Posts tonen met het label Texas. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Texas. Alle posts tonen

vrijdag 15 december 2017

Mijn alibi voor heel 2017: beste en slechtste boeken

Ik ben de laatste tijd van het jeugdsentiment. Als ik de hort op ga, is het bijvoorbeeld naar de musical Rocky horror show. Wel eens van gehoord? Niet? Het is een volkomen gestoord theaterspektakel. Ik ging met Iris die ik bewust zo min mogelijk had verteld. Er wordt tijdens de show met rijst gegooid, met afwashandschoenen geklatst, feesthoedjes opgezet en slet en asshole gebruld; door het publiek. Als de verteller te langdradig praat roept de hele zaal boring. Ook staat de zaal de timewarpdans te doen. Kijk hier
 Het is idioot, maar wat een avond uit. Ik zag het lang geleden en toen was ik een groentje. Ik zat toen volkomen verbijsterd om mij heen te kijken wat er toch allemaal gebeurde. Nu werd het opnieuw opgevoerd in Antwerpen. Man man man. 

Ook ging ik naar een concert van Texas. Mensen van mijn leeftijd kennen de band uit hun jeugd, want ze bestaan al dik 25 jaar. En zeg ook jij ,net als iedereen in mijn omgeving, nog nooit van gehoord? Onzin. Zoek maar eens op you tube.Texas 

Ze hadden veel hits en je kent er zeker een paar. Als je het hoort zeg je : oh jaaaaa, natuurlijk. De zangeres is Schots  en kletst de oren van je kop, rent de zaal in en danst zich de peentjes. Heerlijk mens. De dagen erna klonk Texas veelvuldig in huize Kroon. Nog steeds staat spotify vaak op hun muziek aangeklikt.


Vorige week zijn we een rondje Leiden en Woerden gaan doen. Eerst Juul, oud teamlid, met dikke 100 boeken blij gemaakt. Ze had net haar boekenkast klaar en daar had ik nog best lege plekken gezien. Ik ben grote opruiming aan het houden, want ik zag opeens voor mij dat ik ook zo'n vrouwtje straks ben waar een tv programa langs komt en gaat puin ruimen. Ik ben al heel lang een enorme boekenfreak. Zo'n eentje die maar kocht en kocht en kocht. Toen ik in de woonkamer de langste wand vulde met een enorme kast van vloer tot plafond was ik trots. Toen kwam er boven een kamer vol met kasten. En toen kwam de zolder vol.. Toen werden het dubbele rijen boven en stonden er beneden stapels boeken los in de woonkamer. Genoeg is genoeg vond ik opeens. Ik zette samen met de buurvrouw een minibieb in de straat. Maar de boeken komen hier best in grote stapels per maand binnen. Dus ik breng wekelijks al een stapeltje 

Lydia, Juul en ik op 1 boekenuitje
naar de minibieb in onze Albert Hein, maar nu kon ik er heel veel tegelijk weg brengen naar Juul. Ik blij en zij ook best blij. Daarna nog even bij Lydia langs, die al vanaf de start bij Thrillerlezers is. Topwijf: lief en goudeerlijk. 
Dit jaar 2017 was het jaar dat ik besloot dat ik klaar was met pappen en nathouden. Mensen die zich storen aan mijn kritische geluiden en open en eerlijk dingen zeggen: kijk lekker de andere kant op, lees niet mee enzovoort. Ik ben ik! Op boekengebied vertel ik wat ik vind en denk, niet wat de schrijver graag zou willen horen. Ik klets niet mee en geef geen minimaal vier sterren uit angst anders geen gratis boekjes te krijgen. Komen er op een gegeven moment geen recensieboeken meer , omdat iedereen boos zou zijn over een kritische recensie? Dan huil ik niet.  Vind ik een boek geweldig, schreeuw ik het ook.

Over schreeuwen over boeken gesproken. Het jaar gaat richting einde, vriendin geeft overal workshops kerststukjes maken (ja, die heeft groene vingers) en de boom staat al. Tijd om eens te gaan terugkijken op het boekenjaar 2017. Welke boeken sprongen er echt uit voor mij?


