Ogen van duisternis van Dean Koontz

Vandaag de 100e recensie voor Thrillerlezers van de hand van Tamara! Dank je wel voor al je werk dat je in Thrillerlezers steekt Tamara.

Titel: Ogen van de duisternis
Auteur: Dean Koontz
Uitgeverij: Prometheus
Publicatiedatum: april 2020
Recensie door: Tamara
Kraaien: 3,5

Op zoek naar een verdwenen zoon – en een giftig mysterie dat de wereld bedreigt.
Nadat haar zoontje Danny is omgekomen bij een tragisch verkeersongeval, stort Tina Evans zich volledig op haar werk. Totdat een jaar later op Danny's schoolbord de woorden NIET DOOD verschijnen. Is het een zieke grap, het tastbare bewijs van haar eigen onderbewustzijn, of iets heel anders? Tina begint een zoektocht naar de waarheid. Maar telkens wanneer de oplossing aan het licht dreigt te komen, worden mensen op brute wijze vermoord. De waarheid is zo angstaanjagend en gevaarlijk dat ze misschien maar beter verborgen kan blijven...

“Ze bleef aan het schoolbord denken. “NIET DOOD”

Voorop de cover prijkt een rode sticker met “Voorspelde deze thriller de uitbraak van het Coronavirus?” Mijn interesse was gewekt en ik plofte met de E-reader op de bank. Ik ben benieuwd!

Het verhaal gaat om Tina, die het verlies van haar zoon, een jaar geleden, nog steeds niet verwerkt heeft. Ze heeft de grootste moeite om hem niet overal te zien en krijgt steeds meer last van een schuldgevoel omdat ze hem niet heeft gezien. Volgens de rouwarts was het niet verstandig, aangezien Danny er ontzettend toegetakeld uit zou zien.
Maar tot op de dag van vandaag heeft Tina daar spijt van. Op een dag hoort zij een geluid en bij de eerste gedachte van een inbreker, gaat zij op zoek. In de kamer van Danny staat op een schoolbord “Niet dood” geschreven. De lucht in de slaapkamer wordt steeds kouder.
Steeds meer komen er van deze poltergeist fratsen en wanneer ook vreemden er last van krijgen, komt Tina tot de conclusie dat Danny haar om hulp vraagt.
Wanneer zij samen met Elliot (topadvocaat) besluit het graf van Danny te openen, begint de race tegen de klok. Iemand probeert dat te verijdelen en waar ze komen, volgt de dood hun op de hielen.

Het verhaal is goed te volgen en geen moment verslapte mijn aandacht. De karakters zijn goed beschreven en ik leefde echt mee met de liefdesperikelen van Tina en Elliot.
Wel vond ik het verhaal wat snel in elkaar geflanst. (Nadeel is wel dat ik nu weinig over kan vertellen want dan ga ik enorm spoileren!) Het ene moment reis je mee met Tina en Elliot en dan krijg je ineens 2 nieuwe namen voor de kiezen, waarvan je nog nooit had gehoord en die ineens een belangrijke rol spelen.

En dan het plot....Manmanman.... wat was ik teleurgesteld. (Ook hier kan ik niets in detail schrijven...spoileren enz. enz.) Maar laat ik het zo omschrijven. Tina kwam, Tina zag en Tina overwon en baf.... Het einde. Ik heb bijna mijn E-reader kapot geswiped omdat ik echt dacht dat er nog een hoofdstuk achteraankwam. Ik mis enorm “ja, en hoe nu verder?”. Hoe ontwikkelt het zich verder? Het boek telt 288 pagina's dus er had makkelijk een laatste hoofdstuk bij gekund. Of een epiloog … Op z'n minst een epiloog! Daarom heeft het plot maar 1 kraai gekregen.

En dan het Coronavirus. Wel vond ik toepasselijk (of creepy) vond is dat het virus “Wuhan400” wordt genoemd. En je krijgt een beetje een beschrijving van het virus. Maar verder was er weinig “virus-achtig” aan.

Conclusie: Een heerlijk boek waar je jezelf even helemaal in kan verliezen. Goed en gedetailleerd beschreven. En op het zwaar onbevredigend eind na, een echte aanrader.

