De stilte van de witte stad van Eva García Sáenz de Urturi

Titel: De stilte van de witte stad

Auteur: Eva García Sáenz de Urturi

Uitgeverij: A.W. Bruna uitgevers

Jaar uitgifte: juni 2019

Recensie door: Jacqueline

Cover

Mijn oog zou in de winkel zeker vallen op dit boek waarop in het donker een prachtig oud gebouw aan een plein is te zien. Op dat plein staat 1 persoon die naar het gebouw kijkt. Dit wekt mijn nieuwsgierigheid en ik zal daardoor zeker de achterflap lezen.

 

Achterflap

Tasio Ortiz de Zárate is een briljante archeoloog die twintig jaar geleden werd veroordeeld voor een reeks moorden in het rustige stadje Victoria. Hij staat op het punt de gevangenis te verlaten, als de misdaden weer beginnen: in de kathedraal van Victoria wordt een jong stelletje gevonden, naakt en om het leven gekomen door bijensteken in hun keel. Niet veel later wordt in het Casa del Cordón, een bekend middeleeuws gebouw in de stad, een ander koppel vermoord.

De jonge inspecteur en profiler Unai López de Ayala wil niets liever dan meer moorden voorkomen, maar de recente tragedie in zijn eigen leven maakt het hem moeilijk om deze zaak te behandelen als alle andere. Zijn onorthodoxe werkmethode wekt bovendien ergernis bij zijn baas. De tijd begint te dringen en de dreiging wordt alsmaar sterker: wie volgt?

Mijn mening

Nadat ik het boek heb opgepakt in de winkel om het te bekijken en na de achterflap te hebben gelezen denk ik dat ik het boek waarschijnlijk niet zou hebben gekocht. Ik prijs me gelukkig want ik heb het boek via een abonnement gekregen! En ondanks het feit dat ik in het begin zeker heb moeten wennen aan alle Spaanse namen van personen, plaatsen en gebouwen zoog de auteur met haar prettige schrijfwijze me in het ozo spannende verhaal. Af en toe kwam ik best wel een woord tegen waarvan ik in beginsel dacht wat betekent dit woord maar door de context waarin het voor mij onbekende woord werd gebruikt was deze uitlegbaar.

Meerdere personages in dit verhaal zijn op een uitstekende wijze uitgediept. Het is net of dat ik ze ken en daardoor kan ik me goed in ze en de omgeschreven gebeurtenissen verplaatsen. De profiler Unai (bijnaam Kraken) en zijn naaste collega Estíbaliz (Estí) zijn de twee hoofdpersonages die supergoed op elkaar zijn ingespeeld, ze kennen elkaar door en door maar toch door verschillende gebeurtenissen krijgt het onderlinge vertrouwen een douw.

Het superspannende en boeiende verhaal is zo goed en gedetailleerd geschreven dat ik me er gisteren niet los van kon maken en de resterende 270 bladzijden heb uitgelezen. Door alle moorden, personages en andere gebeurtenissen moest en zou ik weten hoe dit verhaal afliep. En hoe dit verhaal is geëindigd ga ik natuurlijk niet vertellen maar dat die heel anders was dan ik had gedacht is zeer zeker een feit! Dit boek krijgt van mij 4,5 kraai!

Originaliteit: 4,5

Spanning: 4,5

Psychologie: 4,5

Leesplezier: 4,5

Schrijfstijl: 4

Plot: 4,5

Deel vijf in de Millenium-reeks: De man die zijn schaduw zocht

Na de succesvolle voortzetting van de Millennium-reeks met Wat ons niet zal doden verrast David Lagercrantz ons opnieuw met een razend spannend vijfde deel. De man die zijn schaduw zocht verschijnt 7 september 2017. In Nederland en België zijn van het vierde deel 187.000 exemplaren verkocht en meer dan 5 miljoen wereldwijd.

