Geir Tangen ondervraagd

 C: Haakon Nordvik

Geir Tangen is met meer dan 170.000 lezers de populairste crimeblogger van Noorwegen. Het meesterwerk is zijn thrillerdebuut, dat hij begin 2016 in eigen beheer uitgaf. Maar na een maand werd het gepre-empt door Gyldendal, een van Noorwegens meest prestigieuze uitgevers, en sindsdien maakt hij ook internationaal faam. De buitenlandse rechten zijn aan 15 landen verkocht. De afgelopen weken zingt het rond dat Het meesterwerk een boek is wat je moet gaan lezen. Voor thrillerlezers las Ann het boek en had het liefst zes kraaien gegeven, zo enthousiast is ze.

Thrillerlezers mocht de auteur ondervragen:

Wie is Geir Tangen ? Welke 5 woorden beschrijven u het best en waarom ?

Ik heb deze vraag al een paar keer beantwoord deze laatste dagen en ik zeg dus hier hetzelfde : ik ben 48 jaar, een leraar en een schrijver.  Maar wie ik echt ben ? Misschien een dromer die nooit volwassen is geworden. In mijn hoofd ben ik nog steeds die gekke tiener die denkt dat hij alles aankan als hij het maar echt wil. Ik denk nog steeds dat ik een popster kan worden, een Olympisch atleet of…een beroemde misdaadschrijver. Er zijn geen grenzen en niets houdt me tegen. Maar natuurlijk…deze dromen bestaan alleen in mijn kinderlijk hoofd als ik alleen in mijn auto zit of het appartement voor mezelf heb. In het echte leven ben ik nogal saai eigenlijk. Een vader en een grootvader, een echtgenoot en een vriend. Een leraar en een schrijver.

Vijf woorden : aardig. Speels. Zoekend. Creatief. Workaholic.

Dat is omdat ik nerveus word als ik te veel vrije tijd heb. Ik heb creatieve genen die gestimuleerd moeten worden, en ik hou ervan om te spelen met personages, te zien hoever ik daarmee kan gaan. Mijn boeken zijn wreed en  je kan zelfs zeggen donker en bloederig, maar ik als persoon ben aardig.  Eigenlijk word ik als “onnozel aardig” beschreven  door mijn vrienden en familie. Mijn moeder en vader hebben me zo opgevoed en ik denk altijd twee keer na over hoe wat ik doe anderen rondom me kan beïnvloeden.  Daarom ben ik misschien die kwaadaardige rotzak als ik begin te schrijven 😉. Tot slot, ik kan wreed zijn zonder iemand te kwetsen.

Hoe kwam je op het plot van het eerste boek ?

Ik ben in 2010 begonnen met het schrijven van “Maestro” (Het meesterwerk), maar het verhaal dat ik schreef tot de zomer van 2012 was echt slecht eigenlijk. Ik schreef zonder een plan en ik begreep dat ik zelf niet wist hoe het allemaal samen moest komen in het einde, ik geloofde zelf geen woord van het verhaal , dus heb ik het gewoon verwijderd. (!) Toen…dezelfde dag reed ik mijn zoon Daniel naar zijn moeder en ik hoorde een Noors liedje op de radio, “Maestro”. Ik luisterde voor de eerste keer naar de tekst, stopte de auto , rookte een sigaret – en begreep dat de songtekst me een fantastisch misdaadverhaal gaf dat ik wilde schrijven. Dus dat deed ik J. Het heeft me 3,5 jaar gekost, van het eerste woord op het scherm tot het werd gepubliceerd in januari 2016. Ik werd getroffen  door het idee dat het schrijven van een thriller ook een eerbetoon was aan het misdaadgenre en dit verhaal  had veel mogelijkheden om precies dat te doen.  “Maestro” is bedoeld als een spannende, zenuwslopende thriller, maar op hetzelfde moment ook een vrolijke rit waar de auteur met de lezer speelt.

C:Haakon Nordvik

Welk personage van het boek lijkt het meest op jou ? Viljar ?

