Satellieten van de dood van Gunnar Staalesen

 

Privédetective Varg Veum krijgt in zijn kantoor in Bergen een telefoontje van een oud-collega. Het gesprek voert hem vijfentwintig jaar terug in de tijd, toen hij nog werkte bij de jeugdzorg. Destijds werd een jongetje onder tragische omstandigheden bij zijn moeder weggehaald.

Hetzelfde kind was later in zijn jeugd tot tweemaal toe betrokken bij een moord, waar hij de laatste keer als dader voor is veroordeeld. Varg Veum heeft altijd aan zijn schuld getwijfeld.

Het jongetje van toen is nu een volwassen man, vastbesloten om wraak te nemen op degenen die verantwoordelijk zijn voor de vernietiging van zijn leven, en ook Varg Veums naam staat op de dodenlijst.

'Satellieten van de dood' is het dertiende deel met Varg Veum in de hoofdrol, maar het is ook prima los te lezen.

In dit verhaal draait het om Jantje. Varg krijgt een telefoontje en daarna ga je vijfentwintig jaar terug in de tijd. Hier lees je over jeugdzorg en de kennismaking tussen Jantje en Varg. Jantje wordt bij zijn moeder weggehaald door een heftige gebeurtenis.

Dan lees je over de moorden en het lijkt erop dat Jantje hier telkens bij betrokken was. Maar is hij werkelijk schuldig of niet? Varg Veum twijfelde daar zelf namelijk altijd aan, maar de waarheid is nooit boven water gekomen. Nu is het zoveel jaar later en Varg komt erachter dat Jantje uit is op wraak...

Dit verhaal begon heel goed en ik vond vooral Jantje een heel erg interessant personage. Ergens had ik ook medelijden met hem, want hij werd als kind enorm verwaarloosd. De hele tijd vroeg ik mij af of hij betrokken was bij de moorden. Pas op het einde wordt duidelijk hoe alles in elkaar steekt, dus dat was goed opgebouwd.

Echt heel spannend wordt het niet, maar toch was het verhaal wel interessant (de zoektocht naar de waarheid). Op het einde wordt het trouwens wel weer een beetje spannender en het einde was ook behoorlijk heftig, dus dat riep ook weer vragen bij mij op.

Ik denk wel dat ik meer van deze auteur zou willen lezen, want ik ben toch wel benieuwd geworden naar het verdere verloop van bepaalde personages.

3,5 

Silvie

Win Zwarte schapen van Gunnar Staalesen

 

Met slechts een paar foto’s als aanknopingspunt gaat privédetective Varg Veum op zoek naar de verdwenen zus van een vriendin. Dat blijkt een gevaarlijke missie: Veum ontsnapt op het nippertje aan de vuurdood, en van de man die hem meer kan vertellen over deze verdachte brand, wordt later alleen het lijk teruggevonden.

Varg Veum, die intussen ook werkt aan de opdracht om de verblijfsvergunning van een Zuid- Afrikaanse student te verlengen, komt tijdens zijn zoektocht naar de verdwenen vrouw voortdurend in contact met de zwarte schapen uit onze maatschappij. Zijn sympathie voor deze underdogs steekt hij niet onder stoelen of banken, wat niet door iedereen gewaardeerd wordt…

Ik ben zelf fan van de boeken met Varg Veum en 1 van jullie kan het exemplaar Zwarte schapen winnen.

Uit welk land komt de auteur Gunnar Staalesen? Stuur je antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Zwarte schapen.

Als je nog geen lid bent van onze facebookgroep, moet je dat nog even worden.

Waar rozen nooit verwelken van Gunnar Staalesen

 

Je hebt van die boeken dat wanneer je aan de laatste bladzijdes toe bent elke pagina omslaat met een verbaasd gezicht en huh roepend...Ken je dat? En het dat je het dan dicht slaat en gelijk tegen anderen gaat roepen: Lezen!

Het vorige boek van Gunnar Staalesen was de eerste die ik las en ik was verkocht: niet origineel een drinkende privédetective, maar toen het zo'n dikke 10 jaar geleden geschreven werd wel trouwens.
Na het lezen van ‘Waar rozen nooit verwelken’ ben ik fan.

