Cargo van Johan Deseyn

 

Onder het mom van maak ook eens een uitstapje naar een genre dat je niet (vaak) leest was ik nieuwsgierig geworden naar Cargo van Johan Deseyn. De cover is natuurlijk al prachtig maar ook het plot is leuk: Jonge vrouw wordt aangevallen en krijgt een bijna doodervaring, weet echter toch nog terug te keren onder de levenden maar helaas niet zonder een kwaadwillende entiteit die met haar mee terug reist.

 

Hoofdpersonage is de lieve, naïeve Susan. Ze werkt op de afdeling ontvangst van een groot ziekenhuis waar ze zich als een betrouwbare en sociale collega heeft ontpopt. Iets waarvan haar collega’s dankbaar gebruik en geregeld ook misbruik van maken. Wanneer er extra diensten te vergeven zijn weten ze dat Susan nimmer zal weigeren. Susan heeft in het verleden sowieso veel ervaring met mensen die gebruik en misbruik van haar maakten, vaak ook mannen die in haar een mooie verschijning en een makkelijke prooi zagen en niet zozeer een leuke lieve levenspartner. Het vertrouwen in mannen is hierdoor bij Susan aardig geslonken. Toch hunkert ze naar een volwaardige liefdevolle relatie. Het 1^e gedeelte van het boek springt dan ook geregeld terug met flashbacks naar deze nare confrontaties die Susan heeft gehad. Het duurt vrij lang tot het moment komt dat Susan betrokken raakt bij een gewelddadige overval en die direct de aanleiding is tot de bijna-dood ervaring die ze te verduren krijgt. Vanaf dit moment komt er meer actie in het verhaal en doen zich ook de bovennatuurlijke situaties voor.

 

Johan heeft een vlotte en vooral snel weg lezende manier van schrijven. Op de cover staat het boek vermeld als Psycho-Horror. Vooral het woord Horror kwam mij een beetje beangstigend voor, ik lees dat genre bijna nooit, maar vroeger heb ik mij er wel kostelijk mee vermaakt. Ook met dit boek heb ik mij vermaakt. Spannend vond ik het niet echt en eng al helemaal niet, maar ik vond het wel soms komisch-gruwelijk en spatte het bloed mij even goed om de oren. Vooral het 1^e slachtoffer dat de ‘Kwade entiteit’ maakt en vervolgens op de plaats delict achter laat deed mij glimlachen. Ik zag het zo voor mij gebeuren en het lijkt me een grappig script voor een volgende horror cult-klassieker. Sommige scènes uit het boek zouden trouwens wel wat leeftijdsproblemen kunnen opleveren. Welke dat zijn? Daarvoor zal je het toch echt zelf moeten gaan lezen, haha!

 

Het boek is verder opgedeeld in 5 delen die de verschillende fasen van het verhaal van Susan weergeven. Een belangrijk 2^e personage in het boek is de wat oudere politieman Robert Santhonian. Met hem komt er ook een vleugje romantiek in het verhaal. Deze twee hoofdpersonages worden door Johan ook wat meer uitgediept en blijken allebei een flink rugzakje te hebben, maar toch wist geen van beiden zich echt toegang te verschaffen tot mijn hoofd of echt onderhuids te kruipen. De kwade entiteit trouwens ook niet en misschien was dat maar beter zo!

 

Cargo is helaas dus niet helemaal mijn soort boek, maar dat heeft ook alles te maken met persoonlijke voorkeuren die, dat werd mij tijdens het lezen wel duidelijk, bij mij niet direct bij het echte Horror/Fantasy genre liggen. Wel houd ik van situaties die iets bovennatuurlijks in zich hebben maar die dan toch nog redelijk geloofwaardig blijven. Ik begrijp echter wel dat er een groep lezers is die hier echt van smullen. Dus als dit meer jouw genre is en je houdt van niet al te serieuze Horror-Fantasy, zou ik me zeker eens wagen aan een boek van Johan Deseyn.

 

Ik geef Cargo 3 Kraaien.

Karin K.

Uitgebroed met Vogelvrij van Kasper van Beek

 Jouw thrillerdebuut Vogelvrij kwam in 2018 uit.

Was je voor je debuut uitkwam al langer met schrijven bezig?

Voordat mijn debuut uitkwam was ik al langer bezig met het schrijven van filmscenario’s, maar omdat ik vaak complexe (lees: dure) verhalen bedacht wilde ik mijn fantasie eens écht de vrije loop laten en niet geremd worden door film budgetten. Vandaar dat ik boeken ben gaan schrijven; iets wat heel bevrijdend voelde.

 Wie was jouw eerste uitgever?   Wat betekende het voor jou dat deze uitgever met jou in zee wou gaan?

Mijn eerste uitgever is nog steeds mijn huidige: Cargo. Voor mij was dit een droom die werkelijkheid werd, want zij zijn een van de grootste. Zij gaven mij de vrijheid om mijn verhaal op mijn eigen manier uit te werken maar toch met hun sturing en kritische vragen. Een belangrijke combinatie.

Weet je jouw eerste reactie nog?

Ik kon niet wachten om te beginnen! 

 

Is jouw debuut nog altijd van speciale waarde voor jou?  Gebeurt het nog wel eens dat je het terug vastpakt en passages herleest?

‘Vogelvrij’ is nog altijd belangrijk voor mij, omdat het mijn eerste stap is geweest. Ik sta zeker achter het verhaal en heb het plot lang bij mij gedragen, maar nu lees ik geen passages meer. Zodra ik een verhaal heb geschreven is het voor het publiek om te ervaren en richt ik me eigenlijk alweer snel op een volgend verhaal. Zo ging het ook met mijn tweede: ‘De honger’.

Copyright Julius

Weet je nog hoe het publiek reageerde op jouw debuut?  Was het een groot succes qua leesreacties, verkoop?  In Vlaanderen?  In Nederland?

Het was een grote verrassing voor mij hoe het publiek erop reageerde, want    het werd namelijk erg goed ontvangen. Het boek kwam op de shortlist van de Gouden Strop én de Debuutprijs. Helaas werd deze niet gewonnen, maar de verkoop aan Duitsland en Tsjechië maakte dit meer dan goed. Het was hoe dan ook een hele mooie reis.

 Kwam het boek in de VN thrillergids en hoe werd het boek daarin beoordeeld?

De VN thrillergids gaf ‘Vogelvrij’ 4 sterren. Iets waar ik ook erg trots op was.

Zou je het verhaal weer zo schrijven?

