De boekenkast van ...Ann Carol Jansen

*Wat was het eerste boek wat je ooit las en je herinnert ? Welk boek uit jouw jeugd roept mooie herinneringen op ?

Daar moet ik niet lang over nadenken : de boeken van Guus Kuijer !  Zijn Madeliefboeken heb ik werkelijk verslonden.  ‘Krassen in het tafelblad’, ‘Grote mensen daar kan je beter soep van koken’ … dat zijn zo wat de eerste titels die bij me opkomen.  Daarnaast had ik ook de hele reeks van de babysittersclub in mijn kamer staan, maar dan was ik al 12 ofzo denk ik.  En dan de TOP boeken met schrijvers zoals Henri Van Daele, Gerda Van Cleemput, Rene Swartenbroeckx, …

Wekelijks bracht ik een bezoekje aan de plaatselijke bib.  Heerlijk vond ik dat !  En elk jaar keek ik reikhalzend uit om samen met mijn ouders naar de boekenbeurs in Antwerpen te gaan. 

Ik hield toen reeds wel al van spannende boeken, maar toch greep ik vooral naar boeken waarin maatschappelijke/sociale problemen (pesten, scheiding ouders, …) in voorkwamen.

*Welk soort boeken staan er in je kast ?

Mijn kast puilt momenteel uit ! Het is verschrikkelijk beschamend :-) Deze zomer worden er 2 nieuwe kasten aangekocht, zodat mijn zoon zijn DVD -en comiccollectie naar boven verhuist en ik mijn boeken kan reorganiseren en mooier kan plaatsen.

Ik verzamel o.a. de boekenreeks (van jaren ’70) van Agatha Christie.  Vorig jaar heb ik een erg oud boek (spijtig genoeg is er geen datum in te vinden) van haar op de kop getikt tijdens de garageverkoop in ons dorp.  Daarnaast probeer ik ook alle Johan Deseyns aan te kopen.  De reeks van Sterre Carron heeft ook een aparte plaats in de kast.  En mijn verzameling Stephen King en Joe Hill begint ook redelijk uit te breiden.  Ik lees voornamelijk thrillers, maar ook YA passeert hier regelmatig en af toe belandt er ook wel een kinderboek onder mijn neus.  Enkele jaren terug las ik ook bijna uitsluitend Skandinaviërs, maar door aan te sluiten in verschillende boekengroepen begon mijn tunnelvisie iets of wat te verdwijnen.  Ik was zo ééntje die er halsstarrig van overtuigd was dat Nederlandstalige auteurs weinig spanning teweeg kunnen brengen in hun verhalen.  Daarnaast was of ben ik nogal kieskeurig betreffende de onderwerpen : geen historische toestanden (dankzij mijn vroegere leerkracht heb ik een eeuwige afkeur voor geschiedenis), geen maffia-toestanden, liefst niks dat zich afspeelt in Azië, Afrika of Zuid-Amerika, …

De bedoeling is dus dat, bij voldoende ruimte, er een indeling gaat zijn in YA, kinderboeken en thrillers.  Reeksen zullen sowieso bij elkaar blijven staan.  Ik probeer ook gesigneerde boeken en boeken die me nauw aan het hart liggen een prominente plaats te geven.  Voor de rest liggen boeken van Skandinavische auteurs gescheiden en euh … de rest zie ik wel.  Het is alvast een leuke bezigheid waar ik enorm naar uitkijk !

*Leen je boeken uit ?

Ik leen eigenlijk maar aan 3 personen mijn boeken uit : aan mijn ma, een collega en een goede vriendin.

*Welke 3 boeken vind je het mooist in jouw kast ?

De boeken die ik het mooist vind qua verhaal : ‘Eland’ van Lykele Muus, ‘Gotcha!’ van Sterre Carron en ‘Alles houdt op te bestaan’ van Elizabeth Brundage.

Als ik moet quoteren op cover, want ja ik geeft … ik heb een enorm zwak voor covers : ‘Calamiteitenleer voor gevorderden’ van Marisha Pessl, ‘Inkt’ van Alice Broadway en ‘Slender man’ van Guido Eekhaut.