Lisbeth Salander zit voor korte periode in de gevangenis. ­Ze probeert zich zoveel mogelijk afzijdig te houden van haar medegevangenen om conflicten te vermijden. Wanneer ze het toch opneemt voor een jonge vrouw uit Bangladesh in de cel naast haar, wordt ze onmiddellijk uitgedaagd door de bendeleidster Benito.
Holger Palmgren bezoekt Lisbeth en vertelt haar dat hij documenten heeft ontvangen over hoe slecht ze als kind door de autoriteiten is behandeld. De sporen leiden naar een zekere Leo Mannheimer, partner van een welgestelde effectenhandelaar. Hoe is zijn verleden verbonden aan dat van haar? Lisbeth vraagt Mikael Blomkvist, zonder verdere toelichting, onderzoek naar deze Leo te doen. Ondertussen worden de dreigingen van Benito en haar bende aan Lisbeths adres steeds serieuzer.

In De man die zijn schaduw zocht vertelt David Lagercrantz een razend spannend verhaal over het misbruik van autoriteiten, eremoord en de schaduwen uit Lisbeths jeugd die haar nog steeds achtervolgen.

Vragen aan David Lagercrantz:
Wat is de invloed van alle aandacht rond Wat ons niet zal doden op je geweest?
‘Ik had nooit kunnen bedenken dat het nieuws over een vierde deel in de Millennium-serie zo’n effect zou hebben. Ik dacht dat mensen hun schouders zouden ophalen, maar in plaats daarvan werden de Zweedse en internationale media halfgek en escaleerde de boel.’

Hoe vind je de motivatie om nog een boek in de serie te schrijven?
Stieg Larsson heeft zo’n fantastisch universum gecreëerd en daar voel ik me voortdurend door geïnspireerd. Tijdens een vakantie met mijn gezin kreeg ik idee dat me net zo koortsachtig maakte als toen ik Wat ons niet zal doden schreef. Het is niet zo goed voor mijn slaap en zenuwen, maar het is geweldig voor het schrijven.’

Orphan X - Gregg Hurwitz

Titel: Orphan X

Auteur: Gregg Hurwitz

Uitgeverij A.W. Bruna

Verschenen: 27 september 2016 

Over de auteur

Gregg Hurwitz, auteur van onder andere Jij bent de volgende en Dan sterft ze, groeide op in de omgeving van San Francisco en woont tegenwoordig in Los Angeles. Hij studeerde Engels en psychologie aan Harvard en vervolgde zijn studie aan Trinity College (Oxford University) waar hij zich specialiseerde in de tragedies van William Shakespeare. In Engeland speelde hij tijdens zijn studie fanatiek voetbal in het universiteitsteam en nog steeds voetbalt hij graag (maar iets minder fanatiek). Naast zijn thrillers heeft Hurwitz screenplays voor bekende Hollywood-producers als Jerry Bruckheimer en Lorenzo die Bonaventura geschreven, bedacht hij tv-series voor Warner Studios en schreef hij comics voor Marvel.

Tijdens zijn afstuderen schreef Gregg Hurwitz zijn eerste boek. Voor zijn thrillers doet hij altijd grondig onderzoek. Zo heeft hij met de Navy SEALs op testterreinen met explosieven rondgeslopen, heeft hij met haaien in de Galápagos gezwommen en is undercover gegaan in hersenspoelende cultgroepen.

Met zijn nieuwste boek Orphan X begint Hurwitz voor het eerst aan een serie met rondom dezelfde persoon: Evan Smoak.

Achterflap

Hij is een mythische figuur, een man wiens naam alleen maar wordt gefluisterd. De Nowhere Man. Er wordt beweerd dat hij alles zal doen om je te beschermen als je om zijn hulp vraagt en dat hij nooit faalt. Maar de Nowhere Man is geen sprookje, hij bestaat echt…

Evan Smoak zet zijn aanzienlijke persoonlijke vaardigheden in om hen te helpen die zich tot niemand anders kunnen wenden. Als kind werd hij geselecteerd voor het Orphan-project, een officieel niet-bestaand trainingsprogramma van de geheime dienst. De Orphans werden opgeleid tot de beste sluipmoordenaars ter wereld en de allerbeste onder hen was Orphan X: Evan Smoak. Maar op een dag verdween Evan in het niets.

