Interview met Angelique Haak

 

‘Een nieuw begin’, ‘Uitgeschakeld’, ‘Zwarte ziel’ (Jennifer Brugman-serie) en ‘Nooit meer alleen’… U hoort waarschijnlijk een belletje rinkelen!  Het zijn de spannende boeken van Angelique Haak die jullie eerder konden lezen.  En nu heeft ze ‘Het verkeerde meisje’ op het publiek losgelaten.  Een standalone of het begin van een nieuwe serie?  Laten we het aan Angelique zelf vragen.

Dag Angelique

• ‘Het verkeerde meisje’ is reeds jouw vijfde boek?  Voelde het uitbrengen van dit boek nog altijd even spannend als ging het om jouw eerste boek?

Jaaaaa, absoluut! Ik vond het uitbrengen van dit boek superspannend, omdat het echt weer iets anders is dan mijn eerdere boeken. ‘Het verkeerde meisje’ bevat meer gruwelijkheden, is vrij beeldend geschreven en ik was erg benieuwd hoe mensen daarop zouden reageren. Maar op een paar mensen na (die zelfs vinden dat ik losse radertjes in de bovenkamer heb, haha), zijn de reacties op het boek super!

•  Hoe beleefde je de dag dat het boek arriveerde in de boekhandel?  Wat doe je als auteur op zo’n dag?

Deze keer was de boekpresentatie pas vijf dagen na de verschijningsdatum. Meestal is het op dezelfde dag en dan ben ik heel de dag zenuwachtig aan het ijsberen omdat ik weet dat dan ’s avonds dat spannende moment in de boekhandel is. Nu was de dag van verschijning eigenlijk heel relaxed. Ik heb een appeltaartje op het boek genomen en het ijsberen bewaard voor later in de week.

•  Is ‘Het verkeerde meisje’ een standalone of het begin van een nieuwe serie?

Het is een standalone. Het verhaal van Amelie is voor mij volledig afgerond en goed zoals het is.

•  ‘Een nieuw begin’, ‘Uitgeschakeld’ en ‘Zwarte ziel’ vormen een trilogie rond Jennifer Brugman.  ‘Nooit meer alleen’  en ‘Het verkeerde meisje’ zijn standalones.  Is dat een beslissing die bij jou of bij de uitgever ligt?

Bij de trilogie was het zo dat ik ‘Een nieuw begin’ (mijn debuut) niet schreef met het idee een complete serie rondom Jennifer Brugman uit te brengen. Ik kwam net kijken, was dolblij dat mijn werk überhaupt gepubliceerd werd en dacht nog niet eens na over een volgend boek. De uitgever opperde het idee dat het ook prima uit zou kunnen groeien tot een serie en toen het boek er eenmaal was, was dat ook een veelgehoorde kreet van lezers. Pas toen ben ik na gaan denken over een tweede deel en is er uiteindelijk zelfs nog een derde deel gekomen. De beslissing ligt dus uiteindelijk wel bij mij, maar soms word ik op ideeën gebracht door anderen 😉

•  Wat geniet bij jou, als lezer, de voorkeur: een standalone of een serie?  Waarom?

Als lezer kan ik van beiden enorm genieten, alleen merk ik de laatste jaren wel dat series me wat sneller gaan ‘vervelen’ als ik dat even zo oneerbiedig mag zeggen. Meestal heb ik het na een aantal delen wel gezien met de personages en hun heldendaden waar geen eind aan komt. Vandaar dat ik het zelf ook bij drie delen Jennifer Brugman heb gehouden.

•  Jouw hoofdpersonages zijn vrouwen.  Toeval of is dat een weloverwogen keuze?  Denk je ooit een thriller te schrijven met een man in de hoofdrol?

Het is nooit een weloverwogen keuze geweest, maar wel de meest logische aangezien ik zelf een vrouw ben 😉. Het inleven in de psyche van een vrouw gaat me nu eenmaal makkelijker af dan in die van een man (met het schrijven, maar ook in het echte leven, haha). Maar in de trilogie, waarin de perspectieven wisselen, heb ik ook stukken vanuit het perspectief van de mannelijke personages geschreven. Dus wie weet…

•  Je schrijft spannende boeken die op heel goede kritieken mogen bogen.  Schrijf jij volgens bepaalde formules?

Ooooh, was dat maar waar! Als er een formule was voor het schrijven van boeken die op goede kritiek mogen bogen (wat zeg je dat leuk trouwens) dan zou ik hem graag ontdekken. Maar nee dus, bij ieder boek waaraan ik begin voelt het alsof ik alles wat ik heb geleerd bij voorgaande boeken vergeten ben en het weer voor eerst doe. Misschien is juist dat wel mijn formule?

•  Waaraan moet een spannende thriller voldoen?

Dit is natuurlijk een schot voor open doel maar uiteraard moet er voldoende spanning in een thriller aanwezig zijn. Daarbij vind ik het prettig als de personages ‘echt’ zijn. Dat conversaties natuurlijk overkomen en iemand niet alleen maar goed of slecht is. Ook hou ik van een snufje (droge) humor en van cliffhangers. En het liefst sla ik een boek uiteindelijk dicht met een wow-gevoel omdat ik verrast ben met een fijne plottwist. Nu ik dit zo opsom zie ik dat ik best veeleisend ben…

•  Welke is de meest spannende thriller die jij zelf ooit las?

