Verwachte boeken voor de maand mei, deel 1

Daar zijn ze weer hoor: de nieuwe boeken die in de maand mei gaan uitkomen. Dik 20 boeken weer, maar hou je vast: in juni komen er nog veel mee uit! Traditiegetrouw brengen vele uitgeverijen dan hun thrillers uit, want spannende boeken worden juist in de vakantie extra veel gelezen. Dat betekent gelukkig dat er in juli nog nauwelijks iets gaat uitkomen. Here we goooooo...

1 mei

Dodelijk dichtbij, het eerste deel in een serie van Jonas Moström, volgt psychiater Nathalie Svensson in de zoektocht naar de moordenaar van haar vriend. Was zij het eigenlijke doelwit?

In Dodelijk dichtbij, het eerste deel in een serie van Jonas Moström, ondersteunt psychiater Nathalie Svensson de politie van Stockholm bij bijzonder zware misdrijven. Wanneer op een nacht haar minnaar, de beroemde acteur Rickard Ekengård, op straat wordt doodgeschoten kan ze echter alleen maar machteloos toekijken: hij bloedt dood in haar armen. Nathalie waant zich meteen weer in de nachtmerrie die haar jaren in zijn greep heeft gehad; tien jaar geleden werd haar toenmalige vriend namelijk vermoord. Ze besluit op eigen houtje op onderzoek te gaan en dat stuit iemand tegen de borst: Nathalie krijgt dreigbrieven en denkt dat ze wordt achtervolgd. Is er een verband tussen de twee moorden? Of was zij het eigenlijke doelwit?




6 mei

Een kort moment van onoplettendheid verandert het leven van Sanne en David Soesterberg voorgoed. Hun anderhalf jaar oude dochter Marit verdwijnt tijdens een dagje strand en blijft spoorloos. Vijf jaar later zitten beiden emotioneel uitgeput aan de rand van de afgrond en besluiten ze hun laatste troef in te zetten: ze werken mee aan een tv-uitzending van misdaadjournalist Eric de Winter. Er komen honderden nieuwe tips binnen, waarvan enkelen leiden naar een klooster in Wallonië. De zoektocht brengt ze uiteindelijk naar het dorpje Vielsalm in Franstalig België. Alles wijst erop dat de zevenjarige geadopteerde dochter van het gezin Phillipart eigenlijk Marit Soesterberg is. Dat is het begin van een enorm getouwtrek tussen Nederlandse en Belgische autoriteiten om de waarheid boven tafel te krijgen. Als het uiteindelijk allemaal te lang duurt is het Sanne Soesterberg die haar geduld verliest. Ze neemt het heft in eigen handen en gaat de confrontatie aan met de familie Phillipart.



6 mei

Na een wortelkanaalbehandeling krijgt Inigo Dubbelman nachtmerries. Zijn leven lijkt te ontsporen, net op het moment dat hij de belangstelling van Fee Kastelijn heeft gewekt, zijn collega bij transportbedrijf Dubbelman Logistiek.
Wanneer Fee besluit Inigo van zijn saaiheid te verlossen, leert ze een interessantere man kennen dan ze had verwacht. Maar wat doet hij in de uren die hij naderhand vergeten is?
Al snel vragen ze zich allebei af: Wie is Inigo Dubbelman eigenlijk? De vraag gooit hun levens overhoop. Het antwoord is dodelijk.









7 mei

Liam Sandberg, zijn vrouw Evi en hun dochter Yana komen na een weekendje weg thuis in
Amsterdam. Op de salontafel ligt een onbekende afstandsbediening met daarop een gele post-it.
Op het papiertje staat PLAY geschreven. Als Liam de afstandsbediening gebruikt verschijnt
hun eigen woonkamer op de televisie, gefilmd van een hoog standpunt. Door het beeld loopt
Evi, in een badjas. Dan worden er zes afzonderlijke schermen zichtbaar. Op elk beeld is een
ander deel van hun huis te zien, en ook Liam en Yana zijn gefilmd. Rechtsboven staan een
datum en een tijd, en als Liam doorspoelt vliegen de dagen voorbij.


De volgende dag vindt de politie zeventien verborgen camera's in het huis van Liam Sandberg.
Rechercheur Isabella Neri staat voor een raadsel. Wie heeft de camera's geplaatst? En waarom
wil iemand de familie Sandberg elke minuut van elke dag filmen?


11 mei

Journaliste Linda van Dam vertrekt met haar man Lex, dochter Luna (17) en haar vriendin Guusje (17) voor een tropische vakantie naar Bonaire. Kort voor hun vertrek verdwijnen twee jonge, blonde vrouwen spoor loos. Van de ene vrouw ontbreekt elk spoor, van de ander worden teenslippers en een fiets gevonden. Het gerucht dat ze zijn vermoord, verspreidt zich
als een lopend vuurtje over het eiland.
Wanneer Luna en Guusje met twee buurjongens naar een feest willen in een van de luxe resorts, vindt Linda dat geen probleem. Ze spreken af dat Lex hen "s avonds ophaalt. Stiekem verwisselen zij het saaie feest voor Karels Bar op de boulevard, waar het veel gezelliger is. Maar dan verdwijnt Guusje. Onmachtig over het corrupte politiecorps en zich
schuldig voelend tegenover Guusjes moeder, gaat Linda zelf op onderzoek uit.
Lukt het haar de waarheid te achter halen?

