‘Sherlock Holmes De Hond van de Baskervilles’, geschreven door Arthur Conan Doyle.

 

 

Een ware klassieker uit de Sherlock Holmes reeks, nummer 3 om precies te zijn, is De Hond van de Baskervilles van Arthur Conan Doyle. Ik las het eerder voor school (Nederlands) en in mijn herinnering vond ik het een prettig en boeiend boek met ook de nodige spanning. Ga ik dat ook nu weer vinden?

 

Het is een waar familie mysterie vol verdwijningen van dieren en een ontsnapte gevangene en verder geeft het een heerlijk sfeerbeeld van Engeland. Het speelt zich namelijk af in de sompige moerassen van de Grimpen Mire, met zijn plotseling optrekkende mist die onheilspellend over de heuvels komt aanrollen en die elk angstaanjagend geluid dempt tot iets dat nog sinisterder klinkt, het gehuil van de hond van de Baskervilles.

 

Ook is het een tijdsbeeld dat terug te zien is in de oude onderzoek methoden maar nog meer in het taalgebruik en de onderlinge verhoudingen. Vooral de conversaties van het personage van Sherlock Holmes met Dr. John H. Watson komt bij mij nogal betweterig en soms ronduit autoritair over. Dit zal voor de meeste grappig zijn maar ik persoonlijk heb daar wat moeite mee, maar ik heb dan ook moeite met mensen die dit gedrag vertonen in mijn privé leven.

Het taalgebruik is mooi, bloemrijk en beeldend maar bij tijd en wijle voor mij tergend traag (en ik houd van traag). Ook komen sommige uitdrukkingen wat oubollig over. Dat op zich is niet zo gek, want Arthur Conan Doyle schreef dit boek zo’n 120 jaar terug. Verder schreef hij onder meer boeken over parapsychologie en spiritisme iets waarvan je hier misschien een klein beetje in terug kunt vinden.

 

‘De bruut!’ riep Holmes.’

 

Al met al vond ik er niet de spanning in terug die ik er als jonge tiener wel in vond, maar ook dat is niet zo gek. Na zoveel jaren zijn we immers een legio aan thrillers en enge films verder.

Het plot zit wel geweldig in elkaar en dat maakt voor mij weer veel goed.

Ook is het verhaal inmiddels werkelijk tig keer verfilmd waarvan ik er minimaal één, maar ik denk wel meerdere, van zag en die ik in mijn herinnering ook erg leuk en een beetje spannend vond.

 

Ik geef het 3,5 kraai

 

Waarbij ik nog extra wil vermelden dat ik het plot beoordeel met een 4, maar omdat ik niet kan ontkennen dat ik mij soms door het verhaal heen heb moeten slepen is mijn eindoordeel toch 3,5 geworden.

 

Verfilmd Sherlock Holmes De Hond van de Baskervilles

 

Een ware klassieker uit de Sherlock Holmes reeks, nummer 3 om precies te zijn, is De Hond van de Baskervilles van Arthur Conan Doyle. Ik las het eerder voor school (Nederlands) en in mijn herinnering vond ik het een prettig en boeiend boek met ook de nodige spanning. Ga ik dat ook nu weer vinden?

 

Het is een waar familie mysterie vol verdwijningen van dieren en een ontsnapte gevangene en verder geeft het een heerlijk sfeerbeeld van Engeland. Het speelt zich namelijk af in de sompige moerassen van de Grimpen Mire, met zijn plotseling optrekkende mist die onheilspellend over de heuvels komt aanrollen en die elk angstaanjagend geluid dempt tot iets dat nog sinisterder klinkt, het gehuil van de hond van de Baskervilles.

 

Ook is het een tijdsbeeld dat terug te zien is in de oude onderzoek methoden maar nog meer in het taalgebruik en de onderlinge verhoudingen. Vooral de conversaties van het personage van Sherlock Holmes met Dr. John H. Watson komt bij mij nogal betweterig en soms ronduit autoritair over. Dit zal voor de meeste grappig zijn maar ik persoonlijk heb daar wat moeite mee, maar ik heb dan ook moeite met mensen die dit gedrag vertonen in mijn privé leven.

