Boekpresentatie Geen kind meer

We hebben vandaag een druk programma voor de boeg, hadden van tevoren een strakke planning gemaakt zodat we overal op tijd zouden zijn. 

Helaas ging dat al vrij snel mis, want ja, er bestaan zoiets als files, en die kunnen de boel wel eens flink ophouden. Na een lekkere lätte waren we vanaf Ink toch echt ruim een uur van tevoren naar Uden vertrokken zodat we van tevoren nog even met Esther en de meiden van de Crime Compagnie konden kletsen. Maar goed, klokslag 17.30 stappen we dan toch gelukkig de boekenwinkel in Uden binnen om deelgenoot te zijn van de boekpresentatie van het debuut Geen kind meer van Esther Boek.

Helaas was de rij voor Esther dermate lang dat haar persoonlijk spreken niet gelukt is, wel de complimenten van Ilse en Sanneke van de Crime Compagnie voor mijn recensie in ontvangst mogen nemen, bloos, boos toch wel een beetje.  Voor Ink waren dit oude bekenden, voor mij de eerste kennismaking, erg leuk om beiden te ontmoeten, dit smaakt zeker naar meer.

Geen kind meer, een  boek wat ik had mogen pré lezen en wat me diep had geraakt.

Dit vat gelijk ook de boekpresentatie samen. Met een brok in onze keel luisteren we naar de prachtige woorden van Esther voor haar gezin en hoe het boek een feit is geworden.

Nog steeds is het niet te bevatten dat deze nachtmerrie je kan overkomen, soms lees je in de krant dat er een meisje verkracht is en iedereen heeft gelijk zijn oordeel klaar. De dader moet achter de tralies, punt, geen discussie mogelijk. Maar wat gebeurt er met een jongen en zijn familie als hij onschuldig blijkt te zijn.

Geen kind meer is een boek uit het hart geschreven, het zal velen ook eens flink achter de oren laten krabben. Dit beaamde de

advocaat die bij de presentatie aanwezig was en mooie woorden sprak.

Mooi om te zien dat het gezin alles op alles zet om dit verschrikkelijke familietrauma te overwinnen en zo goed mogelijk de draad van het normale leven weer op te pakken.

Ieder verwerkt het op zijn eigen manier en krijgt de zorg die men nodig heeft, er is onvoorwaardelijke liefde voelbaar.

Helaas zijn wij genoodzaakt om gelijk na de presentatie gelijk door te reizen naar onze volgende date waardoor we ook dan geen tijd meer hebben even persoonlijk met Esther te praten, maar dat gaat vast nog gebeuren.

Na een provisorische picknick in de auto starten we de bolide naar Made, want ook daar geven we acte de presente bij een wederom debuterende schrijfster.

Het was een presentatie met een lach en een traan, één om nooit te vergeten.

Groet,

Bianca

Geen kind meer van Esther Boek

Over de schrijver:

Zij is geboren in het Brabantse Uden en groeide op in Volkel. Als kind was zij al gek op lezen en schreef gedichten over alles wat haar bezig hield. Naast lezen had zij een tweede liefde, paarden. Jarenlang is zij lid geweest van de rijvereniging in dit kerkdorp. Na de lagere school volgde zij de middelbare school in Uden en volgde opleidingen binnen de gezondheidszorg. Na haar schoolse leven ging zij werken bij een, hoe kan het ook anders, boekhandel in Uden om uiteindelijk dan toch in de gezondheidszorg terecht te komen. Esther is werkzaam geweest bij een huisarts, in verschillende ziekenhuizen en werkt nu alweer enkele jaren in de zorg rondom kinderen. In 2003 verhuisde zij naar de Betuwe waar ze met haar man en drie zonen een prettig leven leefde. Tot de aangifte van verkrachting tegen een van haar kinderen kwam. Een gebeurtenis die de latere basis zou worden van haar debuut: Geen kind meer, een psychologische thriller die op 31 maart 2017 bij De Crime Compagnie verschijnt.