Ja, helaas, Viljar is het enige personage dat het meeste van mijn eigen gedachten en gedrag heeft. Zijn nicotineverslaving, zijn schuine blik op de wereld en de mensen die hij ontmoet, zijn kinderlijke geest en zijn ontspannen manier om saaie routineklussen op te lossen, dat ben ik helemaal.  Ik veronderstel dat ik hem dus al mijn negatieve kanten heb gegeven… J

“Het meesterwerk” (Maestro) is je eerste boek en je hebt het eerst zelf gepubliceerd in 2016. Hoe is het verhaal vergeleken met Gyldendal ?

Het verhaal is hetzelfde in de eerste versie en in de Gyldendal-versie.  Niets is er veranderd  eigenlijk. Ze hebben wat aan de opmaak gedaan en wat gecorrigeerd natuurlijk. Maar misschien was je vraag hoe het verhaal eindigde in Gyldendal nadat ik zelfpubliceerde in 2016 ? Het antwoord daarop is dat ik werd opgepikt door de Zweedse literatuuragent Astri von Arbin Ahlander en hij heeft de rechten van het boek verkocht aan 15 landen, inclusief Gyldenhal in Noorwegen. Dus, ik ben een Noorse auteur wiens boek  is verkocht aan een Noorse uitgeverij van Zweden J.

De buitenlandse rechten van je boek werden aan 15 landen verkocht.  Wat vind je daarvan ? Hoe heb je het gevierd ?

Mijn 2 eerste boeken zijn allebei verkocht aan 15 landen en de derde komt binnenkort uit in Nederland en in Noorwegen.  Het is overweldigend. Ik ben enorm blij dat mijn verhalen zoveel lezers over heel de wereld bereiken. Het is een sprookje en een droom die uitkomt. Het eerste land dat “Maestro” kocht was Denemarken en de avond dat dat gebeurde hielden mijn vrouw en ik de hele nacht een hilarisch feestje, maar daarna is er niet veel meer gevierd. We hebben een nieuw appartement gekocht aan de kust in Haugesund en we hebben veel gereisd.

Wat soort boeken lees je zelf graag ?

Het is allemaal misdaadfictie voor mij. Niks anders. Ik  doe inspiratie op door andere misdaadfictie te lezen en zo krijg ik ideeën. Zo is het al verschillende jaren. Ik was het lezen van algemene fictie een beetje moe toen ik mijn literatuurexamen aflegde en ik vind het een beetje saai.  Dat wil niet zeggen dat ik kwaliteit niet erken als ik het zie. Ik neem er gewoon de tijd niet meer voor om het te lezen.

C: Haakon Nordvik

Heb je een schrijfroutine of rituelen, en zo ja, welk dan ?

Ik heb stilte nodig en ik moet mijn mailbox en sociale media checken voor ik schrijf. Een slechte gewoonte, maar ik moet weten wat er in de wereld gebeurt voor ik begin te schrijven. Gewoonlijk schrijf ik ’s morgens voor iemand anders op is, of ’s nachts als iedereen naar bed is.

Plot je je boek van begin tot eind en schrijf je het dan op of laat je je personages het verhaal leiden en zien waar ze je naartoe brengen ?

Ik ben een planner. Ik plan en schrijf een samenvatting van alle scènes in het boek voor ik het begin te schrijven.  Elk detail is vooraf gepland, en de aanwijzingen en misleidingen zijn hardhandig geplaatst waar ik het verhaal een ​​draai of wending wil geven.

Wat kan je afleiden van schrijven?

Alles. Mijn telefoon, mijn vrouw, het internet, tv, sport, media, de kat die aan het snurken is… Ik ben heel snel afgeleid dus. Niet omdat ik niet wil schrijven, maar omdat ik in een bubbel zit als ik aan het schrijven ben en al het andere wat er in de wereld gebeurt, maakt steeds een prik in die bubbel.

Wanneer ontdekte je dat je een schrijver wou zijn ?