Ripley: Wat je doet is fout.

Luther: Ja, weet ik.

Ripley: Waarom doe je het dan?

Luther: Omdat het goéd is.

(uit Luther, gecreëerd door Neil Cross)

1-855-2-nowhere.

Dat is het nummer dat je moet bellen als je in nood zit, als je werkelijk geen kant meer op kunt en wanhopig bent. Heb je hulp nodig? is de vraag die je krijgt zodra de telefoon wordt opgenomen.

Evan Smoak is ergens halverwege de dertig, enorm handig met allerlei wapens, om het over zijn ‘vechtskills’ maar niet te hebben. Een soort kruising tussen James Bond, Jason Bourne en Jack Reacher: een vechtmachine.

Waar hij vandaan komt, is onduidelijk. Hij is uit een weeshuis gehaald door ene Jack Johns die hem heeft opgeleid in het kader van het Orphans-project. Het opleiden van wezen tot wapens, wapens voor ondergrondse, geheime solo-operaties. Er zijn anderen zoals Evan, al leert hij ze tijdens zijn opleiding nooit kennen en is het niet de bedoeling dat hij überhaupt ooit kennis met ze maakt.

Evan is Orphan X.

Het moeilijkste is niet je in een moordenaar te veranderen. Het moeilijkste is je desondanks menselijk te houden.

Evan heeft op een gegeven moment genoeg van het leven als een Orphan en verdwijnt. Alles wat hij geleerd heeft en alle middelen die hij tot zijn beschikking heeft, gebruikt hij om onschuldige mensen die in nood zitten te helpen.

1-855-2-nowhere. Op een dag wordt dat nummer gebeld door Katrin White, een vrouw met een enorme gokschuld die zij niet kan aflossen en dat wordt door een aantal mensen niet echt op prijs gesteld. Ze is ten einde raad en vraagt Evan om hulp.

Vanaf dat moment gaat het bergafwaarts. Wat een routineklus leek, blijkt levensgevaarlijk en Evan moet niet alleen Katrin redden, maar ook zichzelf. Wie zijn die mannen die achter Katrin aan zitten? Zitten ze wel achter haar aan of hebben ze een ander doelwit?

Een verhaal vol spanning en actie: het is alsof je in een enorme actiefilm bent beland. De kogels vliegen je om de oren, de lijken vallen soms bij bosjes en dit wordt vervolgens afgewisseld met technische beschrijvingen van wapens of lastige gevechtsmanoeuvres. Ingewikkeld? Soms wel, maar het klopt. Het hoort in het verhaal. Is dit boek dan niet ‘meer voor mannen’? Ik vind van niet. Hurwitz zorgt namelijk met personages zoals als Candy McClure, Mia Hall en Katrin White voor een goede balans waardoor het een toegankelijk verhaal wordt.

Evan Smoak is een personage waarvoor je, ondanks hetgeen hij voor de kost doet, niet anders dan sympathie kunt opbrengen. Hij is heel kil, zakelijk en afstandelijk. De klus klaren en op naar de volgende. Tot hij wat meer in contact komt met alleenstaande moeder Mia Hall en haar zoon Peter. Die twee maken gevoelens bij hem los waarvan hij niet weet wat hij ermee aan moet. Iets wat hij niet geleerd heeft, maar wat hij ook niet zomaar kan negeren.

