Uitgebroed met Sterre Carron

 

In welk jaar lag jouw eerste thriller vers van de pers in de boekenwinkel?   Welke titel kreeg jouw debuut?

September 2011

Titel: Mara

Was je voor je thrillerdebuut uitkwam al langer met schrijven bezig?

Nee

Wie was jouw eerste uitgever?   Wat betekende het voor jou dat deze uitgever met jou in zee wou gaan?

NAU uitgevers

Ik was uiteraard blij, maar had totaal geen idee wat er op me af zou komen en hoe het allemaal in zijn werk zou gaan.

We werden uitgenodigd door de burgemeester van Mechelen en er was best wat persaandacht. Natuurlijk was ik trots dat ik samen met mijn boek Mara in de krant verscheen, maar na die dag, nam ik een afwachtende houding aan.

Is jouw debuut nog altijd van speciale waarde voor jou?  Gebeurt het nog wel eens dat je het terug vastpakt en passages herleest?

Ik glimlach 😊. Nee, Mara, heeft geen speciale waarde voor mij. Het is het begin van een reeks, maar zoals jullie weten, raad ik de lezers altijd aan om met nummer drie (Matsya) te beginnen. Ik vind mijn debuut niet sterk genoeg.(Als ik dat op sociale media post, krijg ik een berg van kritiek over me heen 😊)

Ben je er nog steeds trots op?

Ik ben trots omdat de Rani Diaz-reeks graag gelezen wordt. Als Mara niet was uitgegeven, was er van Rani &Co geen sprake.

Zou je het verhaal weer zo schrijven?

Ik zou het verhaal meteen herschrijven, maar, helaas, door tijdsgebrek gebeurt dat niet. Ik zou de beginnersfouten eruit halen en het boek meer diepgang geven.

Weet je nog hoe het publiek reageerde op jouw debuut?  Was het een groot succes qua leesreacties, verkoop?  In Vlaanderen?  In Nederland?

Het publiek reageerde (meestal) positief, maar de verkoopcijfers waren niet om van de daken te schreeuwen.

 

Kwam het boek in de VN thrillergids en hoe werd het boek daarin beoordeeld?  Hecht je daar belang aan?

Mara is niet in de VN thrillergids verschenen. Nu hecht ik er wel belang aan, omdat mijn boeken er wel worden in opgenomen. Tot nooit meer kreeg drie sterren en als je bedenkt dat de recensenten erg streng zijn, is dat best een goede beoordeling.

Fandag van Sterre Carron

Op de 9de dag van de 9de maande werd de 9de thriller rond Rani Diaz voorgesteld tijdens de allereerste fandag van de Vlaamse thrillerschijfster Sterre Carron.  Wie haar nog niet kent, u weze gewaarschuwd : starten met het eerste boek ‘Mara’ leidt hoogstwaarschijnlijk tot een verslaving die moeilijk te bestrijden is.
Na een aangename lunch met enkele enthousiaste medefans was het aftellen naar 13u : dè start van een wandeling doorheen de Mechelse binnenstad.  Een heerlijke tocht langsheen gebouwen en eettenten die ter sprake komen in één van de 9 boeken.  Opvallend is dat Rani en Bert naast al dat harde werken ook graag hun maag vullen.  
Met zo’n 30 medefans stonden we allen aan Café Belge ongeduldig te wachten tot we voltallig waren.  En of je nu alleen kwam of niet … Iedereen klikte wel met iemand samen, gezelligheid troef (om de kaarten van Carta nog eens boven te halen :-) )
Een korte inleiding van uitgever Dirk Demuynck en een speech van een overweldigende (en stiekem nerveuze) Sterre Carron was een mooie start vooraleer de effectieve wandeling begon.

Vanaf het moment dat we onze hoofden buiten staken begonnen de weergoden even tegen te spartelen.  Onderweg naar de kathedraal werden we gezegend met een korte, hevige regenbui.  Een kathedraal die überhaupt volgens één  van de voorgangers van ‘Puta’ eigenlijk verwoest is !