Al vroeg.  Als kind hield ik ervan om in de bibliotheek te zijn om gewoon naar de boeken te kijken, dromend dat mijn naam ooit op de rug van een van hen zou komen. Toen ik 10 was schreef ik manuscripten die ik voorlas aan mijn vrienden en ik maakte van hen acteurs die de scenes speelden die ik schreef. Ik heb altijd van schrijven gehouden en ik  heb bijna 20 jaar als freelance journalist gewerkt voordat ik als auteur eindigde.

Scandinavische thrillers zijn heel populair in Nederland, heb je daar een verklaring voor ?

Ja, ik denk het wel. In de eerste plaats – de kwaliteit van Scandinavische misdaadfictieschrijvers is enorm goed. Ze weten hoe ze moeten schrijven ! Maar aan de andere kant denk ik dat Nederlanders veel overeenkomsten zien tussen hun eigen samenleving en de Scandinavische.  Persoonlijk ben ik dol op verhalen die erin slagen de duistere geesten en daden te vermengen met de Scandinavische manier van leven en denken. Geen helden met zwellende spieren en aanstekelijke oneliners, die de boeven slaan met hun blote handen. Nee, in plaats daarvan hebben we deze kalme onderzoekers met een echt leven die hun hersenen gebruiken om de mysteries op te lossen. En dan heb je natuurlijk nog de kant van de moordenaar die beschrijft waarom misdaden als deze kunnen gebeuren. Het maakt de verhalen interessanter en opwindender. Ik denk dat Nederlandse lezers deze kwaliteiten kunnen herkennen in de Scandinavische noir verhalen. 

Welke Noorse auteur kan jij aanraden (alleen vertaalde boeken) ?

Als je graag traditionele detectiveverhalen leest met een sociale wending : Gunnar Staalesen

Als je houdt van een realistische rechercheur met de focus op het oplossen van een mysterie : Jørn Lier Horst

Als je houdt van donker, bloederig en griezelig : Ingar Johnsrud

Als je houdt van journalist-misdaad met een hoog tempo : Thomas Enger

Als je houdt van historische mysteries met verborgen onderwerpen, codes en Dan Brown : Tom Egeland

Als je houdt van pure kwaliteitsliteratuur met spanning en lef : Karin Fossum

Behalve schrijver van boeken ben je ook een bekend misdaadblogger : hoe is dat begonnen ?

Dat is begonnen toen mijn vrouw haar eerste roman publiceerde en ik op internet zocht naar plaatsen waar men sprak over boeken en literatuur. Toen vond ik een geweldig gezelschap van boek-bloggers.  Ik dacht dat ik hetzelfde wel kon doen, maar dan focussend op misdaadfictie. Het werd een enorm succes en tegen 2017 hebben 350.000 lezers de blog bezocht.

Nog een paar andere vragen :

*als je voor een jaar op een onbewoond eiland moest verblijven, welke 3 dingen zou je meenemen?

Vers water voor een jaar, mijn Kindle, en als laatste zou ik mezelf opofferen en Donald Trump meenemen, zodat de rest van de wereld een jaar van hem af zou zijn.

*als er iemand voor de eerste keer op bezoek komt, want kook je dan ?

He he…mijn geheimpje J  ik zou een heerlijke wortelcake maken.

*wat maakt jou heel gelukkig ?

Andere mensen gelukkig maken.  Zien hoe mijn kinderen met de wereld omgaan. Mijn vrouw die glimlacht. Mijn lezers die me vertellen over hun leeservaringen.

*Heb jij een geheime zonde in muziek ?

In de 80er jaren was het hardrock. AC/DC, Iron Maiden, Accept, Dio. Toen kwamen de 90s en ik hield van de grunge periode. B52’s, Nirvana, Soundgarden, Nickelback. De laatste 20 jaar heb ik naar Noorse muziek geluisterd en mijn drie boeken hebben hun titels van een Noorse rockband, “Kaizers Orchestra’. Hun teksten over hun drie liedjes zijn een inspiratie geweest voor de drie boeken met dezelfde titel. 
Het nummer Maestro kan je hier luisteren.

