Uitgebroed met De bunker

 

Jouw thrillerdebuut kwam in oktober 2019 uit. Was je voor je debuut uitkwam al langer met schrijven bezig?

Al van jongs af aan wist ik dat ik schrijver wilde worden. Vroeger dacht ik vooral boeken voor kinderen te gaan schrijven, want die boeken las ik toen. Later veranderde dat in romans, maar eigenlijk is dat altijd meegegaan met mijn eigen interesses. Zeker door de komst van Netflix begon ik steeds meer te houden van spannende verhalen. Ik probeer telkens een boek te schrijven dat ik zelf zou willen lezen. Een paar jaar voor mijn eerste thriller wilde ik graag een boek lezen over Feyenoord, dus schreef ik dat. Dat werd zo positief ontvangen dat ik eindelijk ging geloven dat ik iets kon. Uiteindelijk was dat het zetje in de rug waardoor ik me ook aan thrillers durfde te wagen.

 

Wie was jouw eerste uitgever?

Voor mijn Feyenoord-boek zat ik bij Just Publishers en voor mijn eerste thriller bij Jalapeno Books van Tjeerd Langstraat. Daarna heb ik besloten om zelf een uitgeverij op te richten, TWSS, zodat ik de volledige creatieve vrijheid heb en ook zelf de risico’s draag. Maar de belangrijkste reden was dat ik zelf alles in handen heb. Dat gaat van lettertype tot verschijningsdatum. Als ik een boek schrijf, wil ik het snel de wereld in slingeren. Bij veel grote uitgeverijen kan dat niet. Prima, maar dat heel langdradige proces houdt mij alleen maar op, terwijl ik gewoon door wil met mijn volgende boek.

 

Wat betekende het voor jou dat deze uitgever met jou in zee wou gaan?

Dat was in beide gevallen, dus bij mijn non-fictie boek en bij mijn thriller, een grote opluchting. Ik had nogal vervelende ervaringen met een zeer gerenommeerde uitgeverij. Die hadden mondeling al beloofd dat ze mijn roman zouden uitgeven. Alles was geregeld, het hoefde alleen nog even langs de grote baas. De afspraak om het contract te regelen veranderde plotseling in een heel kort mailtje waarin zonder een reden te noemen verteld werd dat het allemaal niet doorging. Dat doet iets met je vertrouwen in uitgeverijen, maar ook met het vertrouwen in je eigen kwaliteiten. Dus zelfs toen ik mondeling had afgesproken dat mijn boeken zouden verschijnen bij een uitgeverij, dacht ik vooral: ‘Dat moeten we eerst nog maar eens zien.’ Gelukkig hielden die uitgeverijen wel woord en bleek mijn eerste ervaring meteen de slechtste.

 

Weet je jouw eerste reactie nog?

Dat was dus alsnog best wantrouwend. Natuurlijk liet ik dat niet blijken, maar bij mijn non-fictie boek weet ik nog dat ik het pas ging geloven toen ik het in de folder van de uitgeverij zag staan. Ik weet zeker dat ik destijds een brok in mijn keel kreeg, maar ik sluit ook niet uit dat ik een traantje heb gelaten. In ieder geval stond die folder opengeklapt achter mijn laptop, zodat ik bij elk woord dat ik schreef wist waar ik het voor deed.

 

Is jouw debuut nog altijd van speciale waarde voor jou?

