Posts tonen met het label fred vargas. Alle posts tonen
Posts tonen met het label fred vargas. Alle posts tonen

woensdag 15 augustus 2018

Een dodelijk venijn van Fred Vargas

In Nimes bezwijken binnen een maand drie mannen van rond de tachtig aan de gevolgen van een spinnenbeet. Dat is curieus. Nog vreemder is dat de beet van deze spinnensoort, de bruine kluizenaar, doorgaans niet dodelijk is. Commissaris Adamsberg voelt dat er meer achter zit. Zijn onderzoek leidt hem naar de vroegere wanpraktijken in een weeshuis waar deze spin ook al gebruikt werd om angst te zaaien. Maar daar is het spoor nog niet ten einde.
Fred Vargas is weer goed op dreef in Een dodelijk venijn. Aanwezigheid gewenst staat op het briefje dat commissaris Adamsberg in IJsland krijgt van zijn team. Hij keert terug naar Parijs, voor een zaak waarin de vrouw van een advocaat tot tweemaal toe is overreden door een fourwheeldrive. En passant lost Adamsberg ook een verkrachtingszaak op, het is allemaal opmaat om via zijn onfeilbare intuïtie terecht te komen in een zaak waarin oude mannen overlijden aan de beet van een bruine kluizenaar spin.
Is de spin gemuteerd waardoor het gif van de bruine kluizenaar ineens dodelijk is? Is er sprake van een overpopulatie spinnen? Het blijkt allemaal niet het geval. En toch? Mensen overlijden meestal niet aan de beet van deze spin. Toeval vanwege verminderde weerstand bij de bejaarde mannen waardoor ze necrose ontwikkelden? Of toch niet? En wat heeft de laatste ingemetselde kluizenaarster uit Lourdes met deze zaak te maken? Iets, of toch niets? En hoe zit het met het weeshuis, waar een bende jongens verantwoordelijk was voor wanpraktijken die zijn weerga niet kennen?
Het is even wennen aan de denkwijze van Adamsberg. Hij denkt niet rechtlijnig, maar juist op zijn eigen ondoorgrondelijke manier van associëren. Gedachtebelletjes noemt hij het, gedachten die hij keurig in zijn notitieboekje noteert. Voor de lezer blijft het enigszins ondoorgrondelijk. Dat is ook de charme van Adamsberg. Ook de andere personages zijn goed uitgewerkt en dragen bij tot de bewondering die je als lezer, net als zijn team, alleen maar kunt hebben voor Adamsberg. Wat wel te merken is, is dat dit boek een deel uit een reeks is, waardoor de personages minder uitgebreid geïntroduceerd worden.
Een dodelijk venijn is een gelaagd en complex verhaal. Allerlei ogenschijnlijk los van elkaar staande gebeurtenissen blijken met elkaar verbonden op een manier die alleen Fred Vargas kan bedenken en Adamsberg kan ontcijferen. Het is mysterieus, afschuwelijke historische feiten worden gemixt met het heden, waardoor het verhaal onder je huid gaat zitten. Zeker als er dan tijdens het lezen van het verhaal ook nog ineens een grote spin, vlak voor je neus langs, aan zijn draad voorbij kruipt richting zijn holletje in een boom. Toepasselijker kon het niet. Een dodelijk venijn raad ik iedereen die houdt van serieus en mysterieus speurwerk aan.
Vijf kraaien voor Een dodelijk venijn!
~ Liane Baltus

Deze recensie is mits kleine aanpassingen conform de vormgeving ook te lezen op 

vrijdag 10 augustus 2018

Winactie: Een dodelijk venijn van Fred Vargas GESLOTEN

Fred Vargas is een Franse auteur en werd in 1957 in Parijs geboren. Daarnaast is ze historica, archeologe en gespecialiseerd in dierlijk gebeente. Onderzoek daarvan leverde haar informatie op over de handel en cultuur van twaalfde-eeuwse dorpen.

Eind jaren tachtig begon ze met schrijven, wat ze vooral 's nachts of in de vakanties deed. Voor haar boeken bedacht ze de naam 'rompol', een samentrekking van 'romans policiers'. Haar debuutroman Les Jeux de l'amour et de la mort  (1986) won de Prix de roman policier du Festival de Cognac.
Vargas schreef tientallen boeken, maar slechts een deel is naar het Nederlands vertaald. Haar nieuwste boek heet Een dodelijk venijn:

In Nîmes bezwijken binnen een maand drie mannen van rond de tachtig aan de gevolgen van een spinnenbeet. Dat is al curieus - nog vreemder is dat de beet van deze spinnensoort, de bruine kluizenaarsspin, doorgaans niet dodelijk is. Commissaris Adamsberg voelt dat er meer achter zit. Zijn onderzoek voert hem naar de vroegere wanpraktijken in een weeshuis, waar deze spin ook al gebruikt werd om angst te zaaien. Maar daar is het spoor niet niet ten einde...

