Schaduwvechters - Walter Lucius

Titel: Schaduwvechters

Auteur: Walter Lucius

Uitgeverij L.S

413 pagina's

Walter Lucius is het schrijverspseudoniem van scenarist en producent Walter Goverde. Walter werkte als scenarist, regieassistent en regisseur voor theatergroep Affect, het Zuidelijk Toneel en de Blauwe Maandag Compagnie. Als televisieregisseur maakte hij dramaproducties, documentaires en items. Bijna tien jaar lang was hij ook regisseur van Het Klokhuis. Met zijn eigen audiovisueel bedrijf Odyssee Producties realiseerde hij voor een aantal ministeries projecten zoals de inburgeringsfilm Naar Nederland.
Schaduwvechters is het tweede deel van de Hartland-trilogie.

Bron: www.lsamsterdam.nl

Achterflap

Journaliste Farah Hafez wordt gezocht door internationale veiligheidsdiensten vanwege haar vermeende aandeel in een gijzelingsactie in Moskou. Ze vlucht naar Jakarta om haar onderzoek naar de criminele praktijken van een Russische oligarch door te zetten. Gesteund door haar collega en vertrouwelijk Paul Chapelle, legt zij op verrassende wijze het internationale netwerk van de Rus bloot.

Toen ze opstegen wist ze het zeker. Ze ging de enige weg die ze kon gaan. Het was de weg van de aanval, en hij lag wijd voor haar open.

Schaduwvechters sluit naadloos aan op De vlinder en de storm. Als je dat boek nog niet gelezen hebt, dan moet je eigenlijk stoppen met het lezen van deze recensie en het eerste deel van deze trilogie gaan lezen. Je mist best wat informatie als je het eerste deel niet leest. Er wordt wel wat teruggegrepen naar het eerste deel, maar je mist net de details.

Haar onderzoek naar de hit-and-run in het Amsterdamse Bos leidde Farah Hafez naar de Rus Lavrov, waardoor ze uiteindelijk in Moskou belandde. In Moskou gaat het mis en Farah moet op de vlucht, omdat ze wordt gezien als terroriste. Paul Chapelle schakelt de hulp in van een oude bekende, journaliste Anya Kozlova en samen doen ze er alles aan om Farah van alle blaam te zuiveren en om het criminele netwerk van Lavrov bloot te leggen. Farah slaat op de vlucht en Indonesië ligt voor de hand als er aanwijzingen zijn dat Lavrov plannen heeft om ook daar koste wat het kost zijn imperium uit te breiden.

Het voelde als een leeg en zinloos verlangen om haar heil in de handen van een ander te leggen. Ze moest in beweging blijven, haar eigen koers bepalen. Nooit stilstaan, nooit een stap achteruit.

In Nederland ligt de focus van Radjen Tomasoa, hoofdinspecteur recherche, op het oplossen van de hit-and-run op het Afghaanse jongetje Sekandar. Samen met rechercheur Esther van Noordt bijt hij zich vast in het onderzoek dat steeds maar vast lijkt te lopen, vooral als blijkt van de betrokkenheid van een Nederlandse minister.

‘Wij gaan dit samen doen, Van Noordt. Jij en ik. Ik zie je op het bureau.’ Hij draaide zich om en liep naar zijn auto. Hij hoefde niet op haar antwoord te wachten. Hij had zelf al te veel onbeantwoorde vragen.

Had Tomasoa in De vlinder en de storm nog maar een klein rolletje, in Schaduwvechters is zijn rol gelukkig een heel stuk groter. Een erg sympathiek personage, rechtdoorzee, een man met een groot rechtvaardigheidsgevoel en hij laat zich niet tegenhouden door wie dan ook of door welke regel dan ook om het recht te laten zegevieren. Hij werkt samen met Esther van Noordt, jong en veelbelovend. Zij is niet voor één gat te vangen en bovendien niet op haar mondje gevallen, ongeacht wie zij voor zich heeft.

Duidelijke verhaallijnen: aan de ene kant het ontmantelen van het imperium van oligarch Lavrov en aan de andere kant de hit-and-run in het Amsterdamse Bos en het sneeuwbaleffect dat dat teweeg heeft gebracht. De hoofdstukken zijn relatief kort, wisselen af tussen de verschillende personages en de verschillende landen waarin zij zich bevinden. De afwisseling zorgt ervoor dat je als lezer alert blijft en dat is wel nodig, de intriges en complotten vliegen je om de oren.