De moeder van Mette roept de hulp van Veum in. De verdwijning van haar 3 jarige dochtertje is bijna verjaard en voor die datum aanbreekt wil ze nog één poging doen om er achter te komen wat er is gebeurd. Je probeert je voor te stellen hoe het moet zijn voor een moeder, maar je gevoelens gaan nogal heen en weer wiebelen tijdens het lezen.
Als Veum gaat spitten in het verleden en de leden van het zogenaamde wooncollectief bezoekt, komen er langzaam nogal wat geheimen naar boven.

Elk geheim zorgt voor een wisseling in je gedachten over hoe het zou kunnen zitten. Een boek met spanning van begin tot einde. Elke keer zijn er nieuwe ontwikkelingen die er voor zorgen dat de situatie net weer in een ander daglicht komt te staan. Elke keer denk je te weten hoe de vork in de steel zit, maar je zit fout. Steeds weer. Heerlijk leidt auteur Gunnar Staalesen je door een flink plot.

Zijn personages zijn sterk uitgewerkt en hoofdpersonage Varg Veum zie je gewoon door de stad Bergen lopen en zijn eeuwige fles Aquavit, en dat is geen water, aan zijn lippen zetten. Tijdens alle spanning komen regelmatig leuke teksten naar voren waar je om moet grijnzen.

Een voorbeeld:
Mijn mondholte was zo droog als een bordenwisser in een klaslokaal in juli.

En dan... het einde. Bizar! Ik zat maar huh, nee joh...
Echt goed bedacht en daarmee een absolute aanrader.

Dikke vette 4,5 Kraaien

 

Gevallen engelen van Gunnar Staalesen

 

Het kostte me lang moeite in het verhaal te komen. Wel las ik de ene na de andere mooi bedachte metafoor, maar het pakte me niet. Tot ik eindelijk in het verhaal kwam en eerlijk gezegd werd het toen genieten. En ontwikkelde het plot tot een iets waarbij de rillingen over je rug lopen en als je dan toch door plotwendingen uiteindelijk ontdekt wie het is en je precies snapt waarom diegene het deed. Eigenlijk een intriest verhaal en de betekenis van de titel van het boek ‘Gevallen engelen’ geeft je een brok in je keel.

Voorbeeld van de teksten uit dit boek:
'De tijd had bij ons allemaal sporen nagelaten. De groeven in mijn gezicht waren dit jaar weer dieper geworden. Na elk seizoen worden er nieuwe zorgen en nieuw verdriet van je gezicht geoogst en Vader Tijd moet elk jaar een beetje dieper in het voren graven.'

Varg Veum (in het voorstukje in het boek staat hoe je het uit hoort te spreken en ik ben hem toch maar gewoon letterlijk Varg blijven noemen) ontmoet op een begrafenis van een oude schoolvriend en lid van de band de Harpers andere oude bekenden. Op een gegeven moment wordt duidelijk dat men het op de leden van de band gemunt heeft.
In 1975 ging de band plotsklaps uitelkaar en men doet erg geheimzinnig wat daar de reden voor is. Heeft die situatie uit het verleden met de moorden van nu te maken? NATUURLIJK!

Maar jij als lezer hebt toch niet snel door wat er nu precies gebeurde en misschien had je dat ook liever niet gelezen.

De personages en gebeurtenissen worden uiterst gedetailleerd neergezet door Gunnar Staalesen.
‘Gevallen engelen’ bevat een razend spannend verhaal met de veel mooie vergelijkingen die je soms nog eens terug leest: zo treffend. Plus een dosis humor tussendoor maken het uiteindelijk voor mij tot een zeer fijne leeservaring. Grappig detail voor de lezer: het speelt zich af in de jaren 80. Totaal niet storend en zelfs wel grappig te lezen over bijvoorbeeld het oude telefoneren met telefoonboeken.

Conclusie:
Ik moest in mijn eerste Varg Veum er even inkomen, maar het smaakt absoluut naar meer. Gelukkig ligt ‘Bittere Bloemen’ al naar mij te lachen.

Dikke vier kraaien, ondanks de stroeve start.

 

Hoe zwaar hebben de recensenten het momenteel?