Dat vind ik moeilijk om te zeggen. Hoewel er echt maar een stuk of tien mensen mijn roman gelezen hebben, voelt dat nog altijd als mijn echte debuut. Mijn eerste thriller, De Bunker, voelt daarom nog steeds niet echt als ‘mijn eerste’. Wel heb ik heel bewust de boekpresentatie groot aangepakt. Ik had allemaal familie en vrienden uitgenodigd en had WannaWaffle afgehuurd, een eettentje in Zwolle. Daar heb ik een veel te lange speech gehouden en daarna zijn we gaan eten. Het was heel bewust alleen voor bekenden, om te vieren dat er eindelijk ‘echt’ een boek was. Dat is nog altijd – na 14 mei 2017 – de mooiste dag van mijn leven. Met het boek zelf is de band wel iets minder geworden. Bij mijn tweede thriller, De Buitenstaanders, heb ik alles precies gedaan zoals ik het wilde en ik merkte dat ik het jammer vond dat dat bij mijn debuut niet zo was. Daarom verschijnt in februari niet alleen mijn derde thriller, maar ook een herziene uitgave van De Bunker. Alleen al door de vormgeving en het andere lettertype, ben ik opnieuw verliefd geworden op mijn eigen boek.

 

Gebeurt het nog wel eens dat je het terug vastpakt en passages herleest?

Vlak voordat ik iets nieuws schrijf, pak ik vaak mijn oude werk nog eens op. Het vreemde is dat ik dan vaak dingen lees die ik helemaal vergeten ben. Soms sta ik verteld van een passage en moet ik er hard om lachen, maar het gebeurt ook weleens dat ik me kapot schaam. In het dagelijks leven ben ik docent en leerlingen hielden laatst een presentatie over mijn boek. Dat vonden zij grappig om te doen en ik vond het grappig om ernaar te kijken, tot ze een stuk gingen voorlezen. Veel was prima, maar ineens merkte ik dat sommige dialogen helemaal plat slaan. Dat ligt natuurlijk deels aan de intonatie van degene die voorleest, maar misschien moet ik leerlingen voortaan mijn manuscripten hardop laten lezen, om te horen waar het nog beter kan.

 

Weet je nog hoe het publiek reageerde op jouw debuut?

Omdat ik bewust heb gekozen voor eerst een kleine uitgeverij en daarna mijn boeken zelfs zelf ben gaan uitgeven, is de doelgroep niet heel groot. De mensen die het lezen zijn overwegend positief. Mijn debuut, De Bunker, gaat over mensen die in actie komen tegen de macht. Het onderwerp moet je liggen, maar als het je eenmaal ligt, merk ik dat mensen het heel erg waarderen. De Buitenstaanders was een stuk toegankelijker, dat gaat over vriendschappen, jaloezie en hoe dat uit de hand kan lopen. Ook daarop zijn de reacties vooral heel positief.

 

Was het een groot succes qua leesreacties en verkoop?

Qua reacties wel. Qua verkoop valt het mee. Ik kom elke keer uit de kosten en van de winst boek ik een huisje ergens in de natuur om aan mijn volgende boek te werken. Ik doe het in eerste instantie puur voor de lol. Veel mensen reageren wel door te zeggen dat mijn boeken een groter publiek verdienen. Misschien is dat waar, maar ik doe het liever op mijn manier met honderden lezers dan op de manier die een ander wil met duizenden lezers.

 

In Vlaanderen en Nederland?

Eigenlijk zijn mijn thrillers alleen door Thrillerlezers de landsgrenzen gepasseerd. Beide boeken zijn behandeld in een leesclub. Dat was fantastisch om mee te maken. De lezers waren heel begaan en stelden ook vragen over bepaalde keuzes die ik heb gemaakt. Tegelijkertijd waren ze ook heel eerlijk. Zo dacht ik bij mijn tweede boek dat een van de hoofdpersonen heel sympathiek was, maar alle lezers zeiden juist dat het me zo goed gelukt was om haar neer te zetten als een bitch. Niet mijn bedoeling, maar wel grappig en leerzaam. Hopelijk gaat ook mijn volgende thriller, De Baron, richting België. Ik schrijf niet om een zo groot mogelijke doelgroep te bereiken, maar je zal me ook echt niet horen klagen als ik straks in de weekenden langs boekhandels in België moet voor signeersessies. Zolang de friettent maar open is.