De hoofdstukken over Farah in Indonesië boeiden me het minste. Ja ze waren bij vlagen heel spannend (Mission Impossible was er op een gegeven moment niets bij), maar ik vind Farah niet zo heel interessant, ze blijft erg ‘hangen’. Paul Chapelle kwam helemaal niet uit de verf, hij is nog steeds een behoorlijk gesloten boek en bleef vlak, wat ik erg jammer vond, want het lijkt me juist iemand met een heel pittig verhaal. Er komt wel iets van boven, maar te weinig om je als lezer echt te binden aan het personage. Radjen Tomasoa daarentegen is een heel fijn personage en erg goed neergezet. Collega Van Noordt is een goede match en samen vormen ze een meer dan prima duo. Ik heb genoten van de stukken die zich in Nederland afspelen en ik hoop dat ze beiden in het volgende deel terugkomen.

Schaduwvechters is minder fijn dan De vlinder in de storm, maar desalniettemin een goed boek dat voor een aantal zeer vermakelijke uren zorgt. Losse eindjes worden aan elkaar geknoopt, waardoor ik op een gegeven moment zoiets had van ‘...maar waar moet dat derde deel dan over gaan?’ en als antwoord daarop wordt er op het laatst door Lucius een deurtje geopend. Ik hoop dat we niet al te lang hoeven te wachten op het slotstuk!

Als een schaduw sluipt het verleden achter ons aan.

Plot 3,5

Originaliteit 3,5

Spanning 3,5

Schrijfstijl 4

Psychologie 3

Leesplezier 4

3,5 sterren voor Schaduwvechters

Miriam

Weg zonder genade - John Hart

Titel: Weg zonder genade

Auteur: John Hart

Uitgeverij L.S

432 pagina's

Over de schrijver:

John Hart is geboren in 1965, hij is woonachtig in Durham, North Carolina.

Hij heeft Franse literatuur, boekhouden en rechten gestudeerd. Na zijn studie heeft hij verschillende baantjes gehad, van advocaat tot barman, totdat hij besloot te stoppen met werken en z’n droom achterna te gaan, namelijk het schrijven van een boek.

In 2006 verscheen zijn eerste thriller: De wet en de leugen. Vervolgens schreef hij in het jaar 2007, Gevaarlijke onderstroom en in 2009 verscheen Onschuld.

Met deze twee boeken viel John Hart in de prijzen en won hij de Edgar Allan Poe Award, hierbij onderscheidt Hart zich van zijn medeauteurs, omdat hij de eerste schrijver was die met twee achtereenvolgende boeken in de prijzen viel. Daar bleef het niet bij, ook won hij de Barry Award, een Siba Book Award en een Ian Lemming Steel Dagger. Met het boek Weg zonder genade heeft hij inmiddels vijf thrillers op naam staan.

Achterflap:

Rechercheur Elizabeth Black wordt geconfronteerd met haar verleden in de nasleep van een bruut schietincident. Een jongen met een pistool staat te wachten op de man die zijn moeder vermoordde. Na dertien jaar in de gevangenis komt een goede politieman vrij. Maar voor hoelang? En op het altaar van een verlaten kerk, ver weg op een heuvel, is het onvoorstelbare net gebeurd. Dit is een stad aan de rand van de afgrond. Dit is een weg zonder genade. 

Hij hoefde het niet te doen. Er hoefde niemand te sterven.

Het verhaal gaat over Elizabeth, een politieagente en dochter van de dominee. Ze staat zwaar onder druk, doordat ze ternauwernood in een kelder een meisje wist te redden van twee ontvoerders door ze dood te schieten.

Adrian, een oud-agent die is veroordeeld voor doodslag en net weer vrij man is en Gideon, wiens moeder vermoord is en waarvan de vader een aan alcohol verslaafde man is. Door een slecht doordachte actie van Gideon worden hun levens willens en wetens met elkaar verweven, met alle gevolgen van dien en is er geen weg terug.

Wat ik van dit verhaal vind:

Toen ik het boek in mijn handen kreeg, werd mijn oog direct naar de cover getrokken, mijn thrillerbrein werd er meteen door 'getriggerd', wat een prachtig boekomslag!

Het doorzichtige hoofd met de geheimzinnige deuren, het zorgde ervoor dat ik erg benieuwd naar dit verhaal werd.

Toen ik de proloog had gelezen, welke direct erg spannend was, werd ik een wilde rivier in geduwd en samen met John Hart meegenomen het verhaal door.

Wat een prachtige, beeldende schrijfstijl heeft deze man.