De boeken van Fred Vargas zijn prachtig geschreven en hebben bij vele liefhebbers van de psychologische thrillers een plekje in hart en kast veroverd. Nu heb jij kans de nieuwe te winnen. Om of jouw verzameling uit te breiden of om Fred te leren kennen.

Wat te doen?
1. Wat is de echte naam van Fred Vargas en wat is Fred niet wat wel lijkt? Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Fred
2. Zet op het blog als je het graag wilt winnen. Niet verplicht, maar wel extra kansje.

dinsdag 3 juli 2018

Een nieuwe van Fred Vargas

Vandaag 3 juli  verschijnt Een dodelijk venijn van Fred Vargas

In Nîmes bezwijken binnen een maand drie mannen van rond de tachtig aan de gevolgen van een spinnenbeet. Dat is al curieus – nog vreemder is dat de beet van deze spinnensoort, de bruine kluizenaarsspin, doorgaans niet dodelijk is. Commissaris Adamsberg voelt dat er meer achter zit. Zijn onderzoek voert hem naar de vroegere wanpraktijken in een weeshuis, waar deze spin ook al gebruikt werd om angst te zaaien. Maar daar is het spoor nog niet ten einde…


Fred Vargas (pseudoniem van Frédérique Audouin-Rouzeauis) is een Franse auteur en werd in 1957 in Parijs geboren. Daarnaast is ze historica, archeologe en gespecialiseerd in dierlijk gebeente. Onderzoek daarvan leverde haar informatie op over de handel en cultuur van twaalfde-eeuwse dorpen.

Eind jaren tachtig begon ze met schrijven, wat ze vooral 's nachts of in de vakanties deed. Voor haar boeken bedacht ze de naam 'rompol', een samentrekking van 'romans policiers'. Haar debuutroman Les Jeux de l'amour et de la mort  (1986) won de Prix de roman policier du Festival de Cognac.
Vargas schreef tientallen boeken, maar slechts een gedeelte is naar het Nederlands vertaald.

maandag 2 januari 2017

Terugblik van Yfke

Over één ding kan iedereen het eens zijn: 2016 was een goed jaar voor mooie boeken. Nieuwe èn oude. Momenteel ben ik bezig in nummer 71, een oude vertrouwde: Harry Potter and the Deathly Hallows. Daarmee ben ik ruim over mijn doel van 50 boeken heen, en dat vooral dankzij de Thrillerlezers. Het lukte niet altijd om veel te lezen. Je hebt altijd van die kleine leesdips – al kom je daar meestal toch wel snel weer uit. Sinds ik wat verder van kantoor af ben gaan wonen, lees ik ook meer omdat ik langer onderweg ben met het openbaar vervoer. Zo maak je toch nog je meters (qua bladzijden dan), als het in de pauze of net voor het slapen lezen niet lukt.
Sinds ik actief/actiever ben voor het blog kom ik er steeds meer achter dat er zowel in Nederland als België geweldige auteurs van thriller en romans zijn. Het afgelopen jaar is dan ook een aardige ontdekkingsreis geweest waarbij meerdere boeken me aangenaam hebben verrast.
Onder die boeken bevinden zich meer Young Adults dan ik zelf had verwacht. Drijfzand van Bibi Boom, bijvoorbeeld, over wat er met je gebeurt als je in handen valt van een sekte. Dit onderwerp was al een thriller op zich. 

Ook 54 Minuten van Marieke Nijkamp, over een schietpartij op een Amerikaanse school, heeft zeker indruk op me gemaakt. Deze twee verdienen beide een eervolle vermelding, want er waren natuurlijk nog veel meer boeken waar ik in 2016 van heb genoten. Echte Barkeepers Heten Henk van Marja West, bijvoorbeeld, niet per sé een thriller maar wel misdadig hilarisch en heerlijk om te lezen. En ook Bewaring van Graham Norton, Het Meisje in de Trein van Paula Hawkins, Grote Kleine Leugens van Liane Moriarty, IJsmoord van Fred Vargas, Ze is Zoek van Emma Healey, Black-Eyed Susans van Julia Heaberlin, ik kan wel door blijven gaan!
Ook op literair gebied (fictie en non-fictie, trouwens) viel er veel te halen. Pluche van Femke Halsema, Gij Nu van Griet Op de Beeck en Een Klein Leven van Hanya Yanagihara zijn me van alle nieuwe en wat oudere literaire werken toch wel het meest bijgebleven. En Zeven Soorten Honger van Renate Dorrestein.

Behalve een jaar vol mooie, spannende boeken is 2016 een jaar geweest met verschillende boekpresentaties, lezingen en gezellige teamuitjes. Ik hoop dat er in het komende jaar nog veel zullen volgen!

Voor het komende jaar wens ik iedereen dan ook hetzelfde toe: dat jullie allemaal een gelukkig en gezond 2017 tegemoet mogen gaan, met natuurlijk heel veel leesplezier!