 

Kwam het boek in de VN thrillergids en hoe werd het boek daarin beoordeeld?

Nee, eigenlijk is er – behalve bij sites als Hebban en Goodreads – maar één recensie geweest en dat was van NBD Biblion. Die waren positief en dat zorgde ervoor dat mijn boeken in veel bibliotheken te vinden zijn. Kranten en tijdschriften besteden er weinig aandacht aan. Dat is ook prima. Ik doe het voor mijn eigen plezier en de reacties van lezers zijn altijd leuker dan die van mensen die betaald krijgen om op zoek te gaan naar negatieve aspecten. Lezers geven gewoon eerlijk aan dat bepaalde personages oppervlakkig zijn of dat ze het einde kut vinden, zonder dat ze nou als doel hebben om jouw verkoop te bevorderen of te verpesten. Zolang mijn lezers vaker positief zijn dan negatief, ga ik door. Daar heb ik geen recensenten voor nodig.

 

Zou je het verhaal weer zo schrijven?

Als ik nu vanaf nul zou beginnen, zou het verhaal totaal anders worden. Dat heeft echter niks te maken met het boek, maar alles met de realiteit. In De Bunker beschrijf ik bijvoorbeeld dat mensen door de overheid afgeluisterd worden en dat de overheid controle wil over de burger. Als ik daar nu over zou schrijven, zou ik me denk ik gedwongen voelen om de hele coronasituatie in het boek te gooien. Dat vind ik eigenlijk totaal niet interessant, maar de dingen die ik voor mijn boek heb verzonnen, stellen geen reet voor als je kijkt naar QR-codes, 2G en al die dingen. Maar ik wilde vooral een spannend verhaal schrijven, niet kritiek hebben op een bepaalde partij of wat dan ook. Daarom ben ik zo blij dat mijn boek vlak voor corona verscheen. Het is nu gewoon een spannend verhaal over mensen die in opstand komen en over verborgen agenda’s. Als je het leest, denk je hopelijk niet aan de realiteit van nu. Dus zou ik het anders schrijven? Ja. Wil ik dat? Nee.

 

De nieuwe versie van mijn debuut De Bunker komt 28 februari uit, tegelijkertijd met mijn derde thriller: De Baron. Mijn boeken zijn gesigneerd te verkrijgen via www.twss.nl

 

 

Boekvonnis De bunker van Hannah De Vries

Wij draaiden deze maand oa de leesclub met De bunker van Hannah de Vries. Na het toevoegen van Bob Dijkgraaf, de auteur raakten wat deelnemers in de war, maar daarover straks meer bij de vragen die men stelde aan hem.

Eerst waar De bunker over gaat (de achterflap):

Niemand wordt gespaard. Niemand is nog zeker van zijn baan. Niemand kan zich voor ons verschuilen. Wij zijn De Bunker en vandaag openen we de aanval.

"Vandaag is de dag dat de politiek zoals wij die kennen voor altijd zal veranderen. De komende honderdvijftig dagen zullen we elke dag informatie openbaren over een lid van de Tweede Kamer. Vandaag om drie uur is de eerste politicus aan de beurt. Niemand wordt gespaard. Niemand is nog zeker van zijn baan. Niemand kan zich voor ons verschuilen. Wij zijn De Bunker en vandaag openen we de aanval.'

Journaliste Hannah de Vries ziet van dichtbij hoe de geheimzinnige organisatie De Bunker met de week populairder wordt. Grote onthullingen kosten Tweede Kamerleden de kop, wat de steun voor de mysterieuze groep alleen maar doet groeien. Terwijl steeds meer mensen zich aansluiten bij De Bunker, ziet Hannah ook de keerzijde. Langzaam maar zeker begint ze te twijfelen aan de intenties van De Bunker. Wanneer de populairste politicus van het land een dag voor de verkiezingen vermoord wordt, is het aan Hannah om de waarheid te achterhalen.