Weg zonder genade is opgebouwd uit korte hoofdstukken, geschreven vanuit het oogpunt van verschillende personages, die erg goed uitgewerkt zijn. Elizabeth, een sterke vrouw die ondanks dat ze diep in de problemen zit, altijd de zwakkere mensen wil helpen en hier ook naar handelt. Zij sprak mij door haar acties ook het meest aan. Ook Adrian, die door het leven in de gevangenis getekend is en weinig vertrouwen in de mensen heeft, is zo door de schrijver neergezet dat ik echt medelijden met hem kreeg. Gideon die een trauma heeft opgelopen door de moord op zijn moeder en weinig steun van zijn aan alcohol verslaafde vader krijgt, is erg goed omschreven. De schuingedrukte tekst geeft je een kijkje in de keuken van de dader, een koelbloedige moordenaar, dit zorgde ervoor dat ik erg benieuwd naar dit personage werd en het waarom van zijn handelen.

Het verhaal lijkt op een ontluikende bloem, die langzaam opengaat en waarbij je bij elk bloemblaadje dat los raakt, een beetje meer te weten komt over de personages en het waarom van hun handelen, maar daardoor komen er weer nieuwe vragen naar boven, die pas aan het eind, als de bloem helemaal in bloei staat beantwoord worden.

Slechts éénmaal kwam ik even boven water, wat ik wel jammer vond, omdat ik in een razend tempo de rivier door werd gesleurd en dat was doordat ik door bepaalde beschrijvingen door had wie de dader was.

Maar al snel trok John Hart me weer mee het verhaal in en liet me pas los nadat we eerst door het laatste ruige stuk van de rivier moesten, waar alle verhaallijnen op een bloedstollende manier bij elkaar kwamen.

Het eerste vleugje van een zure lucht drong zijn neus binnen. Vettig en bekend, de geur van de dood.

Met Weg zonder genade, heeft John Hart bewezen, dat hij een auteur van hoog niveau is, die zijn verhaal op grootse wijze vertelt aan de lezer. Ik heb er van genoten.

Waardering:

Plot: 3

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4

Psychologie: 4

Leesplezier: 4

Spanning: 4

4 ***** voor Weg zonder genade.

Heidi de Jonge - Rutgers


Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

De vlinder en de storm - Walter Lucius

Titel: De vlinder en de storm

Auteur: Walter Lucius

Uitgeverij L.S

ISBN 9789021016948

(herziene uitgave)

Walter Lucius is het schrijverspseudoniem van scenarist en producent Walter Goverde. De vlinder en de storm is het eerste deel van de Hartland-trilogie en tevens zijn fictiedebuut.

Walter werkte als scenarist, regieassistent en regisseur voor theatergroep Affect, het Zuidelijk Toneel en de Blauwe Maandag Compagnie. Als televisieregisseur maakte hij dramaproducties, documentaires en items. Bijna tien jaar lang was hij ook regisseur van Het Klokhuis.

Met zijn eigen audiovisueel bedrijf Odyssee Producties realiseerde hij voor een aantal ministeries projecten zoals de inburgeringsfilm Naar Nederland.

Inmiddels is deel 2 van de Hartland-trilogie ook verschenen: Schaduwvechters.

Bron: www.lsamsterdam.nl

Achterflap

Achter een ordinaire hit-and-run op een Afghaans jongetje in het Amsterdamse Bos blijkt een wereld van kindersmokkel en machtsmisbruik schuil te gaan. Journalisten Farah Hafez en Paul Chapelle gaan op onderzoek uit en raken levensgevaarlijk verstrikt in een internationaal crimineel netwerk en een politiek spel op hoog niveau, dat ze van Amsterdam naar Moskou en Zuid-Afrika brengt.

Wat dat was geweest, was natuurlijk een raadsel. Maar Farah hield van raadsels. Hoe lastiger het raadsel, des te groter de uitdaging.

Al na het lezen van het eerste hoofdstuk weet je dat journaliste Farah Hafez geen katje is om zonder handschoenen aan te pakken. Zij beoefent de vechtsport Pencak silat en tijdens een gevecht verwondt ze haar tegenstandster dusdanig dat deze naar het ziekenhuis wordt gebracht. Als Farah zich naar het ziekenhuis snelt om erachter te komen hoe het met de vrouw gaat, wordt er een slachtoffertje van een hit-and-run binnengebracht. Vrijwel meteen blijkt dat het jongetje geen Nederlands spreekt, maar dat Farah hem wel kan verstaan. Het jongetje is niet alleen voor dood achtergelaten na een aanrijding, maar Farah is er, gezien zijn kleding, van overtuigd dat hij werd gebruikt voor ‘bacha bazi’ (spelen met jongens). Het voorval blijft haar bij en zij bijt zich vast in een onderzoek naar de toedracht van het ongeval en naar wat daaraan vooraf ging. Een en ander rakelt meer op dan ze zou willen. En dan is er ook nog reporter Cathy Marant die een hetze voert tegen Farah en haar koste wat het kost ten onder wil zien gaan...