Trance van Adam Southward

Titel: Trance

Auteur: Adam Southward

Uitgeverij: Karakter Uitgevers

Publicatiedatum: november 2019

Recensie door: Tamara

Kraaien: 2,5

Drie vooraanstaande wetenschappers worden dood aangetroffen. De enige verdachte in de zaak, Victor Lazar, wordt al snel veroordeeld en belandt in de gevangenis. En dan pleegt de hem toegewezen psycholoog op onverklaarbare wijze zelfmoord. Alex Madison, voormalig forensisch psycholoog en nu privétherapeut, wordt ingeschakeld om Victor te ondervragen. Hij vermoedt dat Victor zijn slachtoffers op de een of andere manier in een hypnotische trance brengt. Als Alex wat dieper graaft, ontdekt hij een angstaanjagende realiteit van geheim onderzoek en wrede experimenten. Te laat realiseert Alex zich waartoe Victor in staat is en wie zijn doelwit is. Kan Alex de controle over dit gevaarlijke brein overnemen voordat deze de controle over hem neemt?

“Tyrone's gezicht was onherkenbaar achter de bloederige massa gescheurde huid en weefsel die door de gebroken tegels waren opengereten.”

Het verhaal kenmerkt zich door zich in twee delen te splitsen. Je gaat terug naar het verleden van Victor. Als kind ondergaat hij gruwelijke martelingen om zijn “gave” te ontwikkelen. Weeskinderen die het tegen elkaar op moeten nemen tot de dood erop volgt. Toen ik dat gedeelte las, was ik even bang dat dit boek een zwak aftreksel zou worden van “Het instituut” van Stephen King. Gelukkig was dat niet het geval.

Het tweede deel speelt zich af in het heden, waar je leest over Alex en Victor. Soms werd aangegeven dat je in het verleden was, maar veelal werd dat niet aangegeven, waardoor je even moest omschakelen. Zelf vond ik dat best vervelend, want op het moment dat je doorhad dat je in het verleden zat, was je al halverwege de pagina.

Het verhaal zelf is wel origineel maar ik had er iets meer van verwacht. Op een gegeven moment wist ik het wel. Het wordt snel voorspelbaar en daarmee wordt het verhaal iets minder aantrekkelijk om door te lezen. Je hebt snel door welke rol iemand speelt in het verhaal.

Ook had ik soms moeite om in het verhaal te blijven en door te lezen. Op sommige momenten zat ik echt van “och ja...wat verrassend”( sarcastisch).

Sommige stukken vond ik aardig ongeloofwaardig. Denk aan: “Ze sloeg de deur voor zijn neus dicht. Hij liep er dwars doorheen.” Ik weet niet hoe dun de deuren daar zijn, maar je loopt echt niet vanuit stilstaande positie dwars door een deur heen.

Of het moment dat Victor kapot ging van de koppijn en bijna niets anders deed dan overgeven, maar het toch voor elkaar krijgt een vrouw uit de auto te slepen, haar uit en aan te kleden en haar op te tillen. Als ik dit zo lees, denk ik aan een zware migraine aanval. Dan ben je al blij als je fatsoenlijk je ogen kan openen....

Het verhaal had beter gekund, ondanks dat het boek niet heel dik is, ( 231 bladzijde op de E-reader) had er zelfs nog wel wat uit gekund. Het is een boek waar je niet teveel bij na hoeft te denken, maar verwacht er geen pareltje van.... Het einde is open, dus het zal mij niets verbazen dat Victor terug komt om wraak te nemen op Alex. Mocht dat niet het geval zijn, dan laat de auteur hier een hele grote steek vallen....

Nee, dit boek heeft mij niet in trance weten te brengen!

Spanning: 2

Originaliteit: 3

Psychologische ontwikkeling personages: 2

Leesplezier: 3

Schrijfstijl: 3

Plot: 3

De verdwenen stad van Camilla Sten

Titel:  De verdwenen stad

Auteur: Camilla Sten

Uitgeverij: Karakter Uitgevers B.V.

Publicatiedatum: augustus 2019

Recensie door: Tamara

Kraaien: 4

Een klein Zweeds dorp in de jaren vijftig komt groot in het nieuws als de hele populatie van de stad zonder één aanwijzing verdwijnt. Het mysterie wordt niet opgelost en al snel raakt de gebeurtenis in vergetelheid.

Alice groeit op met een fascinatie voor deze wonderlijke gebeurtenis uit het verleden. Haar grootmoeder heeft haar het verhaal verteld. Zij verloor haar hele familie tijdens deze onverklaarbare verdwijning.

Als Alice volwassen is, verzamelt ze een groep vrienden met wie ze een documentaire over dit fenomeen wil maken. Met als doel: voor eens en altijd uitzoeken wat er echt is gebeurd. De groep vrienden is de eerste in vijftig jaar die deze vreemde "dodenstad' bezoekt. Al beginnen ze daaraan te twijfelen als ze er eenmaal zijn.

