De beste boeken van 2022 van Anita

2022 loopt op zijn laatste pootjes.  Tijd dus om de balans van mijn leesjaar op te maken!

Ik lees vooral Vlaamse schrijvers en ook in 2022 viel er in Vlaanderen weer veel moois te lezen!

•-   Op 1 zet ik ‘Het Buchinsky Incident’ van Benny Baudewyns.

In deze klepper van 696 bladzijden werkt Benny Baudewyns een plot uit dat ondanks de tientallen personages die het bevolken heel gestructureerd en zinderend van de actie de lezer meeneemt van 1935 naar de jaren ’70.  Centraal personage is Othman Gellhaus die zo slecht is dat zelfs zijn geestelijke vader niet met hem in 1 huis wil zijn.  Wat indien op het einde van WO II de Russen verder waren opgerukt naar Brussel?

De volgende boeken strijden nek aan nek om de tweede plek:

-      ‘Zonder genade’ van Sterre Carron: terwijl het mysterie rond Esmée steeds groter werd, wurmde het boek zich steeds dieper in mijn gedachten.  De uitkomst bleek verwoestend en zonder genade.  De finale bleef nazinderen.

-      In ‘Verknipt’ van Sandra J. Paul kwam ik in een mindgame terecht waarin het altijd koud aanvoelde en ik twijfelde aan alles en iedereen. Ik weet nog steeds niet hoe het Zoey uiteindelijk is vergaan. Om totaal verknipt van te raken! 

-      In het tweeluik met ‘De ziener’ en ‘Bloedlijn’ van Kevin R. Valgaeren vertoefde ik tussen vampiers, spekters en zieners en was ik getuige van het (voorlopige?) einde van een eeuwenoude vete.  Een ritseling, een geluid ’s avonds laat doet me altijd weer de daken afspeuren.  Ik heb er echt iets aan overgehouden, denk ik.

-      In ‘Besloten stad’ van Jos Pierreux heeft Luk Borré deze keer een bijrol. De auteur dropt hoofdpersonage Steven in een claustrofobisch Knokke. Hij komt steeds meer vast te zitten in de neerwaartse spiraal die hij zelf in gang zet. Heel spannend! Stevens nood is zó goed voelbaar! Ik bleef uiteindelijk perplex achter.

•  Beste boek van buitenlandse origine is met stip ‘De prooi’ van Yrsa

      Sigurdardottir. 

Het verhaal is spooky, wreed, onheilspellend én verslavend.  Het gaf me de kriebels en deed mijn haren overeind komen en toch kon ik het niet laten om verder te lezen.  Haar volgende boek: hebben, hebben, hebben!

Las ik dit jaar ook boeken die me niet konden bekoren?  Helaas!  Feelgood was niet en zal nooit mijn genre worden.  ‘Onder de Spaanse zon’ van Anna Thomas heeft me dat nog maar eens duidelijk gemaakt.

Anita

Boekentop 3 van 2022 van Jantsje

 

 

Het was moeilijk om 3 boeken uit te kiezen voor Thrillerlezers.

Er waren een stuk of vijf bij die ik eigenlijk allemaal in de top 3 wilde zetten.
Ik heb gekozen voor de boeken die het meeste indruk op me hebben gemaakt en zijn blijven hangen.

1.Mama liegt, door Marion van de Coolwijk

Verleden, Elizabeth is 15 jaar als ze in januari 1945, tijdens de tweede wereldoorlog, vanuit haar woonplaats Amsterdam op transport wordt gezet naar een dorp op het platteland. Haar moeder wilde dat ze met het transport meeging. Er is namelijk bijna niks meer te eten in de steden, en op het platteland is er nog voldoende. Ze wordt opgevangen in een gezin wat vreemd voor haar is.
Dit gezin wil graag helpen en heeft zich aangeboden om een kind uit de stad op te vangen.  
Heden, Amsterdam jaar 2020: Aisa, de kleindochter van Anna, neemt voor haar oma Anna contact op met Emma.
Emma is de zus van Anna en ze hebben elkaar sinds hun vijftiende niet meer gezien. Anna is weggelopen van huis en was sindsdien onvindbaar.
Na het overlijden van Aisa’s oma Anna, neemt Aisa een oude tas mee naar huis die van Anna is geweest, met daarin persoonlijke bezittingen.

Het verhaal rond die tas was heerlijk spannend beschreven. Zo erg dat ik op het puntje van mijn stoel zat en de tas wel uit haar handen wilde grissen. Ik wilde weten wat er in zat. En dat gebeurde niet meteen in het boek. Dus ik moest even geduld hebben. Maar ik leefde mee met de personen. Ze waren zo levendig beschreven dat ik het idee had dat de personen hadden geleefd en dat het mijn eigen voorouders betrof.

Normaal gesproken ben ik niet zo’n fan van oorlogsverhalen. Maar omdat het verhaal zich in de tegenwoordige tijd en in de oorlogstijd afspeelt is het toch anders. Ik vind het fijn om te lezen hoe het verder gaat met een persoon. Meestal houdt dit op na de oorlog.
Na ongeveer 80 bladzijden wordt er gesproken over een groot geheim. Dat maakt me nieuwsgierig.
Hoe kan het dat de twee meisjes die allebei op 15 januari 1946 zijn geboren, zusjes zijn. Emma is blank, en Anna is een halfbloed. Mijn fantasie begint een eigen leven te leiden.
Het kan alle kanten op.
Het is een fantastisch mooi verhaal over de intriges tijdens de tweede wereldoorlog en de familiebanden. Ook de verschrikkelijke dingen zoals wat de SS allemaal doet en het op transport worden gezet, het wordt in het boek beschreven.
Ik heb erg van het boek genoten. Het was soms zo spannend dat ik wel de hele nacht door wilde lezen om te weten hoe het nu zat. Er gebeuren veel plotwendingen in die ik niet aan zag komen. Het is levensecht beschreven.
Een prachtig spannend boek, ook als je niet van oorlogsverhalen houdt.

 

 

 

2. Bloed van de zwaan, door Hugo Luijten

“Als een naaimachine, zo ging je tekeer. Het mens bloedde als een rund”

 

Bij mij is Hugo Luijten vooral bekend vanwege zijn boeken ‘Undercover’
Ook met het boek ‘Het bloed van de zwaan' laat hij weer zien wat een geweldige auteur hij is.
Dit keer geen maffiapraktijken zoals in Undercover, maar een boek gebaseerd op een waar gebeurd verhaal.
Het is het verhaal van Peter Kürten, ‘de vampier van Düsseldorf’.
Het speelt zich af rond 1929.
In Düsseldorf worden een reeks moorden gepleegd. Mannen, vrouwen en ook kinderen.
Maar waar is het bloed gebleven van de vermoorde personen?
Rechercheurs Richard Meisters en Kaspar ‘Piszko’ Piaszkowski  gaan proberen om de zaak op te lossen en de dader gevangen te nemen.

Sommige dingen zijn tegenwoordig nog niet veranderd. Hoe mensen aankijken tegen iemand die is verkracht bijvoorbeeld.