Yfke

maandag 6 juni 2016

IJsmoord - Fred Vargas

Titel: IJsmoord
Auteur: Fred Vargas
Uitgeverij: De Geus
Publicatiedatum: Januari 2016
Pagina’s: 439
ISBN: 9789044535655

De omslag
De omslag van IJsmoord is in tweeën gedeeld; op het onderste gedeelte loopt een man langs het water, Adamsberg denk ik. Hij zou zo het bovenste gedeelte in kunnen stappen; een landschap met in de hemel erboven het noorderlicht. Nu kan het komen door de dikke rode sticker op mijn exemplaar van IJsmoord (met "FAVORIETE THRILLERAUTEUR VAN JORIS LUYENDIJK" erop - de quote van Joris Luyendijk onder de titel was wel genoeg, vond ik), maar ik zag eerst helemaal niet wat de onderste helft van de omslag moest voorstellen. Het noorderlicht overheerst. En dat noorderlicht is zo makkelijk gekozen. Met het tiende boek in een bepaalde reeks mag je best wat creatiever zijn, vind ik, zoals met de oorspronkelijke Franse omslag bijvoorbeeld, die het silhouet laat zien van een zwijn dat door een schemerig bos loopt.

De auteur
Fred Vargas, pseudoniem van Frédérique Audouin-Rouzeau, (Parijs, 7 juni 1957) is een Franse historicus, archeologe en schrijfster. Als pseudoniem voor haar boeken koos ze de naam "Fred Vargas". Fred is de afkorting van haar naam Frédérique, terwijl ze met Vargas hetzelfde pseudoniem koos als haar tweelingzus Joëlle, die als schilder werkte onder de naam Jo Vargas. De naam verwijst naar Maria Vargas, een personage dat door Ava Gardner werd gespeeld in de film La Comtesse aux pieds nus. Haar broer is historicus Stéphane Audoin-Rouzeau.

Het verhaal
In Parijs worden kort na elkaar twee doden aangetroffen. Alles wijst op zelfmoord, op één ding na: het vreemde symbool dat in de buurt van beide slachtoffers wordt gevonden. Is het de letter H, of moet het soms een guillotine voorstellen? Wanneer commissaris Adamsberg erbij wordt gehaald, ontdekt hij nog een overeenkomst: jaren geleden hebben beide slachtoffers deelgenomen aan dezelfde, met mysteriën omgeven reis naar IJsland. Terwijl in Parijs de moorden op het voormalige reisgezelschap doorgaan, vertrekken Adamsberg en zijn team naar het hoge noorden. Wat is daar ooit gebeurd? Zullen de ijsnevelen rond deze zaak ooit optrekken?

Wat ik ervan vond
Voor IJsmoord had ik nog nooit een boek van Fred Vargas gelezen, al kende ik de naam wel. Dit boek was prima te lezen zonder dat ik de voorgaande delen uit de Adamsberg-reeks kende; je krijgt een klein beetje achtergrondinformatie, genoeg om mee door te kunnen, en alles is prima te volgen.
Iets waar ik even aan moest wennen, was dat je met Adamsberg zijn hele team erbij krijgt; heel af en toe een beetje verwarrend (wie had er ook al weer narcolepsie?), maar wel leuker dan maar een of twee collega’s, bijvoorbeeld. De teamleden van Adamsberg hebben allemaal hun eigen karakter en inbreng en zorgen voor afwisseling, wat het verhaal ook levend houdt wanneer er even geen schot in de zaak zit.

Dat verhaal begint met een brief, die bijna niet verstuurd wordt. De brief leidt naar een zelfmoord die geen zelfmoord blijkt te zijn. Op de plaatst delict is een vreemd symbool achtergelaten. En bij deze moord blijft het niet.
In eerste instantie lijkt alles in verband te staan met een reis naar IJsland. Je verwacht dan ook niet bij een vereniging terecht te komen die de geschriften van Robespierre, en wat dit met de moorden te maken kan hebben is al helemaal niet duidelijk. Juist die onverwachte wending maakt het verhaal moeilijk te voorspellen; heel origineel en het maakt je des te nieuwsgieriger naar hoe het nu uiteindelijk allemaal zit. Bovendien zorgt deze verandering van omgeving ook weer voor afwisseling in het verhaal en houdt het spannend.

De dialogen in dit boek zijn allemaal vlot, grappig en overtuigend geschreven. Ze lezen heerlijk weg en tonen aan hoe goed bijvoorbeeld de rechercheurs op elkaar zijn ingespeeld (hoe goed Vargas hen onder de knie heeft).
Bij IJsmoord voelt het ook alsof je een misdaadserie aan het lezen bent; er zit een goed tempo in het verhaal, de gedachtegangen en ontdekkingen van de politie komen niet onwaarschijnlijk over en het is enorm spannend.

IJsmoord bleek een unieke, zeer fijne thriller; origineel verhaal, verrassend plot, heerlijk geschreven. Het smaakt naar meer!

Omslag: 2.5
Plot: 4.5
Originaliteit: 4.5
Psychologie: 4.5
Leesplezier: 5
Schrijfstijl: 5


Conclusie: 4.5 sterren

Yfke Brandhout

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!