C.J. Tudor ondervraagd

C: Mariel Kolmschot

Veruit mijn favoriete boek van de afgelopen maanden is het boek De krijtman van C.J. Tudor. Hoe leuk vond ik het dus zelf al dat ik de leuke schrijfster wat vragen mocht stellen!

Uit de bio van de uitgeverij:

C.J. Tudor werd geboren in Salisbury en groeide op in Nottingham, waar ze nog steeds woont met haar partner en dochtertje. Ze stopte op haar zestiende met school en had daarna diverse baantjes, waaronder winkelbediende, junior-verslaggever, radio-tekstschrijver, copywriter en voiceover. 
Ze gelooft heilig dat er geen heerlijker eten bestaat dan pizza met champagne of patat met currysaus na een avondje stappen.

De Krijtman is haar thrillerdebuut. Het boek was reeds voor verschijnen een internationale sensatie: de vertaalrechten werden binnen een paar weken aan maar liefst 39 landen verkocht.

*Wie is C.J. Tudor ? Welke vijf woorden beschrijven jou het beste en waarom ?

Maf. Eerlijk. Realistisch. Verontrustend vrolijk.

Ik neem mezelf niet serieus. Ik hoop op het beste en plan voor het ergste. Ik haat negativiteit. Als je altijd denkt aan wat je niet hebt stel je nooit op prijs wat je wel hebt. Het belangrijkste in het leven is vriendelijk zijn.

*Hoe kwam je op het plot van je eerste boek ?

Een vriend gaf mijn dochtertje een doosje kleurkrijtjes voor haar tweede verjaardag. Heel de namiddag hebben we stokfiguurtjes zitten tekenen op de oprit. Daarna gingen we binnen en vergaten ze. Later die avond deed ik de achterdeur open en zag die vreemde krijttekeningen overal. In de duisternis zagen ze er ongelooflijk angstaanjagend uit. Ik riep naar mijn partner: “deze krijtmannen zien er echt griezelig uit in het donker…”

*Welk personage in je boek heeft het meeste van jou ? Chloe ?

Eigenlijk, waarschijnlijk Ed. Ik deel zijn donker gevoel voor humor en ik ben zelf een beetje vreemd – hoewel ik meer Chloe’s gevoel voor kleding deel…en muzieksmaak!

*De krijtman is je eerste boek en wordt verkocht in 39 landen : hoe voel je je daarover ? Hoe heb je dat gevierd?

Nog steeds erg verbaasd. Het is een heel surreëel gevoel. We hebben een fles champagne open gedaan toen we het nieuws hoorden. Oh, en we hebben een nieuwe koelkast gekocht ! Heel rock & roll !

*Heb je een schrijfroutine of schrijfrituelen, en zo ja, welke ?

Niet echt. Zo lang ik ergens kan zitten, met iets te drinken en mijn laptop, kan ik verder.

*Wat was de soundtrack terwijl je aan het schrijven was ? Kan je je 3 favoriete nummers van de 80s noemen ? En hedendaagse ?

Ik luister niet naar muziek als ik aan het schrijven ben want dat leidt me teveel af. Mijn favoriete 80s liedjes zijn waarschijnlijk de klassiekers : Love Cats van The Cure(videoclip)  , Tainted Love van Soft Cell en Don’t You want Me van the Human League.

Hedendaags : Mr Brightside van The Killers, Get Better van Frank Turner (  videoclip) en Walk van Foo Fighters.

*Plot je je boek van begin tot eind om het dan op te schrijven of laat je je personages het verhaal leiden en zien waar ze je naartoe brengen?

Dat haat ik – ik zou me vervelen voor ik begon. Ik laat mijn personages graag de weg wijzen, me meenemen op reis. Je vindt op deze manier meer interessante omleidingen!

*Wat kan je afleiden van het schrijven ?

Twitter. Mijn kleine meid.

(Hoe leuk dat de auteur op twitter op de recensie reageerde met een kraai)

*Wanneer heb je ontdekt dat je schrijver wilde worden ?