“ Ze heeft de vervoering in hun hijgende ademhaling gehoord toen ze het geluid van brekende botten hoorden.”

Soms zie je een cover die je meteen aanspreekt. Als je dan de achterkant leest, roept het boek al bijna jouw naam. Dat had ik dus ook met dit boek. Ik hou wel van zulke mysterieuze covers. Dus met wiebelende billen nestelde ik mij op de bank en begon te lezen.

Het verhaal splitst zich in twee delen. Het nu en het toen. Toen bevat brieven van Margareta en Aina. Maar ook hoe de moeder van Aina, Elsa, zich door de moeilijke periode heen worstelt. Het verlies van de baan van haar man, die het daardoor gaat drinken en hoe Aina de nieuwe pastoor aanbid. Langzaam kom je te weten wat er nu precies in Silvertjärn heeft afgespeeld.

Het nu gaat over hoe Alice en haar filmploeg naar Silvertjärn afreist, daar hun tenten opslaan en de stad gaan verkennen. Ook is er in dit verhaal veel ruimte gecreëerd voor de ruzie tussen Alice en Emmy. Eerlijk gezegd vond ik dit niet nodig in het verhaal en het gaf bij mij geen extra gevoel.

Het begin van het verhaal loopt soepel en leest lekker weg, halverwege ga je je toch afvragen of er misschien iets spookachtigs rondwaard in Silvertjärn en dan kom je bij het einde... Het plot...en ik was toch teleurgesteld. Eerlijk gezegd vond ik het wat matig. Helaas kan ik je niet vertellen waarom, want dan ga ik enorm zitten spoliëren en dat is wel het laatste wat ik wil. Maar aan de andere kant was het plot ook wel goed bedacht. ( ja ja, ik maak het even wat ingewikkelder, snappen jullie het nog?!)

Ik denk dat ik vooral wat teleurgesteld ben, omdat ik het hoopte op een ander einde. Een heel wat spannender einde die je het kippenvel over de armen laat kruipen. Toch heeft de auteur het goed gedaan, want ze stuurde mij telkens weer richting het plot wat ik graag had willen zien/ lezen.

Maar zoals jullie wel tussen de regels door kunnen lezen, ben ik er nog steeds niet over uit wat ik nu precies van het boek moet vinden. Vind ik hem goed? Of juist weer niet? En dat is best frustrerend, want het boek blijft daardoor wel in mijn hoofd spoken.

Ik zou zeggen: Lees zelf en ik ben benieuwd naar je oordeel!

Spanning: 5

Psychologische ontwikkeling personages: 3

Leesplezier: 4

Schrijfstijl: 5

Pain au chocolat van Ellen De Vriend

Titel: Pain_au_chocolat
Auteur: Ellen de Vriend
Uitgeverij: Karakter uitgevers b.v.
Jaar uitgifte: april 2019
Recensie door: Jacqueline


Cover
De cover vind ik niet erg bijzonder, ziet er aardig uit. Voor mij niet aantrekkelijk genoeg om op te pakken in de boekwinkel.

Achterflap
Nadine en Mark hebben genoeg van alle verplichtingen en het gehaast in Nederland en vertrekken met hun vier dochters naar het Franse Auvergne. Daar hebben ze een kleine camping op het platteland overgenomen, omgeven door weilanden, heuvels en bossen. Er ligt een prachtig leven in het verschiet, maar er moet nog veel gebeuren. De oproep in een paar weken mee te helpen tegen kost en inwoning, levert een gezellige groep op.
Maar dan meld zich een nieuwe vrijwilliger en Nadine krijgt de schrik van haar leven. Ze kent hem en weet waarvoor hij komt. Het gaat om een gebeurtenis die ze altijd voor Mark heeft verzwegen. En dat wil ze graag zo houden.


Mijn mening
Ellen de Vriend haar verhaal vond ik pas na 1/3 te hebben gelezen wat spannender worden en begon het me wat te boeien. Ik had waarschijnlijk het verhaal niet uitgelezen wanneer het geen recensie-exemplaar was geweest. Want echt het begin vond ik saai en langdradig totdat Nadine het gevoel kreeg dat ze werd bespied en er iets werd verteld over het verleden van Nadine. Pas in het laatste gedeelte van het boek vond ik het spannender worden en pakte het verhaal me meer. Het verleden van Nadine, dat ze altijd verborgen heeft gehouden voor Mark, speelt meer op. Dit komt door de komst van de vrijwilliger, Ron Theunissen, die met het verleden van Nadine te maken heeft. Hij oefent steeds meer druk op Nadine uit. Dan gebeurt iets vreselijks op de camping waardoor er bij Mark allerlei vragen naar boven poppen. Mark was voor hun avontuur in Frankrijk journalist van beroep en zet zijn jarenlange ervaring in om de achtergrond van Nadine te achterhalen, wat zeker een aantal verrassingen oplevert. Het verhaal wordt vanuit de personages van Nadine en Mark in een ik vorm verteld. De personages van Nadine en Mark zijn goed waarbij die van Nadine in het laatste gedeelte van het verhaal een verrassende wending krijgt. Hierdoor is mijn eindoordeel gewijzigd.