Door middel van flashbacks naar zijn ‘jeugd’ en training door Jack Johns wordt er een klein tipje van de sluier omtrent Evan’s verleden opgelicht, maar Hurwitz verstaat de kunst om de lezer vooral nieuwsgierig te maken naar wat er níet verteld wordt. Als lezer vraag je je net als Evan af wie het op Katrin en op hem gemunt heeft. In een duizelingwekkende vaart ga je door het verhaal heen richting het bevredigende plot en het venijn zit ‘m in het staartje. De uitermate vlotte en vloeiende schrijfstijl van Hurwitz maakt dat je het boek erg moeilijk kunt wegleggen. Hij heeft een intrigerend en interessant personage gecreëerd en ik kan niet wachten om het volgende deel te lezen.

Spanning 4,5

Originaliteit 4

Leesplezier 4,5

Schrijfstijl 4,5

Psychologie 4

Plot 4

4 hele dikke sterren voor Orphan X

Miriam

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Leesclub Orphan X: de omslag

AW Bruna (Books and) Bites for Bloggers

Wat zat ik in de trein na te genieten in deze dinsdagnacht op weg naar Breda met een trein missend, de intercity direct niet rijdend en zodoende pas in Breda 00.52 arriverend.
Dat werd de vriendin wakker bellen die om half zes op moest en nu dus naar station Breda moest komen rijden. Ze houdt van me..nog steeds ;).
De treinreis vloog voorbij, want vele gesprekken draaiden opnieuw af in mijn hoofd. De hele avond doornemend kon ik alleen maar met een grote grijns op mijn gezicht zitten. De zeer knappe jongeman vroeg waarom ik zo vrolijk was. Kort vertellend waar ik was geweest, zei hij nooit te lezen. Hij hield van bungeejumpen, parachutespringen en ging voor een half jaar in Curacao werken. Zijn studieboeken vond hij al vervelend.
Maar laat ik aan jullie vertellen waarom ik zo genoten heb die avond:
Miriam en ik waren met een 40 andere bloggers uitgenodigd voor de AW Bruna Bites. Miriam mag altijd mee zodat er in ieder geval 1 serieus verslag verschijnt over waar we dan zijn met betrekking tot boeken. Nee, niet alleen daarom natuurlijk. Gewoon omdat het ons blog is. Sommige uitjes doen we met zoveel mogelijk teamleden en andere lekker met twee. 
Voor de deur treffen we Nadine, een blogger met eigen mening (ik hou van mensen met hersens die gebruikt worden). Nog nooit ontmoet tot deze avond, wel elkaar kennend via de sociale media en de lijfelijke kennismaking beviel erg goed. Heerlijk spontaan en open mens! 
We werden door Max naar de tuin gedirigeerd en daar zag je gelijk een tafel met echt veel verschillende drank. Van allerlei gezonde drankjes, tot vele limonades, wijnen en soorten biertjes. Top! Wat kletsend vast met mensen over elkaars blog, bedacht ik mij hoe trots we zijn op de onze. Met groot enthousiasme sta ik te vertellen wat we doen en hebben. Vooral opvallend was dat wij werken met een groot team en dat wij dagelijks minimaal drie stukken proberen te plaatsen. De vraag van iemand hoe ons blog heet en na het antwoord, de vraag stellend waar ons blog dan over ging, verbaasde mijn ietwat. Ehm over thrillers?

Bij binnenkomst kregen we een koptelefoon mee waar Silent Disco op stond. Denkend aan de Silent Disco ooit op de Parade hield ik mijn hart vast. Maar nee, later bleek dat er twee fragmenten uit boeken werden voorgelezen. Het ene van het nieuwste boek van Gregg Hurwitz en de andere uit Sevenster van Alexandra Penrhyn Lowe.

Op een gegeven moment gingen we in twee groepen uit elkaar. De ene helft naar de schrijfster van Sevenster en de anderen naar.... Tja..en daarom heb ik Miriam zo nodig.

Daarna kwam voor iedereen de Amerikaanse schrijver Gregg Hurwitz. Een thrillerschrijver die gigantisch verkoopt buiten Nederland en waarvan men in Nederland amper iets kent. terwijl er al een aantal boeken zijn uitgebracht hier. Deze week lezen een aantal teamleden verschillende boeken van hem. Ze zijn allen enthousiast tijdens het lezen. "Oh, wat gaaf we hebben een goede nieuwe schrijver ontdekt!", riepen er drie.