Wat wordt momenteel in het recensententeam van Thrillerlezers gelezen?

De vliegende Hollander van Frank van Pamelen is even blijven liggen en Tilly wilde hem gelukkig wel oppakken. Ook de nieuwe van Varg veum wordt door Tilly in het buurland gelezen.

Even samenvatting waar de Scandinavische Het uur van de wolf overgaat:
Een landverader die de dood van heel wat verzetslui op zijn geweten heeft, verdwijnt jaren na de orlog ineens spoorloos. Ook voor een andere merkwaardige gebeurtenis, de explosie in een verffabriek in de jaren vijftig, kan niemand verantwoordelijk worden gesteld. Rechercheur Hjalmar Nymark vermoedt een verband tussen deze twee zaken en blijftook na zijn pensionering enig speurwerk verrichten. Op een dag raakt hij in zijn stamcafé aan de praat met privé-detective Varg Veum. Veum wordt meegesleept door de volharding en rechtvaardigheidsstreven van Nymark, met wie hij algauw een hechte vriendschap ontstaat. Daarmee is de grondslaggelegd voor een intensieve speurtocht, waarbij Veum zijn scherpzinnigheid moet aanwenden om zelf niet het slachtoffer te worden, zeker nadat zijn vriend Nymark zijn speurzin met de dood heeft moeten bekopen, bijt Veum zich vast in de ogenschijnlijk onsamenhangende misdrijven.


Ook in het Vlaamse leest Karin De stalker in de nacht van Robert Bryndza en ook pakt ze daarna Cody op, het thrillerdebuut van Bernice Berkleef. Lilian las het boek al vooruit en haar recensie komt op dag van uitkomst online. Tipje van de sluier? Ze is heel enthousiast.

waar gaat Cody over?
Jelka schrikt zich dood als het bedje waar haar zoontje Cody hoort te liggen leeg is. Ze raakt vervolgens helemaal in paniek als ze van de politie hoort dat haar partner Oscar zich op die bloed­hete dag op het bureau gemeld heeft met in de de Maxi-Cosi hun zoontje Cody. Over de toedracht mogen ze haar niks vertellen. Jelka probeert te bevatten wat er gebeurt en probeert terwijl Oscar wordt vastgehouden op het bureau antwoorden te vinden. Maar hoe langer het duurt, hoe meer vragen ze heeft. Kan ze haar man nog vertrouwen? Of wil iemand anders hen iets aandoen? En waarom?

Lilian leest zelf intussen de nieuwe van SK Tremayne Vlak voordat ik stierf . 
Een samnvatting van dit boek:
"Waarom heb je me dit aangedaan, mama, hou je niet van me?'
Het was maar een klein stukje ijs. Gewoon wat botte pech. Maar het was genoeg om Kath Redway, die met haar auto zo het meer van het prachtige Dartmoor National Park in draaide, bijna te doen verongelukken.
Als door een wonder komt ze met de schrik, en een paar blauwe plekken, vrij. Ondanks haar geheugenverlies en de shock waarin ze verkeert is Kath blij dat ze weer terug is in de afgelegen boerderij waar ze woont met haar knappe man Adam en haar verlegen, maar zeer intelligente dochter Lydia. Ze leeft!

Haar gezin is echter verre van opgelucht. Haar man gedraagt zich koeltjes tegen haar, of ronduit boos. Haar dagdromende dochter begint vreemde taal uit te slaan, en houdt niet op over een "man op de hei'. Wanneer ze steeds meer gefragmenteerde, maar ijzingwekkende herinneringen terugkrijgt, realiseert Kath zich dat haar "ongeluk' helemaal geen ongeluk was. Met dat besef stort ze in en vervalt haar leven tot een duistere wereld van angst en dreiging.