Dit boek krijgt van mij: 3 kraaien

De duik van Catherine Steadman

Titel: De duik

Auteur: Catherine Steadman

Uitgeverij: Karakter Uitgevers bv

Jaar uitgifte: Maart 2019

Recensie door: Jacqueline

Cover

Het zonlicht dat in het water de diepte ingaat vind ik erg mooi. De titel, waar je doorheen kunt kijken, wil ik eigenlijk wel wegpoetsen, zo nieuwsgierig ben ik om erachter te komen wat op de bodem van de zee ligt, wat ik (net?) niet kan zien. Het eiland aan de horizon ziet er idyllisch uit en lijkt me geen straf om er te vertoeven. Maar is dat wel zo? Wie weet want schijn bedriegt....

Achterflap

Een schokkende ontdekking tijdens een paradijselijke reis zet het leven van een perfect paar compleet op zijn kop.

Erin is een succesvolle documentairemaker en haar man Mark heeft een carrière als bankier. Om hun liefde te vieren gaan ze samen op een romantische reis naar het tropische eiland Bora Bora. Daar genieten ze van de zon, het strand en elkaar. Maar dan, als ze gaan duiken in de helderblauwe zee, vinden ze iets in het water…

Het stel staat voor een gevaarlijke keuze: vertellen ze wat ze hebben gevonden of bewaren ze hun geheim? Als niemand anders ervan weet, kan er niets misgaan, toch? Hun beslissing brengt een verwoestende reeks gebeurtenissen op gang.

Mijn mening

Het eerste hoofdstuk is gelijk al zo spannend, waarin door het Ik-personage gedetailleerd wordt verteld dat er een graf wordt graven, mijn fantasie gaat op dat moment al met me op de loop. Het verhaal De duik wordt namelijk verteld door een personage in een ik- vorm. Nu ben ik daar niet altijd zo van gecharmeerd maar ik moet zeggen dat Catherine Steadman dit op een zeer goede manier heeft gedaan. Ze neemt me mee in het o zo spannende en avontuurlijke verhaal en het blijft me zo goed boeien dat mijn aandacht geen moment verslapt. Ik zat zo in dit verhaal waarin een aaneenschakeling van vreselijke gebeurtenissen elkaar opvolgen die je absoluut niet verwacht. Komt dit doordat Erin als documentairemaker en Mark als bankier misschien wel ieder voor zich hun een eigen agenda en geheimen voor elkaar hebben? Of dat zo is laat ik in het midden:-) Voor mij was het dan ook echt weer zo’n gruwelijke goed verhaal dat ik uit moest lezen! Het was dan ook na twaalven dat ik ging slapen.

Dit boek krijgt van mij:

4 kraaien

De erfgename van Ellen de Vriend

Titel: De erfgename

Auteur: Ellen de Vriend

Uitgeverij: Karakter

Publicatiedatum: maart 2018

Achterflap

Horecaondernemer Britt Hulsman is al zesentwintig jaar gelukkig getrouwd met accountant Richard en samen hebben ze drie dochters, vier koffiebars en een bestaan waar velen jaloers op zijn. Zij is rijk en succesvol en hij is knap en charmant. Een romantisch weekendje weg met z’n tweeën is er door alle drukte bij ingeschoten en daarom genieten ze met volle teugen een weekend in een bed & breakfast in Zeeland.

Als Britt na haar ochtendwandeling terugkeert naar de B&B, blijkt deze onvindbaar, en lijkt ook Richard van de aardbodem verdwenen. Niets is wat het lijkt en niemand is wie hij zegt te zijn. Uiteindelijk doet Britt een schokkende ontdekkingen komt de adembenemende waarheid aan het licht

Mening

Het is een dun boek, op de e reader 207 pagina’s inclusief nawoord en leest vlot en soepel. Het verhaal bestaat uit korte, steeds afwisselende hoofdstukken geschreven vanuit Britt en Mara. Beide dames kennen elkaar niet, maar komen door het lot wel met elkaar in aanraking richting het einde van het boek.

Britt is een succesvolle ondernemer, van huis uit welgesteld en woont met haar man Richard en haar drie tienerdochters in een prachtig huis. Gehaast arriveert ze thuis, vol verwachting van een weekendje uit dat manlief voor haar geregeld heeft. Britt is gelukkig met haar horecazaken (zojuist heeft ze haar vijfde filiaal geopend), hun hechte gezin en de hond. Echter, niets is wat het lijkt. Tijdens het weekend gebeuren er vreemde dingen en nadat Britt op de zaterdagmorgen even broodjes gaat halen bij de plaatselijke bakker  is Richard spoorloos verdwenen. De B&B waar ze dacht te logeren blijkt geen B&B en als ze met een politieagent binnen gaat kijken is de kamer waar ze logeerden niet meer herkenbaar als logeerkamer.

