Dodemanstango van Geir Tangen

 

Titel: Dodemanstango
Auteur: Geir Tangen
Uitgeverij: The House of Books
Publicatiedatum: oktober 2020
Recensie door Karin
Waardering: 4 kraaien

Wat vind ik van de cover?
Een mooie cover met daarop twee handen die grijpen naar een wateroppervlak en een insect. Ook kun je vaag een deel van een vrouwengezicht zien.

Wat verwacht ik van tevoren?
Dit is het 3e boek van Geir Tangen, het vervolg na 'Meesterwerk' en 'Hartenbreker'. Meesterwerk vond ik behoorlijk origineel. Hartenbreker was ook goed maar op een andere manier, die speelde meer in op actuele thema's. Ik ben benieuwd wat dit derde deel gaat doen.

Quotes die ik het vermelden waard vind:

●    Angst is een emotie die je voelt bij dreiging of risico, echt of ingebeeld, en kent een grote variatie van persoon tot persoon. Van een licht gevoel van onrust tot extreme angst, ook wel paranoia of fobie genoemd.

●    Hij zat in een leunstoel te kijken hoe de ratten zich een weg door het lichaam van Signe Royrvik vraten. Dat is onmenselijk. De man moet een extreme psychopaat zijn, een Hannibal Lecter, als je het zo wil noemen, maar dat type mensen bestaat toch eigenlijk niet in werkelijkheid?

●    Door hem die dag te doden, dacht De Beul dat hij een goede daad verrichtte. Hij kon niet weten dat er een lot bestond dat erger dan de dood was. Hij kon niet weten dat de herinneringen nooit zouden verdwijnen, maar je tot in het hiernamaals zouden achtervolgen. Hij kon niet weten dat de mensen wier taak het was om zorg te dragen voor de doden, eigenlijke bloedzuigers, charlatans en parasieten waren.

Mijn recensie:
De eerste 2 korte hoofdstukken brengen mij compleet in de war; maar met hoofdstuk 3 begint een stevige thriller, bijna sadistisch gruwelijk bedacht. We volgen opnieuw inspecteur Lotte en journalist Viljar, die we kennen uit de 2 vorige boeken. Lotte sinds min of meer op een zijspoor bij de politie, terwijl Viljar samen met boezemvriend Josse werkt aan een podcast rond oude verdwijningszaken. Ik lees dus opnieuw een boek waarin cold cases min of meer centraal staan. Het lijkt in 2020 een populair thema te zijn.

Soms vind ik de zinsconstructies een beetje moeilijk, ik heb het idee dat het boek in het Noors behoorlijk literair geschreven zal zijn, maar niet echt makkelijk te vertalen was. Er wordt op een bijzondere manier geschreven, a-typisch voor een thriller; ik kan eigenlijk heel erg moeilijk formuleren hoe ik dit ervaar. Ik vind het ook een beetje raar dat, zelfs de veel voorkomende personages, heel dikwijls en telkens opnieuw met naam en voornaam worden genoemd. Ook de beschrijving van het personage 'de dode man' vind ik een beetje stroef en moeilijk om lezen. Ondanks deze minder negatieve gedachten heeft het verhaal me heel erg snel beet. Tangen beschrijft origineel gruwelijke moorden op een bijna serene manier, toch geeft hij al vrij snel een hint waar hij naar toe wil, zodat je als lezer uiteraard nieuwsgierig wordt naar hoe dit zal worden uitgewerkt. Ook de gedachten van de hoofdpersonen worden behoorlijk intens en gedetailleerd weergegeven, op een plastische manier.

Dodemanstango is voor mij een a-typische thriller, het leest in het begin gelijk vlot weg en blijft spannend tot op het allerlaatste, zelfs tot in het nawoord van de schrijver. Goed uitgewerkte karakters, die voor een keer niet de voor de hand liggende wegen bewandelen of de richting uitgaan die je in eerste instantie verwacht. Ik raad wel iedereen aan om alle 3 de boeken te lezen, dit om de ontwikkeling van onze vrienden Lotte en Viljar goed te kunnen volgen.

Ondanks een paar minpuntjes, geef ik dit boek toch graag een eindoordeel van 4 kraaien, ook omwille van het nawoord van de schrijver. Omdat ik niks wil verklappen, zelfs niet over het nawoord, kan ik het bijzonder appreciëren dat Geir Tangen niet voor de logische of meest voor de hand liggende weg kiest. ‘Dodemanstango’, heb ik met plezier gelezen!