De aangereden jongen was blijkbaar geesten aan het alarmeren. Geesten die al jaren rusteloos door het dodenrijk dwaalden en die nu hun kans schoon zagen om weer tevoorschijn te komen. Ze was bang voor die geesten. Maar sinds vannacht wist ze dat ze er niet langer onderuit kon om ze allemaal weer onder ogen te komen.

Rechercheur Joshua Calvino wordt samen met zijn partner Marouan Diba belast met het onderzoek naar wat er in het Amsterdamse Bos is gebeurd. Van Farah’s bemoeienis met de kwestie wil vooral Diba niets weten en hij laat geen mogelijkheid onbenut om zijn ongenoegen ongenuanceerd te uiten. Calvino heeft er wat minder moeite mee. Ambitieus en doortastend, Calvino heeft graag alles onder controle, maar hij zit ‘opgescheept’ met een partner waar hij ooit enorm naar opkeek, maar waar hij meer en meer zijn twijfels bij krijgt. Diba gaat zich steeds meer gedragen als een ongeleid projectiel….wat is er toch met hem aan de hand?

Farah, Calvino en Diba graven steeds dieper en dieper en ze ontdekken een enorm wespennest wat nog maar het topje van de ijsberg blijkt te zijn…

Wat een verhaal, ik heb genoten! Vanaf de allereerste bladzijde zit je in een actiefilm. Alsof je in de bioscoop naar een of andere actiethriller aan het kijken bent. Gebeurtenissen en namen wisselen elkaar in een razend tempo af, waardoor het even lijkt alsof je als lezer de draad in no time kwijt gaat raken, maar niets is minder waar. Lucius hanteert een hele vlotte, beeldende pen die af en toe wat uit de bocht vliegt, maar niet op zo’n manier dat het je leesplezier ook maar enigszins bederft. Er is een hele grootse actiescène die meerdere malen beschreven wordt maar dan steeds vanuit ander gezichtspunt, heel erg goed gedaan (een kleine anatomische onmogelijkheid daargelaten). Personages worden niet allemaal goed uitgediept (wat ik vooral in het geval van Marouan Diba erg jammer vond), maar aan de andere kant, er komen nog twee delen, dus dat komt hopelijk nog wel. Nu komt Farah het beste uit de verf. Een vrouw die weet wat ze wil, haar zinnen heeft gezet op het boven tafel krijgen van de waarheid, maar daarbij voorbij gaat aan de (gevoelens/behoeften van) mensen om haar heen, wat haar in mijn ogen niet sympathiek maakt.

Ik ben benieuwd hoe zij zich verder ontwikkelt en of het haar lukt om de waarheid aan het licht te brengen...maar ik ben vooral nieuwsgierig hoe het verhaal verder gaat: op naar Schaduwvechters!

We leven in een wereld waarin de hel van ons verleden ons altijd weer inhaalt.

Plot 4

Originaliteit 3,5

Spanning 5

Schrijfstijl 4

Psychologie 3,5

Leesplezier 5

Vier enorm dikke sterren voor De vlinder en de storm.

Miriam Bakker

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Vriendendienst - Almar Otten

De cover

Een recensie betekent voor mij een eerlijke mening over een boek. Nu kreeg ik Vriendendienst van Almar Otten van Miriam met de post. En nu kan ik zeggen dat ik echt zoiets had van ‘oké, ik geef het een kans en ik hoop dat ik er door heen kom’. De omslag is er voor mij niet een waardoor ik het boek zal oppakken en ik weet het, je kunt een boek niet beoordelen op de omslag, maar ik ben erg visueel ingesteld en ik oordeel gauw naar wat ik zie. Dus ik was niet van ‘yes, gauw beginnen, hier heb ik zin in’. Ik had ook nog nooit van de schrijver Almar Otten gehoord, laat staan iets van hem gelezen. Dit klinkt alweer lekker he. Maar: na een aantal bladzijden te hebben gelezen, mmm hij pakt wel! Het begin is goed en ik raak benieuwd en nieuwsgierig. Snel verder lezen dus…

Het verhaal

‘Wat Mark had gedaan viel niet goed te praten, maar kon net zo goed gezien worden als een nobele daad.’