Ik denk dat ik het verhaal wel anders zou schrijven als ik het nu weer zou creëren, maar dat komt door alles wat ik daarna heb geleerd. Toch ben ik blij dat ik dit verhaal heb gekozen als mijn debuut, want ik zou er niet veel aan willen veranderen. Ik heb vooral veel zin in alle toekomstige verhalen!

De nimfen van Alex Michaelides

 

Edward Fosca is een moordenaar, dat weet psycholoog Mariana Andros zeker. Maar Fosca is ongenaakbaar. Hij is professor Grieks drama aan de universiteit van Cambridge, en zeer geliefd bij zowel collega’s als studenten. Hij heeft zelfs een mysterieuze groep vrouwelijke aanhangers, die zichzelf De Nimfen noemen.

Het nichtje van Mariana Andros roept de hulp in van haar briljante, maar ook getroebleerde tante als een van haar vriendinnen, die tot De Nimfen behoort, vermoord wordt. Al snel raakt Mariana geobsedeerd door Fosca. Is hij in staat om zijn studentes te vermoorden? En verklaart dat zijn passie voor Persephone en haar reis naar de onderwereld?

Als er nog een lichaam wordt gevonden, wil Mariana koste wat kost Fosca's schuld bewijzen. Ze zet alles op het spel: haar geloofwaardigheid, haar vriendschappen, en zelfs haar leven.

Mijn mening:

Als er nu één boek is waar ik dit jaar halsreikend naar heb uitgekeken, is het wel De Nimfen. Ik maak er geen geheim van dat De Stille Patiënt een van mijn favoriete boeken van de afgelopen jaren was, en dat ik vol ongeduld zat te wachten op de tweede van dit natuurtalent. Waar hij bij De Stille Patiënt meteen een lezerspubliek veroverde, zal hij dit bij zijn tweede ongetwijfeld nog vergroten.

Maar, het moet meteen ook gezegd worden dat Michaelides wellicht en zo goed als zeker niet voor iedereen zal schrijven. Hij heeft een zekere stijl die hij hanteert waarbij hij vooral de psychologie een erg grote rol zal laten spelen. Een boek dat gruwelijke scènes beschrijft, als dat is wat je zoekt, zal je hier niet vinden. Het gaat vooral over het menselijke aspect, waar hij erg goed in is. Combineer dit met Griekse mythologie, en je zit gebeiteld voor prima leesvoer. Het leuke is ook dat er bepaalde personages uit De Stille Patiënt terugkomen, omdat het zich in hetzelfde wereld afspeelt. (Nota: goede reden om dat boek nog eens te lezen!)

Het verhaal op zich is niet origineel. Therapeute die iemand wil helpen – ook gebruikt in het eerste boek – loopt volledig mis. Maar dan neemt het verhaal een heel andere wending (uiteraard) Mariana Andros, het hoofdpersonage, is een groepstherapeut die het erg moeilijk heeft na de dood van haar man. Ze heeft het steeds lastiger om grenzen te leggen tussen haar en haar patiënten, waardoor ze alsmaar dichterbij hen komt te staan, met alle gevolgen vandien. Bovendien heeft ze het daardoor vaak zo lastig, dat het ook voor de lezer soms gokken en raden is naar wie nu wat doet en waarom. De mannelijke personages in het boek (en het zijn er behoorlijk wat), hebben allemaal wel een of andere link naar hen als potentiële moordenaar, waardoor het raden is tot op het einde over hoe het nu allemaal in elkaar zit. Iedereen heeft zijn eigen agenda, het taalgebruik en de sfeer voelt dreigend aan doorheen het hele boek, en draagt bij tot de algemene sfeer van het verhaal.

Deze wereld en die van De Stille Patiënt heeft nog veel mogelijkheden, ik duim dat er nog een derde in de reeks komt, waarin nog meer van de personages met elkaar te maken krijgen. Ook al is De Nimfen niet zo verrassend als zijn voorganger, het is een uitstekend tweede boek van een auteur die nog maar net is begonnen.

4,5 kraaien

Lisa

Geiger van Gustaf Skördeman

 

De mens is een wolf voor de mens

Eén telefoontje, één woord, ‘Geiger’, en een hele machinatie komt op gang. Stellan Broman wordt met een schot in het achterhoofd door zijn echtgenote Agneta om het leven gebracht. Heel Zweden is in de ban van de moord op de alom bejubelde en decennia lang Zwedens trots. Agneta Broman verdwijnt als een dief in de nacht. Een stelletje ingeslapen en op leeftijd zijnde spionnen hervinden hun tweede adem. Wat drijft Agneta? Wat voor missie moet ze volbrengen?

Na de moord op ‘ome Stellan’ doet politievrouw Sara Nowak haar intrede in het verhaal. Zij is rechercheur bij de prostitutiedivisie en beroepshalve niet bevoegd in de moordzaak. Haar motieven zijn persoonlijk: het grootste deel van haar jeugd bracht ze door als ‘vriendinnetje’ van de zusjes Broman. Voor Sara betekent het onderzoek een reis terug in de tijd. Als volwassen vrouw neemt ze haar relatie met de zusjes onder de loep. De zusjes, regelrechte bitches, zijn nog geen haar veranderd. Stinkende potjes gaan open. Wat haarzelf betreft, doet ze een schokkende ontdekking.

‘Geiger’ leest als een ontmoeting met de geschiedenis. De gevolgen van de Koude Oorlog, de relaties tussen Zweden en de DDR, de donkere keerzijde van de zo geroemde neutraliteit van Zweden en de twijfelachtige houding van de Zweedse politici ten opzichte van terreur, mensenrechten en pedofilie, de spanningen en het wantrouwen tussen Oost en West, gedetailleerde info over netwerken, over spionage en contraspionage, over terreurorganisaties als Zwarte September, IRA, ETA, RAF, ….  Alles wordt zeer uitvoerig belicht. Ik moet er mijn hoofd echt goed bijhouden.  Regelmatig verliest de auteur zich dusdanig in geschiedkundige wetenswaardigheden dat ik mezelf moet overtuigen om door te bijten en te blijven lezen. 

Dat doordrammen kan ook opengetrokken worden naar de uitwerking van het personage van rechercheur Sara Nowak. Nowak is een vrij compleet personage en speelt haar rol op verschillende fronten: als echtgenote, moeder en politievrouw. Ze is gedreven, competitief, heetgebakerd, obsessief, onzeker, verbitterd, dikwijls moedeloos. Het gevoerde beleid inzake prostitutie is in haar beleving terug te brengen tot dweilen met de kraan open. De interventies leveren steevast een rauw verhaal op over straffeloos misbruik en zedeloosheid en over de onmogelijkheid om verandering in het systeem te brengen. De vele herhalingen van hetzelfde komen mij zwaar op de maag te liggen. Haar gezeur over de houding van de kinderen ten opzichte van hun welgestelde leventje zijn er voor mij op de duur te veel aan.