Hartenbreker van Geir Tangen

Wat vond ik van de cover ?

Hartenbreker heeft een mooie cover, vooral de weerspiegeling in het water primeert. Het geeft een beetje een mysterieuze sfeer, lijkt bij zonsopgang of zonsondergang te zijn, of bij slecht weer. Misschien is het wel een onheilspellende sfeer.

Wat verwacht ik van tevoren ?

Net voor dit boek heb ik ‘het meesterwerk’ van Geir Tangen uitgelezen. Dat boek vond ik best wel een origineel uitgangspunt hebben met ook wel een humoristische insteek. Ik hoop dat dit vervolg dit niveau kan aanhouden en de personages wat kan uitdiepen. Voor mij persoonlijk hoop ik dat ik bij dit tweede Noorse boek op rij iets minder in de war zal zijn door de Noorse en Ijslandse namen en plaatsen; want op de één of andere manier brengen die mij toch een beetje van de wijs.

                                               

·         Op sommige momenten in het leven ervaren we een gat in de tijd, dan beseffen we plotseling dat alles wat we dachten te weten een illussie is – en de werkelijkheid een reeks tweedimensionale luchtfoto’s waarop alle betekenisvolle details vervagen tot grijze schaduwen. Op die momenten realiseren we ons, vaak in een fractie van een seconde, hoe weinig we eigenlijk begrijpen en hoe kwetsbaar we zijn.

Mijn recensie :

‘Het meesterwerk’ van Geir Tangen was een behoorlijk stevig thrillerdebuut, best wel heftig, met zeker niet de meest voorspelbare plotwending, en toch ook wel een beetje gekruid met een snuifje humor. In het vervolg ‘Hartenbreker’ is één van de spilfiguren eerder Alexander, de zoon van journalist Viljar Ravn Gudmundsson, die op de ochtend na een stevig feestje wakker wordt naast Emilie, het meisje waar hij verliefd op is. Alleen, Emilie is dood ... vermoord ... maar door wie ?

Alexander roept de hulp in van zijn vader, die op zijn beurt politie-agente Lotte er bij haalt. Zowel Viljar als Lotte kennen we al van in het eerste boek, en beide personages worden toch wel verder uitgediept in dit boek. Wat ook opvalt is het decor, het verhaal speelt zich opnieuw af in Haugesund, een niet al te flitsende Noorse stad, waar door de mensen uit Oslo toch wel een beetje wordt op neergekeken.

‘Hartenbreker’ wordt verteld vanuit 2 perspectieven, het heden rond Viljar, Alexander en Lotte, en dan is er een tweede verhaallijn in het nabije verleden, waarbij de hoofdstukken telkens verwijzen naar ‘het feest’, en die vanuit verschillende flashbacks en herinneringen van verschillende personen stilaan meer inzicht geven op wat er gebeurde op de avond van het feest en de moord op Emilie. En dit allemaal terwijl door alsmaar meer bewijzen het net rond Alexander zich alsmaar meer lijkt te sluiten.

Naar seriemoordenaar Ted Bundy :

o   Als het slachtoffer zijn laatste adem uitblaast en je hem op dat moment in de ogen kijkt ... Dan ben je God

Ook in dit verhaal werkt Geir Tangen via een behoorlijk vlot tempo naar een spannende apotheose, en sluit je achteraf met een tevreden gevoel het boek, of in mijn geval je ereader. Ik ben alleszins blij dat Geir Tangen het niveau van eerste boek heeft kunnen aanhouden, en trouw is gebleven aan zijn personages en deze nog verder heeft uitgediept. En voor zij die het zouden willen weten, blijkbaar was het voor mij in het tweede boek toch iets minder moeilijk omgaan met de namen, ’t lijkt wel of ik het al gewend was.

Ik geef met veel plezier een goeie 4 ½ kraaien aan dit boek ! Zeker een aanrader voor de regenachtige herfstdagen en heel wat uurtjes leesplezier.

Karin

Jahoeoeoeo, nieuwe prijsvraag GESLOTEN

De opvolger van Het meesterwerk is Hartenbreker geworden. Jij kan het boek nu winnen op Thrillerlezers.

