Het Moezelmeisje van Marielle Boersma

 

Ik hoop dat voor ‘Het Moezelmeisje’ de druiven niet zo zuur zijn als die waar de moezelwijn van gemaakt was in 1981, ik werkte toen op een Rijnvaartschip en tijdens die Rijnreis deden wij ook het prachtige plaatsje Cochem aan. Tijdens een van de vele reizen kwam er een wijnboer daar aan boord om de gasten verschillende moezelwijnen te laten proeven. Jemig, ik was net 18 en wat vond ik die wijn zuur.

 

‘De wijn kan dus best wrang zijn.’

 

Hopelijk is de alcoholvrije wijn die Emma wil gaan maken op de wijnboerderij van haar familie wel lekker zoet. Want met dat idee heeft Emma contact gezocht met haar broer Nico. Haar vader en Nico zijn 15 jaar geleden van de een op de andere dag vertrokken en ze hebben elkaar nooit meer gezien. Of dat in dit geval erg is, gezien wat er allemaal in het gezin is gebeurd, is maar de vraag want vaderlief kon onder andere zijn handjes niet thuis houden. Wanneer Emma haar stoute schoenen heeft aangetrokken en onverwachts bij Nico voor de deur staat is hij natuurlijk erg verbaasd. Wanneer hij vol trots Emma rondleidt op de wijnboerderij vervalt hij al snel in zijn oude treiterende gedrag wat hij vroeger ook altijd deed. Is Emma zo verstandig genoeg om daar niet op te reageren?

Een dag later, wanneer Emma een zakelijke afspraak heeft met Nico komt hij niet opdagen. Wanneer Emma haar moeder snikkend aan de telefoon krijgt begrijpt ze al snel dat er wat vreselijks met Nico is gebeurd, hij ligt namelijk in coma. Emma is vastbesloten en neemt samen met haar moeder intrek in het huis van Nico om het bedrijf draaiende te houden en haar eigen alcoholvrije wijn te ontwikkelen. Dit klinkt makkelijker dan dat Emma denkt, zeker ook wanneer de groep druivenplukkers willen weten waar hun vriendin is gebleven. Emma begint zich zorgen te maken, haar broer in ziekenhuis, een druivenplukster vermist, wat gebeurt er allemaal op de wijnboerderij in Cochem???

 

Emma haar personage heeft littekens door alles wat ze vroeger in het gezin heeft meegemaakt en is niet zonder reden naar Cochem vertrokken. Stukje bij stukje wordt door de auteur op een spannende en meeslepende wijze onthuld wat er vroeger allemaal is gebeurd, hoe dit Emma heeft gevormd en wat dit met haar heeft gedaan. Het is een rollercoaster aan emoties. Een ding heeft ze nooit kunnen begrijpen waarom haar broer Nico, die ouder is, haar nooit heeft geholpen. Maar ze wil hoe dan ook het gemanipuleer, uitbuiting en mishandeling stoppen!

 

Angelika, de leidster van de druivenplukkers, gaat op zoek naar haar vriendin Olga. Door Olga heeft ze haar vaderland Roemenië achter zich gelaten en met de groep druivenplukkers het avontuur aangegaan. Voor Cochem zijn ze al op vele plaatsen geweest waar ze druiven hebben geplukt maar nergens zijn ze zo slecht behandeld dan hier. Olga was kort voor haar verdwijning de huishoudelijke hulp van Nico geworden. Angelika maar ook de groep wil weten waar Olga is gebleven en Angelika zorgt ervoor dat zij in het huis voor Emma komt te werken. Wanneer Emma er achter komt dat Henk de opzichter, dit zomaar niet toestaat en daarvoor een tegenprestatie van Angelika verwacht, steekt Emma daar een stokje voor en probeert het vertrouwen van Angelika te winnen.

 

‘De nacht geeft geuren prijs die de zon overdag laat verdampen.’

