Eindspel van Isa Maron

Titel Eindspel
Auteur : Isa Maron
Jaar van uitgave 2016
Uitgever: the house of books

Soms laat je een boek langer liggen. Vaak lachte Eindspel naar mij en riep: Pak mij dan! Maar ik zette hem steeds weer terug op de plank. Wilde ik wel het einde weten van dit mooie vierluik over de Noordzeemoorden? Uitstelgedrag om een heerlijk serie te moeten afsluiten.
Maar dan is de tijd dan eindelijk aangebroken: ik wil nu weten wat Isa Maron bedacht heeft om het plot te beëindigen, na al drie boeken lang mij in spanning te hebben gehouden wat er allemaal gebeurd is met de zus van Kyra.

Eindspel pakt de draad weer op van kyra ,op zoek naar de ontrafeling van alle raadsels. Dit keer mag zij naar Londen waar de moordenaar alleen haar wil spreken. In een bijzonder spel met hints vanuit hem, gaat Kyra op zoek naar wat hij bedoelt. Het kat en muisspel is tergend.
Zoals in elk deel speelt er ook nu in Eindspel weer een aparte zaak waar de ons bekende Maud onderzoek naar doet. Eerlijk gezegd irriteerde mij de zaak op het oudere echtpaar. Dit legt niet aan Maron: ik wilde gewoon door en door en door naar de oplossing van de hoofdzaak. De bijzaak leidde maar af. 
In het boek speelt duidelijk een verhaallijn gebaseerd op het verhaal van Demmink,deze man was tot 1 november 2012 de hoogste ambtenaar van het ministerie van Veiligheid en Justitie en er gaan al jaren verhalen rond  over het misbruik waar Demmink van verdacht wordt en ik al die jaren al volg. Dat maakte het verhaal voor mij nog intrigerender. Maar toen ik na uitlezen dit met andere lezers besprak, bleken de meeste mensen er nog nooit van gehoord te hebben. Wat geen afbreuk deed van de spanning voor hun. 

Ik heb Eindspel in een sneltreinvaart uitgelezen. Ik kon niet anders: alles moest wijken. Wat echt heel knap is van Maron dat je gewoon tot het einde toe in afwachting blijft wat ze bedacht heeft. Gaat het een goed einde worden? In letterlijke of figuurlijke zin? 
Is het in een thriller bestaande uit 1 boek al bijzonder als je een geweldig plot leest, hoe is het als je over vier niet al te dunne boeken via allerlei plotwendingen tot het einde van het plot komt?
 De wowfactor was bij dichtslaan absoluut aanwezig. Dat betekent dat ik het thuis in mijn handen heb en een geloofsnaam aanroep met daarop aansluitend hoe goed het is ('Woawww, Jezus! Dit boek is zo waanzinnig goed!' , klinkt het dan). Eindelijk weer een boek, wat iedereen zou moeten lezen. 

Ik vind het bijna altijd onzin als je mensen hoort roepen dat je series in volgorde behoort te lezen. Zo zou je dan nooit beginnen aan een nieuwe Elizabeth George als je eerst alle andere 20 boeken moet gaan lezen. Toch..jaja..daar komt hij dan: ik raad je aan om de Noordzeemoorden te beginnen bij Galgenveld. Je zal, zoals veel mensen, je irriteren aan Kyra, het jonge eigenwijze opdondertje. Ik hield bijna vanaf bladzijde 1 van de door Maron bedachte jonge vrouw. Eigenwijs, eigengereid, maar zich zelf met alle bagage door het leven stappend. Ik sloot Kyra in mijn hart tijdens deze serie boeken en zou haar graag als echte persoon in mijn omgeving willen hebben. Er zijn veel te weinig Kyra's op deze wereld!

Maar to the point: pak deze serie van Maron en leer de Nederlandse thriller kennen. Deel 1 is wat stug en moet je even doorbijten, maar je gaat daarna niet teleurgesteld gaan worden. Beloofd! En als je daarna nog beweert dat Nederlandse thrillers altijd onderdoen voor de buitenlandse thriller...dan moet je inderdaad de Nederlandse thriller lekker links laten liggen. Dit is top niveau!


plot 5
psychologie 5
leesplezier 5
Originaliteit 4, 5
Spanning 5

5 sterren voor dit (helaas) slotdeel 

Eindspel van Isa Maron

Titel: Eindspel
Auteur: Isa Maron
Uitgeverij: Overamstel Uitgevers
Verschijningsdatum: 15 november 2016
Aantal bladzijdes: 336

CoverOnheilspellend donkere wolken hebben zich samengepakt boven een vervallen wit huis. De boom lijkt op het huis gevallen te zijn. Een verwaarloosde schuur en het troosteloze landschap, het zorgt er allemaal voor dat je een onheilspellend en verlaten gevoel krijgt. Hele mooie passende cover, want na dit boek worden we ook “verlaten” door Kyra en Maud.