Ik wil echt geen afbreuk doen aan de kennis van zaken van de auteur, maar in zijn streven om het plot degelijk te onderbouwen gaat het thrilleraspect helemaal kopje onder. Terwijl ik alle info probeer te verwerken, gaat Agneta, eerder op de achtergrond, gestaag door met de uitvoering van haar missie, maar haar verhaal lijkt bijna een excuus om een boek over geschiedenis te kunnen schrijven. Ik stel me soms de vraag of de schrijver haar is vergeten? Haar missie is de frêle kapstok waaraan een loodzwaar geschiedkundig verhaal wordt opgehangen, maar die met moeite rechtop blijft staan.

De veelvuldige routebeschrijvingen en de Zweedse plaatsnamen halen eveneens het tempo uit het verhaal. Soms lijkt het wel alsof de auteur de GPS heeft geactiveerd! En dan, zelf van het thrillerpad afraakt, zich helemaal verliezend in zijn talloze uitweidingen. De spanning die zo overduidelijk aanwezig is in het begin van ‘Geiger’, is er voor mij helemaal uit. Maar ik geef niet op, want waarom moest de nu bejaarde Stellan nu opeens sterven? En ja hoor, wanneer ik ondertussen toch wel een beetje ben ingedommeld, komt er toch nog een kleine stroomversnelling in het verhaal. De laatste twintig – dertig bladzijden verrassen met een twist, en dan nog één…. Voor de moeite.

De Zweedse auteur Sköderman debuteert met ‘Geiger’ als ‘thrillerauteur’. Ik zou het boek eerder het etiket ‘misdaadroman’ geven. ‘Geiger’ is meteen ook het debuut van Sara Nowak. Het is de bedoeling dat er met haar nog meer ‘thrillers’ volgen. Voor de liefhebbers dan.

Ik hou bij mijn waardering rekening met de gedegen geschiedkundige kennis van de auteur.

3 kraaien
Anita

 

Als je me ziet van Lisa Gardner

 

Titel: Als je me ziet

Auteur:Lisa Gardner

Uitgeverij: Cargo

Publicatiedatum: februari 2021

 

Een proloog is wat cliché in een thriller geworden, maar deze proloog doet absoluut niet ouderwets aan.

Lisa Gardner kan als geen ander schrijven, dus ook nu wordt je gelijk het boek ingetrokken en je voelt je er middenin staan. Je huivert mee met de angst zodra de man in de proloog zijn burrito zwijgend in de keuken eet. De sfeer wordt beklemmend en al snel ontraadt de spanning zich tot een triest verhaal.

 

FBI agente Quincy wordt gebeld als na 15 jaar botten worden gevonden in een vermissingszaak. Zij roept de hulp in van brigadier D.D Warren. Het draait namelijk om de seriemoordenaar Jacob Ness, bekend uit de eerdere verhalen van de auteur. Flora is de enige overlevende van deze seriemoordenaar en wordt daarom gevraagd mee te helpen bij het onderzoek.

Samen met Keith, een man waar ze verliefd op is geworden en die ze heeft leren kennen juist door de zaak met Jacob Ness, maar ze durft hem niet te vertrouwen na alles wat ze mee heeft gemaakt. Tijdens dit verhaal doet ze schokkende ontdekkingen.

Ze reizen af naar een klein plaatsje in Georgië waar ze nogal wantrouwend worden bekeken door de bewoners. Al snel worden er meerdere graven gevonden en krijgt het verhaal verschillende wendingen. Die wendingen gebeuren zo snel dat je amper adem kunt halen.

 

In een goede psychologische thriller heb je veranderingen van perspectief en hier verandert die van Warren, Quincy, Flora en het meisje wat in de epiloog meegenomen en ontvoerd is. Ze is een soort van dienstmeid of meer een soort slaaf die allerlei opdrachten de hele dag moet doen en gestraft wordt als er iets fout gaat..ze heeft daar geen naam en wordt constant Meid genoemd.

Bij het lezen van de stukken met Meid lopen de rillingen over je rug en lijkt het tergend langzaam te gaan voor DD en Quincy om haar te kunnen redden. Ik kreeg het benauwd tijdens het lezen hoe verstikkend haar leven beschreven wordt. Voorzichtig door met haar vingers tekens te geven kan ze langzaam aangeven dat het niet goed zit. Ze kan namelijk niet praten en maakt daarmee de indruk niet zo slim te zijn. Maar Meid ziet alles.

 

Een nieuw verhaal en afronding van de zaak Jacob Ness die in vorige delen al vrij heftig was, maar die nu helemaal binnenkomt.

Een vaak gebruikte term is pageturner. Op dit boek is dat absoluut van toepassing. Want lezen lezen lezen, dat is het enige wat je wilt wanneer je in dit boek bent begonnen!

 

Diepe buiging voor de koningin van de thrillers. Karin Slaughter de is keizerin en Lisa Gardner volgt daar absoluut heel dicht op.

 

Vijf kraaien

Winactie Als je me ziet van Lisa Gardner GESLOTEN

 Flora dacht dat ze veilig was, maar haar ontvoerder is nog niet verdwenen.

Detective D.D. Warren, FBI-agente Kimberly Quincy en ontvoeringsslachtoffer Flora Dane onderzoeken samen een oude zaak waar de beruchte crimineel Jacob Ness bij betrokken was. Hun zoektocht wordt al snel een stuk gevaarlijker dan ze verwacht hadden, als blijkt dat de bewoners van het stadje waar ze terechtkomen duistere geheimen verborgen houden.

Flora dacht altijd dat haar ontvoerder zijn geheimen mee het graf in had genomen, maar is dat werkelijk zo? Terwijl ze alle drie gevaar lopen, ontdekt Flora eindelijk de waarheid achter de man die haar leven voorgoed veranderde.

Wij willen van jou weten wat Lisa Gardner voor werk deed voor ze auteur werd? Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Als je me ziet.

