het boek.
Alleen....meneer Depla: waar was uw ambtsketen?!?! Die heb ik toch echt gemist!
Na de fotomomentjes was het tijd voor Linda om haar boek te gaan signeren.

Wij gingen nog wat door de boekhandel struinen. In de kinderboekenhoek werd het echt heel hysterisch. Ink vond een behoorlijk dubbelzinnig prentenboek. Zonder overdrijven: de tranen rolden over onze wangen.
Tegen het einde zag Lydia haar kans en vroeg ze of ze met Linda op de foto mocht, in de cabrio, die ook op de cover staat. Dat hadden ze ook al gedaan met de bakfiets van het vorige boek.
Uiteindelijk zijn we allemaal met Linda in de auto op de foto gegaan. Erg leuk. En wat is Linda een lieverd!

Tijdens het dag-zeggen keek ik even op mijn telefoon. Wat?!?!?! Prince overleden?...Ik ben echt even ontdaan. Weer een muziekheld uit mijn jeugd overleden....Niet leuk!

Na de presentatie zijn we een ijsje gaan eten. Ink wist gelukkig weer te knoeien, alleen niet op haar eigen shirt, maar op dat van een ander. Een mysterie hoe ze dat voor elkaar heeft gekregen.
Het ijs was lekker, behalve de sinaasappelsmaak. Die was erg zuur en ik vond het poederig smaken. Niet lekker.
Daarna aan de overkant op een terrasje neergestreken. Bijna in de terrasheater, zo koud hadden de dames het. Ik kreeg ook nog de opdracht om Blenkies te regelen. De ober keek even raar bij het woord Blenkie, maar wist toch wat ik bedoelde. 
Helemaal blij zaten de chef, de stagiaire en de chauffeur onder de heater onder hun Blenkie. Leuk gezicht!
Ook daar werden de kwartieren weer in het uur gekletst en veel te snel was het toch tijd om richting huis te gaan.
Bij Ink nog een bakkie gedaan en toen was het toch echt tijd om naar huis te gaan.

De terugreis verliep zonder problemen, ik had in Woerden zelfs een leuke aansluiting. Om 1 uur was ik thuis.

Het was een lange, vermoeiende dag. Maar ook een dag met een gouden randje. Wat hebben we zo met zijn allen toch een leuk cluppie!

Groetjes Juul