Het taalgebruik is mooi, bloemrijk en beeldend maar bij tijd en wijle voor mij tergend traag (en ik houd van traag). Ook komen sommige uitdrukkingen wat oubollig over. Dat op zich is niet zo gek, want Arthur Conan Doyle schreef dit boek zo’n 120 jaar terug. Verder schreef hij onder meer boeken over parapsychologie en spiritisme iets waarvan je hier misschien een klein beetje in terug kunt vinden.

 

‘De bruut!’ riep Holmes.’

 

Al met al vond ik er niet de spanning in terug die ik er als jonge tiener wel in vond, maar ook dat is niet zo gek. Na zoveel jaren zijn we immers een legio aan thrillers en enge films verder.

Het plot zit wel geweldig in elkaar en dat maakt voor mij weer veel goed.

Ook is het verhaal inmiddels werkelijk tig keer verfilmd waarvan ik er minimaal één, maar ik denk wel meerdere, van zag en die ik in mijn herinnering ook erg leuk en een beetje spannend vond.

 

Ik geef het 3,5 kraai

 

Waarbij ik nog extra wil vermelden dat ik het plot beoordeel met een 4, maar omdat ik niet kan ontkennen dat ik mij soms door het verhaal heen heb moeten slepen is mijn eindoordeel toch 3,5 geworden.

 

De Moordput van Mick Finlay (Arrowood deel 2)

Het is 1896. Sherlock Holmes heeft opnieuw de kranten gehaald door allerlei mysterieuze zaken op te lossen voor rijke Londenaren. Maar te midden van de arbeiderswoningen in Zuid-Londen, houdt William Arrowood zich bezig met veel duisterdere, gewelddadigere en minder goed betaalde zaken. Arrowood is zonder twijfel de betere detective, dus wanneer Mr en Mrs Barclay hem op het hart drukken hun ontvoerde dochter Birdie terug te vinden, is hij ervan overtuigd dat hij en zijn assistent dat zo voor elkaar hebben. Maar deze aanvankelijk eenvoudige zaak met één vermist persoon, verandert al gauw in een grootschalig moordonderzoek. Ver weg van de chique wijken is Arrowoods Londen er een van onverbiddelijke wreedheid, waar het kwaad erop wacht ontmaskerd te worden…

Mijn mening:

Londen. Victoriaanse tijd. Referenties naar Sherlock Holmes. Die zaken alleen al maakten dat mijn interesse voor dit boek gewekt werd. Eén van mijn (misschien wel vreemdere, haha) hobby’s is informatie lezen en bestuderen rond Jack the Ripper. The Ripper is een van die fascinerende seriemoordenaars waarvan je nooit gaat weten wie hij nu écht was. De zaak houdt al meer dan honderd jaar historici bezig.

The Ripper is een van de redenen waarom die tijd me zo fascineert. Het waren dan ook gruwelijke tijden – er was wel al wat vooruitgaan naar modernisering, maar in steden als Londen, waar mensen op elkaar gepakt in kleine huisjes wonen, was daar nog niet veel van te merken. Een mensenleven was niet veel waard; enkel de rijken telden. Al de rest leek niet van tel te zijn.

Die basis heeft Mick Finlay genomen om Arrowood in het leven te roepen. De rijkeren hebben Sherlock Holmes, terwijl Arrowood de dossiers van de armen behandelt. En dat is nu net ook het probleem een beetje van dit geheel. Holmes deed in de boeken van Sir Conan Doyle niet enkel de rijken; hij behandelde ook dossiers van niet-gegoeden op een briljante manier, met Dr. Watson aan zijn rechterzijde.

Holmes behoeft geen introductie. Als een auteur dan een statement neerzet – als steeds terugkerende gimmick die té lang wordt uitgesponnen – dat hij beter is dan Holmes en dat die man zich te goed waant voor de armen terwijl hij niet eens zo goed is als detective maar meer teert op zijn succes – ja, dan moet je als auteur ook wel in staat zijn om je personage die status te geven dat hij verdient.