Eerst waar dit nieuwe boek over gaat:

Op een ochtend wordt journalist Viljar Ravn Gudmundsson gebeld door zijn 17-jarige zoon Alexander; na een feestje is hij wakker geworden met het meisje van zijn dromen naast zich. Dood. Als bewijzen ook zijn kant op wijzen, raakt hij in paniek en slaat op de vlucht. Lotte Skeisvoll, inmiddels bevriend met Viljar, komt in haar pogingen Alexanders onschuld te bewijzen alleen maar dichter bij de conclusie dat hij inderdaad de dader is. Viljar heeft moeite het laatste te geloven, maar het lijkt erop dat zijn zoon een dubbelleven leidt. Tot een andere jongen die op het feest was wordt vermoord...

Thrillerlezers had een interview met Geir tangen toen Het meesterwerk uit was. Hierin vertelt hij wat hij graag zelf voor boeken leest. Vie de link kan je direct naar het interview.

interview Geir Tangen

Stuur jouw antwoord op naar: Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Hartenbreker. Zorg je dat je ook even lid wordt van onze besloten groep, die met het uitroepteken op facebook? Thrillerlezers!

Gefeliciteerd Mieke!

Verwacht in augustus, deel 1

Op 6 augustus

Olive Collins heeft drie maanden dood in haar huis gelegen. Haar buren in de gated community – een verzameling van voorbeeldige huizen, gras netjes gemaaid, de bewoners rijk en succesvol – zeggen geschokt te zijn, maar niemand van hen heeft opgemerkt dat ze haar al een tijdje niet hadden gezien. De politie stelt een onderzoek in waarbij langzaam maar zeker barsten in de façades verschijnen. Bovendien blijkt elk van de buren wel een reden te hebben om Olive dood te wensen…


"Een moderne variant op Agatha Christie: één setting, meerdere verdachten en talloze motieven. Briljant gedaan!' Irish Times

Op 6 augustus

In de zomer van 1988 gaan Nicole en haar beste vriendin Marjolein na hun eindexamen op vakantie naar Benidorm. Samen met enkele klasgenoten willen ze een paar weken onbekommerd feestvieren – luieren op het strand, dansen tot diep in de nacht – voordat ze definitief een streep onder hun middelbareschooltijd zetten. Maar dan gaat het mis. Jaloezie. Ruzie. En een van hen zal Nederland nooit meer terugzien.

Op 8 augustus

Drie kleine leugens is de nieuwe thriller van auteur Laura Marshall, die eerder debuteerde met het goed ontvangen Vriendschapsverzoek.
2005: de zeventienjarige Ellen valt hopeloos voor de charmante nieuwkomer Sasha. Maar terwijl Ellen wordt verwelkomd in Sasha's familie heeft ze totaal geen besef van de duisternis die schuilgaat onder hun vrolijke, bohemien levensstijl. Als tijdens een nieuwjaarsfeestje alles compleet uit de hand loopt, resulterend in een rechtszaak (waarin Ellen de kroongetuige is), is het idyllische familieleven daarna nooit meer hetzelfde.
2018: Ellen en Sasha zijn nu dertig, ze wonen samen in een flat in Londen en zijn hartsvriendinnen voor het leven. Wanneer Sasha echter verdwijnt, vreest Ellen het ergste. Sasha is al eerder op deze manier verdwenen en de politie neemt het daarom niet meer serieus, maar als er vervolgens geheimen uit het verleden van Ellen en Sasha komen bovendrijven, lijkt het erop dat Ellen een goede reden heeft om bang te zijn – niet alleen voor Sasha, maar ook voor zichzelf. Uitzoeken wat er echt is gebeurd op die nieuwjaarsavond 12 jaar geleden brengt gevaar met zich mee, maar het dwingt Ellen ook om haar verleden te confronteren. Want hoe goed kent ze haar beste vriendin eigenlijk?


Dertig jaar later ontmoet de 21-jarige Iris Peters een mysterieuze jongeman in het kunstenaarsdorp Bergen aan Zee, waar ze met haar moeder op vakantie is. Vanuit het niets biedt deze Patrick haar een baan aan bij zijn zeer succesvolle ICT-bedrijf. Het is het begin van reeks vreemde gebeurtenissen. Gebeurtenissen die in verband lijken te staan met wat er destijds in Benidorm is gebeurd…


Op 12 augustus

Op een ochtend wordt journalist Viljar Ravn Gudmundsson gebeld door zijn 17-jarige zoon Alexander; na een feestje is hij wakker geworden met het meisje van zijn dromen naast zich. Dood. Als bewijzen ook zijn kant op wijzen, raakt hij in paniek en slaat op de vlucht. Lotte Skeisvoll, inmiddels bevriend met Viljar, komt in haar pogingen Alexanders onschuld te bewijzen alleen maar dichter bij de conclusie dat hij inderdaad de dader is. Viljar heeft moeite het laatste te geloven, maar het lijkt erop dat zijn zoon een dubbelleven leidt. Tot een andere jongen die op het feest was wordt vermoord...