Het boek leest heerlijk vlot. Door de niet te lange hoofdstukken.
Je weet vanaf het begin wie de dader is maar dat is niet storend.
Op deze manier lees je hoe hij uit handen van de politie weet te blijven.
Het is daardoor spannend want wanneer hebben ze hem eindelijk door, en wordt hij gearresteerd of niet.
Er is geen moment geweest dat het verhaal instortte of saai werd.
Luijten heeft de karakters goed beschreven en het tot een spannend geheel gemaakt.

 

3.Verknipt, door Sandra J. Paul

“Ik kan doen wat je wilt, Zoey, als je me genoeg tijd geeft om de skeletten te vinden”

‘Verknipt’ is een psychologische thriller die gaat over Zoey, die bij een roofoverval haar kind verliest.
Ze raakt in een zware depressie en vervreemd van haar man Philip.

Ze leert in Central Park Vivian kennen en de twee worden dikke vriendinnen. Elke keer wanneer Zoey Vivian nodig heeft is ze er. Als Philip aankondigt te willen scheiden gaat het steeds slechter met Zoey.
Ook het contact met haar ouders is niet zo goed zodat ze ergens alleen opnieuw moet beginnen.
Gelukkig leert ze hier ook de nodige mensen kennen.
En ze heeft haar vriendin Vivian.

Wauw, ik had niet verwacht dat Sandra J. Paul een boek kon schrijven dat ik nog beter vond dan ‘Mijn waarheid’ en ‘Paniek’.
Wel dat is naar mijn idee zeker gelukt.
Hoe ze alles beschrijft, de gedachtegang van Zoey, haar grillige gedrag, zo duidelijk, met zoveel gevoel.
Je gedachten gaan van spanning, woede, medelijden, naar verbazing.
Het boek is erg spannend en daardoor moeilijk aan de kant te leggen en je vliegt door de pagina’s heen.
En net als je denkt te weten hoe het in elkaar steekt, volgt er weer een wending.
Sandra hield mijn aandacht het hele boek vast en ik zag dan ook de laatste wending totaal niet aankomen.

Dit is een boek wat je nog lang bezighoudt.

.

Jantsje

Top 3 thrillers gelezen voor Thrillerlezers van Hilona

1: Het bloed van de zwaan – Hugo Luijten
Hugo heeft een fijne schrijfstijl en het boek leest met zijn korte hoofdstukken heerlijk weg. Door de beeldende schrijfstijl komt het verhaal behoorlijk bij mij binnen, want Kürsten, de hoofdpersonage kan er wat van verkrachting tot pyromanie tot de meest gruwelijke moord. Niks is hem te gek. Wat ik zeker ook wil benoemen is de heerlijke dosis cynische humor die Luijten gebruikt. Het geeft, voor zover mogelijk, enig balans aan de toch wel best beladen thema. Het boek is spannend en ik kan het maar moeilijk weg leggen, nieuwsgierig naar hoe het verder gaat. Het kruipt onder mijn huid, laat me gruwelen en er komen verschillende emoties voorbij. Weerzin, verdriet, boosheid, tot gek genoeg ook empathie en medelijden. Ik was al fan van de boeken van Hugo en ik ben daarom ook verheugd dat dit het eerste deel van een nieuwe serie is. Ik kijk nu al uit naar het volgende deel in deze serie en ben benieuwd met welke seriemoordenaar ik dan mag kennismaken.

2: Verknipt – Sandra J. Paul
Met verknipt heeft Sandra J. Paul weer een dijk van een psychologische thriller geschreven. Ik las eerder al haar boeken kwijt, mijn waarheid en paniek en ik durf toch wel te zeggen dat ik een groot fan ben. Iedere keer denk ik dat het laatste boek niet te evenaren lijkt, maar toch flikt ze het hem maar weer mooi. Haar plotwendingen zijn meesterlijk en ik vind het razend knap hoe zij in het hoofd van haar personages weet te kruipen en hun emoties en gevoelens in woorden weet te vatten.

3: De ziener – Kevin Valgaeren
Kevin heeft een fijne schrijfstijl. De proloog grijpt direct en maakt nieuwsgierig. Dan volgt vertraging en langzaam ontvouwen zich het verhaal en de personages. Heden en verleden wisselen elkaar af en de sfeer is zoals je mag verwachten bij een gothic novel, duister en mysterieus. Het verhaal is gebaseerd op historische feiten, wat het extra leuk maakt. Opvallend vind ik ook de grote humor die in het boek verwerkt is. Regelmatig moet ik grinniken om de cynische humor. De Ziener weet mij vanaf de 1e tot de laatste bladzijden geboeid te houden en verschillende emoties bij mij op te wekken. De plot twist komt voor mij onverwacht en raakt me tot op het bot om me bij het lezen van de laatste zinnen verbijstert achter te laten. Hongerig naar meer, uitkijkend naar het vervolg.

Eindgesprek leesclub Thrillerlezers met Sandra J. Paul

Regelmatig vindt er bij Thrillerlezers een leesclub plaats. In onze laatste leesclub hebben wij het boek Verknipt van Sandra J. Paul gelezen. In een daarvoor aangemaakte Facebook pagina bespreken we samen onze leeservaringen. Ook de auteur is aanwezig en aan het einde van de leesclub vindt er een eindgesprek plaats via Zoom, waarin we live onze leeservaringen delen en er ook ruimte is om vragen te stellen aan de auteur.

Op vrijdag 7 oktober jl. hadden we het eindgesprek met Sandra J. Paul over haar laatste boek Verknipt. Deelnemers van deze leesclub zijn: Ink, Karin K, Jantsje, Silvie, Anita, Jolanda en Hilona.

Eerst vertellen we allemaal in het kort hoe we het lezen hebben ervaren en we zijn het unaniem eens dat Sandra een meester is in het overbrengen van de verschillende emoties van een ‘verknipte’ hoofdpersonage. Vooral de psychologische diepgang wordt als prettig ervaren. Jolanda vertelt Sandra dat Verknipt wat haar betreft een ‘schoolvoorbeeld van een psychologische thriller is’ en dat zijn we allemaal met haar eens.

Na het delen van onze leeservaring is er de gelegenheid om vragen te stellen aan Sandra.

Anita:
Je lijkt de verhalen zomaar uit je mouw te schudden. Hoe krijg je dat toch voor elkaar en waar haal jij je inspiratie vandaan?

Sandra vertelt dat ze ooit een kort verhaal schreef over Zoey en toen dat op papier stond voelde ze dat ze hier meer mee wilde doen. Toen ze ongeveer 5 jaar geleden op vakantie was in New York en ze langs de High Line en Meat Packing District liep zag ze het verhaal zo voor zich en voelde ze dat het tijd was om er iets mee te doen. Zo ontstond Twisted, uitgebracht onder haar alter ego Joanne Carlton. Veel locaties uit het verhaal, zoals bijvoorbeeld de club of het restaurant bestaan dan ook echt. Al langer was er vraag om dit boek te vertalen naar het Nederlands en zo geschiedde.
Dat Sandra makkelijk verhalen weet te vertellen demonstreert ze ons in de leesclub. Daar worden de leesclubleden getrakteerd op een kort verhaal; Moord in de theekoepel, waarin iedereen een rol speelt.

Jantsje:
Je schrijft psychologische thrillers alsof je het zelf hebt meegemaakt. Hoe lukt het om je zo in die mensen te verplaatsen? Heb je daarvoor geleerd of het in je omgeving meegemaakt. Het lijkt me niet gemakkelijk om te bedenken wat er precies in zo’n iemand omgaat.