Hannah de Vries (1989) is journaliste en schrijft voor verschillende media, waaronder Het Nieuwe Dagblad. Ze won tweemaal de belangrijkste journalistieke prijs van het land, voor haar reportages over de oorlog tegen IS en haar undercoverwerk bij De Bunker. De Bunker is haar debuut.




De deelnemers:
Jacqueline Musch als begeleider
Hilona Schaft-Mol
Renneke Bogerd-Grootbluemink
Anita Schroeyers
Lieselotte Danneels


De cover: hot or not?
Iedereen vindt de cover anatrekkelijk, al benoemt ook iedereen wel dat ze een tunnel zien ipv een bunker. De opmerking van Hilona is kenmerkend voor de reacties:
De cover intrigeert al zie ik er eerder een donkere tunnel in met aan het einde het licht. De rode titel spat er af en ik zou dit boek zeker oppakken om de achterflap te lezen.

Verwachting
Lieselotte heeft door debuten te lezen al vaak leuke nieuwe talentvolle schrijvers ontdekt die anderen misschien links zouden laten liggen.
 Anita vraagt zich al wat af hoe het zit met die auteursnaam: "Heb ik het goed begrepen dat Hannah de Vries een personage in het boek is? De schrijfster/schrijver/journaliste in het boek, dat vind ik heel speciaal en dat kan voor een interessant perspectief zorgen!"

Wat vinden zij halverwege?
Hilona is enthousiast:
Ik ben nu net over de helft van het boek en ik geniet. Het verhaal is goed te volgen, de meeste hoofdpersonages zijn goed uitgediept ondanks dat er toch ook nog veel vragen blijven bestaan. Goed gekozen thema, erg leuk en intrigerend om te lezen en ondertussen nu ik steeds verder in het verhaal zit vind ik het maar moeilijk om het boek weg te leggen.

Jacqueline
 Door de vragen die het intrigerende en boeiende verhaal oproept wil ik weten hoe het verder gaat en aangezien er de moord nog niet is gepleegd....... ben ik super nieuwsgierig!👊 De personages spreken mij aan maar geef daar aan het einde mijn oordeel over. Kan ze nog niet allemaal peilen.


Renneke
Ben nu bijna op de helft en ik vind het een geweldig boek. Kan me voorstellen dat dit de realiteit is. De personages zijn intrigerend en zorgen dat ik meer over ze wil weten, hun drijfveer, de waas van geheimzinnigheid en hoe het afloopt.

Anita
Ben ook op de helft en het boek heeft me in zijn greep. Wat een geheimzinnigheid en Hannah die heeft het niet gemakkelijk. Zo realistisch geschreven! Ik ben benieuwd wie het niet gaat overleven; vraag me af of ik in de juiste richting denk.

Lieselotte heeft het boek al bijna uit (nog 15 blz) als nog geeneens iedereen het boek heeft. Genoeg enthousiasme dus.



Vragen aan Bob (geselecteerd)
*Zoals aangegeven raakte men bij start wat in de war van de naam op het boek en de persoon die meedeed in de leesclub.
Lieseloote merkte op: Oei, even dubbel gechecked maar het boek is toch door Hannah de Vries geschreven?

Bob:
Die vraag krijg ik zeker vaak en ik snap hem ook heel goed. Het heeft meerdere redenen. De gekozen naam is een combinatie Hannah omdat ik dat een mooie naam vind en de meisjesnaam van mijn moeder. Ik vond het mooi om haar te eren door middel van dit pseudoniem.