Ik kan niet specifiek één thriller als spannendste ooit benoemen. Het wordt me uiteraard vaker gevraagd en als het echt móet lepel ik dan wel een titel op, maar ik heb door de jaren heen heel wat thrillers gelezen en er zijn er meerdere die in mijn geheugen gegrift staan als toppers (en die lijst wordt natuurlijk ook nog altijd aangevuld). Daarbij ervaar ik sommige thrillers, als ik ze nu na al die jaren teruglees, inmiddels heel anders omdat mijn leesvoorkeur (en thrillerervaring) veranderd is. Maar er zijn een aantal thrillers die ik toch al meerdere keren gelezen heb, en die ik nog steeds geweldig vind. Titels die bij me naar boven komen zijn Misery van Stephen King, De Sadist van Dean Koontz, Vermist van Chevy Stevens, Het Franciscuskomplot van Dean Koontz, De Freak van Ryne Douglas Pearson, Stalker van Alan Jacobson.

•  ‘Het verkeerde meisje’ thrilt van begin tot einde.  Die volgehouden spanning creëren zorgt dat ook voor spanning bij jou zelf?

Haha, gelukkig schrijf ik met veel tussenpozes. Soms heel lange tussenpozes zelfs als ik in de knoop zit met het verhaal. Maar ik snap wat je bedoelt. En het schrijven van heftige stukken is – zeker bij dit boek – altijd wel pittig. Op dat moment doorleef ik de angsten en emoties van de personages en zit ik helemaal in het verhaal. Op het moment dat ik dan stop met schrijven, is het soms lastig om dat knopje meteen weer helemaal om te krijgen. Bij dit boek was het zelfs zo, dat ik een periode ook echt moeite had met ontspannen over straat gaan, omdat ik zo met het verhaal bezig was en in iedereen een potentiële ontvoerder zag. Als er iemand een poosje achter me liep of fietste, kreeg ik spontaan de kriebels… Gelukkig is dat ook weer overgegaan, haha.  

•  Het boek thrilt rond een heel beperkt aantal personages.  Welk effect beoog je hiermee?

Focus. Ik lees weleens boeken waarbij ik – zeker in het begin – struikel over de personages en merk dat ik me dan bij het opnieuw oppakken van het boek steeds afvraag wie wie ook alweer was. Dat leidt voor mij ontzettend af van het verhaal en het leesplezier, daarom probeer ik zelf het aantal personages meestal enigszins te beperken en alleen te schrijven over de personen die het verhaal echt nodig heeft. Dat lukt natuurlijk niet altijd, want soms zie je als schrijver niet in dat iemand eigenlijk geen functie heeft, simpelweg omdat je die persoon zelf zo leuk of interessant vindt. Dat zijn de zogeheten ‘darlings’ die dan vaak bij redactierondes alsnog sneuvelen. Snik.

•  Waar ligt de ‘vonk’ (ik las je nawoord, maar de lezer misschien nog niet) voor dit boek?

Leuk dat je het nawoord hebt gelezen, ik heb begrepen dat lang niet alle lezers dat altijd doen! Ik beschrijf in mijn nawoord dat een boek voor mij altijd begint met een vonkje. Iets wat me triggert en waarvan ik het gevoel krijg: hier móet ik iets mee. In het geval van Het verkeerde meisje waren het twee vonkjes: een indringende column van Claudia de Breij met de titel ‘Juiste plaats, juiste tijd’ en een afschuwelijk nieuwbericht over een Britse tiener die een hond van een klif gooide terwijl zijn vriend (eveneens een tiener) het lachend filmde. Vanuit die twee vonkjes ontstonden er een dader en een slachtoffer. Een pathologische leugenaar met een waar killerbrein en een meisje op de juiste tijd op de juiste plaats, met wie het desondanks gruwelijk verkeerd ging…

•  Had je al onmiddellijk de hele plot in je hoofd zitten of groeit het verhaal in de interactie tussen de personages?  Wat is er eerst: de misdaad, de personages, …?

Om eerlijk te zijn is dat bij ieder boek weer anders. Bij het ene boek heb ik heel duidelijk het einde in mijn hoofd zitten, bij een ander boek weer juist het begin, bij een ander is de hoofdpersoon weer leidend. Kortom, hier heb ik geen vast patroon voor. Ik begin met dat vonkje waar ik het eerder over had en van daaruit ontwikkelt het verhaal zich gaandeweg. Volgens veel schrijfexperts is het niet handig om zonder schrijfplan aan de gang te gaan, want hoe kun je een verhaal schrijven als je niet weet waar je naartoe wilt? Hét recept voor continu vastlopen. Mijn ervaring is inmiddels dat een schrijfplan voor mij juist niet werkt. Al voor de eerste hoofdstukken op papier staan ben ik er minimaal zes keer van afgeweken en is alles weer veranderd. Op die manier ben ik meer tijd kwijt aan het updaten van mijn schrijfplan, dan dat ik daadwerkelijk aan het schrijven ben, haha. Dus ja, ik neem de hobbels die ik door de chaos tegenkom voor lief en rijd zonder de TomTom naar mijn eindbestemming… (in het echte leven verdwaal ik overigens zowel mét als zonder TomTom).

