Posts tonen met het label cover. Alle posts tonen
Posts tonen met het label cover. Alle posts tonen

maandag 26 augustus 2019

Boekvonnis Mack Dime over de omslag

De leesclub van Mack Dime Het verhaal van Lady Charlamane is van start.

Wat vinden de deelnemers van de cover?

Jacqueline 
Het vrouwengezicht met daarin afbeeldingen van gebouwen en een rennende man vind ik prachtig. Ook de kleuren van het gezicht en de kleur om het gezicht heen zijn goed op elkaar afgestemd, waarin de titel goed is verwerkt. Een boek dat ik in de winkel zeker op zou pakken.

Claudia
 Er gebeurt veel op de cover, dat maakt het voor mij interessant 😊.
Ook de kleuren zijn erg goed gekozen. Erg mooie cover, ik zou dit boek ook zeker oppakken in de winkel

Joyce 
 Het boek zou mij in de boekwinkel opvallen door de mooie cover. Kleurrijk en een dubbel beeld (het silhouet van de vrouw en de rennende man). 

Petra 
 Vind het een hele mooie cover, zoals gezegd, er is veel in te zien! Rennende man over straat en een dame met knot. Mooi kleur gebruik. Doet mij ook aan andere boeken denken. “Het meisje en de nacht” van Guillaume Musso is ook een gezicht met ander plaatje erin, maar niet deze opvallende kleuren.
Op cover van “Duizend stukjes van jou” van Claudia Gray wel deze kleuren, maar dan net andersom van beneden naar boven...
Als ik dit boek in de boekwinkel zou zien liggen zou ik ‘m zeker oppakken om de achterkant te lezen!


Inge
 Als ik dit boek in de winkel zou liggen zou ik het meteen oppakken. De voorkant ziet er uit als een heel spannend boek. In combinatie met de titel is dit een boek die ik meteen mee zou nemen en zou lezen. Door de vrouw op de cover en de wegrennende man, zou ik willen weten wat er aan de hand is en hoe het zou aflopen.

Hilona 
 Deze cover spreekt mij zeker aan en zou mij uitnodigen om het boek op te pakken en verder te bekijken. Ik vind het kleurgebruik fijn, een mooie en toch spannende achtergrond, het vrouwengezicht waarin je een kijkje in het verhaal krijgt en ik vind de letterkeuze van de titel ook erg pakkend.


Wilma 
Het is opvallende cover, zeker een boek om op te pakken in de winkel. Vind de kleuren erg mooi. Als ik de achterkant lees actie met humor, tja dat lijkt de cover ook wel wat uit te stralen.

donderdag 28 december 2017

Cover van de dag

Ik ben zelf nogal gek van omslagen van boeken bekijken. Maar ook alijd benieuwd naar jullie mening. Vandaag het boek Schemering van Bernard Minier.
Brandt maar los in d efacebookgroep bij dit bericht: vind je hem wel of niet mooi, pak je hem op als je het zou zien liggen, enz enz

maandag 18 december 2017

Don't judgde a book

Het is een mooie uitspraak, maar ik ben echt wel een covermalloot. Haal titel en naam weg en ik herken bijna elke cover gelijk. Voor mij werkt het in een boekenzaak toch echt zo dat ik die boeken oppak die mij opvallen. Hoe maak je anders je keuze tussen al die boeken?
Ik  snap de uitgeverijen die vaak dezelfde soort covers gebruiken. Voor mensen is het herkenbaar en die pakken het dan sneller op. Ik pak juist die opvallend andere foto's.
Nu komt Corine Hartman in februari met een nieuw boek. Het kwaad in ons heeft een opvallend andere cover. Wat vind jij? Je mag jouw mening geven in de facebookgroep of hier op het blog.

maandag 11 december 2017

Cover van de week

Onlangs viel Ommekeer van Sophie Esther in de bus en ik ben al begonnen te lezen. Nu is dit eens een omslag anders dan we vaak zien. Ik ben weer eens benieuwd naar jullie mening! Wat vinden jullie? Mooi of niet? Pak je hem op in de winkel of laat je hem liggen. Maakt de foto jouw nieuwsgierig om de achterflap te gaan lezen? Graag jullie mening in de facebookgroep.

Ik heb hem express even bij mij in de tuin in de sneeuw gezet,omdat ik dacht dat de foto weg zou vallen, maar hij springt er mooi boven uit

Voor als je al een beetje nieuwsgierig bent, hier de tekst van de achterflap:


