Auteur: Walter Lucius
Uitgeverij L.S
ISBN 9789021016948
(herziene uitgave)
Walter
Lucius is het schrijverspseudoniem van scenarist en producent Walter
Goverde. De
vlinder en de storm
is het eerste deel van de Hartland-trilogie en tevens zijn
fictiedebuut.
Walter
werkte als scenarist, regieassistent en regisseur voor theatergroep
Affect, het Zuidelijk Toneel en de Blauwe Maandag Compagnie. Als
televisieregisseur maakte hij dramaproducties, documentaires en
items. Bijna tien jaar lang was hij ook regisseur van Het Klokhuis.
Met
zijn eigen audiovisueel bedrijf Odyssee Producties realiseerde hij
voor een aantal ministeries projecten zoals de inburgeringsfilm Naar
Nederland.
Inmiddels
is deel 2 van de Hartland-trilogie ook verschenen: Schaduwvechters.
Bron:
www.lsamsterdam.nl
Achterflap
Achter
een ordinaire hit-and-run op een Afghaans jongetje in het Amsterdamse
Bos blijkt een wereld van kindersmokkel en machtsmisbruik schuil te
gaan. Journalisten Farah Hafez en Paul Chapelle gaan op onderzoek uit
en raken levensgevaarlijk verstrikt in een internationaal crimineel
netwerk en een politiek spel op hoog niveau, dat ze van Amsterdam
naar Moskou en Zuid-Afrika brengt.
Wat
dat was geweest, was natuurlijk een raadsel. Maar Farah hield van
raadsels. Hoe lastiger het raadsel, des te groter de uitdaging.
Al
na het lezen van het eerste hoofdstuk weet je dat journaliste Farah
Hafez geen katje is om zonder handschoenen aan te pakken. Zij
beoefent de vechtsport Pencak silat en tijdens een gevecht verwondt
ze haar tegenstandster dusdanig dat deze naar het ziekenhuis wordt
gebracht. Als Farah zich naar het ziekenhuis snelt om erachter te
komen hoe het met de vrouw gaat, wordt er een slachtoffertje van een
hit-and-run binnengebracht. Vrijwel meteen blijkt dat het jongetje
geen Nederlands spreekt, maar dat Farah hem wel kan verstaan. Het
jongetje is niet alleen voor dood achtergelaten na een aanrijding,
maar Farah is er, gezien zijn kleding, van overtuigd dat hij werd
gebruikt voor ‘bacha bazi’ (spelen met jongens). Het voorval
blijft haar bij en zij bijt zich vast in een onderzoek naar de
toedracht van het ongeval en naar wat daaraan vooraf ging. Een
en ander rakelt meer op dan ze zou willen. En
dan is er ook nog reporter Cathy Marant die een hetze voert tegen
Farah en haar koste wat het kost ten onder wil zien gaan...
De
aangereden jongen was blijkbaar geesten aan het alarmeren. Geesten
die al jaren rusteloos door het dodenrijk dwaalden en die nu hun kans
schoon zagen om weer tevoorschijn te komen. Ze was bang voor die
geesten. Maar sinds vannacht wist ze dat ze er niet langer onderuit
kon om ze allemaal weer onder ogen te komen.
Rechercheur
Joshua Calvino wordt samen met zijn partner Marouan Diba belast met
het onderzoek naar wat er in het Amsterdamse Bos is gebeurd. Van
Farah’s bemoeienis met de kwestie wil vooral Diba niets weten en hij
laat geen mogelijkheid onbenut om zijn ongenoegen ongenuanceerd te uiten. Calvino
heeft er wat minder moeite mee. Ambitieus en doortastend, Calvino
heeft graag alles onder controle, maar hij zit ‘opgescheept’
met een partner waar hij ooit enorm naar opkeek, maar waar hij meer
en
meer zijn twijfels bij krijgt. Diba gaat zich steeds meer gedragen
als een ongeleid projectiel….wat is
er toch met hem aan de hand?
Farah,
Calvino en Diba graven steeds dieper en dieper en ze ontdekken een
enorm wespennest wat nog maar het topje van de ijsberg blijkt te
zijn…
Wat
een verhaal, ik
heb genoten!
Vanaf de allereerste bladzijde zit je in een actiefilm. Alsof je in
de bioscoop naar een of andere actiethriller aan het kijken bent.
Gebeurtenissen
en namen wisselen elkaar in een razend tempo af, waardoor het even
lijkt alsof je als lezer de draad in no time kwijt gaat raken, maar
niets is minder waar. Lucius
hanteert een hele vlotte, beeldende pen die af en toe wat uit de
bocht vliegt, maar niet op zo’n manier dat het je leesplezier ook
maar enigszins bederft. Er
is een hele grootse actiescène
die meerdere malen beschreven wordt maar dan steeds vanuit ander
gezichtspunt, heel
erg
goed gedaan (een
kleine anatomische onmogelijkheid daargelaten).
Personages worden niet allemaal goed uitgediept (wat
ik vooral in het geval van Marouan Diba erg jammer vond),
maar aan de andere kant, er komen nog twee delen, dus dat komt
hopelijk nog wel. Nu komt Farah het beste uit de verf. Een vrouw die
weet wat ze wil,
haar zinnen heeft gezet op het boven tafel krijgen van de waarheid,
maar daarbij voorbij gaat aan de (gevoelens/behoeften van) mensen om
haar heen, wat haar in mijn ogen niet sympathiek maakt.
Ik
ben benieuwd hoe zij zich verder ontwikkelt en of het haar lukt om de
waarheid aan het licht te brengen...maar ik ben vooral nieuwsgierig hoe het verhaal verder gaat: op naar Schaduwvechters!
We
leven in een wereld waarin de hel van ons verleden ons altijd weer
inhaalt.
Plot
4
Originaliteit
3,5
Spanning
5
Schrijfstijl
4
Psychologie
3,5
Leesplezier
5
Vier
enorm dikke sterren voor De
vlinder en de storm.
Miriam Bakker