•  Het woord ‘sprookje’ komt een paar keer terug.  Hou jij van, geloof jij in sprookjes?

Ik ben gek op sprookjes, altijd al geweest. De eenvoud ervan, het happy end. What’s not to like? En of ik er in geloof, haha. Ik denk dat, als je er voor openstaat, er in ieders leven sprookjesachtige momenten zijn. Geen pratende theekopjes of dansende muizen, maar wel onvergetelijke momenten om een levenlang te koesteren.

•  Heb je een favoriet sprookje?  Welk en waarom?

Jaaaaa, heel veel, maar mijn uber-favoriete sprookje is Beauty and the Beast. Mijn man trok lang geleden ooit eens (we zijn al vanaf de middelbare school samen) de vergelijking tussen mij en Belle. Het dorpsmeisje dat door iedereen wat vreemd gevonden wordt en die het liefst met haar neus in de boeken zit. Dat bestempelde hem uiteraard meteen tot ‘Het beest’ en sindsdien is dat een beetje ons sprookje geworden. Ik heb de film (zowel de tekenfilm als de Amerikaanse musicalfilm uit 2017) al meerdere keren gezien en ik geniet er nog steeds van. En, ik heb een aantal jaren geleden zelfs mijn arm laten voorzien van een Beauty and the Beast-tattoo…

•  Sprookjes hebben iets wreeds, het is niet altijd ‘En ze leefden lang en gelukkig’ en toch worden we erdoor aangetrokken.  Hoe zou jij dat verklaren?

Ik weet dat de meeste sprookjes oorspronkelijk niet zo ‘zoet’ waren als Disney ze ons later heeft voorgeschoteld. Zo lopen er inderdaad heel wat bekende sprookjes eigenlijk anders af dan hoe de meeste mensen ze heden ten dage kennen. Voor mij persoonlijk gaat bovenstaande vlieger niet op, want ik word niet zo aangetrokken door die ‘wrede’ sprookjes, ik ben juist fan van die Disneyvibe. Als ik een sprookje lees/kijk, wil ik feelgoodgarantie, even die kop in het zand en juist wel dat happy end-gevoel. Wil ik gruwelen, dan pak ik wel een thriller. De aantrekkingskracht van het gruwelijke in boeken en films is een fascinerende. Ik vergelijk het met een rit in de achtbaan. Wel de spanning willen ervaren, maar weten dat je aan het eind van de rit weer veilig uit dat karretje kunt stappen…  

•  ‘Hans en Grietje’ verloopt parallel met het begin van het verhaal.  Zitten er nog andere sprookjes verwerkt in het verhaal? 

Nee hoor, de rest van het boek is niet bepaald ‘sprookjesachtig’ te noemen 😉

•  Naast ‘sprookje’ is ‘familie’ een tweede begrip dat centraal staat.  Schrijnend wat het gemis daaraan kan in gang zetten.  Voel je dat ook als auteur terwijl je schrijft?

Ik vind familiebanden en patronen die binnen families ontstaan erg interessant en het speelt dan ook in al mijn boeken in meer of mindere mate wel een rol. Het gemis aan familie is iets wat ik uit persoonlijke ervaring ken, dus daar voel ik zeker wel wat bij.  

•  Had jij zelf meteen een klik met hoofdpersoon Amelie?

Nee, om eerlijk te zijn niet. Ik vond haar niet echt sympathiek, een beetje een snob eigenlijk, maar dat was ook wat ik voor ogen had. Gaandeweg het verhaal ontwikkelde ze zich tot iemand met lef en pit, iemand waar ik respect voor kreeg.

•  Kon je begrip opbrengen voor ‘het killerbrein’ in het boek?

Tot op zekere hoogte. Ik wilde heel graag beschrijven hoe ‘het killerbrein’ ontstond. En door die situaties zo uit te diepen was er uiteindelijk toch, ondanks alle gruwelijkheden, een lichte vorm van empathie.

•  Het uitwerken van een karakter met een antisociale persoonlijkheidsstoornis vergt toch wel wat energie, of niet?  Hoe weet je hoever je kan gaan?  Heb je voor de uitwerking van dit karakter specialisten ter zake geconsulteerd?

Tot hoever ik kan gaan is niet iets waar ik mee bezig ben als ik schrijf. Het verhaal is het verhaal. Pas wanneer het af is, ga ik kijken of ik vind dat bepaalde dingen ‘te ver’ gaan of dat ze echt nodig zijn voor het verhaal. Voor de uitwerking van het lugubere karakter in Het verkeerde meisje, heb ik het boek ‘Het gewelddadige brein’ van neurocriminoloog Adrian Raine gelezen, over de biologische wortels van crimineel gedrag. Erg interessant!

•  Herken je het gevoel van ‘op het verkeerde moment de verkeerde persoon op de verkeerde plaats’ te zijn?

Op het verkeerde moment de verkeerde persoon op de verkeerde plaats zijn. Daar is wel heel veel verkeerd aan, haha. Gelukkig is het niet zo ernstig, maar soms ben ik wel letterlijk op het juiste moment op de verkeerde plaats of op het verkeerde moment op de juiste plaats. Vooral in periodes waarin ik middenin mijn schrijfproces zit kan ik nog weleens wat warrig zijn en wil het me soms gebeuren dat ik afspraken verkeerd opsla in mijn geheugen, of op de verkeerde plek eindig. Oeps…

•  Tot slot, heb je al ideeën voor een volgende thriller?  Kan en mag je er al iets over kwijt?  Wanneer mogen we jouw volgende boek verwachten?