Ben je al lid van onze facebookgroep? Dat kan heel simpel door de link aan te klikken:

Thrillerlezers op facebook

Spiegelman van Lars Kepler

 

Titel: Spiegelman

Auteur: Lars Kepler
Uitgeverij: Cargo

Publicatiedatum: november 2020

Recensie door: Ilse

Kraaien: 4,5

Wanneer Jenny te voet onderweg naar huis is, wordt ze voor de ogen van een klasgenoot ontvoerd. De zoektocht leidt nergens naar tot ze 5 jaar later dood wordt teruggevonden. Al snel blijkt er een ooggetuige te zijn. Helaas heeft de man psychische problemen, na een persoonlijke traumatische ervaring, en kan hij zich enkel met de hulp van hypnose kleine elementen herinneren. De jacht op de moordenaar is opnieuw geopend.

 

Lars Kepler is, zoals wellicht gekend, het pseudoniem van het schrijversechtpaar Alexander en Alexandra Ahndoril. Met ‘Hypnose’, hun debuutthriller (en later verfilmd), oogsten ze veel succes. ‘Spiegelman’ is al het achtste boek met inspecteur Joona Linna in de hoofdrol. Met deze serie is Kepler wijd en zijd bekend geraakt.
Voor mij is het een eerste kennismaking.

 

Alhoewel ik nog niet eerder iets las van Kepler, geraakte ik vlot in het verhaal. Hier en daar merkte ik wel dat het leuk zou zijn geweest om wat meer van de achtergrond te kennen van Joona Linna en zijn (familiale) relaties, maar het maakte het leesplezier zeker niet minder groot.
Het verhaal is opgedeeld in 98 korte hoofdstukken, wat het verhaal de nodige extra snelheid geeft en bovendien zorgt voor een aangename spanning.

De verschillende karakters in het verhaal worden goed uitgewerkt. Zo krijgen we als lezer ook inzicht in de psyche van de dader, die op een gruwelijke, harde manier te werk gaat. Bij een nieuwsbericht zou je hierbij de melding krijgen: ‘niet voor gevoelige kijkers’. Als lezer ben ik blij dat dit alleen maar fictie is (ik smulde er van).
Kepler zet je doorheen het verhaal op het verkeerde been. Het plot kwam dan ook als een verrassing. De twee ogenschijnlijk aparte verhaallijnen komen uiteindelijk mooi samen tot een voor mij verrassend einde.

In de epiloog hint Kepler alvast naar het negende boek. Of toch nog niet?

 

‘Spiegelman’ zorgde voor een overtuigende eerste kennismaking met de Joona Linna serie. Dat smaakt naar meer!

 

Helene Flood questioned

C: Julie Pike

Who is Helene Flood? Which five words will described you best and why?

If I were to describe myself with only one word, I would say 'yellow'. And then I can add that I am a writer and a psychologist, with a special interest in the dark sides of human functioning. I'm also a bit of a movie geek.


How did you come up with the plot of this first book?

My primary idea was to write about how an everyday person would deal with the shock and horror of having a loved one disappear. In suspense literature, we are often in the heads of investigators, and my idea was to investigate such a case from the point of view of someone like you or me; how it would affect her life, even to the point where she no longer knows if she can trust her memories and her senses.


  ‘The Therapist’ is not a standard thriller where the police investigation is central. You even choose to approach that investigation more from the background. What made you decide to approach it this way?

I think that boundaries are interesting in literature, and basing the whole story on one person, who is not the detective and does not hold the cards in the investigation, creates some boundaries - the whole crime plot must be seen from that one person's point of view. That means that as readers, we are as lost as the protagonist is. We are kind of in it together with her, and when we do not know if we can trust her, there is room to scare the reader a bit.

  In ‘The Therapist’ the presence of psychology and science/the academic is very clear. Did your personal background inspire you to this? Are you aiming towards a specific reader audience?

Well, the book is not meant only for psychologists, of course! A bit of the reason why I did this is probably because I think there are so many fascinating subjects in psychology, and as the protagonist is a psychologist herself, I had the opportunity to use it. I also found it interesting to play with mind and perception - to what extent can any of us trust what we think we see, how we put information together? It fit nicely in the thriller plot, I thought, to point out actual ways in which we often deceive ourselves.

What character in the book has most of you in it?

I think I can recognize something in all of them - but for some, only very little, fortunately. I do feel some connection with the therapist herself, but she is very different from me in many ways, so nothing here is autobiographical - again, fortunately!


The Therapist is your first book and is sold to several countries: how are your feelings about that?

It is such an adventure! I think that the coolest bit about it is that this story that I made up is now being read and experienced by people all over the world. There is something really awe-inspiring about that.

Do you have a writing-routine or any writing rituals, and if so, what are they?

I write best in the morning, so I try to make space for writing when I start my day. No emails, no social media, and my phone way out of reach, just me and my computer. I need isilence and to be undisturbed, and I must have coffee. With that in order, I am good to go.

What was the soundtrack while you were writing? Are your listening to music while writing?

No, I can't concentrate on text while listening to music.

Do you plot out your book from start to finish and then write it down or let you your characters lead the story and see where they take you?

I believe the story comes to life on the page. I have a general idea of where I am going before I start, but I often experience that the story changes during writing, as the characters develop. For this book, I completely changed the ending half way through, for example.

What can distract you from writing?

Life! I have two small children, they are very skilled at distracting me.

When did you discover you wanted to be a writer?

I have written stories from the moment I learned how to write. That does not mean that I necessarily thought I could make it as a author, to be published and sell books, but I always knew writing stories is a big part of who I am.

What kind of books do you like to read yourself?

I like a broad range of literature! Classics, modern, poetry, suspense, non-fiction. Right now I am reading the Vernon Subutex triology by Virginie Despentes, which I really like.

Can you name some books we have to read?

I don't know if there is a book that everyone needs to read - it depends a lot on taste and interests. But if you set out to read 'The history of violence' by Edoard Louis, 'The god of small things' by Arundhati Roy, 'Slaughterhouse Five' by Kurt Vonnegurt and 'Thinking fast and slow' by Daniel Kahneman the next couple of months, you are in for an interesting summer.


Are you already working on a new book?

Yes.

Can you shed some light already?
It will take place in the same kind of universe, with a new protagonist, but with some characters from this book participating. And it will hopefully scare you a bit.

Win Hypnose van Lars Kepler GESLOTEN

Lars Kepler, het Zweedse schrijversechtpaar, besloot dat het na 10 jaar tijd werd om hun debuut 'Hypnose' te herschrijven. Alle opgedane kennis en ervaring zijn gebruikt om dit boek in een nieuwe vorm te gieten.

