Best verkochte boeken in 2017

Het boek wat het meest over de zogenaamde toonbank ging vorig jaar is Oorsprong van de Amerikaan Dan Brown.
Maar liefst  243.770 exemplaren werden sinds de uitkomst in oktober verkocht. 

Als tweede eindigde Judas van Astrid Holleeder, met 118.496 verkochte exemplaren. Dit boek was in 2016 het best verkochte boek van dat jaar. Het blijkt ook een jaar later nog zo goed te verkopen dat het op een tweede plek staat.
 Op drie volgt Goede dochter van Karin Slaughter, dat 102.555 keer in de Nederlandse vertaling werd aangeschaft.
De vierde plek is ook voor Astrid Holleeder die met haar Dagboek van een getuige dik tegen de 100.000 exemplaren verkocht.
Op vijf staat de eerste niet thriller/spannend boek en wel Pogingen iets van het leven te maken van Hendrik Groen.

Wat ik een opvallend iets vind, is toch wel de enorme verkoop van spannende boeken. Het lijkt dan alsof die de boekhandels veel plezier zouden moeten geven. Echter, hoe is het in jouw boekhandel gesteld? Bij Van Kemenade en Hollaers in Breda lagen de thrillers meestal in een kast wat aan de zijkant en waren nooit echt heel erg bij met nieuwe titels. Er stond vaak naast de al bekende titels, veel ouder werk. Ik weet niet hoe het tegenwoordig is, want ik had er weinig te zoeken, dus kom er nooit meer. Alles moest toch altijd besteld worden wat ik wilde. Tips kreeg ik nooit. Men is daar ingesteld op de literatuur. Eigenlijk die met hoofdletter L.
En dat zie je heel vaak in de boekhandel: literatuur ligt mooi uitgestald op de tafels en de winkeliers staan graag klaar voor tips. Ik moet zeggen dat Boekhandel Buitelaar in het centrum van Breda een mooie uitzondering is en middenin de winkel een mooie grote kast heeft staan, waar ook ik nog vaak verrast wordt met titels die ik nog niet kende.

En het CPNB, de organisatie die oa met deze cijfers naar buiten komt en dus zeker moet weten hoe populair de spannende boeken zijn, schafte vorig jaar de Avond Van het Spannende Boek (AVSB) af. Het jaar daarvoor mocht er al geen publiek meer komen en vorig jaar was het helemaal foetsie. Het beste spannende boek van het jaar werd in een tv uitzending afgeraffeld.
Voor de literatuur is er jaarlijks een groot boekenbal en mooie grote geldprijzen te winnen. Het irriteert mij mateloos dat neerkijken op het spannende boek. Alsof het weinig voorstelt om een goed plot te bedenken en de lezer in de greep te houden. In plaats van dankbaar te zijn dat door de inkomsten van de spannende boeken er toch heel wat uitgaves met een erg lage verkoop gecompenseerd kunnen worden.
Maar, als wij als lezer gewoon met plezier datgene lezen wat jezelf fijn vindt, is het goed he.

In 2017 is in totaal voor 530 miljoen euro aan boeken verkocht. Voor dat bedrag werden zo'n 41 miljoen exemplaren aangeschaft; 7,4 procent als e-book. Dan zou je zeggen dat het wel goed zit met de inkomsten. We horen altijd zo'n gemopper over illegale downloads. Maar dat staat er los van natuurlijk.

Lenen uit de bibliotheek gebeurt ook nog vaak: 65 miljoen papieren boeken en 3,2 miljoen e-boeken.

Bron:CPNB en NU.nl

Anja Feliers Kwijt is terecht!

Donderdag 29 september 

Ik weet niet goed hoe dit dagboek vandaag te beginnen. Gisteren was mijn boekpresentatie en ik ben de hele dag, iedere minuut zo druk bezig geweest dat mijn dagboekje van gisteren is blijven liggen. 

Kort samengevat zag het gedeelte voor de boekpresentatie er zo uit: ’s morgens nog les gegeven, namiddag rond gereden voor last minutespullen nog te halen, kappersbezoekje, de foyer klaar gaan zetten waar de receptie zou plaatsvinden en toen terug naar huis voor een snelle hap, wassen en omkleden en dan terug naar het cultuurcentrum. 