In willekeurige volgorde begin ik met de voor mij  beste boeken van dit jaar:


Sharon Bolton met Kleine zwarte leugens


Wat is het ergste wat je beste vriendin je kan aandoen? 
Het was geen opzet. Een moment van onoplettendheid, een tragisch ongeval – en twee kinderen komen om. Die van jou. 
Op een eiland met maar weinig inwoners is het onmogelijk om de vrouw die je leven kapot heeft gemaakt te ontlopen. Elke toevallige ontmoeting is een pijnlijke herinnering aan alles wat je hebt verloren: je gezin, je toekomst, je gezond verstand. Hoe lang duurt het dan nog voordat de gedachte aan wraak..


Ik heb staan dat de laatste 50 pagina's zelfs grandioos waren en dat ik constant op het verkeerde been gezet werd. Ik gaf het 4,5 kraaien. Ik heb geen idee waarom geen 5, als ik mijn eigen stukje weer terug lees.


  
Sluit je ogen van Michael Robotham (de vorige dus)

Op een afgelegen boerderij worden de lichamen van een moeder en haar dochter gevonden. De een is toegetakeld met meerdere messteken, de ander ligt er sereen bij. Psycholoog Joe O'Loughlin wordt tegen wil en dank betrokken bij het onderzoek als een van zijn voormalige studenten het werk van de politie in de weg zit door gevoelige informatie aan de pers te lekken.
Joe ontdekt al snel een overeenkomst tussen deze moorden en een serie gewelddadige aanvallen, en ook zijn dochter raakt...


Ik ben groot fan van deze auteur en geniet van elk boek.

 Dikke 5 kraaien


Jager van Lars Kepler


Na twee jaar te hebben doorgebracht in een van de best beveiligde gevangenissen van Zweden, wordt Joona Linna benaderd voor een geheime opdracht. Saga Bauer heeft hem nodig voor een onderzoek waarin de politie volledig vastloopt. Een mysterieuze moordenaar lijkt willekeurig slachtoffers te maken; het enige wat hen verbindt is het kinderliedje dat ze horen voor de moordenaar toeslaat.
Ondertussen verheugt celebrity-chef Rex Müller...


Makkelijk leesbaar, maar niet simpel. Een goed boek kan niet dik genoeg zijn. Irritante gewoonte is alleen wel altijd eindigen met een vette cliffhanger, zodat je gelijk door zou willen lezen

4,5 kraai



Samen van Anita Terpstra

Wanneer MacKenzie trouwt met Matt, een gevangene die in death row zit, laat iedereen in haar omgeving haar vallen. Matt is veroordeeld voor de ontvoering van vier vrouwen. Een van hen wist te ontsnappen en op basis van haar getuigenis wordt Matt veroordeeld. Hij blijft echter volhouden onschuldig te zijn; de andere vrouwen zijn nooit gevonden. Maar dan verdwijnt opnieuw een jonge vrouw.

Op Matts leven te redden zet MacKenzie alles op alles om zijn onschuld te bewijzen. Wanneer...


Geen seconde is het saai en je wilt door het boek racen om te weten wat er toch aan de hand is. En wat een kunnen om een boek zo geloofwaardig in Amerika te laten afspelen

5 kraaien

Geen kind meer van Esther Boek





Het is de eerste dag van de voorjaarsvakantie als Dex door twintig man politie van zijn bed wordt gelicht op verdenking van verkrachting. Zijn leven staat op zijn kop, maar ook dat van de rest van de familie waaronder zijn moeder Anna. Zij strijdt om de onschuld van haar zoon te bewijzen en gaat de confrontatie aan met de leugens, het geweld en het machtsmisbruik van justitie. 

