Win Roadtrip naar nergens van Barbara De Smedt GESLOTEN

 Wanneer Michelle Deckers ervan overtuigd is alles kwijt te zijn, stapt ze in haar oude Volvo en vertrekt. Bestemming: onbekend. Aan de Portugese kust ontmoet ze Isa, een Française die samen met haar dochtertje rondtrekt in een Volkswagen busje. Hun prille vriendschap wordt meteen op de proef gesteld: op het strand spoelt het gruwelijk verminkte lichaam van een man aan. Wat is er met hem gebeurd? En waarom gedraagt Isa zich plots zo vreemd? Dan valt er een tweede dode, geen onbekende deze keer. Voor Michelle het beseft, begint de gevaarlijkste rit van haar leven.

Hoe herkenbaar is Portugal waar het hoofdpersonage rondtrekt voor Barbara De Smedt zelf? Stuur jouw antwoord naar Thrillerezersblog@gmail.com ovv Roadtrip.

In gesprek met Barbara De Smedt

 

In 2020 verscheen ‘Blauw’.  Vriendinnen Barbara De Smedt en Joke Vander Aa publiceerden hun eerste boek onder het pseudoniem J. B. Ocean.  Vorig jaar ging Barbara solo met de psychologische thriller ‘Alleen’.  En ze is terug!  Met haar tweede psychologische ‘Roadtrip naar nergens’.  Barbara De Smedt heeft duidelijk de schrijfmicrobe te pakken.  Op naar Portugal dus, om de schrijfster enkele vragen in verband met haar laatste ‘kindje’ voor te leggen.

• Hallo Barbara.  Blij je weer te mogen spreken!  Alles goed met jou?  Al helemaal thuis in Portugal?

Ja hoor, we wonen hier nu achttien maanden en ik zou het niet anders meer willen! Al wilde ik wel dat ik meer naar België zou kunnen reizen om familie en vrienden te bezoeken, maar door dat lelijke virus kan dat nog niet.

• Na ‘Alleen’ ligt nu jouw volgende soloproject ‘Roadtrip naar nergens’ in de winkel.  Heb je nu voor jezelf bevestigd gekregen dat je voluit voor het schrijven gaat?

Ik denk daar niet zo over na. Op dit moment maakt schrijven een groot deel van mijn leven uit, dus nu zeg ik volmondig ‘ja!’, maar je weet nooit wat de toekomst brengt.

• Kan je op dit moment al leven van je schrijven?

Nee, haha! Ik heb net de eerste royalties van ‘Alleen’ ontvangen, voor 2020. Maar dat ging maar over twee maanden (november en december) want het boek kwam pas op het einde van het jaar uit. Royalties worden jaarlijks betaald, dus voor mij is het wachten nu tot april 2022. Ik denk dat het bijna onmogelijk is om als Vlaamse van je boeken te leven, of je moet Lize Spit heten en vertaald worden.

• Wat vond je nu het gemakkelijkst: je eerste boek ‘Alleen’ schrijven of je tweede ‘Roadtrip naar nergens’?

Een boek schrijven is super hard werken voor mij, dus makkelijk zou ik geen van beide noemen. Al werkte ik aan Roadtrip iets meer gestructureerd, waardoor ik minder heb moeten herschrijven.

• Bevat ‘Roadtrip naar nergens’ autobiografische elementen?  Schreef je dit boek met je eigen ‘roadtrip’ in gedachten?

Niet autobiografisch in de zin van dat ik me met een van de personages identificeer, maar er zitten wel details in die ik uit mijn eigen leven heb gehaald, zoals de autoband die Michelle op het strand vindt, met daarop ‘percebes’ en die haar aan een kerstkrans doet denken. Die heb ik zelf gevonden. Net als de haai.

• Hou je goede herinneringen aan die reis?  Is er een anekdote die je zou willen delen met ons?

Hele goede herinneringen. Oei, een anekdote, daar moet ik diep over nadenken. Er is zoveel gebeurd! Ik hield er wel een blog over bij, misschien is dat leuk om naar te verwijzen? www.lazybird.be

• Denk je ooit nog terug te keren naar België?  Zou het eindstation van jullie reis in België kunnen liggen?

Zeg nooit nooit, maar ik heb echt geen idee. Voorlopig is Portugal ons thuisland en wil ik dat mijn dochter hier afstudeert van de middelbare school. Daarna zien we weer verder.

• Michelle vindt een blauwe haai op het strand.  Dat is jou ook al overkomen, dacht ik.  Ben je er dan ook naast gaan liggen?  Was je op dat moment al ‘Roadtrip’ aan het schrijven en was dat jouw manier van inleven in jouw verhaal?