Op 20 augustus

Een afgelegen hut in het woud. De ramen verduisterd. De deur op slot. Lena en haar twee kinderen leven er volgens strikte regels: maaltijden, toiletbezoeken, lestijden… De vader legt alles nauwgezet vast. Hij beschermt ze voor alle "gevaar' van de buitenwereld, hij zorgt ervoor dat zijn kinderen een moeder hebben. Koste wat het kost.
Tot Lena erin slaagt te vluchten. Dan breekt de hel pas echt los. De vader wil met alle macht terughalen wat hem toebehoort. En dan is er nog de vraag of zij echt Lena is, de jonge vrouw die veertien jaar eerder spoorloos verdween…
Dag en nacht is een bloedstollende, tragische en bij vlagen ontroerende thriller die onder je huid kruipt en je niet meer los laat.

Geir Tangen ondervraagd

 C: Haakon Nordvik

Geir Tangen is met meer dan 170.000 lezers de populairste crimeblogger van Noorwegen. Het meesterwerk is zijn thrillerdebuut, dat hij begin 2016 in eigen beheer uitgaf. Maar na een maand werd het gepre-empt door Gyldendal, een van Noorwegens meest prestigieuze uitgevers, en sindsdien maakt hij ook internationaal faam. De buitenlandse rechten zijn aan 15 landen verkocht. De afgelopen weken zingt het rond dat Het meesterwerk een boek is wat je moet gaan lezen. Voor thrillerlezers las Ann het boek en had het liefst zes kraaien gegeven, zo enthousiast is ze.

Thrillerlezers mocht de auteur ondervragen:

Wie is Geir Tangen ? Welke 5 woorden beschrijven u het best en waarom ?

Ik heb deze vraag al een paar keer beantwoord deze laatste dagen en ik zeg dus hier hetzelfde : ik ben 48 jaar, een leraar en een schrijver.  Maar wie ik echt ben ? Misschien een dromer die nooit volwassen is geworden. In mijn hoofd ben ik nog steeds die gekke tiener die denkt dat hij alles aankan als hij het maar echt wil. Ik denk nog steeds dat ik een popster kan worden, een Olympisch atleet of…een beroemde misdaadschrijver. Er zijn geen grenzen en niets houdt me tegen. Maar natuurlijk…deze dromen bestaan alleen in mijn kinderlijk hoofd als ik alleen in mijn auto zit of het appartement voor mezelf heb. In het echte leven ben ik nogal saai eigenlijk. Een vader en een grootvader, een echtgenoot en een vriend. Een leraar en een schrijver.

Vijf woorden : aardig. Speels. Zoekend. Creatief. Workaholic.

Dat is omdat ik nerveus word als ik te veel vrije tijd heb. Ik heb creatieve genen die gestimuleerd moeten worden, en ik hou ervan om te spelen met personages, te zien hoever ik daarmee kan gaan. Mijn boeken zijn wreed en  je kan zelfs zeggen donker en bloederig, maar ik als persoon ben aardig.  Eigenlijk word ik als “onnozel aardig” beschreven  door mijn vrienden en familie. Mijn moeder en vader hebben me zo opgevoed en ik denk altijd twee keer na over hoe wat ik doe anderen rondom me kan beïnvloeden.  Daarom ben ik misschien die kwaadaardige rotzak als ik begin te schrijven 😉. Tot slot, ik kan wreed zijn zonder iemand te kwetsen.

Hoe kwam je op het plot van het eerste boek ?

Ik ben in 2010 begonnen met het schrijven van “Maestro” (Het meesterwerk), maar het verhaal dat ik schreef tot de zomer van 2012 was echt slecht eigenlijk. Ik schreef zonder een plan en ik begreep dat ik zelf niet wist hoe het allemaal samen moest komen in het einde, ik geloofde zelf geen woord van het verhaal , dus heb ik het gewoon verwijderd. (!) Toen…dezelfde dag reed ik mijn zoon Daniel naar zijn moeder en ik hoorde een Noors liedje op de radio, “Maestro”. Ik luisterde voor de eerste keer naar de tekst, stopte de auto , rookte een sigaret – en begreep dat de songtekst me een fantastisch misdaadverhaal gaf dat ik wilde schrijven. Dus dat deed ik J. Het heeft me 3,5 jaar gekost, van het eerste woord op het scherm tot het werd gepubliceerd in januari 2016. Ik werd getroffen  door het idee dat het schrijven van een thriller ook een eerbetoon was aan het misdaadgenre en dit verhaal  had veel mogelijkheden om precies dat te doen.  “Maestro” is bedoeld als een spannende, zenuwslopende thriller, maar op hetzelfde moment ook een vrolijke rit waar de auteur met de lezer speelt.