Britt belandt door de verdwijning in een enorm stressvolle tijd omdat de politie haar verdenkt en ze niet kan geloven dat Richard zelf ook maar enige kwaad in de zin kan hebben m.b.t. de verdwijning. Langzaam maar zeker wordt het haar echter duidelijk dat ze haar man waarmee ze al zovele jaren getrouwd is toch niet zo goed kent als ze dacht… Aanvankelijk mist ze het begrip en de medewerking van de politie en moet ze vooral steunen op haar tienerdochters. Uiteindelijk doorziet ook de politie de situatie en wordt alles binnen no-time (voor het geloofwaardige een beetje te snel) opgelost.

Hoewel de spanning in het boek licht wordt opgebouwd, wordt het nooit écht nagelbijtend. Toch lezen de verhaallijnen van de beide vrouwen, die al snel verweven worden met elkaar wel soepel en vlot. Ook aan het taalgebruik is veel aandacht besteed. Het verhaal verloopt redelijk voorspelbaar waarbij ik richting het einde wel het gevoel kreeg “ dat dit het toch niet alleen kon zijn “ …  Dat bleek gelukkig ook zo. Pas aan het einde van het boek begrijp je daadwerkelijk de titel van het boek De Erfgename en zo’n onverwachte twist is dan een positieve verrassing.

De personen in het boek leer je wel kennen, maar doordat het boek zo dun is en er toch wel veel gebeurt in heel korte tijd komt het verhaal toch wat afgeraffeld over. Alsof de schrijfster echt als doel had om het verhaal in maximaal 200 pagina’s te vertellen. Richard blijft een vreemd, ongrijpbaar figuur waarbij het voor de lezer een raadsel blijft waarom iemand na zo’n lang huwelijk in zo korte tijd verandert in een crimineel.

Las ik het boek met plezier? Ja! Het is een ontspannend boek, lekker voor vakantie aan het strand of zwembad. Miste ik diepgang en wat meer uitwerking? Ja! Het idee voor het verhaal vind ik mooi gevonden en ook de verhaallijnen van de vrouwen die elkaar kruisen is mooi gevonden. Met wat meer uitwerking (met name de persoon Richard) had er mijns inziens meer diepgang en spanning kunnen worden bereikt. Het verhaal had met meer uitwerking echt meer bladzijden verdiend. Een prima boek voor tussendoor, maar niet een verhaal dat echt blijft hangen…

Annemarie

Prijzen doen niet extra verkopen

Precies datgene wat ik al zo vaak roep rondom al die, toch behalve de Gouden Strop ietwat halfslachtige prijzen in thrillerland, bewees een column welke ik las afgelopen week.

Ik ben al langer overtuigd dat al die zelf bedachte prijsjes, die men onderling uitdeelt en soms ook wat stuurt, geen mallemoer helpen bij de verkoop van het genomineerde of zelfs gewonnen boek. Vol trots poseert een auteur met een award. De uitgeverij plakt een sticker met de naam van de site op het boek en de auteur wordt door vele lezers op zijn of haar facebookpagina gefeliciteert. Keileuk! Het levert de site extra reclame op , want de stemmers en fans zien de naam van de site extra voorbij komen
Maar het brent geen geld in het laatje van de uitgever en auteur. En dat is toch wel wat nodig is om nieuwe boeken uit te kunnen geven. Het is dus eigenlijk gewoon goede PR voor de site, die het organiseert.

Ik geef eerlijk toe dat ook ik eind vorig jaar na heb zitten denken om een prijs te gaan opzetten. Een site met een erg kleine groep volgers toen nog kwam opeens met een verkiezing. Daar al verschillende schrijvers in de loop der jaren riepen waarom wij toch niet eens  met zoveel bezoekers van het blog en facebookleden een prijs zouden inroepen,  begon het te kriebelen. Maar ik vond (en vind) na lang beraad met mijzelf het toch wat sneu en een vorm van grootheidswaanzin om een eigen prijs in te gaan stellen.

Uiteindelijk geldt in deze tijd toch wie het beste via social media de meeste stemmers kan oproepen. Kijk naar de NS publiekprijs bijvoorbeeld. Elk jaar dat er een boek uitkomt wat de heren van een voetbalprograma promoten en een oproep doen tijdens een uitzending is de winnaar. Er is dan trouwens wel eerlijk gekozen door het publiek. Daar stemden rond de 100.000 mensen. Een ware publieksprijs.

Bij Hebban stemden 5000 mensen voor de beste thrillers. Dat scheelt al een slok op een borrel. Bij de eerste prijs die Thrillzone weggaf waren er een paar honderd stemmers. Ik meen rond de

400 toen, verdeeld over 3 categorietjes. Je moet je dan nog voorstellen dat mensen gelokt worden met boekenpakketten die weggegeven worden als je stemt. Laten we eerlijk zijn: zou jij anders stemmen? Ik vermoed dat het dan vooral neer zal komen op familie, vrienden en collega's.
Hoeveel objectiever zou het zijn , als mensen gewoon tot stemmen opgeroepen werden?
Zonder de hoop op een boekenpakket. Er zouden nog veel minder mensen stemmen, ben ik bang.