Ik ben een poosje geleden al aan de slag gegaan met een nieuw boek. Na de zomervakantie ben ik van plan dat op te pakken. Ik kan alvast zeggen dat het weer heel iets anders wordt dan Het verkeerde meisje en dat ik voor dit boek veel uit mijn eigen ervaringen als schrijfster kan putten. Wanneer het te verwachten is, daar heb ik nog geen idee van, maar ik hoop op volgend jaar zomer want al die foto’s van mensen die mijn boek aan het zwembad/strand lezen bevallen me wel! 😊

Heel veel dank voor de tijd die je voor Thrillerlezers! wou vrijmaken!

Jullie ook bedankt en wie weet tot bij een volgend boek weer!

Groetjes

Angelique

De boekenkast van Angelique Haak

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik Ink van tevoren gewaarschuwd heb toen ze me vroeg voor dit item, want mijn boekenkast is een beetje sneu. Dit omdat hij slechts uit drie vakjes in een Ikea kast in mijn woonkamer bestaat en verder uit verhuisdozen op zolder. Iets met chronisch ruimtegebrek…

Maar, ik woon op een steenworp afstand van de mooiste en best gevulde boekenkast die je je maar kan wensen (zie foto) en daar doe ik dan ook regelmatig een greep uit.  

Anyway, goed gevulde boekenkast of niet, erg leuk om mee te doen aan dit item!

*Hoe divers is jouw boekenkast?

Omdat ik niet zo heel veel ruimte heb voor mijn boeken is de kast vrijwel alleen gevuld met mijn favoriete genre: de thriller. Er staat hier en daar een verdwaalde roman tussen en een fantasyboek, maar die zijn op een hand te tellen.

 

*Staan ze op alfabetische volgorde, kleur of andere wijze gesorteerd?

Enigszins. Ik heb lichtelijk OCD, dus wel een rijtje zwarte boeken bij elkaar, een rijtje Stephen King bij elkaar, alle kleurrijke gevallen bij elkaar en een rijtje overig…

*Wat zijn de 3 mooiste boeken die je hebt?

Mooi van uiterlijk vind ik nog steeds de oudere boeken van Nicci French. De eenvoud van de zwarte rug en het mystieke van de stenen beelden op de covers spreekt me erg aan. 

Qua inhoud vind ik dit een lastige vraag. In iedere levensfase zijn er weer andere boeken die ik op dat moment mooi vind, maar die ik jaren later bijvoorbeeld weer heel anders ervaar. Er zijn wel een aantal boeken in mijn collectie die ik al meerdere keren gelezen heb, omdat ze me blijven boeien. O.a. Misery van Stephen King, De Sadist van Dean Koontz en Vermist van Chevy Stevens. En terwijl ik van deze boeken een foto maakte, realiseerde ik me dat het alle drie boeken zijn die gaan over iemand die opgesloten wordt door een vreselijk gestoord en sadistisch persoon. Geen idee of deze bizarre fascinatie iets over mij zegt, hahaha.

*Staat jouw favoriete boek aller tijden daar ook tussen?

Zoals gezegd, ik heb niet echt een favoriet boek aller tijden. Het verschuift door de jaren heen. Wel heb ik een all time favoriete serie in mijn kast, namelijk de donkere Toren-serie van Stephen King. Hier heb ik destijds zo van genoten! Op de een of andere manier durf ik niet nog een keer aan deze serie te beginnen, omdat ik bang ben dat de magie de tweede keer minder zal zijn. Wie weet, ooit nog eens…

*Belandt elk boek in de kast of doe je ook makkelijk weg?

Gezien het ruimtegebrek belandt niet ieder boek in mijn kast, vandaar die handige dozen op zolder. Boeken met een emotionele waarde of boeken waarvan ik denk dat ik ze ooit nog een keer ga lezen bewaar ik, de andere gaan in de ‘mag-weg’ dozen (en die dozen doe ik vervolgens niet weg).

 

*Lees je veel?

Wat heet veel? In vergelijking met iemand die niet leest wel, in vergelijking met sommige boekenwurmen bar weinig. Gemiddeld zo’n dertig boeken per jaar, en ik hoorde pas ergens dat de gemiddelde Nederlander er acht per jaar leest, dus niet slecht toch?

*Waar lees je het allerliefste?

Ik lees het liefst in bed voor ik ga slapen. Het aantal bladzijdes is dan ook sterk afhankelijk van hoe moe ik ben, maar ik lees wel élke avond. Het helpt me om mijn eigen gedachten uit te zetten en te ontspannen. Verder lees ik op zonnige dagen ook graag in de tuin.   

*Aan welke boeken uit je jeugd heb je mooie herinneringen en bezit je die ook?

De aller echt àllereerste boeken waar ik mooie herinneringen aan heb zijn de Disneyboekjes van vroeger, iedereen kent ze denk ik wel. Via een abonnement kreeg je dan maandelijks een nieuw boek toegestuurd. Ik kon er als kind geen genoeg van krijgen als mijn ouders hieruit voorlazen en ik heb ze zelf ook weer aan mijn kinderen voorgelezen. De doos met al deze stukgelezen boekjes staat op zolder en wie weet zullen mijn eigen kinderen ze ooit weer aan hun kinderen voorlezen.