De tweede reden is echter misschien nog wel belangrijker. Een van mijn favoriete ‘thrillers’ is ‘De waarheid over de zaak Harry Quebert’ van Joel Dicker. Dat zit een beetje tussen een thriller en een roman in, maar oké. Dat boek gaat over een schrijver die een boek schrijft over de moord die een andere schrijver al dan niet gepleegd heeft. Het hoofdpersonage heet Marcus Goldman en het hele boek lang neemt dat personage je mee in het schrijfproces van het boek. Als je van lezen en schrijven houdt, is dat fascinerend om te lezen. Het wekt echt de illusie dat je de totstandkoming van het boek kan volgen en dat de personages dus wel echt moeten zijn. Wat dat in mijn ogen verpest, is het feit dat op de voorkant dan niet Marcus Goldman staat, maar Joel Dicker. Weg illusie.

Dit boek is geschreven alsof hoofdpersoon Hannah de Vries een boek schrijft over De Bunker en dan vond ik het dus tof om zelf dan wel die illusie in stand te houden. En omdat ik weinig geef om mijn eigen naam op een boek, was de keuze snel gemaakt

 *Komt er nog boek van Hannah? Of blijf het bij deze? En als je nog boeken uitgeeft onder welke naam?

Bob:
Omdat ik het idee wel echt gekoppeld heb aan het personage Hannah, denk ik niet dat er nog meer komen onder deze naam. Ook omdat ik nu al ideeën heb voor vijf andere thrillers waar zij sowieso niet in zal voor komen.

Bij die boeken ga ik weer andere namen gebruiken. De volgende komt volgend jaar in de zomer uit onder de naam Erik van der Linden en dan volgt een trilogie onder de naam Niels Beukers. Dan heb ik alle familienamen wel zo’n beetje gehad, dus voor het vijfde idee zoek ik nog een pseudoniem, maar dat duurt nog wel even.

Maar dan komt het belangrijkste gedeelt, want wat vinden de deelnemers als het boek uit is?

Hilona
De schrijfstijl is boeiend, de personages worden goed uitgewerkt en het verhaal leest vlot weg. De politieke gebeurtenissen volgen elkaar snel op, geschreven met een knipoog naar herkenbare situaties uit de hedendaagse politiek en met genoeg wendingen om het voor mij als lezer spannend te houden. Al lezende werd ik af en toe een beetje op het verkeerde been gezet met uiteindelijk een ontknoping die ikzelf niet zag aankomen.

Ik heb erg genoten van dit boek en kijk uit naar nieuwe boeken van deze schrijver. Voor liefhebbers van een goede psychologische politieke thriller kan ik de bunker van harte aanbevelen.

Jacqueline
In het boeiende verhaal zit voldoende spanning op het psychologische vlak en vinden veel politieke intriges plaats. Sommige gebeurtenissen zijn zelfs op waargebeurde situaties gebaseerd (deze zijn herkenbaar). Maar hoe goed en boeiend de psychologische spelletjes en politieke intriges ook zijn uitgewerkt en beschreven was de aanwezige spanningsboog voor mij niet voldoende. Ik was dan ook blij dat de op de achterflap aangekondigde moord plaats vond. Vanaf dat moment werden de eerdere gebeurtenissen maar ook inhoud van gesprekken onderzocht naar hints die betrekking konden hebben naar het oplossen van de moord.

De Bunker is een realistisch, bijzonder en politiek verhaal dat in een soort van dagboekvorm is geschreven. De auteur heeft een vlotte schrijfstijl waardoor het verhaal makkelijk weg leest.
Ik kan alleen maar adviseren wanneer je van psychologische spelletjes en politieke intriges houdt dit zeker een boek is om aan je boekenkast toe te voegen!


Lieselotte
Er is ervoor gekozen om als schrijfster Hannah De Vries op de cover te zetten, de naam van het hoofdpersonage, maar eigenlijk werd het boek geschreven door Bob Dijkgraaf. Wat origineel is. Zo is het echt het dagboek van Hannah.
De bunker is een debuut die meteen zijn stempel drukt. Het is heel realistisch geschreven en zet de lezer tot nadenken.