Ondanks dat dit een verhaal is over groot onrecht is dit niet louter een boek over onmacht, verdriet en woede. Het gaat vooral over de kracht van onvoorwaardelijke liefde. Een boek over de strijd naar gerechtigheid. Esther Boek schreef deze aangrijpende misdaadroman naar aanleiding van haar eigen ervaringen. Haar zoon werd uiteindelijk in hoger beroep vrijgesproken van de aanklacht.



Het verhaal maakte mij , tijdens het lezen,meerdere malen kwaad over hoe iemand behandelt kan worden door de politie. Het verhaal is op waarheid gebaseerd en zeer indrukwekkend opgeschreven door de schrijfster
4,5 kraai

Uitverkoren van Linda Jansma


Twintig jaar geleden werd de vader van Jules Declerck vermoord door haar broer. Jules weet niet waarom en ze kan het haar broer niet vragen want die is inmiddels ook om het leven gebracht. Terwijl Jules onophoudelijk blijft zoeken naar antwoorden, krijgt ze als officier van justitie te maken met twee sterfgevallen, die leiden naar een gesloten woongemeenschap. Wat speelt zich
allemaal af binnen de muren van de sekte-achtige groepering?


Al blijft Vrij spel mijn favoriete boek van deze schrijfster, deze komt op een mooie tweede plek. Erg benieuwd naar het boek wat hierna komt en de trilogie zal gaan afsluiten. 


Zerk van Ellen Gerretzen


Op Europa's grootste Joodse begraafplaats in Berlijn-Weissensee wordt een man vermoord aangetroffen op zijn eigen familiegraf. De Moordbrigade is het spoor naar de dader kwijt. Een journalist onderzoekt een mogelijk antisemitisch motief.

Voormalig hoofdcommissaris Wolfgang raakt geïntrigeerd en biedt de Moordbrigade zijn diensten aan. Maar hij moet zich afzijdig houden, want de onthullingen van de journalist zijn ingeslagen als een bom. De Weissenseemoord is een heet politiek...

Eindelijk kwam er dit jaar weer eens een nieuw boek van Gerretzen. En toen ik het dichtsloeg, baalde ik zo dat ik niet wist hoe bepaalde lijntjes verder zuden gaan en ik weer op een volgend deel moet wachten.  De hoofdpersonen zijn mij dierbaar geworden door de jaren heen.
5 sterren


Harlan Coben Laat niet los

Vijftien jaar geleden werden er twee tieners dood gevonden naast een verlaten treinspoor: de tweelingbroer van Nap Dumas, Leo, en de dochter van het hoofd van de politie. Velen dachten dat ze samen zelfmoord hadden gepleegd, maar er waren ook dorpsbewoners die dat weigerden te geloven.

Nap, die politieagent is geworden, doet er alles aan te achterhalen wat zich die zomer afspeelde. Dan worden de vingerafdrukken van zijn vermiste ex-vriendin bij het treinspoor gevonden en komt hij terecht in een wirwar van familiegeheimen en leugens. Geholpen door de inmiddels gepensioneerde politiechef gaat hij op zoek naar de waarheid. Een die laat zien dat samenzweringen, zowel kleine als grote, dodelijk kunnen zijn – zoals we dat van Coben gewend zijn


Coben heeft soms boeken die wat minder zijn, zoals de vorige viel mij wat tegen. Maar deze was gewoon weer simpel een echte Coben. Man, wat een plotwendingen. Op het puntje van je stoel
4,5 kraai

Livestream Buddy Tegenbosch


Hey. Ik ben Rick en ik heb echt de meest bizarre dag achter de rug. 
In New York. Met Kris. 
Of eigenlijk: zonder Kris, want ik had haar nog maar net ontmoet of ze was alweer verdwenen. En dan bedoel ik ook echt verdwenen. Vanished
Ik ging haar zoeken. 
Het werd een absurde zoektocht, een rollercoaster-ride van twintig uur door Manhattan, met een basejump, een drag queen, een camera, een ontvoering, een explosie, een kopstoot, een goksite, nog meer camera’s, en vooral… met Kris....