Waar Hypnose over gaat:Tien jaar geleden (let op het leuke tien jaar) heeft hij gezworen nooit meer iemand onder hypnose te brengen. Maar als inspecteur Joona Linna hem vraagt haar te assisteren bij een moordzaak waarbij de levens van een jongen en zijn zus op het spel staan, heeft Erik geen andere keuze. Hij doet wat hij heeft afgezworen en brengt de patiënt onder hypnose. Maar al snel wordt duidelijk dat Erik de prijs moet betalen voor zijn verbroken belofte. De deuren naar de hel lijken geopend en Erik wordt getroffen door een serie gewelddadige en onverklaarbare gebeurtenissen.

Bneieuwd naar de veranderingen? Of las het eerste deel nog nooit? Waag dan een kansje op Hypnose.
Hypnose is het eerste boek van Lars Kepler van een serie met Joona Linna. Hoe heet echter de stand alone van het duo?
Stuur een mail met het antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Hypnose

Win Niet verder vertellen van Lisa Gardner GESLOTEN

Er is weer een nieuwe Lisa Gardner uit en ik ben zelf al in het boek begonnen en leg het maar moeilijk weg. Wil jij ook een kansje maken om te gaan lezen, kan je meedoen met onze winactie.

Eerst even de korte inhoud van het boek:

D.D. Warren wordt opgeroepen na de moord op een man. Het slachtoffer heeft drie schotwonden in zijn lichaam, maar zijn computer is twaalf keer beschoten. Als de politie arriveert, heeft zijn zwangere vrouw Evie Carter het pistool in handen. D.D. herkent de vrouw van een vergismoord van jaren geleden, toen Evies vader het slachtoffer was. Wanneer Flora Dane de moordzaak op televisie voorbij ziet komen, weet ze direct over wie het gaat. Conrad Carter was een kennis van de man die haar ooit gevangenhield. Flora voelt zich schuldig dat ze hem nooit heeft weten op te sporen, en is vastbesloten de waarheid rond Carters dood te onthullen.

Maar de waarheid blijkt ongrijpbaar en verandert bij elke nieuwe ontdekking die Flora en D.D. Warren doen.

Wat deed Lisa Gardner voordat zij een beroemde auteur werd? Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail ovv Lisa Gardner.
Word je ook even lid van onze besloten facebookgroep Thrillerlezers! ?

Gewonnen door Kaylee

Een duister pad van Corine Hartman

Titel: Een duister pad

Auteur: Corine Hartman

Uitgever: Cargo

Publicatiedatum: mei 2019
Recensie door: Baukje
Kraaien: 2,5

Achterflap

Faye van Laar woont al sinds haar vroege jeugd in psychiatrische inrichting Groot Loenen op de Veluwe. Haar vader is er directeur, maar ze is ook patiënt, en samen met een vijftal medepatiënten vormt ze een ongebruikelijke familie.

Nieuw in de familie is Emilie, die aan achtervolgingswaanzin lijdt sinds haar vriend Steven werd vermoord. De daders hebben het nu op haar gemunt, beweert ze. Faye wil haar geloven, ze weet hoe het is met onzekerheden te leven, en probeert te helpen door zelf op onderzoek uit te gaan.

Ze ontmoet rechercheur Simon te Bresser die de zaak evenmin kan laten rusten, ondanks de conclusie dat Steven zelfmoord pleegde onder invloed van antidepressiva. Als Emilie ineens spoorloos verdwijnt, bundelen Faye en Simon hun krachten en ontstaat een onwaarschijnlijk speurdersduo.

De cover

Groot en prominent in beeld een vrouw met daarnaast, vager, een landhuis. De vrouw lijkt wat dromerig en loopt over een grasveld.

Mijn mening

Net zo spannend als mijn beschrijving. Meer valt er eigenlijk niet over te vertellen. De titel lijkt lijnrecht tegenover de afbeelding te staan.

Het verhaal

Het boek is het eerste deel van de serie rondom Faye van Laar en rechercheur Simon te Bresser. Wat mij betreft blijft het bij dit eerste deel maar daarover straks meer.

Al haar hele leven woont Faye in een psychiatrische instelling waar haar vader aan het roer staat.

Haar vader Julius, strijdt tegen het medicijn Seroxat. Een strijd die hem niet door iedereen in dank afgenomen wordt.

De andere cliënten die in de instelling wonen, worden door Faye gezien als familie. Emelie, een soapactrice die zegt dat haar vriend Steven is vermoord, is het nieuwste lid. De vrouw leidt aan achtervolgingswaanzin.

Faye besluit op onderzoek uit te gaan naar dat wat de actrice haar heeft verteld. Hoewel de politie de overtuiging heeft dat Steven zelfmoord heeft gepleegd, denkt rechercheur Simon te Bresser daar anders over. Samen met Faye probeert hij de waarheid te achterhalen.

Wanneer de ene gebeurtenis de andere in snel tempo opvolgen en ook Emelie spoorloos verdwijnt, lijkt iemand minder blij met de speurders.

Mijn mening

Tja, laat ik beginnen dat met de schrijfstijl van Hartman weinig mis is. Maar dat is het dan wel. Voor de lezer met minder kennis van psychiatrische aandoeningen is het misschien nog wel te doen. Anders zijn het erg ongeloofwaardige personages die heel vreemd reageren. Of ze moeten allemaal een multi-problem hebben.

Simon te Bresser is echter geen psychiatrisch cliënt maar reageert al niet minder ongeloofwaardig. Hoewel hij gezond van geest is, zijn zijn handelingen nog vreemder dan die van Faye en dat wil wat zeggen, geloof me.

De verhaallijnen zijn dan wel weer goed uitgedacht en komen gaandeweg het boek steeds meer bij elkaar. Minpunt is dan wel de verhaallijn waar Hartman mee begint: die van Steven. Ook nadat ik het boek uit had, had dit deel voor mij geen meerwaarde. Hoewel daardoor het verhaal wel meteen met actie begint, is dat hele hoofdstuk later niet meer echt relevant.
Een mustread is het boek niet voor mij. Als ik een pluspunt moet noemen, dan is het de aandacht voor medicijnen als Seroxat.

Schrijfstijl   4

Leesplezier  2

Spanning  2

Plot  2

Originaliteit  2

Kraaien  2,5

Op een dag van Gytha Lodge

Titel: Op een dag

Auteur: Gytha Lodge 

Publicatiedatum: september 2019

Uitgeverij: Cargo

Recensie door Lisa

Waardering: (bijna) 4 kraaien

Inhoud: In de zomer van 1983 gaan zes schoolvrienden kamperen in een bos. De jongste van het stel is Aurora Jackson; ze is helemaal overdonderd dat ze mee mag. De volgende ochtend worden er maar vijf vrienden wakker – Aurora blijkt verdwenen en ondanks de intensieve zoektocht die volgt is er geen spoor van haar te bekennen.