De avond zelf kan ik alleen maar samenvatten in superlatieven. Meer mensen dan zich werkelijk ingeschreven hadden, daagden op, maar dat was niet erg. De schouwburg zat vol met ongeveer 230 gasten. Het was prachtig om te zien hoeveel mensen er zo graag bij wilden zijn.  

Het academisch gedeelte verliep vlot: na een woordje van de bibliothecaris, en een hartelijke en hartverwarmende speech van mijn uitgever Johan Ghysels stelde ik kort het boek voor, las er een aangrijpend fragment uit en stelde ik toen de korte maar aangrijpende boektrailer voor. Daarna volgde een emotioneel maar sereen sofagesprek waarbij enkele aspecten rond het schrijven van Kwijt naar voren kwamen. Vervolgens zong zangeres Ellen Steegen het prachtige nummer van Christina Perri The words. Aangevuld met de beelden van de clip was dit een erg beklijvend moment. Er volgden nog een paar korte speeches en uiteindelijk dankte ik iedereen uitgebreid voor de steun aan mij en mijn boek(en) 

Daarna was signeersessie. En dat werd een complete overrompeling. Mensen schoven geduldig aan maar de immense rij verminderde niet. Het leek wel alsof iedereen meerdere boeken tegelijkertijd mee wilde. Het enthousiasme was groot en werkte hartverwarmend. Ondertussen konden alle aanwezigen genieten van een lekker glaasje cava. 

Om kwart over 1 ’s nachts signeerde ik de laatste boeken en gingen ook de laatste gasten naar huis. Ik was kapot, uitgeput maar ook overgelukkig. Ik ben ervan overtuigd dat dit de beste boekpresentatie was die ik ooit gaf. Niet alleen de presentatie zelf zorgde daarvoor maar vooral de grote warme omhelzing die ik gisterenavond ervaren heb van zovele fans. Het deed iets met me en ook vandaag heb ik het gevoel alsof ik nog steeds in een zalig warm bad zit. 

Kwijt is nu officieel de wereld in. Nu is het hopen dat mensen genieten van het boek, ieder op zijn eigen manier. 

Ik wil Thrillerlezers bedanken voor het posten van mijn dagboekje elke dag opnieuw. Vandaag stuur ik geen foto mee maar de boektrailer van Kwijt. 

Dikke kus en tot gauw 

https://www.youtube.com/watch?v=MdSRYhww-tM

Anja Feliers' 7e dagboekfragment

Zondag 25 september 

Ik word veel te vroeg naar mijn zin wakker geblaft door de hond van onze buren. Met tegenzin stop ik mijn hoofd onder het dekbed en probeer het hardnekkig geblaf buiten te sluiten. Maar het lawaai buiten houdt aan. Vermoeid open ik mijn ogen. Ik heb vannacht tot half drie staan strijken en had gerekend op een uitslaapvoormiddag. Niet dus. Ik ben een nachtraaf. Neem mij steevast voor om op tijd te gaan slapen maar zo tegen tien, elf uur krijg ik altijd een energiestoot waardoor ik nog van alles begin te doen. Ik hijs me uit bed en strompel naar beneden. Gelukkig schijnt de zon. Na een paar stevige koppen koffie en een telefoontje met mijn stiefmoeder voel ik me wat beter.  

Vanmiddag staat er bureauwerk op de planning. Ik moet nog wat verbeterwerk van de jongens van school inhalen én ik moet dringend aan de powerpointpresentatie beginnen die woensdagavond tijdens de boekpresentatie zal worden gebruikt. Nu en dan ontvlucht ik mijn schrijfkamertje en ga dan lekker een kopje koffie drinken met mijn man op ons terras. De zon is zo zalig en ik wil niet de hele dag binnen opgesloten zitten. 

Terwijl ik aan de powerpoint bezig ben, dringt het tot me door dat ik nog maar drie dagen heb. Ik moet echt doorwerken. Er is nog zoveel dat moet. Gelukkig begrijpt mijn man me beter dan wie ook. Tegen etenstijd stelt hij voor Grieks gaan af te halen. Ik knik blij. Weer een uurtje uitgespaard waarin ik andere dingen kan doen. En vanavond… dan ga ik echtig plechtig op tijd mijn bed in. Echt waar! 