Sandra: Ik heb HSP (ontdekt een jaar of vier geleden) , al mijn leven lang uiteraard, en ben altijd erg betrokken geweest bij mensen (vaak té). Daar heb ik mee moeten leren omgaan, maar het helpt me ook wel om in de huid te kruipen van anderen. Voor mij zijn al mijn personages dus ook levensecht. Voor de rest ben ik enorm geïnteresseerd in de menselijke natuur, ik verslind programma's over psychologie, seriemoordenaars, psychopathische en narcistische mensen, en doe er veel research over. Dat is echt een passie van me.
Daarnaast biecht Sandra ook nog 1 van haar quilty pleasures aan ons op. Ze kijkt graag naar Dr. Phill. Als je iets te weten wilt komen over de (afwijkende) psychologie van de mens, is dit een programma waarin alles samen komt. Ook heeft zij een psycholoog in haar familie waar ze terecht kan met haar vragen over psychiatrische aandoeningen.

Silvie:
Hoeveel woorden schrijf je gemiddeld per dag?

Sandra: Dat is een hele moeilijke vraag, want eigenlijk schrijf ik al enige tijd niet meer per dag, maar schrijf ik nu letterlijk in dagen. Morgen heb ik bijvoorbeeld een (vrijgemaakte) schrijfdag en dan doe ik er zo'n 10.000 tot 15.000 op een dag, startend vanaf 8 uur ongeveer tot een uur of zes. Zo plan ik door mijn drukke werkdagen echt vrije momenten in om te schrijven, wat prima werkt voor mij. 1000 of 2000 woorden-dagen of avonden zijn dan meestal voor kortverhalen.

Ink:
Is er iets wat je nog niet hebt gedaan op schrijfgebied dat je voor de toekomst nog graag zou willen realiseren?

Sandra: Ik zou wel een keertje een zogenaamde “Cosy Crime” willen schrijven, waarbij een groep vrouwen de hoofdrol speelt.

Er zijn ook nog inhoudelijke vragen over het verhaal die Sandra tijdens het eindgesprek met ons bespreekt. Uiteraard ga ik deze in verband met spoilers hier niet vertellen.
Verder vertelt Sandra nog over het Genre Lab waarvoor ze samen met 5 andere auteurs werd gevraagd. Genrelab is een creatief traject dat 6 auteurs middels coaching- en feedbacksessies en masterclasses begeleidt bij het schrijven van hun volgende roman. Voor haar eerste editie richt het traject zich op misdaadromans en thrillers.

Na het beantwoorden van de vragen volgt de ronde waarin iedereen zijn recensie en cijfer geeft en als groep komen wij op een mooi cijfer uit. De tijd is voorbij gevlogen en met zijn allen kijken we weer op een zeer geslaagde, gezellige, informatieve leesclub terug.

 

Hilona

Hermes Thriller event in Ermelo

 

Zaterdag 8 oktober was het eindelijk weer eens tijd voor een boekenfeestje. De laatste kan ik mij niet meer heugen, behalve dat het voor Corona moet zijn geweest.

In de tussentijd is het favoriete uitje, de Antwerpse boekenbeurs, geheel verdwenen (knap hoe ze dat toch verkloot hebben).
Maar de baas van Ellessy heeft een nieuwe thrillerprijs in het leven geroepen: de Hermes award voor de beste thriller van 2022.
Dat ik bij de titels verbaasd ben over de genomineerden boeken, maar ook om de jaartallen dat ze uitgebracht zijn, zo komt Mijn waarheid van Sandra J Paul uit 2020.
Maar hé, elk boekenfeestje wordt gewaardeerd. Of beter gezegd: elk idee wordt gewaardeerd.

Nadat ik lang geleden mijn zwarte kousendorp uit gevlucht was, was het bijzonder om nu weer eens een kerk in te moeten lopen. Maar i.p.v. Maria zag ik opeens Marelle Boersma zitten met haar Jan. ‘Erg lang geleden’, riepen we allebei.

Ook even kletsen met Marie Jose Verweij die het boek Met onbedachte rade schreef en waarvan het weer zonde is dat het bij een kleine uitgeverij uitkwam met weinig promo, want heb erg genoten van haar boek. En deze middag ook van haar verschijning trouwens: knappe dame.
Er liepen vooral auteurs waar ik weinig tot geen boeken van gelezen heb, maar wie zag ik daar opeens in het wild? DE Nederlandse feelgood auteur van LS, mevrouw Tamara Haagmans.

Tamara Haagmans

Nu heb ik een hekel aan feelgood..oh excuses overnieuw: zelf hou ik wat minder van feelgood, maar Tamara heeft een plekske in mijn hart. Al flink wat jaren geleden ontmoette ik de dame in een boekenwinkel in Oosterhout. Een flamboyante dame in kersenjurk met toen nog pikzwart haar kreeg een enorme black-out tijdens haar voorleessessie. Ik vond haar toen zo lief en schattig. Wist ik veel hoe ze echt was, haha.
Maar serieus: heerlijk om haar weer te zien en ze was de kers op de taart voor de rest van de middag. Deze dame heeft het rollen met de ogen uitgevonden en ik heb regelmatig mijn tanden op elkaar moeten klemmen om niet de slappe lach te krijgen.

Ik werd nog even gevraagd om voor Anja Feliers op het podium te gaan staan, want die was er niet en was wel genomineerd. Maar toen ik hoorde dat Tamara voor Thomas Olde Heuvelt ging staan en niet wilde ruilen, vertikte ik het.

Maar het begon met het bekend maken van de winnaar van de Korte verhalen wedstrijd. Enkele tientallen auteurs hadden hun verhaal ingestuurd met als thema Een ijskoude moord.
Laat ik nu 1 van de juryleden zijn die al die verhalen doorgeworsteld had. Soms (vaak) was het echt een worsteling, want niet ieder heeft het in de vingers om in een beperkt aantal woorden een goed plot neer te knallen.
In dat hele dikke boek wat ik ooit over de boekenwereld ga schrijven, komen ook wat anekdotes over deze wedstrijd. Wat gebeurde er een hoop.

Maar de 20 beste verhalen werden gebundeld in een boek wat die dag uitkwam. De winnaar was Danique Van Der Rijt-de Ridder ( onthoud haar naam. We gaan meer van haar horen) werd verblijd met een uitgeverscontract en won een bedrag van 250 euro.
Ietwat thrillerachtig ging het er wel aan toe op het podium, toen bleek dat de voorzitter dacht dat de presentator de sterke punten zou benoemen en die precies andersom dacht. Vervolgens konden ze dus niet opgenoemd worden. Niemand wist waar ze het konden….
Het humeur bij de ene zakte ietwat onder vriespunt en ging in een andere ruimte flink mopperen.
Voor de winnaar maakte dat weinig uit op dat moment.

Nicolette Steemers werd geroepen om haar moordspel te gaan spelen, dit geheel niet verwacht op dat moment, want ze ging lekker zitten met een net gehaald theetje en keek verbaasd op. Ze vertelde een moordspel maar, even hangend en kletsend bij de dames van de Hamley uitgeverij, was dat daar op die plek niet helemaal te volgen maar mensen moesten raden wie de dader was en uit welke tekst dat in het verhaal bleek.