Enneh...kijk bij winactie voor een kans op een exemplaar van Het meesterwerk.

Geir Tangen questioned

C: Haakon Nordvik

GEIR TANGEN  is a writer, teacher and crime book blogger from Haugesund, Norway, whose bestselling debut crime novel, Maestro, has been sold to 15 countries.
Thrillerlezers questioned the author


Who is Geir Tangen? Which five words will described you best and why?
I have answered this question a couple of times the last few days, and I`ll say the same thing here: I am 48 years old, a teacher and a writer. But who am I actually? I might say that I am a dreamer who never grew up. In my head I am still this crazy teenager who thinks that he can manage everything if I put my mind to it. I still think that I can be a pop star, an Olympic athlete or ... a famous crime author. There are no borders, and no strings that is holding me. But of course ... These dreams are only in my childish head when I am all alone in my car or have the apartment all by myself. In real life I am pretty boring, actually. A father and a grandfather, a husband and a friend. A teacher and a writer.

Five words: Kind. Playful. Seeking. Creative. Workoholic.
That is because I get anxious when I have to much spare-time. I have some creative genes that need to be stimulated, and I love to play with the characters, trying to stretch them as far as they can go. My books are cruel and you might as well say dark and bloody, but me as a person is all kind. Actually I am described as “stupid kind” by my friends and family. My mother and father raised me that way, and I always try to think twice how my actions will effect others around me. Maybe that’s why I am an evil bastard when I sit down writing 😉 Finally, I can be cruel without hurting anyone.

How did you come up with the plot of this first book
I started out writing “Maestro” (Het Meesterwerk) in 2010, but the story that I wrote until the summer of 2012 were rubbish, actually. I wrote without a plan, and suddenly I understood that I didnt even know how it all would come together in the end, and I didnt belive a word of the story myself, so I just deleted it. (!) Then ... The same day, I drove my kid Daniel to his mother, and I heard a Norwegian song on the radio called "Maestro". I listened to the lyrics for the first time, stopped the car, had a cigarette - and understood that the lyrics just gave me a fantastic crime fiction story that I wanted to write. So I did :) It took my 3,5 years from the first word on the screen until it was published in january 2016. I was stunned by the idea of making a thriller that at the same time was a tribute to the crime fiction genre, and this story had a lot of opportunities to do just that. Maestro is ment to be a chocking nerve-wracking thriller, but at the same time a joyful ride were the author playes with the reader.

C: Haakon Nordvik

What character in the book has most of you in it? Viljar?
Yes, sadly enough, Viljar is the one character that has most of my own thoughts and behaviour. His nicotine addiction, his oblique glance to the world and the people he meet, his childish mind and his leisurly way on solving boring rutine-jobs is all me. So I guess I have given him all my down-sides … 😉

Het meesterwerk (Maestro) is your first book and you published in 2016 the book first by yourself. How is the story to Gyldendaal?
The story is the same in the first version and in the Gyldendal-version. Nothing is changed, actually. They did a copyediting and some correction-job of course. But maybe you asked how the story ended up at Gyldendal after I published it myself in January 2016? The answer to that is that I got picked up by the Swedish literature-agent Astri von Arbin Ahlander, and she sold the rights to 15 countries, including Gyldendal in Norway. So, I am a norwegian author who is sold to a Norwegian publisher from Sweden 😊

The foreign rights of your book is sold to 15 countries. What is your feeling about that? How have you celebrate that?
Both my first two books are sold to 15 countries, and the third will come out in Holland as well as in Norway. It is overwhelming. I am extremely glad that my stories are reaching out to so many readers all around the world. It is a fairy tail and a dream come true. The first country that bought “Maestro” were Denmark, and that night when it happened my wife and I had a hilarious party all night long, but after that there hasn’t been that much celebrating. We have bought a new apartment by the seaside in Haugesund, and have travelled a lot.

What kind of books do you like to read yourself?
It is all crime fiction for me. Nothing else. I get inspiration from reading other crime fiction authors, and I get ideas. It has been this way for several years. I got a little tired of reading general fiction when I took my exams in literature, and I find it kind of boring. That doesn’t mean that I don’t recognize quality when I see it. I just don’t take time reading it any more.