C:Haakon Nordvik

Welk personage van het boek lijkt het meest op jou ? Viljar ?

Ja, helaas, Viljar is het enige personage dat het meeste van mijn eigen gedachten en gedrag heeft. Zijn nicotineverslaving, zijn schuine blik op de wereld en de mensen die hij ontmoet, zijn kinderlijke geest en zijn ontspannen manier om saaie routineklussen op te lossen, dat ben ik helemaal.  Ik veronderstel dat ik hem dus al mijn negatieve kanten heb gegeven… J

“Het meesterwerk” (Maestro) is je eerste boek en je hebt het eerst zelf gepubliceerd in 2016. Hoe is het verhaal vergeleken met Gyldendal ?

Het verhaal is hetzelfde in de eerste versie en in de Gyldendal-versie.  Niets is er veranderd  eigenlijk. Ze hebben wat aan de opmaak gedaan en wat gecorrigeerd natuurlijk. Maar misschien was je vraag hoe het verhaal eindigde in Gyldendal nadat ik zelfpubliceerde in 2016 ? Het antwoord daarop is dat ik werd opgepikt door de Zweedse literatuuragent Astri von Arbin Ahlander en hij heeft de rechten van het boek verkocht aan 15 landen, inclusief Gyldenhal in Noorwegen. Dus, ik ben een Noorse auteur wiens boek  is verkocht aan een Noorse uitgeverij van Zweden J.

De buitenlandse rechten van je boek werden aan 15 landen verkocht.  Wat vind je daarvan ? Hoe heb je het gevierd ?

Mijn 2 eerste boeken zijn allebei verkocht aan 15 landen en de derde komt binnenkort uit in Nederland en in Noorwegen.  Het is overweldigend. Ik ben enorm blij dat mijn verhalen zoveel lezers over heel de wereld bereiken. Het is een sprookje en een droom die uitkomt. Het eerste land dat “Maestro” kocht was Denemarken en de avond dat dat gebeurde hielden mijn vrouw en ik de hele nacht een hilarisch feestje, maar daarna is er niet veel meer gevierd. We hebben een nieuw appartement gekocht aan de kust in Haugesund en we hebben veel gereisd.

Wat soort boeken lees je zelf graag ?

Het is allemaal misdaadfictie voor mij. Niks anders. Ik  doe inspiratie op door andere misdaadfictie te lezen en zo krijg ik ideeën. Zo is het al verschillende jaren. Ik was het lezen van algemene fictie een beetje moe toen ik mijn literatuurexamen aflegde en ik vind het een beetje saai.  Dat wil niet zeggen dat ik kwaliteit niet erken als ik het zie. Ik neem er gewoon de tijd niet meer voor om het te lezen.

C: Haakon Nordvik

Heb je een schrijfroutine of rituelen, en zo ja, welk dan ?

Ik heb stilte nodig en ik moet mijn mailbox en sociale media checken voor ik schrijf. Een slechte gewoonte, maar ik moet weten wat er in de wereld gebeurt voor ik begin te schrijven. Gewoonlijk schrijf ik ’s morgens voor iemand anders op is, of ’s nachts als iedereen naar bed is.

Plot je je boek van begin tot eind en schrijf je het dan op of laat je je personages het verhaal leiden en zien waar ze je naartoe brengen ?

Ik ben een planner. Ik plan en schrijf een samenvatting van alle scènes in het boek voor ik het begin te schrijven.  Elk detail is vooraf gepland, en de aanwijzingen en misleidingen zijn hardhandig geplaatst waar ik het verhaal een ​​draai of wending wil geven.

Wat kan je afleiden van schrijven?

Alles. Mijn telefoon, mijn vrouw, het internet, tv, sport, media, de kat die aan het snurken is… Ik ben heel snel afgeleid dus. Niet omdat ik niet wil schrijven, maar omdat ik in een bubbel zit als ik aan het schrijven ben en al het andere wat er in de wereld gebeurt, maakt steeds een prik in die bubbel.