Eindcijfer bij TL

 Zo won Wouter Helders met zijn debuut Machtsstrijd de Hebbanaward voor best Nederlands debuut. Ook kreeg hij voor hetzelfde boek nog wat nominaties bij Thrillzone, die sowieso graag de eigen columnisten nomineert als je ook naar de huidige longlist voor 2017 kijkt. Maar de uitgever kwam onlangs tot het besluit om het volgende 3e manuscript niet meer uit te brengen.
Machtstrijd verkocht ongeveer 1200 exemplaren. Hoeveel van die 1200 dan door de winnende award gekomen zijn is onbekend.  Niet veel ben ik bang. Een aantal jaren geleden won Donald Nolet zowel de Gouden Strop als De Schaduwprijs, maar bleek daarna nauwelijks extra boeken verkocht.

 Nu is Helders opnieuw genomineerd met zijn tweede boek voor beste thriller op een site die zich voornamelijk richt op de mannenactiethriller. Goede doelgroep dus zou je denken.
 Echter zoals Michael Berg onlangs vertelde, zijn het hoofdzakelijk vrouwen die veel thrillers kopen. Als we even cliché, kort door de bocht gaan: het grootste deel van de vrouwen houdt niet van actiethrillers. Het is leuk voor Wouter een tweede sticker op een boek te kunnen plakken maar ook een eventuele nieuwe overwinning zal weinig zoden aan de dijk zetten. Helaas.
Als we bijvoorbeeld eens kijken naar de winnaar van het beste debuut vorig jaar Pjotr Vreeswijk bij Thrillzone. De uitgever plakte op het volgende boek het etiket van de prijs. Echter, die etiketjes werken in een boekwinkel waar je het fysieke exemplaar ziet liggen. Als lezer kan je dan het boek oppakken , omdat het etiketje zou kunnen opvallen.  Alleen hebben de meeste boekwinkels (zo'n 99 procent) geen boeken van zijn uitgever in de winkel liggen.
De conclusie is dan toch weer: een prijs is goed voor het ego van de auteur, maar levert nauwelijks brood op de plank.  


In het stuk wat Wouter schreef proef je teleurstelling, naast dat hij ook blij is dat men zijn twee vorige boeken wel uitgaf. Hij moet op zoek naar een nieuwe uitgever. En dat wordt lastig, daar de huidige uitgever bekend staat om het uitgeven van de zogenaamde mannenthrillers. Daarnaast staan de meeste uitgeverijen niet te springen om Nederlandse thrillerschrijvers.  Maar Wouter, serieus, je talent is overduidelijk aanwezig en we duimen mee voor je. Voor een uitgeverij! En vooruit, die prijs mag je van mij ook winnen.

Bron: column Wouter Helders

Win nu de meest praktische agenda van 2018 GESLOTEN

Hebben we niet allemaal een agenda nodig? Hoeveel vrouwen werken met hun mobiel als agenda? Bijna elke vrouw boven de 30 heeft zeker nog een papieren agenda en is het niet elk jaar zoeken naar diegene die nog net wat handiger zou zijn? Ik heb hem gevonden ,ontdekte ik nadat ik hem mocht reviewen. Te lezen via de link hier onder:

https://thrillerlezers.blogspot.nl/2017/09/de-meest-praktische-agenda-die-ik.html

Nu mogen wij er twee weggeven en als ik hem niet al had, zou ik zelf meedoen. Wat moet je doen?

1. Wordt lid van Thrillerlezers!op facebook. Maar dat ben je al natuurlijk.
2. Wat voor stickertjes zitten er eigenlijk in deze agenda. Noem er 3. In de review kan je het antwoord vinden . Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com met graag in de betreftregel: agenda

De visser van John Langan

Titel: De Visser
Auteur: John Langan
Uitgeverij: Karakter
Aantal pagina’s: 301

Over de auteur:
John Langan (geboren 6 juli 1969) is een Amerikaanse auteur en schrijver van hedendaagse verschrikking.Langan is een finalist voor de International Horror Guild Award. In 2008 was hij een genomineerde Bram Stoker Award voor Best Collection. Hij is op de Raad van Bestuur voor de Shirley Jackson Awards.

John Langan ontving zijn Masters of Arts-Diploma van de State University of New York in New Paltz en zijn Master of Philosophy van het The Graduate Center, CUNY. Hij is een instructeur bij SUNY New Paltz, waar hij creatief schrijven en gotische fictie onderwijst. Hij is ook adjunct-professor aan Marist College.Momenteel woont hij in New York met zijn vrouw, twee zonen en een kat die wat gewicht moet verliezen.

Zijn fictie is verschenen in The Magazine of Fantasy & Science Fiction en de anthologieën Poe en The Living Dead. Zijn eerste collectie, Mr. Gaunt en Other Uneasy Encounters, werd gepubliceerd door Prime Books; Zijn eerste roman, House of Windows, werd uitgegeven door Night Shade Books. In de romanbevestigingen schrijft hij: “Dit boek had het moeilijk om een huis te vinden: het gewone volk was niet gelukkig met alle literaire spullen; De literaire mensen waren niet gelukkig met alle gewone spullen. “

De visser is het eerste werk van hem dat in het Nederlands vertaald is. 