Dertig jaar later worden er in het bos de resten van een lichaam gevonden. Inspecteur Jonah Sheens wordt op de zaak gezet, maar hij twijfelt er niet aan wat hem te wachten staat: Aurora is eindelijk gevonden. Hoewel de vrienden altijd hebben beweerd onschuldig te zijn, worden de botten gevonden op een plek die alleen zij kennen. Sheens en zijn team duiken in het oude onderzoek, en komen al snel vreemde tegenstrijdigheden tegen. Het lijkt erop dat de moordenaar altijd dichterbij was dan iedereen dacht.

Mijn eerste boek van deze auteur, maar zeker niet mijn laatste. Gytha Lodge (ben ik even gaan opzoeken) is ook toneelschrijfster en heeft al een aantal boeken voor jongvolwassenen geschreven. Op een dag is haar sterk debuut.

Het verhaal speelt zich deels af in de jaren tachtig, toen er zich een drama plaatsvond onder een stel vrienden. Aurora, de jongste telg in de hoop, is ’s ochtends verdwenen en wordt nooit meer teruggevonden. Tot dertig jaar later, als haar botten per toeval worden ontdekt in het bos, niet zo heel ver van de plek waar ze verdwenen is, maar wél op een locatie die enkel haar vrienden kenden.

Voeg daar dan een rechercheur aan toe met zijn team die de zaak gaat onderzoeken en je krijgt een hele degelijke thriller die enerzijds wel volgens het boekje werkt, maar anderzijds ook steeds weer net voldoende info bezorgt om je als lezer aan het verhaal gekluisterd te houden. De auteur laat telkens weer kleine stukjes los die samen dus naar de oplossing van wat er zich die nacht heeft afgespeeld, leiden.

Niet alleen het schrijfwerk is uitstekend, ook de personages zijn heel degelijk uitgewerkt, met voldoende aandacht voor karakterisering en spanning. Het is duidelijk dat dit niet het échte debuut van deze auteur is, wat het boek enkel meerwaarde geeft.

Origineel? Nee. Sterk? Ja. Als deze auteur zo verder gaat, gaan er nog hele mooie boeken volgen. Ik geef dan ook graag een mooie bijna-vier-kraaien. Laat ons zeggen 3,9 of zo.

Voor de meisjes van Heleen van der Kemp

Titel: Voor de meisjes
Auteur: Heleen van der Kemp
Uitgeverij: Cargo
Publicatiedatum: februari 2019
Waardering: 5 kraaien

Achterflap:

Ze ontvluchtte haar familie om zichzelf te redden. Nu moet ze terug.

Anna ontvlucht op jonge leeftijd haar rijke familie. Haar vader Manfred heeft het te druk met
zijn eigen leven, stiefbroer Leonard reageert zijn frustraties af op zijn zusje, en haar jongste
broer Jean kiest altijd de kant van zijn oudere broer.

Dertig jaar later lijken de verhoudingen iets verbeterd: Manfred doet moeite de familieband
te herstellen met een maandelijks familiediner, en Anna past regelmatig op bij haar favoriete
nichtjes, de dochters van Jean.

Dan wordt Leonard neergeschoten voor zijn huis. Het lijkt het werk van een huurmoordenaar,
maar niets wijst erop dat Leonard criminele banden had. Politie-inspecteur Nina Hansen leidt
het onderzoek en ontdekt dat elk familielid zijn eigen geheimen heeft. Of was het toch een
vergismoord?

Mening:

Het duurde even voor er een nieuw boek uitkwam van Heleen van der Kemp. Zoals het ooit ook even duurde voor ik aan haar boeken begon, ondanks mijn omgeving toendertijd die riep dat ik echt eens over Britt moest lezen. De toenmalige omslag van haar eerste boek Blond 15 kwam mij zo chicklitachtig fout over dat het mij weerhield. Het kwam goed en ik was na lezen verkocht. En het boek kwam later in een nieuw jasje uit.
Van der Kemp behoorde door toedoen van haar vroegere werk van 4 boeken tot mijn favoriete Nederlandse schrijvers. Spannend dus een nieuw boek. Heeft ze het nog?

Het werd genieten! Voor de meisjes heeft verschillende mooie goed uitgewerkte verhaallijnen met personages die tot leven gebracht worden. De vrouwen hebben allemaal hun eigen karakter zoals Kim die met een groot crimineel blijkt te wonen, maar zich nooit eerder echt afvroeg wat haar Karel nu precies deed.
Anna de acupuncturist, die wat lang vaag door het verhaal wandelt en familiale banden heeft met Leonard, lijkt wat autistisch in ruimtes waar veel mensen zijn.
Joyce, die een stuk jonger is dan Leonard, die advocaat is en tegen de wil van hem in zwanger raakt. Waar hij nogal extreem op lijkt te reageren. Waarom wil hij geen kinderen en vinden ook anderen dat beter van niet?

Je leest mooie plotwendingen waardoor je verrast wordt en elke keer opnieuw gaat puzzelen van hoe dan. Hoe zit dit verhaal in elkaar?
Dat ik al snel aanvoel welke kant de titel op wijst en wat de problematiek is, maakt het niet minder interessant. Het wordt op een zo invoelende wijze beschreven en je leeft zo mee met de personages dat je allerlei gevoelens op voelt komen. Boosheid, walging en medelijden wisselen elkaar af.

Met flashbacks gaan we steeds een dikke 30 jaar terug in de tijd. Daar wordt duidelijk hoe het komt  waarom men nu (dis)functioneert en reageert. De personages zijn zo goed beschreven waardoor ze realistisch aanvoelen, dat je ook begrijpt  ook waarom ze handelen zoals ze doen.
Het verdriet wat langzaam aan steeds duidelijker wordt voelt hartverscheurend...

Opnieuw een psychologische thriller zoals ik ze het liefst lees. Niks keiharde acties en achtervolgingen. Maar een dikke onderhuidse spanning waarin je voelt aankomen dat het mis zal gaan. Meelopen in de hoofden van de personages. Juist de mix van al die personages zorgt voor een thriller die je niet hapsnap als een snack verorbert. Maar een exquise maaltijd die je smaakpapillen laten ontploffen.

Van der Kemp heeft zich echt overtroffen en zou nu moeten doorknallen naar boek 5!