 

Marelle Boersma heeft ‘Het Moezelmeisje’ onderverdeeld in vele korte hoofdstukken. Per personage, per gebeurtenis en soms zelfs meerdere dagdelen van een dag. Gezien de vele personages, welke goed zijn beschreven, ben ik blij met de korte hoofdstukken want er komen veel actuele kwesties langs. Ik vind het echt knap van de auteur hoe ze zoveel kwesties en gebeurtenissen in dit verhaal heeft kunnen verwerken. De verhaallijnen lopen goed in elkaar over en vormen een geweldig verhaal met een verrassend einde! Daarnaast weet Marelle Boersma mooie zinnen maar ook rake zinnen te maken waardoor de emotie’s de soms heftige angstige of boze maar soms ook hele mooie ontroerende stevig bij mij binnen komen. ‘Het Moezelmeisje’ krijgt van mij dan ook 4 kraaien!

 

Jacqueline

*met toestemming geplaatst

Verdoemd van Mariska Overman

Titel :Verdoemd

Auteur: Mariska Overman

Uitgeverij: De Crime Compagnie

Publicatiedatum: januari 2019R

Recensie door Baukje

Waardering: drie kraaien 
 Met dank aan de Crime Compagnie voor het recensie exemplaar

Achterflap

Drie jonge mensen.
Drie zelfdodingen.
Klopt dat wel? Of is er meer aan de hand?
Isabel Dieudonné, specialist postmortale zorg en ex-rechercheur ontrafelt beetje bij beetje een duistere waarheid. Ze bijt zich vast in de zaak maar verliest daarbij zichzelf uit het oog.

De cover

Een vrouwengezicht achter een venster vol ijs dat ze met haar hand wegveegt. De titel in vrij grote, hardroze letters met daaronder, in wit, de naam van de auteur.

Als ondertitel ‘Wat is het verpletterende geheim achter de dood van drie jonge mensen’.

Mijn mening

Het eerste dat bij mij opkomt is, een commerciële cover. Een cover, die ook  het handelsmerk van de uitgeverij lijkt te zijn. Mijn advies is om eens af te stappen van het gegeven dat vrouwenthrillers een vrouw op de cover horen te hebben. Waar het heel veel covers geleden nog spannend en vernieuwend was, is het nu saai en geen uiting van lef.

Wat ik belangrijk vind is dat een cover bij het verhaal past. In dit geval is dat niet zo. Het ijs komt in het hele verhaal niet voor en de hoofdpersoon is weliswaar een vrouw maar daar houdt elke vergelijking met deze foto dan ook op.

Kijkende naar het verhaal, waar toch vooral de worsteling van een paar pubers de rode draad is, zou veel spannender en verrassender kunnen. Dit komt in deze cover totaal niet tot uiting.

Het verhaal

Isabelle Dieudonné is nog slechts zijdelings bij de recherche betrokken wanneer ze het lichaam van een tiener op haar tafel in het mortuarium krijgt.

Daan, Sara en Jelte zijn drie pubers die elkaar voornamelijk in de coffeeshop ontmoeten waar ze hun tijd veelal stoned doorbrengen. Alle drie de jongeren worstelen met hun leven, hun achtergrond, met zichzelf en vinden elkaar daarin.

Wanneer Jelte een geheim uit zijn verleden uit de doeken doet, besluiten de drie wraak te nemen. Maar is dit wel zo verstandig en sprak Jelte wel de waarheid tegen zijn twee vrienden?

Het jonge lichaam dat Isabelle klaar maakt om aan de nabestaanden te tonen, raakt aan de herinneringen uit haar eigen puberteit. Hierdoor gaan bij haar alarmbelletjes af die steeds harder gaan rinkelen wanneer blijkt dat dit de derde zelfdoding is van een tiener op dezelfde plek.