Achterflap:
Abe en Dan verliezen beide kort na elkaar op tragische wijze hun echtgenotes, de een sterft aan kanker en de ander wordt aangereden door een dronken bestuurder. Daarna verliezen de mannen zichzelf in een diep verdriet en drankzucht. Uiteindelijk is de hobby die ze allebei hebben – het vissen in de afgelegen kreken en rivieren van upstate New York – hun redding om langzaam weer in het rijk van de levenden te raken.

Als ze tijdens een verschrikkelijk onweer een nagenoeg ongelooflijk verhaal horen van een lokale restauranteigenaar, verandert dat de rest van hun leven voor altijd. De oude man vertelt hun over de ijzingwekkende geschiedenis van Dutchman’s Creek en een door duistere legendes omgeven man, die alleen bekendstaat als Der Fischer. Rond 1900 zou deze op een dag plotseling zijn verschenen en sinds die dag is het gebied rond het reservoir waar Dutchman’s Creek begint een plek waar zich merkwaardige zaken afspelen. De schaarse wandelaars en vissers komen soms terug met verhalen over lang verloren gewaande of overleden vrienden en familieleden die ze daar plotseling tegenkwamen. Sommige van deze wandelaars keren nooit meer terug uit de uitgestrekte bossen…
Abe en Dan gaan nog dezelfde dag op weg naar de snelstromende rivier met steile oevers. Ze blijven zich voorhouden dat ze er alleen heen gaan om te vissen, maar beide mannen hopen dat de onheilspellende verhalen een kern van waarheid bevatten, en dat ze nog een allerlaatste keer hun geliefden in hun armen kunnen houden…

De scheidslijn tussen werkelijkheid en de duistere geheimen die zich aan hen openbaren wordt steeds dunner, tot een ontknoping die hen tot een uiterste wanhoopsdaad zal drijven.

Cover:
De titel en de afbeelding van een ruige zee, geeft mij niet het idee dat het hier een thriller betreft. Het geeft je eerder het idee met een historisch boek over visserij te maken te hebben.

Onder de naam van de auteur staat:”Doet denken aan Stephen King en H.P. Lovecraft.” The Wall Street Journal. Dat biedt hoop en samen met de tekst op de achterflap is mijn nieuwsgierigheid gewekt.

Mijn mening:
Wie houdt er nu niet van een goed verhaal. Een verhaal dat zo goed verteld wordt dat je het voor je ziet en erin gaat geloven. De Visser is zo’n verhaal, je hangt aan de lippen van de verteller en drijft mee op zijn woorden.

Abe verliest zijn vrouw en daardoor bijna zichzelf door de drank. Als hij besluit te gaan vissen, komt zijn leven weer in een beter vaarwater. Niet lang na zijn verlies, krijgt zijn collega Dan samen met zijn gezin een tragisch ongeluk. Dan’s vrouw en kinderen komen daarbij om en Dan is plotseling weduwnaar.

De twee weduwnaren vinden steun bij elkaar en gaan regelmatig samen vissen en ontdekken graag nieuwe wateren om te vissen.

Zo komt Dan op de proppen met een nieuwe stek: Dutchman’s Creek. Als ze daar naar toe gaan, komt het met bakken uit de hemel. Voordat ze hun hengels uitgooien stoppen ze voor een bakje koffie bij een restaurant. Als ze vertellen waar ze heen gaan, krijgen ze rare blikken. Blikken die angst uitstralen. Na lang aandringen vertelt de eigenaar het verhaal wat de ronde doet over Dutchman’s Creek. Het is een donker, dreigend verhaal over het ontstaan van Dutchman’s Creek en over de visser of Der Fisher. De twee mannen gaan na dit verhaal toch door met hun vistocht en slaan de adviezen om niet te gaan in de wind. Of dat nu zo verstandig is?

Dit boek is een verhaal in een verhaal. Het grootste gedeelte van het boek wordt in beslag genomen door het verhaal over Dutchman’s Creek. Het is een verhaal wat je kunt toeschrijven aan visserslatijn. Te veel fantasy en daardoor niet geloofwaardig, maar als je je daar aan kunt overgeven dan is het een spannend en beklemmend verhaal. Het is geen allemansvriendje dit boek, als je van horror en fantasy houdt dan kun je hier je hart aan ophalen.

John Langan’s schrijfstijl is erg levendig en literair. Sommige stukken zijn wat wollig en die heb ik dan ook moeten herlezen omdat het niet goed binnen kwam. Hieronder een voorbeeld van een prachtige beschrijving: “De nacht had zijn tent over de huizen gespannen, met zware schaduwen die over muren en tuinen vielen en de ruimte tussen de bomen opvulden.”

Om dit boek te waarderen dien je wel van horror en fantasy te houden, want het is op sommige momenten ongeloofwaardig en vergezocht.

Punten:
Originaliteit: 5
Leesplezier: 4
Psychologie: 4
Schrijfstijl: 4
Spanning: 4
Plot: 4

De Visser krijgt van mij 4 sterren
Lilian

De meest praktische agenda die ik ontdekte ..