Spanning: 4
Originaliteit: 4
Psychologische ontwikkeling personages: 4
Leesplezier: 5
Schrijfstijl: 4
Plot: 1

De boekenkast van Angelique Haak

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik Ink van tevoren gewaarschuwd heb toen ze me vroeg voor dit item, want mijn boekenkast is een beetje sneu. Dit omdat hij slechts uit drie vakjes in een Ikea kast in mijn woonkamer bestaat en verder uit verhuisdozen op zolder. Iets met chronisch ruimtegebrek…

Maar, ik woon op een steenworp afstand van de mooiste en best gevulde boekenkast die je je maar kan wensen (zie foto) en daar doe ik dan ook regelmatig een greep uit.  

Anyway, goed gevulde boekenkast of niet, erg leuk om mee te doen aan dit item!

*Hoe divers is jouw boekenkast?

Omdat ik niet zo heel veel ruimte heb voor mijn boeken is de kast vrijwel alleen gevuld met mijn favoriete genre: de thriller. Er staat hier en daar een verdwaalde roman tussen en een fantasyboek, maar die zijn op een hand te tellen.

 

*Staan ze op alfabetische volgorde, kleur of andere wijze gesorteerd?

Enigszins. Ik heb lichtelijk OCD, dus wel een rijtje zwarte boeken bij elkaar, een rijtje Stephen King bij elkaar, alle kleurrijke gevallen bij elkaar en een rijtje overig…

*Wat zijn de 3 mooiste boeken die je hebt?

Mooi van uiterlijk vind ik nog steeds de oudere boeken van Nicci French. De eenvoud van de zwarte rug en het mystieke van de stenen beelden op de covers spreekt me erg aan. 

Qua inhoud vind ik dit een lastige vraag. In iedere levensfase zijn er weer andere boeken die ik op dat moment mooi vind, maar die ik jaren later bijvoorbeeld weer heel anders ervaar. Er zijn wel een aantal boeken in mijn collectie die ik al meerdere keren gelezen heb, omdat ze me blijven boeien. O.a. Misery van Stephen King, De Sadist van Dean Koontz en Vermist van Chevy Stevens. En terwijl ik van deze boeken een foto maakte, realiseerde ik me dat het alle drie boeken zijn die gaan over iemand die opgesloten wordt door een vreselijk gestoord en sadistisch persoon. Geen idee of deze bizarre fascinatie iets over mij zegt, hahaha.

*Staat jouw favoriete boek aller tijden daar ook tussen?

Zoals gezegd, ik heb niet echt een favoriet boek aller tijden. Het verschuift door de jaren heen. Wel heb ik een all time favoriete serie in mijn kast, namelijk de donkere Toren-serie van Stephen King. Hier heb ik destijds zo van genoten! Op de een of andere manier durf ik niet nog een keer aan deze serie te beginnen, omdat ik bang ben dat de magie de tweede keer minder zal zijn. Wie weet, ooit nog eens…

*Belandt elk boek in de kast of doe je ook makkelijk weg?

Gezien het ruimtegebrek belandt niet ieder boek in mijn kast, vandaar die handige dozen op zolder. Boeken met een emotionele waarde of boeken waarvan ik denk dat ik ze ooit nog een keer ga lezen bewaar ik, de andere gaan in de ‘mag-weg’ dozen (en die dozen doe ik vervolgens niet weg).

 

*Lees je veel?

Wat heet veel? In vergelijking met iemand die niet leest wel, in vergelijking met sommige boekenwurmen bar weinig. Gemiddeld zo’n dertig boeken per jaar, en ik hoorde pas ergens dat de gemiddelde Nederlander er acht per jaar leest, dus niet slecht toch?

*Waar lees je het allerliefste?

Ik lees het liefst in bed voor ik ga slapen. Het aantal bladzijdes is dan ook sterk afhankelijk van hoe moe ik ben, maar ik lees wel élke avond. Het helpt me om mijn eigen gedachten uit te zetten en te ontspannen. Verder lees ik op zonnige dagen ook graag in de tuin.   