Alleen, Arrowood is een afkooksel van Holmes mét vaak dezelfde trekken die met mensen teveel doen denken aan Holmes, tot en met zijn trouwe assistent toe die hem verafgoodt. Bovendien worden de verhalen nét als bij Holmes verteld vanuit het standpunt van de assistent. Als je als auteur een originele insteek wilt, dan kan je best ook voor unieke personages zorgen die helemaal niet aan Holmes doen denken. Deze auteur probeert toch wel een graantje mee te pikken op het succes van Holmes door veelvuldig zijn naam te gebruiken, maar dat lukt helaas niet.

Het verhaal zelf had veel sterker tot zijn recht gekomen op een andere manier, want het is echt wel een sterk gegeven waar je heel veel mee kunt doen. Het feit dat ik nieuwsgierig was naar de oplossing en de personages, heeft me doen doorlezen en dit boek uiteindelijk met een 3 doen eindigen. De auteur kan schrijven, hij kan mooie zinnen vormen en een goed verhaal in elkaar steken, maar hij zou het veel beter ver weg doen van Holmes en op zichzelf beginnen. Het zou zijn talent enkel maar ten goede komen.

3 kraaien

Sandra

Arrowood van Mick Finley

“De rijken Londenaren gaan met hun problemen naar Sherlock Holmes. De rest naar Arrowood” , is de tekst op de voorkant van de omslag, Dus je verwacht een verhaal in de stijl van de bekende Sherlock Holmes. En dat krijg je ook degelijk.
Het speelt zich af tegen de achtergrond van Londen eind 19e eeuw en die sfeer word uitstekend weergegeven door de auteur. Je waant je daar in de grauwe straten en proeft het enorme verschil in rijk en arm.

Het hoofdpersonage is William Arrowood, die woest wordt als de successen van Sherlock Holmes aangehaald worden. Ook is hij een stevige drinker. Net als Holmes zijn Watson heeft die de verhalen vertelt, heeft Arrowood zijn Barnett als verteller in dit boek. Sherlock Holmes wordt regelmatig benoemd in het verhaal als degene die wel populair is en vele zaken kan oplossen. Het lvert regelmatig echt komische scenes op. Arrowood wordt goed uitgediept. Eigenlijk wordt hij door de auteur best wel als een vervelende arrogante irritante en egoistische man neergezet die alles beter weet en slecht fouten kan toegeven.

Op een dag komt Caroline  Cousture met het verzoek haar broer Thierry te gaan vinden om wie zij zich erg zorgen maakt. Echter blijkt de zaak heel wat ingewikkelder te zijn dan wat de vrouw hen voorspiegelde.
Daar Thierry werkte voor Cream, de grote crimineel, betekent dat het duo opnieuw in aanraking komt met hun grootste vijand. Ietwat angstig gaan ze het avontuur toch aan.
De zaak neemt vele verrassende wendingen en blijkt geheel anders inelkaar te zitten dan op het eerste gezicht leek.. Elke keer opnieuw wordt het plot verder uitgesponnen en begint het ook voor jou als lezer een ingewikkeld spinnenweb te worden. Ik raakte soms even de draad kwijt wie wie was en wat hij nu precies in het verhaal deed. De teksten zijn ook vaak met humor besprenkeld, maar misschien had de auteur iets minder onderwerpen moeten gebruiken, want er komt wel heelvveel thema;s voorbij, zoals wapenhandel, vrouwenhandel, ontvoering, moord, mishandelingen, klasseverschillen, armoede. Ik heb mij prima vermaakt, maar ik hou ook wel van die oude sfeer. Of het net zo goed is als Sherlock Holmes (ik hoor nu Arrowood tekeer gaan haha)? Laat ik zo zeggen; ik heb echt genoten en past qua sfeer en stijl perfect naast de boeken van Conan Doyle.