Auteur
Isa Maron studeerde economische wetenschappen en psychologie. Na haar studie werkte ze als marketeer en sinds 2002 is ze met haar eigen bedrijf actief. In 2008 debuteerde zij met de thriller Passiespel welke lovend werd ontvangen en waarvoor zij de prijs ‘Beste Nederlandse Vrouwenthriller 2008’ won. In 2014 werd het eerste deel van ‘De Noordzeemoorden’, Galgenveld op de markt gebracht. Hierin maakten we kennis met Kyra Slagter en Maud Mertens. In 2014 en 2015 volgende de volgende twee delen, IJskoud en Ritueel. Nu, in 2016, zijn we toe aan het slotstuk van dit spannende vierluik genaamd, Eindspel.

Achterflap
In een kleine woning in Amsterdam-Noord worden de gruwelijk toegetakelde lichamen van een hoogbejaard stel gevonden. Rechercheur Maud Mertens stort zich op de zaak, terwijl ze samen met haar collega Niels werkt aan een zaak waarbij er hoofden zijn gevonden in de tuin van de villa. Kyra Slagter vertrekt naar Londen, de seriemoordenaar die meer lijkt te weten van de verdwijning van haar zus wil praten. Ze komt steeds dichterbij, gevaarlijk dichtbij…

Mening

Ik heb mijn wagen, volgeladen, vol met jonge meisjes…

In dit slot van de vierluik De Noordzeemoorden komen we Kyra en Maud voor de laatste maal tegen. Ze moeten hun krachten bundelen om dit tot een goed einde te kunnen brengen. Maud krijgt een afschuwelijke zaak onderhanden, terwijl Kyra weer onderweg naar Londen is om Vincent nog eens aan de tand te voelen, hij heeft aangegeven alleen met haar te willen spreken. Door deze gesprekken komt Kyra steeds dichterbij de waarheid, maar hiermee brengt ze zichzelf en de mensen om haar heen ook in groot gevaar. Je merkt dat Kyra echt een enorme groei heeft doorgemaakt in deze serie, ze is zich meer bewust van zichzelf en de grotere zaak dan enkel de verdwijning van haar zus. Ze denkt meer na over welke consequenties haar handelingen hebben, maar ondanks dat blijft ze lekker eigenwijs en soms toch nog wat onbezonnen. Van Maud leren we een heel andere kant kennen, een Maud die in voorgaande delen zo hard en stellig was. Nu zien we Maud met heel andere gevoelens en gedachten. We zien haar zachte en zorgzame kant en ook de gevoelens van angst voeren in een deel van het boek een boventoon.

Het wisselende perspectief zorgt ervoor dat we constant heen en weer geslingerd worden tussen angst en vrees, tussen pijn, woede en verdriet maar vooral ook tussen twee verhaallijnen die naar het einde van het boek dienen te worden afgesloten. De spanning was over het algemeen door bijna het gehele boek voelbaar met af en toe een piek en naarmate het einde nadert blijft deze zich verder ontwikkelen.
Door de fijne schrijfstijl, de vlotte zinnen, de spanning, de korte hoofdstukken en de wisselingen van vertelperspectief raas je door het verhaal heen en kom je, eigenlijk al veel te snel, bij het eindpunt. Het enige wat je dan nog voelt is totale leegte…

Isa heeft zichzelf in deze eindspurt overtroffen. Wat een verhaal, wat een mooie personages, wat een spanning en wat zal ik Kyra en Maud missen. Ik heb deze dames in mijn hart gesloten en het doet pijn ze nu te laten gaan.  

Spanning: 4,5
Plot: 4,5
Leesplezier: 5
Schrijfstijl: 5
Originaliteit: 4
Psychologie: 4,5

Wat een eindstrijd heeft Isa geleverd in dit afsluitende deel Eindspel van haar vierluik rondom forensisch studente Kyra Slagter en rechercheur Maud Mertens. 4,5 geweldig stralende sterren heeft dit tot besluit.

Amanda