Samen met Damon, rechercheur, gaat ze op onderzoek uit, in de overtuiging dat hier geen sprake is van zelfdoding maar van moord. Wanneer die vermoedens echter niet omgezet kunnen worden in concrete bewijzen wordt Damon van de zaak afgehaald. Voor Isabelle betekent dit echter niet einde verhaal. Zij bijt zich vast in de zaak en neemt daarbij risico’s die niet zonder gevolgen blijven.

Het verhaal wordt verteld in twee tijdlijnen. Het heden, met voornamelijk Isabelle als perspectief, en het verleden, met de pubers als perspectief. Gaandeweg komen deze lijnen bij elkaar.

Mijn mening

Ik hink enorm op twee benen bij de beoordeling van dit boek. Overman is overduidelijk gegroeid. Haar schrijfstijl is sterk verbeterd en ze gebruikt mooie zinnen en metaforen. Soms is het bijna literair en ik heb daar enorm van genoten.

Ook het idee voor dit verhaal, de worsteling van pubers, het ondoordachte doen en niet denken, de emoties die harder in het hoofd vechten dan de ratio, zijn goede ingrediënten voor een prima boek.

Toch heeft het verhaal me geen moment geraakt. Sowieso vind ik het wat rommelig aandoen met name de gebeurtenissen in het verleden.

Verder wordt een paar keer een bekend televisieprogramma aangehaald op een manier die op mij erg geforceerd overkomt en wordt er regelmatig gebruik gemaakt van songteksten. Iets waar ik niet van hou en inmiddels wel een uitgekauwd kunstje vind. Op mij komt het gebruiken van songteksten om een sfeer neer te zetten, over als een tekortkoming van de auteur. Iets als ‘beter goed gejat dan slecht verzonnen’. En in het geval van Overman denk ik niet dat het nodig is, zeker niet als ik kijk naar haar groei.

Toch is dit allemaal nog een kwestie van smaak.

Wat me echt stoorde waren de personages. Daar waar Peter, en in iets mindere mate Damon, nog goed uitgewerkte personages zijn die onder je huid kruipen, is Isabelle een onsympathiek chagrijnig mens met een alcoholprobleem en een hoop issues. De jongeren zijn ook tieners waar ik weinig gevoel bij krijg. Sowieso stoort het veelvuldig alcoholgebruik in het boek me enorm. Ook het bijna als normaal beschreven drugsgebruik vind ik teveel, al heeft dat laatste nog wel een doel. De vele alcoholische drankjes hadden ook prima afgewisseld kunnen worden met water, thee of frisdrank.

Een personage is een goed personage waneer het de lezer raakt, onder diens huid kruipt. Wanneer je even Isabelle wordt. Je hoeft het personage niet sympathiek te vinden als je maar iets herkent en dat mis ik nu.

Voor mij voel ik nergens de noodzaak van de auteur om dit boek te schrijven. Althans, niet in deze vorm. Ik voel wel dat het onderwerp voor Overman een belangrijke is, maar dit was naar mijn idee veel beter tot zijn recht gekomen in een stand alone.

De ontwikkeling van Isabelle leest voor mij alsof Mariska zelf geen plezier meer heeft aan dit personage. Daar waar in Hoofdzaak en Voltooid, Isabelle nog las als iemand die je wel in je leven wil hebben, is het nu een vrouw waar je ver bij weg wil blijven. Dit omdat ze kortaangebonden is, te veel drinkt, niets uitgepraat wil hebben, je geen deelgenoot maakt van haar gevoelens en gewoon voornamelijk onsympathiek is. Ook de manier waarmee ze met haar broer David omgaat, vind ik niet geloofwaardig. Ik begrijp haar twijfel en haar verdriet om zijn daad, maar ik mis de onvoorwaardelijke liefde wat je ook verwacht tussen broer en zus. Juist het schuren in die gemixte gevoelens lees ik nergens.