Vier kraaien voor Arrowood

Ink

Sherlock Holmes onder de hamer

Een handgeschreven avontuur van de Britse speurder Sherlock Holmes wordt volgende maand geveild. Het stuk zal per opbod verkocht worden. Men verwacht een opbrengst van enkele tonnen. 

Het gaat om Het avontuur van de Griekse tolk dat schrijver Sir Arthur Conan Doyle in 1893 schreef, aldus Britse media.

Het is een van de 56 verhalen die Conan Doyle schreef over Sherlock Holmes. Bijzonder aan het verhaal dat te koop aan wordt geboden is dat voor het eerst de oudere broer van Holmes werd opgevoerd, Mycroft.

Het veilinghuis Bonhams in New York verwacht dat het handgeschreven avontuur omgerekend zo'n 380.000 euro zal opbrengen. Nu ben ik een groot Holmesfan, maar het bieden hier op sla ik deze ronde over.

Door: ANP

Win Sherlock Holmes

De memoires van Sherlock Holmes bevat elf van de populairste Holmes-verhalen, waaronder Silver Blaze, over The curious incident of the dog in the night-time, The Greek pretender, met een rol voor Holmes' broer Mycroft en het beroemde The final problem, een van Doyles persoonlijke favorieten waarin Sherlock het opneemt tegen meestercrimineel Moriarty.

De avonturen van Sherlock Holmes is de bekendste Holmes-bundel. De twaalf klassieke verhalen vormden de inspiratie voor diverse Sherlock-episodes. Naast een geheel nieuwe vertaling bevat deze editie ook een voorwoord door Sherlock-co-creator Mark Gatiss.

Ik verslond in mijn jonge jaren de boeken van Sherlock Holmes en om de zoveel jaar herlees ik ze nog een keer. Ze blijven goed. Uitgeverij De Boekerij brengt nu deel 3 en 4 in de reeks uit, waarin de taal gemoderniseerd is.

Van elk is er een exemplaar te winnen.

Stuur ons een reden waarom jij graag Sherlock Holmes zou willen lezen.

Thrillerlezersblog@gmail.com

Twee nieuwe delen uit de Sherlock Holmesserie

DeavonturenvanSherlockHolmes

De avonturen van Sherlock Holmes is de bekendste Holmes-bundel. De twaalf klassieke verhalen vormden de inspiratie voor diverse Sherlock-episodes. Naast een geheel nieuwe vertaling bevat deze editie ook een voorwoord door Sherlock-co-creator Mark Gatiss.

De memoires van Sherlock Holmes bevat elf van de populairste Holmes-verhalen, waaronder Silver Blaze, over ‘the curious ­incident of the dog in the night-time’, The Greek Pretender, met een rol voor Holmes’ broer Mycroft, en het beroemde The Final Problem, een van Doyles persoonlijke favorieten, waarin ­Sherlock het opneemt tegen meestercrimineel Moriarty. ­Sherlock-scenarist Steve Thompson schreef het voorwoord.

Onbekend verhaal Sherlock Holmes gevonden

Een verloren Sherlock Holmes-verhaal van meer dan honderd jaar oud is in het Verenigd Koninkrijk teruggevonden.

Nu.nl vernam van de BBC het nieuws dat er dus een nieuw verhaal van Sherlock Holmes ontdekt is.

Sir Arthur Conan Doyle schreef het verhaal, dat de titel Sherlock Holmes: Discovering the Border Burghs and, by deduction, the Brig Bazar draagt. Het werd in 1904 uitgebracht; de opbrengsten gingen naar de bouw van een brug in de Schotse stad Selkirk.

Het verhaal is door de 80-jarige Walter Elliot onder een stapel boeken op zijn zolder gevonden. Volgens Elliot heeft het boek daar ongeveer 50 jaar gelegen.

Sherlock Holmes: Discovering the Border Burghs is een verhaal van 1.300 woorden en maakt onderdeel uit een 48 pagina's tellend boek dat nog meer korte verhalen heeft. Conan Doyle heeft het verhaal geschreven omdat hij de bevolking van Selkirk wilde helpen, toen de brug in het stadje het na een overstroming begaf.