De stille patiënt van Alex Michaelides

Titel: De stille patiënt

Auteur: Alex Michaelides

Uitgeverij: Cargo

Publicatiedatum: februari 2019

Waardering: vijf kraaien

De Stille Patiënt – of hoe een debuut je niet snel meer los kan laten.

Het boek De Stille Patiënt dook voor mij plots op. Mensen begonnen erover te praten, de stille trom werd een luidere trom, en die trom begon alsmaar luider te klinken. Uiteraard gebruiken uitgeverijen graag de termen ‘Debuut van het jaar’ en is dit zelden waar, maar in het geval van Michaelides zou dit wel eens kunnen kloppen.

Zelden heb ik een boek gelezen dat ik kost wat kost op één dag uit wilde. Ik begon eraan op een rustige zondagochtend en heb doorgelezen tot een stuk in de avond, want het moest uit. En het fijne was ook dat mijn theorie over het plot deels klopte, en deels ook niet, waardoor ik aangename verrassingen te verwerken kreeg op het einde van het verhaal. Maar daarover later meer.

De officiële tekst:

Zij is de enige die weet wat er gebeurd is.
Ik ben de enige die haar kan laten praten.'

Alicia Berenson lijkt een perfect leven te leiden; ze is kunstenaar, gelukkig getrouwd en woont in een prachtig huis in een goede buurt in Londen. Maar als haar man op een avond thuiskomt doet ze iets verschrikkelijks: ze schiet hem vijf keer in het gezicht. Sindsdien zwijgt ze.

Alicia's weigering om te praten, of een verklaring te geven voor haar daad, maakt de moord op haar man tot een mysterie dat tot de verbeelding spreekt van media en publiek. Haar kunst wordt onbetaalbaar, terwijl Alicia zelf ver van alle media in een psychiatrische inrichting is opgenomen.

Psychotherapeut Theo Faber heeft lang moeten wachten voor hij de kans krijgt om Alicia te behandelen. Hij is vastbesloten Alicia aan het praten te krijgen en het motief voor haar daad te achterhalen. Maar met zijn vastberaden zoektocht naar de waarheid brengt hij ook zichzelf in gevaar.

Dit is de omschrijving van het boek en het past wel zeer goed bij de uiteindelijke inhoud. Het boek vertelt een paar verschillende verhaallijnen die vakkundig door elkaar heen weven, tot je ontdekt wat er echt gebeurd is die nacht dat Alicia Berenson haar man in het gezicht schoot. Je voelt vanaf de eerste letter aan dat er veel meer aan de hand is dan dat, dat Alicia voor talrijke redenen zwijgt. Het bijzondere aan dit verhaal is dat je het grotendeels door de ogen van Theo Faber, het hoofdpersonage, meemaakt. Het verhaal wordt namelijk vanuit zijn standpunt verteld, met regelmatige referenties naar het dagboek van Alicia, waarin ze neerschreef wat er gebeurd is die fatale nacht.

Die bijzondere vertelstijl vraagt gewoon dat je blijft doorlezen, omdat je mee wil puzzelen aan een ingewikkelde puzzel die langzaamaan in elkaar gestoken wordt.

Verwacht geen bloed en gruwelijke dingen, maar een verhaal over relaties, verdriet en passie, op een mooie manier verteld, met de nodige spanningen en raadsels om je het hele boek bezig te houden. Verteld in een stijl die je meesleept, waardoor je écht wel zo snel mogelijk wil weten wat er nu écht die nacht is gebeurd.

De Stille Patiënt staat in mijn huidige top drie van het jaar, met stip op 1. Het is een boek dat vele soorten publiek zal aanspreken, in de stijl van psychologische thrillers die je even van je af moet schudden na het lezen.

Een zeer sterk, zoniet ‘het debuut van het jaar’-debuut. Maar het jaar is nog jong. 😊

5 kraaien, zonder enige twijfel.

Ster van het Noorden van D.B. John

Titel: Ster van het Noorden
Auteur: D.B. John
Uitgeverij: Cargo (een imprint van uitgeverij De Bezige Bij)
Jaar van uitgifte: September 2018
Recensie door Ans Stier

De auteur
D.B. John is journalist en schrijver en heeft lange tijd in Zuid-Korea gewoond. Hij is een van de weinige westerlingen die regelmatig Noord-Korea hebben bezocht. Op dit moment werkt hij in Londen.


Samenvatting
De zus van Jenna is verdwenen. Vermoedelijk is ze ontvoert door Noord Korea. Hoewel haar ouders aannemen dat ze is verdronken in de zee denkt Jenna dat ze nog leeft. Jenna doet onderzoek naar Noord Korea en komt zodoende te werken voor de CIA. Ze ontdekt dat haar zus leeft en gevangen gehouden wordt. Ze besluit deel te nemen aan een missie van de CIA en hoopt haar zus te zien en te bevrijden.

Leeservaring
Omdat er heel weinig bekend is over het Noord Koreaanse regiem is dit boek al interessant. Buiten dat het een spannend en aangrijpend verhaal is kom je meer te weten over het leven van de burgers, hoe ze proberen geld te verdienen  om toch wat te eten te hebben in dit land wat te leiden heeft onder hongersnood, en hoe ze in angst leven. Je komt meer te weten over de controle van van de burgers door het regiem en de gevangenschap en martelingen in concentratie kampen. Dit speelt een rol in het verhaal en achterin het boek wordt ook e.e.a. uitgelegd over de op waarheid beruste feiten en eventuele interessante boeken die hier verder op in gaan en waar de auteur ook informatie en inspiratie uit heeft opgedaan. Tevens is een woordenlijst opgenomen met daarin de Koreaanse woorden die in het boek voorkomen en hun betekenis.
De schrijfstijl is prettig, duidelijk en zo opgebouwd dat je graag door leest. Het verhaal bestaat uit drie verhaallijnen die mooi met elkaar zijn verweven. Het verhaal van Jenna die haar zus wil vinden, het verhaal van Moon een burger en het verhaal van Cho een hoge ambtenaar in het regiem. Zo beleef je het leven Noord Korea van drie kanten. Deze genoemde personages zijn goed uitgewerkt, je krijgt een goede indruk van hun leven.
Een boeiende, interessante en meeslepende thriller.

Zoo van James Patterson en Michael Ledwidge

Titel: Zoo

Auteur: James Patterson & Michael Ledwidge

Uitgeverij:Cargo

Publicatiedatum: Juli 2016

Recensie door: Tamara

Kraaien: 3,5

“ De slagtanden van haar bovengebit doorboren zijn ogen, terwijl doe van de onderkaak als messen boven zijn hals naar binnen glijden.”