Een van onze beste YA schrijvers. Niet willen stoppen met lezen en balen dat het boek gewoon al niet zo dik is. Wat een geweldig bedacht verhaal.

5 kraaien

Broertje Michael Berg


In een landhuis aan de Côte d'Azur liggen drie doden. Een Nederlandse oud-politicus, zijn echtgenote en een onbekende jonge vrouw. Inspecteur Fillon houdt de vermoedelijke dader aan: Felix, de zoon van de politicus. Maar Felix is in shock en niet aanspreekbaar. Fillon belt de zus van Felix, Lotte Pradeau, een Nederlandse stand-up comedian, die met haar familie heeft gebroken. Ze reist naar Zuid-Frankrijk en komt voor een dilemma te staan, kiest ze voor zichzelf of voor haar broertje.

Wat een goed geschetste personages. Een autistische jongen zo neerzetten, dat je je bij de gesprekken voelt zitten die zijn zus met hem probeert te voeren. Dat je je kriegelig voelt worden. Daarnaast een goed in elkaar gezet plot en een hele lekkere schrijfstijl, zorgt er voor dat je door het boek schiet
4,5 kraai

Goede dochter Karin Slaughter


Achtentwintig jaar geleden: het zorgeloze leven van zusjes Charlotte en Samantha Quinn en hun ouders wordt wreed verstoord door een gruwelijke aanslag. Hun moeder verliest daarbij het leven en hun vader wordt nooit meer de oude.Achtentwintig jaar later: Charlotte - de klassieke 'goede dochter' - is advocaat geworden, in de voetsporen van haar vader. Dan is ze getuige van een nieuwe aanslag, en de details van het misdrijf halen de herinneringen naar boven die ze zo lang heeft geprobeerd te onderdrukken. Want de schokkende waarheid wil niet langer begraven blijven..


Terwijl het boek in de poll bij ons op facebook veel genoemd werd als het slechtste boek van 2017, behoort het echt tot een van mijn favoriete boeken van dit jaar. Het is duidelijk anders dan al haar boeken tot nu toe en veel meer op het psychologische stuk gericht. Maar ik bleef lezen en werd chagrijnig als ik moest stoppen.

dikke 5 kraaien

De wolf van Colombes  Koen Strobbe


Nadat Laura en Nicolas hun drukke leven in Parijs vaarwel zegden, wordt een oude Provençaalse dokterswoning hun nieuwe droom. Terwijl ze gulzig het herfstige Zuiden ontdekken, worden ze geconfronteerd met de intriges van de plaatselijke bevolking. Het hele dorp aast op het landgoed van een rijke truffelboer, de plaatselijke notaris draait zijn hand niet om voor wat fraude meer of minder en zelfs aan het verleden van hun nieuwe woning ontdekken ze een diepzwarte rand. Voor ze het goed en wel beseffen, raken ze verstrikt in een kluwen van vastgoedzwendel, onfrisse wijnhandel, kinderroof en iets wat veel weg heeft van nazipraktijken.


In echte tarantinostijl gaat het verhaal van rustig met bijzondere personages over de top, op een goede manier, waar horrorelementen zijn toegevoegd. 

4,5 kraai

Syndroom  Joris van Leeuwen


Na een ongeluk ligt Peters moeder in een coma en is zijn vader niet meer de man die hij vroeger was. Hierdoor is Peter genoodzaakt te stoppen met school, te gaan werken en de verzorging van zijn zusje op zich te nemen. Als hij haar op een dag ophaalt uit school en ze naar een winkelcentrum rijden, gebeurt het ondenkbare. Ze worden achtervolgd. En de achtervolger is niet van deze wereld… Als ze even later een kledingwinkel binnenstappen, overtuigt Peter zichzelf ervan dat de achtervolging een hallucinatie was. Maar als zijn zusje het pashokje in verdwijnt en er niet meer uitkomt, wordt hem al snel duidelijk dat er iets vreselijk mis is. Zeker als niemand zich haar nog kan herinneren. Zelfs zijn vader beweert geen dochter te hebben. Het is alsof ze nooit heeft bestaan…


Hield ik mij altijd verre van fantasy, want dan zag ik elfjes en draakjes voor mij. Toen Thrillerlezers werd benaderd om dit boek te lezen, pakte ik het eens zelf. Ik werd extreem verrrast. Dit is een van de weinige boeken, die ik nog eens zal herlezen. 