Het is kerstvakantie wanneer er twintig mensen uit de Londense City bijeenkomen in het Engelse landhuis van Arthur de Rothschild. Waarvoor ze opgeroepen zijn en hun vakantie moesten onderbreken, is een raadsel. Maar algauw meldt Arthur de Rothschild dat er serieuze dreigingen zijn: één van de organisaties staat op het punt te exploderen. Arthur heeft de middag voor de bijeenkomst opdracht gegeven om de organisatie te vernietigen, alsof de organisatie nooit heeft bestaan. Over welke organisatie het gaat, blijft voor de meeste aanwezigen een raadsel. Steve Graig baalt van deze onderbreking, hij had deze middag ook kunnen doorbrengen met zijn minnares Gail. Wanneer Steve vertrekt wordt hij in zijn auto overvallen door ‘de Zwitser’, de mysterieuze aanwezige met het halflange witte haar en het gebruinde gezicht. Hij moet een afspraak maken met zijn ‘oude vriend’ Christoffer Zibet, doet hij dat niet dan lopen zijn vrouw en kinderen het risico dat hun iets overkomt.

Wie is die Zwitser? En wat is hij van plan? ‘Beschouw me maar als een vriend.’

En wat heeft de Zwitser te maken met de aanslag op vijf mannen in het pand aan de Keizersgracht in Amsterdam, waarbij bij allen de linkerhand is afgezaagd?

Wanneer David Zomer een brief krijgt van een geest uit het verleden, laat hij alles uit zijn handen vallen en reist af naar station Amersfoort. Maar sommige ‘geesten’ uit het verleden wil je liever niet meer ontmoeten, Hij wordt liever niet aan die tijd in zijn leven herinnert. Zijn leven blijkt in gevaar te zijn en hij moet op pad om de man die daar verantwoordelijk voor is te vinden voordat hij door hem vermoord wordt. Hij maakt hier voor een levensgevaarlijke tocht naar Diyarbakir waar hij het antwoord moet vinden.

Mijn mening

‘Vriendschap is iets wat alleen in vrijheid ontstaat tussen mensen die genegenheid voor elkaar voelen.’

Nadat ik begon in Vriendendienst moest ik al gauw mijn vooroordeel bijstellen. Het leest lekker weg en heeft, ondanks dat ik niet echt houd van boeken over bankiers, gelijk een bepaalde spanning. Het pakt me. Het boek heeft een spanning waardoor ik nieuwsgierig raak en zorgt dat ik menig uur geniet van de wereld van de Zwitser, de mysterieuze man. Deze man komt gaandeweg het hele boek steeds weer naar voren en maakt mij alleen nog maar nieuwsgieriger naar hem. Er wordt door Almar Otten steeds een tipje van de sluier gelicht, waardoor het een hele intrigerende persoon wordt.

Het boek is verdeeld in tien delen. In elk deel maak je kennis met weer nieuwe personages en zo komt het dat je erg veel personen in het boek hebt, wat heel ingewikkeld lijkt, maar het eigenlijk niet is: er zit een leidraad in en je gaat gaandeweg mee op reis met de hoofdpersonen en soms blik je terug naar het verleden wat je meer duidelijkheid geeft in het verhaal. Alles lijkt te maken te hebben met de moord op Olof Palme in 1986, en aangezien ik dat in die tijd volledig langs me heen heb laten gaan, is het voor mij nieuw maar zeker niet oninteressant. De manier van schrijven van Otten spreekt me aan, hij schrijft op een fijne manier dat het voor mij begrijpelijk is en het niet saai wordt. De spanning is erg goed opgebouwd, elke keer kom je weer een stapje dichterbij het plot.

Naast David Zomer, die op zoek is naar ‘de Zwitser’ is ook de politie op zoek. De Zweedse rechercheur Eric Rohmer, die zich al eerder helemaal heeft vastgebeten in de zaak Palme en de rechercheur uit Deventer, Jozef Laros en nieuwkomer Mark Diepenbroek zetten zich op de zaak van de vermoorde Gustav Mattson. Hij heeft in een kluis aanwijzingen achtergelaten voor Rohmer, die betrekking hadden op de moord op Palme. Samen gaan ze het spoor achterna die wel eens zou kunnen leiden naar David Zomer en verder. Hun zoektocht begint bij Gerry, de vrouw van Zomer die mishandeld is aangetroffen in hun huis.

Gaandeweg het boek volg je twee verhaallijnen met elk nieuwe personen, ik merk dat ik soms wordt afgeleid hierdoor, maar de personen zijn wel zo beschreven dat ik gevangen blijf in het verhaal. Ook de onderwerpen, de macht van de banken, het beschermen van hun bezittingen en de hebzucht van de vele vorstenhuizen vallen me niet zwaar (waar ik wel bang voor was). Door de schrijfstijl van Otten leest deze geschiedenis niet als een zwaar onderwerp.