Wanneer ontdekte je dat je een schrijver wou zijn ?

Al vroeg.  Als kind hield ik ervan om in de bibliotheek te zijn om gewoon naar de boeken te kijken, dromend dat mijn naam ooit op de rug van een van hen zou komen. Toen ik 10 was schreef ik manuscripten die ik voorlas aan mijn vrienden en ik maakte van hen acteurs die de scenes speelden die ik schreef. Ik heb altijd van schrijven gehouden en ik  heb bijna 20 jaar als freelance journalist gewerkt voordat ik als auteur eindigde.

Scandinavische thrillers zijn heel populair in Nederland, heb je daar een verklaring voor ?

Ja, ik denk het wel. In de eerste plaats – de kwaliteit van Scandinavische misdaadfictieschrijvers is enorm goed. Ze weten hoe ze moeten schrijven ! Maar aan de andere kant denk ik dat Nederlanders veel overeenkomsten zien tussen hun eigen samenleving en de Scandinavische.  Persoonlijk ben ik dol op verhalen die erin slagen de duistere geesten en daden te vermengen met de Scandinavische manier van leven en denken. Geen helden met zwellende spieren en aanstekelijke oneliners, die de boeven slaan met hun blote handen. Nee, in plaats daarvan hebben we deze kalme onderzoekers met een echt leven die hun hersenen gebruiken om de mysteries op te lossen. En dan heb je natuurlijk nog de kant van de moordenaar die beschrijft waarom misdaden als deze kunnen gebeuren. Het maakt de verhalen interessanter en opwindender. Ik denk dat Nederlandse lezers deze kwaliteiten kunnen herkennen in de Scandinavische noir verhalen. 

Welke Noorse auteur kan jij aanraden (alleen vertaalde boeken) ?

Als je graag traditionele detectiveverhalen leest met een sociale wending : Gunnar Staalesen

Als je houdt van een realistische rechercheur met de focus op het oplossen van een mysterie : Jørn Lier Horst

Als je houdt van donker, bloederig en griezelig : Ingar Johnsrud

Als je houdt van journalist-misdaad met een hoog tempo : Thomas Enger

Als je houdt van historische mysteries met verborgen onderwerpen, codes en Dan Brown : Tom Egeland

Als je houdt van pure kwaliteitsliteratuur met spanning en lef : Karin Fossum

Behalve schrijver van boeken ben je ook een bekend misdaadblogger : hoe is dat begonnen ?

Dat is begonnen toen mijn vrouw haar eerste roman publiceerde en ik op internet zocht naar plaatsen waar men sprak over boeken en literatuur. Toen vond ik een geweldig gezelschap van boek-bloggers.  Ik dacht dat ik hetzelfde wel kon doen, maar dan focussend op misdaadfictie. Het werd een enorm succes en tegen 2017 hebben 350.000 lezers de blog bezocht.

Nog een paar andere vragen :

*als je voor een jaar op een onbewoond eiland moest verblijven, welke 3 dingen zou je meenemen?

Vers water voor een jaar, mijn Kindle, en als laatste zou ik mezelf opofferen en Donald Trump meenemen, zodat de rest van de wereld een jaar van hem af zou zijn.

*als er iemand voor de eerste keer op bezoek komt, want kook je dan ?

He he…mijn geheimpje J  ik zou een heerlijke wortelcake maken.

*wat maakt jou heel gelukkig ?

Andere mensen gelukkig maken.  Zien hoe mijn kinderen met de wereld omgaan. Mijn vrouw die glimlacht. Mijn lezers die me vertellen over hun leeservaringen.

*Heb jij een geheime zonde in muziek ?

In de 80er jaren was het hardrock. AC/DC, Iron Maiden, Accept, Dio. Toen kwamen de 90s en ik hield van de grunge periode. B52’s, Nirvana, Soundgarden, Nickelback. De laatste 20 jaar heb ik naar Noorse muziek geluisterd en mijn drie boeken hebben hun titels van een Noorse rockband, “Kaizers Orchestra’. Hun teksten over hun drie liedjes zijn een inspiratie geweest voor de drie boeken met dezelfde titel. 
Het nummer Maestro kan je hier luisteren.

Enneh...kijk bij winactie voor een kans op een exemplaar van Het meesterwerk.