Ik schreef al verhalen toen ik klein was. Ik was enig kind en leefde in een fantasiewereld. Ik heb altijd willen schrijven maar ik dacht dat mensen zoals ik geen auteurs konden worden. Mijn ouders hebben me aangemoedigd om meer realistische verwachtingen te hebben !

*Een van je leraren voorspelde dat je een bestseller zou schrijven of premier zou worden. Waar waren deze grote verwachtingen op gebaseerd ?

Nu, ik denk dat dat een grap was maar mijn leraar Engels – Mr Webster- moedigde me echt aan om te schrijven. Ik was ook een grote fan van debatteren. Ik hou van een goed argument!

Je ging van school af toen je nog maar 16 was, had je er zo’n grote hekel aan ?

Ik haatte het niet maar ik had ook geen geweldige tijd op school. Ik leed aan een eetstoornis en hoewel ik het heel goed deed bij al mijn examens, was de druk van de schoolomgeving niet goed voor mij.

*Welk genre boeken lees je zelf graag ?

Zowat wat ik schrijf. Donkere, verdraaide thrillers. Alles wat een beetje bovennatuurlijk is en ik ben ook verzot op een beetje sci-fi.

*Kan je een paar boeken opnoemen die we moeten lezen ?

Welnu, van wat ik recent las : Behind Her Eyes (Wat jij niet ziet) van Sarah Pinborough. The Colour of Bee Larkham’s Murder van Sarah J. Harris en The Innocent Wife van Amy Lloyd.

Altijd favoriet : The Shining van Stephen King, Spares van Michael Marshall Smith and Altered Carbon van Richard Morgan. Oh, en alles van Harlan Coben.

*In je biografie staat de grappige tekst : de laatste keer dat ze op de hielen liep, brak ze een tand. Dus geen hielen meer nu ?

Ik heb er sindsdien geen meer gedragen. Ik droeg ze vroeger ook niet vaak – daarom viel ik waarschijnlijk. Wel, dat en de wijn!

Minithrillertjes door Pjotr Vreeswijk

Minithrillertjes

Soms vragen mensen mij welke boeken ik momenteel lees. Mijn antwoord was dan steevast: Niets! Ik schrijf liever. Of: Als ik ook nog eens moet lezen, dan kom ik helemaal nergens meer aan toe. Mijn boek schrijft zich niet vanzelf hè!

Maar je leest het goed, er staat WAS. Ik lees namelijk nogal veel de laatste tijd.

Minithrillertjes noem ik ze.

Soms zijn ze maximaal 140 karakters, of zelfs korter en linken ze je door naar iets wat zo gruwelijk en angstig is, dat dit niet in zo’n klein stukje te omvatten is.

Je raadt het misschien al: ik lees Twitter.

Vind ik Twitter net zo leuk als schrijven of een spannend boek lezen? Nee. In geen duizend jaar. Toch blijft het aan kleven, die foto’s, dreigende koppen en misselijkmakende reacties onderaan de berichten. Twitter is momenteel angstiger dan welk boek dan ook. Mijn prologen, of zoals ik ze zelf graag noem, mijn boekjes in de maak, zijn, hoeveel bloed er ook in vloeit, hoeveel dodelijke virussen of geheime wapens ik ook kan bedenken, niets vergeleken met de korte horrorverhaaltjes waarmee we momenteel worden overspoeld.

Natuurlijk, de inspiratie vliegt me dagelijks om de oren. Laatst nog zag ik een geweldige titel voor een nieuw boek voorbijkomen. De 45^ste - Alexander Roessen. Prachtige titel man, ik koop hem van je! - maar daar gaat het nu niet om. Fictie is leuk. Fictie is spannend en ontspannend tegelijk, ik heb het niet over horror, want dat houdt me geheid uit mijn slaap, maar als je een spannend boek dichtslaat voel je je voldaan.