Eén van de hoogtepunten was de overhandiging van het eerste exemplaar van ‘Puta’ door Schepen van Cultuur. Ook fotograaf Erik Van Eycken sloot zich toen aan bij de groep.  Dit plein was een uitstekende kans om leuke groepsfoto’s te maken.  



Tussen het wandelen door werd er heel wat gekwetterd en afgelachen.  Af en toe werd er halt gehouden, foto’s genomen en Sterre riep telkens de longen uit haar lijf om wat info te geven.  

De eerste stops waren o.a. bij het restaurant Zorba en een broodjeszaak.  Zaken waar uiteraard Bert Simons graag een stapje binnen zet.  Als de hersencellen niet gevoed worden zal uiteraard het speurwerk tot niets leiden.  
     


En jaja, dit zijn ze dan dè koffiekoeken die gretig worden verorberd tijdens de meetings van het politiekorps.



  
Ook de school waar Rune les volgt kreeg een blitzbezoek.                                                                                              
        




Wie ‘Carta’ gelezen heeft herkent dit personage zeer zeker !   Op deze bank werden gruwelijke daden beraamt !


Onze kelen stonden na een tijdje redelijk droog (de zon scheen dan ook wel erg goed) en er werd voltallig besloten om wederom te keren naar Café Belge.  Daar werden we verwacht in een zaaltje waar we genoten van een drankje.
Een vraag die al enige tijd in Sterres hoofd broedde  was of we ‘ons’ Rani nog graag zouden zien verschijnen in haar volgende boeken.  De antwoorden hierop waren volop en luidkeels ‘Jaaaaaaaaaaaaaa’ ! Caroline vroeg zich dan weer af of het 10de boek iets speciaals zou worden, want eigenlijk is dit inderdaad wel een jubileumboek.  Suggesties voor het 10de boek waren steeds welkom, dus ik zou zeggen : bestook Sterre Carron maar volop met inventieve, lugubere, spannende, onverwachte ideeën.  De opvolger van ‘Puta’ zou omstreeks eind maar 2018 verwacht worden.  
Nog een leuk weetje is dat plannen voor het inspreken van een Rani Diaz-thriller eveneens op tafel liggen.  Nico zou het zelfs fantastisch vinden indien Sterre zelf dit boek zou inspreken, omdat er dan waarschijnlijk iets meer gevoel zou inliggen.  Tenslotte was de nieuwe ‘Mara’ zichtbaar … prachtige cover die dan ook met luid applaus onthaald werd. 

De signeersessie was een geweldige afsluiter van een fantastische 1ste fandag !  Nieuwe mensen leren kennen is steeds spannend doch leuk, gezichten achter een naam ontdekken is steeds een plezierige ervaring, maar zo’n samenkomst met mensen die éénzelfde passie of interesse hebben is toch wel top.  Je hebt direct een gespreksonderwerp en het creëert een band met elkaar.  Hopelijk dat degenen, die wegens uiteenlopende omstandigheden, niet aanwezig konden zijn toch wel een heel klein beetje hebben meegenoten van de talloze foto’s en reacties.  En ik denk dat velen samen met de thuisblijvers toch wel enorm uitkijken naar een eventuele 2de fandag … hint hint.

Ben je ook in de ban van Rani Diaz of zoals mij fan van Bert Simons of misschien van een ander personage uit Carrons boeken ?  Wil je meer info over signeersessies ?  Heb je suggesties voor het 10de boek ? Sluit je dan zeker aan bij de facebookgroep : Sterre Carrons Rani Diaz thrillers !