Ja ik ben er dus ook naast gaan liggen, al was de mijne wel kleiner dan die van Michelle. Maar ik ben dat beeld pas gaan gebruiken toen het in me opkwam tijdens het schrijven, het was zeker niet bewust.

• Zo’n vondst is dan toch van goudwaarde?  Zoek je daar bewust naar?

Nee, echt niet. Leef je leven, schrijf erover. Als je heel de tijd met je boek in je hoofd zit kan je niet leven. Je kan dat trouwens niet forceren. Je kan wel bewuster leven, of liever bewuster be-leven, dat helpt.

• Voor Michelle betekent naast een haai gaan liggen qua uitdaging al heel wat.  Waarmee heb jij jezelf ooit al ferm uitgedaagd?

Ik ben gaan snorkelen in Tahiti, waar ook veel haaien zitten. Ik ben eigenlijk bang van water, haha!

• Ben jij een durfal?  Een avonturier?

Nee! Integendeel! Maar ik hou wel van een uitdaging en zoek graag de grenzen van mijn comfortzone op door ‘ja’ te zeggen tegen dingen waartegen ik beter ‘nee’ zou zeggen.

• Wat staat er al lang op jouw bucketlist en wil je zo vlug als mogelijk afstrepen?

Bovenaan stond bij mij jarenlang ‘een boek schrijven’, maar dat hebben we dus gehad, haha. Ik zou graag opnieuw rondreizen met de camper, maar dan ook door Scandinavië.

• Michelle had Heleen.  Heb jij ooit een Heleen gehad?

Jazeker, ik was ook een outsider en had een topvriendin die grappig en intelligent was, en een even grote outsider als ik.

• Michelles auto hangt met haken en ogen aan elkaar.  Zou je het zelf aandurven om met zo’n gammel exemplaar een grote reis te maken?

Nee, echt niet. Alles moet tiptop zijn, anders zoek je problemen.

• Haar gps en gsmoplader zijn zaken die ze echt mist.  Welke dingen zou jij niet willen missen op roadtrip?

Mijn laptop J

• De roadtrip is bepalend voor het verdere leven van Michelle.  Het is een trip met vallen en opstaan.  Heb jij dat onder het schrijven ook echt allemaal aangevoeld (de stress, het wantrouwen, de onzekerheid, …)?  Was het schrijven van ‘Roadtrip naar nergens’ een emotionele tocht voor jezelf?

Hmm, niet echt voor mezelf, maar ik leefde wel met haar mee. Ik wilde zo graag dat ze vond waarnaar ze op zoek was en ik denk dat haar dat gelukt is. Doorheen het boek leert ze zichzelf goed kennen.

• Vooraleer je vertrekt maak je een playlist aan.  Wie mag niet ontbreken in jouw lijst?

Ik heb voor het boek een Spotify lijst gemaakt, wat daarop voor mij een belangrijk nummer is, is ‘Poison’ van Alice Cooper. Een heerlijke meezinger voor in de auto, trouwens.

• Bespeel je zelf een instrument?  Een ukelele, bv.?

Nee, geen enkel. Daarom ben ik met een muzikaal multitalent getrouwd ;-)

• Je neemt toch wel boeken mee op reis?  Welke moeten zeker in jouw valies zitten, op het dashboard liggen?

Ik neem nooit een boek mee dat ik al gelezen heb, dus vandaag zou ik Mijn Lieve Gunsteling in de auto leggen, want die lees ik momenteel.

• Zou je ooit overwegen om een echte reisgids samen te stellen waarin je toeristische plekken beschrijft, je horeca-ervaringen deelt, …?

Nee, ik heb een beetje inzicht gegeven in waar we geweest zijn en wat we gedaan hebben door erover te bloggen, maar verder reiken mijn ambities niet.

• Je hebt het oa over percebes, over de pasteis de Belèm.  Ben je al gewend aan de Portugese keuken?  Is het een verrijking van je persoonlijke dieet of eet je nog steeds de gewone Belgische kost?

Ik eet vegetarisch, dat is dus noch Belgisch, noch Portugees! Al laat ik me af en toe wel verleiden door een sapateira (een krab gerecht).

• Wat is jouw Portugese favoriete gerecht, ingrediënt, drankje, …?

Zonder twijfel de Vinho Verde, heerlijk fris, zomers en sprankelende wijn.

• In heel wat van jouw metaforen speelt de oceaan een grote rol.  Hoe belangrijk is de oceaan in jouw leven?

Heel belangrijk, ik weet niet waarom. Ze boezemt me angst in, maar ik word er ook rustig van. De tweede naam van onze dochter is Ocean-Lily en het pseudoniem waaronder ik samen met Joke Vander Aa schrijf is J.B. Ocean, dus...

• Voel jij je nu voortdurend in vakantiemodus?