Gotcha van Sterre Carron

Titel: Gotcha!
Auteur: Sterre Carron
Uitgeverij: Witsand Uitgevers
Publicatiedatum: September 2016
Aantal bladzijdes: 384

CoverIk vind deze cover een stuk mooier dan de vorige. Het doodsbange meisje op de cover bezorgt je gelijk een onheilspellend gevoel. Wat gebeurt er met haar waardoor ze zo bang is? Kleuren van titel en auteur zijn prima gekozen en passen goed. De achterflap klinkt onheilspellend en roept op tot lezen.

AuteurSterre Carron is een Vlaamse schrijfster die Tropische Geneeskunde heeft gestudeerd. Ze heeft daarna enkele jaren in Zaïre en Rwanda gewerkt voor Artsen zonder Grenzen. Sterre is gespecialiseerd in oosterse spiritualiteit en heeft veel belangstelling voor forensische geneeskunde. Mara is haar debuut met hoofdinspecteur Moordzaken Rani Diaz in de hoofdrol. Tirtha is het tweede deel met Rani in de hoofdrol. Het zevende deel, Gotcha! is pas uit maar Sterre is alweer bezig met deel 8.

AchterflapSofia raakt in paniek als ze ’s nachts, terwijl ze aan het werk is, gebeld wordt door haar doodsbange dochtertje. Ze belt de politie en rijdt razendsnel naar huis. Via bluetooth probeert ze contact te houden met het meisje. Plotseling hoort ze iemand ‘Gotcha!’ roepen, gevolgd door vals gelach. Daarna is het doodstil. Wie riep daar? Wat is er gebeurd met haar dochtertje? En waar is haar man?

Mening

Dan hoor ik een mannenstem, die iets brult wat me bijna tot waanzin drijft: ‘Gotcha!’, gevolgd door een sadistische schaterlach.

Het verhaal start in het verleden bij Sofia: wanneer zij ’s avonds gebeld wordt door haar dochter Lorena met de mededeling dat er mannen in huis zijn en dat ze zich verstopt heeft in de geheime wijnkelder, begint haar ergste nachtmerrie. Sofia wordt geweldig goed omschreven, een gebroken vrouw vol verdriet. Ze loopt weg van alles en iedereen en gaat aan de slag bij Artsen Zonder Grenzen in Guinee bij een ebolakliniek. De stukken in Guinee worden helder uiteen gezet en je hebt het idee zelf naast het bed van een stervende ebolapatient te staan. Heel mooi en goed passend in het verhaal. Om de koude rillingen van te krijgen. 

Het dreigement dat er nog meer aanslagen in ons land zouden plaatsvinden, deed me gillen.

Wanneer we weer bij Rani in het heden zijn, merken we de impact die de zelfmoordaanslag uit Indra op iedereen heeft. Iedereen is angstig en nog vol ongeloof dat dit kon gebeuren. Rani krijgt een smerig zaakje onder haar hoede.

Het verleden van Sofia wordt steeds verder naar het heden gehaald waarbij het zich uiteindelijk verweeft in het nu en ze op een bijzondere manier in aanraking komt met Rani. De zaak uit het verleden van Sofia is nog altijd onopgelost..

Best friends forever..

Verder ga ik niet teveel uitweiden over het verhaal zelf, je moet het vooral zelf gaan lezen om je een beeld te vormen van de veelheid aan personages en problemen die een ieder voor zijn kiezen krijgt. Aan te raden is sowieso om eerst Indra te lezen om niet teveel te missen.

Sterre heeft een interessante, boeiende en vloeiende schrijfwijze. De Vlaamse bewoordingen en zinsopbouw zijn zeker niet storend en juist eigenlijk weer wat om van te leren. De verschillende lijntjes in het verhaal beginnen enorm uit elkaar, maar worden richting het einde van het boek steeds meer naar elkaar toe gevlochten. Ze weet de spanning er in het begin gelijk BAM goed in te brengen, welke gedurende het verhaal met pieken en dalen blijft voortrazen. Het einde is onverwachts, verrassend, maar voor mij persoonlijk ook een beetje teleurstellend. Ze laat het ‘en wat nu’ enorm open, iets meer afsluiting had van mij wel gemogen.