5 kraaien

Dertien boeken die mij dus meer dan prima bevielen en maar liefst acht zijn van Nederlandse bodem viel mij op. Dus mensen die zelden tot nooit Nederlandse thrillers oppakken: er zitten echt topboeken tussen. 


Bladerend door mijn boekje, wat ik elk jaar bij hou en in schrijf wat ik dat jaar allemaal lees met daarbij wat gekrabbel hoe het boek  beviel, kom ik ook wat boeken die minder bevielen. Daar staan twee boeken bij die een 2 en een 1 ,5 kregen. En net zoals bij de boeken die ik noem die ik goed vind: het is mijn smaak en die kan duidelijk afwijken van iemand anders. De volgende boeken vind ik de twee slechtste die ik las en die ik zonde van mijn tijd vond. Jij kan er misschien wel van genieten. Of zoals bijvoorbeeld het laatse boek van Karin Slaughter bij veel mensen als slecht boek genoemd wordt, terwijl ik van elke bladzijde genoot. 


Het eerste boek wat ik ronduit verschrikkelijk vond is is Wat jij niet ziet van Sarah Pinborough. Dit boek vond ik bijna tot het einde zo ontzettend saai en toen kwam dan het plot waarvan mensen (en dan vooral de uitgeverij) riepen dat het zo geweldig zou zijn. Ik werd er chagrijnig van, vond het een belachelijk einde! Kon ik dan misschien nog een klein tikje denken van oke, leuk bedacht, maar toen ging het verhaal als nog dubbel over de kop. Zonde van mijn tijd.
Slechtst vertaalde thriller van 2017 voor mij.

Het andere boek wat ik met grote weerzin , welke per bladzijde toenam, las was Dwaalspoor van Pjotr Vreeswijk. Om een aantal redenen:

Pjotr, wat hij mij zelf al vertelde tijdens het schrijven van dit manuscript, kijkt graag actiefilms en die haalt hij tijdens het schrijven terug in zijn hoofd en schrijft dan die al door anderen bedachte scenes helemaal uit. Hij ziet zich zelf dan graag als de held en een lekker wijf naast hem. Niks mis mee, maar op orginaliteit scoor je dan al dik onvoldoende. Het is een beetje of je 24 met Jack Bauer in papiervorm leest. Voor sommige mensen misschien als aanrader klinkend, maar ik hou van orginaliteit en dan lees ik de echte boekjes van 24 wel. 
Ook is de schrijfstijl vrij simpel, wat ook geen probleem op zich is. Suzanne Vermeers boeken zijn ook niet hoogdravend. Maar dan opeens verschijnt middenin het boek een stukje met hele hoogdravende zinnen. Duidelijk niet door de schrijver zelf bedacht. Ook waren er zaken die niet helemaal klopten. Ik was er snel klaar mee. Een flauw voorbeeld is bijvoorbeeld: hij bestelt aan de toonbank twee dampende koppen (gelukkig weet de serveerster dan dat hij schijnbaar koffie wil) en als die gebracht worden, zitten daar opeens twee croissantjes met een klodder jam bij. Perfecte koffietent die al haar klanten ontbijt geeft. 
Ik denk altijd maar: je zal het gekocht hebben. Zo zonde van je geld. Het eerste voor mij slechte boek is dan nog een kwestie van smaak. Dwaalspoor is gewoon een boek met vreemde zinnen en fouten. Maar mensen lezen graag wat ze al kennen.  