Gregg werd geïnterviewd door de baas van de uitgeverij die hard zijn best moest doen om zijn stoel te behouden voor het interview. Het werd een vlot verlopend interview met een lange lijst waar de schrijver zijn keuze uit twee voorbeelden moest maken. Voornamelijk gaat het verdere gesprek over het binnenkort uitkomende nieuwe boek Orphan X. Achter de twee hangt een banner met de foto van het boek. De keuze voor de omslag maakt het tot een stoer boek. Ietwat spionachtig, Jason Bournestyle. Had ik al verteld niet van Jason Bourne te houden ;). Maar wel erg van de vorige boeken van Gregg, dus dat komt goed.

Na het interview (uitgebreid verslag hierover verderop in de week) mochten alle bloggers weer een keuze maken welke ruimte ze wilden gaan luisteren. Wij kozen voor de ruimte buiten. Het was zo ontzettend warm en de drankjes lonkten te veel naar ons. 
Lekker even wat afkoelen en nakletsen. Naast ons zit Gregg ook lekker even buiten. Kort gesprekje volgt.

Na afloop van de presentaties binnen krijgt iedereen een goodiebag. Een zeer rijkelijk gevulde goodiebag. Drie boeken maar liefst, boekenleggers en kleine boekjes met hoofdstukken uit boeken van de uitgeverij. Miriam heeft zelfs een bon voor twee vrijkaartjes voor de film The girl on the train. Het boek vond ik echt geweldig. Ik weet dat er vele voor- en tegenstanders zijn van het geweldige verhaal. Ik ben groot fan. Maar dan ook altijd al stapelgek op de echte psychologische thriller. Die boeken zonder martelingen, achtervolgingen, vele moorden enz enz. Laat mijn hersentjes maar in de war raken tijdens lezen.
Gelukkig hebben wij een team zodat er voor bijna elke stroming wel iemand bij zit. Ik ben al blij dat ik mee mag naar de film in oktober.

Nadat veel bloggers hun boek van Gregg hadden laten signeren vertrok iedereen langzaam aan naar huis. Wij werden bijna de tuin uitgedweild als een van de laatsten. Boven komen we opnieuw het leuke jonge meisje van de PR tegen. In de tuin hadden we elkaars leeftijd gegokt en elkaar jonger ingeschat. De hare trouwens 12 jaar jonger. Doet het altijd goed. We vallen weer in een gesprek over brownies die we toch erg gemist hadden tussen alle lekkere luxe hapjes van die avond. We maakten de deal dat bij de volgende avond brownies voor haar en bitterballen voor mij zouden staan. Het zorgde voor een drie kwartier lol hebben met een klein groepje bloggers en haar. Natuurlijk ging het veel over lezen (voor eventuele collega's die nu meelezen en alles moesten opruimen zonder haar aanwezigheid), boeken promoten, maar daarnaast ontstond een sfeer alsof je met zijn allen net teveel gedronken hebt en enorme lol hebt.

Ik stelde nog voor om gezellig te blijven slapen, maar in het kader van een laatste trein halen enzo vertrokken we met zijn vieren. Buiten gewoon weer verder praten over nominaties van prijzen die niet kunnen kloppen tot we echt moesten rennen.

Dat dussss..zo'n avond!

Dank je wel AW Bruna: Saskia , Lise en Annabel!

Ink

Zomermeisjes – Jobien Berkouwer

Titel: Zomermeisjes

Auteurs: Jobien Berkouwer

Uitgeverij A.W Bruna

288 pagina’s

Over de schrijfster:

Jobien Berkouwer werkte 15 jaar in diverse functies voor de Nederlandse politie. Ze is voormalig hoofdinspecteur van politie en juriste. Tegenwoordig is ze werkzaam als profiler en adviseur voor bedrijven en particulieren bij het oplossen van zaken als stalking, afpersing en bedreiging. Ze is getrouwd, heeft een zoon en woont in Amsterdam.