Ik heb het vermoeden dat Isabelle Dieudonné niet als vervolgpersonages is ontstaan. Was dit wel zo geweest dan zou Hoofdzaak al een heel andere dader hebben moeten krijgen. Voor mijn gevoel zijn de vervolgen op Overmans debuut slechts ontstaan vanuit een verwachting van lezers en mogelijk ook de uitgeverij. Maar niet vanuit werkelijk plezier van Mariska zelf.

Mijn advies zou dan ook zijn, laat Isabelle los en ga nieuwe boeken schrijven met nieuwe personages. Ik heb het volste vertrouwen dat Overman dit kan.

Schrijfstijl  3

Leesplezier 3

Spanning 2

Plot 2

Originaliteit 4

3 kraaien

Een nieuw begin van Angelique Haak

Titel : Een nieuw begin
Auteur : Angelique Haak
Uitgever : De crime Compagnie
Datum uitgave : 14 September 2017
Pagina’s : 357


Over de auteur:
Angelique Haak heeft al sinds haar jeugd een passie voor lezen en schrijven. In 2013 won zij de regionale schrijfwedstrijd ter gelegenheid van de week van het spannende boek. Daarna begon het te kriebelen en besloot ze om een thriller te gaan schrijven. “ Een nieuw begin” is haar thrillerdebuut.

Cover:
Een mooie cover! We zien een vrouw met haar handen op haar hoofd achter het raam. Het lijkt alsof ze in de gaten wordt gehouden. Hierdoor wordt mijn nieuwsgierigheid opgewekt en als ik dan de achetrflap lees, krijg ik de kriebels. Een nieuw begin nodigt hierdoor uit om opgepakt te worden en te gaan starten met lezen.

Achterflap:
Jennifer Brugman is een gedreven rechercheur met een pijnlijk verleden. Ze wil graag opnieuw beginnen en een baan in haar geboortestad Rotterdam biedt haar die kans. Samen met haar nieuwe collega’s werkt ze aan een heftige moordzaak: het opsporen van een moordenaar die een voorliefde heeft voor Griekse Mythologie en het afstraffen van overspelige vrouwen. Lukt het Jennifer geheim te houden wat haar overkomen is, nu het erop lijkt dat de Mythologie-moordenaar het ook op haar gemunt heeft...

Samenvatting:
Na de dood van haar ouders besluit Jennifer Brugman met stille trom te vertrekken naar Groningen, waar ze werkzaam is als rechercheur. Jaren later besluit ze terug te keren naar haar geboortestad Rotterdam. Ze wil een nieuwe start maken en krijgt een baan als rechercheur in Rotterdam. Na een korte kennismaking met haar nieuwe collega’s is er al snel werk aan de winkel. Er is een vrouw vermoord en daar blijft het er niet bij. 

“ moordenaars als deze hanteerden meestal een vaste werkwijze en gingen niet snel de fout in”

Jennifer heeft een rugzakje bij zich en een pijnlijk verleden maar ze wil het verleden achter zich laten. En daarom wil ze dat niemand van deze bagage afweet: ze zit niet op medelijden te wachten. Haar droom om opnieuw te beginnen in Rotterdam veranderd in een nachtmerrie.

Mijn mening:
Op 14 September is de grote dag voor auteur Angelique Haak, want dan verschijnt haar debuut Een nieuw begin. Ze laat op haar Facebook weten dat ze last heeft van boekpresentatiestress. Maar geloof mij, wanneer je dit boek leest ben je verkocht. Dit smaakt naar meer! De personages zijn zo goed neergezet, dat ik helemaal mee leefde met Jennifer en haar angst voelde. Ook kreeg ik kippenvel van hoe de moordenaar de beschrijvingen en details van zijn gedachten en zijn daden deelde.