Ik hoop in 2018 weer minimaal 13 hele goede boeken te lezen, dan zou ik al heel blij zijn. Het derde boek van Vreeswijk sla ik nu al vast over. Ik kijk seizoen 3 van 24 wel een keer terug. Benieuwd wie in 2018 het stokje overneemt. De afgeschoten kraai voor het slechtste Nederlandse boek gaat toch echt dit jaar naar hem.


zaterdag 12 december 2015

Mijn bezigheden in de maand december

December...alweer bijna een jaar om. Miriam en ik zijn druk bezig met alle leuke stukjes die binnenkwamen van schrijvers die meewerken aan ons item 2015 in boeken.
Keileuk al die enthousiaste reacties! Vaak begeleidt met mooie lieve woorden mbt wat we maken.
Maar je gaat er zo weinig van lezen in boeken. Zeker als je dagen lang toeleeft naar het concert van Texas waar je heengaat. De band bestaat al 25 jaar en als je boven de 40 bent ken je deze band 100 procent zeker weten. Iedereen die nu gaat zoeken op You tube zegt: Oooooh ja natuurlijk.
https://www.youtube.com/watch?v=7uIFISklvXY
Ik kocht 25 jaar geleden hun eerste singletje , maar had ze nog nooit live zien spelen. Hoogste tijd dus. Ik ben geen fan, maar die avond werd ik wel ingepakt zeg. Wat een sfeer en heel de zaal in Tivoli Vredenburg ging uit zijn plaat. En op foto's mag de zangeres dan niet heel spectaculair tonen: op het podium was het een heerlijke sexy vrouw die lachte, kletste, danste en genoot van het publiek. Vol energie loop je dan een zaal uit. Nu had ik al gehoord dat in hetzelfde gebouw mijn favoriete bandje K's Choice speelde (ja de kaarten voor Texas zaten toen al in da pocket). Als toch mijn droomvrouw (wat voor veel vrouwen een George Clooney als droomman bijvoorbeeld is)in het gebouw is, ga ik toch niet zo maar naar huis? Gekkigheid. 
Echter is het gebouw zo goed ontworpen dat als je in de ene zaal bent geweest je met geen mogelijkheid naar een andere verdieping kan. Heel slim, maar reken nooit buiten de Inkel. Ik spreek helemaal beneden de beveiliging aan die niemand doorlaat bij de roltrappen. Dat ik redelijk kan kletsen wisten velen al. Hij roet iemand op en we worden opgehaald en met de lift op de goede afdeling gebracht. Mijn vriendin loopt hoofdschuddend naast me hoe ik dat weer voor elkaar heb.

Veel erg nerveuze mensen die staan te wachten om op de foto te mogen of een handtekening willen. Ik por nog zelfs twee hele verlegen en bange meisjes naar voren anders hadden ze er nu nog staan twijfelen of ze het aandurfden. Op dat moment ziet ze mij natuurlijk: Hoe is het? Eerlijk gezegd dat ik bij Texas stond (waarom niet) en al snel lekker beppen over boeken. Over Kom hier dat ik u kus van Griet op de Beeck en het genieten van Shotgun lovesongs waar ze in bezig is. Zo leuk om iemand die je zo raakt met muziek te raken met boeken die ze door jou leest en verslindt.
Dan volgen een paar dagen in spanning en probeer je zoveel mogelijk aan het concert en gesprek te denken. Gelukkig volgt er een fantastische uitslag in het ziekenhuis die je laat stuiteren. Maar dat geeft helemaal geen rust tot lezen.

Dan maar eens op naar Rotterdam de befaamde markthal maar eens bekijken. Geroemd om het plafond en andere architectonische hoogstandjes en inderdaad het is prachtig. En wat een genot voor oog en neus daar: de meest onbekende vruchten zie je liggen, zoals dragon fruit en proeven mag. Allerlei kruiden die je tegemoet snellen je neusgaten in. Heerlijk. Verse donuts, noten, baklava, chocolade, vis enzenz...Maar eerst lekker lunchen bij Jamie Olivers Italian. Mensenkinderen wat hebben we daar lekker gegeten. Zaaaaaalig. De lekkerste cheescake ever...


