In blogland is het nooit saai. Bij Thrillerlezers willen wij nieuwe iniatieven liever toejuichen, dus maakte
Jaimy Smeets voor ons een verslag van afgelopen meeting van Koukleum.
Koukleum meets auteurs 26/01/2020
Afgelopen zondag vond weer een editie van Koukleum meets auteurs plaats.
Een event georganiseerd door boekbloggers Bryan en Veronique van Koukleum, waar iedereen gratis welkom is om verschillende schrijvers te ontmoeten. Zij vertellen natuurlijk over hun boeken, hun schrijfproces en hebben daarnaast tijd voor een praatje, een foto en natuurlijk om boeken te signeren.
Dit maal waren te gast: Klaas Wilting, Anya Niewierra, Sandra J. Paul en Nathalie Pagie.
Klaas Wilting nam de aftrap:
Klaas kennen we natuurlijk als politiewoordvoerder.
Tegenwoordig is hij met pensioen en heeft nu een boek heeft geschreven:
De roerige jaren van een politiewoordvoerder.
*Waarom besloot hij een boek te schrijven en waar gaat het over?
Er is hem meerdere malen gevraagd om een boek te schrijven omdat hij natuurlijk heel wat roerige jaren gehad heeft bij de politie met onder andere de rellen in Amsterdam en natuurlijk de Heineken ontvoering.
Uiteindelijk heeft hij dus besloten een boek te schrijven en hij heeft dit eigenlijk gedaan voor zijn vrouw en kinderen. Zij hebben meegemaakt hoe het is om vrouw en kind te zijn van een politiewoordvoerder die vaak dag en nacht weg is.
Daarnaast hebben zij vaak te maken gehad met bedreigingen, bommeldingen aan hun adres en waren ze bang voor een ontvoering van Klaas.
Niet alleen zijn jaren bij de politie worden verteld in het boek, er staat ook een stuk in over Klaas zijn jeugd en hoe hij opgegroeid is. Hij hoopt vooral zijn kinderen een goed beeld te geven van wie hij was en waarom hij zo nauw betrokken bleef bij de politie.
Klaas heeft ons ook verteld over zijn jaren als straatagent. Het gebouw waar de politie in gevestigd zat, wordt op het moment bewoond door een coffeeshop.
Over de rol van drugs in de samenleving verteld Klaas dan ook in zijn boek.
Drugs kwam net in opkomst in zijn jaren als straatagent en er werd laconiek mee omgegaan door de regering.
Het gevolg daarvan kennen wij allemaal wel.
Ook staat de politie tegenwoordig veel minder in de samenleving door oa. bezuinigingen. Er is minder blauw op straat en mensen zijn veel mondiger geworden waardoor de hele balans tussen gezaghebber en burger verstoord is.
Er is dus veel contrast met de politie van toen en nu.
Ook wordt de Heineken ontvoering besproken, wat uiteindelijk de vuurdoop voor Klaas betekende. Wetende dat dit internationaal nieuws zou worden werd straatagent Klaas opgeroepen en deed diezelfde dag nog 2 persconferenties.
Bij het verdere verloop en de uiteindelijke bevrijding van Heineken en Doderer is Klaas nauw betrokken geweest.
We hebben zulke interessante verhalen en anekdotes gehoord,dat mijn nieuwsgierigheid voor zijn boek alleen maar meer opgewekt is.
Dan is
Sandra J. Paul aan de beurt. Naast auteur ook uitgever, vrouw, moeder, kattenvrouwtje, werkzaam als informaticacoach, heeft een bedrijfje in LEGO samen met haar partner, is een theewebshop op aan het zetten en laten we niet vergeten dat Joanne Carlton zich daar ook nog bevind.
Een veelzijdig talent dus!
Meteen onstond daar natuurlijk de eerste vraag: waarom schrijf je onder 2 namen?
Sandra schrijft naast Nederlandse ook Engelse boeken, haar Engels is haar zelfs natuurlijker dan Nederlands. De Engelse boeken, ook die wat later in het Nederlands uitgebracht, komen uit onder Joanne Carlton omdat Sandra natuurlijk niet Amerikaans klinkt en wat meteen een achterstand oplevert op de Amerikaanse markt. Joanne Carlton is een combinatie van Sandra’s doopnaam en de achternaam van haar partner.
De twee verschillende persoonlijkheden schrijven ook elk hun eigen genres.
Heeft Sandra een favoriet genre?
Deze heeft ze niet. Als ze schrijft komen er allerlei ideeën in haar hoofd die automatisch worden ingedeeld als Joanne-idee of Sandra-idee.
Ze schrijft dan ook verschillende boeken tegelijk, omdat ze naar eigen zeggen schizofreen is als ze schrijft dus ze kan heel makkelijk het goede boek bij het goede alter-ego plaatsen.
Ook vertelt Sandra over haar stap om haar eigen uitgeverij te beginnen.
Het was al even een gekoesterde droom en toen de uitgeverij waar ze bij zat niet op haar golflengte kwam, besloot ze de sprong te wagen.
Hamley books werd geboren, vernoemd naar haar zwarte kat Hamley die tevens de mascotte is voor de uitgeverij.
En wat een succes! Naast haar eigen boeken heeft Sandra ook al een heel scala aan schrijvers gecontracteerd en groeit Hamley Books enorm.