Do you have a writing-routine or any writing rituals, and if so, what are they?
I need silence, and I have to check my mailbox and social medias before I write. A bad habbit, but I need to know what happens in the world before I write. I usually write in the morning before anyone is up, or at night when everyone has gone to bed.

Do you plot out your book from start to finish and then write it down or let you your characters lead the story and see where they take you?
I am a planner. I plan and write summary of all the scenes in the book before I start writing it. Every detail is planned up front, and the clues and misleads are cruelly placed where I need the story to take a twist or a turn.

What can distract you from writing?
Everything. My phone, my wife, the internet, TV, sports, media, the cat snoring, … I am easily distracted as you can see. Not because I don’t want to write, but because I am inside a bubble when writing, and everything else happening in the world keeps on making a sting in that bubble.

C: Haakon Nordvik

When did you discover you wanted to be a writer?
Early on. As a kid I loved being at the library just looking at the books, dreaming that my name would be placed on the back of one of them. 10 years old I wrote manuscripts that I read for my friends, and made them actors who could play out the scenes that I wrote. I have always loved writing, and have worked spare time as freelance journalist for nearly 20 years before I ended up as an author.

Scandinavian Thrillers are very popular here in the Netherlands, have you an explanation?
Yes, I think I have. First of all – the quality of Nordic crime fiction authors is extremely good. They know how to write! But then again I think that dutch people find a lot of similarities between their own society and the Scandinavian. Personally I am fund of stories that manage to mix the dark minds and the dark deeds with the Scandinavian way of living and thinking. No heroes with swelling muscles and catchy one-liners beating the crooks with their bare hands. No, instead we have these calm investigators with a real life who use their mind solving the mysteries. And then of course you have the angle of the murderer describing why crimes like this can happen. It makes the stories more interesting and exciting. I think that dutch readers can recognise these qualities in the Nordic noir-stories.

Which Norwegian author can you advise? (Only translated authors)
If you like to read traditionally detective stories with a social twist: Gunnar Staalesen
If you like the down to earth police-investigator with focus on solving the mystery: Jørn Lier Horst
If you like it dark, bloody and creepy: Ingar Johnsrud

If you like journalist-crime at high speed: Thomas Enger
If you like historic mysteries with hidden objects, codes and Dan Brown: Tom Egeland
If you like pure quality literature with suspense and nerve: Karin Fossum

Besides of a writer of books are you a famous crimeblogger: how will that started?
It all started out when my wife published her first novel, and I looked for places on the internet were they talked about books and literature. Suddenly I found this great society of books-bloggers. I thought that I could do the same, only focusing on crime fiction. It became a huge success, and by 2017 over 350.000 readers had visited the blog.

Some other questions:
*If you had to stay on a deserted island for a year, what 3 things would you take with you?
Fresh water for a year, my Kindle, and at last I would take one for the team and bring Donald Trump with me, so the rest of the world would get rid of him for a year.



*If you have someone over for the first time, what do you cook for them?
He he … My little secret 😉 I would make a delicious carrot cake.

*What makes you very happy?
Making other people happy. Seeing my kids managing the world. My wife smiling. My readers telling about their reading-experiences.

*Have you a quilty pleasure by music?
In the 80`s it was all hardrock for me. AC/DC, Iron Maiden, Accept, Dio. Then came the 90`s and I loved the grunge period. B52`s, Nirvana, Soundgarden, Nickelback. The last 20 years I have listened to Norwegian music, and my three books all have their titles from a Norwegian rock-band “Kaizers Orchestra”. Their lyrics of their three songs “Maestro”, “Hjerteknuser” and “Død manns tango” has been an inspiration to the the three books with the same title.
Here can you listen to maestro

