Leesweek van Da Ink

Soms heb je van die periodes dat je nauwelijks leest...Daar had ik nu gelukkig lekker geen last van. Het lossen van ballast geeft vaak innerlijke rust en dan kan je soms uren heerlijk wegdromen met een boek. Mijn partner merkte het ook op dat ik opeens een stuk gezelliger en vrolijker ben. Een baksteen van drie kilo kan soms zwaar op de maag liggen, maar als hij dan uitgepoept is geef dat een opluchting, dat wil je niet weten.

Ik was begonnen met De hondenman van Toni Coppers. Het was al geen goed teken dat ik er lang over deed. Ik kreeg van de uitgever opeens de nieuwe Karin Fossum toegestuurd en die zou en moest ik direct lezen. Van mijzelf dan. Veenbrand had ik binnen een dag uit. Of hij goed is? Wat denk je als hij zo snel uit is?!
Toen toch verder in die van Toni Coppers, want een recensieboek moet je gewoon uitlezen vind ik. Het is mijn soort boek niet. Ik heb geen flauw idee of de andere boeken van Toni Coppers anders zijn...ik ga het niet uitproberen. Ik heb geen plezier gehad van dit boek. Ik zal er binnenkort iemand mee blij maken.

De zwarte brug heet hij: over Leo die als enige van de acht kinderen gaat studeren en in een dorpje met enkel sufferds woont (zo noemen ze het zelf). Een heerlijke sarcastische manier van schrijven over het leven van deze mensen met altijd te weinig geld en te weinig geluk. Ik geniet echt van dit boek. Ik wil er zo langzaam mogelijk doorheen schieten. Afgelopen zaterdag was de schrijver toevallig in een boekhandel in Breda. Ik was benieuwd naar de man achter dit toffe boek dus ging ik in mijn uppie de boekhandel in. Leuke grappige man met veel anekdotes. En hij maakte mij lekker om binnenkort zijn boek De suikerfabriek ook aan te gaan schaffen.

Het is nogal wat literatuur deze tijd trouwens: ik ga Esther Gerritsen, schrijfster van het boekenweekgeschenk dit jaar, komende dagen ontmoeten en twee dagen later Griet op de Beeck in Den Haag. Het moet niet gekker worden natuurlijk....
Daarna maar eens die gekke literatuur weer aan de kant en terug op de passie voor thrillers.
Klaar ligt Bart Debbaut, Jo Claes, Sarah Lotz en Arne Dahl...en die hard roepen. Maar met dat lekkere weer van het weekend trek ik graag naar buiten en komt er weinig van lezen. Maar die zon trekt ook weer snel genoeg weg.

Fijne leesweek voor iedereen...

De leesweek van Amanda

Wat las en deed ik de afgelopen weken?

Ik ben sowieso met mijn moeder op controle geweest naar het ziekenhuis i.v.m. de pacemaker die ze laatst gekregen heeft. Hierbij kwam naar voren dat hij naar behoren werkt, maar dat hij wel heel veel moet bijspringen. Dus maar goed dat die erin zit nu!

Daarnaast nog steeds dingen uitpakken en uitzoeken na de verhuizing, als je iederen keer iets doet, kom je er vanzelf! A.s. week komen eindelijk onze nieuwe bestelde meubels. Ben erg benieuwd!

Zoals al op het blog te lezen is geweest ben ik met Ann, Miriam en Ink naar Utrecht geweest, naar de meet en greet met Lisa Gardner. Erg leuk mens! Mijn ZEER uitgebreide verslag hiervan heeft al online gestaan.

En wat heb ik gelezen? De vorige keer was ik nog bezig in De kolibrie van Kati Hiekkapelto. Deze is allang uit natuurlijk en mijn recensie heeft ook al online gestaan. Echt een aanrader!

Daarna heb ik voor een andere site De stille doden van Claire McGowan mogen lezen. Dit is het derde deel met forensische psychologe Paula Maguire in de hoofdrol en gaat over een bomaanslag die gepleegd is door de IRA. De daders worden vrijgesproken door gebrek aan bewijs en fouten tijdens het onderzoek. Ineens zijn deze vijf daders van de aardbodem verdwenen en duikt er een lijk op. Aan de hoogzwangere Paula de taak om deze zaak mee op te lossen. Erg goed boek, zeker lezen!

Hierna ben ik begonnen in de nieuwste van Toni Coppers, De hondenman. Dit voor een duo recensie samen met Ink. Aangezien ik het vorige deel ook gelezen had en ik hier erg over te spreken was, begon ik vol goeie moed aan deze. In De hondenman krijgt Liese Meerhout een gruwelijke moord van een jonge vrouw op haar bord. Als ze op zoek gaat naar soort gelijke misdrijven stuit ze op de vermissing van twee vrouwen, één in Cordoba en één in Trier. Zodra de foto’s binnen zijn is er geen twijfel meer over mogelijk. Daarnaast krijgt Liese een persoonlijk drama te verwerken.
Ik vond het boek helaas een beetje tegenvallen. De duo recensie zal één dezer dagen op het blog verschijnen.

Nu ben ik bezig ik Vlees van Deflo, ook voor een duo recensie. In eerste instantie ook met Ink, maar toen ze hoorde wat voor gruwelijkheden er voorbij komen in het boek heeft ze gepast. Mietje! ;-) Nu wordt het de eerst Zeeuwse duo recensie, Brenda wordt hierbij mijn partner in crime.
In Vlees worden we geconfronteerd met ontvoering, mishandeling en verkrachtingen. Verder nog vele gruwelijkheden, die ik hier niet zal benoemen, voor het geval er mensen met een zwakke maag dit lezen. ;-)
Ik vind het een HEERLIJK boek. Hmm.. twisted mind?! :’-D De recensie volgt binnenkort.

Wat ik hierna ga lezen weet ik nog niet, misschien dat de Chef nog wat voor me in gedachten heeft, en anders pak ik weer eens een boek uit de grote doos die ik vorige keer heb meegekregen.

Al met al een zeer gevulde leesweek zo te zien! Veel boeken gelezen en leuke dingen gedaan.

Tot de volgende leesweek!

Groetjes

Amanda