De boekenkast van Sandra J. Paul

Sandra J. Paul is een veelzijdig auteur die vooral bekend staat om haar Young Adult-boeken en thrillers. Zij debuteerde in 2015 met de Eilanden-reeks, gevolgd door de thrillers Azerty en Moordspel. Haar boeken werden meteen in Vlaanderen en Nederland uitgebracht en massaal gelezen. 

Vandaag laat ze haar boekenkast aan ons zien.



Hoe divers is jouw boekenkast?

Zeer divers! Ik heb Engels- en Nederlandstalige boeken staan van Vlaamse, Nederlandse en internationale auteurs. Ook qua genre ga ik zeer divers: van King (nog steeds mijn favoriet) tot Jodi Picoult, aangevuld met Dan Brown, allerlei thrillerauteurs (Fitzek, TM Logan, Claire Mackintosh ... tot een hele hoop thrillerauteurs die nog vrij nieuw zijn. Ook Arlidge staat ertussen. Van auteur Vince Flynn heb ik de hele reeks. Flynn was een spionage-auteur die helaas op jonge leeftijd overleden is. Sindsdien wordt zijn reeks verdergezet door auteur Kyle Mills, die ik persoonlijk ken en regelmatig mee praat. 

Van Vlaamse auteurs heb ik vooral boeken van bevriende collega's zoals Hilde Vandermeeren en Sterre Carron. Van Toni Coppers heb ik ook een paar boeken, en dan zijn er nog Young Adult-collega-auteurs zoals Chinouk Thijssen en Greet Ilegems.

*Staan ze op alfabetische volgorde, kleur of andere wijze gesorteerd?

Nee, helemaal niet. Ik heb een boekenkast op onze leefruimte boven en eentje beneden, naast mijn schrijfbureau. Boven staan degenen die ik echt bijhoud en vaak ook gesigneerd zijn, beneden is een opstapeling van boeken van auteurs die ik verzamel zoals King en Picoult, en de boeken die ik nog dien te lezen, aangevuld met boeken over mijn favoriete steden Londen en New York - wij verzamelen boeken over katten in steden, zoals het geweldige Felines in New York, een fotoalbum met bijzondere katten in een bijzondere Newyorkse setting. Ook boeken over bijzondere Londense stekjes behoren tot mijn collectie. Daarnaast heb ik een stapel boeken gekocht in de New York Public Library shop die de collectie aanvullen. Ik heb ook een boekenplank met mijn werkmateriaal en eigen boeken.

*Wat zijn de 3 mooiste boeken die je hebt?

Een special edition over Jack the Ripper, een van de grootste mysteries die me al jaren bezighoudt. Ik lees heel veel over The Ripper.

Felines in New York, gekocht in de NY Public Library.

En als laatste denk ik aan een special edition van de werken van Sherlock Holmes. Sir Arthur Conan Doyle was een van de redenen dat ik begon met schrijven - ik heb al zijn boeken verslonden en verzamel ook special (Engelstalige) editions van zijn werk.

Ik ben echt wel een verzamelaar als ik dat nu zo neerpen.

*Staat jouw favoriete boek aller tijden daar ook tussen?

Nee, dat boek is Christine van King. Ik heb daar drie versies van, waarvan een echt wel beduimeld is door het lezen en herlezen. De andere twee zijn een hardbound en een special edition met bijzondere cover. Die herleesversie is dus de versie die ik veelvuldig lees, zonder dat ik de anderen ervoor hoef te beschadigen.

*Belandt elk boek in de kast of doe je ook makkelijk weg?

Ik doe zeer gemakkelijk weg - recent hebben we nog letterlijk bakken vol met boeken aan bibliotheekjes in de streek geschonken. Dit zijn NL en EN versies.

*Lees je veel?

Veel meer terug dan vroeger, dankzij oa mijn e-reader. Ik combineer nu de twee - 's avonds durf ik gemakkelijker mijn e-reader vast te nemen omdat ik dan in de zetel lig en dit handiger (en beter voor de ogen is). 

In het weekend grijp ik gemakkelijker een boek. Er gaat eigenlijk nog steeds niets boven een fysiek boek. Het papier, de geur, de inkt, ... ja, toch nog steeds grote fan van gedrukte boeken!

*Waar lees je het allerliefste?

Thuis, in de zetel, naast mijn kinderen. We hebben regelmatig familiemomenten en dan vind ik het heel fijn om samen te kunnen lezen met hen. Als we TV kijken, doen we dat ook actief en in familieverband. Lezen is net hetzelfde.

*Aan welke boeken uit je jeugd heb je mooie herinneringen en bezit je die ook?