*Kom je uit een gezin waar veel gelezen werd?

Ja en nee. Mijn moeder las werkelijk het ene boek na het andere en als ik aan haar denk (ze is helaas overleden) dan zie ik haar voor me op de bank met een boek in haar hand. Ze las alles. Romans, thrillers, avonturen- en jeugdboeken, fantasy. Mijn liefde voor het lezen komt dan ook zeker bij haar vandaan.

Mijn vader is een ander verhaal, die leest zelden een boek. Hij heeft zelfs mijn boeken niet gelezen, schandalig... 

*Leen je wel eens boeken uit?

Mensen kunnen nog beter aan mij vragen of ze mijn auto mogen lenen dan mijn boeken, want ik ben daar een enorme zeikerd in. Hoewel veel van mijn boeken oud en vergeeld zijn en allesbehalve splinternieuw, hebben de meeste toch een emotionele waarde (zoals ik al zei, ze horen bij bepaalde levensfases).

Soms ga ik de fout wel weer eens in met uitlenen en dan krijg ik er steevast spijt van… Zo heb ik er nu een in de leen bij iemand die ik op het moment niet veel zie en denk ik regelmatig: ik mis je!! (het boek dus hè, niet de persoon 😉). Dus nee, in principe leen ik geen boeken uit, alleen als ik een vlaag van verstandsverbijstering heb.

Zusjes van Chevy Stevens

Titel: Zusjes
Auteur: Chevy Stevens
Uitgeverij: Cargo
Publicatiedatum: juli 2016


Zusjes heeft een mooie, duistere cover met donkere wolken en drie meisjes hand in hand. Het geheel ziet er dreigend uit. Vooral de quote op de cover door Karin Slaughter klinkt veelbelovend: ‘Laat je niet meer los.’ 
Chevy Stevens is het pseudoniem van Rene Unischewski. Ze werkte lange tijd als makelaar, waarbij ze de inspiratie opgedaan heeft voor het scenario voor haar thrillerdebuut Vermist. Voor haar debuut ontving zij de International Thriller of the Year Award. 

Jess, Courtney en Dani zijn drie tieners die, na het overlijden van hun moeder, regelmatig mishandeld worden door hun vader. De meiden moeten hard werken om te kunnen overleven terwijl hun vader weken aan een stuk weg is voor werk. Wanneer hij op een avond stomdronken thuiskomt en Courtney probeert te verdrinken, slaat het noodlot toe. De meiden besluiten te vertrekken naar Vancouver om uit handen van Jeugdzorg te blijven. Tijdens deze lange rit worden ze niet gespaard. Zeventien jaar later lijken ze allemaal gesetteld te zijn, maar schijn bedriegt. 

Zusjes is opgedeeld in drie delen. Het eerste deel, welke in het verleden speelt, wordt voornamelijk vanuit het oogpunt van Jess verteld, hierdoor wordt haar personage goed uitgediept. Je kunt enkel meeleven met wat haar allemaal overkomt. De overige personages blijven wat oppervlakkig. 
Het tweede en derde deel is geschreven vanuit het oogpunt van Skylar en Jess (later Jamie) en beschrijft het heden. Ook door deze stukken worden deze twee personages goed uitgediept, maar ook hier blijven Courtney en Dani wat oppervlakkig. Persoonlijk hadden zij ook aan het woord mogen komen waardoor meer verdieping was ontstaan in hun gedachten en gevoelens. Zij zijn ook van wezenlijk belang. 

Voornamelijk in het eerste deel zijn de personages wel vrij naïef en goed gelovig, wat wel jammer is. Het verhaal an sich is heerlijk vlot geschreven en leest als een trein. Geen ellenlange hoofdstukken en er wordt duidelijk weergegeven om welk personage het gaat. Met enige regelmaat worden de gebeurtenissen zeer gedetailleerd beschreven waarbij de gruwelijkheden niet achterwege worden gelaten. De spanningsopbouw is vrij goed, heel af en toe zwakt de spanning wat af, waarna deze toch weer goed wordt opgepakt. Het einde is niet geheel verrassend maar het verhaal wordt mooi afgesloten.

Een mooie vergelijking die ik tegenkwam: Hij deed me aan een arend denken, door de manier waarop hij een van ons strak aankeek en zijn blik daarna naar de ander flitste.

Zusjes is een mooi en aangrijpend, niet geheel verrassend, verhaal over de gruwelijkheden die drie zusjes moeten doorstaan om een “normaal” leven voor zichzelf te kunnen realiseren.

Spanning: 3,5 
Plot: 3,5 
Leesplezier: 3,5 
Schrijfstijl: 4
Originaliteit: 3,5 
Psychologie: 3,5

Chevy Stevens krijgt hiermee 3,5 mooie sterren voor Zusjes.

Amanda


Recensie is eerder verschenen op Vrouwenthrillers.nl

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

De lees- en wandelvakantie van Heidi

Op het moment dat ik met samengeknepen billen, op een hoogte van 1860 meter, samen met mijn man en kinderen met de auto, een berg in Noorwegen besteeg, waarbij diepe afgronden me als een gevaarlijke roofvogels aankeken en het angstzweet me van het hoofd druppelde, kreeg ik een bericht van Ink op m’n telefoon binnen of het me leuk leek om een leesweek te schrijven.