Een pauzetje gaf even de tijd om te kletsen met de eregast Caroline van der Plas. U weet wel die van de politieke partij voor de boeren. Vraagt u zich af waarom juist zij de speciale gast was? Eigenlijk bijna iedereen deed dat.
Jammer was wel dat er minutenlang ruimte was om over haar politieke ideeën te spreken. Niet helemaal de plek voor.

Buiten met zijn tweetjes in de pauze en in alle rust staan kletsen over boeken. Vooral een

liefhebber van King en Scandinavisch. Haar voorgesteld straks wat Nederlandse thrillers te geven en dat ze die ging lezen. Al had ze nog maar weinig tijd om echt te lezen naast al het papierwerk van de overheid. Het is niet de partij ( BBB) waar ik op zou stemmen, maar zij is een tof wijf. Vertelde ook wat over hoe het leven met beveiliging is. Dat die beveiliging in orde was, bleek toen de meeste mensen al waren vertrokken en er agenten binnenvielen. Mevrouw van der Plas had per ongeluk haar noodknop ingedrukt. Die werkte goed dus.

Na de pauze was de uitreiking voor de beste thriller. Genomineerd waren: Thomas Olde Heuvelt, Sandra J. Paul, Anja Feliers, Bas Haan en Elvin Post. Wie ik hem gunde was wel bekend. Wie hem had moeten winnen ook. Wie er niet in dit rijtje hoorde ook...

Moeilijk was het niet, wie hem ging winnen. De jury bestond voornamelijk uit mannen en over het algemeen lezen die andere boeken van Nederlandse auteurs. Plus er was opeens een bekende pief van Ambo Anthos aanwezig en Bas Haan zelf, die eerst niet zou komen.

Tromgeroffel en ja, het werd dus Lenoir van Bas Haan. Ik geef eerlijk toe dat ik het boek nooit las. Soms trekt een boek je niet, maar aangezien hij na de Schaduwprijs nu deze prijs won zou ik dat eens moeten gaan doen. Maar er zijn ook alweer zoveel nieuwe boeken uitgekomen. Dus ik ga vast de winnaar van volgend jaar lezen.


Na Miss rolling eyes van het podium gekomen was, nog even gemopperd dat het Thomas moest zijn en vervolgens twee auteurs naar de BBB mevrouw getrokken, zodat zij hun boek konden aanbieden. Zo kon Caroline van der Plas terug naar huis met Mijn waarheid van Sandra J. Paul en Met onbedachte rade van Marie Jose Verweij.

Intussen werden de kraampjes weer opgeruimd en gingen de meesten weg, en een ander deel borrelen. Een kleiner deel van 3 personen, ik en twee vriendinnen, besloot nog samen wat te eten en de middag door te praten.

Een conclusie van deze middag: het was rommelig, er was weinig chemie, weinig sfeer, weinig bekende auteurs, weinig kraampjes en toch heb ik mij prima vermaakt en dat misschien juist wel door alle vorige genoemde punten.

Kort geding met Verknipt van Sandra , deel 1

 

Zoey raakt zwaargewond bij een roofoverval die compleet uit de hand loopt. Als gevolg van het drama vervreemdt haar man Philip van haar, en lijdt ze zelf aan een zware depressie. Zoey raakt zwaargewond bij een roofoverval die compleet uit de hand loopt. Als gevolg van het drama vervreemdt haar man Philip van haar, en lijdt ze zelf aan een zware depressie. Avond na avond dwaalt ze rond in Central Park, tot ze op een dag Vivian tegenkomt. Zij geeft haar moed, kracht en zelfvertrouwen. Tot Philip aankondigt dat hij haar gaat verlaten, en het sprankeltje hoop dat ze nog over heeft om haar huwelijk te redden, vervliegt. Zoey wordt aan de deur gezet en moet zich noodgedwongen beredderen. Terwijl ze de scherven van haar leven tracht op te rapen, geraakt ze alsmaar dieper verwikkeld in de duisternis die al zolang om haar heen sluimert.

Een Kort geding: 3 mensen met elk hun mening over hetzelfde boek:

Jantsje:

 Wauw, ik had niet verwacht dat Sandra J. Paul een boek kon schrijven dat ik nog beter vond dan ‘Mijn waarheid’ en ‘Paniek’. Wel dat is naar mijn idee zeker gelukt.

Hoe ze alles beschrijft, de gedachten gang van Zoey,  haar grillige gedrag, haar psychose, zo duidelijk, met zoveel gevoel.
Je gedachten gaan van spanning, woede, medelijden, naar verbazing.
Het boek is moeilijk om aan de kant te leggen en je vliegt door de pagina’s heen.
Het leest gemakkelijk en is erg spannend.
En net als je denkt te weten hoe het in elkaar steekt, volgt er weer een wending.
Het lijntje is maar dun tussen waarheid en leugen, of fantasie.

 Ik geef het dan ook 5 welverdiende kraaien.

Jolanda:

 

Dit boek heeft me diverse stadia van emoties door laten gaan: waar ik met medeleven en begrip begon, werd ik gedurende het lezen heen en weer geslingerd tussen boosheid, irritatie en verwondering en vervolgens weer naar medeleven maar ook verbijstering en afschuw. Je zou er zelf ‘verknipt’ van raken.

Het is moeilijk om qua inhoud iets over het boek te vertellen zonder spoilers weg te geven, want de afloop van het boek is van tevoren onmogelijk te raden. Niets is namelijk wat het lijkt in deze thriller, en het aantal keren dat ik “oh, wacht” heb gedacht zijn niet te tellen.

Als je denkt dat de roofoverval en de moord op Zoey’s ongeboren kind al verknipt is, dan staat je dus nog wat te wachten.

Een meesterlijk boek, die het genre ‘psychologische thriller’ echt eer aan doet!

 

4,5 kraai

 

Hilona:

 

Vanaf de eerste bladzijde weet Sandra mij weer te pakken met haar verhaal. Ik blijf me verbazen hoe goed Sandra het keer op keer voor elkaar krijgt om in het hoofd van een verknipte personage te kruipen en de emoties weet over te brengen in haar verhaal. Het is verschrikkelijk wat Zoey heeft meegemaakt en dat raakt mij, maar aan de andere kant irriteer ik mij ook enorm aan de ‘slachtofferrol’ die zij aanvankelijk kiest, maar dat zegt waarschijnlijk ook weer heel veel over mijzelf. Ik ben meer van de ‘niet-lullen-maar-poetsen-, schouders-eronder-en-weer-door-mentaliteit, wat ook niet altijd even handig is, maar dat terzijde.

Ik vind Vivian maar een enge persoonlijkheid en ik begrijp niet dat Philip haar aan de kant zet, maar haar vervolgens niet echt kan loslaten. Over Zoey heb ik zo mijn ideeën en hoe verder het verhaal vordert, hoe sterker ik het idee heb dat ik weet welke kant het verhaal op gaat. De stijgende spanning is goed voelbaar en zwelt aan tot een verbijsterende ontknoping die ondanks dat ik het inderdaad bij het juiste eind had, toch met een knal bij me binnen komt en mij in ieder geval nog een tijdje in haar greep heeft gehouden.