De Vries/Dijkgraaf heeft een vlotte schrijfstijl. De puzzelstukjes worden net al broodkruimels verspreid, tot op het eind alles op zijn plaatst valt. Je bent echt verrast als lezer bij de ontknoping.
De personages zijn goed uitgewerkt waardoor je je als lezer goed in ze kan inleven.
Na het lezen van de bunker houdt het boek je wel nog even in zijn greep, het is er eentje die je bij blijft. Voor wie graag een politieke thriller leest is deze zeker een aanrader.
Ik heb van het boek genoten en hoop nog meer te lezen van deze schrijver.

Renneke
Het is een zeer boeiend en psychologisch verhaal over de politiek en zijn tegenstanders, ook kom je herkenbare situaties tegen, waardoor het heel dichtbij komt. Vele vragen bleven me achtervolgen tijdens het lezen en wilde ik de antwoorden weten,

De personages zijn intrigerend en zorgden dat ik meer over ze wilde weten, hun drijfveer, het waas van geheimzinnigheid en hoe het zal aflopen.
Het einde heeft mij totaal van mijn sokken geblazen, zo onvoorspelbaar, je moet dit echt gaan lezen.

Anita
Van bij het begin dringen een aantal vragen zich op. De spanning bouwt zich langzaam op, de sfeer wordt geleidelijk aan grimmiger. Het geheimzinnige gedrag van de leden van De Bunker hult het verhaal in mysterie.
En dan belandt het verhaal in een hogere versnelling en kan je niet anders dan ademloos verder lezen. Bladzijde na bladzijde, het leestempo gaat de hoogte in, en dan … wat een ontknoping!
Het plot is goed onderbouwd en laat zich niet te vlug raden. De schrijfstijl is vlot en to he point. De verwijzingen naar The Newsroom, The West Wing en Don Quichot zijn knap verweven in de puzzel die ‘De Bunker’ is.

Alle deelnemers gaven het boek vier kraaien, dus dat was dit keer makkelijk optellen en delen.

Reactie Bob:


Het was best spannend om als schrijver in een leesclub geplaatst te worden over je eigen boek. Tot nu toe hadden vooral bekenden het gelezen en die waren allemaal enthousiast, maar dat zijn ze bij alles wat ik maak. Hier had ik plotseling te maken met lezers die mij niet kennen en dus geen enkele reden hebben om zich enthousiaster voor te doen dan ze zijn. Gelukkig waren de lezers wel enthousiast. Het onderwerp van het boek is vrij specifiek en toch wist het de lezers te boeien.

Dat is voor mij als schrijver goed om te horen, maar het was net zo goed om de kritiekpunten te zien. Geen enkel boek is perfect en met een beetje zelfreflectie zie je dat ook wel in, maar wat jij minder vindt hoeft de lezer niet per se als storend te ervaren. Op sommige punten kwam ik erachter dat ik te kritisch was op mezelf terwijl ik bij andere punten goed had aangevoeld dat dat beter kon. Zo leer je als schrijver en dat zou niet kunnen als de leesclub geen veilige omgeving was.

Al met al was het een geweldige ervaring om gelezen te mogen worden en ik wil de leden van de leesclub dan ook bedanken voor hun openhartigheid en hun enthousiasme. Op naar het volgende boek!


Ik wil de auteur hartelijk bedanken voor de enthousiaste deelname en natuurlijk jalapeño books voor de boeken.

De bunker van Hannah De Vries

Titel: De Bunker

Auteur: Hannah de Vries

Uitgeverij: Jalapenobooks.com

Publicatiedatum: november 2019

Recensie door: Jacqueline

Sterren / kraaien: 3,5

Cover

En aan het einde van de tunnel glooit er licht.....zie ik 2 silhouetten. Zijn ze ontsnapt uit de bunker of gaan ze schuilen? In ieder geval een intrigerende cover die mij zeer zeker uitnodigt om de achterflap te lezen.