Sterre heeft met dit boek weer een enorm spannend, boeiend en op een behoorlijk aantal punten, zeer verdrietig verhaal neergezet. Wat het verlies van een dierbare voor desastreuze gevolgen kan hebben op een mens. Heel knap verwerkt.

Spanning: 4,5 
Plot: 4,5
Leesplezier: 4,5
Schrijfstijl: 4,5
Originaliteit: 4,5
Psychologie: 4,5

Ik kan niet anders zeggen dan dat Gotcha! van Sterre Carron hiermee 4,5 enorm fonkelende sterren heeft verdient!

Titel nieuwe Sterre Carron bekend.

De uitgeverij van Sterre Carron maakte bekend dat het nieuwste boek Carta gaat heten en al op 27 maart zal verschijnen.
Terwijl de schrijfster nog keihard bezig is om de eerste versie af te ronden wat nog best wat tijd gaat kosten en dan het manuscript nog een aantal rondes redactiewerk zal moeten krijgen, is de uitgeverij optimistisch ingesteld.
Daar ik vorig jaar de achterflap van Gotcha heb geschreven, ben ik daar nu extra benieuwd naar. 

Gotcha is officieel geboren

Dinsdag 18 oktober vond de officiele lancering plaats van Gotcha, het zevende boek van Sterre Carron. In het zich op de wereldkaart bevindende Sint-Katelijne-Waver vond dit feestje plaats.
Die dag wenste ik Sterre nog veel plezier
's avonds plus wetend dat ik net een nieuwe baan had, rekende zij totaal niet op de binnenkomst van mijn persoon. In het keukentje hoorde ik haar al flink kletsen. De deur opend kreeg Sterre de schrik van die week toen ze mij zag binnenwandelen. Ik werd een aantal keren fijn geknepen, op de schouder gebonkt en geknuffeld. Dat iemand heel blij was met mijn komst was duidelijk.

De uitgever stelde voor dat ik misschien leuk het interview zou kunnen doen die avond, maar daar bedankte ik toch even hartelijk voor. Na een hele dag training, gelijk de auto in om naar Vlaanderen te rijden vond ik wel genoeg voor die dag. Dirk Demunck deed dus zelf het interview. Uit zijn blote hoofd stelde hij de ene ingewikkelde vraag na de andere. Vragen dat ik al zat te denken van wat wil hij nu toch weten. Aan het gezicht van Sterre te zien, had die dezelfde gedachte. Toch sloeg zij zich kranig door de lastige vragen heen.
Nieuwe dingen die ter sprake kwamen was oa dat Sterre maar slecht afscheid kan nemen van haar hoofdpersonen als ze klaar met het boek is. Ook tijdens het schrijfproces voelt ze de heftige emoties mee.

Toch doet ze het zich zelf steeds opnieuw aan en is gewoon al met deel acht begonnen. Ze beloofde de vele aanwezige fans nog verhalen zat te hebben met Rani in de hoofdrol.
Aan het einde van het interview had ze nog een verrassing, want iemand van de bezoekers zou een Meet and Greet met de schrijfster winnen. Nummer 11 noemde zij, waarna Mark van de bibliotheek op de lijst moest gaan kijken wie er bij nummer 11 hoorde. Mevrouw Iris Lankhaar was de gelukkige om binnenkort Sushi te gaan eten en die avond niet over boeken te hoeven praten.

Iris was daarna het Hollandse kaasmeisje door de hele zaal door te wandelen met blokjes kaas. Frau Antje was er niks bij.
Sterre signeerde de vele boeken die verkocht werden en ik kwam in gesprek met Tom Bergs, die Dubbelleven uitgebracht heeft. Een politieroman zei hij zelf. Zijn boek kreeg ik mee richting Nederland met de belofte dat ik hem binnenkort zou gaan lezen.

Traditie is inmiddels dat Sterre en ik als laatsten het pand verlaten daar in Sint-Katalijne-Waver en die checken we bij boek acht weer even..

Ink