Win Zwarte schapen van Gunnar Staalesen

 

Met slechts een paar foto’s als aanknopingspunt gaat privédetective Varg Veum op zoek naar de verdwenen zus van een vriendin. Dat blijkt een gevaarlijke missie: Veum ontsnapt op het nippertje aan de vuurdood, en van de man die hem meer kan vertellen over deze verdachte brand, wordt later alleen het lijk teruggevonden.

Varg Veum, die intussen ook werkt aan de opdracht om de verblijfsvergunning van een Zuid- Afrikaanse student te verlengen, komt tijdens zijn zoektocht naar de verdwenen vrouw voortdurend in contact met de zwarte schapen uit onze maatschappij. Zijn sympathie voor deze underdogs steekt hij niet onder stoelen of banken, wat niet door iedereen gewaardeerd wordt…

Ik ben zelf fan van de boeken met Varg Veum en 1 van jullie kan het exemplaar Zwarte schapen winnen.

Uit welk land komt de auteur Gunnar Staalesen? Stuur je antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Zwarte schapen.

Als je nog geen lid bent van onze facebookgroep, moet je dat nog even worden.

Waar rozen nooit verwelken van Gunnar Staalesen

 

Je hebt van die boeken dat wanneer je aan de laatste bladzijdes toe bent elke pagina omslaat met een verbaasd gezicht en huh roepend...Ken je dat? En het dat je het dan dicht slaat en gelijk tegen anderen gaat roepen: Lezen!

Het vorige boek van Gunnar Staalesen was de eerste die ik las en ik was verkocht: niet origineel een drinkende privédetective, maar toen het zo'n dikke 10 jaar geleden geschreven werd wel trouwens.
Na het lezen van ‘Waar rozen nooit verwelken’ ben ik fan.

De moeder van Mette roept de hulp van Veum in. De verdwijning van haar 3 jarige dochtertje is bijna verjaard en voor die datum aanbreekt wil ze nog één poging doen om er achter te komen wat er is gebeurd. Je probeert je voor te stellen hoe het moet zijn voor een moeder, maar je gevoelens gaan nogal heen en weer wiebelen tijdens het lezen.
Als Veum gaat spitten in het verleden en de leden van het zogenaamde wooncollectief bezoekt, komen er langzaam nogal wat geheimen naar boven.

Elk geheim zorgt voor een wisseling in je gedachten over hoe het zou kunnen zitten. Een boek met spanning van begin tot einde. Elke keer zijn er nieuwe ontwikkelingen die er voor zorgen dat de situatie net weer in een ander daglicht komt te staan. Elke keer denk je te weten hoe de vork in de steel zit, maar je zit fout. Steeds weer. Heerlijk leidt auteur Gunnar Staalesen je door een flink plot.

Zijn personages zijn sterk uitgewerkt en hoofdpersonage Varg Veum zie je gewoon door de stad Bergen lopen en zijn eeuwige fles Aquavit, en dat is geen water, aan zijn lippen zetten. Tijdens alle spanning komen regelmatig leuke teksten naar voren waar je om moet grijnzen.

Een voorbeeld:
Mijn mondholte was zo droog als een bordenwisser in een klaslokaal in juli.

En dan... het einde. Bizar! Ik zat maar huh, nee joh...
Echt goed bedacht en daarmee een absolute aanrader.

Dikke vette 4,5 Kraaien

 

Gevallen engelen van Gunnar Staalesen

 

Het kostte me lang moeite in het verhaal te komen. Wel las ik de ene na de andere mooi bedachte metafoor, maar het pakte me niet. Tot ik eindelijk in het verhaal kwam en eerlijk gezegd werd het toen genieten. En ontwikkelde het plot tot een iets waarbij de rillingen over je rug lopen en als je dan toch door plotwendingen uiteindelijk ontdekt wie het is en je precies snapt waarom diegene het deed. Eigenlijk een intriest verhaal en de betekenis van de titel van het boek ‘Gevallen engelen’ geeft je een brok in je keel.