Moon

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com

Ik reis alleen - Samuel Bjørk

Titel: Ik reis alleen

Auteur: Samuel Bjørk

Uitgever: Luitingh-Sijthoff

476 pagina's

Vertaling: Renée Vink

Verschenen: februari 2015

Recensie: Moon Kager, Juul van den Berg, Ink Kroon, 
                 Lydia Buist,Caroline Kuiper en Corina Nieuwenhuis

‘Ik reis alleen’ is het debuut van de Noorse schrijver Samuel Bjørk op thrillergebied. Samuel Björk is het pseudoniem van de Engelse roman- en toneelschrijver en singer/songwriter Frode Sander Oien. ‘Ik reis alleen’ is het eerste boek in een geplande serie met Holger Munch en Mia Kruger. Het werd al eerder genomineerd in 2013 voor een award in Noorwegen en als we de recensies van mogen geloven van de lezers van ‘Ik reis alleen’, dan is het een geweldig boek. Een pageturner. Nou, dan kan Thrillerlezers niet achterblijven en wij hebben dan ook in de leesclub het boek gelezen. Lees je mee wat wij ervan vonden?

De cover:

Ink: Ik zag het boek eerder en het sprak me echt niet aan. Flets en saai. Ik heb het boek laten liggen tot ik een enthousiaste recensie las bij Joop Liefaard. Er worden zoveel Scandi-thrillers uitgebracht dat het er zeker niet uitsprong qua kaft. Maar wat ben ik blij door de tip van Joop dat ik het opgepakt heb.

Juul: Het is een simpele cover in de kleuren wit, blauw en geel. Het geeft mij een gevoel van eenzaamheid en verlorenheid. Een gevoel dat wel bij het boek past.

Caroline: Het boek trok me aan door de cover. Mooie zachte kleur groen, bomen op de achtergrond en een eenzaam figuurtje en de titel ‘Ik reis alleen’. Jammer alleen dat er dan zo’n gele sticker op zit met een aanbeveling van Jo Nesbo, die links beneden in de hoek was genoeg geweest.

Lydia: De cover vind ik iets minder mooi, niet iets spectaculairs. Je ziet een boslandschap met in de verte een wolf. Maar schoonheid zit van binnen in dit boek. Wat een debuut !!!!

Moon: Een mooie indrukwekkende, vage en spannende omslag heeft ‘Ik reis alleen’. Hij maakt me nieuwsgierig naar wat er in dat bos zou kunnen zijn gebeurd. Die vage beelden van het bos en de wolf in de achtergrond, maakt dat mijn radars in mijn hoofd al van alles gaan bedenken. Als je dan de achterkant en de quotes leest op de cover dan ben je om en wil je alleen nog maar snel beginnen. Het belooft veel goeds als ik de teksten mag geloven. Kijken of ik na het lezen ook zo enthousiast ben.

Het verhaal:

‘Lisa zou naar school toe gaan Trippel Trippel Trap.

Met haar nieuwe jurkje aan. Ging ze blij op stap.’

Walter Henriksen ontdekte tijdens zijn wandeling met Lady, de hond, het kleine meisje dat aan de boom hing. Ze bungelde boven de grond met haar rugzak op de haar rug, en een bordje om haar nek. IK REIS ALLEEN.

Het meisje blijkt de 6-jarige Line Olsen te zijn. In haar pinknagel is het cijfer één gekrast. Als na Line nog een meisje op exact dezelfde wijze wordt gevonden, met bij haar het cijfer twee wijst alles erop dat Noorwegen te maken heeft met een seriemoordenaar. Er zullen meerdere meisjes volgen. Rechercheur Holger Munch wordt van stal gehaald nadat zijn speciale onderzoeksteam opgeheven is. De 54-jarige stevige nerd heeft zijn baan terug als blijkt dat dit geen op zichzelf staande moord is. Hij krijgt de leiding over het onderzoek en wil alleen mee werken als Mia Kruger zijn partner mag zijn, maar Mia is niet heel gemakkelijk over te halen. Zij lijdt aan een depressie na het overlijden van haar tweelingzus Sigrid bijna 10 jaar geleden als gevolg van een overdosis. Mia heeft zich teruggetrokken op het eiland Hitra in de volle overtuiging op 18 april zelfmoord te plegen exact 10 jaar na de dood van haar zus. Maar dan komt Holger. Hij spoort Mia op en probeert haar over te halen mee te werken aan het onderzoek. Eerst weigert ze maar de zaak van het meisje aan de boom laat haar niet los en als ze een aanknopingspunt ontdekt beseft ze dat Sigrid moet wachten: ze doet mee.