Geir Tangen questioned

C: Haakon Nordvik

GEIR TANGEN  is a writer, teacher and crime book blogger from Haugesund, Norway, whose bestselling debut crime novel, Maestro, has been sold to 15 countries.
Thrillerlezers questioned the author


Who is Geir Tangen? Which five words will described you best and why?
I have answered this question a couple of times the last few days, and I`ll say the same thing here: I am 48 years old, a teacher and a writer. But who am I actually? I might say that I am a dreamer who never grew up. In my head I am still this crazy teenager who thinks that he can manage everything if I put my mind to it. I still think that I can be a pop star, an Olympic athlete or ... a famous crime author. There are no borders, and no strings that is holding me. But of course ... These dreams are only in my childish head when I am all alone in my car or have the apartment all by myself. In real life I am pretty boring, actually. A father and a grandfather, a husband and a friend. A teacher and a writer.

Five words: Kind. Playful. Seeking. Creative. Workoholic.
That is because I get anxious when I have to much spare-time. I have some creative genes that need to be stimulated, and I love to play with the characters, trying to stretch them as far as they can go. My books are cruel and you might as well say dark and bloody, but me as a person is all kind. Actually I am described as “stupid kind” by my friends and family. My mother and father raised me that way, and I always try to think twice how my actions will effect others around me. Maybe that’s why I am an evil bastard when I sit down writing 😉 Finally, I can be cruel without hurting anyone.

How did you come up with the plot of this first book
I started out writing “Maestro” (Het Meesterwerk) in 2010, but the story that I wrote until the summer of 2012 were rubbish, actually. I wrote without a plan, and suddenly I understood that I didnt even know how it all would come together in the end, and I didnt belive a word of the story myself, so I just deleted it. (!) Then ... The same day, I drove my kid Daniel to his mother, and I heard a Norwegian song on the radio called "Maestro". I listened to the lyrics for the first time, stopped the car, had a cigarette - and understood that the lyrics just gave me a fantastic crime fiction story that I wanted to write. So I did :) It took my 3,5 years from the first word on the screen until it was published in january 2016. I was stunned by the idea of making a thriller that at the same time was a tribute to the crime fiction genre, and this story had a lot of opportunities to do just that. Maestro is ment to be a chocking nerve-wracking thriller, but at the same time a joyful ride were the author playes with the reader.

C: Haakon Nordvik

What character in the book has most of you in it? Viljar?
Yes, sadly enough, Viljar is the one character that has most of my own thoughts and behaviour. His nicotine addiction, his oblique glance to the world and the people he meet, his childish mind and his leisurly way on solving boring rutine-jobs is all me. So I guess I have given him all my down-sides … 😉

Het meesterwerk (Maestro) is your first book and you published in 2016 the book first by yourself. How is the story to Gyldendaal?
The story is the same in the first version and in the Gyldendal-version. Nothing is changed, actually. They did a copyediting and some correction-job of course. But maybe you asked how the story ended up at Gyldendal after I published it myself in January 2016? The answer to that is that I got picked up by the Swedish literature-agent Astri von Arbin Ahlander, and she sold the rights to 15 countries, including Gyldendal in Norway. So, I am a norwegian author who is sold to a Norwegian publisher from Sweden 😊

The foreign rights of your book is sold to 15 countries. What is your feeling about that? How have you celebrate that?
Both my first two books are sold to 15 countries, and the third will come out in Holland as well as in Norway. It is overwhelming. I am extremely glad that my stories are reaching out to so many readers all around the world. It is a fairy tail and a dream come true. The first country that bought “Maestro” were Denmark, and that night when it happened my wife and I had a hilarious party all night long, but after that there hasn’t been that much celebrating. We have bought a new apartment by the seaside in Haugesund, and have travelled a lot.

What kind of books do you like to read yourself?
It is all crime fiction for me. Nothing else. I get inspiration from reading other crime fiction authors, and I get ideas. It has been this way for several years. I got a little tired of reading general fiction when I took my exams in literature, and I find it kind of boring. That doesn’t mean that I don’t recognize quality when I see it. I just don’t take time reading it any more.

Do you have a writing-routine or any writing rituals, and if so, what are they?
I need silence, and I have to check my mailbox and social medias before I write. A bad habbit, but I need to know what happens in the world before I write. I usually write in the morning before anyone is up, or at night when everyone has gone to bed.

Do you plot out your book from start to finish and then write it down or let you your characters lead the story and see where they take you?
I am a planner. I plan and write summary of all the scenes in the book before I start writing it. Every detail is planned up front, and the clues and misleads are cruelly placed where I need the story to take a twist or a turn.