Dag 6 van Anja Feliers dagboek

Zaterdag 24 september 

Wanneer ik  ’s morgens om half negen mijn ogen open, voel ik me goed. Ik ben gisteren tijdig gaan slapen en al die uren rust hebben me ontzettend deugd gedaan. Ik sta op, ontbijt, ruim de keuken op en beantwoord nog wat mails. Dan maak ik me klaar want mijn man, mijn dochters en ik hebben besloten vanmiddag een dagje naar Antwerpen te gaan. Shoppen. Op zoek naar hét jurkje. De zon schijnt en we hebben besloten om ons voor niets te haasten. Als we rond twee uur in Antwerpen aankomen, splitsen onze wegen zich. De meiden trekken er alleen op uit, mijn man en ik doen het gezapig aan, genietend van de zon en elkaar. 

Het is druk in Antwerpen. Heel erg druk. Blijkbaar wil iedereen genieten van misschien wel het laatste weekendje overvloedige zon. Opgetogen loop ik met mijn man naar die ene winkel van dat speciale merk dat ik zo graag draag. Ik ben er nog nooit eerder geweest maar het is een monobrand store dus ik vermoed dat ze hier écht wel alles hebben van dat merk. Na lang zoeken vinden we de winkel. Hoopvol gaan we naar binnen, maar al snel bemerk ik dat de kleding die hier hangt niet in aanmerking komt voor mijn boekpresentatie. Tien minuten later staan we weer buiten. De ontgoocheling staat op mijn gezicht te lezen. Ik was er echt van overtuigd hier juichend buiten te komen. Mijn man probeert mij te troosten en troont me mee naar enkele andere leuke winkels maar winkel na winkel kom ik met lege handen naar buiten. 

‘Kom,’ zeg ik na een tijdje. ‘Ik ga niet heel Antwerpen afdweilen, zoekend naar die ene jurk. Laten we een terrasje doen met een bubbeltje.’ En dat doen we. We zoeken een gezellig terras op, bestellen een lekker glaasje cava en wat tapas. Wanneer mijn meiden anderhalf uur later breed glimlachend bij ons aanschuiven, ben ik over mijn teleurstelling heen. Zij hebben wel leuke dingetjes gevonden en blij tonen ze ons hun buit. 

Nu zijn we terug thuis. Mijn dochters hebben me op de terugweg overhaald vanavond wat jurkjes te passen die ik nog niet vaak gedragen heb. Zij zijn ervan overtuigd dat dat vast nog een prachtexemplaar tussen zit. En ja, misschien hebben die slimme meiden van mij wel gelijk. Kijk, ik ga er nu aan beginnen! Tot morgen!  

Spannend aftellen met Anja Feliers

Donderdag 22 september  

Opnieuw een erg drukke dag vandaag. In de voormiddag begin ik aan een klus die ik steeds opnieuw voor me uitschoof, maar als mijn gezinsleden me melden dat ze aan hun laatste ondergoed bezig zijn en dat ook de gewone kleding’ op’ geraakt, besef ik dat ik het niet langer kan uitstellen. Dus al van ’s morgens vroeg haal ik de strijkplank boven en de manden vol strijkgoed. Ondertussen draait de wasmachine de hele voormiddag op volle toeren. Gelukkig piept het zonnetje vandaag weer tussen de wolken zodat ik al dat wasgoed lekker buiten kan laten drogen. 

Het laatste uur van de voormiddag beantwoord ik nog dringende mails die allemaal wel ergens iets met de boekpresentatie te maken hebben. Ik stel nog snel een toets Nederlands op voor de jongens van mijn derde jaar en begeef me dan snel naar school. 

De jongens op school leiden mij een beetje af van alles wat nog moet en dat heb ik wel even nodig. 

Tegen vier uur - ik ben dan net thuis en wil even op mijn gemak een kopje koffie drinken - komt er een migraine-aanval opzetten. Nee he, die kan ik echt niet gebruiken. Ik grijp onmiddellijk naar de stevige middelen en ga twee uur liggen in een donkere kamer. Ik ben echter zo dom geweest mijn telefoon mee te nemen en regelmatig word ik wakker gebiept. Niet leuk, maar mijn jongste dochter is op terugweg van school en dan wil ik altijd bereikbaar zijn. Je weet maar nooit. 