Ann Carol  

Sterre Carron houdt huis in Sint Katelijne Waver

Vanuit Breda naar een plaats Sint Katelijne Waver. Voor de Nederlanders vast net zoals ik dacht: Wattuh? Het heet echt zo. Daar in het Zuiden zijn ze nog ietwat Katholieker gezind. Toen mijn opa tijdelijk in Vlaanderen woonde, kon ik regelmatig mijn ogen uitkijken als er weer een optocht langs kwam met gelovigen in jurk en vaandels met langs de kant rijen dik. Ik bedenk me nu: mannen in jurken en mijters (en dan niet in Sinttijd) is dan schijnbaar heel gewoon, maar owee ,als het een man in djellaba is. Maar ik snap niets van geloof, dus moet ik niets zeggen. Al gaf ik vroeger bijbelles op de zondagsschool in mijn zwaar christelijk dorpje in de Alblasserwaard. Ergens ging iets mis.
Hoe kom ik hier nu weer op?

sint katelijne waver

Afijn, langs het heerlijke Antwerpen rijden we langs dorpjes als bijvoorbeeld Duffel en belanden in een langgerekt gebied waar het hard zoeken is om even snel iets te eten... links, rechts. Links.. keer tien. Bijna alles gesloten behalve natuurlijk altijd een kebabzaak. Ieh geen zin in, maar om te wachten tot we weer teruggaan naar Nederland is ook niks. Samen dan maar een pizza delend.
Bestelling opgenomen, pizza in de bakding...oh kunnen niet pinnen. Geld uit het geldlaatje in de auto schrapend komen we net op het benodigde bedrag voor 1 pizza. OMG! Pinautomaat vragen had geen nut, aangezien de meneer ons amper verstond bij de bestelling al.
De quattro stagioni half verwerkt, want ongelofelijk als je ooit nog zo een pizza zou eten, hoef je het nooit meer.

Op maar eens naar de bieb van dit dorp. Echt in the middle of nowhere...je zou aan de andere kant van het dorp wonen en de tien kilometer wekelijks moeten fietsen voor een stapel boeken.
Bij de deur staat de uitgever dozen te sjouwen en galant als we zijn, sjouwen we 1 doos mee. Sorry Dirk, liep gelijk zo te kletsen dat ik vergat terug te komen.
Ik loop het zaaltje in en zie Sterre geïnterviewd worden. Ze kijkt even op, kijkt nog eens en opeens zie je het gezicht openknallen van blijdschap... ze springt omhoog, rent op me af en springt in mijn armen. Waarop ik later zei: goed dat ik niet bij jou in de armen sprong.
Enthousiast blert Sterre vervolgens rond wie ik ben, hoe ze het niet verwacht had dat ik zou komen. Regelmatig roept ze weer hoe leuk ze het vindt.

Sterre en Ivo

Wat later als de fans zich op stoelen genesteld hebben, begint er een interview met Ivo, iemand die leesclubs houdt in het dorp en directeur van een school. Op een heerlijke ongedwongen manier leidt hij het gesprek. Sterre zit ook helemaal op haar gemak. Zelfs zo dat ze zich verspreekt en haar eigen identiteit verraadt. Snel praat zij er overheen. Echter na afloop vraagt mijn vriendin naar deze verspreking aan mij. Dus of het geheel onopgemerkt zal zijn gebleven, betwijfel ik.
In het interview ging het verder over waarom Sterre zo laat startte met schrijven, hoe ze op haar ideetjes komt, over liefde en haat, literatuur en thrillers en nog veel meer. Aangezien wij tegenwoordig 'profi' doen, hebben we een voicerecorder gekocht. Het hele interview is dus opgenomen: alleen nu nog uitwerken. Dus het leuke interview gaat nog eens verschijnen op dit blog.

Na afloop staat de cava klaar, want Sterre zonder cava kan niet. Een dag niet "gecavaad"is een dag niet geleefd is de levensspreuk.
Voor iedereen uitgebreid de tijd en als iedereen bijna weg is, kletsen we met een klein groepje, waaronder Dirk de Wolf over van alles. Leuk je ontmoet te hebben Dirk!
Sterre en ik spreken af elkaar snel eens in Breda te gaan zien, Dirk oppert een geweldig leuk idee en blij beginnen we aan de terugreis nadat we bij de auto ook gewoon weer verder tetteren. 

Sterre Carron, wie had ooit gedacht toen ik Mara ging lezen dat wij zo'n lol kunnen hebben? 