Wie is degene die de kinderen met zorg aankleed als een pop, vermoord met een narcosemiddel en dan met een rugzak vol schoolspullen aan een boom hangt? Het speciale onderzoeksteam is terug op zoek naar antwoorden.

Hoe ver zou jij gaan... om WRAAK te nemen?

Wat vindt de BENDE?

Juul: Ik ben over het algemeen wel fan van Scandinavische thrillers. Henning Mankell, Camilla Läckberg en Jo Nesbo horen zeker bij mijn favoriete schrijvers. En nu dan ook Samuel Bjørk! Wat heeft hij een goed boek geschreven! Ik ben compleet overdonderd.

Er zitten best veel verhaallijnen in het boek en daardoor moet je echt wel je aandacht erbij houden. Maar dat doe je met plezier, het boek is bijna niet weg te leggen, je wilt maar blijven lezen. Die vele verhaallijnen komen, uiteraard, allemaal op het einde bij elkaar. Goed uitgewerkt en niet voorspelbaar.

Mia Krüger is een interessant personage. Zeker niet doorsnee, een beetje een einzelgänger en ietwat wars van regeltjes. Of ze helemaal geloofwaardig is? Ik weet het niet, ik heb er mijn twijfels bij. Maar dat geeft helemaal niet, het is tenslotte fictie. En het is niet storend.

De personages van vooral Mia Krüger en Holger Munch zijn goed uitgewerkt, ze gaan voor je leven. Je krijgt sympathie voor ze. Ik wel tenminste.

Het is geen makkelijke thriller. Maar als je van de Scandinavische thrillers houdt, is het absoluut een aanrader! Ik hoop eigenlijk dat dit het eerste deel is van een serie met deze hoofdpersonen. Wat zal dat genieten zijn!

Ink: Het boek zuigt je eerst kalm in het verhaal en dan gaat de schrijver los en wil je verder, verder en verder. Er lopen verschillende lijntjes zoals over een sekte, de moeder van Munch, het verleden van Mia, dode kinderen, een kind wat ooit verdween uit het ziekenhuis als baby.
Intrigerende Mia die teveel drinkt, teveel kalmtepillen (pammetjes) slikt maar dan ingenieus kan associëren en dan dingen ontdekt. Munch, het veel rokende hoofd van het team. Spannende hoofdpersonen die je stap voor stap leert kennen en nadat het boek uit is nog verder wil leren kennen.
Samuel Bjørk heeft een zeer aansprekende schrijfstijl die prachtig verhaalt maar geen blabla stijl (zo'n stijl waar men mooi doet om het mooi doen). Het speelt zich voor je af, het maakt je bang en je voelt de spanning tijdens het lezen.
En alles valt dan echt schitterend tegen het einde in elkaar. Alle puzzelstukjes zijn opgelost. Geen losse touwtjes. Dit is waarvoor ze het woord pageturner bedacht hebben! En wat jammer als het uit is. Het had zo nog 200 blz. door mogen gaan.

Lydia: De personages zijn goed uitgewerkt. Holger is gescheiden en heeft een dochter, zijn kleindochter is zijn oogappeltje. Hij maakt zich zorgen om zijn moeder die in het verpleeghuis zit. Hij gaat op onderzoek uit. Personage Mia is bijzonder mooi uitgewerkt, ik ben echt van deze personage diep onder de indruk. De verhaallijnen zijn goed uitgedacht, het stoorde me helemaal niet dat het verhaal meerdere verhaallijnen had, de schrijver weet het spannend te brengen. Hij heeft het huiveringwekkend en realistisch geschreven. Het verhaal pakt je direct. Ik ben volledig onder de indruk van dit debuut, het boek bevat nog enkele open eindjes, in het volgende deel zal de auteur er zeker op terugkomen.

Corina: De personages zijn mooi uitgewerkt. Het duurt even voor je begrijpt wie Mia is en waarom ze word opgezocht door Holger. Maar dat zit wel mooi in elkaar. Holger wordt ook mooi uitgewerkt. Je krijgt kleine glimpen in zijn werk en thuis situatie waardoor je hem "echt" leert kennen, dit geldt ook voor Mia.

Er lopen eigenlijk twee verhalen door elkaar die uiteindelijk met elkaar verweven worden op een duidelijke en mooi beschreven manier.