Voorbeeld van de teksten uit dit boek:
'De tijd had bij ons allemaal sporen nagelaten. De groeven in mijn gezicht waren dit jaar weer dieper geworden. Na elk seizoen worden er nieuwe zorgen en nieuw verdriet van je gezicht geoogst en Vader Tijd moet elk jaar een beetje dieper in het voren graven.'

Varg Veum (in het voorstukje in het boek staat hoe je het uit hoort te spreken en ik ben hem toch maar gewoon letterlijk Varg blijven noemen) ontmoet op een begrafenis van een oude schoolvriend en lid van de band de Harpers andere oude bekenden. Op een gegeven moment wordt duidelijk dat men het op de leden van de band gemunt heeft.
In 1975 ging de band plotsklaps uitelkaar en men doet erg geheimzinnig wat daar de reden voor is. Heeft die situatie uit het verleden met de moorden van nu te maken? NATUURLIJK!

Maar jij als lezer hebt toch niet snel door wat er nu precies gebeurde en misschien had je dat ook liever niet gelezen.

De personages en gebeurtenissen worden uiterst gedetailleerd neergezet door Gunnar Staalesen.
‘Gevallen engelen’ bevat een razend spannend verhaal met de veel mooie vergelijkingen die je soms nog eens terug leest: zo treffend. Plus een dosis humor tussendoor maken het uiteindelijk voor mij tot een zeer fijne leeservaring. Grappig detail voor de lezer: het speelt zich af in de jaren 80. Totaal niet storend en zelfs wel grappig te lezen over bijvoorbeeld het oude telefoneren met telefoonboeken.

Conclusie:
Ik moest in mijn eerste Varg Veum er even inkomen, maar het smaakt absoluut naar meer. Gelukkig ligt ‘Bittere Bloemen’ al naar mij te lachen.

Dikke vier kraaien, ondanks de stroeve start.

 

De vrouw in de koelkast van Gunnar Staalesen

Titel: De vrouw in de koelkast

Auteur: Gunnar Staalesen

Uitgeverij: Manteau thriller

Bladzijde: 251 pagina’s

Auteur:

Gunnar Staalesen (Bergen, 1947) is een Noorse bestsellerauteur van tientallen thrillers. Ook schreef hij toneelstukken en hoorspelen, kinderboeken en romans. Hij studeerde aan de universiteit van Bergen. Vanaf 1987 richtte hij zich volledig op het schrijven. Hij is vooral bekend geworden door zijn detectives met privédetective Varg Veum, een serie die ook in Nederland op dvd werd uitgebracht.

Staalesen debuteerde in 1969 met de roman Uskyldstider. Zijn thrillerdebuut maakte hij in 1977 met Bukken til havresekken, het was de eerste van een lange reeks Varg Veum-thrillers, waarvan de eerste pas in 1996 in Nederland verscheen, De vrouw in de koelkast (Kvinnen i kjøleskapet, 1981). Staalesens hoofdpersoon is de Marlowe van Noorwegen: een door geldzorgen geplaagde private eye die de politie steeds een stapje voor is.

Van de vijftiendelige Varg Veum-serie zijn slechts vijf boeken naar het Nederlands vertaald. In de juiste volgorde van de serie: De vrouw in de koelkast  (1996), Het uur van de wolf  (1997),  Zwarte schapen  (1998), Gevallen engelen  (1992) en Bittere bloemen  (1999)

Het eerste deel van de Varg Veum-serie wordt nu, zo’n 22 jaar later, opnieuw in Nederland uitgegeven.

Cover:

Op de cover een boot die aangemeerd ligt in een haven. Geen vrouw of koelkast te bekennen op de cover.

Op de achterflap is te lezen dat het verhaal zich afspeelt in Stavanger, een stad die gebukt gaat onder de olie-industrie. Vandaar waarschijnlijk de boot op de cover, het nodigt mij niet uit om dit boek op te pakken in de winkel.