Ik verslond boeken als kind. Kostschoolboeken waren mijn favorieten, maar ik kan me niet meer herinneren welke specifiek. Dan was er De Vijf (Enid Blyton) de Olijke Tweeling ... Die had ik indertijd allemaal - ik denk ze dat ze zelfs nog bij mijn moeder op zolder taan.

 Ik groeide op met strips - elke strip van Suske & Wiske had ik, maar Jommeke vond ik maar niets. Daarnaast herinner ik me ook heel levendig de Tina-stripverhalenreeks. Elke week ging ik naar de bib, op zoek naar die Tina-strips. Sommigen heb ik tot twintig keer gelezen.

Ik had ook een abonnement op die reeks, maar op een gegeven moment mocht dat niet meer van mijn moeder omdat ze vond dat ik er te oud voor werd - toen was ik een jaar of vijftien, denk ik. ;) Er waren ook omnibussen van. Echt stapels had ik daarvan.

Dan waren er de Virginia Andrews-reeksen, zoals Bloemen op Zolder. Die heb ik ook verschillende keren gelezen. King leerde ik als prille tiener kennen - ik had er zelfs nachtmerries van, maar toch bleef ik ze lezen. 

*Kom je uit een gezin waar veel gelezen werd?

Nee, ik was de enige. Mijn broers lazen wel een beetje, maar niet zoveel. Mijn zus stal af en toe mijn Tina-strips en las die dan stiekem, waardoor ik altijd op zoek moest gaan naar mijn boeken. 

Mijn moeder las als kind wel, maar omdat zij zelfstandige was met een zwaar werkschema, gebeurde dat niet zoveel meer. Ik was eigenlijk de enige in ons gezin die altijd las - zelfs op mijn eigen verjaardagsfeestjes ;).

*Leen je wel eens boeken uit?

ja hoor, maar niet de special editions of collector's items. Die blijven netjes bij mij. 

Voor de rest ben ik daar vrij soepel in. 

Arrowood van Mick Finley

“De rijken Londenaren gaan met hun problemen naar Sherlock Holmes. De rest naar Arrowood” , is de tekst op de voorkant van de omslag, Dus je verwacht een verhaal in de stijl van de bekende Sherlock Holmes. En dat krijg je ook degelijk.
Het speelt zich af tegen de achtergrond van Londen eind 19e eeuw en die sfeer word uitstekend weergegeven door de auteur. Je waant je daar in de grauwe straten en proeft het enorme verschil in rijk en arm.

Het hoofdpersonage is William Arrowood, die woest wordt als de successen van Sherlock Holmes aangehaald worden. Ook is hij een stevige drinker. Net als Holmes zijn Watson heeft die de verhalen vertelt, heeft Arrowood zijn Barnett als verteller in dit boek. Sherlock Holmes wordt regelmatig benoemd in het verhaal als degene die wel populair is en vele zaken kan oplossen. Het lvert regelmatig echt komische scenes op. Arrowood wordt goed uitgediept. Eigenlijk wordt hij door de auteur best wel als een vervelende arrogante irritante en egoistische man neergezet die alles beter weet en slecht fouten kan toegeven.

Op een dag komt Caroline  Cousture met het verzoek haar broer Thierry te gaan vinden om wie zij zich erg zorgen maakt. Echter blijkt de zaak heel wat ingewikkelder te zijn dan wat de vrouw hen voorspiegelde.
Daar Thierry werkte voor Cream, de grote crimineel, betekent dat het duo opnieuw in aanraking komt met hun grootste vijand. Ietwat angstig gaan ze het avontuur toch aan.
De zaak neemt vele verrassende wendingen en blijkt geheel anders inelkaar te zitten dan op het eerste gezicht leek.. Elke keer opnieuw wordt het plot verder uitgesponnen en begint het ook voor jou als lezer een ingewikkeld spinnenweb te worden. Ik raakte soms even de draad kwijt wie wie was en wat hij nu precies in het verhaal deed. De teksten zijn ook vaak met humor besprenkeld, maar misschien had de auteur iets minder onderwerpen moeten gebruiken, want er komt wel heelvveel thema;s voorbij, zoals wapenhandel, vrouwenhandel, ontvoering, moord, mishandelingen, klasseverschillen, armoede. Ik heb mij prima vermaakt, maar ik hou ook wel van die oude sfeer. Of het net zo goed is als Sherlock Holmes (ik hoor nu Arrowood tekeer gaan haha)? Laat ik zo zeggen; ik heb echt genoten en past qua sfeer en stijl perfect naast de boeken van Conan Doyle.

Vier kraaien voor Arrowood

Ink