Achterflap

Vandaag is de dag dat de politiek zoals wij die kennen voor altijd zal veranderen. De komende honderdvijftig dagen zullen we elke dag informatie openbaren over een lid van de Tweede Kamer. Vandaag om drie uur is de eerste politicus aan de beurt. Niemand wordt gespaard. Niemand is nog zeker van zijn baan. Niemand kan zich voor ons verschuilen. Wij zijn De Bunker en vandaag openen we de aanval.’

Journaliste Hannah de Vries ziet van dichtbij hoe de organisatie met de week populairder wordt. Grote onthullingen kosten Tweede Kamerleden de kop, wat de steun voor de mysterieuze groep alleen maar doet groeien. Terwijl steeds meer mensen zich aansluiten bij De Bunker, ziet Hannah ook de keerzijde. Langzaam maar zeker begint ze te twijfelen aan de intenties van De Bunker. Wanneer de populairste politicus van het land een dag voor de verkiezingen vermoord wordt, is het aan Hannah om de waarheid te achterhalen.

Hannah de Vries (1989) is journaliste en schrijft voor verschillende media, waaronder Het Nieuwe Dagblad. Ze won tweemaal de belangrijkste journalistieke prijs van het land, voor haar reportages over de oorlog tegen IS en haar undercoverwerk bij De Bunker. De Bunker is haar debuut.

Mijn mening


Hannah de Vries haar carrière als journaliste is na de reportages die ze heeft gemaakt over de oorlog tegen IS wat in het slop geraakt.

Dit verandert op het moment dat de organisatie van De Bunker Hannah benadert met informatie over leden van de Tweede Kamer die er inklapt als een bom!

In het boeiende verhaal zit voldoende spanning op het psychologische vlak en vinden veel politieke intriges plaats. Sommige gebeurtenissen zijn zelfs op waargebeurde situaties gebaseerd (deze zijn herkenbaar). Maar hoe goed en boeiend de psychologische spelletjes en politieke intriges ook zijn uitgewerkt en beschreven was de aanwezige spanningsboog voor mij niet voldoende. Ik was dan ook blij dat de op de achterflap aangekondigde moord plaats vond. Vanaf dat moment werden de eerdere gebeurtenissen maar ook inhoud van gesprekken onderzocht naar hints die betrekking konden hebben naar het oplossen van de moord. Want klopte de aanhouding van de verdachten wel? Vanaf dat moment ben ik weer helemaal bij de les en kan het boek dan niet wegleggen.

De Bunker is een realistisch, bijzonder en politiek verhaal dat in een soort van dagboekvorm is geschreven. De auteur heeft een vlotte schrijfstijl waardoor het verhaal makkelijk weg leest.

De ontwikkeling van meerdere personages vind ik goed. De personages van Hannah en Daan zijn daarnaast erg goed uitgediept. Maar ook de ontwikkeling van Fatima vond ik plezierig om te lezen.

De ontknoping van wie nog meer achter de organisatie De Bunker zat was voor mij deels een verwachtte en deels een verrassing. Hierover kan ik niet uit de school klappen, ik kan alleen maar adviseren wanneer je van psychologische spelletjes en politieke intriges houdt dit zeker een boek is om aan je boekenkast toe te voegen! De Bunker krijgt van mij 4 kraaien.

Spanning: 3,5

Psychologische ontwikkeling personages: 4

Leesplezier: 3,5

Schrijfstijl: 4

Plot: 4

Originaliteit: 4

Vandaag komt uit....

De Bunker van Hannah De Vries komt vandaag uit. Een boek van de jonge uitgeverij Jalapeno Books met eigenaar Tjeerd Langstraat

Waar gaat hij over?
Vandaag is de dag dat de politiek zoals wij die kennen voor altijd zal veranderen. De komende honderdvijftig dagen zullen we elke dag informatie openbaren over een lid van de Tweede Kamer. Vandaag om drie uur is de eerste politicus aan de beurt. Niemand wordt gespaard. Niemand is nog zeker van zijn baan. Niemand kan zich voor ons verschuilen. Wij zijn De Bunker en vandaag openen we de aanval.’