De achterflap daar en tegen wekt al meer enthousiasme op.

Achterflap:

In Stavanger, een stad die gebukt gaat onder de snel opkomende olie-industrie en de daarmee samenhangende Amerikaanse bedrijfscultuur, zoekt privédetective Varg Veum de offshore werkende Arne Samuelsen. De man is spoorloos, maar in de koelkast van zijn appartement treft Veum wel een onthoofd vrouwenlijk aan. Waar is de man en wie is het lijk? Tijdens zijn onderzoek wordt Veum steeds ernstiger bedreigd door de onderwereld van Stavanger.

Mijn mening:

Het is altijd weer even wennen, zo’n Scandinavische thriller, de namen van personen, straatnamen en plaatsen zijn zo afwijkend van wat ik gewend ben. Meestal maak ik van namen die vaak voorkomen en lastig zijn, in mijn hoofd, beter te onthouden namen. Gelukkig was dat voor dit boek niet nodig.

Dit boek is opnieuw uitgegeven om de serie nieuw leven in te blazen. Het origineel stamt uit 1981 en is in 1996 voor het eerst uitgegeven in Nederland. Het nadeel van een oude exemplaren uitgeven is dat de technologie zo snel gaat, dat alles erg verouderd overkomt. Apparaten zoals een Telex, zijn in dit boek, super nieuwerwets en overal zijn nog munttelefoons te vinden. Het mag duidelijk zijn dat de mobiele telefoon zijn intreden nog niet gedaan heeft. Als je dit naast je neerlegt en kijkt naar het verhaal, blijft er een detective over, die leuk is om te lezen.

Varg Veum is een privédetective uit Bergen, Noorwegen,  en onderzoekt onder andere verdwijningen. Zo ook deze keer, hij is door een bezorgde moeder, mevrouw Samuelsen,  ingeschakeld om op zoek te gaan naar haar zoon, Arne. Hij werkt voor een Amerikaans bedrijf, op een booreiland, in de olie-industrie te Stravanger.

De stad Stravanger is door de opkomende olie industrie erg veranderd. De stad profiteert er van, net zoals de misdaad,  casino’s en clubs met prostitués varen wel op de opkomst van de olie industrie.

Eenmaal in Stravanger onderzoekt Varg eerst de woning waar Arne tussen de twee offshore periodes verbleef. Zijn woning is erg netjes en opgeruimd, maar geen spoor van Arne.

Via wat omzwervingen komt Varg in aanraking met de onderwereld van Stravanger. Hij maakt wat vrienden, maar ook een aantal vijanden door zijn vragen en gewroet. Met gevaar voor zijn eigen leven en dat van iemand die hem probeert te helpen, of zit er toch wat anders achter, geraakt hij steeds verder in de problemen. De onderwereld van Stravanger hijgt in zijn nek.

Het is een een donker verhaal met een verrassend einde.

De schrijfstijl van Gunnar Staalesen is donker en zijn landschapsbeschrijvingen erg mooi.

Platgedrukte boerderijen verschansten zich achter keienmuurtjes en door de wind vervormde bomen, die de zee de rug toekeerden en zich naar de huizen bogen alsof ze zich wilden warmen.

Eindconclusie

Het was even wennen, aan de Scandinavische namen en aan het ontbreken van moderne technologieën, maar daarna heb ik zeker genoten van de schrijfstijl van Gunnar Staalesen. Het verhaal is leuk voor tussendoor, het heeft mij niet van mijn stoel geblazen. Daar is meer voor nodig, meer diepgang en spanning bijvoorbeeld.

Dit boek krijgt van mij dan ook net 3 kraaien.

Originaliteit: 3

Leesplezier: 4

Psychologie: 2

Spanning: 3

Plot: 3

Drie kraaien voor “De vrouw in de koelkast” van Gunnar Staalesen.