Eventjes was ik de diepte vergeten en kon ik mijn vastgehouden adem laten ontsnappen.

Met nieuw gevonden moed antwoordde ik dat me het erg leuk leek en dat de timing weer magnifiek was, omdat ik inmiddels op eenzame hoogte tussen de sneeuw was aangekomen.

Er was nog een klein probleempje, ik moest ook weer met de auto naar beneden. Ik denk dat ik ook wel lopend mocht van m’n man, maar dit zag ik zelf niet zo zitten.

Ink wenste me alvast veel succes en praatte me vooral veel moed in.

Gelukkig is mijn man een ware coureur in de bergen en viel de rit naar beneden achteraf best mee.

Inmiddels was onze vakantie al een paar dagen oud.

Het begon allemaal met een autorit naar Denemarken, die eigenlijk best goed verliep; de kinderen vermaakten zich goed met hun tablet.

Mijn man genoot van het autorijden en ik begon met het lezen van Een stap te ver van Tina Seskis, een redelijk verhaal, maar waar echte spanning ontbrak.

Ik had me voorgenomen om op de Stena Line heerlijk verder te lezen.

Helaas liep dit een beetje anders, op het moment dat het schip op open zee kwam, was het ook met mijn oriëntatie gedaan en kreeg ik spontaan zeemansbenen waarbij recht lopen plotseling niet meer kon, laat staan een boek lezen. Na een vaartocht van elf uur, kwamen we aan in Oslo en stond ik weer stevig op mijn benen.

Vanaf hier konden we onze vakantie voortzetten en vervolgden we onze weg richting ons eerste vakantieadres. Een fijn appartement met uitzicht op de bergen en water en wat nog belangrijker en vooral niet vanzelfsprekend in Noorwegen is, het was prachtig weer.

Na een verkwikkende nachtrust en een goed ontbijt, besloten we dat het de perfecte dag was om de Preikostolen te beklimmen.

Een wandeltocht van 4 kilometer, met flinke stijgingen en heel wat zweetdruppels later, kwamen we eindelijk op de magische plek aan en dook een duizelingwekkende afgrond van 600 meter voor ons op.

Samen met mijn zoon ben ik plat op mijn buik gaan liggen en hebben we over het randje gekeken, wat voor een spontane kanteling van mijn maag zorgde.

Nadat we een poos hadden genoten van het uitzicht en onze lunch hadden genuttigd, besloten we dat het tijd werd om terug te gaan.

Toen we weer beneden waren, hadden we er een flinke wandeling opzitten van 5 uur, maar het was het meer dan waard.

Voldaan reden we terug naar ons vakantieadres.

De volgende dag kwam ik erachter dat mijn kuit een spier was en besloten we een rustdag in te plannen. Nadat ik mijn spieren even een dag rust had gegund, zagen we een mooie wandelroute, die ons wel wat leek. Vol goede moed gingen we van start, het was een bergroute van 9 km, dus best te doen. Toch werd die route op de één of andere onverklaarbare reden ineens langer en toen we terug kwamen bleken we 18 km te hebben gelopen.

Ik moet er niet aan denken omdat hier in Nederland te moeten doen, maar de natuur is in Noorwegen zo ongerept en mooi, dat die kilometers voorbij vlogen.

De kinderen vonden het prachtig en wilden eigenlijk de volgende dag wel weer lopen, maar wij besloten dat we nu maar eens een autoroute gingen rijden, waarbij we een prachtige waterval gingen bezichtigen en vooral onze oude spieren wat rust te gunnen.

Na een week op het eerste adres te hebben gezeten, was het tijd om een deurtje verder te gaan en reden we via de prachtigste wegen naar ons tweede adres.

Een echte berghut bij een boerengezin, waar het uitzicht al weer zo mooi was. Daar begon ik ook te lezen in mijn tweede boek van de vakantie, Zusjes van Chevy Stevens, een echte aanrader.

Al moest ik tijdens het lezen wel af en toe denken aan de boer waarvan wij het huisje huurden omdat ik enige overeenkomsten zag en de rillingen liepen me over de rug.

Ook op deze plek hebben we weer de prachtigste dingen gezien, zoals de Briksdalsbreen, een zijarm van de Jostedalsbreen, de grootste gletsjer van het vaste land van Europa, met een omvang van 487 m2.

Je voelt je dan als mens zo klein en nietig als je geniet van deze natuurverschijnselen en het zet je weer met beide benen op de grond.

Toch hadden we tijdens de vakantie een regendag, wat meer regel dan uitzondering is in Noorwegen, dus besloot ik dat het hoog tijd werd om naar een boekwinkel op zoek te gaan. Ik kom al meerdere jaren in Noorwegen maar was nog nooit in een boekwinkel geweest.

Na wat navraag bij een Noor, kwam ik erachter dat er op een klein half uurtje rijden eentje zat.

Met enthousiasme sleepte ik mijn hele gezin mee in de auto en reden we langs een regenachtig fjord richting de plek waar ik me als een vis in het water voel; een echte boekwinkel.

Daar aangekomen keek ik mijn ogen uit, wat zag ik veel boeken die ik herkende omdat ik ze zelf gelezen had, bijvoorbeeld de boeken van M.J. Arlidge en wat leuk om te zien dat ze daar hele andere covers hebben.