 5 Kraaien.

 

Verknipt – Sandra J Paul

 

Ingegraven in de loopgraven van een mindgame

Meet Zoey Mitchell, voorheen Walters.  Al van bij het begin is het duidelijk dat ze door zwaar water gaat.  Haar leven is geruïneerd en daarvoor houdt ze haar ex Philip verantwoordelijk.  Dat hij haar inruilt voor een nieuwe liefde is de druppel die de emmer doet overlopen.  Zoey heeft hem al op zovele manieren dood gewenst!  Maar blaffende honden bijten toch niet?  Kan de komst van Vivian het tij keren en Zoey helpen om haar leven weer op de rails te krijgen?  Of zal Vivian enkel maar een duit in het zakje doen?  

‘Verknipt’ snelt aan hoge vaart voort.  In drie delen deelt Zoey in de ik-vorm de barre strijd die haar leven is. Kort voordien betekende een groot trauma de definitieve genadeslag voor haar huwelijk met Philip.  Verdriet, angst, enge nachtmerries, wraak en leugens zijn de ingrediënten van haar dagelijkse overleven.  Zoey voelt heel nabij: alle info krijg je uit de eerste hand.  De info over de andere personages komt enkel via haar.  Haar perspectief domineert; Philip, Elisabeth, Henderson, Vivian en Mac hebben geen eigen stem.  Je bent bijna automatisch geneigd om mee te gaan in haar verhaal.  Maar is Zoey wel betrouwbaar als bron van informatie? 

Zoey’s eenzaamheid straalt zowat van elke bladzijde af.  De kou in het appartement en de muren van kilte waar ze voortdurend tegenaan loopt zijn haar enige constante metgezellen.  Waarom heeft Zoey het zo koud ondanks de vele dekens die ze om zich heen slaat?  En wat is er gisteren gebeurd dat ze aan niemand kan vertellen?  Er is duidelijk iets niet in de haak.  De signalen die Zoey uitstuurt zijn op zijn zachtst gezegd verwarrend.  Personages in haar intieme kring blazen dan weer koud, dan weer warm.  Wie of wat mag je geloven?  Wat is echt en wat niet?  Regelmatig doet een zin, een passage de wenkbrauwen fronsen.  Je denkt te weten hoe het zit, om dan te beseffen dat je er naast zit. Het is alsof je ingegraven zit in de loopgraven van een mindgame.  Om totaal verknipt van te raken! 

‘Verknipt’ houdt op elk moment de aandacht vast.  Hartverscheurend, verwarrend, wraakzuchtig, verpletterend eenzaam en koud, dat is ‘Verknipt’ voor je.  Het plot knabbelt voortdurend aan je vermogen om te begrijpen.  Tijdens de ontknoping vallen alle twijfels weg.  Zo zit het dus!  En dan gaan ook echt alle remmen los.  Te heftig?  Oordeel vooral zelf!

‘Verknipt’ is een boeiende psychologische thriller die overduidelijk het signatuur van auteur Sandra J Paul draagt.  Met dit boek bevestigt ze nog maar eens dat ze verhalen kan vertellen als de beste en dat ze haar personages tracht te begrijpen en koestert.  Ook geeft ze naar goede gewoonte nog een beetje huiswerk mee aan haar lezers: een laatste open eindje dat je nog wel even bezig houdt en waar je naar eigen aanvoelen een slot aan mag breien.

4,5 kraaien!

 

Winactie 17 Gesigneerde Mijn waarheid van Sandra J. Paul GESLOTEN

 

Twee vrienden.

Een bruid die sterft.

Twee versies.

Eén onbetrouwbare verteller.

Wie geloof jij, Nathan of Elias? De lezer beslist zelf welke versie hij het eerst leest en gelooft, maar de echte waarheid zit verborgen in het midden.

Sandra J. Paul zal het boek op naam van de winnaar signeren. Waag een kansje en stuur een mailtje naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Mijn waarheid.

Deel je de actie via de link of foto ook even op jouw eigen tijdlijn?

Verwacht in september, deel 3

 1 september

Of het nu een echte thriller is, maar leuk is hij wel!

Op het knusse Day Break Island komt alles op zijn pootjes terecht. Tot nu.

Eindelijk is het zover: de grote opening van het kattencafé op Daybreak Island, waar klanten gezellig kunnen kletsen onder het genot van een kopje koffie of thee, in gezelschap van een heel assortiment vriendelijke katten. Mede-eigenaar Maddie James kan haar geluk niet op, tot ze verstrikt raakt in een drama tussen een van haar vrijwilligers, een fervente dierenrechtenactiviste, en een rijke vrouw die erop staat een lapjeskat te adopteren – en wel nu meteen!

De ruzie zelf is al slecht genoeg voor de zaken, maar als de diepbeledigde dame dood wordt aangetroffen met een kattenspeeltje naast zich, is het personeel van het kattencafé hoofdverdachte nummer 1. Met haar reputatie en carrière op het spel ??(om nog maar te zwijgen van haar ontluikende romance met een knappe dierentrimmer) moet Maddie alles doen om de misdaad op te lossen – voordat haar negen levens op zijn.

29 september

In de zinderende thriller Het Caravaggio-vonnis van voormalig hoofdcommissaris Marco De Franchi
worden op het platteland van Toscane twee bijna identieke kinderen ontvoerd. Eén van hen weet te ontsnappen en vertelt wat er is gebeurd, maar commissaris Valentina Medici weet zeker dat hij iets verbergt… Ze vermoedt een gruwelijk complot, maar wordt alleen geloofd door een uit de gratie geraakte collega. Samen moeten ze op zoek naar een nietsontziende moordenaar met een morbide obsessie, die hen steeds een stap voor lijkt te zijn.

De gruwelijke thriller Het Caravaggio-vonnis van Marco De Franchi is een absolute pageturner met echo’s van Dan Brown en The Silence of the Lambs. Op briljante wijze onthult De Franchi de ene wending na de andere, zonder vaart te verliezen. Het resultaat is een wervelende thriller die blijft verrassen… en verontrusten.

20 september

 Zoey raakt zwaargewond bij een roofoverval die compleet uit de hand loopt. Als gevolg van het drama vervreemdt haar man Philip van haar, en lijdt ze zelf aan een zware depressie. Avond na avond dwaalt ze rond in Central Park, tot ze op een dag Vivian tegenkomt. Zij geeft haar moed, kracht en zelfvertrouwen. Tot Philip aankondigt dat hij haar gaat verlaten, en het sprankeltje hoop dat ze nog over heeft om haar huwelijk te redden, vervliegt. Zoey wordt aan de deur gezet en moet zich noodgedwongen beredderen. Terwijl ze de scherven van haar leven tracht op te rapen, geraakt ze alsmaar dieper verwikkeld in de duisternis die al zolang om haar heen sluimert.

15 september

Lara de Bont van het coldcaseteam bij de Politie Oost-Brabant heeft één zaak die haar aan het hart gaat: de verdwijning van Helena van den Bosch Rutgers. Maar de zaak zit muurvast en ze ziet zich
genoodzaakt om de hulp in te roepen van misdaadjournalist Martin Kuipers.

Martin is net weggestuurd bij zijn krant omdat zijn onderzoek naar een drugszaak - de zaak Avanti - niet alleen hemzelf, maar ook de krant in gevaar brengt. Hoe verder de twee in de zaak van de verdwenen Helena duiken, hoe complexer hij blijkt. Bovendien ontdekt Martin dat Lara persoonlijker bij de zaak Avanti betrokken is dan ze zegt.