*Aan welke boeken uit je jeugd heb je mooie herinneringen en bezit je die ook?

De aller echt àllereerste boeken waar ik mooie herinneringen aan heb zijn de Disneyboekjes van vroeger, iedereen kent ze denk ik wel. Via een abonnement kreeg je dan maandelijks een nieuw boek toegestuurd. Ik kon er als kind geen genoeg van krijgen als mijn ouders hieruit voorlazen en ik heb ze zelf ook weer aan mijn kinderen voorgelezen. De doos met al deze stukgelezen boekjes staat op zolder en wie weet zullen mijn eigen kinderen ze ooit weer aan hun kinderen voorlezen.

*Kom je uit een gezin waar veel gelezen werd?

Ja en nee. Mijn moeder las werkelijk het ene boek na het andere en als ik aan haar denk (ze is helaas overleden) dan zie ik haar voor me op de bank met een boek in haar hand. Ze las alles. Romans, thrillers, avonturen- en jeugdboeken, fantasy. Mijn liefde voor het lezen komt dan ook zeker bij haar vandaan.

Mijn vader is een ander verhaal, die leest zelden een boek. Hij heeft zelfs mijn boeken niet gelezen, schandalig... 

*Leen je wel eens boeken uit?

Mensen kunnen nog beter aan mij vragen of ze mijn auto mogen lenen dan mijn boeken, want ik ben daar een enorme zeikerd in. Hoewel veel van mijn boeken oud en vergeeld zijn en allesbehalve splinternieuw, hebben de meeste toch een emotionele waarde (zoals ik al zei, ze horen bij bepaalde levensfases).

Soms ga ik de fout wel weer eens in met uitlenen en dan krijg ik er steevast spijt van… Zo heb ik er nu een in de leen bij iemand die ik op het moment niet veel zie en denk ik regelmatig: ik mis je!! (het boek dus hè, niet de persoon 😉). Dus nee, in principe leen ik geen boeken uit, alleen als ik een vlaag van verstandsverbijstering heb.

Ilaria Tuti questioned

The writer of (in Dutch) Kind 39 was questioned by us

Hi! I am so glad to be with you Thrillerlezers!

*Who is Ilaria Tuti? Which five words will described you best and why?
I was born in a little village in the northeast of Italy, near Austria and Slovenia. I still live there with my husband Paolo, our two-year-old daughter Jasmine and two dogs. Since I was a child, I loved spending my spare time close to nature and these feelings and memories are present in the stories that I write.
I have a degree in economics and I manage public procurements for a private company. I like reading, writing, painting, cooking. I also like photography. The five words:
Private (I don’ speak very much about me)
Arachnophobe (I am trying to overcome the problem, with poor results)
Tsundoku (a Japanese word: I buy books compulsively, more than I can ever read)
Quiet (I love the silence, the primordial symphony of nature, smooth atmospheres)
Creative (I am always thinking about something new to invent)


*How did you come up with the plot of this first book?
The settings are my mountains, frozen and mysterious, and yet full of life.
My land is very important to me, with its millennial history, intact nature, the arcane charm of pre-Christian traditions and its powerful suggestions. The sense of belonging that I feel is very strong.
 My mountains are the true beating heart of the book. While I was writing, I felt the need to convey the emotions that these places arouse to me. Words were not enough; the descriptions could not end with a dot at the end of the sentence: they had to create an echo in the reader. That is why I tried to write a sensory novel: I used shadows and lights, smells, the sensation of heat and frost on the skin, colours, the primitive melody of the forest, the heat of the burrows, the breaths of the animals in the night...
For the description of the killer – a mind unknown to the criminal psychology manuals – I took inspiration from a real fact (a psychological research).
Teresa Battaglia is an unusual protagonist for a thriller – a Police Inspector in her sixties, suffering from diabetes and facing a potentially devastating new diagnosis. She appeared in my mind three years ago: slightly tetchy but compassionate, struggling with being overweight, she is a woman with wonderful maternal and protective instincts, though she has never been a mother herself. She is so good in her job because she is a rational being, but she knows when to let her heart guide her. The real inspiration behind Teresa Battaglia’s character is the strength of ordinary women who have made an armour out of their own insecurities and who have transformed difficult circustamces into a hymn to life. This novel is also dedicated to the many women who wake up more tired every passing day, and who battle solitude and illness: may they never cease to love themselves.