Ook zat er een prijsstickertje op, nieuwsgierig vroeg ik mijn man om eens te kijken wat hier de boeken kosten, daar schrok ik wel een klein beetje van, je betaalt daar namelijk zo 37,50 euro voor een boek! 

Eigenlijk had ik het ook wel een beetje kunnen verwachten omdat het levensonderhoud behoorlijk duurder is in Noorwegen, maar het loon ligt ook hoger, dus daar is het gewoon. Toch vond ik het erg interessant om daar eens in een boekwinkel te snuffelen, voldaan reden we weer naar huis.

De laatste vakantiedag brak aan, ook deze was enigszins regenachtig, dus konden we mooi op trollenjacht gaan. Ik had Ink beloofd een mooi exemplaar voor haar te kopen, als ik er eentje tegen kwam en daar stond hij; een echte trol. Mooie bijkomstigheid, het waren er drie, met een boek in de handen, mooier kon niet. Deze ging mee naar Nederland en binnenkort gaat hij aan zijn laatste reis richting Brabant beginnen.

Maar eerst ga ik zelf even bijkomen van de vakantie, waarbij lezen en leuke dagjes weg afgewisseld werden en waar vooral volop genoten werd.

Heidi

WIN WIN WIN Zusjes van Chevy Stevens

Vorige week schreef onze Danielle een zeer enthousiaste recensie over Zusjes van Chevy Stevens. Die recensie kun je hier lezen. 

Als je deze recensie gelezen hebt, is het antwoord op onze vraag simpel te beantwoorden. Uit hoeveel delen bestaat het boek?

Je kan je antwoord sturen naar Thrillerlezersblog@gmail.com met in de onderwerpregel Zusjes.
Wij verloten een epub en een papieren versie van dit zeer spannende boek!
Dus toe aan een echte thriller deze zomervakantie?? Mailen!

Waar gaat het over?

De zusjes Jess, Courtney en Dani Campbell wonen op een afgelegen boerderij in Canada. Het is een hard leven, vooral omdat ze uit de buurt moeten blijven van hun driftige vader. Op een nacht loopt een ruzie uit de hand en de zussen slaan op de vlucht. Als hun auto pech krijgt vragen ze hulp aan twee mannen in een klein stadje, maar dat is het begin van een nieuwe nachtmerrie. Achttien jaar later wonen ze onder andere namen in Vancouver. Wanneer een van de zussen vermist wordt, wordt duidelijk dat het verleden hen heeft ingehaald, en dat ze niet nog een keer kunnen vluchten.

Zusjes - Chevy Stevens

Titel: Zusjes
Auteur: Chevy Stevens
Uitgeverij: de Bezige Bij
384 pagina’s

Over de auteur:
Chevy Stevens is het pseudoniem van Rene Unischewski (Vancouver Island, Canada, 1973).  Ze werkte lange tijd als makelaar, waarbij ze zich voorstelde wat voor vreselijks er zou kunnen gebeuren tijdens bezichtigingen met potentiële kopers. Het meest gruwelijke scenario vormde de inspiratie voor haar thrillerdebuut Still missing (2010), vertaald als Vermist.
In een rap tempo volgde nog meer thrillers, zoals Ik zie alles en Nachtspel, voor Still missing ontving Stevens de International Thriller of the Year Award voor het beste debuut. Haar boeken worden in meer dan dertig landen uitgegeven.

Achterflap
De zusjes Jess, Courtney en Dani CampbeIl wonen op een afgelegen boerderij in Canada. Het is een hard leven, vooral omdat ze uit de buurt moeten blijven van hun driftige vader. Op een nacht loopt een ruzie uit de hand en de zussen slaan op de vlucht. Als hun auto pech krijgt vragen ze hulp aan twee mannen in een klein stadje, maar dat is het begin van een nieuwe nachtmerrie.
Achttien jaar later wonen ze onder andere namen in Vancouver. Wanneer een van de zussen vermist wordt, wordt duidelijk dat het verleden hen heeft ingehaald, en dat ze niet nog een keer kunnen vluchten.

Het verhaal wordt in drie delen opgesplitst. Het eerste deel wordt verteld uit naam van het jongste zusje Jesse. Je wordt meegesleept in een beangstigend verhaal over wat de zusjes mee moeten maken bij hun vader die, door voortdurend dronken te zijn, zijn agressieve gedrag niet onder controle heeft. De zusjes worden aan hun lot overgelaten en tijdens een uit de hand gelopen ruzie met hun vader is er nog maar een uitweg en dat is vluchten, ver weg van huis en haard.
Tijdens hun vlucht komen ze door autopech in aanraking met twee mannen die bereid zijn hen te helpen. Maar is dat wel zo? Zijn deze mannen wel zo vriendelijk en behulpzaam zoals ze zich in eerste instantie voordoen? Vanaf dat moment beland je in een spel waarin je meegesleurd wordt en waarbij je met doodsangst de bladzijde telkens omslaat in de hoop dat er snel een einde aan de nachtmerrie komt.