Helaas niet, dat heb ik ook alleen maar als ik ergens anders ben dan thuis.

• In ‘Roadtrip naar nergens’ klinkt af en toe een flinke portie cynisme door.  Is dat cynisme van de schrijfster Barbara of is het geheel toe te schrijven aan het personage?

Oei, moeilijke vraag. Ik hoop dat ik niet te cynisch ben, maar ik ben wel opgegroeid in een omgeving waar cynisme bon ton is, dus vandaar waarschijnlijk.

• ‘Roadtrip naar nergens’ wordt verfilmd. Jij mag de cast kiezen.  Welke Vlaamse of Nederlandse acteurs en actrices zou je selecteren?  Waarom?

Wow. Dan moet ik eerst Vlaamse en Nederlandse acteurs leren kennen, haha! Misschien hebben jullie daar een beter zicht op? Voor Aline zou ik zo’n Vanessa Paradis type nemen, voor Isa iemand a la Isabella Rosselini, voor Michelle een lange actrice met rood haar... Hm... wie o wie?

• Enkele dilemma’s.  Leg je je keuze ook even uit?

-      Kampeerbus of personenwagen?

Kampeerbus, je hebt je huis altijd bij.

 

-      Camping of hotel?

Camping als het mooi weer is, anders hotel.

 

-      De kust of het binnenland?

Zeker de kust, tenzij die te toeristisch is.

 

-      Vaste stek of onderweg?

Dan toch een vaste stek.

Laat ik het hier bij houden.  Of misschien …

•  Ben je al met een volgend boek begonnen?  Kan en wil je er al iets over kwijt?

Ik ben nu samen met Joke aan een nieuwe J.B. Ocean bezig, die komt er in mei 2022. Net als ‘Blauw’ speelt het boek zich af in Antwerpen, al maken we ook een klein uitstapje naar Italië. Je kan je verwachten aan een boek met humor en ook wel flink wat emotie.

Mijn eigen volgende thriller zal pas eind 2022 verschijnen en wordt een vervolg op ‘Alleen’.

 

Jij hebt duidelijk de smaak te pakken!  Blijf vooral schrijven!  Wij van Thrillerlezers! volgen jou op de voet.

Het ga je goed ginds in Portugal!

 

Bedankt!

 

 

 

Roadtrip naar nergens van Barbara De Smedt

 

De wet van Michelle

Nadat vorig jaar (2020) schrijfster Barbara De Smedt solo ging met ‘Alleen’, bevestigt ze haar schrijversambities met de psychologische thriller ‘Roadtrip naar nergens’.

Kleuterjuf Michelle Deckers vertrekt op roadtrip in haar aftandse Volvo.  Een ontmoeting op een zuiders strand zet het leven van de jonge vrouw volledig op zijn kop.

De eerste bladzijden van het boek doen al een aantal alarmbellen afgaan en laten je al meteen naar adem happen. 

Het plot van ‘Roadtrip naar nergens’ zit ijzersterk in elkaar.  Wanneer het portier van de Volvo open gaat en de motor aanslaat, vervagen de contouren van het boek.  Het ik-personage trekt je het verhaal in en neemt je mee op een spannende reis.  Heden of flashback, je zit midden in de actie.  De oude Volvo rijdt dan wel richting zuiden, de ‘reis’ die Michelle heeft een minder zekere bestemming.  Haar persoonlijke queeste zorgt voor emotionele hoogtes en laagtes.  In de hitte van Portugal raken de gemoederen serieus verhit.

‘Roadtrip naar nergens’ prikkelt de zintuigen.  Het is genieten van mooie zonsop- en -ondergangen, van het zout van het water, het zand op het strand, de hitte en ’s avonds een knetterend kampvuur.  Outkast, Pearl Jam, Alice Cooper en Bryan Adams reizen mee door de autoluidsprekers. Een vakantie uit de boekjes. 

Ware het niet dat … Al van bij het begin van de reis hangt er een soort van onbehagen over het verhaal.  Een toevallige ontmoeting stuurt de plannen van Michelle danig in de war, de vondst van een lijk zonder hoofd en ledematen jaagt de reisgezellen de stuipen op het lijf.  Net zoals Portugal zindert in de hitte, zindert ‘Roadtrip naar nergens’ in spanning.  Van wie is dat lijk op het strand, wordt Isa echt achternagezeten, wie zijn die mysterieuze surfers, …?  Nergens boet het verhaal in aan intensiteit.  De spanning gaat al van bij het begin de hoogte in en blijft altijd hoog gespannen. De cliffhangers op het einde van de hoofdstukken zorgen telkens weer voor pieken die doen verder lezen. Genoeg verrassingen en onzekerheden die Michelle tot het uiterste drijven en de zenuwen van de lezer op de proef stellen.  De schrijfster manipuleert handig en subtiel het brein van de lezer.  De info over het misdadig brein wordt zuinigjes vrijgegeven. Barbara De Smedt zet je zonder scrupules op het verkeerde been. Het boek lezen is gissen en ook weer missen.  En dus wissel je regelmatig het geweer van schouder.  Om dan naar het einde toe, wanneer je eindelijk meent dat je alles hebt gehad, alweer omvergeblazen te worden door een finale twist.  Een mindf*ck!

