Pjotr Vreeswijk blikt terug

Terugblikken

Allereerst de beste wensen voor 2017. Dat jullie maar een hoop spannende boeken mogen lezen en dat Thrillerlezers naar de vijfduizend leden mag groeien.

Net als iedereen blik ik terug op 2016, en net als iedereen zal ik zeggen dat het een bewogen jaar was. Een jaar van vreugde, blijdschap en spannende avonturen. Zo heb ik samen met mijn gezin een mooie reis naar Amerika gemaakt. Ik stuurde jullie daarover nog een gezellige blog toen we daar waren en ik ontving tijdens die vakantie de eerste beelden van de cover van mijn boek.

Maar er gebeurde nog meer. Ik belandde in het ziekenhuis en deed er ruim vier maanden over om weer een beetje fit te worden, mijn dochtertje ging voor het eerst naar de peuterspeelzaal, mijn vriendin kreeg een vast contract en ik mocht samen met mijn zoontje naar de première van Star Wars, Rogue One.

In 2016 werd ook mijn boek Masterplan gelanceerd. En hoe. Wat een reacties en wat een ervaring. Ik ontving tientallen recensies, stond zelfs eens in een lijstje van tienen (Hebban) en werd door een recensent vergeleken met Andy McNab. Terwijl de ene recensent de loftrompet speelde noemde een andere mij een amateur en vergeleek Masterplan met een schoolopstel.

Ik ontmoette veel nieuwe mensen, in het echt maar ook online. Ink, Miriam, Danielle en al die andere lieve dames van Thrillerlezers, schrijvers zoals Max, Marlen, Ika en Kim, bloggers, leesdames, Samenlezenisleuker en tal van andere internetkennissen. Wat een leuke nieuwe wereld, die boekenverslinders.

In 2016 werd Masterplan ook nog eens aan maar liefst twee leesclubs blootgesteld. Eerst bij jullie en later bij ThrillZone. Bij die laatste club won ik ook nog eens een award voor het beste debuut.

Vorige week stond ik samen met een collega wijkagent op het strand, zoals we de laatste negen jaren iedere laatste week van het jaar doen. Het was weer tijd voor de opbouw van het Scheveningse vreugdevuur. Het jaar was weer voorbijgevlogen, vonden we. We denken er vaak niet echt over na, maar het is waar: de tijd vliegt, dus laten we er het beste van maken.

Ik schrijf dit jaar een nieuw boek, sport, ga op reis en haal mijn klein- én groot vaarbewijs.  Wat zijn jouw plannen voor 2017?

Pjotr

Van manuscript tot.....Masterplan

Het is bijna gebeurd. Masterplan staat op het punt om naar de drukker te worden verzonden. Vorige week kreeg ik de proefdruk in handen en de week ervoor mocht ik de cover al bekend maken.

Ik had hem maanden geleden, tijdens onze vakantie in Amerika voor het eerst al eens gezien. De uitgever had me een WhatsApp gestuurd waardoor ik ineens hals over kop op zoek moest naar een goede wifi-verbinding. Een paar minuten later hingen we met z’n vieren om een piepkleine afbeelding van de cover. Dat gaf een bijzonder, onwerkelijk gevoel kan ik je vertellen. Eindelijk krijgt je boek een gezicht. En een goede cover maken is kennelijk nog niet eens zo simpel heb ik me laten vertellen.

Sandra Salome van LetterRijn heeft daar zo haar eigen aanpak voor. Ze verzamelt beelden, plaatjes en teksten die op welke manier dan ook, binding hebben met het verhaal. Ze maakt daarna verschillende schetsjes. Digitaal volgens mij.

Een goede cover moet aan meerdere eisen voldoen. Je wilt natuurlijk je doelgroep bereiken. In het geval van Masterplan moest de cover er spannend uitzien en moet je in één opslag kunnen zien wat voor een soort verhaal je in handen hebt. Ik denk trouwens dat het woordje actiethriller op de voorkant hier ook wel aan bijdraagt.

De achterflap is net zo belangrijk. Naast een mooie foto van jezelf moet je in een paar regels net zoveel vertellen dat de lezer je boek wilt meenemen maar ook weer niet meteen weet hoe het verhaal gaat aflopen. Ik vond het de lastigste regels uit mijn hele manuscript.

Nadat ik de cover op Facebook bekend had gemaakt werd ik door reacties overspoeld. Ze waren enthousiast en opbouwend en hebben uiteindelijk tot wat kleine veranderingen in het ontwerp geleid.

Zo hebben we de kleur hier en daar wat aangepast en de leesbaarheid verbeterd. Ook zal de cover uiteindelijk in een matte versie in plaats van een glanzende worden gedrukt.

Ik wil iedereen dan ook bedanken voor jullie feedback. We hebben er ongelofelijk veel aan gehad.

Ik heb ook veel gelezen deze week. In Masterplan welteverstaan. Heerlijk om het verhaal nu eens van papier en bijna als lezer te ervaren. Dat is toch wel iets heel anders dan vanaf een computerscherm. Op de een of andere manier is het overzichtelijker en komt er nog meer vaart in het verhaal. De opmaak van het boek is overigens ook perfect gedaan. Niet te veel woorden op een pagina, veel wit en voldoende ruimte rondom. Daar hou ik van, een fris boek.

Ik schreef hierboven dat ik het bijna als lezer heb ervaren, want er was ook nog werk aan de winkel, namelijk foutjes opsporen. Ik heb er best nog wel wat gevonden. Kleintjes weliswaar, maar we willen ervoor zorgen dat Masterplan perfect is – als het even kan. Ook heb ik links en rechts nog wat woordjes gevonden die geschrapt konden worden of die ik liever door een ander vervangen zag worden. Het lijstje is bijna compleet en ik stuur hem van de week naar mijn redacteur. Hij is de afgelopen week zelf ook druk aan het lezen geweest en zal zijn eigen lijstje hebben. Al met al was het een bewogen weekje en als ik een ding heb geleerd: een boek maken doe je echt met z’n allen.

Tot gauw weer.

Volg mij op Twitter @pjotrschrijft en op Facebook

https://www.facebook.com/actiethriller/

Verfilming Koninklijk Complot een klein stapje dichterbij

Linda Udo kwam in 2014 met haar boek Koninklijk Complot. Hierin beschrijft Linda wat er volgens haar is gebeurd met Lady Di. Na 17 jaar onderzoek, denkt zij te weten dat Lady Di plastische chirurgie heeft gehad en nu met haar grote liefde Dodi Al-Fayed op een schiereiland leeft.

Vorig jaar vertelde Linda Udo al aan Thrillerlezers dat er interesse was vanuit een Vlaamse regisseur Kenneth Kerckhofs. Dit jaar verstuurde Kerckhofs zijn pitch, waarin oa de verhaallijn en plot in zitten naar Amerika. Vijf producenten hadden interesse. Afgelopen weekend werd het contract getekend met Noble House Entertainment Pictures. Nu is het wachten of de geldschieters van dit bedrijf zin hebben te investeren in het idee.

Regisseur Roemmich gaat zich nu aan een script zetten. Met dat script moeten de geldschieters overtuigd gaan worden.

Zoals wel vaker blijkt , is interesse in een boekverfilming nog geen vaststaand feit dat er daadwerkelijk een film gaat komen. Udo wacht het met spanning af.