Onder volledige anonimiteit leven de zusjes verder, waarbij datgene wat er 18 jaar geleden gebeurd is zover mogelijk verborgen wordt gehouden. Totdat op een dag een van de zussen wordt vermist.  En dan begint de nachtmerrie weer opnieuw. En weer dendert het verhaal door je hoofd, elk moment wat er beschreven wordt, elke seconde die te lang duurt houd je vast in een nachtmerrie waar geen einde aan lijkt te komen. Het grijpt je naar je keel, de angst neemt je mee op zoek naar een uitweg voor de zussen. Tot op het laatste moment waarbij alle opgedane emotie je even je adem ontneemt en ik mijn ogen niet helemaal droog kon houden. 

Als thriller-fan is dit een absolute must-read, alles wat een thriller moet bevatten zit er In verwerkt. Deze zal dan ook zeker in mijn top 5 belanden van beste boek van 2016.

Plot 5+
Schrijfstijl 5
Originaliteit 5
Psychologie 5+
Leesplezier 5
Spanning 5+

Bij deze wil ik dan ook Thrillerlezers bedanken dat ik dankzij hen de gelegenheid heb gekregen om dit boek te mogen lezen.

Mijn waardering voor dit boek komt op een dikke 5 sterren te staan.

Daniëlle


Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Verwacht in juli - deel 2

Strijdpunt - Tom Clancy (verschijnt 15 juli 2016)
De Special Forces van het Amerikaanse leger staan bekend om hun gespecialiseerde training en moed achter de vijandelijke linies. Maar er is een groep die nog geheimzinniger en nog dodelijker is. Een groep die bestaat uit de meest gevreesde mannen van deze planeet: de soldaten van het Ghost Recon team.
Als de Amerikaanse ambassadeur van Colombia is ontvoerd, vecht het Ghost Recon team zich door hordes rebellen heen om de man te redden. Maar tijdens hun missie ontdekken ze een nieuwe groep fundamentalistische moslims die wordt gesteund door Zuid-Amerikaanse drugskartels en rebellen.
Het echte doel van de groep is veel angstaanjagender: de controle over de knelpunten in de Indische Oceaan en het stoppen van de oliehandel. Dit kan miljarden betekenen voor Zuid-Amerika, maar het zal ook zorgen voor economische chaos in de rest van de wereld.
Terwijl de soldaten van het team hun prooi achtervolgen, komen ze er echter al snel achter dat hun echte vijand zich nog moet openbaren...
Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!


Spervuur - Chris Ryan (verschijnt 4 juli 2016)
Bij de Syrisch-­Iraakse grens wordt een Britse gijzelaar onthoofd door IS-­terroristen. De terrorist die het zwaard heeft gehanteerd wordt direct na de executie bij een gemaskerd figuur gebracht. Deze mysterieuze man, die De Kalief wordt genoemd, wordt behandeld met een mix van angst en respect. In Nigeria worden de Britse ambassadeur en zijn jonge assistent ontvoerd. Een SAS-­team met Danny Black wordt ingezet om ze te vinden. Als ze gevangenen ontdekken die zijn geïnfecteerd met een dodelijk virus, realiseren ze zich dat Boko Haram en IS samenwerken aan een wereldwijde bio-terroristische aanval. Het team moet de aanval zien te voorkomen en De Kalief ontmaskeren voordat de dodelijke ziekte te dicht bij huis komt. 
Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!



Zusjes - Chevy Stevens (verschijnt 4 juli 2016)
De zusjes Jess, Courtney en Dani Campbell wonen op een afgelegen boerderij in Canada. Het is een hard leven, vooral omdat ze uit de buurt moeten blijven van hun driftige vader. Op een nacht loopt een ruzie uit de hand en de zussen slaan op de vlucht. Als hun auto pech krijgt vragen ze hulp aan twee mannen in een klein stadje, maar dat is het begin van een nieuwe nachtmerrie. Achttien jaar later wonen ze onder andere namen in Vancouver. Wanneer een van de zussen vermist wordt, wordt duidelijk dat het verleden hen heeft ingehaald, en dat ze niet nog een keer kunnen vluchten.
Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!


Als de dood spreekt - Kathy Reichs (18 juli 2016)
Forensisch expert Temperance 'Bones' Brennan werkt met tegenzin samen met amateurdetective Hazel 'Lucky' Strike. Strike is gestuit op een geluidsfragment, waarop de stem van de drie jaar eerder ontvoerde tiener Cora Teague te horen is. De botten van Cora zouden volgens Strike al in het laboratorium van Bones moeten liggen. Maar klopt die conclusie wel?
Op zoek naar antwoorden in de mysterieuze zaak komt Bones terecht in wereld vol duistere geheimen en gevaarlijke overtuigingen. En al snel wordt haar duidelijk dat het niet bij één dode zal blijven... Kan Bones de waarheid boven tafel krijgen voor het te laat is? 
Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!


Drie minuten - Roslund & Hellstrom (verschijnt 1 juli 2016)
Ex-crimineel Piet Hoffmann is op de vlucht voor zijn Zweedse verleden. In Colombia begint hij een nieuw leven. Ogenschijnlijk als persoonlijk beveiliger van de beruchte guerrillero El Mestizo, in werkelijkheid als infiltrant voor de Amerikanen, die strijden tegen de drugskartels. Hij is de beste infiltrant die ze ooit hebben gehad. Maar dan gaat het gruwelijk mis. De Amerikanen publiceren een dodenlijst. En ook Piet staat erop ...
Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!