Een nieuw begin is een thriller, zoals ik mijn ogen een thriller hoort te zijn. Intrigerend, spannend en verrassende plotwendingen die de lezer op de verkeerde been zetten. Raadselachtige gebeurtenissen houden de lezer alert. Met een onvoorspelbaar einde, zodat je na het dichtslaan van het boek  je verbaasd achter blijft. Dit had ik zeker niet zien aankomen. Dit boek met een fijne schrijfstijl heeft mij een hoog leesplezier gegeven. 

Een nieuw begin is een dikke aanrader en ik hoop dat we in de toekomst nog veel van auteur Angelique Haak gaan horen.


Ik geef Een nieuw begin de dik verdiende 5 sterren

Lydia

Blind date – Marelle Boersma

Over de schrijfster:

Marelle Boersma (1957) is auteur en schrijfdocent. Ze schrijft boeken over actuele misstanden, vaak gebaseerd op waargebeurde verhalen van slachtoffers. Met haar onderwerpkeuze beweegt ze zich daardoor op de grens van waarheid en fictie. Als schrijfdocent en schrijfcoach helpt Marelle aankomend schrijvers hoe ze hun verhaal op een pakkende manier kunnen neerschrijven. Haar aanbod bestaat uit losse trainingen, schrijfweekenden, cursussen en natuurlijk de topper: een schrijfvakantie in Toscane. Natuurlijk bestaat ook de keuze voor een persoonlijke begeleiding bij het schrijven van een boek.

Achterflap:

Moon is single en zoekt haar geluk in het datingcircuit. Ze houdt een blog bij met alles wat ze meemaakt. Haar blog groeit uit tot een gigantisch populaire plek waar mensen elkaar ontmoeten. Ze krijgt steeds meer reacties, maar een van haar volgers is wel erg fanatiek. Hij wil háár. Het leven van Moon staat op het spel. Er is een oplossing, maar die is wel erg rigoureus...

Mijn mening:

Internetdaten is tegenwoordig de normaalste zaak van de wereld en ook bloggers en vloggers schieten als paddenstoelen uit de grond. Dat niet iedereen het beste met je voor heeft als je ergens goed in bent, ondervindt Moon aan den lijve.

Moon is eenzaam en naast haar best friend forever Amy heeft ze buiten haar collega’s weinig sociale contacten.

Het is het verhaal van haar leven: de tweede plaats. Of de derde. En als dat niet zo was, zette ze zichzelf op de onderste plaats, gewoon omdat ze die kent.

Haar bazin is een feeks en collega Kees is nou ook niet het type om in vertrouwen te nemen.

Moon voelt zich helemaal alleen op de wereld tot haar jeugdliefde Nick weer in haar leven komt en ze hoopt het leven te kunnen gaan leiden waar ze altijd zo naar verlangd heeft, gewoon het huisje boompje beestje gevoel.

Moon is in haar vrije tijd succesvol blogger, krijgt met de dag meer volgers maar er zijn mensen die hier een slaatje uit willen slaan, zij proberen Moon te gebruiken om er zelf beter van te worden.

Marelle Boersma is er met dit boek in geslaagd om een actueel onderwerp te verwerken in een spannend feelgood verhaal waardoor je flink tot nadenken wordt gezet. Buiten de spanning, die voor mij overigens wel iets eerder in het boek had mogen beginnen is het Marelle gelukt om de hoofdpersonen realistisch neer te zetten.

Buiten het actuele onderwerp bloggen is er ook aandacht voor de psyche van de mens en waartoe dit kan leiden als er geen hulp gezocht wordt. Het boek leest makkelijk weg, de korte hoofdstukken, welke steeds vanuit verschillende hoofdpersonen zijn geschreven zorgen ervoor dat je bijna niet kunt stoppen met lezen. Blind date is wat mij betreft een spannende feelgood met ook de nodige erotisch romantische scenes, en het boek heb ik met veel plezier in twee dagen uitgelezen.

Schrijfstijl: 5

Originaliteit: 4

Plot: 4

Spanning: 3

Psychologie: 4

Blind date krijgt van mij dik verdiend 4 sterren!

Bianca