12 september

Alias Emma van Ava Glass is een superspannende thriller over een race tegen de klok. Alles aan Emma Makepeace is nep, zelfs haar naam. Ze heeft net de training tot geheim agent afgerond en wordt meteen in het diepe gegooid met een belangrijke missie: Emma moet Michael Primalov, de zoon van Russische dissidenten, van de ene kant van Londen naar de andere kant begeleiden om hem in veiligheid te brengen. Russische spionnen zitten hem op de hielen. De Londense surveillancecamera’s zijn gehackt door de Russische overheid en Emma moet alles op alles zetten om uit beeld te blijven, elke straathoek en elk steegje wordt in de gaten gehouden. Het openbaar vervoer en taxi’s moeten ze vermijden. Pinpassen kunnen ze niet gebruiken. Emma heeft twaalf uur de tijd om haar missie te voltooien. Wanneer haar contactpersoon ineens onbereikbaar is, kan ze niemand meer vertrouwen. Eén verkeerde beweging kan voor zowel Emma als haar beschermeling de dood betekenen…

22 september

In een Brusselse kerk wordt het lichaam gevonden van de pastoor die op gruwelijke wijze is vermoord.
Het team van Goris staat voor een raadsel. Het mysterie wordt nog groter wanneer 's anderendaags een slager op een nog afschuwelijkere manier van het leven wordt beroofd.

Goris zit met de handen in het haar als blijkt dat er geen verband is tussen beide slachtoffers. Maar dat verandert wanneer er foto's van de slachtoffers in de pers verschijnen die alleen de dader kan hebben gemaakt.

Heeft Goris te maken met een sadistische seriemoordenaar of steekt er iets anders achter?

Ondertussen blijven er slachtoffers vallen.

20 september

Indringend beeld van hoe het slechte iedereen kan overkomen

Een prachtig appartementencomplex in een buitenwijk van Oslo wordt het middelpunt van een moordonderzoek als het lichaam van een bewoner van een van de vier appartementen wordt gevonden. Al snel wordt duidelijk dat de dader toegang heeft gehad tot het pand, waarmee de vier gezinnen in het pand speelbal worden van verdachtmakingen. Is een van hen de moordenaar?

Terwijl elders in de wijk de bewoners zich druk maken om huiskatten die verdwijnen, blijkt dat de vier gezinnen in het complex allemaal een motief hadden, en een van de bewoners vraagt zich af hoelang ze met haar geheim kan leven.

Helene Flood verwijdert met haar pijnlijke precisie het laagje vernis van de menselijke beschaving, en schetst een indringend beeld van hoe het slechte iedereen kan overkomen.

3 september

Tien miljoen euro. Tien opdrachten. Vier spelers. Eén winnaar. Wie wordt De Oktober Koning? Mara is
een leerkracht en alleenstaande moeder van twee kinderen. Dex probeert een beter leven voor zichzelf op te bouwen nadat hij zijn moeder verloren heeft. Julia weet met moeite haar hoofd boven water te houden nadat haar man hun fortuin erdoorheen gejaagd heeft. Vincent wil ontsnappen uit de sleur van zijn leven. Alle vier ontvangen ze een uitnodiging voor De Oktober Koning, een mysterieus spel waarbij de winnaar kans maakt op tien miljoen euro. Al snel verliezen de vier spelers zich in een spel waarbij de opdrachten steeds vreemder worden en niets is wat het lijkt. Is een mensenleven tien miljoen euro waard?

Thrillerdate 16

 

Boeken van 2021 van Fany

 

Lucht - Lara Reims

Humor, ruimtereizen en buitengewone connecties geven Lucht net dat anders dan anders gevoel.

 

Waardoor dit young adult verhaal echt blijft hangen is hoe Lara Reims haar maatschappelijke visie knap verwoordt en personages creëert die echt leven. De karakters hebben elk op hun eigen manier indruk gemaakt op mij en ik hoop om deze ooit nog opnieuw te ontmoeten.

 

Paniek- Sandra J Paul

Dit boek staat op deze lijst omdat het achteraf nog door mijn hoofd bleef spoken. Sandra J. Paul heeft het beleven van een drama waanzinnig weergegeven in twee verschillende waarheden. Wat is echt waar? Hoe iemand zo ver komt, wat gevaren in onze maatschappij zijn en hoe ver iemand gaat: " Lees Paniek en je weet het”. Angst, haat en pijn, geloof me: Je ervaart het omdat het verhaal zich als een film voor je ogen afspeelt en het lijkt of je er zelf deel van bent ".

 

 

Nachtmerries - Arne Dahl

Beeldende, beklemmende Zweedse thriller vol poëtische indrukken en personages die niet gespaard worden. Door de genadeloze cliffhanger, de details en de ijzingwekkende climax is dit voor mij een topper. Ik kan niet wachten om het vervolg te verslinden.

 

Een meesterstuk - Peter Romer

Hier waren de verwachtingen heel hoog. Het is een fascinerend verhaal over kunst en dat vond ik een knap uitgangspunt maar het verhaal is goed maar niet speciaal.

Fany

De boeken van 2021 van Karin V.

 

Mijn keuze van top- en flopboeken gelezen in 2021 in willekeurige volgorde. Ik vermeld er nog even bij dat ik specifiek gekozen heb voor stand alones, en de reeksen buiten beschouwing heb gelaten; ik vermeld ook kort het waarom

 

Beste boeken 2021: (kregen elk 4,5 kraaien van mij)

• De vrouw en de weduwe van Christian White: ok, het boek is waarschijnlijk nog net in 2020 uitgegeven, maar het was één van de eerste die ik dit jaar las. Het is een boek dat mij heeft verrast, ik omschreef het ook als verfrissend. Echt van genoten!
• Voor het donker thuis van Riley Sager: Riley Sager is zo een auteur waar ik altijd van denk 'hebben, hebben', maar omwille van melding als griezelverhaal en horror kwam ik er maar niet toe om deze te lezen, tot ik dus aan deze begon, oké, het boek is op momenten op het griezelige af, maar het wordt telkens ook zo uitgewerkt dat het mooi gedoseerd blijft, echt een geweldig goed boek, en een kentering in mijn leesgedrag wat betreft de boeken van Riley Sager
• Gegijzeld door Claire Mackintosh: net zoals de vorige boeken van deze schrijfster: een topboek!

Het valt me trouwens wel op dat ik volgens mij voor 2021 nog geen enkele 5 heb uitgedeeld, maximum score dit jaar is 4,5 kraaien. Lees ik kritischer dan vroeger? Met voorlopig nog 2 recensieboeken op de lijst, valt het af te wachten of er nog een 5 kraaien uit de bus gaat komen

 

Beste Vlaamse boek 2021: Paniek van Sandra J Paul 

 

Mindere boeken 2021:

• Een ouder boek dat ik dit jaar las: Het smelt van Lize Spit: de spijt me, ik weet dat er heel veel mensen zijn die dit boek geweldig vinden, maar het heeft mij jammer genoeg niet kunnen bekoren. Er waren teveel aspecten die me bij fysiek een afkeer bezorgden, ik heb het boek uitgelezen omdat ik zelden een boek wegleg, maar dit is jammer genoeg echt mijn ding niet.
• Recenter: De Rode Koningin van Juan Gomez Jurado: alhoewel ik recent van Spaanse thrillerauteurs ben gaan houden, was dit jammer genoeg geen boek naar mijn smaak; de personages lagen me niet, het verhaal boeide me niet, jammer, ik vrees dat het vervolg van de reeks niet aan mij besteed zal zijn.