*What character in the book has most of you in it?
Teresa, beyond her temperament, is the kind of person that I would always want to be: straight, compassionate, with great integrity.

*Kind39 is your first book and is sold to several countries: how are your feelings about that?
I feel immense gratitude towards all the people who made it possible. I feel I have a great responsibility towards the readers who loved this novel, the booksellers, the bloggers, and the journalists who believed in its potential. I want to give them only my very best story.


*Do you have a writing-routine or any writing rituals, and if so, what are they?
I love collecting diaries. I buy them in every trip that I make, every time I go into a bookstore. So they are my writing-routine: when I get ready to write a new story, I choose the diary that I feel most suitable for those atmospheres. I write the date, maybe a title that I have in mind, and start writing the first notes.


* What was the soundtrack while you were writing? Are your listening to music while writing?
I love the contemporary composers of soundtracks: Hans Zimmer, James Newton Howard, and Steve Jablonsky. I listened to their music while I was writing Kind 39.

Hans Zimmer You tube


*Do you plot out your book from start to finish and then write it down or let you your characters lead the story and see where they take you?
I plot it out chapter by chapter, from start to the end: I need to write down every idea, excerpts of dialogues, situations, atmospheres… Then, when the plot is ready, I can finally dedicate myself to real writing, without having to worry about anything other than the pure pleasure of playing with words.

*What can distract you from writing?
Actually, my daughter is a great distraction!

*What kind of books do you like to read yourself?
I read very different genres, fiction and non-fiction. I love Primo Levi, Umberto Eco, Stephen King, above all. Then Raymond Carver, Michela  Murgia, Joe R. Lansdale, Gillian Flynn, Jo Nesbø, Camilla Läckberg  and so many others... I am a very curious person, I like studying history, psychology, anthropology. Now, for example, I am reading a book about the Lombard goldsmith art and its connections with pagan religion.
I love criminal psychology and profiling because they throw light on the depths of human mind. They make us understand that the line between good and evil is not as clear as we like to think. Monsters do not exist: serial killers are human beings, just like us, and most of the times they were abused children.


*When did you discover you wanted to be a writer?
It was a slow path: first, I started painting, when I was a little child that could barely hold a brush. Then, when I was a teenager, I became passionate about photography. As an adult, I realized that they were mediate and mysterious ways to tell stories. The portraits were characters, the landscapes were settings of the stories that I was telling in my mind. At that point, starting to write was natural.

*Can you name some books we have to read?

If this is a man – Primo Levi
Salem’s lot – Stephen King
The name of the rose – Umberto Eco
Gone girl – Gillian Flynn
Bloody January – Alan Parks

Cathedral – Raymond Carver
Accabadora – Michela Murgia
Phantoms – Dean Koontz
…


*Are you already working on a new book?
Of course! I have so many stories to tell.

*Can you shed some light already?
My second novel with Teresa Battaglia will be released in Italy in May 2019. The title is Sleeping Nymph. Also this novel is set in my land. The season will be different: a lush spring, full of symbolism. It speaks about a little-known valley with an extraordinary history, a mysterious painting and a love story that spans the decades and survives death. Actually, it survives more than a death.

Thank you very much! It was a pleasure.

Ilaria

De favoriete boeken van Angelique Haak

Angelique Haak bracht op 14 september haar debuut Een nieuw begin uit. Wij vroegen haar naar haar favoriete boeken.



Op de vraag wat te vertellen over mijn favoriete boeken was mijn eerste gedachte: Ja, leuk!! Ik ben al sinds mijn kindertijd verknocht aan lezen, dus dat moest goedkomen.  
Tot ik daadwerkelijk begon na te denken over mijn favoriete boeken en er allerlei titels die ik door de jaren heen gelezen heb door mijn hoofd flitsten. Hoe ga ik in hemelsnaam een top 3 maken uit al die boeken?? 

