De vakantiekoffer van Christine Bols

1 Waar ga je heen op vakantie ?

Ik ben net terug van vakantie in Spanje, een land dat ik in mijn hart draag. Het was maar negen dagen, maar we hebben er echt van genoten.

2 Welke boeken gaan er mee in de vakantiekoffer ?

Eigenlijk heb ik weinig gelezen, maar in mijn koffer zaten:
In een donker, donker bos (Ruth Ware) - viel eigenlijk een beetje tegen na de gunstige recensies die ik had gelezen.

Brandhaard (Michael Connelly) - dit is mijn favoriete auteur. Het moet dus al raar lopen als ik zijn boeken niet goed zou vinden.

De verdediging (John Grisham) - komt vrij traag op gang maar een heel degelijk verhaal met de nodige spanning zoals te verwachten valt van een Grisham.

3 Welk boek raad jij ons aan om in de vakantie te lezen ?
Ik heb de laatste tijd wel meerdere aanbevelenswaardige boeken gelezen, maar als ik er 2 mag noemen:

Een verdiende dood (Peter Swanson), een goed opgebouwde thriller die boeit van begin tot einde.

Mijn naam is vrijheid (Jax Miller), diepgaand psychologisch verhaal over een vrouw die alles over heeft voor de veiligheid van haar kinderen. Nee, geen zeemzoet verhaal van dertien in een dozijn, maar een keiharde actiethriller. Miller schuwt geen schuttingtaal, en misschien daarom minder geschikt voor gevoelige zielen, maar als je daar overheen kan stappen ... prachtig.

Groetjes

Christine

Een verdiende dood - Peter Swanson

Titel: Een verdiende dood

Auteur: Peter Swanson

Uitgeverij Cargo

354 bladzijden (e-book)

Praat nooit met vreemden...

Over de auteur

Peter Swanson schrijft korte verhalen en recensies voor verschillende tijdschriften. Zijn fascinatie voor de films van Hitchcock motiveerde hem om zijn eerste boek te schrijven, Een meisje met een klok als hart. Een verdiende dood is zijn tweede thriller. Swanson woont in Massachusetts.

Achterflap

Tijdens een tussenstop op Heathrow ontmoet Ted een vrouw in een bar. Het klikt meteen, en na iets te veel cocktails vertelt Ted dat zijn vrouw hem onlangs heeft bedrogen. Hij verzucht dat hij haar wel zou kunnen vermoorden. De onbekende vrouw, Lily, antwoordt dat hij dat zeker moet doen, en dat ze hem daarbij wil helpen. Thuis in Boston blijven Ted en Lily elkaar zien. Hun plannen om de perfecte moord te plegen worden steeds serieuzer, en Ted wordt langzaam verliefd op Lily. Wat hij niet weet is dat Lily een duister verleden verbergt: ze is geen onbekende met moord. Maar ook Ted heeft een groot geheim dat hij niet kan onthullen. Kunnen ze elkaar vertrouwen? En van wie komt uiteindelijk het verraad?

Ik haatte mijn vrouw, maar ik haatte haar omdat ik haar eens had liefgehad. Beging ik een fout waarvan ik de rest van mijn leven spijt zou hebben?

Een man is ongelukkig in zijn huwelijk, komt een andere vrouw tegen en besluit dan om zijn vrouw te vermoorden. Daar komt het heel kort samengevat na het lezen van de achterflap op neer. Ik dacht een wat oppervlakkig boek in handen te hebben na het lezen van die achterflap, maar dat bleek absoluut niet zo te zijn!

Ted Severson kan zijn geluk niet op als hij trouwt met de mooie Miranda. Hij zit enorm goed in de slappe was, maar daar was het haar natuurlijk niet om te doen, ze geeft het alleen wel heel graag uit. De geldkraan staat continue open als zij met hun nieuwe huis bezig is, niets is te gek en alles kan. Na drie jaar huwelijk is de sleur al aardig aanwezig en Ted krijgt het vermoeden dat Miranda het meer dan gezellig heeft met de aannemer. Een vermoeden dat bevestigd wordt. Als hij op Heathrow wacht op zijn vlucht naar huis, ontmoet hij in de bar een mooie vrouw met wie hij aan de praat raakt. Hij doet het hele verhaal uit de doeken (martini’s maken de tong los) en uit de wens dat hij zijn vrouw graag dood zou zien. Lily Kintner (want zo heet de vrouw met wie hij aan de praat raakte) zegt hem dat hij het moet doen. Dat Miranda verdient wat Ted haar toewenst en dat zij hem zal helpen. Wat begint als een spelletje tussen de twee, mondt uit in serieuze moordplannen.

Lily is niet bepaald een open boek. Heel langzaam doet Swanson uit de doeken hoe zij de vrouw is geworden die uiteindelijk bij Ted aan de bar zit. Uit haar verhaal blijkt dat moord niet iets is waar zij voor terugdeinst en als lezer ga je je afvragen of Ted niet belazerd gaat worden...

Het was een rustige ochtend, je hoorde alleen het aanzwellende gezoem van insecten en de krassende kraaien die de ware eigenaars van deze weide waren. Ik kraste terug, zoals ik dat soms deed, en vroeg me af wat ze van me vonden.