Mara - Sterre Carron

Het boek start met een heftige proloog die pas tegen het einde duidelijker wordt.  Tenminste dat denk ik. Daarna wordt in hoofdstuk 1 het dode lichaam van Jill Regenmortel (geweldige achternaam) gevonden in een hotel. We maken kennis met Rani Diaz, die hoofdinspecteur is van moordzaken en Simons, haar corpulente compagnon.  

Al snel komt ook verloskundige Sierre Capaldi in het verhaal. Zij is verliefd geworden op moslim Kathirah (Kat) en die heeft haar familie net opgebiecht lesbisch te zijn. Ze wordt verstoten door haar familie.

Dan wordt ook Kat hevig toegetakeld. Er worden een aantal overeenkomsten gevonden door het rechercheteam.

Is er een seriemoordenaar bezig? En wat wilt diegene bereiken?

Via heel veel mooie wendingen ontwikkelt het verhaal zich aan de lezer.

Ik begon s' ochtends met mijn eerste kop koffie aan Mara en s'middags sloeg ik het dicht. Uit! Dat gebeurt mij niet heel erg vaak. Al enige tijd zingt de naam van Sterre Carron rond. Soms kan ik zo verschrikkelijk eigenwijs zijn. Ik las recensies over haar boeken bij mensen waar ik vaak een tegengestelde mening heb. Als ik daar lees dat het zoveelste boek vijf sterren weer kreeg, laat ik het vaak aan mij voorbij gaan. Boeken die ik niet meer dan twee sterren waard vind en daar de hemel ingeschreven zie worden. Ik dacht om deze beker aan mij voorbij te laten gaan en schonk de boeken aan een teamlid. Die vervolgens echt laaiend enthousiast was. Je moet ze lezen Ink. Ja ja er ligt nog zo veel wat moet.

Tot het teamlid afreisde naar Breda en de boeken op mijn tafel legde. Na een paar waardeloze boeken gelezen te hebben op rij, pakte ik het blauwe eerste boek van Sterre en kon dus niet meer stoppen.

Waardoor dat komt? Je wordt per direct in het verhaal gezogen door de schrijfstijl en de meer dan uitstekende personen die Sterre neerzet! Wat een leuke en goede hoofdinspecteur Rani Diaz, uiterst sympathiek, gedreven, sociaal, grappig en natuurlijk wel met een verleden wat een af en toe aangestipt wordt. In het volgende deel zal vast meer naar voren komen over Rani. Je sluit Rani in je hart. Zo goed gedaan van de schrijfster.

Ik zeg dit zelden, maar dit boek zie je echt gewoon als een serie voor je afspelen. Moet Belgie of Nederland deze boeken niet aankopen?

Wat zoekt men in een thriller? Ik vooral spannende scenes, mensen die je raken en als je dan ook nog regelmatig ook nog zit te lachen, dan heb je in mijn ogen een heerlijk boek geschreven. Maar bovenal een plot wat je niet allang van tevoren al ziet aankomen. Maar ook geen plot wat opeens raar uit de lucht komt vallen. Man, wat is dit een debuut zeg! En dan schijnen de volgende delen nog beter te zijn? Ik heb er nog twee te gaan. En dat is nu dus iets waar ik naar uit kijk.

Vier glimmende sterren

Ink

Sterre Carron nu ook als epub

´MET TROTS GEVEN WIJ KENNIS VAN DE digitale GEBOORTE VAN DE THRILLER ´MARA´. 
Namens de uitgeverij feliciteren wij van harte onze auteur Sterre Carron met haar allereerste ePub. 
En dank aan de lezers en de boekenleesgroepen die ons al enige tijd met smart vroegen om een digitale leesversie van de spannende thriller ´Mara´.
Van harte hopen wij dat ´Mara´ jullie mag bekoren en een mooi leesleven mag hebben.

Dat stuurde NAU uitgevers rond. Voor de mensen die graag epubs lezen een echte aanrader deze Sterre Carron. Let op: deze schrijfster is aan het "rondzingen"in Nederland en gaat doorbreken in 2015. Dus pak maar eens een boek van deze Vlaamse.