Dan wordt de vraag gesteld of het anders schrijven is voor Vlaamse lezers of Nederlandse lezers.
Hoewel ze dacht dat er geen verschil zou zijn, want Vlaams is toch Nederlands, blijkt het toch dat ze veel Vlaamse woorden gebruikte die door de Nederlanders niet opgepikt werden. Een corrector werd aangenomen en tegenwoordig is ze al aardig vernederlandst. Een snelle quiz wordt nog even gedaan om te kijken welke Vlaamse woorden wij kennen, en dat blijken er niet zo veel te zijn.
Na een korte pauze is
Anya Niewierra aan de beurt.
Uiteraard komt haar nieuwe boek Het bloemenmeisje aan bod.
Haar familie blijkt op nummer 1 te staan, haar man, kinderen, moeder, zusje en verdere familie komen allemaal voor haar werk en hobby’s, iets wat Anya heel erg siert en ook echt van haar afstraalt als ze het over hen heeft. Ze vertelt over hun huisje in Frankrijk waar ze verliefd op werd, nadat ze al over haar oren gek was op Frankrijk. Het geluk en genot wat van haar afstraalt werkt aanstekelijk en is heerlijk om te zien.
Ook zij werkt nog naast het schrijven en kan dan ook pas echt genieten van haar vrije tijd als ze deze doorbrengt in Frankrijk.
Na ons meegenomen te hebben naar haar huisje in Frankrijk komen we bij Het bloemenmeisje wat ons meteen weer op reis stuurt naar de Pyreneeën.
Ze vertelt ons in haar eigen woorden over het verhaal en doet dit ook weer met veel enthousiasme.
Op Het bloemenmeisje is een vervolg mogelijk, de prangende vraag is dan: komt dit er ook?
Een resoluut “misschien” van Anya is het antwoord.
Ze is op het moment met een nieuw boek bezig en zeilt maar in 1 bootje tegelijk. Ook hierover heeft ze wat verteld, waarin ze ons weer meeneemt in een persoonlijk verhaal.
Anya kan heerlijk vertellen en ik ben dan ook heel benieuwd of ze ook zo’n fijne schrijfstijl heeft.
Het interview is helaas wat ingekort omdat er nog een afspraak wacht, maar ik heb snel mijn boek laten signeren en kan niet wachten na deze mooie verhalen om te zien wat Het bloemenmeisje in petto heeft.
Last but not least is
Nathalie Pagie aan de beurt.
We kennen haar natuurlijk van haar serie met Tara & Diego maar heeft ook standalones geschreven. Haar nieuwste Noordkaap is er zo eentje en wordt natuurlijk ook hier besproken.
Ik heb hem al mogen lezen en raad hem ook zeker aan!
Nathalie is een echte thrillerschrijver. Ze houdt zelf van thrillers, niet alleen in boeken, maar ook series en films en voelt zich dan ook helemaal thuis in dit genre.
Zou ze ook een andere genre willen schrijven, iets romantisch of grappigs?
Nee is het antwoord, spanning is haar ding.
Nathalie haar boeken spelen zich allemaal af in een ander land, zij vindt dit leuk en wil zo de lezer ook meeslepen in een avontuur. Zij kan dit beter als zich dit afspeelt in een ander land.
Natuurlijk is het ook een mooi excuus om naar al deze landen af te reizen onder het mom van research.
Zou ze zelf willen immigreren naar een ander land? En wat zou dit dan zijn.
Zij en haar man zijn reislustig, dus wie weet zit dat er nog wel eens in, maar zolang de kinderen nog naar school gaan zal dit echter niet gebeuren.
Een weekje zon is welkom, maar daarna is ze het ook weer snel moe. Ze houdt van tochten en uitstapjes maken dus dat is in een koeler klimaat beter te doen.
Wat staat er op schrijfgebied nog te gebeuren?
Tara & Diego gaan weer op avontuur: in deel 5 wordt Suriname aangedaan.
Maar eerst volgt er nog een standalone, omdat Ijsengel en Noordkaap zo goed zijn ontvangen. Dit verhaal zal zich afspelen in Finland.
Voor de mensen die nog niks van Nathalie hebben gelezen, welk boek zou zijn hen aanraden om mee te beginnen en waarom?
Een moeilijke vraag, want het is natuurlijk altijd heel persoonlijk.
Ze zou vragen wat men meer aantrekt, de sneeuw of de zon? En van daaruit de tip geven voor de serie met Tara & Diego of haar standalones.
Wat is haar favoriete boek?
Haar laatste boek is altijd haar favoriet.
Een schrijver evalueert altijd naarmate er meer boeken geschreven worden en Nathalie probeert er ook nog uitdagingen voor zichzelf in te verwerken.
Zo was het bij Noordkaap de uitdaging om meer dan 10.000 woorden te schrijven. Zo houdt ze het ook voor zichzelf interessant.
Wat dat voor het volgende boek wordt weet ze nog niet, maar ik ben alvast benieuwd.
Nog even al mijn boeken laten signeren, een fotootje en een praatje en mijn boekenhart is blij.
Bryan en Veronique nogmaals bedankt en ook een mega dank aan de auteurs die de moeite hebben genomen om naar het zuiden af te reizen en hun verhalen met ons te delen.