Over de hele wereld ontregelen agressieve dieren het dagelijks leven. Jackson Oz, een jonge bioloog, beziet de escalatie meteen steeds heviger angst. Wanneer hij bij een aanval in Afrika een groep leeuwen nauw ziet samenwerken, begrijpt hij dat de omvang van de ramp nog veel groter is dan gedacht. Met de hulp van ecologe Chloe Tousignant probeert Jackson de wereldleiders te waarschuwen voor het te laat is. De aanvallen worden steeds wreder en slimmer en als de oorzaak niet snel wordt achterhaald, zal de mens nergens meer veilig zijn.

Al een tijdje geleden heb ik de serie “Zoo” op Sbs6 gevolgd en ik was aardig onder de indruk daarvan ( Niet van het slechte acteerwerk, maar echt van het verhaal). Tot mijn spijt is het laatste seizoen nooit uitgezonden, waardoor ik dus nooit heb geweten wat er nu precies mis was met de dieren... Nu ik het boek in handen had, hoopte ik het nu echt eens te weten.

Het boek begint gelijk alle lekker bloederig. De spanning zit er meteen goed in en terwijl ik de ene na de andere bladzijde aan het verslinden was, bedacht ik mij dat dit wel eens een zeldzame 5 kraaien boek kon gaan worden!

Zoals ik al aangaf, had ik de serie deels gezien, maar die had ik heel snel los moeten laten. Niets, maar dan ook echt niets komt in het boek overeen met de serie ( Op de moordzuchtige beesten na.).

Het boek leg je ook niet makkelijk weg, maar dat kan ook door de korte hoofdstukken komen haha.

Het gehele boek loopt soepel, lekker moordend, hier en daar wat leerzaam maar tegen het einde kreeg ik het idee dat Patterson er niet meer zo'n zin in had. Terwijl door het gehele boek naar de oorzaak en een oplossing wordt gezocht, is het ineens in 1 hoofdstuk bekend, een hoofdstuk later werd de oplossing uitgevoerd. Dat maakte het voor mij dat er daarmee van de 5 kraaien, maar 4 overbleven. Toen ze na 3 dagen het wel weer genoeg vonden en het oude leventje hervatten, begon de ellende weer opnieuw. De laatste 0,5 kraai vervloog toen ik het epiloog las. ( deze vat ik niet samen, want dan weet je al wat er gaat gebeuren.) Echt heel , heel, heel, heel, heel HEEL jammer!

Al met al was het een origineel boek, gave stukken erin maar het einde....zo jammer. Ik las op Bol dat er ook een zoo 2 is ( nog alleen in het Engels.). Wellicht dat zijn hoofd al bij dat boek was..

Komt dit boek in mijn pareltjes boekenkast?: Ik moet er heel diep over nadenken , want alleen het                                                                     einde is bagger.

Hoop ik meer van deze auteur te lezen?: Ik zou niet snel een boek KOPEN van hem, nee

Zal ik dit boek aanraden aan anderen?:  You love Patterson or not..... De keuze laat ik echt aan jou                                                            over.

Maar terwijl ik deze recensie typ, met het boek in mijn achterhoofd, ligt mijn stokoude Yorkshire terriër van 14 jaar strak tegen mij aan. Tommie rekt zich nog eens een keertje uit (botten kraken, een scheetje ontsnapt), hij heft z'n koppie op en met zijn blinde oogjes kijkt hij wazig om zich heen. Hij gaapt nog een keer en met die paar tanden die nog fier overeind staan in z'n bekkie, weet ik dat ik van hem niets te vrezen heb mochten de dieren ooit in opstand komen.

De laatste zomer van Rebecka Edgren Aldén

Titel: De laatste zomer

Auteur: Rebecka Edgren Aldén

Publicatiedatum: augustus 2018

Uitgeverij: Cargo

Recensie door Annemarie

Kraaien: 2,5

Als tiener bracht Gloria zomers door op een eiland in de Zweedse archipel waar haar (alleen staande) moeder met vriendinnen een vakantiecommune had opgericht.

Twintig jaar later keert ze terug met haar nieuwe vriend Adam en maakt kennis met zijn familie.

Langzaam maar zeker keren allerlei herinneringen bij Gloria terug die samenhangen met de laatste zomer dat ze op het eiland was. Bovendien vindt ze het dode lichaam van een vrouw.

De vondst van het lichaam en de herinneringen die terugkeren zorgen voor een opeenstapeling van gebeurtenissen, die leiden naar een spannende climax. Ook ontrafelt Gloria eindelijk de losse eindjes uit haar eigen verleden.

Rebecka Edgren Aldèn is journalist en redacteur en woont in Stockholm. Ik had nog niet eerder een boek van haar gelezen. De cover is lovend ‘ een boek om in een ruk uit te lezen’  en Aldén wordt getypeerd als de schrijfster die als geen ander weet om een geweldige psychologische spanning op te bouwen.

Vooropgesteld, het boek leest lekker weg. Een beetje als een vakantieboek, passend bij de zomerse setting van het verhaal.  Aldén kan zeker beeldend schrijven. Beschrijvingen van de omgeving en sfeerimpressies zijn mooi en ook leuk om eens over Scandinavië in de zomer te lezen. Ook de personages komen echt tot leven. Toch wordt het boek voor mij nooit echt spannend. Dat wordt vooral veroorzaakt doordat een deel van de spanningsopbouw niet in het hier en nu plaatsvindt maar in gesprekken tussen personen helder wordt.  Soms wordt er in het boek meer óver de spanning geschreven (Gloria die nadenkt over haar verleden, Gloria die praat met mensen over haar verleden, een boekje dat hints geeft over de achtergrond van de spanning) dan dat Gloria zich echt in het oog van de storm bevindt. De climax aan het einde van het boek brengt vaart in het verhaal en in het laatste hoofdstuk laat Aldén je als lezer nog een laatste puzzelstukje leggen. Daarna is er nog voldoende ruimte om te bedenken hoe het verhaal verder zal gaan.

Mijn conclusie:  een fijn boek om te lezen aan het strand of zwembad tijdens je vakantie, om je lekker mee te laten drijven in een mooi verhaal met spannende elementen.

Verwacht geen bloedstollende thriller die je naar de keel grijpt. Ik bleef wel nieuwsgierig naar het einde van het boek, maar vond het geen pageturner. Er waren momenten dat het verhaal echt wel wat vaart kon gebruiken.