Een arrestatie na een verkeersovertreding in San Francisco is het begin van een serie aanslagen. Het begint met de moord op de agent en zijn vrouw, vervolgens een overval op het bureau waar de arrestant gevangen zit. De overval is bijzonder gewelddadig: slechts een enkeling overleefd het. De dader ontkomt. Op de muur van het politiebureau staat met verf geschreven: Nobody messes with Robert Dayle! Het is volkomen onduidelijk wie Robert Dayle is en wat zijn connectie met de vermoorde agent is. Maar vanaf dat moment maakt Dayle jacht op diens gezin. Waarom weet niemand. Hij is vastbesloten ze te pakken te krijgen. Een kat en muis spel volgt, wie is slimmer? Wie heeft de langste adem, wie zet de juiste zet? Wie speelt de laatste pion en zorgt ervoor dat Robert Dayle gestopt wordt. ... en wanneer de dreiging zachtjes is binnengeslopen en stukje bij beetje alle veiligheid doet vervagen, is optimisme het enige wapen dat nog rest ... Een actie met enorme gevolgen. Een psychopaat versus een weerloos gezin. Hun leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Ommekeer is het eerste deel van een vierdelige misdaadromanserie over het leven van Steven, Jamey, Robin, Vincent en Carol Vanhoven. Sophie Ester (1967)is een pseudoniem. De auteur woont in Overijssel. Ze debuteert in het misdaadgenre. Met deze roman, de eerste in een vierdelige serie, laat ze de lezers kennis maken met een psychopaat, die geen grenzen kent.

PS: het boek leest heerlijk snel weg. Over het verhaal zelf wat zeggen, ben ik nog niet ver genoeg na 50 blz

vrijdag 31 maart 2017

Wat vinden jullie?

Hoe vinden jullie dan deze cover? Karin Slaughter maakte vrijdag deze cover bekend van haar boek Goede dochter ,welk in juni uitkomt.

vrijdag 27 januari 2017

Wat vinden jullie van deze cover?

Anne-Laure van Neer maakte op haar Facebookpagina de cover van haar nieuwe boek Maurice bekend.
Wat vinden jullie ervan? Zouden jullie het boek oppakken in de winkel of juist laten liggen? 

zondag 11 september 2016

Van manuscript tot.....Masterplan

Het is bijna gebeurd. Masterplan staat op het punt om naar de drukker te worden verzonden. Vorige week kreeg ik de proefdruk in handen en de week ervoor mocht ik de cover al bekend maken.
Ik had hem maanden geleden, tijdens onze vakantie in Amerika voor het eerst al eens gezien. De uitgever had me een WhatsApp gestuurd waardoor ik ineens hals over kop op zoek moest naar een goede wifi-verbinding. Een paar minuten later hingen we met z’n vieren om een piepkleine afbeelding van de cover. Dat gaf een bijzonder, onwerkelijk gevoel kan ik je vertellen. Eindelijk krijgt je boek een gezicht. En een goede cover maken is kennelijk nog niet eens zo simpel heb ik me laten vertellen.
Sandra Salome van LetterRijn heeft daar zo haar eigen aanpak voor. Ze verzamelt beelden, plaatjes en teksten die op welke manier dan ook, binding hebben met het verhaal. Ze maakt daarna verschillende schetsjes. Digitaal volgens mij.


Een goede cover moet aan meerdere eisen voldoen. Je wilt natuurlijk je doelgroep bereiken. In het geval van Masterplan moest de cover er spannend uitzien en moet je in één opslag kunnen zien wat voor een soort verhaal je in handen hebt. Ik denk trouwens dat het woordje actiethriller op de voorkant hier ook wel aan bijdraagt.
De achterflap is net zo belangrijk. Naast een mooie foto van jezelf moet je in een paar regels net zoveel vertellen dat de lezer je boek wilt meenemen maar ook weer niet meteen weet hoe het verhaal gaat aflopen. Ik vond het de lastigste regels uit mijn hele manuscript.
Nadat ik de cover op Facebook bekend had gemaakt werd ik door reacties overspoeld. Ze waren enthousiast en opbouwend en hebben uiteindelijk tot wat kleine veranderingen in het ontwerp geleid.
Zo hebben we de kleur hier en daar wat aangepast en de leesbaarheid verbeterd. Ook zal de cover uiteindelijk in een matte versie in plaats van een glanzende worden gedrukt.
Ik wil iedereen dan ook bedanken voor jullie feedback. We hebben er ongelofelijk veel aan gehad.

Ik heb ook veel gelezen deze week. In Masterplan welteverstaan. Heerlijk om het verhaal nu eens van papier en bijna als lezer te ervaren. Dat is toch wel iets heel anders dan vanaf een computerscherm. Op de een of andere manier is het overzichtelijker en komt er nog meer vaart in het verhaal. De opmaak van het boek is overigens ook perfect gedaan. Niet te veel woorden op een pagina, veel wit en voldoende ruimte rondom. Daar hou ik van, een fris boek.

Ik schreef hierboven dat ik het bijna als lezer heb ervaren, want er was ook nog werk aan de winkel, namelijk foutjes opsporen. Ik heb er best nog wel wat gevonden. Kleintjes weliswaar, maar we willen ervoor zorgen dat Masterplan perfect is – als het even kan. Ook heb ik links en rechts nog wat woordjes gevonden die geschrapt konden worden of die ik liever door een ander vervangen zag worden. Het lijstje is bijna compleet en ik stuur hem van de week naar mijn redacteur. Hij is de afgelopen week zelf ook druk aan het lezen geweest en zal zijn eigen lijstje hebben. Al met al was het een bewogen weekje en als ik een ding heb geleerd: een boek maken doe je echt met z’n allen.

Tot gauw weer.

Volg mij op Twitter @pjotrschrijft en op Facebook