Achterflap:

De jonge Amsterdamse rechercheur Lot van Dijk moet tot haar grote teleurstelling aan de slag bij het korps Twente – ver weg van waar het volgens haar allemaal gebeurt. Ze wordt gek van verveling, totdat tijdens een slepende nachtdienst ineens het lijk van een tienermeisje wordt gevonden in een afgelegen hutje in het bos. Voor Lot is het al snel duidelijk dat het meisje onderdeel is van de fantasie van een gevaarlijke seriemoordenaar. Ze weet zeker dat er meer slachtoffers zullen volgen en staat te trappelen om aan haar eerste echte zaak als profiler te beginnen. Door de mannelijke collega’s binnen het korps, die haar specialisme met grote scepsis bekijken, wordt ze echter behoorlijk tegengewerkt. Dan wordt er een tweede slachtoffer gevonden. En moeten haar collega’s wel naar haar luisteren.

Zomermeisjes is een zenuwslopende psychologische thriller over het werk van een jonge profiler die de psyche van een seriemoordenaar tot de kern probeert te ontrafelen. Hoe dieper ze graaft, hoe dichterbij ze komt. En hoe groter het gevaar wordt.

Ziet hij haar? Hij zegt niets, maar zijn voetstappen spreken een dreigende taal.

Wat ik van dit verhaal vind:

Ik was reuze benieuwd naar dit verhaal, dit omdat ik zelf ook uit Twente kom en de combinatie met een seriemoordenaar zorgde ervoor dat mijn interesse direct werd gewekt.

De cover straalt wat sombers uit, tussen de bomen staat een meisje, op de achtergrond kruipt mist dichterbij, het is bewolkt, dit geeft alles wat dreigends. Ik ben nieuwsgierig of dit met het verhaal overeenkomt.

Als ik begin te lezen, begint het direct goed: een meisje wordt door iemand achterna gezeten in een bos en moet rennen voor haar leven.

De schrijfstijl van Jobien Berkhouwer leest vlot doordat ze korte zinnen en korte hoofdstukken gebruikt, dit alles zorgt ervoor dat het verhaal makkelijk te volgen is en leest als raket.

Het verhaal wordt afgewisseld in verschillende perspectieven, het ene hoofdstuk lezen we vanuit Lot van Dijk, die als profiler aan het werk gaat bij de politie Twente, al meteen merk ik dat ze vol met vooroordelen zit en bijna iedereen als domme boer ziet, hier moest ik wel aan wennen, gelukkig werd het later beter.

Je kunt merken dat Lot echt haar draai nog moet zien te vinden binnen het korps en andersom moeten de teamleden ook aan haar wennen.

Ook lezen we hoofdstukken vanuit de dader, dit heeft Jobien Berkhouwer erg goed gedaan, je leest hoe de dader zich ontplooit van een jonge jongen tot een seriemoordenaar, dit heeft ze zo knap gedaan, dat je medelijden met hem krijgt.

Het verhaal is niet doordrenkt met een hoge dosis spanning, maar weet mij toch de hele tijd te boeien. Dit alles zorgt ervoor dat ik deze thriller met plezier gelezen heb en dit een knap debuut vind.

De geur vergiftigt haar gedachten, slaat op haar ogen. Het is niet te harden, echt niet.

Je kunt zeker merken dat de schrijfster ervaring heeft met misdaad, dit alles heeft ze tot een boeiende thriller verweven. Ik hoop dat er nog een vervolg komt van Lot en haar team.

Plot 3

Schrijfstijl 4

Originaliteit 3

Psychologie 4

Leesplezier 4

Spanning 3

3,5 sterren voor Zomermeisjes.

Heidi

Nieuwsgierig? Bekijk het boek hier op Bol.com!

Cover van de week

Wat vinden jullie van deze kaft? Een boek om op te pakken? Wat roept het boek bij je op?