Wat leest Wally zelf

Al een aantal columns zijn er over de boekhandel geschreven maar misschien vinden jullie het ook weleens leuk om te weten wat voor soort boeken ik nu zelf lees.

Eigenlijk is dat heel verschillend want ik vind van alles leuk, maar mijn eerste aandacht gaat uit naar YA-boeken. Ik houd me daar erg mee bezig in de boekhandel (nieuwsbrief, Facebook, etc.) dus dan vind ik het ook wel leuk om een beetje op de hoogte te zijn waar de boeken dan over gaan. Als we een leesexemplaar krijgen van nieuwe YA-titels lees ik die meestal wel gelijk. Maar soms kan ik ook ineens een wat oudere serie lezen. Op vakantie neem ik altijd dwarsliggers mee omdat deze zo lekker klein zijn. Toen ik 2 jaar geleden op zoek was naar een dwarsligger voor de vakantie zag ik ineens ” De selectie” liggen. De eerste 3 delen in één boekje. Ik was eigenlijk wel nieuwsgierig omdat ik al veel jongeren er had over praten. Na het gelezen te hebben kan ik me wel voorstellen dat veel meiden dit een leuke serie vinden.

Maar naast Young Adult vind ik ook spannende boeken erg leuk. Zo heb ik laatst
“Wat jij niet ziet” van Sarah Pinborough gelezen. Dat vond ik een geweldig boek, iedere keer als je denkt dat je weet welke kant het op gaat dan is het toch weer anders! Zulke boeken vind ik altijd erg leuk om te lezen. Het liefst wil ik dan als ik het boek uit heb, weer opnieuw beginnen om te kijken of alles klopt en of ik bepaalde dingen toch niet eerder had kunnen ontdekken. Helaas gun ik mezelf
nooit de tijd om een boek voor een 2e keer te lezen omdat er nog zoveel andere boeken op mij wachten.

Het kan ook gebeuren dat ik in de winkel een klant over een boek hoor praten en dat ik daardoor erg nieuwsgierig word. Vaak zet ik het dan op mijn lijstje om het later nog eens te gaan lezen.

Ook kinderboeken worden door mij gelezen. Ieder jaar in oktober tijdens de Kinderboekenweek zijn er weer veel bekroonde boeken waar veel aandacht aan wordt besteed. Ik heb me voorgenomen om te proberen dit jaar alle griffels van tevoren gelezen te hebben. Of ik het ga halen, geen flauw idee maar de volgende keer meer hierover.

Wally

De lees- en doe week van Mir

En weer een week voorbij. Het gaat zo snel soms! Nou ja soms, best wel vaak eigenlijk.

Afgelopen week was relatief rustig. De griep had zijn koffers gepakt en vertrok naar mijn schoonmoeder. Maandagavond weer rustig een stukje hardgelopen. Klein stukje, want hey, een griepje moet je niet onderschatten en dan moet je weer voorzichtig beginnen (kuch). Zondag staat de Circuitrun in Zandvoort op de kalender en dan zou het fijn zijn als ik in één keer de finish haalde. Een erg leuk event vind ik het altijd. Met vier dames gaan we rennen deze keer en Annie is er natuurlijk ook. Waar zou ik zijn zonder Annie :-)

Op woensdag had ik afgesproken met Ann. Het werd hoog tijd om weer eens bij te kletsen (al is dat bij ons een onbegonnen missie, omdat we nooit uitgepraat raken, maar je moet ergens beginnen). De muppet ging mee, want die hoefde in verband met een studiedag niet naar school. 'Kunnen we meteen voor nieuwe schoenen kijken mam'. Tuurlijk. Waarom ook niet.

Er stond niet alleen 'bijkletsen onder het genot van een lunch bij Dudok' op het programma. Er was nog iets anders. James Dashner (schrijver van o.a. De Labyrintrenner) kwam signeren bij Paagman. Ann en ik hadden ons daar allebei voor aangemeld. De man schrijft erg fijne boeken en wij wilden er wel eentje laten signeren. Voordat Lot en ik naar Dudok gingen, liepen we eerst bij Paagman naar binnen zodat ik Cyberbrein kon kopen. Dan had ik die vast in mijn tas.

Na een lekkere (ik mis toch die zelfgemaakte eiersalade) en vooral gezellige lunch gingen we weer naar Paagman. Nu had ik die ochtend op Facebook ergens al gelezen dat er 200 aanmeldingen waren voor de signeersessie....toen we Paagman binnenliepen bleek dat inderdaad ook zo te zijn. Meneer Dashner is mateloos populair! Het signeren zou boven gebeuren, maar 'boven' bij Paagman is klein, heel klein. Zeker als er 200 meiden in de rij staan/zitten/hangen. De roltrap naar boven was stilgezet, zodat je daar ook gewoon kon aansluiten. Het was serieus niet grappig. Voor Pearl Jam liggen we graag in de rij, geen enkel probleem. Maar dit? Nope. De lichte paniek in Lotte's ogen verdween meteen toen we zeiden dat we niet in de rij gingen staan. Jammer, maar helaas.

Een tijdje terug kwam de vraag van een collega of ik weer wilde corrigeren bij het groot Alphens Dictee. Tuurlijk. Erg leuk om te doen vorig jaar, dus ik ging vast op zoek naar mijn rode pen. Het dictee van dit jaar werd geschreven door kinderboekenschrijver Gerard van Gemert. Hij had het leuk bedacht allemaal. En je leert nog eens iets. Earlgreythee bijvoorbeeld, in plaats van Earl Grey thee. En jackrusselterriër is ook een leuke. Het Alphens dictee werd gewonnen door een Vlaming met maar 3 fouten. Gemiddeld werden er 22 fouten gemaakt. Zelf had ik er 19, niet slecht vond ik zelf!

Momenteel ben ik bezig met een vertaalklus voor het blog. De Zuid-Afrikaanse schrijfster Chanette Paul heeft een aantal vragen voor ons beantwoord. Al een tijdje geleden. Maar ze is nogal lang van stof, zes A4'tjes om precies te zijn (leuk!!) en die hele lap Engelse tekst gooien we liever in het Nederlands op het blog. Maar dat kost wat tijd. Ik ben er bijna, nog twee pagina's te gaan :-)

Dan wordt het ook eens tijd dat ik de recensie van Magnus Chase ga maken. Dat boek las ik afgelopen maandag uit. Ik heb toen een ander boek opgepakt dan eigenlijk mijn bedoeling was: De crypte van Amanda Stevens. Nog 50 bladzijden te gaan en dan is die ook uit. Het gaat over Amelia Gray, een vrouw die kerkhoven restaureert. Als er een vermoorde vrouw wordt gevonden op het kerkhof waar zij aan het werk is, wordt haar hulp ingeroepen door rechercheur John Devlin. Samen gaan zij op zoek naar de moordenaar...

Hoog tijd voor mij om hier even in actie te komen (lees: douchen en aankleden), want ik ga de opticiën weer een bezoekje brengen. De nieuwe lenzen zijn niet helemaal je van het....balen!

Fijne week!

Miriam