Journaliste Hannah de Vries ziet van dichtbij hoe de organisatie met de week populairder wordt. Grote onthullingen kosten Tweede Kamerleden de kop, wat de steun voor de mysterieuze groep alleen maar doet groeien. Terwijl steeds meer mensen zich aansluiten bij De Bunker, ziet Hannah ook de keerzijde. Langzaam maar zeker begint ze te twijfelen aan de intenties van De Bunker. Wanneer de populairste politicus van het land een dag voor de verkiezingen vermoord wordt, is het aan Hannah om de waarheid te achterhalen.

Wie is Hannah?
Hannah de Vries (1989) is journaliste en schrijft voor verschillende media, waaronder Het Nieuwe Dagblad. Ze won tweemaal de belangrijkste journalistieke prijs van het land, voor haar reportages over de oorlog tegen IS en haar undercoverwerk bij De Bunker. De Bunker is haar debuut.

OPROEP LEESCLUB

Ik dacht van kom, het wordt weer eens tijd voor een leesclub en wel met De bunker van Hannah de Vries. De cover lieten wij in de facebookgroep zien en daar kwamen vele enthousiaste reacties op.

Waar gaat De bunker over?

Niemand wordt gespaard. Niemand is nog zeker van zijn baan. Niemand kan zich voor ons verschuilen. Wij zijn De Bunker en vandaag openen we de aanval.

"Vandaag is de dag dat de politiek zoals wij die kennen voor altijd zal veranderen. De komende honderdvijftig dagen zullen we elke dag informatie openbaren over een lid van de Tweede Kamer. Vandaag om drie uur is de eerste politicus aan de beurt. Niemand wordt gespaard. Niemand is nog zeker van zijn baan. Niemand kan zich voor ons verschuilen. Wij zijn De Bunker en vandaag openen we de aanval.'
Journaliste Hannah de Vries ziet van dichtbij hoe de organisatie met de week populairder wordt. Grote onthullingen kosten Tweede Kamerleden de kop, wat de steun voor de mysterieuze groep alleen maar doet groeien. Terwijl steeds meer mensen zich aansluiten bij De Bunker, ziet Hannah ook de keerzijde. Langzaam maar zeker begint ze te twijfelen aan de intenties van De Bunker. Wanneer de populairste politicus van het land een dag voor de verkiezingen vermoord wordt, is het aan Hannah om de waarheid te achterhalen.



Is dit een boek dat jou wel ligt en vind je het leuk om er in een besloten Facebook-groep over dit boek te praten? Dan is dit jouw kans om deel te nemen.

Onze voorwaarden:
-          Je kan het boek in maximaal drie weken uitlezen en binnen die tijd een recensie schrijven
-          Je doet actief mee in de lezersgroep en beantwoordt alle vragen in elk blok. Hierin komen vragen over de inhoud, de cover, enz. Tijdens die 3 weken verschijnen extra vragen die ook beantwoordt moeten worden.
-          Je kan binnen 3 dagen starten zodra je het boek toegestuurd krijgt
-          Je zet een foto van ontvangst bij aanvang in de groep en op jouw eigen tijdlijn. Mocht je twitter en insta hebben, dan ook graag daar. Met #leesclubthrillerlezers #Debunker
-          Na afloop van de leesclub zet je je recensie op 1 of meerdere van de volgende sites: /Bol/Goodreads/Bruna/Hebban met #boekvonnis

Is dit iets wat jij wil doen? Stuur dan zo snel mogelijk een mail naar thrillerlezersblog@gmail.com met als titel Leesclub De bunker. Vermeld heel duidelijk of je digitaal of van papier lees.

Meldt je aan voor 26 oktober as