Daarom begin ik maar bij het begin… 
Mijn liefde voor lezen begon al op de basisschool. Ik kan me nog herinneren dat ik van mijn zakgeld geen snoep, maar boekjes uit de Nancy Drew serie kocht. Een jeugdreeks over een jonge vrouwelijke (uiteraard knappe) detective die allerlei vreemde zaken oplost. Mijn passie voor lezen over spannende mysteries was geboren. (ik heb deze reeks overigens nog steeds op zolder staan, echt jeugdsentiment ;-)  

Een aantal jaren later leende een tante, die doorhad dat ik van spannende verhalen hield, me het eerste deel uit haar ‘Baantjer’ serie. Ik heb daarna nog regelmatig haar boekenkast geplunderd en  alle verhalen over de Cock en zijn collega Vledder verslonden. Hierna volgden de boeken van Agatha Christie, lekker meespeuren. Who-dit-it? 

In mijn middelbare schooltijd ontdekte ik Stephen King. Het eerste boek dat ik van hem las was  ‘It’ en deze staat voor altijd in mijn geheugen gegrift. Waarschijnlijk was ik nog net iets te jong toen ik het las, want ik heb hieraan een levenslange angst voor clowns overgehouden. Toch heb ik daarna nog vele andere boeken van Stephen King gelezen en hij hoort zeker bij mijn favoriete auteurs.  

De jaren daarna ben ik altijd blijven lezen. Er moet zelfs altijd al een boek klaarliggen voor het geval ik hetgeen ik aan het lezen ben uitheb. Er liggen dus standaard meestal twee boeken op mijn nachtkastje…  

Ik scrol eens door mijn leeslijst van de bieb van afgelopen jaren en kom tegen: Dean Koontz, Mary Higgins Clark, Nicci French, Saskia Noort, Esther Verhoef, Harlan Coben, Stieg Larsson, Suzanne Vermeer, Chevy Stevens, Jo Nesbo, Iris Johansen, Linda Jansma, Paula Hawkins, Lars Kepler, Marion Pauw, Stephen King en nog veel meer...  

Maar goed, dan nu toch die top 3…  Om het iets makkelijker te maken voor mezelf heb ik het opgedeeld in levensfases, uit iedere fase een favoriet: 

Kindertijd: De heksen van Roald Dahl is een boek dat me altijd bij zal blijven. Mijn schooljuf las dit
boek voor in de klas en ik vond het geweldig en gruwelijk tegelijk. Vrouwen zonder haar, zonder tenen, met klauwen in plaats van handen en met een vreselijke hekel aan kinderen… Brrrrr 

Jongvolwassen: De donkere Toren serie van Stephen King. Deze boekenserie vind ik geweldig omdat het van alles wat in zich heeft. Het is horror, fantasy, sciencefiction, western en roman ineen. Na het lezen van deze serie, had ik het gevoel dat ik afscheid moest nemen van goede vrienden. En dat viel niet mee… 

30+ : Dit is de lastigste, want dit is ook de periode waarin ik denk ik het meeste gelezen heb. Als ik dan toch echt moet kiezen ga ik voor een tweede keer voor Stephen King. Ik heb recent de Mr. Mercedes trilogie gelezen en wouw… Hij kan het na al die jaren nog steeds. Groot respect voor zijn manier van schrijven, zijn fantasie en zijn vermogen om je mee op reis te nemen.   

En dan tot slot nog een boek dat ik meerdere keren heb gelezen: De Sadist van Dean Koontz.
Superspannend met een vreselijke ‘sadistische’ moordenaar en een echte powervrouw in de hoofdrol. Ik heb het ooit uitgeleend aan iemand en nooit meer teruggekregen. Omdat dit een boek is dat ik gewoon opnieuw móést lezen, heb ik het voor de tweede keer aangeschaft. Ik heb het boek denk ik in totaal drie keer gelezen en sluit niet uit dat daar nog een vierde keer bij komt…  

(en boeken uitlenen doe ik ook niet meer ;-)