Het meesterwerk van Geir Tangen

Titel : Het meesterwerk

Auteur : Geir Tangen

Uitgeverij : The House of Books

ISBN : 978 90 44351 20 0

Reeds 10 jaar werkt de 37-jarige Viljur Gudmundsson bij dezelfde krant ‘Haugesunds Nieuws’.  De lusteloosheid krijgt de bovenhand tot hij plots een mail ontvangt van een zekere Stein Åmli.  Deze laatste wil het recht in eigen handen nemen en geeft aan dat er de volgende dag een vrouw haar laatste levenslicht zal zien.  Viljur neemt de mail niet serieus, maar enkele dagen later wordt hij steevast met zijn neus op de feiten gedrukt en belandt hij zelf in handen van de politie.  Wanneer er een nieuwe mail in de mailbox valt is er geen twijfel meer mogelijk.  Iemand heeft de touwtjes in handen … maar wie ?  En waarom betrekt hij een doodgewone, uitgebluste journalist bij zijn partituur ?

‘Het enige wat deze aanblik onderscheidde van die van de herders van Bethlehem tweeduizend jaar geleden, was dat deze engel niet vrij in de lucht zweefde.  Ze hing met een touw om haar nek aan een draagbalk.’

Tangen maakt het de lezer bij aanvang niet makkelijk.  Er zijn sprongen tussen het verleden en het heden (2014) die tevens onontkoombaar een overflow aan personages betekenen.  De stukken die zich afspelen in 2010 komen erg verwarrend en onsamenhangend over, maar eens je enkele hoofdstukken verder in het verhaal zit brengt de auteur daar iets meer duidelijkheid in. 

Er is een opmerkelijk verschil tussen beide verhaallijnen.  Wat enkele jaren eerder heeft plaats gevonden geeft een nog zwaarder gevoel aan de lezer dan wat er zich in het nu voordoet.  Het brengt een totaal ander soort emoties teweeg : verdriet, radeloosheid, machteloosheid. Want dit verhaal gaat niet zomaar om het doden of het moorden an sich.  Het gaat ook om wat je gelooft, je opvoeding, je gevoelens die je niet zomaar uit de weg kan gaan.

De wisseling in perspectieven bieden een aangename verpozing.  Je hebt hoofdstukken die zich afspelen bij de krant waar Gudmundsson al 10 jaar tewerk is gesteld en daarnaast zijn er delen waar de politie de hoofdrol speelt. 

Vervolgens heb je stukken waar de dader het woord voert, geschreven in de ik-vorm en telkens voorafgegaan met de titel van een Requiem van Mozart.  Geweldig intens, vol passie, vol furie.  Als je de tijd hebt om deze klassiekers af te spelen tijdens het lezen : doèn !  Het laat de aard van de daden en het karakter van de moordenaar nog meer diepgang geven.  

De auteur is zelf blogger en recensent en dat merk je best wel.  Hij weet wat de lezer wil en biedt dit aan alsof hij dit zomaar op 1-2-3 uit zijn mouw geschud heeft.  Thrillerlezers willen originaliteit, een zekere schwung, geen uitgebreide info, … nee gewoon op tijd en stond een moord, wat bloed, gruwel, pittige dialogen en plottwists.  En deze schrijver weet dat, beseft dat .  Geir Tangen creëert bij momenten -prachtige zinnen, mooie beeldspraak (bv. ‘De herfst zat in de lucht.  Zeemist.  Een klamme, vochtige deken die langzaam alle levenskracht uit iemand kon trekken.’) die de lezer de rare vertalingen instant doet vergeven. 

Ook onderhuidse humor, een vleugje ironie is vaak van toepassing tijdens enkele dialogen of bij de monoloog van de dader.  Het is een boek dat bol staat van ode aan cultuur.  Een link naar Edvard Munch, verwijzingen naar Skandinavische boeken en zoals daarjuist reeds vermeld, klassieke muziek.  Want ja, de requiems zijn dè basis bij uitstek voor de dader.  Hij is de maestro, hij dirigeert, hij heeft vat op al zijn muzikanten en hun instrumenten.  Samen maken zij het ultieme muziekstuk dat niemand kan negeren.

Kon ik 6 kraaien geven … dan deed ik dat met volle overtuiging !

Ann