En dan sloot ik het weekend ook nog af met een optreden van K's choice in Eindhoven.Dat was wel het meest memorable iets van het jaar. Voor mij dan.
Eerst kregen we een mail dat alle tassen gecontroleerd zouden worden. Ik word daar dan wat nerveus van... Maar ach ook wel weer veilig. Alhoewel als iemand echt gek wil doen?!
Een retestrak optreden van mijn bandje 2 uur lang was genieten.
Na afloop belooft de band nog even te komen signeren bij de merchandise.
Een enorme rij met mensen staan keurig te wachten met gekochte elpees en cd's.
Madam ink voelt zich dan wat te trots om in zo'n rij te gaan staan wachten en drinkt een drankje bij de bar. Vriendin zegt van zullen we vast een stukje daarheen gaan. Jaja, rustig aan. Ietwat dichterbij zie ik de rij verder slinken. Misschien toch maar eens bij de rij gaan staan? ,vraagt vriendin. Mwnee, staan er nog een paar. We gaan zo wel. Klets, kwebbel en ik kijk die richting op....en zie opeens de zangeres de trap oplopen en klaar..weg is ze...
Wtf......WTF....neeeeeeee....
Ik hoor vriendin denken: ik zei het nooog. Van binnen vloek ik heel Eindhoven bij elkaar en van buiten zeg ik stoer van "ach pech".
Maar niet geschoten...dus ik loop het trapje op naar de beveiliging. Blablabla tegen de hele brede meneer "Vooruit ik zal even voor je kijken." Maar hij komt al snel weer terug met dat ze al te ver weg was. Ga maar even naar het hoofd Beveiliging, raadt hij aan. Naar een zeer streng kijkend manspersoon hang ik een verhaal op, waar hij halverwege al zegt: Je hebt gewoon pech. Had je niet zolang moeten wachten. Grrrr. Vraag het maar bij de merchandise. Die zegt gelijk: je miste dr net he. Jammer joh. Grrrrrrrrr. 

Zullen we maar naar huis gaan stelt vriendin voor. Hum. Opeens zie ik de manager langskomen..hoiiiiii....Hij belooft even naar de kleedkamers te gaan maar zegt erbij: Sarah gaat never nooit meer terug komen. Dat doet ze nooit.
Ik kijk eens om me heen naar de vloer die bezaaid ligt met bekertjes en alleen nog de mensen van de beveiliging in de zaal. En sta toch wel erg te balen van mezelf. Hoe stom kan je ook zijn. Maar... wie komt daar dan opeens de trap aflopen.... degene die never nooit niet opnieuw de zaal in zal komen..Ik ben een bofferd!

Uiteindelijk is het ipv een sof een extra hoogtepunt in de ontmoetingen met... Speciaal voor mij in een lege zaal weer staan kletsen. Ik heb nog dagen rond lopen huppelen. Zoals Karin van het team dan nu denkt : puber! Klopt!


Dinsdag kwam eindelijk gelukkig het leesvirus terug : ik las Gangster Anders (absurd komisch), Mark van Dijks Gerechtigheid, Rotjongens over criminele jongeren die vast zitten

en De zussen Borgesius van Lupko Ellen (prachtig bijna vijf sterren boek) uit in drie dagen tijd. Dus hop aan de recensies schrijven en weer lekker in de volgende duiken. Welke? Ik heb Trudi Rijks met De weg van het water bovenaan liggen: een debuut van een Nederlandse schrijfster, maar ook nog Indigo van Sterre Carron (ja shame on me) en de verhalenbundel van Stephen King lachen me toe en roepen Ik Ik Ik!

Zaterdag gaan Miriam en ik eerst eens even ons teamgenootje Lydia opzoeken en hard aan het lachen maken. Dat is nodig. Hopelijk is haar dochter inmiddels uitgeoefend met Jingle Bells op de trompet spelen want anders wordt het een zeeeeeer kort bezoekje..... (grapje Naomi)