In Breda ligt Amsterdam Noir . Wat zegt men daarover?
Amsterdam Noir’, onder redactie van René Appel en Josh Pachter, vertelt over Amsterdam als een stad met een schaduwzijde, een rafelrand. Met bijdragen van Karin Amatmoekrim, René Appel & Josh Pachter, Abdelkader Benali, Michael Berg, Walter van den Berg, Hanna Bervoets, Theo Capel, Loes den Hollander, Murat Isik, Mensje van Keulen, Herman Koch, Max van Olden, Christine Otten, Anneloes Timmerije en Simon de Waal. 
Amsterdam is mooi, levendig en vrijzinnig, maar menselijke emoties als hebzucht, wraak en jaloezie steken ook in deze stad de kop op, met alle gevolgen van dien.
Stuk voor stuk leggen deze schrijvers de duistere kanten van onze maatschappij bloot in een spannend en boeiend verhaal dat zich afspeelt in telkens een andere Amsterdamse buurt of wijk, van het Museumplein tot Tuindorp Oostzaan en van Osdorp tot de Watergraafsmeer.

Ook las ik de nieuwe Hendrik Groen, voor mijn eigen plezier was de bedoeling, maar vond hem echt tegenvallen. Jammer. Ik hoor alleen maar instemming van mensen over dit boek.

Lydia is met Expat exit van Patricia Snel bezig en gaat binnenkort ijverig recensies schrijven. ivm gezondheidsperikelen loopt ze wat achter, dus de zweep moet er over.

Baukje begon in een boek waar ze heel enthousiast over was de eerste hoofdstukken. Tot ik een bericht kreeg dat ze gestopt was. Het boek was van een mooi verhaal verworden tot een survivalgids Hoe te overleven in de jungle, meldde ze. Ze pakte nu maar even een oudje van Karin Slaughter. Pretty boy van Ingrid Oonincx sloeg ze daarvoor ook dicht. Deze werd wel uitgelezen en de recensie verschijnt binnenkort. Als ze Slaughter dicht gaat slaan, moet z everplicht aan de nieuwe Corine Hartman beginnen van de chef.
Ik heb er opvallend weinig over gezien nog. Even wara het boek over gata dan:
Corine Hartmans thriller Groen licht speelt in de Achterhoek, waar een jonge vrouw op uiterst meedogenloze wijze vermoord wordt. Rechercheur Suzan de Winter vreest dat het niet bij dit ene slachtoffer zal blijven. De dader speelt een uitgekiend, tot in detail voorbereid spel, met mensenlevens als inzet. Dan rijst het vermoeden dat er een aanslag gepleegd zal worden op een stadion vol mensen. De tijdsdruk is in één klap immens. De inzet hoog. Suzan kan en wil niet anders: ze doet mee met het laatste spel van de dader. Een spel op leven en dood…


In de maand juli komen sws weinig boeken uit. We hadden zelden zo weinig Verwachtlijstjes. Dus we kunnen lekker wat bijlezen en de stapels wat lager krijgen.. Ik zag dat september en oktober alweer aardig wat leuks hebben staan en dat we dan allemaal hard moeten gaan lezen.

Geniet allemaal lekker van het mooie weer deze periode en sla de bladzijdes maar om daar in alle tuinen en op het strand.

Grote zus van Varg Veum

Auteur: Gunnar Staalesen

Titel: Grote zus
Uitgeverij: Uitgeverij Marmer

Citaat:

“Het spreekwoord dat alle wegen naar Rome leiden, klopte niet. Vanuit Buvik leidden ze naar Bergen.”

Achterflap:

Varg Veum krijgt bezoek van een vrouw die zich tot zijn verbazing voorstelt als zijn halfzuster. Maar ze is niet gekomen om de familie­banden aan te halen, ze wil dat hij haar petekind zoekt, de 19-jarige Emma, die naar Bergen is vertrokken om daar te studeren. Na haar verhuizing uit het studentenhuis is ze spoorloos verdwenen zonder een adres achter te laten.
Het onderzoek voert Veum naar het ruige kustgebied tussen Bergen en Haugesund, waar een criminele motorbende de lakens uitdeelt. Natuurlijk laat Veum zich door het brute geweld niet afschrikken, maar dan neemt de zaak een onverwachte wending die hem ook persoonlijk raakt.