Het debuut van Peter Swanson, Het meisje met een klok als hart, heb ik ook gelezen en dat vond ik een heel fijn boek. Met Een verdiende dood laat Swanson een enorme groei als schrijver zien. Elk hoofdstuk wisselt hij van perspectief en zo beleef je het verhaal steeds vanuit een ander oogpunt. Van herhaling is overigens geen sprake, het vult elkaar alleen maar aan, waardoor je een veel completer beeld krijgt van wat er nu precies gebeurd is en hoe de personages zijn geworden zoals ze zijn. 
Swanson heeft een enorm boeiende manier van schrijven. Het verhaal lijkt heel traag, maar door zijn manier van vertellen wil je alleen maar blijven lezen en wil je alleen maar weten wat er is gebeurd en wat er gaat gebeuren. Personages komen tot leven en worden steeds intrigerender. De plotwendingen zijn geweldig en verrassend. Je moet als lezer niet bedenken dat je wel weet of een idee hebt hoe het verhaal zal gaan verlopen, je komt bedrogen uit...dan komt er een plotwending waardoor je even van de kaart bent en dan snel, heel snel weer verder gaat lezen! Geweldig gedaan en dat einde…

Leesplezier 5

Schrijfstijl 5

Plot 4,5

Originaliteit 3,5

Psychologie 4

Spanning 4

4,5 sterren voor Een verdiende dood.

Miriam

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

De van alles wat week van Mir

Eigenlijk was het de bedoeling dat mijn leesweek afgelopen dinsdag geplaatst zou worden. Dat is duidelijk niet gelukt. En qua lezen zat het wel goed eigenlijk, maar het is zo druk met andere dingen geweest, dat ik de verslaglegging ervan even achterwege liet. Tot nu.

Vorige week dinsdag had ik een uitje met de andere chef. Voor het eerst in mijn leven ging ik naar Weesp. Een levensgevaarlijke metropool zo zou later blijken, maar vooralsnog stapte ik nietsvermoedend in de trein en reisde ik af naar Weesp. Een uurtje onderweg en dat is dus heerlijke leestijd. Op het station in Weesp werd ik opgewacht door Ink en Iris (die zo lief was om Ink te brengen) en we gingen op zoek naar Weesperplein alwaar wij afgesproken hadden met de 'grote baas' als het om jeugdthrillers gaat: Mel Wallis de Vries. 

Het blijft een wonderlijk iets dat je over een klein stukje dat hemelsbreed misschien nog geen 700 meter is bijna een kwartier kunt doen. Maar eenrichtingsverkeer helpt niet. Smalle straatjes ook niet. Maar uiteindelijk vonden we een perfect parkeerplekje en vonden we Mel in de tuin van Weesperplein. Iris dook achter haar laptop in het café en wij zaten (uiteindelijk, want enige 'discussie') in de tuin onder een parasol tussen de geraniums met allerlei lekkers. Ink heeft een verslag van deze middag geschreven, dus ik ga er verder niet al te veel over zeggen, maar het was ontzettend leuk! Wat mij betreft een van de leukste uitstapjes :-) Ink en ik zeiden de dagen erna alleen maar 'wat was het leuk he'. En dat was het :-)

De dagen erna waren een gekkenhuis. Manlief vertrok op donderdag met twee vrienden naar Oostenrijk voor de Formule 1 en zou pas vier dagen later weer naar huis komen. Een dag later vertrok vriendin M met haar echtgenoot naar Concert at Sea, dus ik kreeg er een kind bij. Een kind dat samen met mijn kind dat weekend atletiekkamp had, waar ze op de fiets naar toe moesten. Kort samengevat was mijn weekend als volgt: natgeregend (als in compleet doorweekt), veel fietsen, tent opzetten, tent afbreken, noodweer en een spugend draakje. Het valt me achteraf nog mee dat ik mezelf niet buitengesloten heb of zoiets. Maar hey, ik ben mijn Game of Thrones-achterstand aardig ingelopen (bijna klaar met seizoen 4) en ik heb ook best wat kunnen lezen.

Na Handschrift van de duivel van Donald Nolet las ik De laatste mijl van David Baldacci. Een heerlijk boek en ik kan het absoluut aanraden. Daarna las ik Een verdiende dood van Peter Swanson. Dat vond ik een geweldig boek! Een man ontmoet een vrouw op een vliegveld en ze raken aan de praat....om vervolgens de moord op de echtgenote van de man te beramen. Geen bloederig gebeuren, maar een thriller die meer gefocust is op het waarom mensen bepaalde dingen doen, bepaalde keuzes maken en waar een en ander dan toe leidt. Met plotwendingen waardoor je echt even zoiets hebt van 'huh??....en nu??'. Vervolgens las ik Eindbestemming, de verhalenbundel van Marcella Kleine en Marjolein van der Gaag. Recensies volgen snel. 
Nu lees ik Judaskus van Linda Jansma voor de leesclub, tot nu toe 'een echte Jansma': heel fijn geschreven en moeilijk weg te leggen!

Fijne week :-)
Miriam