Lang blijft de vraag wat de sekte te maken heeft met de kindermoorden en wat de vrouw met de verschillende kleuren ogen er mee te maken heeft. De uiteindelijke uitkomst vond ik heel verrassend en goed uitgewerkt. Ik had geen één moment dat ik dacht te weten wie de dader (of daders) waren en was compleet verrast door de uitkomst en de reden ervan.

Dat gebeurt me niet vaak en dat was een zeer aangename ervaring. Als ik dan een negatief puntje zou moeten opnoemen zou dat zijn dat het op één bepaald stuk wat langdradig werd en daar veel herhaling is was (dit was op t punt dat je las vanuit de vrouw met twee kleuren ogen).

Moon: Een binnenkomer met het epiloog, waarin beschreven word dat er een baby wordt vermist. Dan de vondst van Line bungelend aan de boom, dat gaat lekker, maar daarna komt het verhaal wat langzaam op gang. Het neemt je eerst mee in het leven van Mia en Holger. Maar zodra Mia beslist mee te werken aan het onderzoek komt het boek in een stroomversnelling. Ik heb ontzag voor het brein van Mia wat zij allemaal ontdekt.

Naast Mia en Holger speelt Tobias een belangrijke rol in het verhaal, hij vindt samen met zijn broertje Torben het tweede meisje en heeft zichzelf voorgenomen meer te weten te komen christelijke meisjes in het bos. Ook Tobias gaat op onderzoek uit, met zijn dertien jaar is hij een ondernemend mannetje.

Het verhaal bestaat eigenlijk uit meerdere delen met best veel personages maar door de korte hoofdstukken is dit zeker niet irritant. De personages worden allemaal goed beschreven en zijn allemaal op zichzelf staand al heel interessant om over te lezen en daardoor leest het boek fijn, niet ingewikkeld maar vlot. Tijdens het lezen denk je dat je al het ergste al hebt gehad maar dan neemt het verhaal heel onverwacht wel een heel persoonlijk wending waardoor je het boek echt niet meer los kan laten.

De relatie tussen Holger en Mia is interessant en van mij mag er wel een serie uitkomen van dit duo. Het plot is verrassend en goed beschreven: tot de laatste bladzijde blijf je geboeid Ik denk dat er nog meer verhalen komen in deze lijn. Ik hoop het, want wat heb ik van dit boek genoten.

Caroline: Het boek trok me aan door het voorstukje. Een meisje opgehangen in een boom aan een springtouw met een rugzak en boeken en een bordje om haar nek met ‘Ik reis alleen’ erop. Ik werd zo naar dit verhaal toe getrokken. Wie doet zo iets, waarom?

Zelf ben ik fan van Scandinavische thrillers en films en dacht dit moet wel wat zijn. En inderdaad, wat een boek. Ik moest er even inkomen, maar kon het niet meer weg leggen. Steeds verder word je in het verhaal mee genomen en word je van de ene naar de andere verhaallijn mee getrokken. Munch die naast zijn werk, zijn vrije uren moet verdelen tussen zijn kleindochter Marion en zijn moeder, die in een tehuis zit. Maar ook Mia die tijdens het onderzoek haar verleden steeds meer tegenkomt. Zelfs de computernerd Gabriel die eigenlijk niet bij de politie zit, maar die meegedaan heeft bij het oplossen van een vraagstuk en door Munch bij het team gevraagd wordt, komt met verrassende oplossingen. Eigenlijk zijn het meerdere verhalen die uiteindelijk allemaal wel iets met elkaar te maken hebben. Het boek leest zo lekker weg, je wil steeds verder en weten wat er gebeurd.

Dit boek is een topper en geef het zeker 5 sterren. Ik ben heel benieuwd naar het vervolg van deze serie en schrijver. Ik hoop dat deel 2 net zoveel spanning en omwentelingen heeft als dit debuut. Een recensie schrijven over dit verhaal is best moeilijk omdat er zoveel verhaallijnen in voor komen, die eerst niets met de moorden lijken te hebben, maar uiteindelijk toch via een omweg weer wel. Je moet het boek gewoon lezen en zelf tot de conclusie komen dat dit echt een super Scandinavisch hoogstandje is.

Beoordeling

Juul geeft: 4,5 sterren

Ink geeft: 5 sterren

Lydia geeft: 4,5 sterren

Caroline geeft: 5 sterren

Moon geeft: 5 sterren

Corina geeft: 4,5 sterren

De bende is om: zij hebben een nieuwe schrijver die ze in de gaten gaan houden: Samuel Bjørk. Met een kleine 5 sterren staat hij zeker op de lijst als deel 2 uit komt van de Holger en Mia serie.