Lilian

Geir Tangen questioned

C: Haakon Nordvik

GEIR TANGEN  is a writer, teacher and crime book blogger from Haugesund, Norway, whose bestselling debut crime novel, Maestro, has been sold to 15 countries.
Thrillerlezers questioned the author


Who is Geir Tangen? Which five words will described you best and why?
I have answered this question a couple of times the last few days, and I`ll say the same thing here: I am 48 years old, a teacher and a writer. But who am I actually? I might say that I am a dreamer who never grew up. In my head I am still this crazy teenager who thinks that he can manage everything if I put my mind to it. I still think that I can be a pop star, an Olympic athlete or ... a famous crime author. There are no borders, and no strings that is holding me. But of course ... These dreams are only in my childish head when I am all alone in my car or have the apartment all by myself. In real life I am pretty boring, actually. A father and a grandfather, a husband and a friend. A teacher and a writer.

Five words: Kind. Playful. Seeking. Creative. Workoholic.
That is because I get anxious when I have to much spare-time. I have some creative genes that need to be stimulated, and I love to play with the characters, trying to stretch them as far as they can go. My books are cruel and you might as well say dark and bloody, but me as a person is all kind. Actually I am described as “stupid kind” by my friends and family. My mother and father raised me that way, and I always try to think twice how my actions will effect others around me. Maybe that’s why I am an evil bastard when I sit down writing 😉 Finally, I can be cruel without hurting anyone.

How did you come up with the plot of this first book
I started out writing “Maestro” (Het Meesterwerk) in 2010, but the story that I wrote until the summer of 2012 were rubbish, actually. I wrote without a plan, and suddenly I understood that I didnt even know how it all would come together in the end, and I didnt belive a word of the story myself, so I just deleted it. (!) Then ... The same day, I drove my kid Daniel to his mother, and I heard a Norwegian song on the radio called "Maestro". I listened to the lyrics for the first time, stopped the car, had a cigarette - and understood that the lyrics just gave me a fantastic crime fiction story that I wanted to write. So I did :) It took my 3,5 years from the first word on the screen until it was published in january 2016. I was stunned by the idea of making a thriller that at the same time was a tribute to the crime fiction genre, and this story had a lot of opportunities to do just that. Maestro is ment to be a chocking nerve-wracking thriller, but at the same time a joyful ride were the author playes with the reader.

C: Haakon Nordvik

What character in the book has most of you in it? Viljar?
Yes, sadly enough, Viljar is the one character that has most of my own thoughts and behaviour. His nicotine addiction, his oblique glance to the world and the people he meet, his childish mind and his leisurly way on solving boring rutine-jobs is all me. So I guess I have given him all my down-sides … 😉

Het meesterwerk (Maestro) is your first book and you published in 2016 the book first by yourself. How is the story to Gyldendaal?
The story is the same in the first version and in the Gyldendal-version. Nothing is changed, actually. They did a copyediting and some correction-job of course. But maybe you asked how the story ended up at Gyldendal after I published it myself in January 2016? The answer to that is that I got picked up by the Swedish literature-agent Astri von Arbin Ahlander, and she sold the rights to 15 countries, including Gyldendal in Norway. So, I am a norwegian author who is sold to a Norwegian publisher from Sweden 😊

The foreign rights of your book is sold to 15 countries. What is your feeling about that? How have you celebrate that?
Both my first two books are sold to 15 countries, and the third will come out in Holland as well as in Norway. It is overwhelming. I am extremely glad that my stories are reaching out to so many readers all around the world. It is a fairy tail and a dream come true. The first country that bought “Maestro” were Denmark, and that night when it happened my wife and I had a hilarious party all night long, but after that there hasn’t been that much celebrating. We have bought a new apartment by the seaside in Haugesund, and have travelled a lot.