‘Roadtrip naar nergens’ is veel meer dan een reisverslag met vermelding van toeristische plekken in Portugal.  Het is tegelijkertijd de introspectieve reis van Michelle, een ‘zoektocht’ die voor diepgang en evolutie van het personage zorgt en die van ‘Roadtrip’ terecht een ‘psychologische’ thriller maakt. Dat Michelles meest kenmerkende karaktertrek wordt verbonden aan een typisch Portugese lekkernij is heel leuk en origineel bedacht door de auteur.

De autoreis alsook de innerlijke reis van Michelle worden heel beeldend onder woorden gebracht. Zelfs een doodgewone plas laat Barbara vrolijk klateren. Spannende passages wisselen af met poëtische beschrijvingen die perfect de gemoedstoestand van de karakters weergeven.  Vaste uitdrukkingen worden in een origineel op de situatie geënt jasje gestoken wanneer Michelles moeder haar misprijzen niet onder ‘haar autostoel’ steekt.  De oceaan, de zon, de roofvogels zijn vaste ingrediënten in mooie metaforen die talrijk aanwezig zijn in het boek. De libelle in woord en beeld is een vast weerkerend ‘personage’ met grote symbolische waarde.

Roadtrip naar nergens’ is een spannende thriller met veel aandacht voor de psychologie van het hoofdpersonage.  Deze psychologische thriller leest als een rollercoaster die je op het einde, wanneer je nog helemaal beduusd bent van de rit, met een bons van formaat het boek uitgooit.

4,5 kraaien

Anita

Roadtrip naar nergens van Barbara de Smedt

  

‘Roadtrip naar nergens’, dat is waar Michelle mee start wanneer ze denkt echt niets meer te hebben. Ze vertrekt met haar oude Volvo richting het zuiden en ziet wel waar ze uit gaat komen. Dat ze tijdens deze reis, gezien haar schamele budget, moet slapen in haar auto is voor Michelle echt wel een hobbel om te nemen. Maar ze doet het! Dit zal niet de enige uitdaging zijn die Michelle op deze Roadtrip voorgeschoteld krijgt, zal ze durven om deze allemaal te nemen?

 

Wanneer Michelle aan de Portugese kust op een kleine camping is belandt, ontmoet ze de vrolijk babbelende vijfjarige Frey. Samen met haar moeder Isa is ze aan het rondtrekken met een Volkswagenbusje. Michelle heeft gelijk een klik met Frey en de volgende dag gaan ze met zijn drieën naar het strand. Daar aangekomen is de pret van korte duur, er is namelijk iets verderop iets aan de hand. Isa vraagt aan Michelle op polshoogte te gaan nemen. Er blijkt een gruwelijk verminkt lichaam van een man te zijn aangespoeld. Isa wil maar een ding en dat is zo snel mogelijk terug naar de camping. Michelle vindt dat Isa zich ook wat vreemd gedraagt en wil er achter komen waarom. Maar zal Isa Michelle vertrouwen en het achterste van haar tong laten zien?

 

Barbara de Smedt heeft een prettige en vlotte schrijfstijl. Doordat zij haar personages goed heeft uitgewerkt weet ze me het spannende en boeiende verhaal in te trekken. Michelle maakt door de onverwachte gebeurtenissen waarin ze belandt echt een ontwikkeling door. Ongewild wordt haar ook nog het vuur aan de schenen gelegd, zal ze zich hier goed door heen slaan? 

Isa, is ontzettend op haar hoede, kan gezellig zijn maar oogt ook wat angstig en haar gedrag kan omslaan in die van een furie! Dit gedrag zorgt er dit keer voor dat ze haar zelfbeheersing helemaal verliest waardoor ze in een verschrikkelijk situatie terecht komt en Michelle met een enorm probleem opzadelt.

 

Ik heb genoten van ‘Roadtrip naar nergens’. Zeker ook van de ontknoping! Verschillende keren heeft de auteur me op het verkeerde been gezet maar op enig moment wist ik wie de dader was. Althans dat dacht ik. Het is dan erg leuk wanneer de auteur aan de ontknoping een situatie meegeeft die je helemaal niet verwacht waardoor je denkt van serieus? Neeee echt niet! Dus toch wel. Heel knap door Barbara geschreven! 

 

4 Kraaien

Jacqueline