Over de auteur:

Gunnar Staalesen (1947, Bergen Noorwegen) werd na zijn studie aan de universiteit van Bergen in 1987 full-time schrijver. Hij schrijft Staalesen misdaadromans, literaire romans en kinderboeken. Vast hoofdpersoon in de misdaadromans is de privé-detective Varg Veum die werkzaam is in Bergen en zijn mannetje staat.
Varg Veum debuteert als privé-detective in 1977 in het boek Bukken til havresekken. De boeken met Veum ontwikkelen zich tot maatschappijkritische misdaadromans, waarvan er inmiddels een aantal zijn verfilmd. Staalesen won tweemaal Den gyldne revolver, voor Som i et speil in 2002 en voor Rygg i rand, to i spann in 1975, een misdaadroman zonder Veum. Een aantal boeken met Varg Veum zijn naar het Nederlands vertaald. Grote zus uit 2016 verscheen in mei 2018.

Over het boek:

Varg Veum krijgt in zijn kantoor in Bergen het bezoek van Norma Johanne Bakkevik, ze vertelt hem dat ze zijn halfzus is en wil de detective laten uitzoeken wat er met haar petekind Emma Hagland. Ze is verdwenen kort nadat ze in Bergen is komen wonen om daar te studeren. Haar beste vriendin Åsa Lavik, die in Berlijn studeert, heeft ook al lang geen contact meer gehad met Emma. Haar moeder Ingeborg vermoedt dat Emma contact gezocht heeft met haar vader Robert Høie Hansen, die na de scheiding niets meer met zijn dochter wil te maken hebben. Hij is hertrouwd met Liv en ze wonen in Bergen met hun zoon Andreas. De zaak brengt hem naar Haugesund en omgeving, waar Veum stuit op een verkrachtingszaak uit 1975. De daders zijn nooit gevonden en het slachtoffer Veslemøy verblijft sindsdien in een psychiatrisch centrum. Als Varg John in gezelschap ziet van de broers Rorfinn en Åsmund Vangen, leden van de motorclub Bacchus waar de politie al jaren een onderzoek naar voert. De zaak komt in een stroomversnelling, de ontknoping nadert met rasse schreden.

Staalesen laat in Grote zus een behoorlijk aantal personages de revue passeren die schijnbaar allemaal ongelukkig zijn. Daardoor duurt het lang voor de verhoudingen en relaties duidelijk worden. De persoonlijke betrokkenheid van het hoofdpersonage is zeker een meerwaarde. De verkrachtingszaak en de ontwikkelingen rond de motorbende maken het verhaal verwarrend, vooral omdat heel veel informatie gegeven wordt en de verbanden nog niet kunnen gelegd worden. Af en toe moest ik het boek even terzijde leggen om alles even te laten bezinken en aanknopingspunten te ontdekken, wat niet altijd lukte. Algemeen beschouwd is het boek wel aangenaam om lezen vooral door het vlotte taalgebruik en de beknopte omschrijvingen van Bergen en de omgeving waar het verhaal zich afspeelt. De dialogen zijn levendig, doen ter zake en werpen een licht op de verhoudingen. De verhaalwendingen zijn goed uitgewerkt en prikkelen de nieuwsgierigheid waardoor de aandacht wordt vastgehouden. De verschillende verhaallijnen vallen samen, de ontknoping is onvoorspelbaar maar te abrupt en wekt de indruk dat de inspiratie van de schrijver was uitgeput. Na het lezen van dit boek blijft de indruk bestaan dat het verhaal niet helemaal af is. Hoewel de daders gevonden zijn, blijft het zoeken naar de missende schakel die ik althans niet gevonden heb. Het boek heeft me nog enkele dagen beziggehouden, niet omdat het extreem pakkend was maar omdat ik bleef zoeken naar kleine elementen die de plot konden verduidelijken.

Toch is dit een goed geschreven detectiveboek, die de aard van de Noorse bevolking perfect weet te schetsen en ook de overweldigende schoonheid van de natuur beknopt aan bod laat komen. Echter het gevoel iets gemist te hebben laat mij geen andere mogelijkheid dan het te beoordelen met 3,5 kraaien.

Eindbeoordeling:

Originaliteit: 4
Leesplezier: 3
Psychologie: 3
Schrijfstijl: 4
Spanning: 3
Plot: 3

Deze recensie is mits kleine aanpassingen conform de vormgeving ook te lezen op https://www.leveninextratijd.be/

Tilly Hoskens