Karin V.

 

 

Win Paniek van Sandra J. Paul

 Willem De eerste knallen lijken op voetzoekers, tot het schreeuwen begint. Verborgen in een schuilplaats met vijf anderen luistert Willem wanhopig naar de kreten om hulp. Ze zitten in the middle of nowhere, niemand komt hen helpen. Hoelang zal het duren voor de schutters hun schuilplaats ontdekken? Jake Jake staart verward naar de feestelijk uitgedoste gasten die in paniek de trap oprennen, en te laat beseffen dat er geen uitweg voor hen is. Schoten weergalmen door het gebouw, hij ziet de schutters op zich afkomen. Hij beseft dat enkel de dood op hem wacht als hij niet meteen reageert. Willem en Jake nemen een drastisch besluit. Wachten op de dood is geen optie. Paniek ook niet.

De auteur van Paniek heeft nog een alter ego onder welke naam zij ook boeken schrijft. Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Paniek.

Ben je al lid van Thrillerlezers op facebook?

Via de klik ben je zo lid:

Klik hier

Sandra J. Paul ondervraagd

 

Sandra J. Paul is een schrijvende duizendpoot.  Kortverhalen,  Hamley’s  avonturen, spannende jeugdboeken, paranormale YA, psychologische thrillers, …  In ‘Paniek’ brengt ze in real time het relaas van een aanslag.  Hoe een en ander tot stand kwam, licht ze graag toe in het interview dat volgt.

• Sandra, de cover van ‘Paniek’ oogt niet alleen mooi, hij gunt de lezer ook al een zintuiglijk voorproefje van wat komen zal.  Is het een eigen ontwerp?

Hoi, ja zeker. Ik had het met de designer erover dat het erg realistisch moest zijn, en zij kwam met het idee van de tegelvloer en de bloeddruppels. Het moest eenvoudig maar ook opvallend zijn, dat was erg belangrijk voor ons.

•  Vraagt het speciale technieken om zo’n cover te realiseren?

Ja, de bloeddruppels zijn gemaakt met iets dat spot UV noemt, en dat bij de drukker wordt gedaan. Het zorgt ervoor dat het wat bovenop de cover komt te liggen. Zoals je dan kan voelen, voelt het echt aan als iets dat je kunt aanraken.

•  De foto van het trappenhuis in het boek is helemaal in de bekende Hamley-stijl.  Waarom wou je die foto in het boek hebben?

De traphal is eigenlijk het middelpunt van het boek. Doorheen het verhaal zie je de twee hoofdpersonages gebruiken van die trap, maar tegelijkertijd is die ook erg gevaarlijk. Ik vond het dan ook toepasselijk om die toe te voegen, en zo de lezer visueel mee te laten voelen hoe het zou kunnen zijn in het boek.

• Heb je die foto zelf gemaakt?  Vind je het, naast het schrijven van boeken, ook leuk om creatief bij te dragen aan de lay-out ervan?

Nee, de foto is een stockfoto, ik heb die samen uitgezocht met mijn designer. Ik had dat al aan het begin van het schrijfproces gedaan, zodat ik het juiste beeld voor ogen had bij het schrijven.

Voor het creatieve proces: de meeste mensen weten wel dat ik ook de eigenaar en uitgever ben bij Hamley Books. Elk boek dat buitengaat, wordt door mij samengesteld in samenspraak met auteur en de designer. Ik ben heel veel bezig met de detailafwerking van het boek, dus ook uitzoeken van het juiste beeld, de foto’s, of soms ook de illustraties. Dat is echt een passie van me.

• Welke gebeurtenis/Wat inspireerde jou tot het schrijven van ‘Paniek’?

De aanslagen in Parijs, vooral de aanslag in de Bataclan, maar ook de aanslag in Vegas (de man die op het dak stond en begon te schieten) en Columbine, een van de meest bekende schietpartijen in scholen in Amerika. Aanslagen zijn iets heel bijzonders, ik vraag me altijd af wat iemand ertoe drijft om zoiets gruwelijks te doen. Jaren geleden heb ik al gezegd dat ik ooit iets zou doen met dat thema. Aanvankelijk dacht ik aan een YA-boek, maar zo zijn er al een aantal geweest. Toen ik een documentaire over de Bataclan zag, wist ik dat ik dat wilde doen.

• De aanslag vindt plaats in een kasteel.  Had je een bijzondere reden om deze locatie te kiezen?

Ik ben zelf naar een kunstacademie in een kasteel geweest tijdens mijn middelbare schoolopleiding, en heb dat gebouw als inspiratie gebruikt. Bovendien liet het me toe om bepaalde zaken zoals gebrek aan communicatie en dikke kasteelmuren te gebruiken.

• In dat kasteel was een academie gehuisvest.  Waarom koos je voor een academie en niet een, ik zeg zomaar iets, een gewone middelbare school?

Omdat ik – zoals hierboven beschreven – zelf naar een kunstacademie geweest ben en daar mijn opleiding heb gedaan. Niet in het hoger onderwijs, maar wel in het middelbaar. Dat vond ik een goeie insteek, vooral omdat ik ook heb meegemaakt hoe hoog de druk daar ligt op studenten. Er werd heel veel van ons verwacht, en je moet in sterke schoenen staan om daar tegen te kunnen.

• ‘Paniek’ bereikt de lezer in real time.  Kan je uitleggen hoe belangrijk het is voor jou om de aanslag op deze manier te verslaan?

Ik wilde de claustrofobische feeling van de aanslag echt verwerken in het boek, en de lezer laten meemaken hoe het zou voelen om daar aanwezig te zijn en die schietpartij mee te maken. Vanaf de eerste letter wilde ik die claustrofobie laten voelen, en dat kon vooral in realtime.

• ‘Paniek’ komt in twee delen.  Was dat van bij de kiem van het boek het opzet?

Jazeker. Ik had twee personages die ik hun verhaal wilde laten doen. Bij het ene personage, Willem, ging het over wat hij meemaakte vlak na de eerste schoten en nog grotendeels tijdens het gebeuren. Bij Jake wilde ik vooral het waarom uitleggen en ook wat eraan vooraf ging. Intussen weten de meeste mensen wel dat Paniek voorwaarts maar ook achterwaarts gaat. Bij Willem gaat het voorwaarts, bij het verhaal van Jake gaat het boek achterwaarts, tot het einde het begin bereikt. Dit vond ik erg belangrijk voor het verhaal, en het was ook mijn hommage aan een van mijn favoriete films ooit: Memento. Als iemand het boek ooit zou verfilmen, mag Christopher Nolan het doen 😉.

• Er vallen slachtoffers, er vloeit bloed.  Toch ga je je niet te buiten aan buitensporig geweld.  Dat was niet het verhaal dat je wou vertellen?