Zamarra Kok is bekend van de erg leuke Bullet Journals die pas uitgebracht werd. Nu komt er voor 2018 ook een Organizing Agenda 2018 op de markt. Chaoot die ik ben, maak ik altijd zeer zorgvuldig gebruik van een agenda en ben dan altijd kritisch aan het uitzoeken welke het beste past bij mijn lijstjes, uitgaves en alle afspraken. Nu mocht ik deze agenda vast beoordelen op praktisch zijn.

Ik kan al vast 1 ding zeggen: een veel praktischere agenda ga je niet vinden. Alleen al door de simpele ringband, zodat de agenda mooi opengeklapt kan

liggen als je wilt schrijven of kijken.
Dan heeft de agenda kluslijstjes, mapjes om fotos of belangrijke papieren in te stoppen, tijdplanninglijsten, bucketlist en heel leuk stickertjes die echt heel handig zijn, zoals voor belangrijke verjaardagen, vakantiestart, dierenartsbezoekjes, ouderavonden, grof vuil, apk auto, waterkoker

Stickertjes: ideaal en leuk

ontkalken. En de agenda heeft nog veel meer leuke dingen die voor de gewone doorsnee vrouw erg bruikbaar zijn en daar ik wel iets  afwijk van het gewone is dat minder interessant zijn voor mij.
Een minpunt heb ik wel gevonden en mag zeker meegenomen worden naar een volgende agenda: ik vond de ruimte voor het aantal adressen (12) wat weinig. Daar zou ik toch nog wel wat extra pagina's van willen hebben.

zelf foto's er in kunnen doen!

Deze  agenda ga ik zeker ook echt gebruiken voor het komende jaar. Ik heb nl een agenda-tic en gebruik er meerdere. Onoverzichtelijk? Nee: eentje voor Thrillerlezers wanneer wat online gaat, wie ik moet benaderen, wat voor bepaalde tijd ingeleverd moet enzovoort. Eentje voor prive afspraken voor de partner en mij, zodat de ander geen afspraken plant, waar allang wat staat. Maar deze Organizing ga ik eens uittesten voor alle geld, huishoud en beestenzaken en proberen een combinatie-agenda nu te gaan hebben. Dus dat ik wel toe kom aan 1 agenda.

Ideaal: wie leende welk boek

Deze lijkt daar uiterst geschikt voor.
Zamarra Kok waar was je al die tijd?

Handige tips

Binnenkort een winactie

De winnaars van een BuJo

Wie gaan vanaf binnenkort heerlijk frutselen en crea hun nieuwe to-dolijsten, wishlists, bucketlists en dagboek maken? 

Karakter stelde een aantal Bullet Journals beschikbaar en ik mocht er eentje testen. Ik ben verkocht en maak iedereen in mijn omgeving laaiend enthousiast
De volgende drie dames kunnen ook aan de slag:

Olga Hoekstra
Martine VanDijck

Lotte van der Linden

Sturen jullie aub je adres zo spoedig mogelijk naar Thrillerlezersblog@gmail.com of in een pb

Ook in de brievenbus deze week: Dark matter

Een speculatieve thriller staat er onderaan op de omslag. He wat is dat dan. Een simpele strakke omslag met klein de woorden Wat als? Intrigerend en ik lees de achterflap? Lees je mee?

Achterflap:
Het leven bestaat uit keuzes. Door één pad te kiezen, sluit je het andere af.
Maar wat als dat nu eens niet zo is? Wat als je in een andere werkelijkheid dat andere pad volgt.

Wat als je spijt krijgt van je keuzen?

'Ben je gelukkig met je leven?' Dat zijn de laatste woorden die Jason Desson hoort vóórdat de gemaskerde ontvoerder hem bewusteloos slaat. En voordat hij wakker wordt en merkt dat hij vastgeketend is aan een ziekenhuisbed, omgeven door mensen die hij niet kent, die gekleed zijn in beschermende pakken en een man die Jason nog nooit heeft gezien naar hem glimlacht en zegt: 'Welkom terug, vriend.'

IN de wereld waarin Jason Wakker is geworden is niets zoals hij gewend is. Zijn vrouw is niet zijn vrouw. Zijn zoon is nooit geboren. Jason zelf is geen doorneeprofessor in natuurkunde.

Is déze wereld of de wereld waar hij vandaan komt een droom? En zelfs als de wereld die hij zich herinnert echt is, hoe kan hij die dan ooit weer terugvinden? De antwoorden liggen in een reis die wonderlijker en afschuwelijker is dan alles wat hij zich ooit had kunnen voorstellen. Een reis die hem dwingt naar de donkerste krochten van zijn ziel te kijken, terwijl hij het moet opnemen tegen een angstaanjagende, nagenoeg onverslaanbare vijand.

Enig idee wat je kan verwachten? Ik zag mensen op internet al roepen dat dit een van de beste boeken van 2016 was. Nu zegt dat weinig, want je zal maar net een totaal andere smaak hebben dan de roeper. Ik hou jullie op de hoogte..