Achterflap:

Het is de eerste dag van de voorjaarsvakantie als Dex door twintig man politie van zijn bed wordt gelicht op verdenking van verkrachting. Zijn leven staat op zijn kop, maar ook dat van de rest van de familie waaronder zijn moeder Anna. Zij strijdt om de onschuld van haar zoon te bewijzen en gaat de confrontatie aan met de leugens, het geweld en het machtsmisbruik van justitie.

Ondanks dat dit een verhaal is over groot onrecht is dit niet louter een boek over onmacht, verdriet en woede. Het gaat vooral over de kracht van onvoorwaardelijke liefde. Een boek over de strijd naar gerechtigheid. Esther Boek schreef deze aangrijpende misdaadroman naar aanleiding van haar eigen ervaringen. Haar zoon werd uiteindelijk in hoger beroep vrijgesproken van de aanklacht.

Mijn mening:

Geen kind meer, een titel die je op meerdere manieren uit kunt leggen, en zo voelt het tijdens het lezen van het hele boek. Een cover die iets bij me los maakt. Vlinders horen te fladderen in de vrije natuur, net zoals kinderen een onbezorgd leven moeten kunnen leiden. Op de cover zijn de vlinders opgesloten in een glazen potje, zo voelt het voor Dex en zijn familie ook. Iedere ouder houdt onvoorwaardelijk van zijn kind, zal voor hem door het vuur gaan. In dit verhaal draait het om Anna, de moeder van 3 zonen, Dex, Daan en Pepijn. De acht jarige  Pepijn is geboren uit haar tweede huwelijk met Martijn, voor hem heeft ze alles achter gelaten en is elders in het land gaan wonen. Na een moeizame tijd is alles weer op de rails en leiden ze een gelukkig leven.

Het noodlot slaat toe als Dex wordt opgepakt voor verkrachting van twee meisjes. Beiden hebben aangifte gedaan en het hele gezin belandt in een hel. De hoofdstukken vanuit de slachtoffers geschreven doen mijn nekharen overeind staan, het is bizar hoe ver meiden kunnen gaan om hun zin te krijgen.

Het is voor Dex een traumatische ervaring als hij met bruut geweld van zijn bed wordt getild, geen contact mag hebben met het thuisfront en als een zware crimineel wordt behandeld. Anna is van het begin af aan overtuigd van zijn onschuld, maar stuit op een muur van onbegrip. Toch blijft ze openingen zoeken om haar zoon te laten voelen dat ze onvoorwaardelijk van hem houdt, dit zorgde meerdere keren voor een brok in mijn keel. Ongelofelijk dat je gelijk als dader wordt neer gezet terwijl het onderzoek nog in volle gang is. Je bent afhankelijk van de betrokkenheid en empathie van zowel de advocaat als het onderzoeksteam, ook binnen het onderzoeksteam wordt in mijn ogen veel te snel geoordeeld.

Het verhaal berust op ware feiten en is vooral uit het hart geschreven. De liefde van Anna voor haar zoon raakt je tot op het bot. Je voelt de machteloosheid, maar vooral ook de angst dat dit wel eens helemaal de verkeerde kant op zou kunnen gaan. Een gebeurtenis die je als ouder van binnen helemaal opvreet maar waar heel het gezin gedurende de rest van hun leven mee moeten dealen. Ondanks dat er een vrijspraak komt is de schade in het gezin al aangericht. Na het lezen kan ik alleen maar trots zijn op Anna, een sterke vrouw die haar zoon onvoorwaardelijk heeft gesteund tijdens deze nachtmerrie.

Geen kind meer is een boek wat in mijn ogen elke ouder met pubers zou moeten lezen, het schudt mensen wakker om eerst eens na te denken alvorens met een vinger te wijzen of te oordelen. Het is een levensechte thriller die je je ergste vijand niet gunt.

De boodschap om je kind altijd te blijven steunen als je overtuigd bent van zijn onschuld is op een aangrijpende manier overgebracht. Het is een zware klus om hierbij de buitenwereld buiten te sluiten maar anders overleef je het niet.

Het schrijven van dit boek heeft er vast aan bij gedragen om deze zware periode van onzekerheid te verwerken en een plek te geven.

Een verhaal wat me om persoonlijke redenen lang bij zal blijven…

Geen kind meer is voor mij 4,5 ster waard

Bianca