What can distract you from writing?
Everything. My phone, my wife, the internet, TV, sports, media, the cat snoring, … I am easily distracted as you can see. Not because I don’t want to write, but because I am inside a bubble when writing, and everything else happening in the world keeps on making a sting in that bubble.

C: Haakon Nordvik

When did you discover you wanted to be a writer?
Early on. As a kid I loved being at the library just looking at the books, dreaming that my name would be placed on the back of one of them. 10 years old I wrote manuscripts that I read for my friends, and made them actors who could play out the scenes that I wrote. I have always loved writing, and have worked spare time as freelance journalist for nearly 20 years before I ended up as an author.

Scandinavian Thrillers are very popular here in the Netherlands, have you an explanation?
Yes, I think I have. First of all – the quality of Nordic crime fiction authors is extremely good. They know how to write! But then again I think that dutch people find a lot of similarities between their own society and the Scandinavian. Personally I am fund of stories that manage to mix the dark minds and the dark deeds with the Scandinavian way of living and thinking. No heroes with swelling muscles and catchy one-liners beating the crooks with their bare hands. No, instead we have these calm investigators with a real life who use their mind solving the mysteries. And then of course you have the angle of the murderer describing why crimes like this can happen. It makes the stories more interesting and exciting. I think that dutch readers can recognise these qualities in the Nordic noir-stories.

Which Norwegian author can you advise? (Only translated authors)
If you like to read traditionally detective stories with a social twist: Gunnar Staalesen
If you like the down to earth police-investigator with focus on solving the mystery: Jørn Lier Horst
If you like it dark, bloody and creepy: Ingar Johnsrud

If you like journalist-crime at high speed: Thomas Enger
If you like historic mysteries with hidden objects, codes and Dan Brown: Tom Egeland
If you like pure quality literature with suspense and nerve: Karin Fossum

Besides of a writer of books are you a famous crimeblogger: how will that started?
It all started out when my wife published her first novel, and I looked for places on the internet were they talked about books and literature. Suddenly I found this great society of books-bloggers. I thought that I could do the same, only focusing on crime fiction. It became a huge success, and by 2017 over 350.000 readers had visited the blog.

Some other questions:
*If you had to stay on a deserted island for a year, what 3 things would you take with you?
Fresh water for a year, my Kindle, and at last I would take one for the team and bring Donald Trump with me, so the rest of the world would get rid of him for a year.



*If you have someone over for the first time, what do you cook for them?
He he … My little secret 😉 I would make a delicious carrot cake.

*What makes you very happy?
Making other people happy. Seeing my kids managing the world. My wife smiling. My readers telling about their reading-experiences.

*Have you a quilty pleasure by music?
In the 80`s it was all hardrock for me. AC/DC, Iron Maiden, Accept, Dio. Then came the 90`s and I loved the grunge period. B52`s, Nirvana, Soundgarden, Nickelback. The last 20 years I have listened to Norwegian music, and my three books all have their titles from a Norwegian rock-band “Kaizers Orchestra”. Their lyrics of their three songs “Maestro”, “Hjerteknuser” and “Død manns tango” has been an inspiration to the the three books with the same title.
Here can you listen to maestro

Geir Tangen over de Scandiethrillers

C: Haakon Nordvik

Heeft Geir Tangen een verklaring voor de grote populariteit van Scandinavische thrillers in Nederland?

Ja, ik denk het wel. In de eerste plaats – de kwaliteit van Scandinavische misdaadfictieschrijvers is enorm goed. Ze weten hoe ze moeten schrijven ! Maar aan de andere kant denk ik dat Nederlanders veel overeenkomsten zien tussen hun eigen samenleving en de Scandinavische.  Persoonlijk ben ik dol op verhalen die erin slagen de duistere geesten en daden te vermengen met de Scandinavische manier van leven en denken. Geen helden met zwellende spieren en aanstekelijke oneliners, die de boeven slaan met hun blote handen. Nee, in plaats daarvan hebben we deze kalme onderzoekers met een echt leven die hun hersenen gebruiken om de mysteries op te lossen. En dan heb je natuurlijk nog de kant van de moordenaar die beschrijft waarom misdaden als deze kunnen gebeuren. Het maakt de verhalen interessanter en opwindender. Ik denk dat Nederlandse lezers deze kwaliteiten kunnen herkennen in de Scandinavische noir verhalen.

Morgen het gehele interview met Geir Tangen, de auteur van Het meesterwerk, hier op Thrillerlezers.