Nu heb ik net het avondeten achter de kiezen – mijn migraine is gelukkig weg - en moet ik nog naar een vergadering van de adviesraad van de bibliotheek waar ik in zit. Mijn excuses dus, dat dit dagboekfragment er zo laat aankomt. Ik zal proberen het nooit meer te doen ;-) 

Anja Feliers telt af naar de Boekpresentatie van Kwijt, dag twee

Dinsdag 20 september 

Drukke dag vandaag. Het nuttige gekoppeld aan het aangename. 

Vanochtend had ik een uitgebreid Skypegesprek met twee Nederlandse heren die me een geweldige aanbieding deden die verband houdt met mijn boeken. Jammer genoeg kan ik er nog niet veel over vertellen maar als de deal doorgaat – en dat weet ik pas binnen een kleine maand- dan zullen vooral de Nederlandse fans meer van mij gaan horen. Alleszins is het een superleuk aanbod maar ook eentje dat veel werk met zich zal meebrengen. Als het doorgaat zal ik rigoureus moeten gaan plannen en een ijzeren discipline aan de dag leggen om alle deadlines te halen. Spannend is het dus wel. 

Vanmiddag bracht ik een bezoekje aan het huis waar ik samen met mijn mama ben opgegroeid. Enkele jaren na hoor dood verhuisden we toen mijn vader hertrouwde. Mijn grootouders bleven er wel nog even wonen. Na hun dood werd het huis verkocht. Ik was al twintig jaar niet meer in het huis geweest maar de huidige bewoonster nodigde me een tijd geleden uit een kijkje te komen nemen. Dat stelde ik steeds uit totdat de nieuwe thriller Kwijt af was omdat ik tijdens het schrijven toch al zo veel met mijn verleden geconfronteerd werd. 

Maar het bezoek was prachtig. Het hele huis was sfeervol ingericht en aangepast aan de smaak van de huidige bewoners. Het voelde wel een beetje raar om er terug te zijn na al die jaren. Het raakte me diep om sommige originele elementen van het huis terug te zien, zoals ze waren toen ik er opgroeide. De ruimtes leken ook veel kleiner dan in mijn herinnering maar ja, ik bekeek het toen ook als kind. Het was een mooie ervaring. Het voelde alsof mijn mama, oma en opa er een beetje bij waren. En dat was een beklijvend gevoel. Een die ik koester.  

En nu is het avond en voel ik de positieve energie door mijn lichaam stromen. En ook al ligt Kwijt nog niet in de winkel, in mijn hoofd ben ik al bezig met een nieuw idee voor de volgende thriller. Voordat ik aan het avondeten begin, zonder ik me een paar uurtjes af van het leven in huis. In mijn speciale aantekenboekje schrijf ik dingen op die ik vandaag ervaren en gevoeld heb. Want ja, alles wat vandaag gebeurd is, zorgde voor nieuwe inspiratie. Wordt zeker vervolgd …

Moeder Marianne Vaatstra hoog bedrag toegekend door rechter

De moeder van Marianne Vaatstra kreeg door de rechter minstens 200.000 euro toegekend. Dit omdat er tegen haar zin in een boek is verschenen over de moord op haar dochter. Dit las ik vanmorgen in mijn  AD.

 Het Verboden Dagboek van Maaike Vaatstra van auteurs Wim Dankbaar en Hans Mauritz mocht twee jaar geleden al door de rechtbank in Noord-Holland niet uitgegeven worden. De schrijvers hadden het echte dagboek van de moeder in hun boek verwerkt. In hoger beroep kwam daar bij dat alle reeds gedrukte exemplaren moesten worden vernietigd. De rechtbank vond de beschrijving van het dagboek door Mauritz en Dankbaar voldoende lijken op het oorspronkelijke werk om inbreuk te maken op haar auteursrecht.

De rechter in Leeuwarden bepaalde nu dat Wim Dankbaar voor 66.000 euro aan dwangsommen moet betalen. Het Hof in Amsterdam kende de maximale 200.000 euro toe omdat de boeken nog steeds in omloop zijn. Volgens het Hof hadden Dankbaar en Mauritz meer moeite moeten doen om de oplage te vernietigen.

Triest natuurlijk dat men tegen de wil van moeder in haar eigen dagboekfragmenten in een boek verwerkt. Ben je dan op publiciteit en geld uit? Hopelijk doet het ietwat pijn dat deze bedragen betaald moeten worden. Al zal het voor deze moeder minder blijdschap opbrengen dan de inbreuk op haar privacy!