Met deze digitale minithrillertjes is het anders. Ik krijg er pijn in mijn buik van, ze stuwen mijn bloeddruk omhoog en houden me wakker. Ik moet ze, in de hoop ergens tussen dit spervuur van nieuws, nepnieuws en opinies het antwoord op deze internationale crisis te ontdekken, blijven lezen. Ik wil met mijn vuist op tafel slaan en keihard roepen ‘Waarom doet niemand iets? Journalisten, kranten en nieuwssites, jullie zeggen het allemaal: Donald Trump gaat voor the kill.’

Maar ik durf het niet. Want wie leest er met mij mee? In welke twitterlijst stopt iemand mij?

Het zijn rare tijden. Misschien moeten we met z’n allen wel meer lezen. Weg van de realiteit. Ik moet in ieder geval blijven schrijven. Het neemt me mee naar grotere avonturen zonder echte angst of geweld. Iedereen in mijn verhaal is van papier en ze stoppen met vechten zodra je het boek dicht slaat.

Digitale globetrotter

Dit is alweer mijn tiende blog sinds de ondertekening van mijn boekencontract bij LetterRijn. En ik geniet er telkens weer van om deze stukjes voor jullie te mogen schrijven. Ik heb de afgelopen keren vooral verteld over de fases die het manuscript heeft doorgemaakt. Het leek me nu eens leuk te vertellen wat het met mij doet, dat schrijven. Een kijkje in mijn ‘schrijversbrein’.

Van de week postte ik deze foto op Twitter. Ik zie een liftster. Ze is onderweg naar Wonderland. Deze foto zegt meer over mij dan je zult denken, want naast mijn bestaan als politieman, vader en sportman schuilt er in mij ook een fantast, een dromer, een reiziger.

Terwijl ik me laat meevoeren met de avonturen van mijn personages naar verre landen, verdwijnen de problemen van alledag. Ik ga zitten, open mijn laptop en weg ben ik.

Als ik klaar ben of moet stoppen, voelt het allemaal weer keurig opgeruimd in mijn hoofd. Ik heb wat zinnen verplaatst, toch het proloog nog wat aangepast of een nieuw hoofdstukje geschreven. Minimaal een minuutje of twintig schrijven per dag is alles wat ik nodig heb.

Ook als ik over straat loop of voor de televisie zit, draait mijn ‘schrijversbrein’ door.

Zo zag ik laatst tijdens mijn werk een schip in de haven van Scheveningen liggen. De Cmt. Fourcoult (alleen die naam al). Op het dek van dit zwart geschilderde schip liepen twee dobermann pinchers zenuwachtig heen en weer. Vier breedgeschouderde mannen stonden met hun getatoeëerde onderarmen over elkaar heen. Ze keken me nors aan. Daar begon weer een nieuwe reis.

Overigens vond ik dit voorbeeld te mooi om te negeren. Ik heb het verhaal al klaar. Althans in mijn hoofd.

Een tijdje daarvoor zag ik het woord ‘Big data’ voorbij komen. Zonder precies te weten wat dit betekende zag ik een volgend avontuur beginnen. Wat bijvoorbeeld als die supercomputer, want dat stelde ik me erbij voor, zou crashen? Wat als alles wat wij in onze samenleving voor lief nemen ineens niet meer bestaat? Stel je de chaos eens voor!

Nog een voorbeeld. Laatst zag ik een televisieprogramma over Edward Snowden. Ik voelde de energie bijna letterlijk in mijn hoofd knetteren. Ik wil dan onmiddellijk beginnen met schrijven. Niet over Snowden zelf, maar over de smerige staatsgeheimen, de complotten en het verraad. Of wat denk je van de Amerikaanse verkiezingen. Man man man… Wat een inspiratiebron.

De ene reis is nog spannender dan de ander. Ik wil ze allemaal opschrijven. Jongensboeken komen in mijn hoofd tot leven. Schrijven is reizen, maar dan zonder de barrières. En ik reis de hele wereld over. Ik hoef er alleen mijn laptop maar voor aan te zetten.

Pjotr

Volg mij op Twitter @pjotrschrijft en op Facebook

https://www.facebook.com/actiethriller/