What kind of books do you like to read yourself?
It is all crime fiction for me. Nothing else. I get inspiration from reading other crime fiction authors, and I get ideas. It has been this way for several years. I got a little tired of reading general fiction when I took my exams in literature, and I find it kind of boring. That doesn’t mean that I don’t recognize quality when I see it. I just don’t take time reading it any more.

Do you have a writing-routine or any writing rituals, and if so, what are they?
I need silence, and I have to check my mailbox and social medias before I write. A bad habbit, but I need to know what happens in the world before I write. I usually write in the morning before anyone is up, or at night when everyone has gone to bed.

Do you plot out your book from start to finish and then write it down or let you your characters lead the story and see where they take you?
I am a planner. I plan and write summary of all the scenes in the book before I start writing it. Every detail is planned up front, and the clues and misleads are cruelly placed where I need the story to take a twist or a turn.

What can distract you from writing?
Everything. My phone, my wife, the internet, TV, sports, media, the cat snoring, … I am easily distracted as you can see. Not because I don’t want to write, but because I am inside a bubble when writing, and everything else happening in the world keeps on making a sting in that bubble.

C: Haakon Nordvik

When did you discover you wanted to be a writer?
Early on. As a kid I loved being at the library just looking at the books, dreaming that my name would be placed on the back of one of them. 10 years old I wrote manuscripts that I read for my friends, and made them actors who could play out the scenes that I wrote. I have always loved writing, and have worked spare time as freelance journalist for nearly 20 years before I ended up as an author.

Scandinavian Thrillers are very popular here in the Netherlands, have you an explanation?
Yes, I think I have. First of all – the quality of Nordic crime fiction authors is extremely good. They know how to write! But then again I think that dutch people find a lot of similarities between their own society and the Scandinavian. Personally I am fund of stories that manage to mix the dark minds and the dark deeds with the Scandinavian way of living and thinking. No heroes with swelling muscles and catchy one-liners beating the crooks with their bare hands. No, instead we have these calm investigators with a real life who use their mind solving the mysteries. And then of course you have the angle of the murderer describing why crimes like this can happen. It makes the stories more interesting and exciting. I think that dutch readers can recognise these qualities in the Nordic noir-stories.

Which Norwegian author can you advise? (Only translated authors)
If you like to read traditionally detective stories with a social twist: Gunnar Staalesen
If you like the down to earth police-investigator with focus on solving the mystery: Jørn Lier Horst
If you like it dark, bloody and creepy: Ingar Johnsrud

If you like journalist-crime at high speed: Thomas Enger
If you like historic mysteries with hidden objects, codes and Dan Brown: Tom Egeland
If you like pure quality literature with suspense and nerve: Karin Fossum

Besides of a writer of books are you a famous crimeblogger: how will that started?
It all started out when my wife published her first novel, and I looked for places on the internet were they talked about books and literature. Suddenly I found this great society of books-bloggers. I thought that I could do the same, only focusing on crime fiction. It became a huge success, and by 2017 over 350.000 readers had visited the blog.

Some other questions:
*If you had to stay on a deserted island for a year, what 3 things would you take with you?
Fresh water for a year, my Kindle, and at last I would take one for the team and bring Donald Trump with me, so the rest of the world would get rid of him for a year.



*If you have someone over for the first time, what do you cook for them?
He he … My little secret 😉 I would make a delicious carrot cake.

*What makes you very happy?
Making other people happy. Seeing my kids managing the world. My wife smiling. My readers telling about their reading-experiences.

*Have you a quilty pleasure by music?
In the 80`s it was all hardrock for me. AC/DC, Iron Maiden, Accept, Dio. Then came the 90`s and I loved the grunge period. B52`s, Nirvana, Soundgarden, Nickelback. The last 20 years I have listened to Norwegian music, and my three books all have their titles from a Norwegian rock-band “Kaizers Orchestra”. Their lyrics of their three songs “Maestro”, “Hjerteknuser” and “Død manns tango” has been an inspiration to the the three books with the same title.
Here can you listen to maestro