Nee, omdat het daar niet over gaat. Het verhaal gaat vooral over de belevenis van zo’n drama, en hoe je daar als slachtoffer mee omgaat. Ik kan me voorstellen dat paniek in de eerste instantie overneemt, maar net als je panikeert, loopt het ook mis. Niet panikeren was dus voor beide personages hét belangrijkste. Paniek brengt immers de dood met zich mee.

• Die eerste scènes in het eerste deel zijn heel claustrofobisch.  Het is donker, alle geluid moet gemeden worden, je weet niet vanwaar het gevaar komt.  Heel treffend beschreven!  Hoe begin je daaraan?  Bevind je je ter plaatse?

Dat is de situatie waar ik me op gebaseerd heb die ook in de Bataclan gebeurde. Verschuilen op de zolder achter een vals plafond moet gruwelijk zijn. In mijn hoofd zit ik mee op die zolder, en voel ik ook de angst van die mensen. Dus ja, ik voel dat ook allemaal tot in de puntjes.

• Naast de aanslag, gaat de aandacht vooral naar de beleving door de personages, met Willem voorop.  Word je al schrijvende Willem?  Schreef je daarom in de ‘ik’-persoon?

Ik-personen vind ik erg lastig om te schrijven en tegelijkertijd ook magisch. Het maakt dat je als lezer mee in het hoofd van die mensen zit, maar als schrijver ook. Als ik schrijf, dan word ik echt wel Willem en maak ik mee wat hij meemaakt, en geeft me toch wel de extra motivatie om te beleven wat hij beleeft. Als ik dan Jake schrijf, gebeurt net hetzelfde.

• Geleidelijk aan evolueert het beeld van een jubileumviering met prominenten, die een zekere status genieten in de gemeenschap, naar een karakterschets van nogal wat van hen die ontluisterend is.  Schokkend, vind ik het.  Begrijp je mijn reactie?

Jazeker, geen enkele mens is perfect, niemand maakt nooit fouten. Soms is een kleine beslissing voldoende om iets zo extreem te laten escaleren naar iets dat nooit verwacht werd in het begin. Dat maakt net dat ik me enorm verdiep in de psyche van de mensen en waarom ik het zo belangrijk vind om dit soort van verhalen te vertellen. Waarom doet iemand wat hij doet? Wat drijft hem en waarom wordt hij zo, of waarom neemt iemand zo’n gruwelijke beslissingen?

• Het tweede deel belicht de gebeurtenissen vanuit het perspectief van Jake.  In tegenstelling tot Willem bekijkt hij wat gebeurt en de aanwezigen niet vanuit de hoogte, maar vanuit zijn liggende positie.  Koos je hier bewust voor het contrast of is dat enkel voortgevloeid uit de gebeurtenissen?

Dat is bewust genomen omdat ik Jake vanuit een erg zwakke positie liet starten, terwijl Willem vanuit een sterke positie van start is gegaan. Dat vond ik erg belangrijk. De twee verhalen moeten erg contrasterend zijn.

• Er zijn de knallende geweerschoten maar er is ook oorverdovende stilte.  Wat vind jij het pijnlijkst om getuige van te zijn?

Ik hoor liever knallen dan stilte. Er is altijd wel iets van geluid in mijn leven, ik vind het lastig om in pure stilte te zitten, in welke omstandigheid dan ook. Dan liever het lawaai.

• Het deel met Willem in de hoofdrol stopt abrupt.  Het deel met Jake eveneens.  Om de lezer zelf in te laten vullen hoe de gemeenschap en de personages eventueel verdergaan na de horror?

Klopt, ik wil niet voorkauwen wat er hierna gebeurt met hen. Dat is aan de lezer om te beslissen of zelf uit te maken. Dat maakt het voor mij ook erg interessant, ik lees ook niet graag boeken met volledig gesloten eindes. Het is leuker om na te denken over hoe het dan verder gaat met hen. Dat maakt een verhaal zo bijzonder.

• ‘Paniek’ is een verhaal vol emoties.  Welke emotie treft jou het meest?

In mijn persoonlijk leven? Ik denk vooral liefde voor mijn kinderen en mijn partner. Dat is erg belangrijk voor me. Ik eindig elke dag met een ‘love you’ tegen mijn gezin, omdat het belangrijk is om dat te zeggen. En ik zal nooit vertrekken in ruzie, het is té belangrijk om zo nooit afscheid te nemen van elkaar.

• ‘Schuldig’, ‘medeplichtig’ of ‘slachtoffer’?  Het is niet evident om zomaar in een-twee-drie een oordeel te vellen.  Dat was ook jouw bedoeling? 

Klopt. Maar waarom moet de lezer zelf maar ontdekken!

• Met welk gevoel heb je ‘Paniek’ afgerond?

Dat het compleet was, mijn verhaal. En dat ik geslaagd was in mijn opzet dat het kort, krachtig en intens moest zijn. Maar ook dat niet iedereen zal houden van wat ik heb geschreven, want het is geen gemakkelijk boek.

• Het zou toch fantastisch zijn mocht het boek verfilmd worden.  Heb je plannen in die richting?

Haha, als jij de juiste mensen kent, graag. 😉 Hoewel het boek momenteel meedoet in een Engelstalige versie met de jaarlijkse Screencraft wedstrijd voor cinematic books. In de afgelopen jaren heb ik meermaals de halve finale bereikt, en ik hoop dat dit misschien weer mag gebeuren. Dat zou ik erg fijn vinden!

• Welke acteurs zou jij zelf graag casten voor ‘Paniek’?

Pfoe, dat vind ik een erg moeilijke vraag. Als het internationaal zou zijn, dan zou ik Dylan O’Brien nemen voor Jake. Hij is een van mijn favoriete jonge auteurs van het moment, en hij zou die rol denk ik met glans op zich nemen. Hij heeft dat onschuldige in zich waar ik van hou. Voor Willem zou ik dan richting Karl Urban gaan, omdat ik dat een geweldige acteur vind die ook een bijzondere stijl en een karakterkop heeft. Daar hou ik van. Ook Paul Rudd staat dan op mijn lijstje.

• Tja, en dan de onvermijdelijke vraag:  wat voor moois heb je voor de lezer in petto voor in de nabije en verre toekomst?  Al ideeën voor een nieuwe thriller?  En mogen wij daar al iets meer over weten?

Als jeugdauteur ben ik momenteel volop bezig met de vier nieuwe Hamley-boekjes die uitkomen in 2022. Voor zij die dit niet weten: de Hamley-reeks is een kinderboekenreeks voor 7+ lezers die gaat over een zwart katje met magie in zich. Daarnaast is net het vierde deel van de spannende jeugdboekenreeks rond Kraaidorp uitgekomen (De Verdwenen Burcht) en ben ik volop het vijfde en laatste deel aan het afwerken. Dat verschijnt in mei.

Qua thriller heb ik momenteel twee ideeën waar ik aan denk. De muze heeft nog niet beslist welk idee het eerstvolgende zal zijn, maar voorlopig wint een bepaald idee over iemand die iets doet met iemand omdat daar iets gebeurd is. Is dat vaag genoeg? 😉 Zeker! 😊

Het was alweer leuk ‘babbelen’ met jou!  Bedankt voor jouw tijd en hopelijk kom je vlug met nieuw werk waarmee je ons weer op een originele manier verrast!

Bedankt ook alweer voor de fijne vragen!

Anita